අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 21
අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 21 highlights Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-07-20 15:30:01 - Wal Katha
අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 21 highlights Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
කොහොම හරි තාත්ත එන්න දවස් තුන හතරකට කලින් රෑ දොලහට එකට විතර "ස්ස්ස් මේ මේ නිදිද?" කියල කවුරු හරි තට්ටු කරල මාව ඇහැරවනකොට මං ඇහැරිල එහෙමම ඇඳේ වාඩි වෙලා බලනකොට අම්ම කලුවරේම ඇඳේ වාඩි වෙලා හිටිය. මං කතා කරන්න කලින් අම්ම කිව්ව "ලයිට් දාන්න එපා" කියල. මගේ ප්ලෑන් එක වැඩකරන නිසා මං හිතුවෙම තාත්තත් එක්ක ආයෙත් ප්රශ්න නිසා අම්ම මට කලින් වගේ හුකාගන්න තමයි ඇවිත් ඉන්නෙ කියල. ඒ නිසා මං කලුවරේම අතගාල අම්මගෙ බඩුව අල්ලල "ෂේව් කලාද?" කියල ඇහුවම අම්ම මගෙ අත ගසල දැම්ම. ඒත් එක්කම අම්ම නිකන් ඉකි ගහනව වගේ ඇහුන නිසා මං ඇහුව "ඇයි මොකක්ද අවුල?" කියල. එතකොට අම්ම ටිකක් වෙලා ඉකි ගගහ වගේ ඉඳල හයියෙන් හුස්මක් අරන් "දෙයියනේ මගෙ මෙන්සස් නැවතිලා" කියල ආයිත් අඬන්න පටන් ගත්ත. ඒක අහපුවහම මටත් හෙනයක් ගැහුව වගේ උනා. අම්ම මේ කාලෙම හිටියෙ ගෙදර නිසා එහෙම උනා නම් ඒ මගෙ අතින්ම තමයි කියල මං දැනගෙන හිටිය. ඒ එක්කම අර බාත් රූම් එකේ සීන් එකත් මට එකපාරටම මතක් උනා. එවෙලෙ අම්මම මාව හේත්තු කරගෙන මට ගහල ඇතුලෙම බඩු යවා ගත්ත විදිහ මට එවෙලෙ මැවිල පෙනුන. ඒත් ඒ දවස් සේෆ් කියල අම්ම කිව්ව නේද කියල මට මතක් උන නිසා මං "ඉතින් සේෆ් කිව්ව නේද?" කියල අහනකොට අම්ම ""එහෙම තමයි අනේ අර බාරෙ නිසා තමයි මේ ඔක්කොම" කියල ආයිත් අඬන්න පටන් ගත්ත. කොච්චර කේන්තියෙන් හිටියත් අම්ම අඬනකොට නම් මාව හෙනට අවුල් උනා. ඒ නිසා මං අම්මගෙ උරිස්සෙන් අල්ලල "හරි හරි අපි මොකක් හරි කරමු" කිව්වම අම්ම "මටත් හිතා ගන්න බෑ දෙයියනේ ඒත් දැන් සතියක් පරක්කුයි.මං ගීත ලව්ව ස්ට්රිප් එකක් ගෙන්නගෙන චෙක් කලා ලමේක් තමයි. ඒ අස්සෙ අර මිනිහත් විකාර කතා කරනව" කියල කලුවරේම නැගිටලා පහලට යනවා මට ඇහුන. අම්ම මහ රෑ ඇවිල්ල ඒ කියපු කතාවෙන් මාව එහෙම්පිටින්ම පිස්සු වැටුන. අම්මගෙ බඩේ මගෙ ලමයෙක් ඉන්නව කියන එක මට එකපාරටම අදහාගන්න බැරි උනා. ගෑනියෙකුට හුකනව කියන්නෙ බඩක් හැදෙනවා කියන එක තමයි අම්මට කියල නෑ හිටිනව නම් හිටිනව කියල ආයිත් මට කල්පනා උනා. මගේ ලමයෙක් ගෑනියෙක්ගෙ බඩේ ඉන්නව කියන එකත් ඒ ගෑනි මගේම අම්මා කියන එකත් නිකන් හීනයක් වගේ මහා පුදුමයක් කියල මට ඒ වෙලාවෙ හිතුන. මේකට මොකක්ද කරන්නෙ කියල මං එලිවෙනකල් කල්පනා කලා. වෙන ගෑනියෙක් උනා නම් ඇබෝශන් එකක් කරන්න කියල මං කියන්න ඉඩ තිබුනත් අම්මට එහෙම කියන්නෙ කොහොමද කියල තමයි මට හිතා ගන්න බැරි උනේ. ඒ හැදිල ඉන්න ලමය දුවෙක් වෙයිද පුතෙක් වෙයිද මට තාත්ත කියයිද අයිය කියයිද වගේ මහ විකාර ගොඩකුත් පිලිවෙලක් නැතුව මගෙ ඔලුව ඇතුලෙ එහෙට මෙහෙට කැරකුනා. මං පස්සෙන්ද උදෙම පහලට යනකොට අම්මයි ආච්චියි කුස්සියෙ හිටිය. මං පහලට ගියහම අම්ම "ආ ඔයා ආවද? ඉන්න මං තේ එකක් හදන්නම්" කියල කිව්වම ආච්චි පුදුමෙන් වගේ කිව්ව "ආ අම්මගෙයි පුතාගෙයි රන්ඩුව ඉවරද?" කියල. අම්ම ඒකට ලාවට හිනාවෙලා මගෙ ලඟටම තේ එක ගෙනත් දුන්න. අම්මගෙ මූන බලපුවහම ඊයෙ රෑ එලිවෙනකල් අඬල ඉන්නෙ කියල මට තේරුනා. නංගි මේ දවස් ටිකේම අප්සෙට් මූඩ් එකේ කාමරේම ඉන්නෙ මොකද කියල මට හිතා ගන්න බැරි උනා. ඒත් තාත්ත කෝල් කරල අම්ම යන්නෙ කොහෙද කින්ද මන්ද අහන්න ගත්තම නංගිත් අම්ම ගැන වැරදියට හිතාගෙන අවුලෙන් ඉන්නෙ කියල පස්සෙ මට අම්ම කිව්ව. අම්ම හැමදාම නංගිට හොඳට ආදරෙන් සලකල තියෙද්දිත් නංගි අම්මට වඩා රට යන එක ලොකු කරගෙන තාත්තගෙ පැත්තට වැඩ කරනව කියන එක මට මුල ඉඳන්ම තේරිල තිබුන නිසා නංගි මේ වෙලාවෙ තාත්තගෙ පැත්ත ගත්ත එක ගැන නම් මට කිසිම පුදුමයක් උනේ නෑ. මෙච්චර ලොකු ගේමක් දුන්න මං නංගි ගැන වල් අයිඩියා එකක් දැම්මෙ නැත්තෙ මොකද කියල මේක බලන උඹලට හිතෙනව ඇති. නංගි මට වඩා සෑහෙන්න බාල නිසා මං එදා ඉඳන්ම ඒකිට සැලකුවෙ පොඩි ලමයෙකුට වගේ. එහෙම ලොකු ආශ්රයක් ඒකිගෙයි මගෙයි තිබුනෙම නැති තරම්. කොහොම හරි එදා දවල් මං මිදුලෙ බංකුවට වෙලා කල්පනා කර කර ඉන්නකොට අම්ම ඇවිල්ල "සුපර් මාකට් එකට යන්" කිව්වම මං ලෑස්තිවෙලා එන්න උඩට යන්න නැගිටිනකොට අම්ම කිව්ව "ඔහොම හොඳයි පරක්කු වෙනව" කියල. පාරට ඇවිල්ල ටික දුරක් යනකල් අම්ම ඔහේ කල්පනා කර කර ආව නිසා මාත් ඔහේ ආව. ටිකක් දුර ඇවිත් අම්ම