අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 21
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 21 highlights Sinhala Wala Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-06-17 21:59:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 21 highlights Sinhala Wala Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
අංජලී පාසැල් ඇරිලා ගුරු නිවාසෙට ආවේ හිත හොදින් නොවේ. ගෙදර වෙච්ච කලබලේ හින්දයි විසාකාගේ හොරවැඩ අතේ මාට්ටු වෙච්ච නිසයි. මාලතී තනියම දාල ගෙදරින් ගිය එකට සිරිල් මුදලාලිට දොස් කිව්වා. පොඩි එකෙක් වගේ ඔහුත් අහගෙන හිටියා මිසක් තරහ ගත්තෙත් නෑ. මාලතීටවත් ඈටවත් සිරිල් මුදලාලි පෙන්නන ආදරේ මොනවගේදැයි අංජලී හිත යටින් දන්නවා. අංජලී ඒක පෙන්නුවේ නෑ. කොහොම වුනත් ඕෂධීයි නිෂාධියි ඈ වෙනුවෙන් කරන දේවල් වලට හිත පතුලේ තියෙන ආදරය බැදීම ලෙන්ගතුකම තවත් වැඩිවුනා. නිෂාධි හොස්පිට්ල් එකෙන් පිටවෙලා තියෙන්නේ නිමාලිව වී.ඕ.ජී.කෙනෙකුටත් පෙන්නලා ඇගේ පොතේ තිබ්බ සල්ලිවලින් ලක්ෂයක් අරන් නිමාලි නමින් අකවුන්ට් එකකුත් ඕපන් කරලා ඒකට ලක්ෂයකුත් දාල. සුරාජ්ට තවමත් දාහතක් නිසා එකවුන්ට් එකක් ඕපන් කරන්න බැරි කමක් තිබුනා. සුරාජ්ටයි නිමාලිටයි ඒ උදව්ව මහමෙරක් තරම් ලොකුයි. හැබැයි ඒ වෙද්දිත් නිමාලිගේ කරේ තිබ්බ මාලෙත් කෙල්ල උගස්කරලා. මරණාසන්නව ලෙඩ ඇදේ ඉන්න විමලාගේ බෙහෙත් වලට දවසකට දෙදාහකට කිට්ටුවෙද්දී බෙල්ලේ මාලයක් තියාගෙන දුවෙක් කොහොම ඉන්නද. ඒත් ඇගේ ලොකු අක්ක "කෝ...මාලේ" ඇහුවා මිසක් බෙහෙත් තුන්ඩුවක එක බෙහෙතක් ගෙනත් දීල නෑ. ඒ නැති බැරි කම නිසා මිස සල්ලි වලට තියෙන ලෝභ කම නිසා නොවේ. නිමාලි වගේම සුරාජුත් ඈ ගැන දන්න හින්දා නිහඩ වුනා. දැන් සුරාජ් වගේම නිමාලිත් දුක කියන්නේ අංජලීට. අංජලී ගෙට එද්දී දැනුනේ පට්ට බඩගින්නක්. එහෙන් කට්ට අව්වට බේරෙන දාඩියට ඇදුම් ඇගට ඇලෙනවා. ඒක බඩගින්නටත් වඩා අමාරුයි. ඇයි ඉතින් උදේ හතට ඇද ගත්ත ඇදුම නෙහ්. ඔසරිය ගලවල මාහන්සියවත් නොබලා යට සාය උරහිස ලගටම ඇදන් වතුර ටැංකිය ලගට ගියා. විසාකා කාල යන්න එන්න කිව්වට අංජලී එහේ ගියේ නෑ. හොදම වැඩේ උදේට උයලා යන එක. එතකොට හවසට එකක් හදාගත්ත නම් දවස ශේප් කරගන්න පුළුවන්. රෙදි හෝදලා නාන ගමන් අංජලී කල්පනා කරා. රෙදි ටිකත් වැලේ වනලා ගවුම දාගෙනම පිලිකන්න පැත්තෙන් ගෙට එද්දිම විසාකාගේ හඩ ඇහුනා. "මිස් .... ඇයි ඔයා ආවේ මෙන්න මම කෑම එක ගෙනාවා" විසාකා කෙලින්ම ගියෙත් කාමරයට. "විසාකා කාලද ඉන්නේ" "ඔව් මිස්" ඈ කෑම එක මේස උඩින් තියලා පුටුව ඇදලා වාඩිවුනා. "මොනවද ළමයි මම ගැන කියන්නේ" අංජලී කොන්ඩේ පහලට දාල පිහිදන ගමන් ඇහුවේ විසාකා තරහ වුනත් කියන්න ඕන ටික කොහෙන් හරි පටන් ගන්න ඕන හින්දා. "අම්මෝ... පංතියම සැරන්ඩර් අද නම් මට නම් පට්ට