අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 15
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 15 highlights Hukana Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-06-10 15:30:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 15 highlights Hukana Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
"අනේ...නෝනා..මම නිමාලි" ඇ කතා කරේ අඩන්න වගේ "කියන්න නංගී මල්ලි නම් නිදි ඇහැරවන්න ඕනද" "අනේ නෝනා අම්මට අමාරුවුනා.. දොස්තරයි ඔක්කොම වටවෙලා අම්මව තව මොකක්ද ලොකු වාට්ටුවකට ගෙනිච්ච් මට ලගට යන්න දෙන්නෙත් නෑ ඇද වටේටම මැසින් හයි කරලා මට තේරෙන්නේ නෑ නෝනා" සුරාජ්ගෙ මව දැඩි සත්කාර ඒකකයට ඇතුල් කරලා. "ඔයා ඔතනම ඉන්න කලබල වෙන්න එපා අම්මා දාල තියෙන්නේ දැඩි සත්කාර ඒකකයට ඒකට ඇතුලට යන්න දෙන්නේ නෑ මම මල්ලිව උදේන්ම එවන්නම්" "ලොකු අක්කටත් කොල් එකක් දුන්නා එයාට දැන් එන්න විදියක් නැහැල්ලු මහ පුදුම ගෑණියෙක් නෝනා. අම්මයි තාත්තයි අපි දෙන්නට වඩා කරේ එයාට" නිමාලි ගොඩක් දුකෙන් කතා කරන්න ගත්තා "හරි මම මල්ලිව උදේන්ම බස් එකේ එවන්නම් මගේ යාලුවටත් කෝල් එකක් දෙන්නම් ඔයා බය නොවී ඉන්න" අංජලී පෝන් එක තියල කාමරයේ ලයිට් එක ඩිම් කරලා දාල සුරාජ් ලග වාඩු වුනා. එතකොටත් වෙලාව් පාන්දර දෙකයි "කවුද අනේ මේ මහ රෑ ගත්තේ" "නිමාලි" සුරාජ් ඇදෙන් නැගිට්ට ඇගේ නම ඇහිච්ච ගමන්ම. "කලබල වෙන්න ඕන නෑ අම්මට ටිකක් අමාරුවෙලා බෙහෙතක්වත් ගෙන්න ගන්න කවුරුත් නැහැලු ඔයාට එන්න පුලුවන්ද අහනවා" ඈ එහෙම කිව්වේ ඔහු කලබල කරන්න බැරි හින්දා නිමාලිගේ කෝල් එකෙන් පස්සේ හැගීම් දැනීම් විදීම් සියල්ලම බොද වෙලා ගියා. සුරාජ් පුදුම විදියට අසරණ වුනා. ඇත්තටම සුරාජ් එක්ක ඉන්නම ඕන වෙලාවක් බව ඇගේ හිත කිව්වත් වැඩ බාරගන්න ස්කෝලෙට යන්න ඕන. නවතින්න බොඩිමක් හොයාගන්න ඕන. ඉන්න හිටින්න අඩු වැඩුය ගන්න ඔන. කරන්න වැඩ ගොඩක් තිබුනා. සුරාජ්ගේ අතේ සල්ලි තිබුනෙත් නෑ. ඈ ලග තිබුනෙත් සීමිත ගානක් මුදලාලිගෙන් යටිමඩි ගහපුවයි මුදලාලි විටින් විට දීපු සල්ලියි තිබුනේ එකවුන්ට් එකේ. හෝටලේ බිල බේරන්නත් ඕන. අතේ තිබ්බ සල්ලි වලින් දහදාහක් සුරාජ්ගේ අතේ තියද්දී ඈව බදාගෙන ඇඩුවා. කලින් දවසේ ගෙනත් ඇරලපු ත්රිවිල් මෑන්ට කෝල් කරලා වීල් එක ගෙන්න ගෙන පාන්දර තුනාමාර වෙද්දී හතරේ බස් එකට යන්න සුරාජ් පිටවෙලා ගියා. ඊට පස්සේ තමයි පුදුමාකාර පාලුවක් හිතට දැනුනේ. ඒත් ඇතිමලේ ස්කෝලේ වැඩ කරන කතාව රහසක් විදිහට තියාගන්න අංජලී හිතා ගත්තා. ඒක සුරාජ් දන්නෙත් නෑ. සුරාජ්ට පොඩි පෝන් එක දුන්න නම් ඔහුව ඕන වෙලාවක කන්ටෑක්ට් කරගන්න තිබුනා නේදැයි තේරුනේ ඔහු පිටවෙලා ගියාට පස්සේ. අංජලීට ඒක අමතක වුනා. නිෂාධිගේ යාළුවගේ තාත්ත මොනරාගල අධ්යාපන කාර්යාලයේ සේවය කරල මැතක විශ්රාම ගිය කෙනෙක්. ඔහුගේ කාර් එකෙන්ම ඇතිමලේ සඳගිරි ජනපදයේ විජය විද්යාලයේ විදුහල්පතිගේ නිල නිවාසෙටම ඇවිත් විදුහල්පතිට ඇයව හදුන්වලා දීලම ආපහු ගියා. විජේරත්න ස්කෝලේ මහත්තයා මාතර හක්මන පැත්තේ කෙනෙක්. අවුරුදු හතලිස් හයක හතක විතර පෙනුමක් තිබුන. කසාද බැදපු කෙනෙක් බව පෙනුනේ ගෙදර හිටපු කෙල්ලො දෙන්නම තාත්තා යැයි විටින් විට කතා කරපු හින්දා. කොණ්ඩේ උඩට පීරපු උස මහත අයෙක්. කෙල්ලො දෙන්නයි විජේරත්න මහත්තයා හැර වෙන කවුරුත් පේන්න හිටියේ නෑ. ලොකුම දුව දොලහ වසරේ. කෙල්ල හරි ලස්සනයි. සුදුයි. විජේරත්න මහත්තයාගේ මුහුනේ ශේප් එක ලොකු කෙල්ලගෙවත් පොඩි එකීගෙවත් ගෑවිලාවත් තිබුනේ නෑ ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් පොඩි කෙල්ල ඈ හත වසරේ. තල එළලුයි බෝනික්කියක් වගේ. ලොකු කෙල්ලයි පොඩි කෙල්ලයි අතර අවුරුදු පහ හයක පරතරයක් තිබුන. හැබැයි විජේරත්න මහත්තයාගේ නෝන පේන්න හිටියේ නෑ. විජේරත්න මහත්තයා ඒ ගැන කිව්වෙත් නැති නිසා අංජලී අහන්න ගියෙත් නෑ. බාලම දුව අයේෂා ඇගේ වැඩිමහල් සොහොයුරිය විසාකා "නෝන එනවා කියපු හින්දම ගුරුනිවාසයක් ලෑස්ති කරා" "එක නම් සර් ලොකු දෙයක්" උදේට තේත් බීල අයේෂායි විශාකයි එක්කම ගුරු නිවාසෙට ගියා. කෙල්ලො දෙන්නා එච්චර එකතු නැහැයි ගත වෙච්ච පැයෙන් අංජලීට තේරුනා. සමහර විට වයස් පරතරය හින්ද වෙන්න ඇති. ලෑස්ති කරා යැයි කියපු ගුරු නිවාසේ තිබුනේ විජේරත්න මහත්තයගේ ගෙදර ඉදන් කිලෝමීටර් භාගයක් විතර දුරින්. ස්කොලේ පිට්ටනිය පිටුපස්සේ කෙලවරේම. ඔහුගේ නිල නිවාසේ තිබුනෙ ස්කොලේ ඔෆිස් එක කිට්ටුවම. තනි කාමරයක් සාලයක් පුංචි ස්තෝප්පුවක් කුස්සියක් තිබුනත් ඇදක්වත් මේසයක්වත් අඩුම ගානේ වාඩිවෙන්න පුටුවක්වත් තිබුනේ නෑ. පට්ටම පාලු මුස්පේන්තු ගතියක් තිබුනේ. සාලේ මැද්දෙන් ට්රැවලින් බෑග් දෙක තියලා මොකක් කරන්නදැයි කල්පනා කරා. ටොයිලට් එකයි නාන තැනයි තිබුනේ නිවාසේ පිටුපස්සෙන්. ඊට පිටුපසින් තිබුනේ තනිකර කැලයක්. මහ කැලේ පටන් ගන්න හරියලු. ඇතිමලේ ටවුමට ගිහින් අත්යාවශ්ය බඩුමුට්ටු ටික ගේනවා හැර වෙන විකල්පයක් තිබුනෙම නෑ. "විසාකා ඔයා එනවද මාත් එක්ක ටවුමට යන්න" "යමු මිස්" කෙල්ලො දෙන්නම එක පාරටම කිව්වා. "මේ නංගි ඔයා ඉන්න උදේ මන් දීපු ගනන් ටික හදන්න" "අනේ මිස් මාත් එන්නම්" අක්කයි නංගියි ඒකටත් රන්ඩුවෙන්න පටන් ගත්තා. "හරි එහෙනම් දෙන්නම යමුකෝ" අක්කගෙයි නංගිගෙයි රන්ඩුව බේරන්න වුනෙත් අංජලිට. ඇතිමලේ ටවුමට කිලෝමීටර් පහ හයක් විතර යන්න ඕන. ඒත් ටවුමට ගියේ විශාකා එක්ක විජේරත්න මහත්තයා අයේෂාව නවත්තගත්තා. පාඩම් වෑඩ කරවන්න. "මිස් කොළඹලු නේද" "ඔව් නුගේගොඩ මිරිහානේ" "අම්මෝ මිස් මම කොළඹ ගිහිල්ලා තියෙන්නේ දෙපාරයි" "මම නිවාඩුවට යන වෙලාවක එක්ක යන්නම් කෝ" "ඒක වෙන්නේ නෑ මිස් තාත්තා මාව කොහේවත් යවන්නේ නෑ" "විශාකාගේ අම්ම පේන්න හිටියේ නෑ නෙහ් කොහේටවත් ගිහිල්ලද" කෙල්ලගේ මූහුන එකපාරටම වෙනස් වුනා. "එයා අපිව දාල ගිහිල්ලා දැන් අවුරුදු හතරක් වෙනවා" කෙල්ලගේ ඇස් පිහාටුත් තෙමුනා. අංජලී ඇගේ පිට අතගෑව. කෙල්ල හරි අහිංසක විදියට අංජලී දිහා බැලුවා. කෙල්ලට තිබුනේ බළල් ඇස්. "සොරි පුතේ ඔයාගේ හිත රිදෙව්ව නම්" "මොනව කරන්නද මිස් අපි ලබා උපන් හැටි තමයි එයාට මම ගැන නොවේ නංගි ගැන හිතන්න තිබ්බා" විශාකා එක්ක අංජලි ඒ පැය කිහිපයට ගොඩක් සමීප වුනා. ටවුමට ගියේ බස් එකෙන් වුනාට එද්දී ආවේ ත්රිවිල් එකෙන්. විජේරත්න මහත්තයා දන්න අදුනන කෙනෙක් ආරියසිංහ. වයසක අන්කල් කෙනෙක් වුනත් කවුරුත් කියන්නේ ආරි අයිය කියලලු. සදගිරි ජනපදයේ කෙනෙක්. නාන්න තියෙන ටැංකියත් සුද්ද කරලා වටේට ඉටිකොලත් ගහලා කුස්සියට මේසයකුත් හරිගස්සලා දුන්නේ විජේරත්න මහත්තයා. ඒ වැඩ ටික ඉවර කරලා අයේෂා එක්ක එන්නැයි විශාකට කියාගෙනම ඔහු නිල නිවාසෙට ගියා. පන්සලේ රැස්වීමක්ලු. හවස දෙක විතර වෙනකොට ඔක්කොම පිලිවෙලක් කරගන්න අංජලීට පුළුවන් වුනා. ඇදත් හදලා නෙට් එකත් එල්ලලා කාමරේ පිළිවෙළක් කරලා කෙල්ලො දෙන්න එක්ක නාන්න ගියා. දාඩිය ඉහින් කනින් බේරිලා වියළි හුළගත් එක්ක ඇගටම ඇලිලා. විජේරත්න මහත්තයා යද්දිම ටැංකිය පුරවලා නාන්න තැනකුත් හදලයි ගියේ. කුණු රොඩු වැටෙනවට ටැංකිය උඩින් ජනෙල් පලු