කිව්ව "පොඩ්ඩක් කතා කරන්න පුලුවන් තැනකට යන්" කියල. මං "අයිඩින්ටිය ගෙනාවෙ නෑනෙ" කියල කිව්වම අම්ම රවල කිව්ව "පිස්සුද රූම් වලට නෙවෙයි ඔය නිදහස් තැනක නවත්තන්න" කියල. මං ඒ පාර පාර්ලිමන්ට් පාරට දාල පාලු හරියක අතුරු පාරකට දාල නැවැතුව. එතන මං ඔය රූම් අදින්න බැරි කෙල්ලො ගල් කපන්න එහෙම ගෙනිහින් පුරුදු පාලු තැනක්. වාහනේ නවත්තල ටිකක් වෙලා යනකල් අම්ම නියපොතු හප හප කල්පනා කර කර ඉඳල එක පාරටම මගෙ දිහා බලල ඇහුව "දැන් මේකට අපි මොකක්ද කරන්නෙ?" කියල. "මට හිතාගන්න අමාරුයි" කියල මට කිය උනා. "ඒක පුදුම කතාවක්නෙ මගෙ බඩේ ඉන්න ලමය ඔයාගෙනෙ" කියල අම්ම ආයිත් ටිකක් කල්පනා කරල "අනිද්ද අර මනුස්සය එනවනෙ. එයාගෙ කියල හිතුවොත් හරි" කියල කිව්වම ඒක නියම ප්ලෑනක් කියල මටත් හිතුන. ඇබෝෂන් එකක් ගැන අම්ම හිතල නෑ කියල මට ඒ කතාවෙන් තේරුන නිසා මගේ හිතට ඒ වෙලාවෙ හෙන සැහැල්ලුවක් ආව. මොනව උනත් මගෙ ලමයෙක් නැති කරන්න මට කිසිම උවමනාවක් තිබුනෙ නෑ. "තාත්ත පිලිගත්තෙ නැත්තන් මොකද කරන්නෙ?" කියල මං ඇහුවම අම්ම කිව්ව "නෑ එයා සැක හිතන එකක් නෑ කොහොමත් සතියක වෙනසක්නෙ තියෙන්නෙ. ඩොක්ටර් ලඟට යනකොට එයා මෙහෙ නෑනෙ" කියල. මේ ගමන්ම තාත්ත එක්ක රට ගියා නම් හරි කියල අම්මට හිතුනෙ නැති එක ගැන මං හිතෙන් දෙයියන්ට පින් දෙනකොට හරියට ඒක තේරුනා වගේ අම්ම කිව්ව "මේ පාරම යන්න උනා නම් කිසි ප්රශ්නයක් නෑ ඒත් මෙඩිකල් ගන්න ගියහම අහුවෙනවනෙ" කියල. අම්මම ඒ ප්රශ්නෙට උත්තරයක් හොයා ගත්ත නිසා මගෙ හිත හොඳටම සැහැල්ලු උනා. මං අම්මගෙ කනට කිට්ටු කරල ඇහුව "ෂේව් කලාද?" කියල. අම්ම එක පාරට මගෙ මූන දිහා බලල අහක බලන ගමන් කිව්ව "පිස්සුද දැන් නම් කොහොමටවත් බෑ" කියල . මං අම්මගෙ පැත්තට හැරිල බඩට අත තියල "එහෙනම් මේ බඩ ඇතුලෙ මගෙ ලමෙක් ඉන්නව නේද?" කියල අම්මගෙ මූනට කිස් එකක් දෙන්න හදනකොට අම්ම කිව්ව "මේ මේ පිස්සු වැඩ කරන්න එපා අපි ඉන්නෙ පාරෙ" කියල.ඒත් මං අම්මගෙ කරට උඩින් අත දාගෙන හෙමීට තනේකට තට්ටු කර කර ඉන්නකොට අම්ම කිසි දෙයක් කියන්නෙ නැතුව එහෙමම හිටිය. අපි ඉඳපු තැනට එහායින් තව කාර් එකක් නවත්තල කර්ටන් දාගෙන ඉඳපු නිසා මෙතන අවුලක් නෑ කියල අම්මටත් තේරෙන්න ඇති කියල දෙවෙනි පාර කම්මුලට කිස් එකක් දෙනකොට අම්ම හොඳට හේත්තුවෙලා පාඩුවෙ ඉඳපු නිසා මට හිතුන.