අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 19

අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 19 highlights Wal Katha Lokaya PDF in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

එදා රෑ අම්ම උඩ මගෙ කාමරේට එයි කියල හිතාගෙන හිටියත් ආවෙ නෑ. මට උපරිම සැපක් බාත් රූම් එකේදි දුන්න නිසා මට ඒක ඒ තරම් ගානක් උනේ නෑ. මම ඒ දවස් ටිකේම ගෙදර ඉඳන් කැම්පස් ගියේ කොයි වෙලාවක හරි තාත්ත එන්න කලින් එක පාරකට වත් ආයි අම්මව අල්ලගන්න ලැබෙයි කියල හිතාගෙන. ඒත් දවසින් දවස මගේ බලාපොරොත්තු කඩවෙන බව මට තේරුනා. අම්මත් වෙනද වගේ සාමාන්‍ය විදිහට ගෙදර වැඩ කරගෙන හිටිය මිසක් යාන්තමින්වත් මට අනුබල දෙන විදිහට හැසිරුනේ නෑ. කොහොමත් වත්තෙ ගිහින් ආවට පස්සෙ ගෙදර එහෙම පිටින්ම සාමාන්‍ය තත්වෙට ආව. අම්ම උනත් ඉස්සර වගේම සැහැල්ලුවෙන් මාත් එක්ක කතා බහ කරන්න පටන් ගත්ත. තාත්ත එනව කියල දැන ගත්ත දවසෙ ඉඳන්ම නංගිත් සතුටින් හිටියෙ. එයාගෙ ඕනිකම තිබුනෙම රට යන එක නිසා අම්ම යන්න කැමති නැති එක ගැන නිතර නිතර අනම් මනම් කියනව මට ඇහුන. අම්ම ඒ හැම වෙලාවකම "ඔයාට ඕනි නම් යන්න ලමයෝ මං ආච්චිත් එක්ක මෙහෙ ඉන්නම්" කියල තමයි කිව්වෙ. කොහොමත් නංගිගෙ උවමනාව තිබුනෙම කැනඩා යන්න. බාප්පල පුංචි අම්මල ඔක්කොටම එහෙ සිටිසන් තිබුන. උන් ලංකාවට ආවෙම නැති තරම්. තාත්තගෙ පවුලෙ අයගෙන් අවුරුද්දකට සැරයක් හරි ලංකාවට ආවෙ තාත්ත විතරයි. තාත්තට ඒ වෙනකොට අවුරුදු හැට ගානක් නිසා ඉක්මනටම එක තැනක සෙට්ල් වෙන්න තාත්තටත් ලොකුවට ඕනි කම තිබ්බට අම්මගෙ අකමැත්ත තමයි දිගටම තිබුනෙ. අම්මගෙ අකමැත්තට හේතුව ආච්චිව දාල යන්න බැරිකම කියල මට මුලදි හිතුනත් තාත්ත වයස නිසා එහෙ ගියොත් මෙහෙ තියෙන නිදහස නැතිවෙලා ගෙදරටම කොටුවෙන්න තියෙන අකමැත්ත තමයි ලොකුවටම අම්මට තිබුනෙ කියල මට පස්සෙ හිතුන. අම්මව එහෙට ගෙන්න ගන්න තියෙන අදහස තාත්තත් කීයටවත් අත ඇරියෙ නෑ. කොහොම හරි කැම්පස් ඉවර වෙනකල් මට මෙහෙ ඉන්න වෙන නිසා අම්මත් මෙහෙ ඉන්න එක තමයි හොඳ කියල මට තේරුනා. මෙහෙ ඒ ලෙවල් කරල යනවට වඩා එහෙ කලොත් හොඳ කැම්පස් එකකට යන්න පුලුවන් කියල පුංචිගෙ දුව නංගිට කිව්ව දවසෙ ඉඳන් නංගිගෙ බලපෑම එන්න එන්නම වැඩි උනා. අන්තිමට අම්මා අවුරුදු දෙකකට තුනකට මෙහෙ නිවාඩු දාල