දෙකකුත් දාල වහලා තිබුනා. අයේෂා නම් නෑවේ ජංගිය පිටින්. විසාකා රෙද්දක් ඇදගෙන නංගිගෙයි එයාගෙයි ඇදුම් හෝදනවා. කෙල්ලට තිබ්බ බොඩි ශේප් එකට කාගෙන් ඇස් ඇදගන්න ලස්සනක් තිබුනා තන් දෙක දොඩම් ගෙඩි දෙකක් වගේ ගවුම ඇදලා ඉද්දී දැක්කට ඇත්තටම ඊට වඩා ලොකුයි. දැනටමත් කොල්ලෙක් මිරිකනවාද දන්නේ නෑ. අංජලී ඊයේ පෙරේදා ඇදපු ඇදුම් හෝදලා ඇදගෙන ආපු යට ඇදුම පපුවට උස්ස ගත්තා. ඈ බ්රා එකයි නිකර් එකයි ඇදගෙන හිටියා. ලොකු කෙල්ල අංජලීගේ ඇග දිහා හොදට බලනවා ඈට මාට්ටු වුනා "මිස් ඔයා ගොඩක් ලස්සනයි" මේකි අහිංසකී වගේ හිටියට සිල් ගත්ත හොර බැළලියෙක් වගේ යයි අංජලීට තේරුනේ නෙට් එක එල්ලද්දී. බ්රා එකයි නිකර් එකයි ගැලෙව්වනම් මොනවා කියයිදැයි හිතෙද්දී අංජලීට කට කොනින් හිනාවක් ගියා. අංජලී ආයේෂාව නාවන්න ගත්තා. කොන්ඩේ සැම්පු දාල හෝදලා ඇගත් ඇතුල්ලුවට කෙල්ල ජංගිය ගලවන්නේත් නෑ ජංගිය ඇතුල අතුල්ලන්නෙත් නෑ. "කෝ ඔයාගේ යට කලිසම පහත් කරන්න" අයේෂා හැරිලා විශාකා දිහා බලනවා ඇගිල්ලත් කටේ ගහගෙන. හරියට ඇගෙන් අවසර ගන්න වගේ. "අනේ මේ හුරතල් නොවී ඕක ගලවනවා මන් නාවද්දී ඕකත් නැතුව නාවන්නේ" "ඉතින්..ඔයා ඇර කාටවත් ජංගිය පහත් කරන්න දෙන්න එපැයි කිව්වේ ඔයානෙහ්" "කවුරුත් නොවේ නෙහ් මිස් නෙහ්" කෙල්ල ලැජ්ජාවෙන් ජංගිය පහත් කරා. කෙල්ලගේ හුත්ත සුදුම සුදු පාටයි. ඇහැට පෙනෙන නොපෙනෙන ගානට රෝම මතුවෙනවා. හුතු තොල් මැදින් ගිය තුනී ඉරත් ලස්සනට තියෙනවා. අංජලී විසාකා පැත්තට හැරිලා ඇනතියාගත්තා කකුල් පලල් කරලා. මෙන්න මේකි බෝක්කුව දිහා කන්න වගේ බලන් ඉන්නවා. "එහෙම තමයි අක්කලා නංගිට ආදරේ හින්ද නෙහ් එහෙම කියන්නේ පිට කවුරුත් කිව්වට ජංගිය පහත් කරන්නත් එපා කකුල් අල්ලන්න දෙන්නත් එපා හැම දාම චූ දාල හොදට හෝදන්න ඕන" "හා මිස්" අංජලී එකපාරටම විසාකා දිහා බලලා නැගිට්ටා. හොර පූසි වෙන දිහා බලාගෙන හිටියා වගේ රෙදි අතුල්ලනවා. පොඩි කෙල්ල නාවල පිහිදලා අලුත් ගවුමත් ඇන්දුවා. "මිස් තාත්තා කිව්වා අද මිස් එක්ක ඉන්න කියලා" "අනේ කෙල්ලේ ඒක නම් ලොකු දෙයක් මම මේ තනියම ඉන්නවමයි" අංජලී බ්රා එකයි පැන්ටියයි ගලවල හොරැ ඇහැ දැම්ම කෙල්ල දිහාවට. කෙල්ල වෙන කල්පනාවක ඉදන් රෙද්දේ එකම තැන අතුල්ලනවා. වතුර පනිට්ටු හත අටක් දාගත්තට පස්සේ කොට්න් යට සාය ඇගට ඇලිල. සුදු පුක් පලු දෙක හොදට වෙන් වෙලා පේනවා. අංජලී ආයෙත් හොරෙන් බැලුවා. මැජික් එකක් දැක්ක වගේ කෙල්ල බලාගෙන ඉන්නව දැක්ක අංජලී කෙල්ල දිහාවට වතුර දෝතක් විසිකරා. විසාකා ගැස්සිලා ගිහින් ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගත්තා. "මොනවද අප්පේ ඔච්චර කල්පනා කරන්නේ කොල්ලව මතක් වුනාද" "අනේ නෑ මිස් මට කොල්ලෙක් නෑ" "එහෙනම් මොනවද ඔච්චර කල්පනා කරන්නේ" "මිස් ඇත්තමයි හරි ලස්සනයි කොල්ලො ටික හෙට ඉදන් පිස්සු හැදෙයි" කෙල්ල ආයෙත් හිනාවෙලා නැගිටලා රෙදි බේසමට වතුර දැම්මා. "හොදයි බලමුකෝ සදගිරි ජනපදයේ කොල්ලොන්ගේ හැටි" විශාකා රෙදි හෝදලා නාගන්න ආවා. අංජලී කෙල්ල රෙදි අපුල්ලමු ගලට කකුල් තියලා කුණු ඇතිල්ලුවා කෙල්ල අංජලීගේ කලවා දිහා වතුර බාල්දියත් ගැට්ටේ තියාගෙන ඒ දිහාම බලන් ඉන්නවා. මේකි නම් ආප්ප එකේ හොදම එකියක් වගෙයි අංජලීට හිතුනේ. අංජලීත් කෙල්ලව තවත් මෝල් කරන්න යට සායේ ඉලාස්ටික් එකෙන් කෙල්ලට තන්දෙක පේන්නම ඇදලා වතුර බාල්දි දෙක තුනක් හලාගත්තා. අංජලී කෙල්ල දිහා ආයෙත් හොරෙන් බැලුවා. "ඉක්මනට නාගනින් කෙල්ලේ නැත්නම් වතුරට දියවේවී" කෙල්ල ඇග අතුල්ලද්දී තමයි නියම බබාහුකුම් පාරක් දැම්මේ. රෙද්ද