මං අම්මගෙ කර වටේට අත දාගෙනඣ් බඩ අත ගාන ගමන් හෙමීට කම්මුලට කිස් තුන හතරක් දීල කිව්ව "ඇබෝෂන් කරයි කියල මං බයේ හිටියෙ" කියල. එතකොට අම්ම කිව්ව "පිස්සුද මේ ලමය හැදුනෙ අර බාරෙ නිසා තමයි මොන දේ උනත් මං මෙයාව හදාගන්නව" කියල. කතාව අස්සෙන් මං හෙමීට අම්මගෙ සාය ඇතුලෙන් කකුල් දෙක මැදට අත දාල මඩුවෙ මයිල් අත ගාන ගමන් "මේක ෂේව් කරන්න" කියල කිව්වම අම්ම කිව්ව "අර මනුස්සය ගියාම බලමු" කියල. මට ඉබේම වගේ "ඒ උනාට අම්ම තාත්ත එක්ක්ක හුකනවට මං කැමති නෑ" කියල කිය උනා. අම්ම හයියෙන් හුස්මක් අරන් "වෙන කරන්න දෙයක් නෑනෙ ඉන්නම වෙනව" කියල කකුල් දෙක ටිකක් ඈත් කරල දුන්න නිසා මං දබර ඇඟිල්ල දාරෙ උඩින් දාල මෑ ඇටේ උඩින් එහාට මෙහාට කලේ මෑ ඇටේ ටියුන් කරනකොට අම්ම ටක් ගාල ෆෝම් වෙනව කියල මං පලවෙනි දවසෙම දැන ගත්ත නිසා. ටිකකින් අම්මගෙ කෙඳිරි ගාන්න පටන් ගන්නකොට මං හෙමීට අම්මගෙ තොල් දෙකට මගෙ තොල් දෙක කිට්ටු කලා.
This section develops the story with Sinhala Wal Katha Lokaya in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
මං කලබලයක් නැතුව අම්මගෙ තොල් දෙකට මගෙ තොල් දෙක හෙමින් කිට්ටු කරනකොට අම්ම හෙමීට ඇහුව "මෙතන ප්රශ්නයක් නෑ නේද?" කියල. මං "අපෝ නෑ මෙතනට හැමෝම එන්නෙ මේකට තමයි" කිව්වම අම්ම කිව්ව "එහෙනම් කමක් නෑ හැබැයි පරක්කු වෙන්න නම් බෑ" කියල. මං එතකොට "පරක්කු වෙන්නෙ නෑ" කියල අම්මගෙ තොල් දෙක උඩින් මගෙ තොල් දෙක ලාවට තියාගෙන ටිකක් වෙලා ඉඳල යටිතොල විතරක් මගෙ තොල් දෙකෙන් උරන ගමන් දිගටම අම්මගෙ බඩුවෙ දාරෙ දිගේ උඩට පහලට කලා. අම්ම එක දිගටම "හ්ම්ම් ම්ම්ම් ම්ම්හ් අහ්හ්හ්" කියල කෙඳිරි ගාද්දි මං ඇති තරම් අම්මගෙ කට ඇතුලට දිව දම දම කට උර උර ලිප් කිස් කලා. ඊට පස්සෙ අම්මගෙ තන් දෙකම බ්ලවුස් එකෙන් එලියට අරගෙන මාරුවෙන් මාරුවට උරන ගමන් බඩුවට ඇඟිල්ල ගහනකොට අම්ම "ආඅහ්හ්හ්හ්හ්" කියල පස්ස උඩට උස්සගෙන ටිකක් වෙලා ඉඳල ආයි සීට් එකේ ඉඳගෙන හයියෙන් හුස්මක් ගත්ත. අම්මගෙ ජූස් එලියට එනව කියල මගේ ඇඟිල්ලට දැනුන නිසා අම්මට ගියා කියල මට තේරුනා. මං එහෙමම ඉස්සිලා අනිත් පැත්තට හැරිල අම්මගෙ කකුල් දෙක පලල් කරගෙන කකුල් දෙක මැද්දෙන් අම්මගෙ පැත්තට