අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 28
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 28 highlights Sinhala Wal Katha PDF in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-06-28 15:30:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 28 highlights Sinhala Wal Katha PDF in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
චන්න ගියාට පස්සේ ෆාතිමා කාමරේ දොරත් වහල ලොක්කරලා දැම්ම. හිතේ තිබ්බ බයටම. තාමත් රියානා නිදි පවු. රියානා ලගින් ඇලට හාන්සිවෙලා කෙල්ලගේ ඔලුව සිනිදුවට අතගෑව. කිසි දෙයක් කටින් කිව්වේ නැති වුනත් මේ පුංචි හිතෙන් මොනවා හිතනවා ඇද්ද. පුංචි හිත් මල් වගේ ලස්සනයිලු ඒත් මේ පුංචි කෙල්ල මේ පුංචි වයසට මෙහෙම දේවල් වලට මුහුන දිදී බයෙන් ඉද්දී මල් වගේ වෙන්නෙ කොහොමදැයි ෆාතිමා ඇගෙන්ම ප්රශ්න කරා. චන්න කලින් දවසේ රෑ ගිහිල්ලා ඕන්නම් පැයක් දෙකක් ඇති රෑ දොලහ පහුවෙන්න ඇති. එත් රියානාව නිදි කරගත්තෙත් බොහොම අමාරුවෙන්. "කවුද ආවේ චන්න අන්කල් ආවද තාත්තගේ කාමරේ නිදියන්නේ අන්කල්ද" අහන අහන පාරට නෑ කවුරුත් නෑ කිව්වත් පිලිගන්නෙම නෑ. බැරිම තැන් මුදලාලිගේ කාමරේ ඇරල පෙන්නුවට පස්සෙයි හීනයක් යයි හිතුවේ. පැය දෙකක් නිදාගන්න වුනේ නෑ කොට්ටෙ යට තිබ්බ ඇගේ පෝන් එක එක දිගට අඩලන්න ගත්තා. කෝල් එක ලැනී මුදලාලිගෙන් බව පෙනිච්ච ගමන් ඇගේ හිතත් ගැස්සුනා. ඔය පැය දෙකට මොහෙක් හරි ගින්න දිල දැයි සැකයක් ආව. "මේ ඉක්මනින් ඔතනින් ඉක්මනට පිටවෙලා ජෝසප් එක්ක යන්න අමීර් නසීර් කියන එකාට කොන්ත්රාත් එකක් දීල පවුලම මරන්න " පෝන් එක ඔන් කරපු ගමන් ලැනීගෙන් ඇහුනු කතාවට ෆාතිමා ඇත්තටම බය වුනා. "මට බෑ ජොසප් එක්ක යන්න දවසකුත් කිව්වා නේද ඌ මගේ දිහා බලන්නේ මහ වනචර විදියට ඌට හපන් ඌගේ ගෝලයො ඕන එකෙක් ආපු දෙන් මම මේ ගෙයින් හෙල්ලෙන්නේ නෑ. ඔහේ බේරුනාම ඇති මමයි කෙල්ලයි මැරුනත් කමක් නැ ඔහේට" "කියන දේ අහනවා ජෝසප්ට විතරයි අපිව බේරගන්න පුළුවන්" ලැනී ඈව දාල ගිය තරහට ෆාතිමා ලැනීට බැනගෙන බැනගෙන ගියා. "තමුසේ මොනවා හිතුවත් මම සමන්වයි ස්වණවයි ගෙන්න ගන්නවා කෙල්ලටයි මටයි තනියම ඉන්න බෑ. නැත්නම් මම ස්වණලහ යනවා " "ඔන හුත්තක් කරගන්නවා උබට ඕන ඌත් එක්ක නිදිවදින්න නෙහ් " "අනේ මේ හුකන කතා කියන්න එපා මම එහෙම නොකරපු එක තමයි වරද " ෆාතිමාත් බැනලා බැනලා පෝන් එකත් ඕෆ් කරා. පහුගිය කාලේ වෙච්ච දේවල් එක්ක ෆාතිමාට හොද අවබෝධයක් තිබුනා. ලැනි