උඩින් සබන් ගාලා දෙතුන් වතාවක් අත ගෙනිහින් වතුර දාගන්නවා. සමහර විට ඇත්තටම හුත්ත අතුල්ලල හෝදන හැටි මේකි දන්නේ නැතුව ඇති කියලත් හිතුනා. අංජලී වතුර පනිට්ටුවක් ඔලුවට දාගෙන විශාකා දිහාවට හැරුනා "විශාකා ඔයාට ඇඩ්වයිස් එකක් දුන්නොත් තරහ යනවද" "ඇඩ්වයිස් එකක්" ඈත් අංජලී දිහාවට හැරුනා. "ඇඩ්වයිස් එකක් කිව්වේ මිස්" "උපදෙසක් දරුවෝ" "අනේ කමක් නෑ මිස් ඔයාට අපේ පංතියත් භාරදෙනව කිව්වා තාත්තා" "ඇත්තට... පුතේ ඔයාගේ චූව හොදද්දී හොදට සබන් දාල ඉකිලිලිත් එක්ක හොදන්න නැත්නම් කසනවා චූව හරියට හේදුවේ නැත්නම් එක එක ලෙඩත් හැදෙනවා. ඔයා දැක්කනෙහ් මම නංගිගේ හේදුව හැටි" "අනේ මන් දැක්කෙ නෑ නෙහ් මිස්" අම්මො මේකි කියන බොරු පොඩි කෙල්ලගේ හුත්ත දිහාමයි බලාගෙන හිටියේ. "එහෙනම් ඔය රෙද්ද දෙපැත්තට කරලා චූව මට පෙන්නන්න" කිව්වා විතරයි මේකී රෙදි අපුල්ලපු ගල උඩට කකුල් තියලා එකිගේ හුත්ත පෙන්නුවා. අංජලී ඈ ලග ඇන තියාගත්තා. අම්මෝ තනිකර මයිල් කැලෑවක්.මයිල් හුත්ත වටේ පිරිලා. ඉකිලි එහාට මෙහාට කරල තියෙන කුණු මේකිට පෙන්නුව. ඇගිලි දෙකෙන් හුතුතොල් මෑත් කරද්දි දැක්ක දෙයින් අංජලීගේ තොලුත් උල් වෙලා ගියා. උණු උණු හුතු කැරි හුත්ත ඇතුලේ. අංජලීට හිතාගන්න බැරිවුනා ඒක නම්. මේකි ගෙදරට ගිය වෙලාවේ කොහේට හරි රිංගලා ඇගිල්ල හරි ගහගෙන තියෙනවා. නෙට් එක හයි කරන්න ගිය වෙලාවේ පුටුව අල්ලගන්නැයි කිව්වේ මේකිට නෙහ්. කන්න වගේ එහෙනම් බලාගෙන ඉදලා බැද්දට රිංගල ඇගිල්ලවත් ගහලද කෙල්ලට එක පෙන්නුවාමත් කෙල්ලගේ කට දෙපැත්තට ගියා "දැන් දැක්ක නෙහ් කුණු තියෙන හැටි. පුතේ මෙහෙම අපිරිසිදුව හිටියාම වෙන්නේ මොකක්ද දන්නවද" කෙල්ල ඇගිල්ල කටේ ගහන් ඔලුව දෙපැත්තට වැනුවා. "ඔයාගේ චූව ගදගහනවා ඔයා බැදපු දවසක ඔයාගේ මහත්තයටත් අප්රිය වේවී" කෙල්ල ඇඟිල්ල කටේ ගහගත්තා "මම බදින්නේ නෑ මිස්" කෙල්ල හෙමින් කෙදිරුවා. ඇත්තටම ඒ හඩට අංජලීට ගොඩක් දුකක් වගේම කෙල්ල හරි ප්රෙහේලිකාවක් වුනා. මොනව හරි ලොකු දෙයකින් හරි එහෙම නැත්නම් වෙන ඇබ්බැහි කමකට හරි කෙල්ල යොමුවෙලා බව අංජලීට තේරුනා. අංජලී දනහිසට දෑතින් බරදිල නැගිට්ටා. "ඒකට කමක් නෑ පුතේ චූව හොදට හෝද ගන්න නැත්නම් එක එක ලෙඩ හැදේවි. පුතාට වෙලාවක එවා ඔක්කොම කියලා දෙන්නම් හොදට හෝදගන්න පැටියෝ" කෙල්ල ඔලුව වනලා ආයෙත් සබන් කෑල්ල අතට දිය රෙද්දේ ගැටේ ගල්වලා ඇතුලෙන් අතදාලා සබන් ගාන්න ගත්තා අංජලී එකිම හෝදපු එකීගේම ජංගිය අරන් ඒකිගේ අතට දුන්න" "මේකෙන් හොදට අතුල්ල ගන්න. පුතා කැමැති නැද්ද මේ මයිල් ඔක්කම කපල දාල දාන්න චූව හරි ලස්සනට තියා ගන්න ඕන පුතේ මේ මන් වගේ" අංජලීට අන්තිම වචන ටික ඉබේටම කටින් පැන්නා. "මිස් මයිල් ගාලද තියෙන්නේ" "ඔව්" "චුට්ටක්..." කෙල්ල කියන්න හදපු දේ එකීම ගිල ගත්තා.ඇගිල්ල කටේ ගහගෙන අංජලි දිහා බැලුවේ ඇස් කොනින් ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරි ඇඹරී. "පෙන්නන්න නෙහ්" ටැංකිය වටකරල ගහපු ඉටිරෙද්ද අංජලීට වඩා චුට්ටක් උසින් ගහලා තිබුනේ. ඈ ඇඟිලිවලින් ඉස්සිලා ඔලුව දාල බැලුව. විජේරත්න මහත්තයා කුස්සියේ උළුවස්ස ලග ඉදල ටැංකිය දිහා බලාගෙන ඉදලා ගෙට යනවා.මල හුත්තයි මේකිට කියපුව ඔක්කොම අහගෙන ඉදලා. "ඒත් ඉතින් කෙල්ලට වැරදි දෙයක් කිව්වේ නෑ නෙහ් මොන හුත්තක්ද ඒත් මේකා කොහේද යනවා කියලා නේද ගියේ" "කෝ මිස් මන් නාන්නද" "පොඩ්ඩක් ඉදපන් කෙල්ලේ කවුරු හරි දැක්කොත් හොද නෑ නෙහ්" අංජලී ආයෙත් පහත් වුනා. "ඔතන ඇන තියාගෙන වාඩිවෙයන්" ඈ තෙත යටසායේ ඉස්සරහා උස්සලා කෙල්ලට හුත්ත පෙන්නුවා. ඉකිලි අස්සේ උතුතොල් මෑත් කරලත් පෙන්නුවා. අංජලීගේ හුත්ත දිහා ඇස් ලොකු කරන් බලන් ඉන්නවා. "දැක්ක නෙහ් පිරිසිදුව තියාගන්න විදිය"
