අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 17

අම්ම කිව්ව විදිහට තාත්ත අම්ම ගැන ඔත්තු බලන්න කෙන කෙනාට කියල තිබුනලු. එහෙම බාර ගත්ත අය කීප දෙනෙක්ම අම්මගෙන් සල්ලි එහෙමත් අරන් තියෙනවලු. අරූගෙ තියෙන බලුකමට ඌ අම්ම හුකන්න දුන්නෙ නැත්තන් අම්ම ගැන බොරු හදල තාත්තට කියනව කියල අම්මව බය කරල. ඌ එහෙම බඩුවක් ගහන්න තරම් හයියක් තියෙන එකෙක් නෙවෙයි. අම්ම ඉතින් ඌට බඩුව පෙන්නල අතේ ගහල දීල එහෙම තියෙනවලු. කටට ගත්තෙත් කීප වතාවක් විතරයි කිව්ව. මට ඒක අහපු ගමන් අරූව දෙකට කඩන්න තරම් කේන්තියක් ආව. "ඉතින් මොන ලබ්බකටද ඕව කරන්න ගියේ මට කිව්ව නම් ඉවරයිනෙ. එහෙනම් මං ඕකව උතුරු කරන්නෙ නෑ" කියල කේන්තියෙන් කිව්වම අම්ම "ඕක ඇති ඉතින් දැන් ඒ කතාව ඉවරයිනෙ" කියල කිව්ව. "ඊට පස්සෙ ඌ ඕවට ආවෙ නැද්ද?" කියල මං අහපුවහම අම්ම කිව්ව "නෑ ඊට පස්සෙ එයා ගියානෙ ආයි කෝල් කලහම මං කිව්ව ඔයාට කියනව කියල ඊට පස්සෙ නෑ" කියල කිව්ව. අම්ම ඒක කිව්වහම මගේ හිතේ තිබුන ලොකු බරක් නිදහස් උනා කියල මට තේරුනා.

ඊට පස්සෙ අපි දෙන්න තව ගොඩක් වෙලා ඔය අනම් මනම් කතා කර කර පස්සෙන්ද උදේම යන්නත් බැරි නිසා මෙතන වැඩ ටික ඉවර කරල පින්නවලත් ගිහින් ගෙදර යමු කියල කතා කරගෙන හෙලුවෙන්ම තුරුල් වෙලා නිදා ගත්ත.

පස්සෙන්ද උදේ මට ඇහැරෙනකොට හතත් පහුවෙලා. මං එහෙමම එලියට එනකොට අම්ම ඔක්කොම ජීප් එකට දාල යන්න ලෑස්ති වෙලා හිටිය. මුරට ඉන්න මනුස්සය උදේම පවුලත් එක්කම ඇවිල්ල හිටිය නිසා අම්ම සාමාන්‍ය විදිහට වෙනසක් නැතිව "ආ පුතා නැගිට්ටද එහෙනම් ඉක්මනට ලෑස්තිවෙන්න" කියල අර දෙන්න එක්ක කතා කර කර ඉන්න නිසා මං ගිහින් වොෂ් එකක් දාගෙන යන්න ලෑස්ති වෙලා එලියට ආව. අම්මට අර දෙන්න එක්ක කතා කරන්න ඉඩ දීල මං ඉතුරු ඇඳුම් ටිකත් ජීප් එකට දාල වාහනේ ස්ටාර්ට් කලා. අම්ම ඩෙනිමයි ටීෂර්ට් එකයි ඇඳලා කොන්ඩෙත් පෝනි ටේල් එකක් දාගෙන හිටියෙ. අවන්කවම මාර ලස්සනයි. ඩෙනිමට අම්මගෙ පස්සයි උකුලයි නියමෙට කැපිල පේනව කියල මට හිතුනා. මට ඔය අම්ම ගැන කුපාඩි ෆීලින් ආවට පස්සෙ අම්ම මේ වගේ අඳින වෙලාවක් එනකල් මං කොච්චර බලන් හිටියද කියල මට කල්පනා උනා.