රට යන්න කැමති වෙන ගානට ආවම මට හොඳටම අවුල් උනා. තාත්ත එන්න කිට්ටුවෙන්න කිට්ටු වෙන්න අම්මත් අර සම්ප්‍රදායික අම්ම පුතා ගානට ටික ටික එනව වගෙත් මට දැනුන. "යකෝ ගෑනියි මිනිහයි වගේ දවස් ගානක් දාගෙන හුකල මෙහෙම වෙනස් වෙන්න ගෑනුන්ට පුලුවන්ද" කියල මට ඒ වගේ වෙලාවට හෙනට කේන්ති ගියත් කට්ටියම ඉන්න තැන මොකවත් කියන්න බැරි නිසා ඒ වගේ වෙලාවට මං අම්මට රවලා කාමරේට ගිහින් දොර වහගෙන කල්පනා කලා. මෙහෙම ගියොත් ආයිත් නම් අම්මට ජීවිතේට හුකන්න ලැබෙන්නෙ නෑ කියල මට හිතුන. අම්මගෙ හැසිරීමෙ වෙනසත් එක්ක මගේ ඉවසිල්ලත් එන්න එන්නම අඩු උනා. මේ මාස දෙක තුනට අම්ම මට දුන්න සැප නිසා මං ගහපු බඩු තුන හතරම මං අයින් කරල තිබුනෙ. උන්ව නම් මට ඕනි වෙලාවක ගෙන්න ගන්න පුලුවන්කම තිබ්බත් අම්මව අත අරින්න බැරිම තත්වෙට මේ වෙනකොට මාව පත්වෙලා තිබුන.ඒත් මේ විදිහට එක දවසට දෙකට අම්ම වෙනස් උනේ කොහොමද කියල මට අදහ ගන්න බැරි උනා. බැරිම තැන මං දවසක් දෙකක්ම "මට වැඩ වගයක් අහගන්න තියෙනව අම්මා උඩට එනවද?" කියල කිව්වම "අද බෑ අනේ පස්සෙ වෙලාවක බලමු" කියල ගානක් නැතුව කිව්ව. අනික ගෙදර වැඩට එන ගෑනිත් රෑට නවතින්න පටන් ගත්තම අම්ම මාව මග අරිනව තමයි කියන එක මට හොඳටම තේරුනා. ඒත් මට ඒ වෙනකොට කරන්න කිසිම දෙයක් ඉතුරුවෙලා තිබුනෙ නෑ. තාත්තට කියනව කියල බය කරන්නවත් බලෙන් ඇදගෙන යන්නවත් මට දැන් බෑ කියල තේරුනහම විශාල කේන්තියක් එක්ක අසරන කමක් මගෙ හිතට දැනුන. වත්තෙ ඉඳන් ඇවිත් සතියක් විතර යනකල් ඔය විදිහටම ගියා. මං කැම්පස් එකේ ඉන්න ගමන් දවසක් දෙකක් අම්මට කෝල් කලහමත් අම්ම "ආ පුතා මොකද හදිස්සියක්ද? මං මේ නංගිත් එක්ක පොඩි වැඩක්" කියල කට් කලා. කොහොම හරි තවත් සතියකට විතර පස්සේ මං දවසම ගෙදර ඉඳල අම්මව තනිකරල අල්ල ගන්න බැලුවත් අම්ම මට කිසිම චාන්ස් එකක් දුන්නෙ නෑ. හවස කෑම කාල සාලෙට ඇවිත් මාත් අම්මට ඉස්සරහින්ම ඉඳගෙන ඇහෙන් හරි උඩට යන්න සිග්නල් එකක් දෙන්න හිතාගෙන බලාගෙන හිටියත් අම්ම ආච්චියි නංගියි එක්ක කතා කර කර ටීවී බැලුව මිසක් මගෙ දිහා බැලුවෙවත් නෑ. මට ඒ වෙලාවෙ වැඩිපුරම කේන්ති ගියේ තාත්ත එක්ක."