ගියාට පස්සේ බෑග් දෙකකට ඇගේ ඇදුනුයි කෙල්ලගේ ඇදුනුයි පැක් කරලා මුදලාලිගේ සේප්පුව ඇරියා. ගණන් නොකරම සල්ලි මිටි ටිකයි ඇගේ බැංකු පොතුයි ලියකියවිලි ඔක්කොම තවත් මල්ලකට දාල ලොකු ට්රැවලින් බෑග් එකට ඔබලා පහල ස්ටෝරු කාමරේට ගිහිල්ලා දැම්ම ලැනි ගිහිල්ලා පැයකට විතර පස්සේ. ඕනැම වෙලාවක පිටවෙලා යන්න ලෑස්ති පිට. රියානාව කලබලෙන් ලැස්ති කරද්දීම ඈටත් සැකයක් ආවා "අපිව ආයෙත් මරන්න හොයනවද අම්මා" රියානා අහද්දි නම් ෆාතිමාගේ පපුවත් එක්ක පිච්චුනා. "ඔව් පුතේ අපි මෙහෙන් පිටවෙලා යන්න ඕන" රියානා ඒ මොහොතේ ඉදන් නිදා ගත්තෙම නෑ. කෙල්ල වඩාගෙන ස්ටෝරු කාමරේ පඩිපෙල බහිද්දී ආයෙමත් ලැනි කොල් කරා. ඈ තරහටම පෝන් එක ඕෆ් කරලම දැම්මා. ස්ටෝරුවට බැහැලා ඈ තනියම කල්පනා කරා. එළිවෙන්න කලින් බිල්ඩින් පිටුපස්සෙ දෝරුවෙන් යාගන්න බැරි වුනොත් තවත් ලොකු ප්රශ්නයක් වෙනවා. ඒත් කොහාට කියලා යන්නදැයි හිතාගන්න බෑ. ඈට හිතෙන විදියට සෙප්පුවෙන් ගත්ත සල්ලිත් ලක්ෂ පනහකට වැඩිය තියෙනවා. හාලි ඇළ වයින් ස්ටෝස් එකේ ගිණුම තියෙන්නේ කොර්මෂල් බැංකුවේ. ඒකට සල්ලි දාන්න නම් උදේ නමේ වෙනකම් ඉන්න ඕන. මොකක්ද කරන්නේ යැයි තනියම ඈ කල්පනා කරා. චන්නට කෝල් ගත්තත් පෝන් එක වැඩ කරන්නෙත් නෑ. ෆැලැට් එකට නගින තැන ග්රොසරියේ නංගිව මතක් වුනා. ලැනී සිංහල බවත් පාතිමා මුස්ලිම් බවත් ඈ දන්නවා. මේ මාස ගානට හිතවත් වෙලා කතා කරෙත් ඇත් එක්ක විතරමයි එයාට කොල් එකක් දීල විස්තර කියනවා හැර වෙන විකල්පයක් තිබුනෙත් නෑ. අනිවාර්යයෙන්ම දන්නවා ඇකැමැත්තෙන් හරි ජෝසප් එක්ක යන්න වෙන විත්තිය. නොගියොත් බලෙන් හරි එක්ක යන බවත් දන්නවා. හොදම දේ ජෝසප් එන්න එන්න කලින් පනින එක. ෆාතිමා ග්රොසරියේ නංගිට කෝල් එකක් ගත්තා. "නංගී අනේ මට කරදරයක් ඔයාට පුළුවන්ද මට උදව් කරන්න" "මොකක්ද මොකක්ද අක්කා වුනේ " "පහල කවුද කට්ටියක් හොයනවලු නංගී ඔතන නිදාගෙන ඉන්න හිගන මනුෂ්යය මහ රෑ ඇවිත් කිව්වේ මුදලාලිත් ගෙදර නෑ අනේ අපිට පිහිටවෙන්න නංගී.." "ඒක තමයි එහෙනම් ජයන්තත් රෑ ගෙදර ආපු ගමන් කිව්වා පඩිපෙළ ලග හරියට හිඟන මිනිස්සු හිටියයි කිව්වා " "අනේ ඒ මනුෂ්යයටත් ගහලා එලවලා මුදලාලි කතරගම ගිහිල්ලා එයා එනකම් අපිව කොහේට හරි එක්ක යන්න බැරිද නංගී කෙල්ලයි මායි හරි අමාරුවෙන් බිල්ඩිම පිටිපස්සෙන් පාරට පැනගත්තා " "ඉන්න අක්කේ මම දැන්මම ජයන්තව ෆුඩ් සිටිය ලගට එවන්නම් එතනට වෙලා ඉන්න " "එතන කහ ඉර ලග දෝරුවට එන්න කියන්න අපි එතනට වෙලා ඉන්නම් " ගොසරියේ නංගිගේ ගෙදර