අම්මගේ අමාරුව - Ammage Amaruwa - 16

Dive into the heartfelt journey of අම්මගේ අමාරුව - 16, a captivating chapter in the Wela Katha Sinhala series that unravels the complexities of family bonds and personal struggles. This story invites you to explore emotions that resonate deeply within the fabric of everyday life.

2026-05-13 21:59:01 - Wal Katha

Dive into the heartfelt journey of අම්මගේ අමාරුව - 16, a captivating chapter in the Wela Katha Sinhala series that unravels the complexities of family bonds and personal struggles. This story invites you to explore emotions that resonate deeply within the fabric of everyday life.

එත් එක්කම එතන හිටියේ වෙන කවුරුත් නෙමෙ කරෝලිස්. මම ඌව දැකලා උඩ ගියා. කරෝලිස් - කොහොමද කොල්ලෝ !!!!!! අම්මා - කවුද මේ වෙලාවේ? මම - අම්මා ඉන්න මම බලන්නම්. මම ගිහින් දොර ඇරියා. කොහොම හරි එදා හවස අපි දෙන්නා එක්ක කතාවක් දාගෙන ඉන්න කොට එක පාරටම "ඩොක් ඩොක් ඩොක්" ගාලා සද්දයක් ආවා. කොහොම හරි ඉස්සරහා දොරට කවුරු හරි තට්ටු කරනවා. අම්මා - කවුද පුතා? එත් එක්කම වගේ පියවි සිහියට ආව මම අන්දමන්ද වෙලා ඉන්නෙ. එත් එක්කම මගේ අවසරයකින් තොරවම ගෙදර දොරෙන් ඇතුලට ආපු කරෝලිස් අම්මට කතා කරන්න වුනා. මට තාමත් හිතා ගන්න බෑ ඌ කොහොමද අපිව හොයා ගත්තෙ කියලා. මම තාම ඌ දිහා ගල් ගැහිලා බලන් ඉන්නවා. මම එහෙම්ම උගේ පස්සෙන් ආවේ අම්මට මොකද්ද කියන්නෙ කියලා හිත හිත. මොකද අම්මා දන්නෙ නෑ මූ කවුද කියලා. කොහොමද කියන්නෙ මේ ඉන්නෙ "ඔයාට පැණි හලපු තව අපතයෙක්" කියලා. කරෝලිස් - නෝනා කොහොමද? අම්මා - කවුද මේ මම දැකලා නෑ. කරෝලිස් - අහ් ඒකට මොකද? මන් ගැන ගොඩක් දෙවල් මේ කොල්ලා දන්නවා. එහෙම කියලා මූ අම්මා දිහා කන්න වගේ බලන් ඉන්නවා. කොහොම උනත් එයා ඇදන් ඉන්නෙ දුහුල් නයිටියක් නිසා එයාගේ ඇග ලාවට පෙනවා ලයිට් එලියට. නයිටියේ කර ටිකක් පලල් නිසා එයාගේ ලොකු තන් 2 කේ බොක්කුවයි තන් 2 ලාවට පෙනවා. අනික බ්‍රා එකක් ඇදලාත් නෑ. ඉතින් මේ නාකියා අම්මා දිහා කන්න වගේ බලනවා කියලා අම්මට තෙරෙන්න ඇති. අම්මගේ මුහුණ අවුල් වුනා. එයා එහෙම්ම කාමරෙට ගිය