අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 14
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 14 highlights Sinhala Sex Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-06-09 15:30:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 14 highlights Sinhala Sex Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
ඕෂධීට සැලියුට් එකක් දාල චන්න ස්කූටිය පැදගෙන ගියා ගියාමයි කෝල් එකක්වත් දුන්නේ නෑ. හිතට බයකුත් ආව. දවල් වෙලා ඒ පැත්තට එන්නම් කිව්වට යන්නත් බැරි වුනා. හවස පහත් වෙලා නිසා කාමරයේ ඉදන් චන්න හොයාගෙන යන්න සාලෙට ආවා. නිෂාධි ලෑස්ති වෙලා එහෙට මෙහේට යනවා පෝන් එකත් කනේ ගහගෙන. මල පැනපු පෙනුමක් තියෙන්නේ. "අක්කේ ඔයා ඔය කොහේද යන්නේ අනේ මට කාර් එක ඕන" "මේ හවස්වෙලා කොහේද මේ යන්න හදන්නේ" "ඇයි අනේ ඔයාට මන් කිව්වේ රෙසීනාගේ පේරන්ට්ස්ලගේ ඇනිවසරි පාටි එක අද නෙහ්" "ගියාට කමක් නැ බොන්න බෑ හරිද යන තැනක චන්න එක්ක යනවා හැබයි චන්නට පාටි එපා කරන්න නම් එපා" "කමක් නැද්ද උබේ මිනිහා මන් අල්ලගත්තට" නිෂාධි ඇහැක් ගහලා ඇහුවේ අවට හොදට ඇහැ දාල බලල. "පුලුවන්නම් අල්ලගනිම්කෝ" ඕෂධී ඇගේ පුක මිරිකුවා රිදෙන්නම. "අපි දෙන්නටම මේකා හොදයි බන් මොකද හිතන්නේ" නිෂාධිත් අතහැරියේ නෑ හයියෙන් හිනාවෙලා ඕෂධීගේ කනට කෙදිරුවා රෙසීනාගේ ගෙවල් තියෙන්නේ වැල්ලවත්තේ නෙල්සන් ප්ලේස් එකේ. නිෂාධිගේ ස්කෝලේ කාලේ ඉදන් යාලුවෙක්. ඒත් රෙසීනගෙ ගෙදර අය එක විදියක්. එයාලා කරන බිස්නසුත් එච්චර හොද එවා නොවෙයි. විශේෂයෙන් රෙසීනගේ අයියා ඕෂධීට අල්ලන්නෙම නෑ. නිෂාධි එක්ක ඕෂධී කතා කර කර හිටියේ තාප්පේ මුල්ලේ තියෙන නෙළුම් පොන්ඩ් එක ලග බංකුවෙ වාඩිවෙලා. දෙන්නම බැලුවේ ගේට්ටුව ඇරෙන සද්දෙට. "කොහේද මනුෂ්යයෝ මෙච්චර වෙලා ගියේ කීයේ ඉදන්ද මම මේ ලෑස්ති වෙලා ඉන්නේ" චන්න ගේට්ටුව ඇරගෙන ස්කූටිය තල්ලු කරන් ආවා. "ඉන්න චූටි බේබි මන් සුරුස් ගාල එන්නම්" "සුරුස් ගාල නොවේ හොදට නාගෙන එනවා" ඕෂධී නිෂාධි එක්ක කතාකරේම අංජලී ගැනයි සුරාජ් ගැනයි. සුරාජ් අතින් තමන්ගෙම අක්කා බඩ වුනයි කියන එක දෙන්නටම හිතාගන්න බැරි වුනා. කොහොම වුනත් නිමාලිව ගෙදරට එක්ක එන්න වුනොත් එවා ගෙදරට වසන් කරන්න දෙන්නම කතා කරගත්තා. නැත්නම් අංජලීගේ ටිකටුත් කැපෙන්න ඉඩ තියෙනවා. "අන්න අර මොනරාගල එකී ආයෙත් කෝල් කරනවා මේ හුත්ති රැග් එකෙන් බේරගත්තා විතරයි දැන් මට පන ඇරලා" "ගම්වල කෙල්ලො නෙහ් පොඩි උදව්වක් කරත් ලොකුවට හිතනවා" නිෂාධිගේ පෝන් එක රින්ස් ගිය වෙලාවේ ඕෂධී මිදුල වටෙන් ගියේ චන්නගෙන් විස්තර අහන්න නිෂාධිටත් හොරෙන්. චන්නගේ කාමරේ තියෙන්නේ ගේ පිටුපස්සේ වෙනමම. කලින් රාජු පාවිච්චි කරපු කාමරේ. ඕෂධී දොරට ගහන්න කලින් ජනේලෙන් එබුනා චන්න මොනවද කරන්නේ බලන්න. ඌ හිටියේ පටි ජොකා පිටින් පහත් වෙලා ඇද යට මොනවද හොයනවා. දනිස් දෙකයි අත් දෙකයි බිමට ගහගෙන. පුකත් එළියේ. මසල්ස් පිරිච්ච ඇග දැක්කේ ගොඩක් කාලෙකට පස්සේ. ඇග දැක්ක ගමන් ඈට ඉන්න තැනත් අමතක වුනා. දැක්කේ නෑ වගේ කාමරයට