අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 23
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 23 highlights Wal Katha Sinhala in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-06-20 21:59:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 23 highlights Wal Katha Sinhala in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
අංජලී කොහොම වෙතත් උපේක්ෂාටවත් හිතාගන්න බැරි වෙච්ච පංතියේ හිටපු අහිංසකම චරිතේ සමීර. කොල්ලො කෙල්ලෙ අතර නම් ප්රසිද්ධ බොල්ලෑව නමින්. ඒත් දත් ඉස්සරහට ආවත් ඌ එහෙම අවලස්සනත් නෑ. පංතියේ හිටපු උසම එකා. ඌ වටපිට බල බලා පිලිකන්න පැත්තෙන් දොරට තට්ටු කරා. දොර ඇරියේ බිනරි. "තමුසේ ... " "පලයන් පැත්තකට" "බෑ උබ මොහොකටද ආවේ" "බෑ.." සමීර බිනරීගේ බෙල්ලෙන් අල්ලල එලියට ඇදලා දැම්මා. කෙල්ලව ඇදලා දාපු පාරට ටැංකියේ පැත්තටම විසිවෙලා ගියා. පැපොල් ගහ අල්ලගත්තත් කැරකිලාම ගිහින් බිම ඇදගෙන වැටුනා. බිනරී නැගිටලා දොර ලගට ගියත් වැඩක් වුනේ නෑ දොර ඇතුලෙන් වහලා. උපේක්ෂයි අංජලී මුහුනට මුහුන බලාගෙන හිටියේ වෙනදේ හිතාගන්න බැරුව. ඒත් අංජලී මේ හැම දෙයක්ම පෝන් එකෙන් විඩියෝ කරා. "මෙතන ඉදන් ටැග් ගහලා වැඩක් නෑ යමන් ඇතුලට" අංජලී ටැංකිය පිටුපස ඉටිරෙද්දට මුවාවෙලා කාමරේ ජනේලේ ලගට ගියා. කෙල්ල දොර ලග ඉදන් කැගැහුවත් වැඩක් වුනේ නෑ. කෙල්ල දොර අල්ලන් බිම වාඩිවුනා. උපේක්ෂා බිත්තිය අද්දරින් පිලිකන්න පැත්තට ගියා හරියට ඉස්සරහ ඉදන් ගේ වටින් ආවා වගේ. "බිනරි මොකද මෙතන කෝ ශාලිකා.. මිස්" කිසිදෙයක් නොදැක්කා වගේ උපේක්ෂා අහද්දී බිනරි දීගන්න උත්තර නැතුව ගේ දිහාවට ඇගිල්ල දික් කරා. උපේක්ෂා කෙල්ලගේ අතින් ඇදන් වතුර ටැංකිය ලගට ඇදන් ගියා. "ඉස්සරහ දොරත් වහලා ඔයා මොනවද මෙතන කරන්නේ" "නෑ...මිස්... මම මුකුත් දන්නේ නෑ..මිස් නැටුම් මිස් කතා කරපු නිසා ආවා" "කෝ.. නැටුම් මිස්" "ඇතුලේ... එයා මොනවද දොර ජනෙල් වහන් කරන්නනේ" "දන්නේ නෑ කවුද ඇතුලේ ඉන්නේ.." "නැටුම් මිසුයි...වරුණ.. නෑ.. නෑ.. මිස් සමීරයි" උපේක්ෂා කෙල්ලගේ කන අනිත් පැත්තටම මිරිකුවා. "පලයන් දැන් ගෙදර හෙට ස්කෝලෙදී උබව අල්ලගන්නම්" කෙල්ල ලෑස්තිවුනේ අංජලීගේ කාමරේ පැත්තෙන් යන්න "ඔය පැත්තෙන් නොවේ අර පැත්තෙන් පලයන්" බිනරි කනත් අල්ලගෙන අනිත් පැත්තෙන් යන්න ගියා. උපේක්ෂා පිලිකන්න දිහාවට යද්දී අංජලී කාමරය දිහාවට ගියා. යාන්තමට ඇරුනු ජනේලෙන් ඇහදැම්මා. සමීර කාමරය ඇතුලට ගිය ගමන්ම දොර වහලා ලොක් කරලා දැම්මා. පෝන් එකේ කැමරාව ජනේලෙන් ඇතුල් කරාලා ඇතුලේ වෙන දේ ගැන හොද සෝදිසියෙන් හිටියා. අංජලීටත් වෙන්නේ මොකක්දැයි තාමත් හිතාගන්න බෑ. "මුන් ඔක්කොම ශාලිකාට පෝලිමක් දාන්නවත් ලෑස්තිවෙනවාදැයි" හිතට සැකයකුත් තිබුනා. මුන් නම් කොල්ලෝ නොවේ කොලු බාප්පල ටිකක්. මුන් එක්ක බලද්දී කොළඹ ස්කෝල උන් දන්නේ මොනවදැයි හිතුනා. ශාලිකා ආපු ගමන්ම ටොයිලට් එකට ගිහින් පොඩි වොස් එකක් දාගෙන ටවල් එක පිටින්ම ඇදේ දිගා වුනා. දවස් කිහිපයකට කලින් වරුණ එක්ක