නාකියට තව මාසයක් පරක්කු වෙලා එන්න තිබුනෙ නැද්ද එහෙනම් නාකියගෙ ගෑනිව මං ගානට ගන්නවනෙ" කියල මට හිතුන. මට ඒ වෙලාවට මං මේ කල්පනා කරන්නෙ මගෙ අම්ම ගැන කියල හිතුනෙ නෑ. මට ඒ වගේ වෙලාවට කලපනා උනේ රට ඉන්න නාකියෙක්ගෙ තරුන ගෑනිව හුකන්න සෙට් කරගෙන එනකොටම නාකියා ගෙදර ආව කොල්ලෙකුට හිතෙන දේවල්. බලන් ඉඳල ඉඳල බැරිම තැන මොකක්ද කරන්නෙ කියල හිත හිතා ඉන්නකොට මං අම්ම ෆෝන් එක අතේ තියන් ඉන්නව දැක්ක. මං නිකම් ෆෝන් එක ඔබ ඔබ ඉන්න ගමන් "උඩට යන්" කියල අම්මට මෙසේජ් එකක් දැම්ම. අම්ම එක පාරට ෆෝන් එක බලල තියන්නත් හදල ආයිත් හොඳට බලල මගෙ දිහාත් බලන හැටි හොරෙන් බල බල ගානක් නැතිව මං ෆෝන් එක බල බල හිටිය. අම්ම ෆෝන් එක අරන් මොනවද ගහනකොට මං ටක් ගාල මගෙ ෆෝන් එක සයිලන්ට් දාගත්ත. "පිස්සුද දැන් බෑ" කියල අම්ම මැසේජ් කරල තියෙනව දැක්කම මට ආයිත් තරහ ගියා. මං ඒ පාර "මගෙ නැගල මට අද නම් හුකන්නම ඕනි" කියල ගැහුව. ඒක බලනකොට අම්මගෙ මූන ටක් ගාල වෙනස් උනා කියල මට තේරුනා. අම්ම එක පාරටම අවුල් උනා කියල තේරුන නිසා වෙන්න ඕනි නංගිත් එක පාරටම "ඇයි අම්මි කවුද?" කියල ඇහුව. "නෑ නෑ මේ ස්කූල් එකේ වැඩක් මල කරදරේ" කියල හයියෙන් කියන ගමන් අම්ම රිප්ලයි කරනව මං බලාගෙන හිටිය. "කිව්වනෙ බෑ කියල" තමයි අම්ම රිප්ලයි කරල තිබුනෙ. මට අම්මගෙ මේ යූ ටර්න් එක නිසා පුදුම කේන්තියක් ආවේ. අම්මගෙ ගතිගුනත් එක්ක මේ විදිහෙ හිටපු ගමන් අංශක එකසීය අසූවක් අනිත් පැත්තට හැරෙන එකේ ඒ හැටි පුදුමෙකුත් නෑ කියල මට ආයිත් කල්පනා උනා. නම්බුකාර වැදගත් බොහොම තද අම්ම කෙනෙක් වගේ ඉඳලා එක දවසෙන් පුතාට රෙද්ද උස්සන්න හිත හදා ගන්න පුලුවන් ගෑනියෙකුට ආයිත් හිටපු තැනටම යන්නත් ඒ හැටි කාලයක් යන්නෙ නෑ කියල මේක බලන එවුන්ට උනත් තේරෙනව ඇති මං හිතන්නෙ. ඒත් අම්මට ආයිත් සම්ප්‍රදායික හොඳ අම්මගෙ තැනට යන්න වෙන්නෙ මාත් අර කලින් ඉඳපු සම්ප්‍රදායික පුතාගෙ ලෙවල් එකට පල්ලම් බැස්සොත් විතරයි නෙ ඒ නිසා මං අන්තිම නසරානි කුපාඩි පුතාගෙ ලෙවල් එකෙන්ම ඉන්නවා කියලා කියල හිතාගෙන "මොන හුත්තක්ද බෑ කියන්නෙ මගෙ පයිය නැගල මට අද අම්මට හුකන්න ඕනි" කියල රිප්ලයි කරලා මං කෙලින්ම උඩට ගියා. කාමරේට ගිහින් අම්ම එනකල් බලාගෙන හිටියට අම්ම පැත්ත පලාතකවත් ආවෙ නෑ. අම්ම මං හිතුවට වඩා අමුතුතාලෙ බඩ්ඩක් කියල මට ඒ වෙනකොට ටිකෙන් ටික තේරෙන්න ගත්ත. අන්තිමට මාත් අම්මට ඕනි වෙලාවට සැප අරන් එපා උනහම වීසි කරන එකෙක් උනා වද්ද කියලත් මට වෙලාවකට හිතුන.