කඩාගෙන පනින්නත් හිතුනා. ඈ ගොඩක් ආශා කරා මයිල් පිරිච්ච පපුවේ හැමතැනම ඇඟිලි යවන්න. කරුණම්මත් ගෙදර ඇගේ මවත් ගෙදර බව සිහියට ආවා හින්දා නිහඩ වුනා. අරගෙන ආපු බැග් එක ඇද යටින් දාල නැගිට්ටා. මයිල් පිරිච්ච චන්නගේ පපුව දැක්ක ඕෂධීට ඉන්නේ කොහේදැයි කියලත් අමතක වුනා. ඈට ගොඩක් දේවල් සිහියට ආවා. පපුවේ විතරක් නම් මැදැයි මයිල් කැලෑවක් නෙහ්. ඇදල හිටියෙත් පුක පේන පටි ජොකෙක්. පොට්ටනිය නෙරලා තියෙද්දී කාමරය කඩාගෙන ඇතුලට යන්නමයි හිතුනේ. චන්නගේ ලොකු පයියයි ඇටදෙකයි ආයෙත් දකින්න පුදුම ආශාවක් හිතට ආවේ. කරුනා අම්මගේ හඩ කුස්සිය පැත්තෙන් ඇහෙන්නත් ගත්තා. ඈත් හඩ නගලා දොරට තට්ටු කරා. "චන්න... ඔයා කාමරේද" ඕෂධී ඇහුවේ කුස්සියටත් ඇහෙන්නත් එක්ක. "ලොකු බේබි පොඩ්ඩක් ඉන්න" ටවල් එකකුත් පටලවගෙන චන්න දොර ඇරියා. ඕෂධී ආශාවටම කුස්සියේ දොර දිහා බලාගෙන චන්නගේ බඩට අත තියලම කතා කරා. "මොකෝ උනේ මෑන් ආවද" ඔහු දෙපැත්තට ඔලුව වැනුවා. "නෑ නෙහ්.. හැබැයි වැඩේ නම් සාර්ථකයි. කෝ ලොකු බේබි එනවා කිව්වට ආවේ නෑ නෙහ්" "හෙට තියෙන නඩුවක වැඩ වගයක් හින්ද එන්න බැරිවුනේ හෙට චූටි බේබි මම දාන්නම් ඔයා ඔය වැඩේ ගැන බලන්න ඕන වුනොත් මට කෝල් එකක් දෙන්න. මම දීපු පොටෝ එකේ ඉන්න මිනිහ ඉන්නව ඇත්තේ ඔය හරියෙම තමයි මෑන්ගේ ගෙදර හරියටම හොයාගන්න ඕන" චන්නට හෙට කරන්න තියෙන වැඩ ටික පවරලා ආයෙත් කුස්සිය දිහා බැලුවා. චන්නගේ බඩට උම්මා එකකුත් දීලම මිදුල පැත්තට දිව්වා. ඔහු උම්ම එක දීපු තැන අල්ලගෙන ඈ දිහා බලාගෙනම ඉදලා කාමරයේ දොර වැහුවා නිෂාධියි ඇගේ මවයි පොන්ඩ් එක ලග ලොකු බංකුවේ වාඩිවෙලා ලොකු කතාවක්. "ලොකු දූ නංගිව තනියම පාටි වලට යවන්න එපැයි කියලා කී වතාවක් කියලා තියෙනවද" ඈ ඕෂධී දැක්ක ගමන්ම ලොකු බරබරයක් දැම්මා. මේකිගේ වරද නෙහ්. බීල ඇවිත් කී දවසක් මට්ටු වෙලා තියෙනවද "මම බොන්නේ නෑ අම්මේ" "ඔය පොරොන්දු අමතක වෙනවා යාළුවො දැක්කාම කොල්ලෙක් නම් තව මොකෝ ඒකට කමක් නෑ අක්කත් එක්ක යනවා දැන්වත් ඔය කොලු ගති අත්හැරල කෙල්ලෙක් වගේ ඉන්නවා" රෙසීනගේ පාටි එකට කොහොම කොහොම හරී ඕෂධීටත් යන්න වුනත් නිෂාධි හිටියේ ෆුල් අප්සෙට් එකේ. චන්න කාර් එක හරවල ගේට්ටුව ඉස්සරහ පාක් කරා. නිෂාධි කාර් එකට නැග්ගෙත් ෆුල් අෆ්සෙට් එකේ. ඈ අෆ්සෙට් එකේම පස්සෙ සීට් එකෙම වාඩිවුනා. චන්න හරියට පාරවලුත් දන්නේ නැති හින්දා ඕෂධී ඉස්සරහට ගියා. චන්නව දැක්ක ගමන් ඕෂධී කරකවලා අත හැරියා වගේ. සපත්තු දෙකේ ඉදන් ඔක්කොම අලුත්. ඕෂධී ඉබේටම බැලුනේ නිෂාධි දිහා. පට්ටම ඉරිසියාවෙන්. උදේ ඉදන් ඇගේම වැඩ වලට වටේම රවුම් ගැහුවත් මුකුත්ම අරන් නොදීපු එකට පොඩි දුකකුත් ඇතිවුනා. ඒත් නිෂාධි මෙහෙම චන්නට විශේෂයක් දක්වන්නේ හිත යටින් චන්නට ට්ර්යිද කියලත් හිතුනා. ඒකි චුට්ටකට කලින් කියපු කතාව ආයෙත් මතක් වුනා. ඒකි කිව්වේ ඇත්තටමදැයි සැකේකුත් හිතට ආවා. ඒත් ඕෂධී ගනන් ගත්තේ නෑ. කොහොමත් නිෂාධි රාජු හිටපු කාලෙත් එයාගේ ගමන් වලට එක්කගෙන ගියේ හොදම ඇදුම් අන්දවලා. මොකද ඒකි කාටවත් සෙකන්ඩ් වෙන්න අකැමැති හින්දා. එක්ක යන්නෙත් නීති