චැට් එක මතක් කර කර මුල ඉදන් එවපු මැසේජ් කියවගෙන ගියා. රතිදු කුලියට අරන් තිබ්බේ සමීරලගේ පරන ගෙදර. අලුත් ගෙදර හැදුවට පස්සේ පරන ගේ රෙන්ට් එකට දීල පාර අයිනෙන්ම හදපු අලුත් ගෙදර පදිංචි වුනා. ගේ රෙන්ට් එක්ට ගන්න රතිදුට උදව් කරලා තිබුනෙත් පතිරාජ. මොකද රතිදු ඇතිමලේ නොවුන්ට පතිරාජගේ මුල්ගම මෙහේ. පතිරාජ නිතර යන එන එකේ කිසි අමුත්තක් තිබුනෙත් නෑ. රතිදු මේ ගේ කුලියට ගත්තෙත් ශාලිකා එක්ක යාළුවුනට පස්සේ දෙන්නත් එක්ක එකට ඉන්න පුළුවන් හින්දා. ශාලිකාත් රතිදු එක්ක ආවට පස්සේ පතිරාජ යනඑන ගමන් වාරත් වැඩිවුනා. ඔහු සප්පායම් වුනෙත් පතිරාජ ගේන අරක්කු බෝතලෙන්මයි. රතිදු බොහෝ විට ණයට කීයක් හරි ගත්තෙත් පතිරාජගෙන්. ඒත් පතිරාජ හැම දෙයක්ම කරේ ශාලිකා ගැන රබර් ඇහැ දාගෙන. රතිදුත් පෙන්නන තරම් සල්ලිකාරයෙක් නොවේ යයි ශාලිකාට තේරුනෙත් රතිදුගේ කුලී නිවසට ආවට පස්සේ. ණය තියෙද්දී තවත් ණයට ගන්න බැරිනිසා රතිදුත් ශාලිකා ඉස්සරහට දාලත් පතිරාජගෙන් ණයට ගත්තා. ඒකෙන් වුනේ පතිරාජගේ යටි අරමුණ සාර්ථක වෙච්ච එක. පතිරාජත් රතිදුට හොදට පොවලා කරටි කඩන් වැටුනට පස්සේ ශාලිකා එක්ක රතිදු වැටිලා හිටපු කාමරේට අල්ලපු කාමරේ යහන්ගත වුනා. පතිරාජ නිතර නිතර යන එන ගමන් ගැන හොදට ඇහැ ගහගෙන හිටියා වරුණ. අම්මයි තාත්තයි අක්කයි වැඩට ගියාට පස්සේ ගෙදර ඉතිරි වුනේ වරුණ විතරයි. වරුණගේ අක්කා වැඩකරේ මොනරාගල ප්රයිවෙට් බැංකුවක. වරුණ ස්කූල් කට් කරලා කැලෑ පාරෙන් පාරට බහිද්දියි දැක්කේර් පතිරාජගේ කාර් එකේ හිටපු ශාලිකා. වරුණ අනිවාර්යයෙන්ම දන්නවා දෙන්න යන්නේ ගෙදරට බව. තමන් හිටපු ගෙදර හැම අහුමුල්ලක්ම දන්න වරුණට ගේ ඇතුලට පැනලා දෙන්ව විඩියෝ කරන එක ලොකු දෙයක් වුනේ නෑ. ශාලිකා පහුවෙනිදා රෑ ඇදේ දිගා වෙලා ඇද විට්ටමට කොට්ටේ තියාගත්තා. එෆ් බී එකේ උඩට පහලට යන ගමන් දඩාන් ගාල මැසෙන්ජර් එකට ආපු මැසේජ් එක බැලුවා. "හායි...මිස් තාම නිදි නෑ නෙහ්" ශාලිකාට එෆ් බී එකවුන්ට් එක විතරක් නොවේ පෝන් එකේ හුටප්පරයක් වුනත් හදලා දුන්නේ වරුණ. මැසේජ් එක ආවේ වරුණගෙන් බව හදුනගන්න ශාලිකාට අමාරු වුනේ නෑ. "මොකෝ මේ මහ රෑ" "එක දිගට පාඩම් කරන්නත් බෑ නෙහ් මිස් නිදිමත එනවා" "නේරංජාලා මතක් නොවී ඇයි මාව මතක් වුනේ" "එයැයි මොකට මතක් කරන්නද මිස්" "ඇයි.. ඒකිට බූට් එකද" " මිස් වගේ ලස්සන නෑ මිස් නන්ද කුමාරය දැක්ක වැදිරි වගේ නෙහ්" "ඉදපන් මන් හෙට හම්බ වුනාම කියන්න" "හී..හී..හී.. මන් දන්නවා මිස් එහෙම කවදාවත් කියන්නේ නැති විත්තිය" "නෑ..නෑ මන් කියනවා" "මිස් කියන්නේ නැති විත්තිය මන් දන්නවා නෙහ්" "එච්චර මාව විශ්වාසද" "නැතුව.. ඒක නොවේ මිස්.. රතිදු සර් එන්න පරක්කු වෙයිද.." "අයි ඒ.." "සර්ට පොඩි බඩුවක් තියෙනවා දෙන්න" "බඩුවක් ... ඉතින් මට ගෙනත් දෙනවා හරියට මහ ලොකු දුරක් තියෙනවා වගේ නෙහ්" "අපො.. බෑ.. ස්ක්රට් සර්ගේ අතටම දෙන්න ඕන" "මොකක්ද එච්චර ලොකු ස්ක්රිට් එක" "ඒක කියන දෙයක් නොවේ මිස් පෙන්නන දෙයක්" "පෙන්නන දෙයක් .. ඉතින් පෙන්නපන් කෝ..." "පෙන්නන්න ..නෙහ්.. ම්හ්...