This section develops the story with Sinhala Wal Katha New in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
අංජලි යට සාය අත් හැරලා ටැංකිය ලගට ගියා. "ඔය කැලෑව කපල දාල ලස්සනට ඉන්න" කෙල්ල ඔලුව වැනුව මිසක් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ අංජලි ඉස්සරහ ස්තෝප්පු කෑල්ලට එද්දී හවස තුනත් පහුවෙලා. විශාකයි අයේෂයි ගියපු නිසා අංජලීට පුදුම තනිකමක් දැනුනේ. පොඩි කෙල්ල ගැන හිතද්දි ඇත්තටම පවු. ඒකි අංජලී ලගින්මයි හිටියේ. කට්ට අව්වට පුදුම දාඩියක් දාන්නේ. ස්කර්ට් බ්ල්වුස් ඇදන් කොහොම ඉන්නද මන්ද අංජලී කාමරයට ගිහින් සෝට දාගත්තා ජංගියත් ගලවල. බ්රා එකත් ගලවල දාල ටී සර්ට් එකක් දාගත්තා "දැකපු එකෙක් දැකපුවාවේ ඕන හුත්තක් හෙළුවෙන් නොවේ නේ ඉන්නේ" සෝට දාගෙන ඉස්තෝප්පු කෑල්ලට ආවා. පට්ටම පට්ට පාලුයි. ගෙදරට කෝල් එකක්වත් දුන්නේ නැහැයි මතක් වුනා. මාලතීට කෝල් එකක් දීල මොනරතැන්නට ආපු බව කිව්වේ ඈ කලබල වෙන හින්දා. උදේ ගියා ගියාමයි සුරාජ්ගෙන් කෝල් එකක්වත් තිබුනේ නෑ. කන්ටෑක්ට් කරගන්න විදියක් තිබුනෙත් නැ. කලින් දවසේ ගත්ත නොම්මරේට ගත්තත් ඒ ලෙඩාගේ ටිකට් කපලා ගෙදර එක්ක ගිහින්. ඕෂධිට ගත්තට ආන්සර් නෑ බැරිම තැන නිෂාධිට ගත්තා. "අක්කේ අර පේෂන්ට නම් ගොඩක් අමාරුයි. වූම් එක ඇතුලෙ තිබ්බ ගෙඩිය බ්ලාස්ට් වෙලා පලවෙනි වෝනින් එක දෙද්දී වුම් එක අයින් කරා නම් ඉවරයි දැන් කල් වැඩියි" "ඔයා ගියාද බලන්න" "නෑ හෙට යන්න වෙන්නේ හෙට ගිහින් කරන්න පුළුවන් මොකක්දැයි බලන්නම්" "කෝ අක්කා" "බොයියා එක්ක කොහාටද ගියා" "බොයියා කවුද ඒ" "අනේ මේ දන්නෙම නෑ නෙහ්" "ඇත්තමයි මම දන්නේ නෑ" "චන්න" "චන්න මේ හුත්ති මට කිව්වෙවත් නෑ නෙහ්" "ඔයාගේ වැඩකට ගිහිල්ලා තමයි දෙන්න සෙට් වුනේ" "මගේ වැඩක්" "දැනුත් ගියේ ඒකට" අංජලීට පොඩි හිනාවක් ගියා "හුත්ති දන්න තරම තමයි. ඕකි හුත්තට ඇගිල්ල ගහගන්නෙත් චන්නගේ පොල්ල මතක් කරලා" ඈ හිතින් නිෂාධිට හිනාවුනා. නිෂාධි පෙරදින වෙච්ච දේ එකින් එක කියාගෙන ගියා. නිෂාධිගේ කතාව අනුව ලියන්නා ගියේ සිරිල් මුදලාලි හම්බවෙන්නම යයි තීරණය කරන්න නොහැකිවුනා. විවිධ තරාතිරම් වල මිනිස්සු එක්ක ලියන්නාගෙ සම්බන්ධකම් ගොඩක් තිබුන. සිරිසේන මුදලාලි හිටපු කාලෙත් බොහෝ ප්රශ්න විසදුවේ ලියන්නා බව අංජලීට මතකයි. ඉම්කම්ටැක්ස් එකේ ඉන්නව කිව්ව මෑන් ඉන්නෙත් වැල්ලවත්තෙ යයි අංජලී අහල තියෙනවා. නිෂාධිගේ කෝල් එක ඉවරවුනාට දැනිච්ච නිදිමතට අංජලී කොට බැම්මෙන් කකුල් බිමට දාල කාමරයට ගියා. ජනේලේ ලෑලි පියන් දෙකත් ඇරලා හාන්සි වුනා. පහුගිය දවස් දෙකේම හරියට නින්දක් නැතිහින්දා ඇදට වැටිච්ච ගමන්ම ඈට නින්දත් ගියා. ඈ හරියට නිදාගත්තේ අපේ තෙල් බවුසර් වල ගහල තියෙන සලකුන වගේ( පන්දම අල්ලන් දුවන මනුෂ්යය) වගේ මුනින් අතට සෝට කොයිතරම් කොටයිද කිව්වොත් වැහිල තිබුනේ ඇගේ වටකුරු පුක විතරයි. අනික ඇගටත් ඇලිලා. පුක් පලු එළියටම නෙරලා. විශාකා එද්දී ඉස්සරහ දොරත් ඇරලා කාමරේ දොරත් ඇරල. දැක්ක දෙයින් ඈ ෆුල්ම හොල්මන් වුනා. කලවා කිරිගරුඬ වගේ ලස්සනේ බෑ. පුකත් නිකන් ජම්බෝල ගෙඩි දෙකක් වගේ. විසාකා පොත් ටික මේස උඩින් තියලා අංජලීගේ ඇස්වලට එබිලා බැලුවා. හොදට හුස්ම ගන්න හඩ පවා ඇහෙනවා. ඈ ආයෙත් අංජලීගේ දිහා බලලා බිම දනහිස ගහ ගත්තා දෑත්වල වැලමිටවල් ඇදට බර කරලා