ඩෙනිමට වගේම සාරිය ඔසරිය ඇන්දහමත් අම්මගෙ පස්ස මාර ලස්සනට කැපිල පේනව. ඩෙනිම ඇඳල ඉන්න වෙලාවට ඉස්සරහින් ත්‍රිකෝනෙ බලල අම්මගෙ බඩුව කොහිම ඇද්ද කියල හිත හිත මං ඒ කාලෙ අනන්තවත් අතේ ගහල ඇති. ඒත් ඒ හිතා ගත්ත හැමවිදිහකටම වඩා අම්මගෙ බඩුව මාර ලස්සනයි කියල දන්න නිසා මට මාර සතුටක් ආව. මං ඩ්‍රයිව් කරන ගමනුත් බැලුවෙ අම්මගෙ ලස්සන. වෙනදට වඩා නිකන් දිලිසෙන ලස්සනක් අම්මගෙ මූනෙ තිබුන නිසා හොඳට හුකපුවහම ගෑනු ලස්සන වෙනව කියන්නෙ ඇත්ත තමයි කියල මට හිතුන. "මොනවද සැරින් සැරේ බලන්නෙ?" කියල අම්ම හිනාවෙලා අහනකොට මං සැරින් සැරේ බලන එක අම්මට නෝට් වෙලා කියල මට තේරුන නිසා මං කිව්ව "නෑ ලස්සන බැලුවෙ" කියල. මං එහෙම කිව්වම අම්මගෙ මූන තවත් රතු උනා. "ඇති ඇති පාර බලන් යමු" කියල අම්ම වීදුරුවෙන් එලිය බලාගෙන කිව්ව. උදේට කන්න ඕනි නිසා මං පාර අයිනෙ හොඳ තැනක් බලල නවත්තල බහිනකොට අම්මත් බැහැල ආව. කන ගමනුත් මං බලන් හිටියෙ අම්මගෙ මූන දිහා. මං එහෙම බලන් ඉන්නකොට අම්මත් එක පාරටම මගෙ දිහා බලල ආයිත් බිම බලා ගත්ත.

ඊට පස්සෙ පින්නවලට යනකල් අම්ම වැඩි කතා බහක් නැතිව වට පිට බල බල ගිය නිසා මාත් ඩිස්ටර්බ් කරන්න ගියෙ නෑ. කොහොමත් වෙනදට වඩා අද අම්ම රිලැක්ස් එකේ ඉන්නෙ කියල මට තේරුනා. ඒ වගේම කලින් වගේ මුරන්ඩු තාලෙට නැතිව ලැජ්ජාවෙන් ඉන්න කෙල්ලෙක් වගේ තමයි අම්ම දිගටම හැසිරුනේ.ඊට පස්සෙ පින්නවලට යනකල් අම්ම වැඩි කතා බහක් නැතිව වට පිට බල බල ගිය නිසා මාත් ඩිස්ටර්බ් කරන්න ගියෙ නෑ. කොහොමත් වෙනදට වඩා අද අම්ම රිලැක්ස් එකේ ඉන්නෙ කියල මට තේරුනා. ඒ වගේම කලින් වගේ මුරන්ඩු තාලෙට නැතිව ලැජ්ජාවෙන් ඉන්න කෙල්ලෙක් වගේ තමයි අම්ම දිගටම හැසිරුනේ. පින්නවලට ගිහින් ජීප් එක පාක් එකට දාල ඇතුලට යනකොට එතන සුද්දො ඇරෙන්න හිටියෙ අපේ එවුන් කපල් විතරයි කියල මං දැක්ක. අම්ම මට වඩා අඩි හය හතක් ඈතින් තමයි දිගටම ආවෙ. අනිත් කපල් ඔක්කොම අතින් අල්ලගෙන ඇඟේ හැපි හැපී යන නිසා මාත් අම්ම ලඟට ගිහින් අතින් අල්ල ගත්තම අම්ම ගැස්සිලා කලබල උනා. "මේ මොනව කරනවද පිස්සු නටන්න එපා" කියල අම්ම මගෙ අත ගසල දාල තව ටිකක් එහාට උනහම මට කේන්ති ගිහින්. "මොකද වෙන්නෙ අතින් අල්ලන් ගියහම?" කියල ඇහුවම අම්ම "ඔයාට පිස්සුද අනේ එහෙම යන්න මිනිස්සු මොනව හිතයිද?" කියල ඇහුවම මාත් "මොනව හිතන්නද අර ඕනි තරම් කපල්ස් යන්නෙ" . "අනික අතින් අල්ලන් යනවට වඩා ඒවා අපි කලේ" කියල කිව්ව.අම්ම ආයිත් අර මුරන්ඩු තාලෙට "ඒක වෙනයි මේක වෙනයි" කියල අම්ම අඳුනන කවුරුහරි ඉන්නවද බලන්න වගේ වට පිට බැලුව.