ම්හ්.. ඉන්නකෝ මිස් විඩියො කෝල් එකක් ගන්න" "හරි..ගනින්කෝ" විඩියෝ කෝල් එකේ කැමරාව තිබුනේ මුහුන දිහාවට නොවේ. කකුල් දුහාවට. දඩාන් ගාගෙන මැසේජ් එකකුත් ආව. කතාවකුත් නෑ. "ඔන්න මිස් එව්වා" අම්මට හිකිලා තියෙන්නේ. පොටෝ එක දැක්ක ගමන් ශාලිකාගේ මොලේ කොලොපන් වුනා. එක දිහා බලන් ඉද්දී තවත් මැසෙජ් එකක් ආවා. "සර් එද්දී කීයට විතර වෙයිද මිස්" "අනේ...තමුසේ මේ මොකක්ද කරන්න යන්නේ..." ශාලිකා කතා කරත් වරුණ කටක් හොල්ලන්නේ නෑ.ඔක්කොම මැසේජ්වලින් විතරයි. හිත කලබල වෙච්ච නිසා ඒ ගැන ඇහුවෙත් නෑ "මුකුත් නෑ මිස් සර්ට් පෙන්නන්න ඕන තව විඩියෝ එකකුත් ති..යෙ..න..වා..." "අනේ අනේ... ඔය වැඩේ නම්.. කරන්න එපා.. ඔයාට මොනවද ඕන.." ශාලිකා විඩියෝ කෝල් එකෙන් කතා කරත් වරුණ මුන පෙන්නන්නෙත් නෑ කතා කරන්නෙත් නෑ. ඔක්කොම මැසේජ් වලින්. "කියන්න වරුණ මොනවද ඕන" "මිස් මොනවද මට දෙන්නේ..." "කීයක් ඕනෑද" "සල්ලි මට මොකටද මිස්" "එහෙනම් මොනවද ඕන කියන්නකෝ වරුණ" "එහෙනම් දැන් හොද මිස් වගේ නයිටියේ පටි දෙක පහලට දාන්නකෝ..." ශාලිකාට මුකුත් හිතා ගන්න බැරි වුනා. කරුමෙටවත් රතිදු එයිදැයි බයකුත් දැනුනා. ඕක මොනවහරි දෙන්න හරි පණිවිඩයකට ආවත් තන්දෙක දිහා බලන හැටි නැත්නම් පුක දිහා බලන හැටි කොට සායක් ඇදන් හිටියොත් ගල්දෙක දිහා හොරෙන් බලන හැටි ශාලිකාට මතක් වුනා. ශේප් එකේ පොටෝ ටික නොගත්තොත් වෙන දේත් ඈට හිතාගන්න බැරිවුනා. "කෝ මිස් ඇයි පරක්කු.. පතිරාජ ගෙයි රතිදු සර්ගෙයි හූනු බිජු වගේද මේක මිස්" තවත් මැසේජ් එකක් ආවා අම්මට සිරි.. පොල්ලේ දිග.. මුන නොපෙන්නුවත් පොල්ල පෙන්නුවා ඌ කැමරාව හරවන් ඉන්නේ පොල්ල දිහාවට හෙමින් පොල්ලත් මිරිකනවා. "කෝ මිස් ඉතින් ඔයත් පෙන්නන්නකෝ...ඕ..ඕ" ශාලිකාගේ ඇස් තිබුනේ පොල්ල දිහාවේ. පතිරාජගේ වගේ දෙකක් විතර ඇති. රතිදුගේ වගේ මැලැවිලත් නෑ. දිග වගේම මහතයි විශ්වාස කරන්නත් බෑ. ශාලිකා නයිටියේ එක පැත්තක් පැන්නුවා. " ඇයි මිස් එක පැත්තක් පැන්නුවේ අනිත් එකත් පන්නන්නකෝ මිස්" ශාලිකා අනිත් පටියත් පැන්නුවා. ලව් හාට් පොකූරක් ශාලිකාගේ මැසෙන්ජරය පුරා විසිරිලා ගියා. "ෂා.. මිස් මාර ලස්සනයි මිස් මිස්ට තියෙන්නේ හරි ලස්සන තන් ගැට දෙකක් මිස්..." ශාලිකාගේ තිරයේ දිස්වෙන පොල්ල කුඹ ගහක් වගේ කෙලින් වෙලා. බලන්න ආසාවේ බෑ. "හරි .. ආසයි මිස් ඔය දෙක උරන්න..." ශාලිකා මැසේජ් බල බල පෝන් එකේ දිස්වෙන පොල්ල දිහා බලාගෙන හිටියා. "හරි මට පොරොන්දු වෙනවද ඔය පොටෝ මගේ ඉස්සරහ ඩිලීට් කරවද" "නැතුව මිස් ඔයා වෙනුවෙන් මොනවද කරන්න බැරි.. හොද මිස් වගේ නයිටිය තව පහලට දාන්න මිස්..." "හරි මට පොරොන්දු වෙනවද කියන්න.." "හරි පොරොන්දු වෙන්නම් කොන්දේසියක් පිට.." "මොනවද කොන්දේසි" "මන් ආසයි මිස් එක්ක එක වතාවක් ඉන්න" "අනේ වරුණ.." "මොනවද මිස් අනේ කියන්නේ මිස් ආසනැද්ද මේ වගේ පොල්ලක් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න" "ඒත්... ඔයා .. අනේ මන්ද.." "හිත යටින් කමතියි නෙහ් පතිරාජගේ වගේ හුනු බිජ්ජක් නොවේ මිස් එක පාරක් ගියොත් මිස් හැමදාම නැතුවම බැරිවෙයි" "හරි එකවතාවක් ඉන්නම් හැබැයි මගේ ඉස්සරහ ඔක්කොම ඩිලීට් කරන්න ඕන" "හරි එකගයි කොහේදිද තැන.." "රතිදු සර් කලාස් ගියාම සෙනසුරාදාට" "අපෝ මිස් අපේ අම්මයි තාත්තයි දවස් දෙකේම ගෙදර එහෙම නොවේ මිස් මිස් හිටපු පරන තැන හොදයි" "අනේ.. වරුණ කවුරු හරි දැක්කොත් රස්සාවත් නැතිවෙයි" "එලියට ගිහින් පොලීසියට මාට්ටු වුනොත් මිස්ට හිරේ යන්නත් වෙයි" "හරි .. හැබැයි ඔක්කොම ඩිලිට් කරන්න ඕන"