සතුටුයි මිස්.. අර අනුරයට දීපු පනිස්මන්ට් එක නම් නියමයි මිස් උන්ගේ මහ චන්ඩිය නෑ ඌ තමයි ඔක්කොම බය කරන් ඉන්නේ" "කවුද සංජීවද" "නෑ මිස් වරුණ මහ එපා කරපු එකෙක්" "කවුද ඔය සංජීව කියන්නේ" "ඔය කැලෙන් එහා ගමේ ගෙවල් වල ඉන්නේ. වටෙන් ගියොත් නම් කිලෝමීටර් තුන හතරක් යන්න ඕන. පිටුපස්සේ කැලෑවෙන් ගියොත් නම් කිලෝමීටර් භාගයක් නෑ මිස් හේන් කොටලා ජීවත් වෙන ගමේ මිනිස්සු එත් සංජීව හරි හොදයි මුලු පංතියෙන්ම මාත් එක්ක කතා කරන්නේ සංජීව විතරයි" "බලමුකෝ හෙට ඒවි නෙහ්" කොහොම උනත් විසාකා කියන්නෙ කවුදැයි අංජලී හොදින් අවබෝධ කරගෙන හිටියා. "මටත් තමුන් එක්කත් තියෙනවා ප්රශ්නයක් විසදගන්න" අංජලී කියාගෙනම ඇදෙන් නැගිටලා ටවල් එක ඇද විට්ටමට දැම්මා. "දැන් විසාකා කියන්නේ ඊයේ හවස මෙහේ ආවේ නෑ කියලද" "ඔ..ව්..මිස්.. ඇයි මිස්" "එතකොට මම කොට්ටම්බ ගහ ලග ඉදන් ඇවිත් තියෙන්නේ හොල්මනක් එක්ක..එහෙමද එකට ඇග හේදුවෙත් හොල්මනක් එක්ක එහෙමද ඔතන ඉදන් මගෙන් පාඩම් අහ අහා පාඩම් කරෙත් හොල්මනක්.. මට නින්ද ගියාට පස්සේ..මගේ හුත්ත ඉරුවේ හොල්මනක්.. අද උදේට උයන්න ගෙනාපු කැරට් අලේ හුත්තේ ගහගත්තේ හොල්මනක්.. නාකි පතිරාජයා ජනේලෙට තට්ටු කරද්දී ජනේලේ ඇරියේ හොල්මනක්... එහෙමද පතිරාජ කාරයගේ හූනු බිජ්ජ කටේ දාගෙන ඉරුවේ හොල්මනක් මේසේ ඇදලා පතිරාජ කාරයට කියලා හුකාගත්තේ හොල්මනක්" අංජලී එක දිගට කියාගෙන ගියා. අංජලී පෙරදින රාත්රියේ වෙච්ච දේවල් එක පෙළට කියාගෙන යද්දී විසාකා නිරුත්තර වුනා. ඈ නිහඩව මේසේ දිහා බලාගෙන මේසේ උඩ නියපොත්තෙන් ඉරි ඇන්ද. අංජලී හෑන්ඩ් බෑග් එකෙන් කොන කාපු කැරට් අලේ ඇදලා මේසේ උඩට දැම්මා. කෙල්ල ඒකට තවත් හොල්මන් වුනා. "තමුසේ කවදා ඉදලද සල්ලිවලට විකිනෙන්න ගත්තේ" ඈ තවත් නිහඩ වුනා. අංජලී ඇගේ අතින් ඇදන් ලගින් වාඩිකර ගත්තා. "මම දන්නෝ උබ ලග අම්මා ඉන්න ඕනේ කාලේ තමයි අම්මා උබ දාල ගියේ. උබ කැමති නැද්ද මේ මන් වගේ හොදට ඉගෙන ගෙන රස්සාවක් කරලා ලස්සනට ජීවත් වෙන්න" විසාකාට ඇගේ අම්මව මතක් කරා විතරයි ඇදේ හරහට වැතිරිලා කොට්ටේ බදාගෙන අඩන්න ගත්තා. හැබැයි අංජලී කියන්න ඕන ටික නියෙමෙට කිව්වා. මෙහෙම ගියොත් අන්තිමට වෙන දේ සහසුද්දෙන්ම කිව්වේ ඇ තරහ වුනත් තවත් පවකට කර ගහන්න බැරි හින්දා. "මටත් තිබුනා ශාලිකා වගේ වෙන්න එත් මම එහෙම කරොත් විනාඩි ගානක ජොලියකට උබේ ජීවිතේ බිල්ලට ගන්න බෑ කෙල්ලේ ඔය පතිරාජට මොන මොන ලෙඩ තියේදැයි උබ දන්නවද ඌ ඉන්නේ උබත් එක්ක විතරයිද" ඈ අඩ අඩාම අංජලී කියපුවා අහගෙන හිටියා මිසක් ම්හ් කිව්වේ නෑ විසාකා ආඩ අඩා ඉදලම එහෙන්මම නින්ද ගියා. අංජලී වටපිටේ පොඩ්ඩක් ඇවිදලා හෙට උයන්න දර ටිකක් හොයාගෙන ඉස්සරහ මිදුලට ගෙනත් දැම්මා. ටවුමට යන්න ඕන හින්දා පිලිකන්න පැත්තෙන්ම ගිහින් අතපය හෝදන් කාමරයට ආවා විසාකා ඇහැරිලා ජනේලෙන් එපිට දිහා බලාගෙන තනියම