දාහක් දාල. ගෙදරින් යද්දිත් පහටත් කිට්ටුයි. "අදවත් නොබී ඉන්නවා හෙට අම්මව ශේප් කරන්නම්" කළුබෝවිල හොස්පිට්ල් එක ලගට වෙනකම් කිසි කෙනෙක් කතා කරේ නෑ. චන්නට ගෙදර ඉදන් වැල්ලවත්තට යනකම් පාරවල් දන්නවා. දවස් කිහිපයක්ම ගෝල් රෝඩ් එකට ගිය හින්දා. "අක්කී මට නම් පාටි එකත් එක්ක එපා වුනා හලෝ" "තමුසෙගේ පෙර වැරදි ගොඩක් තියෙනවා නෙහ් නැද්ද චන්න" ඕෂධිගේ අත චන්නගේ උරහිසට ගියේ ඉබේටම. "ඩිරින්ක් ගන්න එක නැවැත්තුවා නෙහ් ඒක තමුසේ දන්නව නෙහ්" "චූටි බේබිට මම ඕවා කිව්වේ ලොකු බේබියි යාළුවයි කැම්පස් ගිය එකට දීපු පාටිය දවසට පහුවෙනිදා" චන්නගෙ කතාවෙන් ඕෂධීට අමතක වෙච්චි ලොකු මතකයක් අවධිකරා. ඈට මතක් වුනේම ටොයොටා කොරොල්ලා එකෙන් බැහැලා ආපු අංජලීමයි. ඒ දවස්වල අංජලී කාරෙකෙන් බැස්සේ ඩයනා කුමාරි බැස්ස වගේ. අම්මෝ කෙල්ලගේ ලස්සන. "පාටියකදී එන්ජොයි කරන්න බැරිනම් වැඩක් නෑ නෙහ් ඔයයි එන්න චුට්ටකට කලින් අම්ම මට මාර විදියට බැන්න ඕයි ඒකෙන් මගේ හිත කැඩුනා" "ඔය රෙසීනගේ අයිය එක්ක තමුසේ යාලුවෙයි කියලා පොඩි බයකුත් අම්ම්ට තියෙනවා නෙහ්’ "පිස්සුද ඕයි ඌ මොන රස්තියාදුකාරයෙක්ද ඌත් එක්ක යාලුවෙන්න මට අං තියෙනවද" ගාලු පාර කිට්ටුව වෙනකම් කතාව දිග ඇදුනා. ගාලු පාරට වාහනය දාන කලර් ලයිට් එකේදී චන්න වාහනය නතර කරේ කොළපාට වැටෙන කම් ඉන්න ඕන හින්දා. කතාවත් දිගට දිගේ ගිය හින්දා ඕෂධී නිෂාධී දිහා බලලා කලර් ලයිට් දිහා බැලුවා. කහපාට වැටෙනවත් එක්කම පාර දිහාත් බැලුවා "අන්න අන්න අර මිනිහා යනවා" ඕෂධී කෑගහනවත් එක්කම කොළ පාට දැල්වුනා. නිෂාධිත් අන්දමන්ද වෙලා පාර දිහා බැලුවා. "අංජි අක්කගේ ලියන්නා නෙහ්" චන්නත් හැබැයි මිනිහ දැක්කා. ලියන මහත්තයාගේ බයික් එක පිටුපසින් චන්නත් වාහන පෝලිමේ කොළඹ පැත්තට කාර් එක පැදෙව්වා. "මොකටද අනේ ඔය මිනිහ ෆලෝ කරන්නේ" "මුන් පට්ට ගේම් එකක් ගහන්න හදන්නේ පස්සේ කියන්නම් විස්තරේ" නිෂාධිත් පුදුමයෙන් වගේ ඕෂදී දිහා බලලා කාර් එකේ ඉස්සරහ සීට් දෙක අල්ලාගෙන එබුනා. ඈ නිකමට පහල බලද්දියි දැක්කේ ජියර් එක අල්ලාගෙන ඉන්න චන්නගේ අත උඩින් තියෙන ඕෂධීගේ අත. මේකි ඒ මදිවට මාපට ඇගිල්ලෙන් අත පිරිමදිනවා. චන්නත් අත ජියර් එකෙන් ගන්නෙත් නෑ. චන්නත් ලියන්නට සැක කොහිතෙන විදියට වාහන දෙක තුනක් පිටුපස්සෙන් ලියන්නව ෆලෝ කරා. "ඌ යන්නේ කාගිල්ස් එකට" චන්නත් ඉස්සරහින් තිබ්බ ත්රිවිල් එකට පිටිපස්සෙන් කාර් එක නැවැත්තුව. උදේ මේකා කාගිල්ස් එකට ගිහින් ආවේ මෝටර් සයිකලෙන් බවත් මතක් වුනා. "ඌ යන්නේ කාගිල්ස් එකට නේහ්" "පොඩ්ඩක් ඉන්නවකෝ නංගී" චන්න ස්ටීරියන් වීල් එකට ඇගිලි වලින් තට්ටු කර කර ඉස්සරහ බලාගෙන ඉන්නවා "ලොකු බේබි ඩ්රයිවින් සීට් එකට එන්න ගාලු පාරෙන් හැරෙන තැන නවත්තන් ඉන්න මම මේ මිනිහව පස්සෙන් යන්නම් නැත්නම් ඌට සැක හිතේවි" "නෙල්සන් ප්ලේස් එකට හැරෙන පාර ලගට එන්න" චන්න කාරෙකෙන් බැහැලා කාගිල්ස් ෆිඩ් සිටිය දිහාවට ගියා. ඕෂධි මේ පැත්තේ සීට් එකෙන් ඩ්රවින් සීට් එකට පැනලා කාර් එක වාහන පෝලිමත් එක්ක ඉස්සරහට ගියා. මේ දිහා බලාගෙන හිටිය නිෂාධිගේ ඔලුව අඤමඤං වෙලා. කිසි දෙයක් ඈට තේරුනේ නෑ. අනිත් පුදුමේ චන්නගේ හැසිරිම. "මොකක්ද අක්කේ මේ වෙන්නේ" "ඉදපන් උබට කියන්නම් සීන් එක" ඕෂධී වාහන තදබදය එක්ක ඉස්සරහට යන ගමන් අංජලී එවපු මැසේජ් එකේ ඉදන් ඔක්කොම කියාගෙන වාහන පෝලිමත් එක්ක හෙමින් හෙමින් ඉස්සරහට ගියා. ඕෂධීගෙ කතාව අහපු ගමන් නිෂාධිට සිරිල් මුදලාලි ගැනත් ලියන්නා ගැනත් ඇතිවුනේ පට්ට තරහක්. ඕෂධි කාර් එක නෙල්සන් ප්ලෙස් එකට හැරෙන තැනට පොඩ්ඩක් මෙහායින් ගාලු පාරේ නැවැත්තුවා. "අක්කි එක්කෝ මට බෑ ඕයි පාටියට යන්න" "ඇයි.. " "ඔතෙන්ට ගියොත් වයින් ග්ලාස් එකක් හරි බොන්න හිතෙනවා" නිෂාධි පිටිපස්සෙ ඉදන් ඕෂධීගේ අත අල්ලන් උරහිසට නිකට තියාගෙන කිව්වේ ගොඩක් කලකිරීමෙන් වගේ. මාග්රට් හොද ලෙක්චර් එකක් දීල ඇතියි ඈට හිතුනා. "එහෙනම් අපි මොකද කරන්නේ" "ෆිල්ම් එකක් බලලා ගෙදර යමු" "චන්න ආවට පස්සේ කතා කරලා බලමු" චන්න චන්න චන්න දැන් මේකිට චන්න නැතුව ඩිෂිසන් එකක්වත් ගන්නේ නැද්ද නිෂාධිට හිතුනා දෙන්නම ගාලු පාර දිහා බලාගෙන හිටියා. ෆිඩ් සිටියේ දොර ලග වීදුරුව ඉස්සරහා චොක්ලට් රැක් එකේන් කැන්ඩොස් ලොකු චොක්ලට් එකක් ගත්ත චන්න බලාගෙන හිටියේ කාගිල්ස් එක ඉස්සරහ මිදුල දිහා. "මහත්තයා පොඩ්ඩක් ඉඩ දෙනවද" "සොරි" අවුරුදු විසි අටක විතර ගෑණියෙක් අවුරුදු දහයක විතර පොඩි එකෙක් එක්ක කැෂියර් පෝලිමේ ඉදන් ඉඩ ඉල්ලද්දී චන්න පොඩ්ඩක් ඉඩ දුන්නා. චන්න ගෑණි දිහා ආයෙත් පාරක් බැලුවා. දෙතුන් වතාවක් බැලුවත් එපා වෙන්නේ නෑ. පෙනුමෙන් බර්ගර් වගේ වුනත් කටහඩින් සිංහල වගේ හොදට වචන උච්චාරනය කරනවා. චන්න දැක්කෙත් ගෑණිගේ පිටුපස්ස. පොඩි කෙල්ල නම් තලඑළලු වුනත් ගෑණි නම් සුදුයි පොඩි කෙල්ලට නම් ලස්සන ඇස් දෙකක් තිබුනා. ඒකිත් පස්ස හැරිලා හිනාවෙලා ගැනිගේ අතින් අල්ලාගෙන ෆුඩ් සිටියෙන් එලියට බැස්ස. චන්නගේ ඇස් බලාගෙන හිටියේ ලියන්නා එන දිහාවේ වුනත් විටින් විට ගෑණිගේ පුක දිහාත් බැලෙනවා. ලියන්නා ෆුඩ් සිටියේ වම් අත පැත්තෙන් මතුවුනත් එක්ක චන්නත් දොරෙන් එලියට ආවා.
This section develops the story with Wal Kata in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
"ෂ්.. ලියන මහත්තයා" බිම බලාගෙන ගිය ලියන මහත්තයා එක පාරටම නැවතුනා. "ආහ්.. නෝනා.." "මට ඔයයි එක්ක පෙඩ්ඩක් කතා කරන්න ඕනෑ" කාගිල්ස් එකෙන් එලියට එකපාරටම ආවත් කැෂියර් එක ලගින් චන්නගෙන් ඉඩ ඉල්ලපු ගෑණි ලියන්නව එකපාරටම නතර කරද්දී චන්න අෆ්සට් වුනා. ඉස්සරහට යන්නත් බෑ ෆුඩ් සිටිය ඇතුලට යන්නත් බෑ ලියන්නට සැක නොහිතන විදියට ඉන්නත් ඕන. ගැණියි ලියන්නයි අයිනේ නවත්වපු කාර් එක ලගට ගියා. චන්න වටපිටාව බලලා ගෑණියි ලියන්නයි හිටිය පැත්තට අනිත් පැත්තේ දොරට හේත්තු වුනා. සාක්කුවෙ තිබ්බ පෝන් එක කනේ ගහගන්නවා ඇර වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ. රින්ස් යැව්වෙත් ඕෂධීගේ නොම්බර් එකට. "සොරි පොඩ්ඩක් ලේට් වුනා ඉතින් කියන්නකො පන" පෝන් එකට චන්නගෙ කටින් වචන පිටකරත් ඇස් දෙකයි කනයි තිබුනේ ගෑණි දිහායි ලියන්නා දිහාවේ. "මම ෆයිල් එක ඉල්ලගෙන ආවා