This section develops the story with Sinhala Sex in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
" මම පොරොන්දු වෙනවා මිස් හැබැයි මට පස්සෙ ඉන්න හම්බ්වෙයිද දන්නෑ" "ඇයි.. ඒ.. " "නෑ.. ඉතින් මේකෙන් කෑවට පස්සේ හැමදාම ඕනවෙයි මිස්ට" "නෑ.. එහෙම වෙන්නේ නෑ.. අගහරුවාදා තුනට" "හරි මිස් එකඟයි දැන් හොද මිස් වගේ මිස්ගේ පූස් පැටිය පෙන්නනවද" ශාලිකා නයිටිය බඩටම උස්සලා මයිල් පිරිච්ච හුත්ත දිහාවට කැමරාව ඇල්ලුවා. එලියේ සද්දයක් ඇහුනේ ඔය අතරෙදි. ඈ එයට කන්දීල දොර ලගට ගියා. බිනරිට ගහපු පාරට ඈ විසිවෙලා ගියත් ගෙට ආවේ කවුදැයි හදුනගන්න බැරිවුනා. ඒත් ඒ වරුණ නොවේ යැයි ඈට හොදටම විශ්වාසයි. ශාලිකා කාමරයේ දොර වහගත්තා. ශාලිකාට බයත් එක්කම තරහක් හිතට ආවා. ඈ පෝන් එක ගත්තේ ගමන් වරුණට කෝල් එකක් ගත්තා. "මොනවද වරුණ තමුසේ මේ කරන බලු වැඩ.. තමුසේ මාව ගොන් බඩුවක් කරන්නද හදන්නේ" "මිස් ගොන් බඩුවක් වෙන එක නවත්වන්න තමයි මම ආවේ. මිස් වරුණ ඔලුවේ තියාගෙන හිටියට මම මොකද කරන්නේ මිස් තරහ නැතුව දොර අරිනවද නැත්නම් මේ ටික රතිදු සර්ට යවන්නද" වරුණගේ පෝන් එකට කතා කරත් ඇහුනු හඩ පුරුදු වුනත් හරියටම මතක නෑ. ඒකා දඩාස් ගාල පොටෝ පහ හයක්ම එව්වා. කලින් දවසේ වරුණ එක්ක චැට් එකේ ස්ක්රින් සොට්. තන් පුඩු රෝල් කර කර ඉන්න හැටි ස්කිරින් එක උඩ තියෙන පොල්ල හුත්ත ඇතුලේ ඇගිලි ගහන එවා දැක්ක ශාලිකාට මොලේ කොලොප්පන් වෙලාම ගියා. "මොකද කියන්නේ මිස් මේවයි අරවයි රතිදු සර්ට යැව්වොත් කොහොමට ඇත්ද" දොර අරිනවා හැර කරන්න දෙයක් තිබුනෙම නෑ. ශාලිකා දොර අරිද්දියි ඔහු කවුදැයි හදුනා ගත්තේ "සමීර තමුසේ.." සමීර කාමරයේ ඇතුලට ආවත් ඈ පස්සෙන් පස්සට ගියා. සමීර කාමරයේ දොර ලොක්කරලා ශාලිකා දිහාවට හැරුනා. ශාලිකාට මෙලෝ හුත්තක් තේරුනේ නෑ. "තමුසෙලා මට පෝලිමක් දාන්නද ලෑස්ති වෙන්නේ" "පිස්සුද මිස් ඔයාගේ ඇගට කාටවත් අත තියන්න දෙන්නේ නෑ" ශාලිකා බය වෙච්ච තරමට අතත් වෙව්ලනවා. "ඔයාගේ පොටෝ ගත්තේ වරුණ වුනාට ඔයා එක්ක මැසේජ් කරේ මම" ශාලිකාට ඒක විශ්වාස කරන්නත් බෑ. ශාලිකාගේ අතින් ඇද්ද පාරට ඈත් ඔහු දිහවටම ඇදිලා ගියා. "අනේ පින්සිද්දවෙයි මට කරදර කරන්න එපා සමීර" "ඔයාට කරදර කරන්න කාටවත් ඉඩදෙන්නේ නෑ මිස්.." සමීර ඇගේ කර උඩින් අතක් දල උරහිසින් අල්ලාගෙන අනිත් අත සෝටේ සාක්කුවට දැම්මා. සමීර පෝන් දෙකක් එලියට ගත්තා. එක පෝන් එකක් නම් වරුණගේ පෝන් එක යැයි ඈ හදුනගත්තා. "මම වරුණ වගේ ජරා සතෙක් නොවේ මිස් මිස්ට මම ආදරේ කරේ මිස් මේ ස්කෝලෙට ආපු දවසේ. හැමදාම උදේ හතට කලින් ස්කෝලෙට ඇවිත් මිස් එනකම් මග බලාගෙන හිටියා