නැවිලා පුක ඉම්බා. ඇස් උඩින් බලන ගමන් සෝට උඩින් මෙන්න මේකි දිවම එලියට ඇදලා ලෙවකන්න පටන් ගත්තා. ඒත් අංජලිට ඇහැරුනේ නෑ. පුක් පලු වටේට ලෙවකන ගමන් එක අතකින් ඇගේ තනේකුත් මිරික ගෙන. අනිත් අතින් අංජලීගේ කලවත් අතගාන්න ගත්තා. විශාකා අංජලීගේ කලවා දිගේ පහලට දෙතුන් වතාවක් ලෙවකාගෙන යන්න දැනුනු සීතලට අඩ නින්දෙන් නවාගෙන හිටපු කකුල පහලට දැම්මා. විසාකා එහෙන්මම පස්සට වෙලා අංජලී දිහා මොහොතක් බලාගෙන හිටියා හොර ඇහැ දාල. පහුගිය දවස් ටිකේම හරි නින්දක් නැති හින්දම අංජලී හිටියෙත් තද නින්දේ. අංජලී නින්දෙන්ම මුනින් අතට හැරුනා. විසාකා කකුල අතගාද්දි දැනිච්ච කිතියට වෙන්න ඇති. ඈ ආයෙත් පස්සට ගියා. අංජලී දිහා බලාගෙනම හිටියා. අංජලීගේ ටී සර්ට් එක තිබුනෙත් බුරියට උඩට ඇකිලිලා. බුරිය දැක්ක ගමන් ඇගේ ආශාව තවත් වැඩි වුනා. සෝටේ යට වාටිය ඇතුලෙන් ඉකිලිත් දැක්කා. විසාකා ආයෙත් වතාවක් අංජලී දිහා බැලුවා. අංජලී ජංගියක් ඇදලා නැහැයි දැක්ක ඈට තවත් ඉවසන්න බැරි වුනා. කලිසමේ වාටිය ඇතුලෙන් අත දාල සිනිදුවට කලව අතගාගා දිවම එලියට ඇදලා අංජලී දිහා බලාගෙන ලෙවකනවා. කකුළට දැනුනු හීතල නිසාම අංජලී අවදිවුනා. බොද වෙච්ච ඡායවක් වගේ කලවා පාමුල අත් මෙට්ටෙට ගහගෙන ඉන්න විශාකාව දැක්ක සැනින් ඇග උණුසුම් වෙනවත් දැනුනා "පට්ට හුත්තියෙක් නෙහ් මේකී" අංජලී නිදි වගේ යාන්තමට ඇහැ ඇරලා බලාගෙනම හිටියා මේකි කරන්න යන දේ බලන්න. විසාකා අංජලී දිහා බලාගෙන සෝට ඉස්සරහින් පහත්කරලා යටි බඩට දීපු කිස් එකට අංජලීගේ ඇගේ හිරිගඩුත් පිපුනා. ඉස්සරහින් සෝට පහත් කර කර මේකි කිස් දෙනවා. සෝටේ ඉලාස්ටික් එකත් හොදටම උඩට ඇදලා . සෝට පුකට තද වෙච්ච හින්දා පහතට එන්නේ නෑ. මේකී ඉන දෙපැත්තෙන් අතදාල සෝට හිමින් පහත් කරා ඉකිලි ලගටම වෙනකම්. අංජලීට පොඩි ආශාවකුත් දැනුනා හෙට වැඩ බාරගන්නෙත් මේ හුත්තිගේ පංතියම නේදැයි මතක් වුනා. විසාකා ආයෙත් අංජලී දිහා බලල හුත්තට උම්ම එකක් දුන්න ඇගත් එක්ක හිරිවැටෙන්න. මෙතනින් එහාට ගියොත් නම් ඇයට ඇයවත් කොන්ට්රෝල් වෙන්නේ නැහැයි අංජලී දන්නවා. කෙල්ල ආයෙත් වතාවක් හුත්තට මුහුන ඔබනවත් එක්කම කෙස් වැටියෙන් අල්ල ගත්තා. කෙල්ල ගැලවෙන්න උත්සාහ කරත් කෙස් වැටියෙන්ම අල්ල ගත්ත හින්දා ඒකිට දගලන්නවත් බැරිවුනා. "මොකක්ද තමුසේ දැන් කරේ" අංජලී ටිකක් සැරෙන් ඇහුවා. විසාකා ම්හ් නෑ. "මන් කවුරු වගේද තමුසෙට පේන්නේ" විසාකා හිටගෙන බිත්තිය මුල්ලට වෙලා බිම බලාගෙන ඉන්නවා වචනයක් ම්හ් නැහැ. "තමුසේ ස්කෝලේ පින්සිපල්ගේ දූව නේද ඔහොමද හැදිච්ච ගැහැනු ළමයි හැදෙන්නේ" අංජලී තවත් සැර වුනා. අංජලීට මල පැන්නේ තද නින්දේ හිටපු ඇයව ඇහැරවපු හින්දා. කෙල්ල බිම බලාගෙන ඉන්න විදියට ඇයට දුකත් හිතුනා. අම්ම නැති දරුවො නේදැයි මතක් වුනා. හොද නරක කවුරු කියලා දෙන්නද පොඩි කාලෙම අම්ම ළමයිව මෙහෙම අනාථ කරලා ගියාම. "මට සමාවෙන්න මිස්.. ආයේ කරන්නේ නෑ" අංජලී ඇගේ ඇස් දිහාම බලාගෙනම හිටියා. ඒත් විසාකා බිම බලා ගත්තා. ඈ විසාකාගේ අතින් ඇදලා ලගින් වාඩිකර ගත්තා. ඒත් ඈ බිම බලාගෙනම ඉන්නවා. අංජලීට මතක් වුනේ කොල්ල ගැන අහද්දී නාද්දි කියපු කතාව. "පුතේ ඔයා ලෙස්බියන්ද" විසාකා ඔලුව උස්සලා බැලුව. "ඒ කිව්වේ මිස්" "සම ලිංගිකද" "මම දන්නේ නෑ එත් එහෙමමත් නෑ" "ඔයා දන්නවද සම ලිංගික කියන්නේ මොකක්ද කියලවත්" "පිරිමි පිරිමියි ගැහැණු ගැහැනුයි එකතුවෙන එකට එත් මම එහෙම නෑ මිස්" "ඔයට කොහොමද ඔච්චර හයියක් ආවේ මගේ චූව අතගාන්න" "මිස්ගේ ලස්සන හින්දා නාද්දි පෙන්නපු මිස්ගේ චූව