ඒ මහත්තයාට මේක කරන්න බැහැයි කිව්වා මෙච්චර ඉක්මනට අලුත් ළමයි ගත්ත උණුසුම ඉවර වෙනකම් ඉන්න ඕනලු. නැත්නම් මිනිස්සු හොයනවා වැඩිලු. අනික ළමයා දාන්න ඕනෙත් හයේ පංතියට" "බලන්න එපිට එහෙ ඉන්න දුන්නෙත් නෑ කොලඹ ඇදන් ආවා අන්තිමට දරුවට ස්කෝලයක් නෑ" "කොහොමද නොනා මෙවා කරන්නේ ඔච්චර ඉක්මනට බෙල්ල ගහලා යන වැඩ නෙහ් මුදලාලි මහත්තයට තේරෙන්නේ නෑ ඔක්කොම සල්ලි වලින් කරන්න පුළුවන් කියලා හිතන්නේ" "පොඩි ස්කෝලෙකට හරි දාල දෙන්න බැරිද" "මොන ස්කොලෙකට දැම්මත් තාත්තගේ අම්මගෙ විස්තර දෙන්න ඕන නෙහ් හොර සහතික හදල හොර පාරෙන් ළමයි අරන් රස්සාවල් නැතිකරගන්න කවුරුත් කැමති නෑ එවා කරන ක්රමයක් තියෙනවා " "අනේ මන් දන්නෙ නෑ හිටපු තැන ඉන්න දුන්නෙත් නෑ කොහේටවත් යන්න විදියක් නෑ..." ඈ කිව්වේ නම් ගොඩක් කලකිරීමෙන් "ඇත්ත විස්තර දුන්නොත් මගේ මහත්තයාට ප්රශ්නයක් වෙන්නේ නැද්ද " "කොහොමද ප්රශ්නයක් වෙන්නේ නෝනා අදායම් බදු එකට යන්නෙත් නෑ පොලීසිවලට යන්නෙත් නෑ උසාවි වලට යන්නෙත් නෑ" "අනේ මන්දා අපි වැටිච්ච අමාරුවේ තරම මගේ මෝඩකම් මගේ පස්සෙන්ම එළවනවා" ගෑණි කලකිරීමෙන් කියනවා ඇහුනා. චන්න මේ හැම දෙයක්ම අහගෙන හිටිය. ඒත් වැඩිය හිතන්න ගියේ නෑ. ගෑණිගේ මුහුන දැක්කට පස්සේ චන්නගේ හිත ටීන් ගෑව වගේ. ලියන්නයි ගෑණියි පොඩි එකයි ෆුඩ් සිටියෙන් කොළඹ දිහාවට පයින් යනවා කතාකර කර. චන්නත් ඔවුන් පස්සෙන්ම ගියා. ලියන්න නම් පට්ට කාක්කෙක් කියල හිතුනා. ඕෂධි කියපු විදියට ලියන්නා හොටලේ වැඩ කරත් තවත් සයිඩ් බිස්නසුත් තියෙනවා වගේයි චන්නට පෙනුනේ. හවස හයටත් කිට්ටු නිසා කරුවලත් වැටීගෙන එනවා. පෝන් එකත් කනේ ගහගෙන ගාලු පාරේ පොඩ්ඩක් දුර ගිහින් පෝන් එක සාක්කුවේ දාගෙන ලියන්නගෙයි ගෑණිගේ පිටුපස්සෙන් ගියා. චුට්ට දුරක් ගියාට පස්සේ ලියන්නා ඉස්සරහින් යන්න ගත්තා. පොඩි කෙල්ලයි ගෑණියි පිටිපස්සෙන් යනවා. ලියන්නාව ෆලෝ කරැන්නයි ඕෂධී කිව්වත් චන්නගේ හිත කිව්වෙම ගෑණියි පොඩි කෙල්ලයි ෆලෝ කරපන් කියලමයි. ගෑණි නම් පක බුදුවෙන සැප කදක් වගෙ යැයි චන්නට හිතුනා. සාය ඇතුලෙන් වී ශේප් ජංගියේ දාරෙත් මතුවෙලා. ඒත් ගෑණි කොහේටවත් හැරුනෙත් නැ ලියන්නා කොහේටවත් හැරුනෙත් නෑ දෙන්නම චන්නගේ ඉස්සරහින් යනවා. ලියන්නා කහ ඉර ලග නවතිනවා චන්න කලින්ම දැක්ක. චන්නත් ගෑණි පිටුපස්සෙන්ම ලියන්නා දිහා බලාගෙනම ගියා. "හුත්ත මෙන්න ගෑණිත් කහ ඉර ලග නතර වුනා" එතන තවත් මිනිස්සු කිහිප දෙනෙකුත් පාර පනින්න බලාගෙන ඉන්නවා. චන්නත් ඔවුන් අතරට එකතු වුනත් ඇස් රැදුනෙම ගෑනි දිහාවෙයි ලියන්නා දිහාවෙමයි. කලර් ලයිට් වලින් රතුපාට දැල්වෙද්දී මිනිස්සු රොත්තත් එක්ක චන්නත් පාර පැන්නා. පොඩි කෙල්ල දෙතුන් වතාවක් චන්න දිහා බැලුවත් චන්න ගනන් ගත්තේ නෑ. කහ ඉරෙන් මිනිස්සු රොත්තත් එක්ක චන්නත් පාර එහා පැත්තට ගියා. ලියන්නා හැරුනෙත් කොළඹ පැත්තට මෙන්න හුත්ත ගෑණියි පොඩි එකියි හැරුනෙත් ඒ පැත්තට. චන්නත් කොළඹ පැත්තට ගියා. කඩ පේලිය මැද්දෙන් තිබ්බ පඩිපෙළ දිහාවට ලියන්න හැරිලා හිඟන්නට කාසියක් දානවත් චන්න දැක්කා. හිකෙනවා මෙන්න හුත්ත