කල්පනාව. "මොනවද කෙල්ලේ ඔච්චර කල්පනා කරන්නේ ම්හ්.. දැන් වෙච්ච දේවල් වෙලා ඉවරයි පරන දේවල් අමතක කරලා අලුත් විදියට හිතන්න" අංජලී ඇගේ ඔලුවට අත් තියලා කිව්වේ ගොඩක් ආදරෙන්. ඈ අත් දෙකෙන්ම අංජලීගේ අත අල්ලන් ඉබගෙන ඉබගෙන ගියා පිස්සියෙක් වගේ. "මට මේවා කියලා දුන්නට මිස්ට ගොඩක් පින්" "හරි කෙල්ලේ පලයන් ගිහිල්ලා මුහුන හෝදන් වරෙන් මට ටවුමට ගිහිල්ලා එන්න ඕන බඩු වගයක් තියෙනවා ගේන්න" එදා දවසත් එහෙන්මම ගෙවීගෙන ගියත් කලින් දවසේ වගේ විසාකා පිස්සු නැටුවේ නෑ. මහ රෑ වෙනකම් පාඩම් කරා. උදේ පාන්දර අංජලීට උයන්නත් උදව් වෙලා හය වෙද්දී ගෙදරත් ගියා. කලින් දවසේ රයිස් කුකර් එකක් ගෙනාපු නිසා බතක් උයලා එළවළු දෙකකුයි කරවල කෑල්ලකුයි බැදුමකුත් හදලා ස්කෝලෙට යන්න ලෑස්ති වුනා. ඊයේ වගේම විසාකායි අයේෂයි මිදුලට වෙලා බලාගෙන හිටියා අංජලී එනකම්. අයේෂා දුවගෙන ඇවිත් අංජලීගේ අතේ එල්ලුනා. "අද නම් කොල්ලොන්ගේ පස්සවල් වලට දෙයියන්ගෙම පිහිටයි" "ඇයි කොල්ලොන්ගේ විතරක් මේවට කොල්ලො කෙල්ලෝ බේදයක් නෑ මේක ගිහිල්ලා මේසේ උඩින් තියපන් කෙල්ලේ" අංජලී වේවැල් මිටිය විසාකාගේ අතට දුන්න. ඔෆිස් එකට ගිහින් පන්තියට යද්දී හිතාගන්න බැරි නිහඩ බවක් තිබුනා. බැලැක් බෝඩ් එකත් හොදට ශුද්ධ කරලා කලා අංශය යැයි ලස්සනට ලියලත් තිබුනා. පන්තියම සුද්ද කරලා පිලිවෙළට ඩෙස් පුටුත් හරිගස්සලා. ඊයේ වගේ රංචු ගැහිලත් නෑ. අනුර හිටපු පේලියම හිස්. ඊයේ විසි එකක් හිටපු පංතිය අද ඉන්නේ දොලහයි. සංජීව කියන එකත් අදත් නෑ. පංතියේ ළමයි දහ දෙනෙක් ඇවිත් නෑ. "ඇයි අද ළමයි අඩු" "අද පොල දවස නෙහ් මිස් හැම අඟහරුවාදාටම මෙහෙම තමයි" මේස උඩ තිබ්බ වේවැල් මිටිය පොඩි කබඩ් එකට දාල ඉබ්බ දැම්මා. මේසේ උඩ තියෙනකම් කොල්ලො කෙල්ලොන්ගේ ඇස් තිබුනේ වේවැල් මිටිය දිහා. වේවැල වුනත් නිතර නිතර පේන්න තිබ්බොත් ඒකට තියෙන බය නැති වෙලා යනවා. අංජලීට තිබුනේ මුල් පීරියඩ් එක විතරයි. කලින් දවසේ ප්රශ්න වල උත්තර බලලා ප්රශ්න සාකච්ඡා කරද්දී වෙලාවත් ගියා දැනුනෙවත් නෑ. ස්ටාෆ් රූම් එකේ හිටියේ පතිරාජයි ශාලිකයි. එක ලග ලග පුටුවල වාඩිවෙලා හිටියත් අංජලී දැක්ක ගමන් පතිරාජ නැගිට්ටා. ගෑණිගේ මුහුනේ නම් එච්චර හොද පොනුමක් තිබ්බේ නෑ. "පතිරාජ සර්..." විසාකාගේ කටහඩ ඇහිච්ච හින්දා අංජලීත් එකපාරටම හැරිලා බැලුවා. "ඇයි..." බොරු ගාම්භීර කමක් ආරුඩ කරගෙන අහද්දී අංජලීට මතක් වුනේම කලින් දවසේ බල්ලෙක් වගේ විසාකාගෙන් අහගත්තු වචන ටික. "සර් මේක තාත්තා දෙන්න කිව්වා" පතිරාජ කෙල්ල දිහා පුදුමයෙන් බලාගෙන හිටියා. විසාකා දුන්නේ ලියුම් කවරයක්. අංජලීට හොදට මතකයි කෙල්ලට ඊයේ දීපු ලියුම් කවරෙමයි. "ඇයි මේ..." පතිරාජ ඇහුවේ ලියුම් කවරේ සාක්කුවේ ඔබාගන්න ගමන් පුදුමයෙන් වගේ. අංජලී නොදැක්කා වගේ බෑග් එකේ තිබ්බ පෝන් එක අරගත්තා. මිස් කෝල් කිහිපයක් තිබුනා. එකක් නිශාධිගෙන් ඕෂධී