තිබුනේ බොරැලැස්ගමුවේ මහ පාන්දර තුනාමාරට විතර එහේට ගියත් නිදාගැනීමක් නම් තිබ්බේ නෑ. ග්රොසරියේ නංගි අහන ප්රශ්න වලට උත්තර දුන්නෙත් ගොඩක් ප්රවේශමෙන් එයාලටත් පුදුමයි එතන රැස්වෙලා හිටපු හිඟන්නෝ ගැන. හිඟන්නෝ ගැන කියන්න ගියේ නැතිවුනත් වයසක හිඟන්නාට උදේටයි දවල්ටයි රෑටයි කෑම දෙන්නේ ෆාතිමා බව ග්රොසරියේ නංගි දන්නවා බොරැලැස්ගමුවේ ඉදන් ජයන්ත එක්ක උදේ නමයට කොමර්ෂල් එකට ඇවිත් චන්නට කෝල් කරලා. චන්න දෙහිවල කොමර්ෂල් එකෙන් ගන්න කම් රියානා හිටියේ බයෙන් බයෙන් බැංකුව ඇතුලට වෙලා. ඇගේ බය නැතුවුනේ චන්න දැක්කට පස්සේ. ෆාතිමා කෙල්ලට නිදාගන්න දීල බැල්කනියේ වේවැල් පුටුවට ගියා. එතන හිටියාම කෙල්ලට ඇහැරුනත් පේනවා. මේ හැම දේකටම මුල් වුනේ හජ්ජි උත්සවයට කලින් දවසේ බේකරියේදී වෙච්ච සිද්දිය. ජිවිතේ කිසිම බරක්පතුලක් නොදැක්ක වයසේදී ඇගේ පියාගේ තිබ්බ ණය තුරුස් වලට හිලව් වෙන්න මොහොමඩ් රිස්වාන් එක්ක විවාහ වෙන්න වුනා. එතකොටත් පහලොස් හැවිරිදි තරුණියක් වෙච්ච ෆාතිමාට ඔහු එක්ක තිබ්බ ලිංගික ජිවිතයෙන් සතුටක් ලබන්න බැරිවුනා. අහම්බෙන් ලැනීගෙන් වෙච්ච අතවරයෙන් ඈ සතුටු වෙද්දී ඈ එයට පෙළඹුනා. ඒ වන විටත් මොහොමඩ් රිස්වාන්ට ව්යාපාර ගොඩක් තිබුනා. මාතර හාළිඇල ගපොල බදුල්ල ඔහුගේ ව්යාපාර විසිරිලා තිබුනා. හාලිඇළ රෙදි කඩෙයි හෝටලෙයි රිස්වාන් මුදලාලිගේ පලමු බිරිදගේ පුතාට දුන්නත් එය පවත්වාගෙන යන්න පුලුවන් ව්යාපාර දැනුමක් ඔහුට තිබුනේ නෑ. ලාභයක් නැති හෝටලෙයි රෙදිකඩෙයී ගැන කියව කියව සහරාන් මුදලාලිලිට බැන බැන හිටපු සහීර් රට යන්න ඕන වුනා. සහීර් කියන කියන දේ පිලිගන්න ඔහුගේ මවත් එයට අනුබල දුන්නා. රෙදි කඩෙයි හෝටලේයි විකුණලා මැලේසියාවට යන්න තීරණය කරා. ඒක ආරංචි වෙච්ච ෆාතිමාගේ පියා සෆ්රාස් මුදලාලි ෆාතිමාට මෙය දැන්නුවා. ෆාතිමා මෙය එක දෙක කරලා සහරාන් මුදලාලිට කියද්දී ඔහු දෙවරක් නොහිතාම නැවත එය මිලට ගන්න තීරණය කරත් එය සිද්ද වුනේ සෆ්රාස් මුදලාලි හරහා රටත් අතැහැරලා රිස්වාන් මුදලාලිගේ පලමු බිරිදයි පුතයි ලේලියි රට යන එකත් ඔහුට සැනසීමක් වුනා අනිත් පැත්තෙන් හාළි ඇල රෙදිකඩෙයි හෝටලෙයි ෆාතිමාගේ නමින් ලියවෙද්දී රිස්වාන් මුදලාලිට මේ හැමතැනම යන්න වුනා. ෆාතිමාගේ කීමට හැම විටම ගෙදර නවත්තලා ගියේ ලැනී. ඒත් මේ කිසි දෙයක් ෆාතිමා නමින් ලියවී ඇතැයි අමීර් දැනගෙන හිටියේ නෑ. වැඩේ පත්තුවුනේ සහීර් ඔක්කොම එක්ක රට ගියාට පස්සේ. ඔහු කතරගමට ඇවිත් ෆාතිමාටයි රිස්වාන් මුදලාලිටයි බැනලා භවානි හෝටලය