ගෑණිත් නැවතිලා පඩිපෙළ නගින්න ගත්තා පොඩි එකීත් එක්ක. චන්න ඊට පොඩ්ඩක් එහා තියෙන කූල්ස් පොට් එකට ගියේ මොලේ පොඩ්ඩක් කූල් කරගෙන අන්තිමට වුනේ මොකක්දැයි හිතන්න. ගෑණිගෙයි ලියන්නගෙයි කතාවත් මතක් වුනා. දෙන්න ගියේ එක ගෙදරටද කවුද මේ මුදලාලි උඩට ගිහිල්ලා බලන්නත් හිතුනා නෑ නෑ ඒක මහ මෝඩ වැඩක්. අනික ඔතන ගෙවල් පවුල් කීයක් ඇද්ද කොහොම නමුත් මුදලාලි ඉන්නේ ඔය ෆැලැට් එකේමයි. එතකොට අර ගෑණි ළමයා ස්කෝලේ පොඩි කෙල්ලව ස්කෝලෙකට දැම්මොත් ගෑනි නම් අල්ල උඩ හෙට ගෑනි පස්සෙන් යනවද ඕෂධී කියපු තඩි බඩා පස්සෙන් යනවදැයි චන්නට තීරණයක් ගන්න බැරිවුනා. ගෑණිගේ පුක ඔහොම නම් හුත්ත මොනවගේ ඇතිදැයි හිතින් මවා ගත්තා. කූල් බීම එකත් බීල සල්ලිත් දීල එහෙන්මම ඉස්සරහ තියෙන බස් හෝල්ට් එක පැත්තට ගියා. නිෂාධි පාටියට යන අදහස අතහැරියට කොහේ යන්නදැයි හරි තීරණයක් ගන්න බැරුව ඉද්දී මෙහා සීට් එකේ තිබ්බ ඕෂධිගේ පෝන් එක වයිට් බ්රේට් වෙනවා නිෂාධි දැක්ක. කෝල් එක චන්නගෙන්. ඈ අතදාල පෝන් එක අරන් ස්පීකර් ඔන් කරා "ඉතින් කියන්නකො පන" නිෂාධි ඕෂධී දිහා බලලා කැරි හිනාවක් දැම්මා. නිෂාධි ඕෂධීට චන්නව පටලවලා විහිළු කරාට ඇත්තටම ඕෂධී චන්න එක්ක යාළුයැයි හිතුවෙම නෑ. ඒකට නම් ඕෂධීත් අෆ්සෙට් වුනා. ඈ ස්පීකර් ඔෆ් කරලා පෝන් එක කනේ ගහගත්තා. "මොනව කියන්නද පන" ඈත් නිෂාධි දිහා බලාගෙනම් උත්තර දුන්නා. "පෝන් එක තියන්නේ නැතුව මොනව හරි කියවනවකෝ" "ඇයි මොකෝ වුනේ" "තාම නම් මුකුත් වුනේ නෑ" "මෙන්න මේකිට පාටියට යන්න බැහැලු" "එහෙනම් ඉතින් ගෙදර යමු" "පිස්සුද කොහේ හරි යමු" "බලමු" චන්න පෝන් එක කට් කරනකම් ඕෂධි මුමුනන්න ගත්තා. නිෂාධි ඇත්තටම හිතාගත්තා මුන් දෙන්න අතරේ මොනව හරි හුත්තක් තියෙන බව. චන්න එක්ක මුමුනන්න ගත්ත හින්ද නිෂාධි පිටිපස්සේ සිට් එකට හේත්තුව දැම්මා. විනාඩි දහයක් විතර චන්න එක්ක කතා කරලා ඕෂධි පෝන් එක පැති දොරේ අයිනට දාලා නිෂාධි දිහාවට හැරුනා. "අක්කි තමුසේ මටත් බෝලේ බස්සනවා නෙහ්" නිෂාධි කිව්ව කතාව ඕෂාධීට එකපාරටම හිතාගන්න නම් බැරිවුනා "මොකක්ද තමුසෙට බස්සපු බෝලේ" "බෝලේ තමුසෙලා ඇත්තටම එෆෙයාර් එකක් පටන් ගත්තද" "පිස්සුද" "එහෙනම් ඔය ඇහුනේ ඉතිං කියන්න මගෙ පන" "මටත් හිතාගන්න බෑ" "අනේ පලයන් යන්න අක්කේ" "ඔය ඉතින් තමුසෙට නොකියන දෙයක් තියෙනවද හැබැයි එහෙම දෙයක් වෙන්නත් පුළුවන් එදා භානුකගේ සිද්දියෙන් පස්සේ චන්න මේ ආවේ අවුරුදු කීයකින්ද ඌගේ හිතේ මන් ගැන මොනවා හරි තියෙනව" "චන්න ඇහුවොත් තමුසේ කැමැති වෙනවද" "සමහර විට තමුසෙට කියන්න බැරි වෙච්ච එක දෙයක් එදා වුනා චන්නයි මමයි අතර ඒක දන්නේ අංජි විතරයි" "එතකොට ගෙදර" "ගෙදර.. නේද බලමුකෝ අපි හිතන දේවල් නොවේ නෙහ් වෙන්නේ නාකි පකත් නැති එකෙක් බදින්න වෙයි කියලා අංජිවත් හිතුවේ නෑනේ. මතකයි අංජි මිසිස් ශ්රිලංකා රනර් අෆ් වෙච්ච දවසේ අම්මෝ තිබ්බ ආඩම්බර කම. හරියට ප්රින්සස් ඩයනා වගේ හිටියේ අම්මා අංජිට සැලැකුවේ අපි දෙන්නට වගේමයි. අංජිගෙ මගුල් ගෙදර ගිහින් ඇවිත් ඇදුම් ගලවද්දි අම්ම මට කියනවා දුප්පත් වුනාට කමක් නෑ හිත හොද