අරන් තිබුනා. තවත් මිස් කෝල් දෙකක් තිබුනා නාදුනන නොම්මරයකින්. ශාලිකා එහෙන්ම නැගිටලා පිටවෙලා ගියෙත් හොද මුහුනකින් නොවේ. ඈ පිටුපසින් පතිරාජත් ගියා ශාලිකා පිටවෙලා යද්දිම උපේක්ෂා ස්ටාෆ් රූම් එකට ආවා. "ඒයි දන්නවද වැඩක්" "ඇයි මොකෝ.." "අර හුත්ති පතිරාජගේ හුනු බිජ්ජ උරනව ආට් ක්ලාස් එකේ කොල්ලෙක් විඩියො කරලා" "මගේ ක්ලාස් එකේ" "ඔව්" "වරුණ කියන කොල්ලට මාට්ටු වෙලා ඌ දැන් මේකිට ට්රෙට් එක දානවා" "උබ දන්නේ කොහොමද" "විඩියො එකද" "නෑ හූනු බිජ්ජ" අංජලීගේ කටේ තිබ්බ හිනාව බකස් ගාලා එලියට පැන්න. ඒත් අංජලී කියන්න ගියේ නෑ පතිරාජගේ හුනු බිජ්ජ ගැන. "ඉදහන් උබටත් එවන්න" වරුණ අනුර සංජය සමීර හතර දෙනාම එකම ගැන්සිය. "මට විශාකා ඔයි ගැන මුකුත් කිව්වේ නෑ නෙහ් ඉදහන් ඔකී හවසට අල්ලගන්න" "පවු කෙල්ල එකි පංතියෙන් කොන්කරලා මහ උන්ගේ වැරදි වලට මේකි ෆනිස් වෙනවා කොල්ලො මොනතරම් දේවල් කියනවද ඒත් මේකි ඉවසන් ඉන්නවා" ශාලිකා හිතුවේවත් නැති විදියට ස්ටාෆ් රූම් එකට ආවා. ඒත් පතිරාජ නම් පේන්න හිටියේ නෑ. "අංජලි මිස් මට පොඩ්ඩක් කතා කරන්න පුලුවන්ද" "ඇයි ශාලිකා..." උපේක්ෂා හිටපු නිසා ඈ ස්ටාෆ් රූම් එකට ආවේ නෑ. අංජලී උපේක්ෂා දිහා බලලා පුටුව පස්සට තල්ලු කරලා නැගිට්ටා. "අංජලී මිස් හවස ක්වාටස් එකේ ඉන්නවද කොහේවත් යනවද" "ඇයි ටවුමට පොඩ්ඩක් යන්න ඕන තුනට විතර ලැප් එක හදන්න දුන්න අරන් එන්න ඕන" "මට යතුර පොඩ්ඩක් දීල යන්න බැරිද" "ඇයි.." "ඩාන්සින් තරඟ වගයකට ලමයි ෆැක්ටිස් කරන්න ඕන වොස් එකක් දාගෙන මට ඇදුම් මරු කරගන්න අද රතිදුට ක්ලාස් එකක් යන්න වෙන්නේ බස් එකේ" "එහෙනම් එන්නකො" අංජලීට පොඩි සැකයක් ආවා. ඕක මුල්ලකට කතා කරලා කියන්න තරම් දෙයක්ද උපේක්ෂාට හොරෙන්. "මම තුම්පනේ නොවේ නංගී" අංජලී යටිහිතින් හිතාගෙන උපේක්ෂා ලගින් වාඩිවුනා. "මොනවද මටත් හොරා කියපු රහස" "හවසට ක්වාටස් එකේ යතුර දෙන්න පුලුවන්ද අහනවා" "ඉතින් ඕක මට හොරා කියන්න ඕනද" "ඒකනේ මොකක් හරි හුත්තක් තියෙනවා මම තුම්පනේ නොවේ කියන්නත් හිතුනා" "මේ හුත්ති යතුර ඉල්ලන්නේ මොන හුත්තකටද ඩාන්සින් රූම් එකේ ඕන තරම් ඉඩ තියෙද්දී" "බලමුද" "ඉදහන් එහෙනම් හස්බන්ඩ්ට කෝල් එකක් දීල කියන්නම්" උපේක්ෂා උඩින් ශාලිකා එක්ක බොහෝ කුළුපග විදියට කතා කරත් අභ්යන්තරයෙන් තියෙන්නේ තවත් දෙයක් යැයි අංජලීට හිතුනා. එක ගෑනු ගතියද එහෙම නැත්නම් පරන කෝන්තරයක්දැයි අංජලීට හිතාගන්න බෑ. ඈට මතක් වුනේම ඊයේ පංතියට යද්දී කොල්ලො කෙල්ලො එක කෙල්ලෙක් වටා රොක් වෙලා හිටපු හැටි. අනිවාර්යයෙන්ම උන් බලබලා ඉන්න ඇත්තේ ඔය විඩියෝවම වෙන්න ඇති. "පතිරාජගේ හූනුබිජ්ජ රිංගව ගන්න දැන් තැනක් නැතුව ඇති. එකයි උබේ ක්වාටස් එකට රිංගන්න හදන්නේ" "සමහර විට" බෙල් එක වැදුන සද්දෙත් ඇහුන හින්දා අංජලී පංතියට යන්න ලෑස්ති වුනා. "අනේ උබ යන්නද හදන්නේ උබට දෙයක් කියන්න හිටියේ අර හුත්ති හින්ද තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා" "මොකක්ද" "අපේ ගෙදර මම ෆයිවෙට් ටියුෂන් කරනවා ඉකෝන් කරපු සර් ටාන්සර් එකක් හම්බවෙලා යනවා උබට බැරිද කරන්න දැනට ළමයි විසිපහක් විතර ඉන්නවා දහතුනේ ළමයි තිහක් විතර ඉන්නවා" "බලමු හවසට කල්පනා කරලා කියන්නම්"