අම්මා මට කතා කරා. අම්මා - පුතා කවුද මේ? අනික රෑ වෙලා කතා කරන්න දෙයක් තියෙනවා නම් හෙට උදේට එන්න කියන්න. මම - අම්මේ මාර වැඩේ මේ ඉන්නෙ සැන්ඩෝගේ තිප්පලේ හිටපු කෙනෙක්. අම්මා - මොකා? ඇයි ඌ මෙහෙට ආවේ අනේ මට බයයි. ඔයා යන්නකෝ ගිහින් ආවේ ඇයි අහන්න මම එන්නම් ටක්ගාලා. මම එහෙම්ම කාමරෙන් එලියට ගියා, මූ සාලේ තිබ්බ පුටුවක ඉදගෙන ඉන්නවා. මම - ඇයි ඇයි ඔයා ආවේ කරෝලිස් මාමේ? කරෝලිසා - මොකෝ බන් උඹ නිකන් හොල්මනක් දැකලා වගේ බය වෙලා අනික ගොත ගහන්නෙ. මම - නෑ නිකන්. කරෝලිසා - අම්බෝ උබත් යකාගේ මිනිහෙක් බන්. උඹ එතන රගපැවේ හරියට මේ ඉන්න ගැණු කෙනා නාඳුනන ගානට. ඇත්තටම මාත් රැවටුනා. යකෝ මේ ගැනිගේ හෙලුව බලන්න අපි දෙන්නා කොචර ට්‍රයි කරාද? මම - කරෝලිස් මොනවාද කියන්නෙ පිස්සුද? කරෝලිස් - ඇයි ඇයි කරපුවා කියන්න හොද නෑ. උඹ බබා අනේ පලයන් යන්න. එත් එක්කම වගේ අම්මා ආවා සාලේට, එයා නයිටියට උඩින් හවුස් කෝට් එකක් ඇදලා නිසා දැන් මුකුත් පෙන්නෙ නෑ. අම්මා - තමුන් කවුද කියනවා ඒ වගේම මම ආවේ අවසරයක් නැතුව ඒක නිසා තමුන්ට දැන් යන්න පුලුවන්. කරෝලිසා - යන්න එහෙම මම යන්නෙ නෑ නෝනා. අම්මා - දැන් රෑ වෙලා කරුණා කරලා ඔයා ආපු අතක් බලාගෙන යන්න. කරෝලිසා - ඇයි නෝනා අයෙත් ගිහින් එතන හිර වෙන්න ආසද? මම කියන දේ හොදට අහුවොත් දෙන්නටම කිසිම කරදරයක් නෑ හැබැයි එහෙම නොවුනොත්... අම්මා - හරි හරි ඔයා කියන්නකෝ. කරෝලිස් - නෝනා එතනින් නිදහස් වෙලා ආපු එක හරි එත් නෝනා මේ කොල්ලා ආවේ එහෙම නෙමෙ. අපි ඉන්න ඒ තැනට කවුරු හරි ආවාම එයාලව යවන්නෙ නෑ. උන් ජිවිතය තියෙනකම්ම එතන ඉන්න ඕනේ. මොකද එතන තමයි සැන්ඩෝට තියෙන හොදම තිප්පල. ඉතින් මේ කොල්ලට එහෙම හිතුමතේ එන්න දෙන්න බෑනේ. ඒකයි මාත් මෙයාගේ පස්සෙ ආවේ. අම්මා එක අහලා බය උනා. මාත් එහෙමයි මටත් ඒක ඇහුවාම හින් දාඩිය දැම්මා. අම්මා - අනේ මේ ඉන්නෙ මගේ පුතා. අපිට කරදරයක් කරන්න එපා. අපි කාටවත් මුකුත් කියන්නෙ නෑ. අපිට අපේ පාඩුවේ ඉන්න දෙන්න. කරෝලිසා - හරි මම එකඟයි. එත් මගේ එක කොන්දේසියක් තියෙනවා ඒකට කැමති උනොත් මම ඔයාලට පාඩුවේ ඉන්න දෙනවා. අම්මා - කොන්දේසියක්? ඒ මොකද? කරෝලිසා - නෝනා එහෙට ආපු දවසේ ඉදන් මම නෝනාට සැහෙන ආසාවෙන් හිටියේ. මට ඕනේ නෝනා