ඊයෙ රෑ දොලහ එක වෙනකල් හුකපු ගෑනිගෙ අතෙන් අල්ලන්න මෙච්චර අමාරු මොකද කියල මටත් හිතා ගන්න බැරි උන නිසා මං "අයියෝ පුතාගෙ අතින් අල්ලන් ගියහම මොකද වෙන්නෙ" කියල ජෝක් එකට වගේ කිව්වම අම්ම කිව්ව "එහෙම අල්ලන් යන්න ඔයා ලොකු වැඩියිනෙ" කියල. එතකොට මාත් "එහෙනම් ඉතින් ගෑනියි මිනිහයි වගේ යමු" කිව්වන අම්ම "එහෙම යන්නත් ඔයා පොඩි වැඩී කියක මිනිස්සුන්ට පේනව" කියක කිව්ව. ඇත්තටම අම්ම මට වඩා වයසෙන් වැඩියි කියල පෙනුනට කීයටවත් අම්මයි මමයි යනකොට අම්මයි පුතයි කියල නම් කවුරුවත් හිතන්නෙ නෑ කියල මං දැනගෙන හිටිය. කොටින්ම නංගියි මමයි තිබ්බම උනත් මාමයි දුවයි වගේ තමයි පේන්නෙ. නංගි මට වඩා සෑහෙන්න බාලයි. මේක බලන අයට උනත් මට නංගි ගැන එහෙම ෆීලින් එකක් නැත්තෙ ඇයි කියල හිතිලත් ඇති. ඒත් මට ඒ වෙනකොට වයස විසි දෙකයි අම්මට හතලිහයි නංගිට දාසයක්ද කොහෙද.

අපි ඔහොම කතා කර කර ඉන්නකොට කපල් තුන හතරක්ම හොඳට බල බල අපි ලඟින් ගිය නිසා අම්ම "ඔය ඇති අනේ යන විදිහට යමු" කිව්ව. මං එතකොට ටිකක් හයියෙන්ම "ඒකනෙ පැටියො ඕකට ඔච්චර රන්ඩුවෙන්න ඕනිද එන්න යමු" කියන ගමන් අතින් අල්ල ගත්තම අම්මටත් කර ගන්න දෙයක් නැති උනා. මං අම්මට වඩා අඩියක් විතර උසයි. මං අතින් අල්ලගෙන ඉස්සරහට යනකොට අම්ම ටිකක් පස්සෙන් මගෙ ඇඟේ ගෑවෙන්නෙ නැතිව ඇවිදගෙන ආව. අපි එක තැනක නැවතිල බලනකොට ඒ එක්කම එහා පැත්තෙ අපිට කිට්ටුවෙන්ම හිටිය ටිකක් වයස වගේ පේන කපල් එකක ගෑනු කෙනා අම්මත් එක්ක හිනා වෙනව මං දැක්ක. අම්මත් හිනා වෙලා ආයිත් මගෙ දිහා බලනකොට මං අම්මගෙ අත අත් ඇරල ඉනවටේ අත දාගෙන මගෙ ඇඟට හේත්තුකර ගත්ත. අම්මගෙ මූන වෙනස් උනත් කට්ටිය ඉන්න නිසා එයාට කරන්න දෙයක් තිබ්බෙ නෑ. "මේ ඉන්නෙ මං හුකන ගෑනි" කියල ඔක්කොටම පෙන්නන්න ඕනි කියන්න වගේ හැඟීමක් ඒ වෙලාවෙ මගෙ ඔලුවෙ ලොකුවටම තිබ්බ. යකඩ වැටට හේත්තුවෙලා අම්මගෙ ඉන වටේට අත දාගෙන තුරුල් කරන් අලි බල බලා ඉන්න ගමන් මං එයාගෙ කනටම කරල "දැක්කනෙ මං කිව්වෙ එහෙම කිසි අවුලක් නෑ" කියල කිව්වහම අම්ම "අවුලක් නෑ නෙවෙයි දන්න කවුරු හරි හිටියොත් ආයිත් පාරෙ බැහැල යන්නෙ කොහොමද?" කියල හෙමින් තරහෙන් කිව්ව.