This section develops the story with Wal Katha Zone in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
"මොනවා කල්පනා කරන්නද සෙනසුරාදා ඉරිදා ගෙදර නොයන එකේ කීයක් හරි හොයාගන්න පුලුවන් නෙහ්" "හරි.. බලමු කිව්වේ ඒකනෙහ්" ඒකත් හොද වැඩක්. හැබැයි කලින් ඕක කල්පනා වුනේ නෑ. ගෙදරට වෙලා ජොබ් එනකම් එක එකාට බැන බැන හිටියා මිසක් ඒ ගැන පොඩ්ඩක්වත් මතක් වුනේවත් නෑ. එත් ඉතින් ප්රශ්නයක් තියෙන්නේ මොනරාගලට සෙනසුරාදාට ඉරිදට යන්න වෙන එක. "එත් මොකෝ ටවුමට යනවයැ තනි බස් එකේම ගිහින් එන්න බැරියැ" අංජලී පංතියට යද්දී මතක් වුනේ ෆෝන් එකේ තිබ්බ මිස් කෝල් ටික. අන් නවුන් නම්බර් එකට ගත්තට වැඩ නැ බොක්ස් එකක නොම්මරයක් වෙන්න ඇතියි ඈට හිතුනා. අනිවාර්යයෙන්ම සුරාජ් හරි නිමාලි හරි වෙන්න ඕන. හිතේ තිබ්බ සැකෙත් එක්ක නිෂාධිට ගත්තා. සුරාජ්ගේ අම්මට හොදටම අමාරු බව ඇගේ කතාවෙන්ම තේරුනා. ඈ ස්පිරිතාලේ ඉදන් ෆැකල්ටියට යන ගමන්. කෝල් එක අරන් තියෙන්නේ සුරාජ් ලග ඉදන්. මෝඩ වැඩ කරන්න එපා යයි නිෂාධි බනින්න ගත්ත. "ඒක මෙහෙම පැහැදිලි කරන්න බෑ ආපු වෙලාවක පැහැදිලි කරන්නම්" අංජලී බැරිම තැන කිව්වේ ඈ වැරදියට තේරුම් ගන්න හින්ද. පංතියට ආපු නිසා ඕෂධීට මැසේජ් එකක් යැව්වා. "කවුද ස්කෝලෙට පෝන් අරන් එන්නේ" පංතියේ එකෙක් ම්හ් නෑ. "ඇයි කටවල පිට්ටුද කතා කරනවා නේරංජලා... ගේනවා තමුන්ගේ ෆෝන් එක" කෙල්ල ගැහි ගැහී නැගිට්ටා. ආයිත් වචනයක් කතා කරන්න කලින් ෆෝන් එක අංජලීගේ අතට දුන්නා. "ඇරපන් මේකේ ලොක් එක" ඔය තියෙන්නේ බඩු. "මේ විඩියෝ එක තමන්ට ආවේ කොහෙන්ද" ගෑනි ම්හ් නෑ. බිම බලාගෙන ඉන්නවා. "උබලා ස්කෝලේ එන්නේ අනිත් උන් බුදියන එවා බලන්නද නැත්නම් ඉගෙන ගන්නද" අංජලී තවත් උස් හඩින් ඇහුවා. පංතියම නිහඩයි. කබඩ් එක ඇරලා වේවැල් මිටිය අතට අරන් ඇගිල්ලක් තරම් මහත වේවැල අතට ගත්තා. "කවුද මේ විඩියෝ එක තමන්ට එව්වේ" වේවැලේ අග නව නවා අහද්දී නම් කෙල්ලගේ ඇස් දෙකෙන් කදුළු බේරෙනවා. අංජලී ෆෝන් එකේ වට්ස් සප් ඉමෝ වයිබර් චෙක් කරත් කාටවත් යවපු පාටක් නම් පෙනුනේ නෑ. එත් ඉතින් යවලා මැකුවද කොහොමද දන්නේ. වේවැල දෙතුන් පාරක් කෙල්ල ඉස්සරහ හොදට ක්රීස්...ක්රීස් හඩ එන විදියට දෙතුන් පාරක් වැනුවා. "ව..රු..