ඔහු බලෙන් අයිති කරගන්න ලෑස්ති වුනා. එතකොට ලැනී අමීට ගහලා එලවලා දැම්මා. සහොදරයෝ දෙන්නා මෙහෙම ඇවිලෙද්දී ෆාතිමා යටින් තව තව ගින්දර දැම්මා. ඒකට උපදෙස් සෆ්රාස් මුදලාලි එක පැත්තකින් දෙද්දී අනිත් පැත්තෙන් උපදෙස් දුන්නේ ලැනී. මේ වෙද්දී ෆාතිමාගේ බඩට රියානා ඇවිත් මාස පහ හයක් වෙනවා. ලැනී දම්මවලා අමීර්ට ගහපු තරහට ඔහු සහරාන් මුදලාලි එක්කත් ලැනී එක්කත් වෛර බැදගත්තා. සහරාන් මුදලාලි භවානි එකේ කැසියර් එකේ ඉද්දී එකවරම කාඩා පාත්වුනු අමීර් ඔහු අතේ තිබ්බ කඩුවෙන් සහරාන් මුදලාලිලිට කොටලා මරද්දි ලැනී නිකන් හිටියේ නෑ. ඔහුගේ පොලු පාරට අමීර් සිහි නැතුව ඇදගෙන වැටුනා. සහෝදරයො දෙන්න ස්පිරිතාලෙට ඇතුල් කරත් සහරාන් මුදලාලි පැය කිහිපයකින් මිය ගියා. අමීර් හිරේට ගියා. භවානි හෝටලයේ බක්කරේ ලැනී මුදලාලි වුනා. ෆාතිමාගේ කල්පනාව බිද වැටුනේ අතේ තිබ්බ පෝන් එක ආයෙත් වෛබ්රේට් වෙච්ච හින්ද. නමක් නැති නොම්බර් එකක්. ලැනී මුදලාලි ගන්න ගන්න කෝල් කට් කරපු නිසා වෙනත් නම්බර් එකකින් ගන්නවදැයි සැකේකුත් ආවා. කට් කරන්න හිතුනත් කට් කරේ නැ. ආන්සර් කරා. "පුතේ... ඔයා.. කොහේද ඉන්නේ.." සෆ්රාස් මුදලාලි. වෙලාවකට ඔහු එක්කත් මල පනිනවා. අඩු වයසින් මිනිහෙකුට බන්දලා දීපු තරහ ඇගේ යටිහිතේ උඩ එමින් යට යමින් කාලාන්තරයක් තිස්සේ තිබුනු දෙයක්. තාම බදින්න වයසක් නැහැයි ඇගෙ මව කියද්දී සහරාන් මුදලාලිට ඔහුගේ තනි මතයට බිල්ලට දුන්නේ ඔහු යැයි ප්රශ්නයක් ආපු හැම විටම ඇගේ යටි හිත කිව්වා. ඔහු කිහිප විටක් පුතේ පුතේ ගැවත් උත්තර නුදුන්නේ යටි හිතේ තිබ්බ තරහ හින්දා "ඇයි.." "ඔයා කොහේද ඉන්නේ ලැනී මුදලාලි හැම තැනම හොයනවා " "තාත්තේ දැන්වත් මට පාඩුවේ ඉන්න දෙනවද" "ඇයි පුතේ ඔහොම කතා කරන්නේ" "අනේ මේ තාත්තේ මට පාඩුවේ ඉන්න දෙන්න.." ඈ කේන්තිය යටපත් කරගෙන කිව්වා. ලැනී මුදලාලිගේ සල්ලි වලට ඔහු යටවෙලා තිබුනා. කපටිකමින් ඔහුගේ ප්රශ්න ඒ පිහිටෙන් ඔහු විසදගත්තා. මෙතෙක් කාලයක් ඔහුගේ උපදෙස් අනුව ජීවත් වෙච්ච ඇයට පලමු වතාවට ඔහුගේ උපදෙස් ප්රතික්ෂේප කරා. "පුතේ.. මම අමීර් එක්ක කතා කරා.. අමීර් එහෙම කොන්ත්රාත් එකක් කාටවත් දීල නෑ.. මේක වෙන කාගේ හරි දෙයක් මන් දැන් ලැනී මුදලාලිටත් කිව්වේ ඒකයි" "අමීර් කොන්ත්රාත් එක දුන්නද නැද්ද කියන එක නොවේ මට තියෙන ප්රස්නේ මාවයි කෙල්ලවයි දාල එයා පැනලා ගියපු එක.. ඔය ජෝසප් කියන මිනිහා ලොකු කරගෙන මෙයා හදන්නේ ඌට මාව බිල්ලට දෙන්න මේ මනුෂ්යයට ඒක තේරෙන්නේ නැත්නම් මම මොකද