මිස් නැටුම් උගන්නද්දී පිරියඩ් කට් කර කර මිස් නටන හැටි බලාගෙන හිටියා. මිස් හවස නැටුම් පංති ඉවර වුනාම මිස්ගේ පිටිපස්සෙන් මම ආවා මිස් හොල්මන් කතාවලට බය වෙයි හිතලා. මට මතකයි තාම ඔය හොල්මන් ගෙයි ඉස්සරහින් මිස් බය වෙවී ගිය හැටි. විශාකා ආපු නැති දවස්වල මිස්ගේ තනියට මදුරුවෝ කකා එලියේ හිටියා රතුදු සර් එක්ක යාලු වුනාම මගේ හිත රිදුනා එත් මම මිස්ට ආදරේ කරන එක නැවැත්තුවේ නෑ මිස් ඒත් මම දන්නවා මිස් වගේ දුප්පත් කෙනෙකුට රතිදු සර්ගේ ගෙවල් වල අය කැමති නෑ. මිස් හිතාගෙන ඉන්නේ පතිරාජ සර් එක්ක තියෙන සම්බන්දේ රතිදු සර් දන්නේ නෑ කියලද නෑ මිස් රතුදු සර් මිස්ව පතිරාජ සර්ට විකුන්නා" සමීර කියන දේවල් ශාලිකාට හිතාගන්න බැරිවුනා. ඈ ඇද විට්ටම අල්ලාගෙන ඇදෙන් වාඩිවුනා. "මිස්ගේ විඩියො මුලු පංතියටම පෙන්නුවේ වරුණ මට බලාගෙන ඉන්න බැරිම තැන තමයි වරුණගේ පෝන් එක ඉස්සුවේ" ශාලිකා සමීර දිහා බලාගෙන හිටියා. මොකක්ද කරන්නේ යැයි හිතාගන්න බැරිවුනා. මුලු පන්තියේම උන් විඩියෝ එක බැලුවනම් උන් තව කීදෙනෙකුට පෙන්නන්න ඇත්ද කීදෙනෙකුට යවන්න ඇත්ද ශාලිකා වකුටු වෙලා ඔලුව දනහිසේ ගහගෙන ඉකිබිද බිද අඩන්න ගත්තා හිතට දැනිච්ච අසරණ කමට. සමීර ඈ ලගින්ම ඈ දිහාවටම හැරිලා වාඩිවුනා ඇගේ පිට දිගේ අතගාගෙන අත කිහිල්ල අස්සෙන් තනේ යන්තම් ගෑවෙන විදිහට තියාගත්තා. අනිත් අත ඇගේ කලවයක් උඩින් තියාගත්තා ටවල් එකත් ඇතුලට ඇකිලිලා ගිහින්. "ඔහොම අඩන්න එපා මිස්.. ඔයා ඒ තරම් අවාසනාවන්ත නෑ. ඔයාගේ වෙලාවට අලුත් මිස් ආවේ. ඔක්කොම විඩියො ටිකයි පොටෝ ටිකයි ඩිලීට් කෙරෙව්වා" සමීර තනේ ලග තිබ්බ අත ඇගේ උරහිස දිහාවට ගෙනිච්චා. ඇගේ පිටයි උරහිස් සෙමින් පිරිමදින්න ගත්තා. "මම එහෙම කරේ නැත්නම් ඔයාට අඩන්න වෙන්නේ ඔහොම නොවෙයි මිස්" සමීර ඇගේ උරහිසෙන් අල්ලලා කෙලින් කරා අඩලා අඩලා ඇසුත් රතුවෙලා. ඔහුගේ අතින් ඇගේ කම්මුල් වල තිබ්බ කදුළු පිහිදාලා පෝන් දෙකම ඇගේ අත උඩ තිබ්බා. "ඔයාට ඕන දෙයක් කරන්න ශාලිකා.." ඈ සමීර දිහා බලාගෙන හිටියා. පුදුමයෙන් වගේ. සමීරත් ඈ දිහා බලාගෙන හිටියා. සමීර වරුණගේ පෝන් එකේ ලොක් එක ඇරලා දුන්න. ඒත් ඈ සමීර දිහා බලාගෙන හිටියා මිසක් පොටෝවත් විඩියෝ වත් ඩිලීට් කරේ නෑ. "ඔයා මම ගැන එහෙම හිතනවා කියලවත් මම දන්නේ නෑ සමීර.." "මගේ දත් ඉස්සරහට ඇවිල්ලා හරියට වාහනේක බෆර් එකක් වගේ. මම වගේ කැත කොල්ලෙක් දිහා කෙල්ලෙක්වත් බලන්නේ නැතිකොට මගේ දිහා මිස් බලයිද" "නෑ සමීර ඔයාගේ හිත ගොඩක් ලස්සනයි සමීර" "මගේ හිත කොච්චර ලස්සන වුනත් මිස් මට කැමති නැත්නම් වැඩක් නෑ මිස් අනික ඉතින් මගේ හිතේ ලස්සන අනිත් උන් දකින්නේ නෑ මිස්" "එතකොට ඔයාට වෙච්ච පොරොන්දුව" "මිස් මට කැමතිනම් විතරක්" "ඒකිව්වේ" "රතිදුලා පතිරාජලා ඔය ඔක්කොම අමතක කරලා මිස් එනවද මාත් එක්ක අපේ ගෙදර යන්න තාත්තා අම්මයි මමයි දාල ගියාට පස්සේ ගිය අවුරුද්දේ අම්මත් මලා දැන් ඉන්නේ මම් විතරයි" ශාලිකාට හිතාගන්න බැරිවුනා දෙන්න ඕන උත්තරේ. වෙන කොල්ලෙක් නම් මෙලහකට හුකලත් ඉවරයි. "ඒ වුනාට මම වැඩිපුරම ඉන්නේ හේනේ ඒකේ පැලක් අටවගෙන ඉන්නේ.." සමීර ඇදෙන් නැගිට්ටා. බිත්තියේ එල්ලලා තියෙන කණ්නාඩිය ඉස්සරහටම ගියා. ඔහුගේ මුහුණ බල බලා කන්නාඩිය දිහා බලලා නියෙව්වා. එක එක විදියට නියෙව්වා. ඒක නම් ශාලිකාට මොලේ වැදිලා හදවතේ බම්ප් වෙන්නම වැදුනා. ඔහු කියපුවා ගොඩක් ඇත්ත. පතිරාජට ලන්වෙන්න වුනේ රතිදු හින්දා. රතිදු මෙහෙන් යන දවසට පතිරාජට දීලා යාවි. පතිරාජගේ හොරගෑනි විදියට ජීවිත කාලෙම ඉන්න වෙයිද ඌටත් එපා වෙච්ච දවසට මොකක්ද වෙන්නේ. ශාලිකා ඇදෙන් නැගිට්ටා. සමීර තවමත් නියව නියව කණ්නාඩිය දිහා බලන් ඉන්නවා. ඈ ඔහුගේ පිටුපසින් ඔහුගේ උරහිසට නිකට තියාගත්තා. තන් දෙක පිට දෙපැත්තට තද කරලා ටී සර්ට් එක යටින් පපුව අතගාගෙන ගියා. "මට ඔයි තරම් ආදරෙයිද" සමීර බොල්ලෑ දත් ඉස්සරහට දාලා හිනාවෙනවා. "මිස්ගේ අම්මවත් මෙහේ එක්ක ගෙන එමු" සමීර හැර පතිරාජවත් රතිදුවත් එහෙම මෙතෙක් කියලා නෑ. ඇගේ ඇස් පිහාටුත් තෙමුනා සමීරගේ උත්තරේට. ශාලිකා සමීරගේ කම්මුලට උම්ම එකක් දුන්නා. "කොහොමද මගේ අම්මා ගැන දන්නේ" "මම හැම දෙයක්ම දන්නවා ශාලි..." ශාලිකා ඔහුගේ පපුව අතගාන ගමන් අනිත් අතින් කලිසම අස්සට දාල පොල්ල අල්ල ගත්තා. අම්මෝ ඒක බැහැල තියෙද්දී පතිරාජගේ කෙලින් වෙච්ච පොල්ල සයිස්. "සමිර.. මාත් එනවා ඔයත් එක්ක යන්න" අතේ උණුසුමට පොල්ල ටිකෙන් ටික කෙලින් වෙනවා. ඈ මාපට ඇගිල්ලෙන් පිරිමැද මැද කණ්නාඩිය දිහා බැලුවා. ඔහුගේ ඇස් පියවිලා පොල්ලට දෙන සැප විදිනවා. "හැමදාටමද අද විතරක්ද" "මැරෙනකම්ම" සමීර එකපාරටම කැරැකිලා ශාලිකා දිහාවට හැරුනා. ඈ දිහා බලාගෙනම හිටපු සමීර පහත් වෙලා ඇගේ පුක යටින් අත් දාල උඩට උස්සලා වඩා ගත්තා. සමීර එකපාරට වඩාගත්ත පාරට ටවල් එකේ ගැටෙත් ලිහුනා. ශාලිකා ටවල් එක එක අතකින් අල්ලගත්තා. "බිමින් තියන්න" "බෑ.." ටවල් එක එක අතකින් අල්ලගත්තත් තන්දෙකෙන් පහල ටවල් එකේ දෙකලවර දුරස් වෙලා. ඇගේ තන් දෙකේ ඉදන් පහල කලවා දෙපැත්තට වෙනකම් දිගැටි ත්රිකෝනයක් වගේ නිරුවත් වෙලා. තන්දෙක මැදටම මුහුන තියලා උම්මා එකක් දුන්නා. "අද නම් මේ කොල්ල මාව ඉතුරු කරන එකක් නෑ" සමීර නහයෙන් ටවල් එක එහේට මෙහේට කර කර ඇගේ තන් පුඩුවට දිව තිබ්බ සැනින් ශාලිකාගේ හිරිගඩුත් පිපුනා. තන්පුඩුව වටේ දිව අරන් ගිය සමීර තන් පුඩුව කට ඇතුලට දාගෙන උරන්න එච්චර වෙලාවක් ගියේ නෑ. උරන ඉරිල්ලට නැති කිරිත් එලියට පනින්නම උරනවා. ඒකට නම් ශාලිකාගේ දෑසත් අඩවන් වුනා. සමීර තන පුඩුවෙන් කට අහකට ගත්දී තනපුඩුව ඉදිමිලා එලියට තවත් නෙරලා තණපුඩුව වටේ චූටි චූටි ගැටිතිත් මතුවෙලා. සමීර ඈව උස්සගෙන ගිහින් ඇද උඩින් තිබ්බා. ඒත් ඔහුට වඩා ඈ උස වුනේ අගල් හය හතකින්. ඇද උඩින් තිබ්බත් ඔහු ඇගේ පුක වටේ ගිය අත් ඉන ගාවට ගෙනිච්චා ටවල් එක යටින් "ඔය තුවාය අතාරින්නකෝ" "බෑ..