මාරු වෙලා අත දාල සීට් එකේ ඇන්ද පාත් කරනකොට අම්ම ආයිත් ඇහුව "මෙතන අවුලක් නෑ කියල ෂුවර් නේද?" කියල. මං "නෑ නෑ බයවෙන්න එපා" කියල අම්මගෙ ඉන දෙපැත්තෙන්ම අත දාල පෑන්ටිය ගලවනකොට මට ලේසි වෙන්න පස්ස උස්සල කකුල් දෙක ටිකක් කිට්ටු කරන ගමන් අම්ම අහක බලාගෙන අහිංසක තාලෙට යාප්පුවෙන් "අනේ ඇතුලෙ යවන්න නං එපා බබාට හොඳ නෑ" කියල කිව්ව. මීට කලින් අම්ම එච්චර අහිංසක තාලෙට කාගෙන්වත් ඉල්ලීමක් කරනව මට කවදාවත් ඇහිල තිබුනෙ නැති නිසා අම්ම අහිංසක තාලෙට එහෙම කිව්වහම මට පුදුම හිතුන. අද මෙතනට ආව වෙලාවෙ ඉඳන් අම්මගෙ මූන හොඳටම රතු වෙලා තියෙන්නෙ කියලත් මං දැක්ක. අම්ම අද දවසෙම මගෙ මූන දිහා කෙලින් බලල කතා කලේ නෑ. ඒත් ඒ අර කලින් වගේ කේන්තියෙන් නෙවෙයි. කිසිම ලොකුකමක්වත් මුරන්ඩු කමක්වත් නැතුව හරියට නිකන් ලොකු ලැජ්ජාවකින් වගේ තමයි අම්ම අද දිගටම හැසිරුනේ. මගේ මූන දිහා කෙලින් බලන්න බැරි තරම් ලැජ්ජාවක් අම්මගෙ රතු උන මූනෙ දිගටම තිබුන. අවංකවම කිව්වොත් මං පොඩිකාලෙ ඉඳන් දැකපු මුරන්ඩු කාවවත් ගනන් ගන්නෙ නැති හෙන ලොකු කමකින් හැසිරුන හිතුවක්කාර සැර අම්මට වඩා අද පලවෙනි පාරට දැක්ක අහිංසක අම්ම ගැන ලොකු ආසාවක් මගෙ හිතට දැනුන. මං අම්මගෙ කලු පාට පෑන්ටිය ගලවල එක අතකින් අල්ලල මගෙ පොල්ල අම්මගෙ හිල ඇතුලට දාල හෙමින් හෙමින් ගහනකොට අම්ම කිව්ව"පාත් වෙන්න අනේ එලියට පෙනෙයි" කියල. මං ඒ පාර හොඳටම පාත් වෙලා ගහනකොට අම්ම "ම්හ් ම්හ් ම්හ් ම්හ් ම්හ් ම්හ්" කියල එක දිගටම කෙඳිරි ගගා හිටිය. ටිකක් වෙලා ඔහොම කරනකොට අම්ම "කකුල රිදෙනව අනේ" කියල කිව්ව නිසා මං අම්මගෙ කකුල් දෙකම එක පැත්තකට දාල එක දිගටම ගැහුව. මං ටික ටික ස්පීඩ් එක වැඩි කරන්න වගෙ හදනකොට අම්ම කිව්ව "හයියෙන් ගහන්න එපා යනකොට එලියට ගන්න" කියල. කොච්චර කිව්වත් සැප වැඩි වෙනකොට ස්පීඩ් එක වැඩි වෙන නිසා මං "උඩට එන්න බැරිද?" කියල ඇහුවම අම්ම ටිකක් අදි මදි කරල මට සීට් එකේ නිදා ගන්න දීල මගෙ කකුල් දෙක උඩට ඇවිල්ල ඇතුලට දාගෙන මගෙ ඇඟ උඩ නිදා ගෙන හෙමින් හෙමින් ගහ ගන්න පටන් ගත්ත. අම්ම හෙන ඉවසීමෙන් හෙමීට ගහනකොට මට සුපිරි සැපක් ආව. පැය කාලක් විතර ඔහොම ගහල අම්ම කිව්ව "මහන්සි අනේ යවන්නෙ නැද්ද?" කියල. මං "ඔයාට යනකල් ගහගන්න ඊට පස්සෙ මං