කරන්නේ මෙහෙම කාලෙන් කාලට තැන තැන ගිහිල්ලා මට එපා වෙලා තියෙන්නේ කෙල්ල ඊයේ රෑ ඉදන් තාම ඉන්නේ බයෙන්. සල්ලි කෝටි ගනන් තිබ්බට වැඩක් තියෙනවද නිදහසේ ජීවත් වෙන්න බැරිනම්. එහෙන් පොලීසිය කෙල්ල ස්කෝලෙකට දාගන්න විදියක් නෑ පාරක බැහැලා යන්න විදියක් නෑ කඩේකට ගිහිල්ලා තමන් කැමති දෙයක් ගන්න විදියක් නෑ. අඩුම ගානේ මුස්ලිම් ගෑණියෙක් කියලා මුස්ලිම් විදියට ඉන්න විදියක් නෑ" ෆාතිමා කියවගෙන ගියා. සෆ්රාස් මුදලාලිත් ඈ කියන දේ අහගෙන හිටියා මිසක් වචනයක් කතා කරේ නෑ. "අම්මා... කෝ.. ඔයා.." රියානා ඇගේ උස් හඩට අවදිවෙලා ෆාතිමා ලගට ආව. කොල් එක කට් කරලා ෆාතිමා රියානාව තුරුල් කරගත්තා. "කෝ.. අම්මා.. අන්කල්.." "අපිව මෙහේට දාල එයා ගියා පුතේ '' "අනෙ ඇයි මාව නැගිට්ටුවේ නැත්තේ.." "පුතා නිදියද්දී ඇහැරවන්න දුකයි නෙහ්.." "අයියෝ.. ඊයෙ රැත් අංකල් එක්ක කතා කරන්න බැරි වුනා. අදත් කතා කරන්න බැරි වුනා නෙහ් එයා තරහ වෙයි" "ඊයේ රෑ අන්කල් ආවේ නෑ නෙහ්'' "බොරු කියන්න එපා ආව මම දැක්ක ඉන්නවා ඔයයි අන්කලුයි තාත්තගෙ ඇද උඩ රන්ඩු වෙවී හිටියේ ඔයා අන්කල්ගේ ඇග උඩ නැගලා අන්කල්ට උඩ පැන පැන ගගහ හිටියේ" රියානාගෙ කතාවට ෆාතිමාට උතුර දකුන මාරු වුනා. "නෑ.. නෑ.. ඔයා ඔය හීනයක් දැකලා තියෙන්නේ " "නෑ.. හීනයක් නොවේ.. අන්කලුත් ඔයාගේ ඇග උඩට නැගලා ගහගෙන ගහගෙන ගියා එයා හොද නෑ තාත්තා වගේ ඔයාට ගහනවා.. උදේ මන් එයත් එක්ක කතා කරෙත් නැත්තේ ඔයාට ගහපු හින්දා " ෆාතිමාටත් උනේ අලි හුත්තක්. කෙල්ල ඔක්කොම දැකල එත් කොහොම දකින්නද කියලා ඈට හිතාගන්න බැරිවුනා. "නෑ.. පුතේ අම්මි හිටියේ වොස් රූම් එකේ.." "නෑහ්... නැහ්... අම්මි නැතුව ඉස්සෙල්ලා බැලුවේ ටොයිලට් එකේ ඒකේ දොරත් ඇරිලා තිබුනේ " "අම්මියි අංකලුයි කාමරේ ඉන්නවයි ඔයා දැක්කේ කොහොමද" " ඇයි තාත්තා හාරපු හිලෙන් බලන්න පුලුවන් නේ " හිකිලා තියෙන්නේ. අසව්ව පැත්තෙන් ලැනී මුදලාලි පොඩි කවුලුවක් හදලා තිබුනා. ඔහු අකැමැති කෙනෙක් ආවොත් ඔහු කාමරයට ගිහිල්ලා දොර වහගන්නවා. ඔහු ගියාදැයි නැද්දැයි බලන්න ඔහු පොඩි කවුළුවක් හෑරුව. තිබ්බ තදියමට ඒක වහන්න ෆාතිමාට අමතක වුනා. දැන් ඉතින් කෙල්ල සේප් කරගන්නවා හැරෙන්න වෙන විදියක් තිබුනෙම නැ. "හරි.. ඔයා මට කියන්න ඔයා වැඩියෙන්ම කැමති කාටද කියන්න '' " ඔයාට.." "ඊලගට " "හේ.. අන්කල්ට.." "ඊලගට " "සමන් අයියටයි ස්වණා ඇන්ටිටයි..'' "ඇයි තාත්තා ..." "එයා ඔන් නෑ.. එයා අපිට ආදරේ නෑ " ඉන් එහාට ෆාතිමා අහන්න ගියේ නෑ. කෙල්ලත් වඩාගෙනම