ණ.. " ඈ හෙමින් කිව්වේ පංතියේ අනිත් උන්ට ඇහෙන හින්දා වෙන්න ඇති. "ජරා විඩියෝ ඩවුන්ලෝඩ් කරන් ඉන්න හැම එකාගෙම දෙමාපියන් හෙට ගෙන්නනවා පුතාලගේ දුවලා ස්කෝලෙට ඇවිත් කරන දේවල් අම්මලා තාත්තට පෙන්නලා තමයි මේවා රිටන් කරන්නේ" කොල්ලෝ කෙල්ලෝ බෑග් වලට අත දදා පෝන් ඇදලා ගන්න හැටි අංජලීට පෙනුනත් කොදැක්කා වගේ හිටියා. "අනේ... මිස් අදට සමාව දෙන්න.. තවත් පෝන් ගේන්නේ නෑ මිස්" නේරංජලා අඩ අඩා කියද්දී අංජලී පොඩ්ඩක් දුක හිතුනත් මුන් මකලා හරි හදන්න ඕනැයි හිතාගත්තා. "කොල්ලෝ කෙල්ලෝ යාළු වෙන එක ලව් කරන එකට මම මුකුත් කියන්නේ නෑ හැබැයි සෙක්ස් මේක ඇතුලේ බෑ එකෙක් හරි අහුවුනොත් දෙමාපියන් ගෙන්නනවා" නේරංජලා අංජලී ඉදිරිපිටම විඩියෝ එක ඩිලීට් කරා. පෝන් එකෙනුත් ආයෙත් ගන්න බැරි විදියටම ඩිලීට් කරා. ස්මාර්ට් පෝන් තිබුනේ හත අටක් වගේ. පාඩම පටන් ගත්තේ වේවැල් ටික කබඩ් එකට දැම්මටත් පස්සේ. පාසැල ඇරිලා යද්දී උපේක්ෂාත් ඈත් එක්ක ගුරු නිවාසෙට ගියා. "මට නම් මාර ආසාවක් තියෙනවා බන් මේ ගේ ඇතුලට යන්න" පාලුවට ගියපු හොල්මන් ක්වාටස් එක ලග උපේක්ෂා නැවැතුනා. "එහෙනම් ඉතින් වරෙන් මේකේ පදිංචියට" "අපෝ මට වෙන මිනිහෙක් හොයාගන්න වෙනවා" ඈත් හිනාවෙවී උත්තර දුන්නා. උපේක්ෂා ක්වාටස් එකට ගිය ගමන් හිස් සාලේ මැද නතර වුනා. ඇයි ඉතින් මේසයක්වත් පුටුවක්වත් තිබුනේ නෑ නෙහ්. "කෝ බන් මේකේ තිබ්බ ලොකු මෙසේයි පිටු ටිකයි. එවත් අර හුත්ති ගෙනිහිල්ලද" "මොන මේසෙද ඉරිදා මම එද්දී කිසි හුත්තක් තිබුනේ නෑ ඇදක් ගෙනාවෙත් මම නෙහ්" උපේක්ෂා ගේ හැම තැනම බැලුවත් ශාලිකාගේ අම්මත් මතක් කර කර බැන්න. "ඔඩිට් එකක් ආවොත් අර පොන්නයට අකුලන් යන්න වෙනවා අනිවාර්යයෙන්ම රතිදුගේ ගුබ්බෑයමට අදින්න ඇති" අංජලී මුකුත්ම නොකියා කාමරේ ජනේල් පලුවක් ඇරියා "අර අනිත් එකත් ඇරපන්" "ඒක අරින්න බෑ තදයි ඇරියොත් එලියෙන් තද කරලා වහන්න ඕන" උපේක්ෂා අංජලී කියපු දෙ ඇහුවේ නෑ. කුස්සියේ දොර පොල්ල ගෙනත් ගහපු පාරට දඩාස් ගාගෙන ජනේලේ ඇරුනා. අංජලීගේ ක්වාටස් එකට පිටුපස්සේ කැලෙන් ගියොත් වැටෙන්නේ ස්කෝලෙ ඉදන් ඇතිමලේ ටවුමට යන පාරට. මීටර් පන්සීයක් නෑ. හොල්මන් ක්වාටර්ස් එකට එහායින් තියෙන අඩිපාරෙන් විජේරත්න මහත්තයගේ වැට ලගට යන්න පුළුවන්. එතනට නැටුම් පංතියත් පේනවා. ඒත් යන්න ඕන හොල්මන් ක්වාටස් එක අයිනෙන්. අංජලී උපේක්ෂා එක්ක පීට්ටනිය පැත්තෙන් නැටුම් පංතියට යද්දී ශාලිකා එක්ක අංජලීගේ පංතියේ බිනරි ලොකු කතාවක්. ඒ අනිත් කපටි හුත්ති. විසාකාටම දෙවැනි නෑ. "ඔහොම යමුකෝ වෙලාව ආවම හුකවලම ගන්නම්" අංජලී දැක්ක ගමන් බිනරි කතාව නැවැත්තුවා. ඈ ඩාන්සින් කරන නිසා එකේ විශේෂත්වයක් අංජලී දැක්කෙත් නෑ. සමහර විට විඩියෝ එක ඩිලිට් කරපු එක කියන්න ඇතැයි අංජලීට හිතුනා. උපේක්ෂා නැටුම් පංතියට ආවේ නෑ. සයන්ස් ලැබ් එක ලගින් නැවැතුනා. අංජලී ගිහින් ශාලිකාට යතුර දුන්නා. "එද්දී හවස් වේවි.. කොහොමද මට යතුර දෙන්නේ.. උපේක්ෂාලගේ ගෙදරටත් ගිහින් එන්නේ විජේරත්න මහත්තයගේ ගෙදරින් තියෙනවද" "ඉස්තෝප්පුවේ පාපිස්ස යටින් දාන්නම්" යතුරක් කිව්වට