මට හැමතිස්සෙම මතක් වෙනවා" "ඔයා මීට කලින් එහෙම අතගාල තියෙනවද" විසාකා ආයෙත් නිහඩ වෙලා බිම බලාගත්තා. "කෝ ඉතින් ඔයා මට ඇත්ත කියන්නේ නෑ නෙහ්" "අනේ.. මිස් තවත් ප්රශ්න කරන්න එපා. මම දන්නවා ඒක වැරදි වැඩක් ඒත් ඒකට මන් ගොඩක් ආසයි මිස් මිස්ගේ ලස්සන දැක්කාම මට මාව පාලනය කරගන්න බැරිවුනා මිස්" විසාකාගෙන් කොහොම ප්රශ්න කරත් ඒකි උත්තර දුන්නේ නෑ. අංජලීට පුදුම උනේ කෙල්ල කිසිම බයක් සැකක් නැතුව පලවෙනි දවසෙම හුත්ත අතගාන්න හදපු එක. හුත්ත පිරිසිදුව තියාගන්නේ කොහොමදැයි පැහැදිලි කරන්න ඇගේ හුත්ත පෙන්නපු එක මෝඩ කමක් විදියටත් පෙනුනා. කෙල්ල ඒක වැරදියට වටහාගෙනද කොහේද. අංජලී කෙල්ලෙක් එක්ක සෙක්ස් කරේ ඕෂධී එකායි නිෂාධි එක්ක විතරයි. "ගිහිල්ල මුහුන හෝදගෙන එන්න" විසාකාගෙන් තවත් ප්රශ්න කරන එකේ තේරුමක් තිබුනේ නෑ. විසාකා මුහුන හෝදගන්න ගිය වෙලාවේ අංජලී ඇගේ පොත් ටික බැලුවා. කෙල්ලගේ පොත් ටික කිසිම අඩුපාඩුවක් නැතුව තියෙනවා දැක්කාම අංජලීට පුදුම හිතුනා. කෙල්ලට හොදට ඉගෙන ගන්න පුළුවන්. අංජලී හෙට අදින්න ඕන ඇදුම් ලෑස්තිකරල ඉස්තෝප්පු කෑල්ලට ආව. විසාකා කාමරේ පාඩම් කරනව. අංජලීට පුදුම පාලුවක් දැනුනේ. කිහිප වරක් සිරිල් මුදලාලිට කෝල් කරත් පෝන් එක ඉස්සුවේ නෑ. "මිස් මෙන්න කෝල් එකක්" විශාකා පෝන් එක ගෙනත් දිල කාමරයට ගියා. කෝල් එක මුදලාලිගෙන් වෙන්න ඇතැයි හිතුවත් කෝල් ආවේ නාදුනන නොම්මරයකින් "අක්කේ...." අම්මෝ කෝල් එක සුරාජ්ගෙන්. අංජලී ගත් කටටම ඇහුවේ විමලාගේ තත්වය ගැන. සුරාජ් කිසි සද්දයක් නැති නිසා චුට්ටක් අප්සෙට් වුනා "අම්මට ගොඩක් අමාරුයි අක්කේ" සුරාජ් අඩන්න වගේ කිව්වේ. "ලොකු අක්ක ආවද" "තාම නෑ...රෑ බස් එකේ ඒවි.. පොඩි අක්කා පව් .. එයා අඩ අඩා ඉන්නවා අක්කේ... මගේ වැරැද්ද එහෙන් අම්මා" "දැන් වෙච්ච දේවල් වෙලා ඉවරයි මගේ යාලුවා උදේට ඒවි.. කාගෙද මේ නොම්බර් එක" "අම්මට ඉන්ජක්ෂන් වගයක් ගේන්න කිව්වා අක්ක දීපු සල්ලි වලින් ගෙනාවේ එකට නම් ගොඩක් පින් ඔයාට" සුරාජ් කියවගෙන යනවා කෝල් එක අරන් තියෙන්නේ කාසි දාල කුරුකුරුහඩත් එක්ක කියන ඒවත් පැහැදිලි නෑ. "මගේ යාලුවා හෙට ඒවි සල්ලි ටිකකුත් දේවි. එයාට කරන්න පුළුවන් දෙයක් තියෙනවා නම් එයා කරලා දේවි" වැඩි වෙලාවක් කතාකරන්න නම් බැරිවුනා. ඇත්තටම පවු එත් නිෂාධි කිව්ව දේවල් සුරාජ්ට කියන්න ගියේ නෑ ඔහු තවත් අෆ්සෙට් යන හින්දා. අංජලී ලොකු හුස්මක් පිටකරලා කාමරයට ගියා. ඇදිරි වැටීගෙනත් එනව. අංජලී ඉස්සරහ දොර වහලා කාමරයට යද්දිත් පෙනුනේ කෙල්ල පාඩම් කරනවා වගේ වුනත් ලගට යද්දියි දැක්කේ කෙල්ල හිටියේ ලොකු කල්පනාවක. "මොනවද ඔච්චර කල්පනා කරන්නේ" "නෑ මුකුත් නෑ" අංජලි මේසේ ලග තිබ්බ අනිත් පුටුව ඇදලා වාඩිවුනා විසාකා ලගින්ම. කෙල්ලගේ පිට හරහා අත දාල කිහිල්ල යටින් ඉස්සරහට අතගියේ ඉබේටම. ඇගිලි තිබුනෙත් කෙල්ලගේ තනේ උඩ. බ්රා එකක් වත් ඇදලා නෑ හිතල වුනාද ඉබේටම අත ගියෑදැයි අංජලීටවත් හිතාගන්න බැරිවුනා. සුරාජුත් ගොඩක් දුරට විසාකාගේ වයසේ වෙන්න ඇති අංජලී කල්පනා කරා "ඔව් නෙහ් ඌටත් දාහතයි මේකිටත් දාහතක්ලුනෙහ්" විශාකා පපුව තව ටිකක් ඉස්සරහට ගත්ත. දැන්නම් ඇගේ තන ඇගිලිවලට තද වෙනවා. ඒත් අංජලී අත ගත්තෙත් නෑ. සුරාජ් මතක් වෙච්ච හින්ද වෙන්න ඇති. "ඔයාට අමාරු දෙයක් තියෙනව නම් කියන්න මම කියලා දෙන්නම්" අංජලී කෙල්ලගේ උරහිස උඩින් නිකට තියලා තනයක් පිටට තියලා තෙරපගෙන කෙල්ල ලියන ප්රශ්නේ දිහා බලාගෙන හිටියා. විසාකා ටිකක් පස්සට උනා ඇගේ තනේ තවත් පිටට තෙරපුනා. අංජලී විශාකාගේ තන් පුඩුව ඇගිල්ලෙන් දෙතුන් වතාවක් උඩට පහලට කරලා කම්මුල කෙල්ලගේ කම්මුලේ ගෑව්වා. "ඔයාට එවා පුරුදු කරේ කවුදැයි කිව්වේ නැත්තේ මාව විශ්වාස නැති හින්දද" "නෑ..