එහෙම කියල අම්ම වට පිට බැලුවට වටේටම කට්ටිය හිටපු නිසාද කොහෙද එහාට වෙන්නෙ නැතිව එහෙමම හිටිය. ටික වෙලාවක් ඔහොම බල බල ඉන්නකොට අර කලින් කතා කරපු කපල් එකේ වයිෆ් ආයිත් අම්ම එක්ක හිනාවෙලා "ඕගොල්ලො කොහෙද?" කියක ඇහුවම අම්ම "අපි කොලඹ කිට්ටුව" කියල කිව්ව. ඒ කපල් එකෙත් කොල්ල ඒකිගෙ ඉන වටේ අත දාගෙන හිටියෙ. ජෝඩුවම හතලිහට කිට්ටුයි කියල මට හිතුන. අම්ම ඒ දෙන්නත් එක්ක කතාවට වැඩි උනන්දුවක් නෑ කියල මට තේරුන නිසා මං "ඔයාල කොහෙද?" කියල ඇහුවම කොල්ල "අපි මාතලේ" කියල කියනව ඇහුනම අම්මගෙ අවුල් වෙච්ච මූඩ් එක හරි ගියා කියල මට පෙනුන. මං ආයිත් මොකවත් කියන්න කලින් අම්ම කිව්ව "අපි කොලඹ කිට්ටුව" කියල. අපි එතන තැනින් තැන අලි බලල ටිකක් එහාට ගිහින් බංකුවක වාඩි උනහම අර කපල් එකත් ඇවිත් එතනම බංකුවෙ වාඩි උනා. අම්ම මගෙ ලඟින්ම ඉඳගෙන හෑන්ඩ් බෑග් එක ඇරල සන් ග්ලාස් එකත් දාගත්තම මං අතක් දාල අම්මගෙ උරිස්සෙන් අල්ලල මගෙ ඇඟටම හේත්තු කර ගත්ත. අනිත් කපල් එකේ කෙල්ල හිටියෙ අම්මට කිට්ටුවෙන්. ඒකි ආයිත් අම්ම දිහා බලක හිනා වෙලා "මවනැල්ල කිට්ටුව හොඳ හාස්කම් තියෙන දේවාලයක් තියෙනවා අපි බාරයක් එන්න ආවෙ පූජාව ගන්නකොට හවස් වෙනවලු ඒකයි මෙහෙ ආවෙ" කිව්ව. අම්මා ඔය දේවාල හාස්කම් ගැන එහෙම ලොකුවට පිලිගන්න කෙනෙක් කියල මං දැනගෙන හිටියා. ඒ හින්දා අම්මා "ඇත්තද මෙහෙ ඉඳන් ගොඩක් දුරද?" කියල අහනකොට තව ටිකක් අම්ම එක්ක මේ වගේ ඇවිදින්න තියෙම චාම්ස් එක මිස් වෙන්න යන්නෙ කියල මට තේරුන නිසා මාව ටිකක් අවුල් උනා. "අනේ නෑ බස් එකේ ගියොත් පැයක් විතර දුර" කියල ඒකි කිව්වම අම්මා "ඔයාල වාහනේද ආවෙ?" කියල අහලා "දුර නැත්නම් යමු ද?" කියල මගෙ දිහා බලල ඇහුවා. අනිත් කපල් එකේ කොල්ලා වැඩි කතා බහක් නැති එකෙක් උනත් කෙල්ල නම් පැන පැන කතා කරන එකියක් කියලා මට එවෙලෙ තේරිලා තිබුනා. මාත් ඉතින් මොනව කරන්නද අම්මගෙ කැමැත්තනේ කියලා හිතලා "හා එහෙනම් යමු" කිව්වම අම්මා "ඔයාල බස් එකේ යනවනම් අපිත් එක්කම යන්න පුලුවන්" කියලා අර දෙන්නට කිව්වම ඒකි "අනේ ලොකු දෙයක් තුනේ පූජාවට යන්න බැරි උනොත් ආයි ගන්නෙ හයට" කිව්වා.