This section develops the story with Wal Katha Novel in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

හිතේ තිබ්බ අවුල නිසා එදා එලිවෙනකල් මට නින්ද ගියේ නෑ. උදේ පාන්දර නින්ද ගිහින් ඇහැරෙන කොට දහයට විතර ඇති. කිසි කෙනෙක් මාව ඇහැරවන්න ආවෙත් නෑ නේද කියල මට ආයිත් කල්පනා උනා. තේ එක මේසෙ උඩ තිබුන නිසා කවුරු හරි ඇවිල්ල කියල තේරුනාට ඒ ආවෙ අම්මද නංගිද කියල මට හිතා ගන්න බැරි උනා. මේ යන විදිහෙන් මට හිතුනෙම මේ පාර තාත්ත ආවම අම්මයි නංගියි රට යයි කියල. එහෙම නැතිව මාව මේ වගේ හලන්න වෙනින් කිසිම හේතුවක් තිබුනෙ නෑ. මේ ලෝකෙ එකෙකුට බැරි තාලෙට මගේම අම්මව ඇඳට ගත්ත මට වැරදුනේ කොතනද කියල මං ආයි ආයි කල්පනා කරල බැලුව. මොන අම්මව ඇඳට ගත්තත් මගෙ අම්ම වගේ හොඳ රස්සාවක් කරන ලස්සන ගෑනියෙක්ව ඇඳට ගන්න පිට මිනිහෙකුට වත් ලේසියෙන් බැරි එකේ අරූ වගේ එකෙක්ගෙ කටට ගන්නත් මට පුතා කියල බලන්නෙ නැතුව කසාද ගෑනියෙක් මිනිහටවත් දෙන්නෙ නැති සැපක් දෙන්නත් හේතුව මොකක්ද කියල කල්පනා කරනකොට මගෙ හිතට උත්තරයක් ආව. මේකිට ඕනි සැප ගන්න ඒකට අල්ල ගන්නෙ මෙලෝ යකෙක් ඇහින් දැක්කත් එක පාරටම පිලිගන්නෙ නැති කෙනෙක්ව තමයි කියල මට හිතුන. මේක බලන එවුන්ට වෙනින් උත්තරයක් කල්පනා වෙනවනම් මට කියපල්ල. මොකද මං මුලින්ම කිව්ව වගේ මගේ කතාව අපි දෙන්න අද ඉන්න තැන ඉඳන් බලනකොට උඹලට තියා මටවත් විශ්වාස කරන්න අමාරුයි. අපි දෙන්න අද ඉන්න තැනට ඉබේ ආවද එහෙම නැතිනම් අම්ම ප්ලෑන් කරල මෙතනට ඇද ගෙන ආවද කියන ප්‍රශ්නෙට උත්තරයක් මං අදටත් හොයනව. මං මේ කතාව මෙතන කියන්න හේතුවත් ඒක. අඩු තරමින් උඹලවත් මට හරි උත්තරයක් දෙනව නම් ඒක මගේ හිතේ ලොකු බරක් නිදහස් කරගන්න කරන ලොකු උදව්වක් වෙයි. මං මේ කතාවෙ හැම ටර්නින් පොයින්ට් එකක්ම අහුවෙන විදිහට උඹලට කියන්න ට්‍රයි කරන්නෙ ඒ නිසා. සමහරවිට අම්ම පුතා හුකන කතාවක් බලල අතේ ගහන්න හිතාගෙන ඉන්න එවුන්ට මගෙ කතාව කියන පිලිවෙල බාධාවක් වෙනව කියන එකත් මං දන්නව. ඒත් මේක මං කියන හේතුව දැන් උඹල දන්න නිසා මේක සෙක්ස් ස්ටොරි එකක් කියල හිතන්නෙ නැතුව