මිස් .." "එහෙනම්" "අනේ .. මිස් එක අහන්න එපා මට දුක හිතෙනවා" "දුක හිතෙන්නේ ඔයා එයත් එක්ක ලොකු සම්බන්දයක් තිබිච්ච හින්ද නෙහ්" "ඔව් මිස්.." "දැන් මොකද වුනේ" "එයා මෙහෙන් යන්න ගියා මිස් එයා යාළුවෙච්ච කෙනා එක්ක යන්න ගියා මිස් ඔයා එන්න කලින් මෙහේ හිටියේ එයා දැන් එයා මාව ගනන් ගන්නෙත් නෑ" "එයා තාම මෙහේ ඉන්නවද" විසාකා දුකෙන් ඔලුවා වැනුවා. ඒත් කවුදැයි විසාකා කිව්වේ නෑ. අංජලී කෙල්ලගේ තන්පුඩුව මිරිකලා පුටුවෙන් නැගිට්ටා "ආව්.. රිදුනා" කෙල්ල කියාගෙනම අංජලී දිහා බලලා හිනාවුනා "අනේ උබේ හිනාව" කෙල්ල හදීසියේ මොකක්ද මතක් වුනා වගේ පුටුව පස්සට කරලා නැගිට්ටා "මිස් අපි ගිහිල්ලා කාල ඉමු" "මෙච්චර කලින්" "කන්න බැරිනම් ඔතාගෙන එමු. රෑ වුනාම මෙහේ අය එළියට බහින්නේ නෑ මිස්" "ඇයි ඒ..." "හොල්මන් ඉන්නවලු" "හොල්මන්... කවුද කියන්නේ" "දැකපු මිනිස්සු ගෑණු කෙනෙක් සුදු නයිටියක් ඇදන් පාර අයිනේ කොට්ටම්බ ගහේ එල්ලිලා ඉන්නවලු සමහර වෙලාවට පිට්ටනිය එහා පැත්තේ ඉදන් කැලෑව පැත්තට පයින් යනවලු පිටිපස්සේ කැලෑවෙත් ඉන්නවලු දර කඩන්නවත් මිනිස්සු දවල්ට යන්නෙත් නෑ. ඔය බැදි පාරේ අපේ ගෙදරට ගොඩක් කිට්ටුයි පාරටත් කිට්ටුයි. අපේ ගේ පිලිකන්න පැත්තෙන් ගියොත් ඩාන්සින් ක්ලාස් එකට යන්න පුළුවන්" කෙල්ල එක්ක කන්න යද්දී තමයි විස්තරේ කිව්වේ. විජේරත්න මහත්තයාගේ ගුරු නිවාසෙයි අංජලී ඉන්න ගුරු නිවාසෙයි අතර තියෙන පාලුවට ගිය ගුරු නිවාසේ හිටපු ගෑණියෙක් ඉස්සරහ තියෙන කොට්ටම්බ ගහේ එල්ලිලා මැරිලලු. ඒ හින්ද වෙන්න ඇති ඒ ගුරු නිවාසේ වටේටම කැලෑවට ගිහිල්ලා තියෙන්නේ. අංජලීගේ ක්වාටස් එකට පිටුපස්සේ කැලෙන් ගියොත් වැටෙන්නේ ස්කෝලෙ ඉදන් ඇතිමලේ ටවුමට යන පාරට. මීටර් තුන්සීයක් නෑ. හොල්මන් ක්වාටර්ස් එකට එහායින් තියෙන අඩිපාරෙන් විජේරත්න මහත්තයගේ වැට ලගට යන්න පුළුවන්. එතනට නැටුම් පංතියත් පේනවා. පිටි පස්සේ කැලේ අයිනෙන් තියෙන පාර යන්නෙත් ඔය ගුරු නිවාසේ ලගින්මලු දැනට අවුරුදු හතරකට විතර උඩදිලු සිද්දිය වෙලා තියෙන්නේ. කෙල්ල ඔය ටිකත් කිව්වේ බයෙන් බයෙන්. යනකොට පිට්ටනිය දිහාවත් බැලුවේ නෑ. අංජලීට නම් ඕවා ගානක් නෑ. ඒත් මේවා ගම් නෙහ් එවගේ දේවල් මිනිස්සු විශ්වාස කරනවා. රෑට කාල ගුරු නිවාසෙට ආපු ගමන්ම අංජලී විසාකාගේ කම්මුල් දෙකම මිරිකලා තුවාය කරට දාගත්තා අංජලී නාන ටැංකියට ගියේ දෙගිඩියාවෙන්. කෙල්ල පොඩි වුනත් පනින්න ඕන ඔක්කොම කඩුලු පැනලා හමාරයි යැයි අංජලීට තේරුනා. සුරාජ් නිසා යටපත් වෙච්ච රාගික පිබිදීම අලුත් තැනකට ආවට පස්සේ දැනෙන පාලුව සංකාව ඇඟ ඇතුලෙන් පිච්චි පිච්චී නිවි නිවී දැල්වෙන රාගික හැගීම් අනිත් පැත්තෙන් හෙට දින සිට තමන්ගේ ගුරු ජීවිතේ පලමු ගෝලයා. මොකද ඈ දැනටමත් දන්නවා ඈට භාර වෙන්නේ විසාකාගේ පංතිය බව. ඒක විසාකා විතරක් නොවේ රෑට කෑම කද්දී විජේරත්න මහත්තයාත් කිව්ව දෙයක්. කරුවල හින්දා බල්ලෙකුටවත් පේන්නේ නැති හින්දා හෙලුවෙන්ම ඇග හේදුවා. මොකා එන්නද අනික ඉටිකොල වලිනුත් වටකරපු නිසා කාටවත් පේන්නේ නැති බව ඈ දන්නවා. එහෙම හිතලා ටැංකිය පැත්ත හැරිලා ඇගට වතුර එකක් දාගත්තා විතරයි හිතල අතක් ඇගේ පිට මැද්දට තියෙනවා දැනුනා. අංජලී එක වරටම පස්ස හැරිලා බැලුවා.
The ending reinforces වල් කතා without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.