මට කොහොමත් ඔය පංසල් දේවාල එච්චර අල්ලන්නෙ නැති උනත් වෙලාවෙ හැටියට කරන්න දෙයක් නැතිකමට අරුන් දෙන්නත් දාගෙන හිතෙන් බැන බැන ම්දේවාලෙට එන්න පිටත් උනා. එන ගමන් මග නවත්තලා කාල එහෙම දෙක හමාර වෙනකොට අපි දේවාලෙට ආවහම ඒක මං හිතුවට වඩා විශාල දේවාලයක් කියලා මට තේරුනා. අම්මටත් එහෙම හිතුනා කියලා අම්මා "දෙයියනේ මෙච්චර දවසක් කීපාරක් මෙතනින් ගියාද ඒත් මෙච්චර වටින තැනක් මිස් උනානෙ" කියල කිව්වම මට තේරුනා. පූජා වට්ටිගන්නයි තැන් තැන් වල වැඳ වැඳ යන්නයි පටන් ගත්තම අර දෙන්නත් දිගටම අපිත් එක්කම ආව එක එක අතකට හොඳයි කියල මට කල්පනා උනා.නැත්තන් ඔය වගේ වැඩ ගැන කිසි දෙයක් මං දන්නෙත් නෑ ඒවට මගේ එච්චර ආසාවක් තිබුනෙත් නෑ. අම්මයි ආච්චියි නංගියි නම් ඔය තාත්තා ඇවිත් යනකොට නංගිගෙයි මගෙයි විභාග කිට්ටුවෙනකොට එහෙම දේවාලයක් පංසලක් ගානේ ගිහින් බාර වෙන එකයි බෝධි පූජා තියන එකයි හැමදාම වගේ කලා.