යවන්නන්" කියල කිව්වම අම්ම "එහෙනම් ඔයා යවන්න"කියල බහින්න වගෙ හදනකොට මං "ඇයි ගියාද ඇහුව" අම්ම අහක බලාගෙන "හ්ම් ඔව්" කිවම මං ආයිත් "කී පාරක්ද?" ඇහුවම අම්ම "තුන් පාරක් විතර අනේ දැන් ඔයා යවා ගන්න" කියල මගෙ කකුල් දෙක් උඩින් බහිනකොට මං එහෙමම උඩට රෝල් වෙලා පිටිපස්සෙන් දා ගෙන ටිකක් වෙලා ගහල එලියට අරගෙන අම්මගෙ තට්ටම් දෙක උඩ අතේ ගහල බඩු යැව්ව. අම්ම ඊට පස්සෙ ලේන්සුව අරන් පස්සෙ තියෙන බඩු ටිකත් පිහ දාගෙන පෑන්ටිය ඇඳ ගත්ත. ඊට පස්සෙ කොන්ඩෙ එහෙමත් හදාගෙන "යමු නේද?" කිව්ව. අපි එන ගමන් ෆුඩ් සිටියට ගිහින් බඩුත් අරන් ගෙදර එනකල් අම්ම වැඩිය කතා කලේ නෑ. ඒත් ඒ කතාව අඩුකම මේ ගැන කතා කරන්න තිබුන ලැජ්ජාවට මිසක අර කලින් වගේ මුරන්ඩු කමට නෙවෙයි කියල මට තේරුනා. ගෙදර ඇවිල්ල අම්ම ගෙනාව බඩු කුස්සියට අරගෙන ගිහින් වැඩකාර ගෑනිට දීල චේන්ජ් එකක් දාගෙන එනකල් මං කෑම කාමරේ වාඩිවෙලා ආච්චිත් එක්ක කතා කර කර හිටිය. අම්මා කුස්සියට ගිහින් තේ එකක් හදාගෙන ඇවිල්ල මගෙ ලඟින් තිබ්බම ආච්චි පුදුම වෙලා "අම්මගෙයි පුතාගෙයි රංඩුව ඉවරද?" කියල ඇහුවම අම්ම "අනේ නිකන් ඉන්න අම්මෙ" කියල ගස්සගෙන ආපහු කුස්සිය පැත්තට ගියා. ඊට කලින් අම්ම උදේ තේ එකයි ගෙදර කට්ටියටම තේ හදන වෙලාවකයි ඇරෙන්න මට තේ එකක් වෙනම ගෙනත් දීල නෑ. මේ හැම දෙයක්ම අතරින් අම්මගෙ බඩේ මගෙ ලමයෙක් ඉන්නව කියන එක හැම වෙලාවකම මගෙ හිතට ආව. එහෙම හිතෙන හැම වෙලාවකම මගෙ හිතට ආවෙ මහ අමුතුම හැඟීමක්. ඒත් එක්කම අම්ම තාත්තට දෙනව කියන එක මතක් වෙනකොට විශාල ඉරිසියාවක් මගෙ හිතට ආව. ඒත් මේ වෙලා තියෙන දේ නිසා අනිවාර්යයෙන්ම ඒ දේ කරන්නම වෙනව කියල හිතල මං හිත හදා ගන්න ට්රයි කලා. මං අර මැසේජ් දාල තාත්තව අවුල් කරන්න ඉක්මන් වැඩි උනා නේද කියක මට ඒ වෙලාවට හිතුන. ඒත් ඒ වෙලාවෙ මට ඕනි උනේ අම්ම යන එක නවත්තන්න නිසා වෙන දෙයක් උනාදෙන් කියල මං හිත හදා ගත්ත. තාත්ත එන දවසෙ කැම්පස් එකට ගිහින් මග අරින්න මට ලොකුවට ඕනි කමක් තිබුනත් අම්ම බල කරලම කිව්ව නිසා ගෙදර නැවතුනත් මං තාත්තට මූන දුන්නෙ හෙන අමාරුවෙන්. වැරැද්දක් කලා කියන හැඟීමට වඩා මගෙ හිතේ තිබුනෙ මේ දවස් ටිකේ තාත්ත අම්මත් එක්ක එකට නිදා ගන්නවා නේද කියන අදහස එක්ක ආව කේන්තියක්. තාත්ත රෑ වෙලා ආව