බලනව නම් උඹලට මේ කතාවෙ අග මුල තේරුම් යයි. කොහොම හරි මං උඩින්ම මූන හෝද ගෙන පහලට එනකොට අම්මයි නංගියි ආච්චියි අර අපේ ගෙදර බෝඩ් වෙලා ඉන්න මිසුයි තුන් හතර දෙනාම සාලෙ කතා කර කර ඉන්නව මං දැක්ක. මොන හුත්තකට මේ ගෑනිත් ආවද කියල කල්පනා කර කර "ආ ආන්ටි ස්කූල් පටන් ගන්න තව කල් තියෙනව නේද?" කියල අහන ගමන් මාත් එතනින්ම වාඩි උනහම ඒ ගෑනි "ඔව් පුතා මට ක්ලාස් වගේකුත් තියෙනව ඒ නිසා කලින්ම ආව" කිව්ව. නොදකින් මේ ගෑනිත් ඉන්නව කියන්නෙ තවත් අප්සට් කියල මං අම්ම දිහා බලල "අම්ම එලියට යන්න ඕනි කතාවක් කිව්ව නේද?" කියල ඇහුව. අම්ම එක පාරටම පුදුමෙන් වගෙ මා දිහා බලල කිව්ව "නෑ නෑ අද යන්න ඕනි නෑ" කියල. කොහොම හරි අම්මව එලියට එක්ක ගියොත් රූම් එකකට ඇදගන්න පුලුවන් වෙයි කියල හිතාගෙන මං ආයිත් කිව්වෙ " සුපර් මාකට් යන්ව නං දැන් යන් මට ආයි මේ සතියෙම යන්න බෑ" කියල. අම්ම එතකොට කිව්ව " ඕනි නෑ හදිස්සියක් උනොත් මට ටැක්සියක් දාගෙන යන්න පුළුවන් ඔයාගෙ වැඩ කරගන්න" කියල. "අයිය වෙනදට කතා කලහම එන්න බෑ කියනව අද මොකද උදේම මාකට් යන්න හදන්නෙ?" කියල නංගි අහනකොට "නෑ මං අද වැඩකුත් නෑ ඒකයි" කියල මං සද්ද නැතිව එතනින් මාරු උනා. අම්ම දවසම ගෙදර ඉන්න ගෑනු ගොඩ අස්සෙම ඉන්න නිසා මට මොන විදිහකින්වත් කතාවට අල්ලගන්න බැරි බව පෙනුන නිසා මං ජීප් එක එලියට අරන් ඒකත් හෝදල දාල කුස්සිය පැත්තෙන් ගෙට එනකොටෙ අම්මයි ආච්චියි කුස්සියෙ උයනව. මං අම්මගෙ ලඟින් එන ගමන් ආච්චිට නොපෙනෙන්න අතක් දාලා හයියෙන්ම තනයක් මිරිකුව. "ඔය එහාට වෙන්න පුතා මොනව කරනවද?" කියල හයියෙන්ම කියා ගෙන අම්ම අතේ තිබුන හැන්ද මට ගහන්න වගේ ඉස්සුවා. ආච්චි "මොකද ලොකු පුතේ බඩ ගිනිද?" කියල අහපු නිසා මාත් "ඔව් ආච්චි බඩගිනියි කොහෙද අම්ම මේ දවස් ටිකේ හරියට කන්න දෙන්නෙ නෑනෙ" කියාගෙන සාලෙට එන ගමන් අම්ම දිහා බලනකොට අම්ම බයවෙලා මගෙ දිහා බලන් ඉන්නව මං දැක්ක. "ඇයි දුව අර ලොකු පුතා ගෙදර ඉන්න දවසට කැමති දෙයක් හදල දෙන්න එපැයි?" කියල ආච්චි කියනකොට අම්ම "එයාට පිස්සු අම්මා දැන් ඔය ඉලන්දාරිකම ගහල" කියල කේන්තියෙන් මූන