තිබුනේ ලොකු ඉබ්බෙක්. ඒත් බිනරී හැර වෙන ළමයි ඉන්නවා පෙනුනෙත් නෑ. බිනරි නැටුම් වලට අදින ජින්ස් එක දාගෙන හිටියෙත් නෑ. අංජලී යතුර දීල සයන්ස් ලැබ් එක පැත්තට ගියා. විජේරත්න මහත්තයාගේ ක්වාටස් එක ඉස්සරහ පතිරාජගේ කාර් එක තියෙනවා දැක්ක ගමන් උපේක්ෂා කැරි හිනාවක් දාලම අංජලී දිහා බැලුවා. හරියටම ඇගේ සැකේ හරි කියන්න වගේ. "මිස් කොහේද යන්නේ මම ඒ පැත්තට යන්න හැදුවේ" අංජලී විජේරත්න මහත්තයගේ වැට ලග නැවතුනත් උපේක්ෂා ඉස්සරහට ගියා පෝන් එකත් කනේ ගහගෙන. "මම ටවුමට ගිහින් එන්නම්" "දන්නවා නම් මාත් එනවා මේ මිනිහා මට ඉන්න දෙන්නේ නෑ මිස්" "කරදර කරන්න ආවොත් තාත්තට කියන්න" "අනේ.. ඊට වඩා හොදයි.." විසාකා කියන්න ගියදේ කටට බ්රේක් ගහලා නවත්තගත්තා. "අනේ.. ඒ ගැන කියලා වැඩක් නෑ මිස්.. වෙලාවකට මට පොලීසියට ගිහින් මෙයා ගැන කියන්න හිතෙනවා එත් පරිවාසෙකට දායි බයට කියන්න විදියක් නෑ" "මම ඉක්මනට එන්නම් පුතේ ඇවිත් එක්ක යන්නම්" විසාකා පව්. ඒත් විජේරත්න මහත්තයා ගැන කෙල්ල මොකක්දෝ කියන්න ගිහින් නවත්වපු එක ගැන අංජලීගේ හිතේ කුතුහලයක් දැනුනා. "ඒක නොවේ මිස් මොකක්ද අර විඩියෝ කේස් එක" "ඇයි ඔයා දන්නේ නෑ" "අනේ නෑ මිස් මාව පංතියෙන් කොන් කරලනෙහ් ඉන්නේ වෙනද නම් සංජීව කියනව ඒත් මේ සතියෙම ආවේ නෑ මිස්ට මම ඇත්තම කියන්නම් මම සල්ලි එකතුකරේ වෙන මොහොතකට වත් නොවේ පෝන් එකක් ගන්න. මට ඊයේ ඔක්කොම එපා වුනා එකතුකරපු සල්ලි ඔක්කොම එයයිටම ගිහින් දුන්නා" අංජලී විසාකාගේ කම්මුලත් එක්ක ඔලුව අතගාල උපේක්ෂා දිහාවට ගියා. ස්කෝලේ ගේට්ටුව පහුකරලා වැඩිදුරක් යන්න වුනේ නෑ. "බ්රරාස්" බ්රේක් සද්දෙට පිටුපස්සේ හැරිලා බැලුවා. රතිදු කාර් එක ඉස්සරහින් නැවැත්තුවේ උගේ කාර් එක පෙන්නන්න වගේ. "ඔන්න යන්න කතාකරොත් බෑ කියපන්" උපේක්ෂා මල පැනලම කිව්වේ හිතාගෙන හිටපු ෆැලැන අංජබජල් වෙයිදැයි සැකයෙන්. "උපේක්ෂා අර වේසිට කියන්න බඩු අදම මගේ ගෙයින් ඇද ගත්තේ නැතිවුනොත් එලියට ඇදලා දානවා කියන්න.. පට්ට හුත්ති" රතිදු මලම පැනලා කතා කරන්න ගත්තා. "කවුද බන් වේසි... ඇයි මේ තරහ ගිහින්" උපේක්ෂා මෙලෝ හුත්තක් දන්නේ නෑ වගේ ඇහුවා. "අනේ මේ උපේක්ෂා උබලා බබ්බු නෙහ් දන් නෙහ් නෑ වගේ අහන්නේ" "ඇත්තට අපි දන්නේ නෑ මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ" "වෙලා තියෙන්නෙද අර පට්ට හුත්ති මගේ ගෙදරටම නාකි පකය එක්කගෙන ඇවිත් ඌට කියලා හුකා ගන්නවා ස්කෝලේ කොල්ලෙක් දැකලා විඩියෝ කරලා" "කවුද පතිරාජද" "වෙන කවුද ඉතින්" "ඇත්..ත..