කොහොම හරි ලොකු දේවාලෙට යනකොට එතන ටිකක් දිග පෝලිමක් තිබුන. ඒ පෝලිමේ වැඩිපුරම හිටියෙ පොඩි ලමයි වඩා ගත්ත කපල් කියල මං දැක්ක. අම්ම පූජා වට්ටියත් අත් දෙකෙන්ම අරගෙන පෝලිමට එකතු උනහම මාත් අම්ම ලඟින්ම පෝලිමට එකතු උනා.අර අපිත් එක්ක ආව ජෝඩුව දේවාලෙ ඇතුලට ගත්තම අපි දෙන්නා ඊලඟට අපිව ගන්නකල් දොරකඩ ඉන්නකොට ඇතුලෙ යාතිකාව ලොකුවට යනවා අපිට ඇහුනත් කියන්නෙ මොනවද කියල අපිට තේරුනේ නෑ. පැය කාලකට විතර පස්සේ ඒ දෙන්නා එලියට ආවහම අපි දෙන්නත්ඇතුලට ගියා. අපි දෙන්න ගිය ගමන් අම්මා අපි අරගෙන ගිය ලොකු පූජා වට්ටිය කපු මහත්තයා අතට දුන්නහම උඩින්ම තියල තිබුන දාහෙ කොල තුන හතර දැකලා කපු මහත්තයගෙ මූනට හෙන සතුටක් ආව බව දැකලා මට හිත යටින් හිනා ගියේ මුන්ගෙ බොරුව මං හොඳටම දන්න හින්දා. කපු මහත්තයා පූජාවට්ටිය අරන් තිරෙන් ඇතුලට ගිහින් ටික වෙලාවකින් ආයිත් එලියට ඇවිත් "නෝනගෙයි මහත්තයගෙයි නම් කියන්න" කියනකොටම අම්මා "ශෙහාන් සුභාශිනී" කියල "අපි මේ ආවේ......." කියල තව මොකක් හරි කියන්න හදනකොටම කපු මහත්තයා අර කොල අත්තත් අරගෙන "නෝනයි මහත්තයයි වාඩිවෙලා වැඳ ගන්න" කිව්ව නිසා අම්මා ඉඳගත්තහම මාත් ඒ ලඟින්ම ඉඳගෙන වැඳ ගත්තා. කපු මහත්තයා අර කොල අත්තෙන් අපි දෙන්නට තට්ටු කර කර විනාඩි විස්සක් විතර යාතිකා කරනකොට රුපියල් තුන් හාර දාහකට දෙයියන්ගෙත් සැලකිල්ල වැඩිවෙනව නේද කියලා මට නිකමට කල්පනා උනා. කොහොම හරි යාන්තන් යාතිකාව ඉවර කරකා කපු මහත්තයා අපි දෙන්නගෙ නලලෙ මොට්ටු දෙකක් එහෙමත් තියලා "ඔහොම ඉන්න" කියලා තිරෙම් ඇතුලට ගිහින් අපේ පූජා වට්ටිය ගෙනල්ලා අම්මගෙ අතට දෙන ගමන් "නෝනා මෙතන බාරයක් වෙලා යාතිකා කලොත් වරදින්නෙ නෑ අවුරුද්දක් යන්න කලින් නෝනටයි මහත්තයටයි දරු සම්පත්තියක් ලැබෙනවා ඒක ස්තීරයි" කිව්වහම අම්මගෙ මූන රතුවෙලා ආයිත් බයවෙලා ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන මගෙ දිහා බැලුවා. හත්දෙයියනේ මෙච්චර වෙලා අම්මයි මමයි වැඳගෙන හිටියේ ලමයි නැති ජෝඩු බාරවෙන දේවාලෙකට නේද කියලා එකපාරටම කපුවගෙ කතාවෙන් කිය උනහම මාවත් ගල් වෙලා ගියා. "මේ පූජා වට්ටියෙ පලතුරු ගෙදර ඔක්කොටම දෙන්න" කියල කපු මහත්තයා කියනවා මට නිකන් හීනෙන් වගේ ඇහුනා.

"දරුවා ලැබිල අවුරුද්දක් ඇතුලත බාරෙ ඔප්පු කරන්න මතක තියා ගත්තොත් හොඳයි" කියලත් කපු මහත්තයා කියනවා මට යාන්තමට වගේ ඇහුනා.