මම කියන දෙවල් කරනවට. අම්මා - මොකා? මොන නාඩගමක්ද මේ? කරෝලිසා - හහ නෝනා කලබල වෙන්න එපා. නිකමට හිතන්න මම ගිහින් සැන්ඩෝට කිව්වොත් නෝනාගේ පුතා ඔත්තු බලන්න ආපු ඔත්තු කාරයෙක් කියලා. අම්මා - පිස්සුද? ඒ ලමයා ආවේ මාව බේරගන්න. කරෝලිස් - ඉතින් ඒකම තමා මම කියන්නෙ. නෝනා එහෙම හිතුවට සැන්ඩෝ හිතයිද? අනික මම තමයි සැන්ඩෝට ඉන්න හොදම සහ විශ්වාසවන්තම මිනිහා. ඉතින් නෝනා බොරුවට ප්‍රශ්න දාගන්නෙ නැතුව මේක බලාගන්න පුලුවන් නෝනට තමයි. අම්මා - දැන් මට මොනවාද කරන්න කියන්නෙ? කරෝලිස් - වැඩිය මුකුත් නෑ නෝනා. එහෙම කියලා නැගිට්ට කරෝලිස් දොර ගාවට ගිහින් දොර වැහුවා. එත් එක්කම නැගිට්ට අම්මා: අම්මා - ඇයි තමුසේ දොර වැහුවේ අහ්? කරෝලිස් - නෑ නෝනා මම කියන දෙවල් නෝනට කරන්න වෙන එකේ මේක වහලා තිබ්බම ඒක නෝනට හොදයි. අම්මා - මොනවද කියන්නෙ මට තෙරෙන්නෙ නෑ. කරෝලිස් - මෙහෙමයි නෝනා. දැන් ඉදන් නෝනා මට ඕන විදිහට තමා ඉන්න ඕනේ. එහෙම කියලා මූ අම්මා ගාවට ඇවිදන් ඇවිත් එක පාරම අම්මගේ හවුස් කෝට් එකට උඩින් එයාගේ ලොකු තන් දෙකට අත තිබ්බා. එත් එක්කම කරෝලිස්ව තල්ලු කරපු අම්මා බය වෙලා පස්සට ගියා. අම්මා - මන් කවුරු කියලාද හිතන් ඉන්නෙ අහ් නාකියෝ? කරෝලිස් - හරි මම යන්නම් එහෙනම්. එහෙම කියලා මූ දොර ඇරන් එලියට යන්න ගියා. ඔය අතරේ අම්මා: අම්මා - අපි මොකද කරන්නෙ පුතා?

Crafted with rich narrative layers, අම්මගේ අමාරුව - 16 stands out in the Sinhala Wal Katha Lokaya for its authentic portrayal of relatable characters and poignant moments. Readers who appreciate immersive storytelling will find themselves drawn into a world where tradition meets contemporary challenges.

මම - අම්මේ ඌ කියන කතාව හරි. එතන ඌට කවුරුත් මුකුත් කියන්නෙ නෑ. සැන්ඩෝ මිනිහා කියන දේ අහනවා. අම්මා - මන් මොකද කරන්නෙ. මොන මගුලක්ද මන්දා. හරි ඒ මිනිහාට එන්න කියන්න මගුල. මම දුවලා ගිහින් පොරට එන්න කිව්වා. නොකිව්වට මොකද වෙන්න යන වැඩෙට මගේ යටි හිතෙත් කැමැත්තක් තිබ්බා. මොකද මන් හිතුවේ සැන්ඩෝ යන්න දුන්නට පස්සෙ ඔක්කොම ඉවරයි කියලා. කොහොම හරි කරෝලිසා හිනා වෙලා අයෙත් ගෙදරට ආවා. අම්මා බය වෙලා කරෝලිස් දිහා