ඇඳට ආවා. පුදුමේ කියන්නේ වෙනදා දෙවැනියට හිටපු සමන් පහලට ගිය එක. චන්න ගල්කිස්ස හෝටලයෙන් පිටවුනේ මාර අවුලකින්. එහෙන් ඕෂධී සහ කමලම්මායි අනිත් පැත්තෙන් ෆාතිමා. කමලාම්මා නොකියා කියන දේ තේරුම් ගන්න ඔහු මෝඩයෙකුත් නොවේ. ඔහුට මතක් වුනේ කමලම්මා කියපු මැණික්ගලේ කතාව. මැණික තමන්ගේ කරගන්න පතලක් හාරලා මැණිකක් අරගන්නවටත් අමාරු විත්තියත් චන්න දන්නවා. ෆාතිමාට දෙතුන් වතාවක් ඇනලා මාරුවෙන්න මුලදි හිතුවත් ෆාතිමා දෙන සැපටයි ගැණිගේ පොත් වල තිබ්බ සල්ලි කන්දරාවටයි දැන් නම් බැ බෑ වගේ. අනිවාර්යයෙන්ම ෆාතිමා ලග කෝටි ගානක් තිබ්බත් කමලම්මා නම් කොහොත්ම කැමැති වෙන්නේ නෑ. මොකද එයාගේ උඩරට රදලකම හින්දා. වැල්ලවත්තේ ෆුඩ් සිටිය පහු කරලා කහ ඉර ඉස්සරහ කාර් එක නවත්වන්න උනා. එතනින් එහාට ට්රැපික් එකත් වැඩියි. මොකද කියලා නම් එකපාරට චන්නට හිතාගන්න බැරිවුනා. පොලිස් ජිප් විතරක් නොවේ එස් ටී එෆ් එකෙන්ුත් බැහැලා. තනි පේලියට එතනින් එහා වාහනයක් පස්සේ වාහනයක් යන්න වුනා. මොකැක්දැයි හරියට හිතාගන්න බැරිවුනා. ට්රේල් බයික් එකක් පෙරැලිලා තියෙනවා දැක්කේ තව චුට්ටක් ඉස්සරහට ගියාට පස්සේ ඇක්සිඩන්ඩ් එකක් කියන්නත් බෑ. ඉටිරෙද්දෙන් වහලා හිටියත් ඌගේ ඩෙක්සාස් දෙකයි ෆුල් පේස් හෙල්මට් එකේ කෑල්ලකුයු එළියේ. ඉන්න පොලිස්කාරයොයි එස් ටී එෆ් එකයි දැක්කාම ලොකු කලබලයක් බව පේනවා. අම්මට හික වෙනවා පාතිමාලගේ ෆැලැට් එක වටේ සීල් තියලා වාහනයක් කුඩු කරලා. ඉටි රෙදි වලින් වහපු බොඩිස් තුනක් පඩිපෙල ලග දෙන්නෙක්ගේ ඩෙනිම් යන්තමට දැක්ක. අනිත් එකා හිඟන්නෙක් වෙන්න ඇති. චන්නගේ ඇගත් එක්ක හීතල වෙලා ගියා. පැලැට් එක පහුවෙලා ටික දුරක් ගිහින් මෝටර් රථය නවත්වන්න හැදුවත් එතනවත් නවත්වන්න දෙන්නේ නෑ. ෆැකල්ටිය ඉස්සරහ කාර් එක නැවැත්තුවත් නිෂාධිට කොල් කරන්නවත් බැරි තරමට චන්න කොම්පියුස් වෙලා හිටියේ. චන්නගෙ පරක්කුව නිසා කෝල් එක ගත්තෙත් නිෂාධී. "කොහේද ඉන්නේ" "වෙනදා ඉන්න තැන " "ආව නම් කොල් එකක් දෙන්න එපැයි " "දැන් ආව විතරයි '' නිෂාධි කොහෝ දෝ ඉදලා වාහනේ ඉස්සරහ සීට් එකෙම වාඩිවුනා. "මොකද මේ මෙච්චර දාඩිය දාල.. මූනත් මොකක්ද වෙලා මොකෝ චන්න මේ " නිෂාධි පුදුමයෙන් වගෙ චන්න දිහා බැලුවා. නළලට පිට අත්ල තියලත් බැලුවා. එහෙත් එහෙම ලෙඩක් පේන්න නෑ. "මොහොකට හරි බය වුනාද " චන්න නිෂාධි දිහා බලාගෙන හිටියා මිසක් උත්තර දුන්නේ නෑ. "චන්න මොකද වුනේ කියන්න " "ඔයා ඩ්රයිවින් සීට් එකට එනවද" චන්න බැරිම තැන කිව්වා. "මෙහෙන්මම ලොකු බේබිවත් අරන් යමු " " ඔයා මොහොකට හරි බයවෙලා වගේ " "ඔව් යන ගමන් කියන්නම් " නිෂාධි කාර් එක ගෙනියන ගමන් විටින් විට චන්න දිහාත් බැලුවා. "මාර අවුලක් වුනේ අර ෆාතිමාලාගේ ෆැලැට් එක ඉස්සරහ ලොකු කලබලයක් පාරේ තැනින් තැන මැරිච්ච උන් තුන් හතර දෙනෙක් හිටියා '' "ෆාතිමා.. කවුද ඒ.." "ඇයි අනෙ දන්නේ නැද්ද සුරුට්ටුවගේ දෙවැනි ගෑණි " "අම්මට් හුඩු.. සුරුට්ටුවත් ඉවරයිද '' "ඒක නම් දන්නෙ නෑ ඉටිරෙදි වලින් වහලා" "ආහ්..ආ.. මට දැනුයි තේරුනෙ තමුසේ බයවෙලා ඉන්න හේතුව " " ඔය කොහෙන් හරි මට බොන්න දෙයක් අරන් දෙනවකෝ දැක්ක සීන් එකට මගේ කකුල් දෙකත් පන නැතුව ගියා " අලුත් කඩේ උසාවිය ලගට එද්දී චන්න නෝමල් වුනත් ඔහුගේ හිත බයෙන් ගැහුනා. වෙනදා නිෂාධිව කාර් එකේ ඉන්දලා ඕෂධීගේ කාර්යාලයට යන්නේ චන්න වුනත් අද යන්න වුනේ නිෂාධිට. ඕෂධීගේ මුනත් එච්චර හොද නැහැයි නිෂාධිට දැක්ක ගමන් තේරුනා. "කෝ චන්න " නිෂාධිව දැක්ක ගමන් ඕෂධී ඇහුවේ ටිකක් තරහින් වගේ. ඕෂධී ඉන්නෙත් වීජේසිරිගේ කාර්යාලයේ හින්ද ඔහුත් හිටියා තව කවුද එක්ක කතාකර කර.
This section develops the story with Sinhala Wal Katha Lokaya in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
"එනවකො කියන්න එලියට මාර අවුලක් වෙලා තියෙන්නේ " නිෂාධි ඈව එලියට ඇදන් ගිහින් සින් එක කිව්වට පස්සේ ඔෂධීගේ මූඩ් එකත් චේන්ජ් වුනා. වෙනදා විජේසිරිගෙයි ඕෂධීගෙයි ෆයිල් මිටි උස්සගෙන යන්නේ චන්න වුනත් අද එවා උස්සන් යන්න වුනේ නිෂාධිට. "චන්න පට්ට බයවිල්ලක් බයවෙලා තියෙන්නේ කතා කරගන්නවත් බෑ ෆැකල්ටියට එද්දී මලමිනියක් වගේ හිටියේ" "සුරුට්ටුවත් මැරිලද" "දන්නෙ නෑ" "චන්න මොකටද වැල්ලවත්තේ ගියේ.. කාර් එක උදේ මවුග්ලැවනියා හොටේල් පාක් එකේ තියෙනවා සුජානි දැකලා එයා හිතල තියෙන්නේ මට වෙඩින් එකක් කියලා රිසෙප්ෂන් එක ලගදි චන්න හිටියලු පොඩි එකෙකුත් වඩාගෙන තවත් ලේඩි කෙනෙක් එක්ක " "අම්මට හිකෙනවා.. තමුසෙට මන් කිව්වා නෙහ් කොල්ල ගැන බලන්න කියලා දන්නවනෙහ් මෙහේ ඉන්න උන් මෝඩයා අහුවෙලාද දන්නේ නෑ" චන්න සීට් එකත් දිග ඇරගෙන හිටියෙ නම් ලොකු අවුලකින් බව ඕෂධීටත් නිෂාධිටත් තේරුනා. "චන්න මොකද මේ " පස්සේ සීට් එකට ෆයිල් මිටිය දාල ඕෂධි පිටිපස්සෙන්ම වාඩිවුනා. "ලොකු බේබි එන්න ඉස්සරහට " "ඕනෑ නෑ ඔයා ඔහොම ඉන්න '' "නෑ නෑ.. දැන් අවුලක් නෑ.. යමුකෝ ගෙදර සීන් එක කියන්න..". චන්න ඇත්තටම බයවෙලා හිටියේ මලමිනී දැකලා නොවේ. ඔහුටත් උසාවි පොලීසිගානේ රස්තියාදු