අපි දෙන්න එනකොටත් අර අපිත් එක්ක ආව කපල් එක එලියෙ හිටියත් උන් දෙන්න එක්ක කතා කරන්න තරම් අම්මට මූඩ් එකක් තිබුනෙ නෑ. එහෙන් මෙහෙන් වචනයක් දෙකක් කතා කරලා කෙලින්ම ජීප් එකට ඇවිත් පූජා වට්ටියත් ඩිකියට දාලා "අපි යන් පරක්කු වෙනවා" කියලා අම්මා කිව්වහම මාත් කතා නැතිව වාහනේ ස්ටාර්ට් කරගෙන ආපහු එන්න පිටත් උනා. අම්ම දිගටම ඇස් පියාගෙන සීට් එකට හේත්තුවෙලා කල්පනා කර කර ආවෙ. මාත් ඔහේ සද්ද නැතුව දිගටම ඇවිල්ලා කඩුවෙල කිට්ටුව හොටෙල් එකකට අල්ලලා නතර කලහම අම්මා ඔලුව උස්සලා වටපිට බැලුවා. ."මොනව හරි බීල ගියා නම් හොඳයි" කියලා මං බහිනකොට අම්මත් බැහැල ආව. කොහොම හරි අම්ම කූල් ඩ්‍රින්ක් එකෙනුත් තුන්කාලක් විතර බිව්වට පස්සෙ තමයි කතාව පටන්ගත්තේ. "දෙයියනේ මං කර ගත්ත මෝඩකමක් මං එතනට ගියේ දුවට බාරයක් වෙන්න අර පිස්සු මනුස්සයගෙ ඇස් පොට්ට වෙලාද මන්දා" කියල අම්ම එක පාරටම කියාගෙන කියාගෙන යනකොට මට තේරුනා අර ලමයි කතාව අම්ම හෙන සීරියස් අරගෙන කියල. අම්ම මේක ඕනිවට වඩා සීරියස් ගත්තොත් ආයිත් නම් කීයටවත් මට හුකන්න දෙන එකක් නෑ කියල මට එක පාරටම කල්පනා උන හින්ද "ඕක ගනං ගන්න එපා මං න8ම් ඕවා සත පහකට ගනන් ගන්නෙ නෑ"කියල මාත් ගානක් නැතිව කිව්ව. "ඔයාට තේරෙන්නෙ නෑ අනේ ඕවයෙ අනුහස් තියෙනවා" කියල අම්ම බොහොම සීරියස් පිට කියලා ආයිත් එක පාරටම "මොනවා උනත් ආයිත් කොන්ඩම් නැතුව ගහන්න නම් හිතන්නවත් එපා" කියල කිව්වම අම්ම මේ කියන්නෙ එයා මට දිගටම රෙද්ද උස්සනව කියන එක නේද කියලා තේරුන හින්ද මට මාර සතුටක් ආවා. 

"හරි හරී ඔයා වද වෙන්න එපා මං යන්න කලින් එලියට ගන්නම්" කියල මං කීවම අම්මා මගෙ දිහා රවල බලලා "ගනියි ගනියි ඔයාට තියෙන අමාරුවෙ හැටියට" කියලා "අපි එහෙනම් ඉක්මනට යමු අර කට්ටිය දැන් කොලඹ කිට්ටුව ඉන්නේ" කියලා නැගිටලා එන්න ලෑස්ති උන නිසා මාත් ටක් ගාලා බිලට පන්සීයෙ කොලයක් තියලා අම්ම එක්කම නැගිටල ආව. අම්ම එලියට ඇවිත් නැවතිලා වට පිට බලනකොට "ඇයි මොකවත් අමතක උනාද?" කියලා මං ඇහුවම අම්මා "නෑ වොශ් රූම් යනවද කියල බැලුවෙ"" කිව්ව. "ආයි බලන්නෙ මොකක්ද චූ බර නම් යමු" කියල මං කිව්වම අම්ම මගෙ දිහා බලලා "අනේ යන්න අනේ" කියල අහක බලා ගත්තා. "එක්කො ඕනි නෑ පරක්කු වෙනවා අපි යමු" කියල අම්ම කෙලින්ම වාහනේට ආව. පිටුඔආල යන අම්මගෙ පස්ස වැනෙන දිහා බල බල පස්සෙන් එනකොට මට අම්ම අර වොශ් රූම් යන්න ඕනි කිව්ව එකත් මතක් වෙලා අම්මගෙ ශේව් කරපු බඩුවෙන් චූ ඔආර විදින විදිහ නිකම් මැවිල පෙනුන හින්දා මගේ පොල්ලත් කෙලින් උනා.අපි ගෙදරට එනකොටත් ලයිට් දාල තිබ්බ නිසා නංගියියි ආච්චියි ඇවිල්ලා කියලා මට තේරුනා.