උබට ආදරය කරන කොල්ලෙක් හොයාගනින් කිව්වා. අපේ අම්මටයි තාත්තටයි එවා හොද පාඩම් අනික ඉතින් දුප්පත් වුනත් චන්න අපේ නෑයො නෙහ් කමලම්මට සලකන්නේ අම්ම කෙනෙක් විදියට මිසක් වැඩකාරියෙක් විදියට නොවේ නෙහ් කමලම්මා දෙයක් කිව්වොත් තාත්තා වුනත් එගේන්ස් යනවා දැකලා තියේද" "භානුකගේ කේස් එක හින්දද" "ඒකත් එක හේතුවක්" ඕෂධී ස්ටිරියන් වීල් එකට අත් ගහගෙන පාරේ යන වාහන දිහා බලාගෙන හිටියා. භානුක එක්ක වෙච්ච සිද්දිය වුනාට පස්සේ චන්න කාමරෙන් ගියේ මහ හඩින් දොර වහගෙන. හරියට ඕෂධීගේ පපුවට පිහියෙන් ඇන්න වගේ. චන්න හිතුවෙම කෝල් කරලා භානුකව කාමරයට ගෙන්න ගත්තා කියලමයි. එත් භානුක කාමරේ ජනේලේ ලගට එනකම් ඕෂධීවත් දන්නේ නෑ. ඕෂධී ජනේලේ යන්තමට ඇරියේ ඔහු ආපහු හරවලා යවන්න "තමුසේ හරි හුත්තේ බඩුවක් ඕයි මම ටේනින් කොලෙජ් එකෙනුත් පැනලා කොළඹට එන්න පුළුවන් තමුසෙට මේ ටික එන්න බැරිද" "අනෙ ප්ලීස් කෑගහන්න එපා චන්නට ඇහෙයි" "ඉතින් ඇහෙද්දෙන් ඌ මොන කැරියෙක්ද" "ප්ලීස් භානුක ඔයා දැන් යන්න වෙන දවසක හම්බවෙමු" "යන්න ..යන්න නොවෙ හුත්ති මන් ආවේ.." ඕෂධීවත් තල්ලු කරගෙන භානුක කාමරයට ආව. "ප්ලීස් යන්නකෝ කියනදෙ අහලා" "යන්න" භානුක ඇගේ ලගට එද්දි ඈ අඩියෙන් අඩිය පස්සට ගියා. භානුක ඇදගෙන හිටිය බෙල්ට් එක පන්නල කලිසම ගලවල දැම්මේ කේන්තියෙන්. කලිසම ගලවලදාද්දිම ඈට වෙන්න යන දේ හිතාගන්න පුලුවන් වුනා. ඕෂධී පුටුව තල්ලුකරගෙන දොර දිහාවට පැන්නත් භානුක ඇයට වඩා ඉස්සර වුනා. ඇගේ අතින් ඇදපු පාරට භානුක ලගටම ඇදිලා "පනින්න හුත්තී කොහේ පනින්නද කියපිය තොගේ මහ උන්ට දාන්න කියපිය නඩු" දත්මිටි කාගෙන ලගට ඇදල ඇඳට තල්ලු කරා. භානුක මෙච්චර කේන්තියෙන් හිටියේ ඇයිදැයි ඕෂධීට හිතාගන්නවත් බැරිවුනා. කේන්තියෙන්ම දොර ලොක්කරලා යතුර විසිකරා. දොර ලග ඉදන් ඇදන් හිටපු ටී සර්ට් එක ගලවල විසිකරල දැම්මා. භානුකගේ ඇගේම තිබුනේ කලුපාට ජොකාම විතරයි. ඕෂධී මෙට්ටෙට අත්දෙක ගහලා නැගිට්ටා. ඇත්තටම භානුකගේ මුහුනේ තිබ්බ රෞද්ර පෙනුමට ඕෂධීට ජිවිතේ පලමු වතාවට මරන බය දැනුනා. ඈට කෑගහන්න ඕන කම තිබුනත් භයට කටින් හඩ පිටවුනේ නෑ. කටත් ඇරන් භානුක දිහා බලාගෙන හිටියා. ජොකාගේ අස්සෙන් ඇදැලා ගත්තේ කිනිස්සක්. "කෑගැහුවොත් අම්මට හුකවනවා" කිනිස්ස ඇගේ මුහුන ලගට කිට්ටු කරද්දී ඈ භයටම ඇදෙන් හාන්සි වුනා. හාන්සි වුනා නොවේ කොන්ද කඩාගෙන වැටුනා වගේ. මෙට්ටට අත ගහල කිනිස්සෙන් මුහුනේ දෙපැත්තට තට්ටු කරද්දී ඈ තවත් බය වුනා. ටී සර්ට් එකේ කර යටින් කිනිස්ස තියද්දී ඇස් දෙකත් උඩ ගිහින් බෙල්ල පැත්තකට කඩාගෙන වැටුනා. ඈට ආයෙත් සිහිය එද්දී ඇගේ නූල් පොටක් තිබුනේ නෑ. ඇත්තටම වුනේ ඈට සිහිනැති වුනත් එක්ක භානුක කොට සාය පෑන්ටියත් එක්ක පහලටම ඇදල ගලවලම දැම්මා. ටී සර්ට් එකයි බ්රා එකයි ගලවලා පැත්තට විසිකරා. ඇගේ කම්මුලේ දෙපැත්තට තට්ටුවක් දැම්මත් ඈට සිහිය ආවේ නෑ. ඒ වෙලාවේ නම් ඔහු ඇත්තටම බය වුනා. භානුක වටපිට බලද්දී පෙනුනේ නාන කාමරය. අතේ තිබ්බ කිනිස්ස වොස් බේසින් එක උඩ තියල දෝතටම වතුර අරන් ඈගේ මුනට දැම්මා. ඕෂධීගේ දෑස් යන්තම් විවර වෙද්දී ඔහු දෙපෑත්තේ කම්මුලට ගහද්දී ඈට සිහිය ආවත් ඇගේ නූල් පොටක්වත් නැහැයි තේරුනේ පපුව අල්ලද්දී "ච..." ඈට කෑගැහන්න වුනේ නෑ "ච" කියද්දිම භානුක ඇගේ කට අතින් වහලා පැත්තක තිබ්බ ඇගේ නිකර් එක කට ඇතුලටම ඔබලා දැම්මේ මහම මහ වල් හිනාවක්. "ඇයි හුත්තී කිනිස්ස බස්ස ගන්න ඕනද" ඕෂදීගේ දෑස් වලින් ගලන කදුළු ඇස් ඇගින් කොට්ටෙට වැටෙනවා. භානුක කැරිම කැරි හිනාවක් දාල ජොකා ගැලවලා ඇගිල්ලට දාලා හෙමින් කරකවන්න ගත්තා "දවස් හතරකින් හෝදලා නෑ හුත්තී තෝ කෑගැහුවොත් ජංගිය නොවෙයි මේකයි උබේ කටේ ඔබන්නේ" භාණුක ඇගේ දෙපා දෙපැත්තට ඇදලා මැදට ආවා. පැත්තක තිබ්බ කොට්ටේ අරන් ඇගේ පුක යටින් තිබ්බා. කටේ තිබ්බ නිකර් එක අයින් කරගන්න ඈට ඕන තරම් වෙලා තිබුනත් ඌගේ ජොකා කටට ඔබාගන්න ඕන උනෙත් නෑ කිනිස්ස බස්සගන්න ඕන උනේ නෑ. ඈ හිත හදා ගන්නව මිසක් වෙන විකල්පයක් ඈට තිබුනේ නෑ. ඈට ගොඩක් දුක අම්ම තාත්තා එපා කියද්දිත් ඔවුන් එරෙහි වෙද්දිත් ආදරය කරපු භානුකම මෙහෙම දෙයක් කරපු එකමයි. "මම උබට මෙහෙම කරන්න හීනෙන්වත් හිතුවේ නෑ උබේ තාත්තා ට්රෙනින් කොලෙජ් එකේ ලොක්කට දීපු කෝල් එක හින්දමයි මෙහෙම කරන්නේ" හුත්තට ගහලම භානුකගෙ පොල්ල කෙලින් වුනා. ඔහු හුත්තට පයියෙන් ගහගෙන ගහගෙන ගියා ඔහු දැතින් තවත් කකුල් පලල් කරද්දී ඇගේ ඇස් වලින් කදුළු කඩාගෙන පැන්නා. ඔලුවට තිබ්බ කොට්ටේ දෑත් වලින්ම මිරිකගෙන ඇස් තදින්ම වහගත්තා. භානුකගේ පයිය මොනවගේද කියාවත් ඈට පෙනුනේත් නෑ. බලන්න සිහියක් තිබුනෙවත් නෑ. පයිය හුතු කටේ දෙතුන් පාරක් පද්දල යකඩෙකින් ඇන්න වගේ පුකෙන් ගැම්ම අරන් ගහපු පාරට දැනිච්ච වේදනාව පිට කරන්නවත් විදියක් තිබුනේ නෑ කදුළු එක්කම දෑස් තද කරගන්න ගමන් දෑතින් කොට්ටේ මිරිකගත්තා. කටට ඔබපු පෑන්ටිය හින්දා කටින් වචනයක්වත් පිට වුනේ නෑ. මෙහෙම තිරිසෙනුකුට ලව් කරේ ඇයිදැයි ඈට කිහිප පාරක්ම හුතුනා. අනුකම්පාවක් නැතුව ගහගෙන ගහගෙන ගියා. ටිකෙන් ටික වේදනාව නැතිවෙලා ගියත් වේදනාව තුලින් කියාගන්න බැරි හැගීම් එක්ක වින්දනයක් ලැබෙමින් තිබුනා. කටේ ඔබපු ජංගිය අතරින් සිහින් කෙදිරිලි යාන්තමින් පිටවුනා. කෙදිරිලි ඇහෙද්දී ඔහු ඇගේ දෙපා කරට ගත්තා. ඕෂධී ස්ටියරි විල් එකට ඔලුව ගහගෙන ඉද්දී නිෂාධි පුටුපස්සෙ සීට් එකට ඇලවුනා. පහුගිය දවස් ටිකේ නිදිමරන් පාඩම් කරපු නිසා නිෂාධිට ඉක්මනින් නින්ද යනවා. ඕෂධීගේ පැත්තේ වීදුරුවට තට්ටු කරන හඩ නිෂාධිට ඇහුනේ යාන්තමින් නිෂාධි එහා පැත්තේ දොර ඇරියා. දාඩිය පෙරාගෙන හිටපු චන්න ඉස්සරහ සීට් එකෙන් වාඩි වෙනවත් එක්කම ඕෂධී හිස කෙලින් කරන් කිසිම කතාවක් නැතුව චන්නව පැනල බදාගත්තා. වුනේ මොකක්දැයි නිෂාධිටවත් චන්නටවත් හිතාගන්නවත් බැරිවුනා. ඒ මදිවට ඉකිගහ ගහ අඩනවා. "අක්කේ...මොකද වුනේ.." නිෂාධි ඇගේ දෙවුරෙන් අල්ලලා හොල්ල හොල්ල ඇහුව. "චන්න ඔයාට මම ආදරෙයි. ගොඩක් ආදරෙයි" ඕෂධී චන්නගේ බෙල්ල බදාගෙන අඩ අඩා කියද්දි නිෂාධිටවත් චන්නටවත් මෙලෝ හුත්තක් හිතාගන්න බැරිවුනා.
The ending reinforces Wal Ktha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.