බලන් ඉන්නවා. කරෝලිස් - බය වෙන්න එපා නෝනා. මූ එහෙම කියලා හෙමින් හෙමින් අම්මා ගාවට ආවා. එහෙම ආපු ඌ අම්මා දිහා ටිකක් බලන් ඉදලා එයා ඇදන් ඉන්න හවුස් කෝට් එක දෙපැත්තට කරා. දැන් අම්මගේ නයිටිය තමා අපට පෙන්නෙ. ටිකක් වෙලා අම්මගේ පපුව දිහා බලන් හිටපු කරෝලිස් මිනිහගේ එක අතකින් අම්මගේ බෙල්ල, මුහුණ අත ගාන්න ගත්තා. එහෙම කරලා මූ හෙමිට ඒ අත අම්මගේ පපුව ගාව නයිටියේ කරෙන් නයිටිය අස්සට අත දාලා එයාගේ ලොකු තන් දෙක අත ගානවා. ඒක දැකලා මට නහුතෙට නැග්ගා. අම්මා අහක බලාගෙන හයියෙන් හයියෙන් හුස්ම ගන්නවා. කොහොම උනත් අම්මා බ්‍රා එකක් ඇදලා නැ කියලා තෙරුනා. එත් එයා යටට පැන්ටියක් ඇදලා කියලා පෙනුනා ලයිට් එලියට. අම්මා - ඔය දොර වහන්න. එහෙම කියලා එයා මගේ දිහා බලලා අයෙත් බිම බලා ගත්තා. කරෝලිස් - ඒකනේ මම කිව්වේ නෝනා. මම එහෙම්ම දොර වහලා මගේ කාමරෙට යන්න ගියේ මම ඉන්න එක අම්මට හරි නැති නිසා. එත් එක්කම: කරෝලිස් - අහ් උඹ කොහෙද යන්නෙ මෙහෙ වරෙන්. එහෙ ඉද්දි අපි මේ දෙවල් එකටනේ කරේ දැන් උඹ කොහෙද යන්නෙ? එහෙම කියලා කරෝලිසා මට කතා කරා. කොහොම හරි මට එතනම පොලව පලන් යන්න හිතුනා. මම හෙමිට අම්මගේ මුහුණ බැලුවා. එයා මගේ දිහා බලන් රවනවා රැවිල්ලක්. මම නොදැක්ක ගානට අයෙත් කරෝලිස් ඉන්න තැනට ආවා. කරෝලිස් - අහ් දැන් උඹේ වාරේ. අපි අර ගබඩා කාමරේ පුන්චි සිදුරෙන් බලා හිටියා මිසක් බන් මෙහෙම අල්ලන්න අවස්ථාවක් ආවේ නෑනේ. උඹට කියන්න මෙකිගේ තන් 2 පිස්සු හැදෙනවා බන්. උඹත් අත දාලා අල්ලලා බලපන්. එහෙම කියලා කරෝලිස් අම්මගේ නයිටිය ගාවින් ඇතුලට දාගෙන හිටපු අත ගත්තා. දැන් ඌ මට කියනවා එහෙම කරන්න කියලා. එත් එක්කම පස්සට ගිය අම්මා: අම්මා - මොන මගුලක්ද මෙකට මෙයාව පටලව ගන්න එපා. පිස්සුද අහ්? කරෝලිස් - නෝනා පව්නේ පොඩි එකා. අනික නෝනා මෙතන ඉන්නෙ තව අවුරුදු 18-20 තේරෙන කොල්ලෙක් කියලා හිතන්න. පුතා කියලා හිතන්න එපා. කෝ ඉතින් අත දාලා මෙකිගේ තන් 2 අල්ලපිය. මටත් පිස්සු වගේ මම බිම බලාගෙන හෙමිට එයාගේ නයිටියේ කර ගාවින් නයිටිය අස්සට අත දාලා එයාගේ විසල් තන් 2 අල්ලුවා විතරයි "ආහ්" ගාලා හීන් කෙඳිරියක් දාපු අම්මා මගේ අත අයින් කරන්න ට්‍රයි කරා. එත් එක්කම කරෝලිස් අම්මගේ පිටි පස්සෙන් ඇවිත් අම්මගේ අත් 2 අල්ලගෙන පහළට කරලා අල්ලන් හිටියා. කරෝලිස් - කොල්ලො හොදට අල්ලපිය. එත් එක්කම මම මගේ අතින් හොදට එයාගේ ලොකු තන් 2 අල්ගෙන අල්ලගෙන යන්න ගත්තා. එත් එක්කම අම්මා නිකන් පිස්සුවෙන් වගේ කරෝලිස්ගේ ඇගට බරවෙලා හයියෙන් කෙදිරි ගනවා. දැන් නම් මට හොදට මොල් වෙලා තියෙන්නේ. එයාගේ නිපල් දෙක ඇගිලි වලින් එහාට මෙහාට කරද්දී එයා දෙකට තුනට නැමෙනවා. කොහොම හරි අම්මා දඟලන නිසා කරෝලිස්ට එයාව එහෙම්ම තියාගෙන ඉන්න බැරි උනා. අම්මා කරෝලිස්ගෙන් බේරිලා මගේ නයිටිය අස්සෙ තිබ්බ අත අයින් කරලා දාලා එයා වේගයෙන් කාමරේ පැත්තට යන්න ගත්තා. එයාගේ පස්සෙන් කරෝලිසුත් යන්න ගත්තා. මොනවා උනත් මේක නම් පට්ට ආතල්. අම්මා එයාගේ කාමරේට ගියා. කරෝලිසුත් එයාගේ පස්සෙන් ගියා. කිසිම සද්ද බද්දයක් නැති නිසා මමත් කාමරේ පැත්තට යන්න හදන කොටම මෙන්න අම්මා අයෙත් දුවගෙන වගේ සාලේ පැත්තට එනවා. ඒ නිකන් නෙමෙයි. එයා ඇදන් හිටිය නයිටිය නැතුව ඇගේ නූල් පොටකට කියලා තිබ්බෙ එයා ඇදන් ඉන්න පැන්ටිය විතරයි. අම්මා එන තාලෙට එයාගේ ලොකු තන් 2 කත් දෙපැත්තට විසි වෙනවා. කොහොම හරි එත් එක්කම පිටිපස්සෙන් ආපු කරෝලිස් අම්මගේ අත් 2 අස්සෙන් අත දාලා එයාගේ නිරුවත් විසල් තන් 2 අල්ලන්න ගත්තා. අම්මා එත් අමාරුවෙන් ඉස්සරහට එනවා. අරුත් වැඩේ අත අරින්නෙ නෑ. ඌ අම්මගේ තන් 2 අල්ල අල්ල ඉස්සරහට එනවා. කොහොම හරි අම්මා ඇවිත් අයෙත් සෙටියේ වාඩි උනා. එහෙම වෙලා එයා එයාගේ අත් 2 කෙන් එයාගේ ලොකු තන් 2 වහගෙන කරෝලිස් දිහා බලන් ඉන්නවා. කරෝලිස් - ඒ කොල්ලො තෝ මොකද බය වෙලා මෙහට වරෙන්. මම එහෙම්ම එතනට ආවා. කරෝලිස් - කොල්ලො උරපිය මෙකිගේ තන් 2 හොදට උරපිය. එහෙම කියලා අම්මා ගාව බිම වාඩි කරා. තවත් කල්පනා කරන්න දෙයක් නෑ. මේ ඇවිත් තියෙන්නෙ හොද අවස්ථාවක් ඕන කෙහෙල් මලක් කියලා මම එහෙම්ම එයාගේ පපුවට බර උනා. ඔය අතරේ කරෝලිස් අම්මගේ තන් 2 වහන් හිටපු අත් දෙක උඩට කරලා අල්ල ගත්තා. එත් එක්කම ක්‍රියාත්මක උන මම පිස්සුවෙන් වගේ එයාගේ ලොකු තන් 2 උරාගෙන උරා ගෙන යන්න ගත්තා. කොහොම හරි එත් එක්කම පටන් ගත්ත අම්මගේ කෙඳිරිල්ල මුලු සාලේ පුරාම පැතිරිලා ගියා. එයා හෝ ගාලා දඟලනවා. මමත් පිස්සෙක් වගේ එයාගේ නිපල් දෙක උරාගෙන උරාගෙන ගියා. ඒකත් එන්න