රතු කරගෙන කිව්ව. මං සාලෙට වෙලා කට්ටිය එහා මෙහා වෙන වෙලාවක් එනකල් හොර ගල් අහුල අහුල ඉඳලා ආච්චි නාන්න ගියාට පස්සෙ නංගි කොහෙද කියලා කාමරේට ඔලුව දාල බැලුව. නංගි ඇඳට වෙලා පොතක් කියව කියව ඉන්නව දැක්කට පස්සෙ එහෙමම කුස්සියට යන කොට අම්ම කුස්සියට එහා පැත්තේ ඕපන් ඒරියා එකේ මොනවද කර කර ඉන්නව මං දැක්ක. කිසිම කතාවක් නැතිව මං අම්ම ලඟට ගිහින් බදාගෙන බිතියට හේත්තු කර ගත්ත. "මේ පිස්සුද අතාරින්න කවුරු හරි එයි" කිය කිය අම්ම දඟලද්දි මං එයාව බිත්තියට හේත්තු කරගෙන් බලෙන්ම කිස් හත අටක් දීල බිත්තියට හිර කරගෙනම ගවුම උස්සන්න ට්‍රයි කරන කොට අම්ම මාව තල්ලු කරල දාල ගෙට දිව්ව. අම්ම කීයටවත් මට කැමැත්තෙන් නම් දෙන පාටක් නෑ කියල මේ සිද්ධියෙන් මට හොඳටම තේරුනා. ඒත් මට හිතා ගන්න බැරි උනේ ඒ වෙලාවෙ එහෙම දිව්වට ඊට පස්සෙ ආයිත් කට්ටිය ඉන්න තැන අම්ම කිසි වෙනසක් නැතිව මාත් එක්ක පුතා පුතා කියල කතා කරපු එක. අම්ම ආපහු සැරයක් මට පුතා විදිහට සලකන එක ගැනවත් ආයිත් මගෙ අර කලින් ඉඳපු ම්ම වෙනන හදන එක ගැනවත් මගෙ හිතේ කිසිම කැමැත්තක් තිබුනෙ නෑ.තාත්ත එන්න කලින් තව එක පාරක් වත් අම්මව ඇඳට ගත්තෙ නැත්නම් ජීවිතේට හම්බවෙන්නෙ නෑ කියල මට තේරුන නිසා අන්තිම තුරුම්පුව ගහල බලනව කියල හිතාගෙන මම රෑ ටී වී බල බල ඉන්න ගමන් "අම්මා අර මගේ එසයිමන්ට එක බලා ගන්න ඕනි? කියල කිව්වම අම්ම දැන් බෑ පුතා පස්සෙ බලමු" කියල කිව්ව. "නෑ නෑ මට ඒක ඕනිමයි හදිස්සි එකක්" කියල මං ආයිත් කිව්වම අම්ම කිසිම ගානක් නැතිව "හෙට බලමු" කියල ආයිත් අනිත් කට්ටිය එක්ක කතා කර කර හිනා වෙවී ටී වී බල බල හිටිය. මං දඩස් ගාල පුටුවෙන් නැගිටල "මොන මඟුලක්ද මගේ වැඩකට තමයි වෙලාවත් නැත්තෙ" කියා ගෙන එන කොට ආච්චි "මොකද දුව ලොකු පුතා මේ දවස් ටිකේම කේන්තියෙන් ඉන්නේ?" කියල අහනව ඇහුන. "ඔය මොකක් හරි කැම්පස් එකේ ප්‍රශ්නයක් වෙන්න ඇති අම්මේ" කියල අම්ම කිසි ගානක් නැතිව කියනවත් පඩි පෙල නගිනකොට මට ඇහුන.

The ending reinforces Wela Katha New without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.