ට මේකි ඉන්දන්න වටින්නේ නෑ නෙහ්... උබ කියන කම් අපි මෙලෝ හුත්තක් දන්නේ නෑ නෙහ්" "දන් නැත්නම් දැන් දැන ගත්තා නෙහ්.. හුත්තිට කියපන් අදම ගෙනිච්චේ නැත්නම් පාරට ඇදලා දානවා කියපන්" රතිදු හිටියේ යක්ෂ කේන්තියෙන්. ඌ කාර් එක ස්ටාර්ට් කරන් ආපු වේගෙන්ම ගියා. "අන්න දෙන්නම ස්කෝලේයි කියන්නත් හිතුනා උබ මාට්ටු වෙන හින්දා කිව්වේ නෑ" අංජලියි උපේක්ෂායි ස්කෝලේ කිට්ටුව තිබ්බ කඩ පේලිය දිහාවට ගිහින් රැට නුඩ්ල්ස් හදන්න හිතාගෙන නුඩ්ල්ස් පැක්ට් එකයි එළවළු ටිකකුයි චිකන් පලුවකුයි අරන් ආපහු එන්න පිටත් වුනා. මාන පදුරු අස්සෙන් කෑලෑ පාරට ආවත් මාන පදුරු දෑතින් දෙපසට කරගෙන උපේක්ෂා ඉස්සරහින් ගියා. කැලේ මාන පදුරු වලින් පටන් ගත්තත් අක්කර සිය ගානක් පුරා පැතිරුනු කැලයක්ලු. මාන පදුරු දැතින් දෙපසට කරගෙන ගිය උපේක්ෂා එක පාරටම නැවතුනා. සතෙක්වත්දැයි සැකෙන් අංජලීත් උපේක්ෂාගේ උරහිසට උඩින් බැලුවා. "පුස් සයිකලයක්... මොකෙක් හරි රිංගලා තියෙනවා" පාර පේන මානයේ පුස් සයිකලේ තිබුන හින්දා අංජලීවත් උපේක්ෂාවත් ගනන් ගත්තේ නෑ. හුජ්ජ පාරක් දාන්න හරි දර හොයාගන්න හරි කැලේට රිංගන්න ඇතියි දෙන්නම හිතුවා. නැත්නම් බෙහෙත් පැලෑටියක් හොයන්න එන්න ඇති. මාන කැලේ පහුකරලා චුට්ට දුරක් ඉස්සරහට යද්දී ඈතින් ස්කෝලේ ගොඩනැගිලි මතුවුනත් මාන පදුරු තැලිලා දෙපසට වෙන්වෙලා හරියට කවුරු හෝ ගිය බවක් පෙනුනා. "ස්කෝලේ කොල්ලො වෙන්න ඇති මෙතනින් පාරට යන්න ලෙහෙසියි නෙහ්" දෙන්න එක්ක හොල්මන් ගෙයි ලගටම ආවා. හතර වටේටම තිබ්බේ මාන පදුරුයි දැඩි පාලු ගතියකුයි. හොල්මන් ගේ දිහා බල බලා විජේරත්න මහත්තයගේ ගෙවල් පිටුපසින් අංජලීගේ ක්වාටස් එක පැත්තට යන සුදු ඇදුමෙන් ගිය කෙල්ල හදුනගන්න උපේක්ෂාටවත් අංජලීටවත් අමාරුවුනේ නෑ. අංජලී පෝන් එක අරන් ෆැලෑසර් ඔෆ් කරගෙන පොටෝ කිහිපයක් ගහගත්තේ හෙට බිනරිට හුකවනවායි හිතාගෙනමයි. "කෝ එතකොට අර හුත්ති..." උපේක්ෂා ඇහුවත් අංජලී උත්තර දුන්නේ යටිතොල නොපිටට පෙරලලා. අංජලීයි උපේක්ෂායි ඈ පිටුපසින් ගියේ තරමක දුරක පරතරයක් තියාගෙන බොහෝම සීරුවෙන්. කර ලගට වැවුනු මාන පදුරක්වත් හෙලවෙන්නා නැති ගානට. හොල්මන් ගෙයි පිටුපසින් නම් කෙල්ල ගියේ ඒ පැත්තවත් නොබලා ඉක්මනට ඉක්මනට අන්තිම ටික නම් කෙල්ල දිව්වා. ගලක්වත් ගහලා බය කරන්න හිතුනත් ආපු වැඩේ මතක් වෙච්ච නිසා කෙල්ලට එහෙන්මම යන්න ඇරියා. කෙල්ල පස්සවත් හැරිලා බැලුවේ නෑ. කැලේ අස්සෙන් රිංගලා අංජලීගේ ක්වාටස් එකේ වතුර ටැංකිය පැත්තෙන් ගිහින් පිටුපසින් ගෙට ගියා. උපේක්ෂා කෙල්ල දිහා බලලා අංජලී දිහා බැලුවා. "උබ පිටුපස්සේ දොර ලොක් කරා නෙහ්" උපේක්ෂා කොදුරලා කිව්වත් එයටත් අංජලී උත්තර දුන්නේ ඔලුව වනලා. "කෙල්ලව පිටිපස්සෙන් යවලා අර හුත්ති ඉස්සරහින් යන්න ඇති" "ඇයි කෙල්ල එක්ක ඉස්සරහින් නොගියේ" අංජලී යි උපේක්ෂයි වතුර ටැංකියට පිටුපසින් තියෙන බදන්නවත් නොහැකි ලොකු මාරගහට මුවාවෙලා ගේ දිහා තවත් වෙලාවක් බලාගෙන හිටියා. ටොයිලට් එක ඇතුලේ ඉදන් එලියට ආවේ පතිරාජවත් කේස් එක විඩියෝ කරපු වරුණවත් නොවේ.
The ending reinforces New Wela Katha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.