එන්න උල් වෙනවා. ටික වෙලාවයි ගියේ කරෝලිස්ගෙන් නිදහස් උන අම්මා මාව තල්ලු කරගෙන නැගිට්ටා. එහෙම කරපු එයා සෙටියෙන් නැගිටලා අමාරුවෙන් දොර පැත්තට යන්න ගත්තා. ඔය අතරේ කරෝලිස් නිකන් හිටියේ නෑ. ඒකා අම්මා පස්සෙන් යන්න ගත්තා. එහෙම ගියපු මූ අම්මව දොර ගාවදි අල්ලගෙන එයා ඇදන් හිටපු අන්තිම ඇඳුම වෙච්ච පැන්ටියත් ගලවලා දැම්මා. එත් එක්කම වගේ දැන් එයා අමු හෙලුවෙන්. එතනින් නොනැවතුන කරෝලිස් අම්මගේ තඩි පුකට හයියෙන් පාරවල් දෙකක් දුන්නා. මම බලාගෙන අම්මගේ පස්ස පලු දෙක ලතාවට වැනෙනවා ඒ ගහපු පාරවල් දෙකත් එක්ක. එහෙම කරපු මූ එක පාරම සාලේ දොර ඇරලා අම්මව එලියට දාලා දොර වැහුවා. ඒක දැකලා මට උන්හිටි තැන් අමතක උනා. විනාසයි අම්මා අමුහෙලුවෙන් නේද ඉන්නෙ විනාසයි. කරෝලිසා - කොහොමද කොල්ලො ආතල් එක? මට මොකක්ද කියන්නෙ කියලා හිතා ගන්න බැරි උනා. කොහොම උනත් අම්මගෙ කිසි සද්දයක් නෑ. මම එහෙම්ම නැගිටලා කරෝලිස් වහපු දොර ඇරගෙන එලියට බැස්සෙ නිකන් හරි අම්මා අමු හෙලුවෙන් එලියේ ඉන්නවා තව කවුරු හරි දැක්කොත් මහ විනාසයක් වෙන නිසා. කොහොම හරි මම දැක්කා එයා එතන තිබ්බ ගහකට මුවා වෙලා ඉන්නවා. මම ටක්ගාලා ගිහින් එයාව එක්ක ගෙන අයෙත් ගෙදර ඇතුලට ඇවිත් දොර වැහුවා. ඔය අතරේ කරෝලිසා බිම නිදාගෙන ඉන්නවා. කරෝලිසා - කොල්ලො ඔය ගැණිව මගේ මුහුණ උඩ වාඩි කරවලා අල්ලන් ඉදපන්. ඒක අහපු ගමන් මම ෆුල් හොල්මන් උනා. මොකද අම්මා ඉන්නෙ අමු හෙලුවෙන්. එයාව කරෝලිසාගේ මුහුණ උඩ වාඩි කරා කියන්නෙ කෙලින්ම අම්මගේ රහස් පෙදෙස අරුගේ කටට සෙට් වෙන්නේ. කරෝලිසා - මොකද බන් බය වෙලා වගේ බලන් ඉන්නෙ? වාඩි කරපන්. එත් එක්කම ක්‍රියාත්මක උන මම අම්මාගේ කකුල් දෙක කරෝලිසාගේ මුහුණ දෙපැත්තට දැම්මා. දැන් කෙලින්ම අම්මගේ රහස් පෙදෙස කරෝලිසාට හොදට පෙනවා. මොනවා උනත් එයාගේ යටි බඩ හරිය හරිම ලස්සනයි මොකද ත්‍රිකෝණාකාරව සාමාන්‍ය ගානට වැවුන මවිල් නිසා.

Embrace the warmth and insight of අම්මගේ අමාරුව - 16 and discover more gems in the Sinhala Wela Katha New collection that celebrate the essence of human experience. Let these stories inspire and connect you to a vibrant literary tradition waiting to be explored.

More Posts