නිසා වැඩි අවුලක් නැතිව පොඩ්ඩක් කතා කරල ෂේප් වෙලා මං කාමරේට ආව. පස්සෙන්ද උදේම අම්ම තේ එකත් අරන් මගේ කාමරේට ඇවිත් "මේ මේ නැගිටින්න" කියල මාව ඇහැරවල ඇඳ උඩින්ම ඉඳගෙන "අපි වත්තට යනව" කියල කිව්වම මං ඇහුව ""ඔක්කොම යනවද?" කියල. "නෑ නෑ වත්ත විකුනන්න දාලලු දවස් දෙකක් විතර ඉඳල ඒ වැඩේ කරගෙනම එන්න ඕනි කිව්ව" කියල අම්ම කිව්වම මං "ඊයෙ කලාද?" කියල ඇහුව. අම්ම එතකොට මා දිහා බලල "නෑ ඒ නිසා මට වත්තට යන්නම වෙනව" කියල කිව්වෙ හරියට ඊයෙ කලා නම් යන්නෙ නෑ කියන්න වගේ නිසා මගෙ හිතට ලොකු සතුටක් ආව. මං තේ එක බීල පහලට එනකොටත් අම්මයි තාත්තයි යන්න ලෑස්තිවෙලා සාලෙ හිටිය. මට ඒ වෙලාවෙ එක පාරටම අම්මව යවල බෑ කියල ලොකුවටම හිතට ආවත් ඇතිවෙලා තියෙන ප්රශ්නෙ හැටියට වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා වැඩිය කතාවට යන්නෙ නැතුව කැරකි කැරකි ඉන්නකොට එතන උනේ මං හීනෙන් වත් හිතුවෙ නැති දෙයක්. අම්මයි තාත්තයි යන්න එලියට බහිනකොටම නංගි ඉස්සරහට පැනල අම්මටයි තාත්තටයි දන ගහල වැන්ද. නංගිගෙ පොඩිකමට තියෙන කපටිකම කියල මට මාර කේන්තියක් ආව. මේකි එහෙම කලේ තාත්තගෙන් එක දා ගන්න තමයි කියල මට තේරුනා. ඒත් අවුල උනේ ඒ වෙලාවෙ මං මොකක්ද කරන්නෙ කියල හිතා ගන්න බැරි උන එක. මම හෙමින් තාලෙ එතනින් මාරු වෙන්න ට්රයි කරනකොට ආච්චි කිව්ව "ඈ ලොකු පුතේ විස්ස විද්යලෙ ගියාට පස්සෙ අම්මටයි තාත්තටයි වඳින්න ලැජ්ජද?" කියල. මට ඒ වෙලාවෙ ආච්චිව උස්සල පොලවෙ ගහන්න තරම් කේන්තියක් ආව. අම්ම එතකොට "වැඳ වැඳ ඉන්න වෙලාවක් නෑ අනේ පරක්කු වෙනව අපි යන්" කියල පෝටිකෝ එකට ගියා. ඒත් ආච්චි "එහෙම හරියනවද වඳින්න වඳින්න ඉලන්දාරිකම නැතුව" කියල මාව තල්ලු කරනකොට මං වෙනින් කරන්න දෙයක් නැති නිසා දන ගහල තාත්තට වැඳල අම්මට වැන්දෙ නැතිනම් අවුලක් නිසා දොරෙන් එලියට යනකොට අම්ම ඇතුලට පේන්නෙ නැති වෙන්න දොර ලඟ බිත්තියෙන් එහාට වෙලා බිත්තියට හේත්තු වෙලා ඔලුවෙනුයි අතිනුයි "එපා එපා" කිව්ව. මං දොරෙන් ඇතුලට පස්ස පේන්න හොඳට බිමටම නැමිල අම්මගෙ පිටි පතුල් දෙකටම කිස්ස් දෙකක් දීල නැගිට්ටම අම්මගෙ මූන රතු කරගෙන ඉන්නව මං දැක්ක.
The ending reinforces New Wela Katha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.