මට ලැජ්ජයි.." "අනේ.. මට ආසයි බලන්න" "මොනව බලන්නද" "හැම හැම තැනම ඔලුවෙ ඉදන් නියපොතු වෙනකම්" සමීර ඇගෙ පුක වටේ අතගගා පුක් පලු දෙක අතරින් අත් දේකේම ඇගිලි ගෙනිච්ච් "මොකද මගේ පස්සෙ පැත්තේ කරන්නද ඔච්චර පස්ස අතගාන්නේ" "ශාලිට රිදවලා මම තනියෙම සතුටු වෙන්නේ නෑ" සමීර ඇගේ පපුවට උම්මා එකක් දීල තවත් ඈට තුරුල් උනා. "එහෙනම් මටත් බලන්න ඕනන්" "මොනවද" "මට එදා පෙන්නපු එක" "ඕක බලන්න මගෙන් අහන්න ඕනද" සමීර දෑත්වල අල්ල විහිදලා බඩදිගේ උඩට ගෙනිච්ව්චා. තන් දෙකත් පහුකරගෙනම ගිය දෑත් නතර වුනේ තුවායේ ගැටය අල්ලාගෙන ඉන්න ශාලිකාගෙ අත් උඩින්. සමීර ඇගේ දෑත් උස්සරහ දෑත් විහිදෙව්වේ තුවායේ දෙකෙලවර ඔහුට දෙන්නයි ඉගියක් කරා වගේ. මේවගේ වෙලාවක පතිරාජ හරි රවිදු හරි හිටියානම් තුවාය ඇගේ අතින් උදුරලා පෙරලගෙන හුකලා පුකෙත් ඇරලා කැරිත් යවලා අනිත් පැත්තට හැරිලා ගොරව ගොරව නිදි. එත් මේ ලපටි කොල්ලා කොයිතරම් ආදරණීය දැයි ඈට හිතුනා. වේදිකාවේ තිරේ ඇරෙනවා වගේ ඇගේ ඇගවටා රැදුනු තුවාය ඉවත් වුනා. ඈට දැනිච්ච ලැජ්ජාවට දෑතින්ම තන්දෙක වහන් ඇද උඩම වකුටු වෙලා ඇන තියාගෙනම සමීරගේ බඩට ඔලුව ගහන් දෙපා ඇදෙන් පහලට දැම්මා. දෙතන් වසාගෙන තිබුනු ඇගේ දෑත් ඔහුගේ ඉනවටා රැදුනා. දෙපැත්තෙන් අත් හරහට දාල සමීර ටී සර්ට් එක ගලවලා මෙස උඩට විසිකරා. ශාලිකා ඔහුව බදාගෙන බඩේ තිබ්බ මයිල් අතරින් ඇගිලි ගෙනිච්චේ ගොඩක් ආසාවෙන්. ඈ අනිත් අතින් ඔහු දිහා බල බල සෝට මැදින් උඩට පහලට අත ගෙනියන ගමන් පොල්ලත් විටින් විට මිරිකුවා. සමීර අත් පහලට දැම්මේ සෝට වටේ ගිය බෙල්ට් එක ගලවන්න. "අත ගන්නවා..." අතට තට්ටුවක් දාල සෝට මැදට උම්මා එකක් දීල මුහුන තද කරන් ඉන්න ගමන් බෙල්ට් එකේ ගාන්චුව පැන්නුව. සිපර් එක පහලට දාල ඉනවටේ අත් යැව්වා. සෝට ටිකෙන් ටික පහත් කරා. සමීර ජොකා ඇදලා තිබුනේ පොල්ල බඩට හේතුවක් දාල. ජොකා යටිබඩේ පිම්බිලා තිබ්බ විදියෙන්ම ශාලිකාට තේරුනා. "ඔයා එදා කිව්වේ නම් ඇත්තම තමයි මේකෙන් කෑවොත් නම් මාව පිස්සු වැටෙයි" ඈ ජොකා මැදැට කට පලල් කරලම මුහුන තියන් තදකරගත්තා. නොරිදෙන ලෙස ජොකා එක්කම හෙමින් හපලා ඔහු දිහා බැලුවා පුකවටා තිබ්බ අත් යවලා ඔහු ඈ දිහාවටත් තද කරගත්තා. සමීරත් ඇගේ ඔලුවෙන් අල්ලාගෙන ඔහු දිහාවට තදකරගෙන හිටියා. පොල්ල පාමුලේ ඉදන් දිව එලියටම දාල දිව උඩට ඇදගෙන ගියා කිහිප වතාවක්ම. එන්න එන්න ජොකත් එක්කම එලියට නෙරලා ආවා. ටොපාව විතරක් පේන විදිහට ජෝකා චුට්ටක් පහත් කරා. අම්මෝ ඒකේ ලොකු රතුපාට ජම්බු ගෙඩියක් වගේ. ලවුජූස් එලියට පැනලා. ශාලිකා ඒ දිහා චුට්ටක් බලාගෙන ඉදලා දිවේ අග ටොපාගේ මුදුනින් තිබ්බා. ජොකාව චුට්ටක් ඉස්සරහට කරලා ටොපා වටේ තොල් තියලා උර උරා ටික ටික ජොකාව පහත් කරන ගමන් කට ඇතුලට දාගත්තා. කට ඇතුලට දාගන්න ගමන්ම ජොකත් ටික ටික පහත් කරා. සමීර ඇගේ කම්මුල් අතගගා උඩ බලාගෙන ශාලිකා දෙන සැප විදින්න ගත්තා. ජොකාව දනිහිස ලගටම පහත් කරපු ශාලිකා කලවේ පහල ඉදන් උඩට අතගගා පොල්ල පාමුල ඉදන්ම ඉබ ඉබ ටොපාව ආයෙත් කට ඇතුලට දාගත්තා. කොච්චර මහත්වෙලාද කියනවා නම් දෙකේ කාසිය වගේ එකාමාරකට වඩා ලොකුයි. නහර එලියට පැනලා. උපරිමයෙන් නැගලා උඩ බලාගෙන ඉන්නවා. ශාලිකා ඇදෙන් බැහැලා ඔහුගේ දෙපා ඉස්සරහ දන ගහගත්තා. පොල්ල ගානටම ඇටදෙකත් ලොකුයි. පොල්ලේ පාමුලෙන් අල්ලාගෙන ටොපා මුදුනට කෙල දෙතුන් වතාවක් වක්කරලා අත උඩට පහට හෙමින් ගෙනිච්චා. පොල්ල බඩට තියලා තදකරලා පොල්ල පාමුල හම උර උරා අනිත් අතින් ඇටදෙක සිනිදුවට අතගෑව. ආයෙත් දෙතුන් වතාවක් අතේ ගහලා දිවම එලියට දාල ඇට දෙක මැදින් දිව ගෙනිච්චා. ඇටේ වටේටම හම ඇද ඇද උරා බීපු ශාලිකා එක ඇටයක් කටේ දාගෙන උරාගෙන යද්දී සමීර ගැස්සිලා ගියා. ශාලිකා දෑස් අඩවන් කරන් අතේ ගගහ ඇටදෙක සූප්පු කරද්දී නම් සමීරට පුදුම සැපක් දැනුනේ. ඇටදෙක කෙලවලින් නෑවිලා කෙල බිමටත් බේරෙනවත් එක්ක. ඈ ආයෙත් පොල්ල කටට දගෙන අතේ ගගහ උරන්න ගත්තා. කොච්චර ට්රයි කරත් ඈට මුලු පොල්ලම නම් කට ඇතුලට දාගන්න නම් බැරි වුනා. ශාලිකා සමිර දිහා බල බලා අතේ ගහන වේගේ තවත් වාඩිකරා. ආයෙත් ඈ කට ඇතුලට දාගෙන තොල් වලින් පොල්ල තද කරන් උරාගෙන ගියා. මෙතෙක් ඇගේ ඔලුව අල්ලාගෙන හිටිය සමීර ඇගේ හිස පොල්ලට තියල තද කරන ගමන් පස්සත් ශාලිකාගේ කටටම තියලා තදකරා ඇගේ තොල් පොල්ල පාමුලට ගියා. ඇටදෙක හිරිවැටීගෙන ආපු කැරි තොගේ ඇගේ උගුරටම දෙතුන් වතාවකදී විද්දත් ඈට ඉවසන්න බැරිවම කලවා වලට ගහගෙන ගියා. ඈ පොල්ලෙන් කට අයින් කරද්දි ඇස් වලින් කදුලුත් එලියට පැනලා කට දෙපැත්තෙන් කැරිත් බේරෙනවා. ශාලිකා හතිදදා එතනම බිම වාඩිවුනා. "අම්මෝ සමීර.. ඔහොම තද කරන් හිටියොත් මන් මැරෙයි.." තාමත් සමීරගෙ පයියවටේ කැරියි කෙලයි. "අම්මෝ ගිය කැරි තොගේ තමුසෙ නම් මාව අවුරුද්දෙන් අවුරුද්ද බඩ කරයි" "මගේ පයිය ගෑනියෙක් ඉරුවමයි. අම්මෝ.. ඔයා දීපු සැප" කැරි පිටවුනත් පොල්ලත් තාම කෙලින්.ශාලිකා ඔහුගේ දෑත් අල්ලගෙනම නැගිටලා කැරිපිරිච්ච කටින්ම ඔහුට තොල දාන්න ගත්තා අංජලීයි උපේක්ෂායි ජනෙල් පලු දෙක අතරින් බලාගෙන හිටියා. හැමදේම විඩියෝ කරගත්තා. ඈවත් උපේක්ෂාවත් හිතාගෙන හිටපු කිසි දෙයක් වුනේ නෑ. සමීරගේ කතාවෙන් පස්සේ අංජලීට යන්න ඕන වුනත් උපේක්ෂාගේ පෙරැත්තට තව ටික වෙලාවක් හිටියා. සමීරගේ පොල්ල එලියට එද්දී උපේක්ෂා බලාගෙන හිටියේ පුදුමයෙන් වගේ. අංජලීට නම් මතක් වුනේම සුරාජ්ව. මෙතෙක් දවස් යටපත් කරගෙන හිටිය ආසාවන් ගිනිදැල්ලක් වගේ උඩට ආවා. සමීරගේ පොල්ල ශාලිකාගේ උගුර පතුලේ හිරවෙද්දී ඇගේ දුරකතනය වෛයිබ්රෙට් වෙන්න ගත්දී විඩීයෝවත් එතනින් කට් වුනා. ඇමතුම ආවේ ඕෂධීගෙන් හින්ද කට් කරන්නත් විදියක් තිබුනේ නෑ. ඈ පෝන් එක ඔන් කරලා මිදුලා දිහාවට ගියා. පෝන් එකේ බැට්රි තිබුනෙත් රතුකට්ටත් පැනලා. "කියපන් මොකද අපේ ගෙදර තත්වේ" "අවුලක් නෑ හෙට චන්නලගේ ගමෙන් බාස්ලා දෙන්නෙක් ඇවිත් වැඩ පටන් ගනීවී.. උබට ගත්තේ නම් ඒකට නොවේ.." "එහෙනම්.... මම හිතන් හිටියේ නම් සිකුරාදා ස්කෝලේ ඉවර වුනාම කොළඹ එන්න" "ම්හ්... ඔනෑ නෑ එන්න මම ඇන්ටිව ශේප් කර ගත්තා උබට කියන්න" පෝන් එක අක්රිය වෙලාම ගියා. ඒත් ඉතින් කුතුහලයක් ඉතිරි කරපු නිසා අංජලී පොඩ්ඩක් අප්සට් ගියා. ඈ නැවතත් පෝන් එක සාක්කුවට ඔබාගෙන උපේක්ෂා හිටිය ජනේලේ ලගට ගියා. "අනේ බන් වරෙන් යන්න" අංජලී කනට කරලා කිව්වත් ඈ හිටියේ සමීරගේ පොල්ලට වශී වෙලා
The ending reinforces Wela Katha 2026 without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.