වෙන්න වෙයිදැය හිතට දැනිච්ච හින්දා. කලින් දවසේ රැත් යන්න වුනා. ෆාතිමාව හංගන්න උනොත් වන්නට. ෆාතිමාට හුකපු සීන් නැතුව ඇත්ත ඕෂධීට කියන්න ඕනැයි ගොඩක් කල්පනා කරලා තීරණය කරා. කොනකට හෝ පැටලිලා තිබුනොත් ලොකු අවුලක් නිසා. චන්නගෙ මුහුන දැක්කා විතරයි ඕෂධීට ඔක්කොම අමතක වුනා. චන්නත් ගෙදර ලගට එනකම්ම සිට් එකේ දිග ඇදිලාම ආව. අලුත්කඩේ උසාවිය ලගින් චන්නගේ නළලේ තියාගත්ත ඕෂධීගෙ අත අහකට ගත්තේ ගෙදරට හැරෙන පාරෙදී. චන්න සීට් එකත් හදාගත්තේ කමල්මා දැක්කොත් බයවෙයි දැයි සැකෙන්. මාලතියි කමලම්මයි එළියට වෙලා මොනවදෝ කටුකුටු ගගා හිටියා. ඈත් ඕෂධීගේ අම්මා පේන්න හිටියේ නෑ. "මාග්රට්...මේ දුවලා.. ආවා...." තුන්දෙනාන සාරි ඇදන් කොහේදෝ යන්න එළියට බහින්න හදනව ඒත් කාර් එකේ ඩ්රයිවින් සීට් එකේ හිටියේ චන්න නොවේ. නිෂාධී. පිටිපස්සේ සීට් එකෙන් එළියට බැස්ස ඕෂධී චන්නගේ වැලමිට ලගින් අල්ල ගත්තා. "මොකද වුනේ..." "චන්නට පොඩ්ඩක් ලෙඩවෙලා උණ වගේ" කමලම්මා ඉස්සරහට ඇවිත් චන්නගේ අනිත් අතින් අල්ලගත්තා. "දැන් හරි... ටිකක් නිදාගත්තාම හරි යයි" ඕෂධීගේ අම්මත් බයවෙලා. චන්න සෝපාවේ මැදින් වාඩිවෙද්දී කමලම්මයි මාග්රට්ටුයි දෙපැත්තෙන් වාඩිවුනා "නෑ... නැහ්.. දැන් හොදයි පොඩ්ඩක් නිදාගත්තාම හරියයි. නිෂාධී කාමරයට දුවලා ගිහින් ප්රෙෂර් බලන උපකරණය ගෙනාවා. "නෑ..නැ.. දැන් හරී.. පොඩ්ඩක් නිදාගත්තාම හරියාවී.." "අනේ..මේ ඔහොම ඉන්නවා.. කියන දේ අහලා.. පණ්ඩිතයා නොවී " ඕෂධී සැරෙන් කතා කරද්දී නම් චන්න නිහඬ වුනා. ප්රෙෂර් නොමල් උණත් නෑ. "කාමරයට ගිහිල්ලා නිදගත්තාම හරියාවි..." "ඔය ඉස්සරහ කාමරෙන් පොඩ්ඩක් ඇලවෙලා ඉන්න.." ඕෂධී එක දිගට විධාන දෙද්දී කරුණම්මාගේ ඇස් දිලිසි දිලිසි තිබුනා. "චන්න උදේට කෑවේ නැද්ද" "කොහේ කන්නද ඔය මාත් එක්ක ගිය ගමන නෙහ් දැන් ආවේ.." මාලති කියද්දී ඕෂධීගේ නළලත් රැළි වැටුනා. ඈ චන්න දිහා බලල නිෂාධි දිහා බැලුවා මිසක් මුකුත් කිව්වේ නෑ. "අම්මලා මේ කොහේද යන්න හැදුවේ" "අද ආරියජොති හාමුදුරුවන්ගේ බණක් තියෙනවා බෙල්ලන්විල පන්සලේ අපි ඒකට යන්න හැදුවේ " "පොඩ්ඩක් ඉන්න අම්මේ මම කාල එනකම්.." "නෑ.. ඔයයි ඉන්න මම ගිහිල්ලා දාල එන්නම් " "ඕනෑ..නෑ.. මම ටැක්සියකට කෝල් කරා දැන් එනවා ඇති. මාලතීයි කරුණම්මයි ඕසධීගේ අම්මා මාග්රට්ටුයි පිටවෙලා ගියා. විජේසිරි අමාත්යාංශයට යන කතාවකුත් කිව්වා. ඕෂධී විජේසිරිගේ අලුත් සරමක් අරන් ඉස්සරහ කාමරයට ගියා. කොට්ටේ ඇඳ විට්ටමට තියන් ටීර්සට් එකත් ගලවලා පැත්තකට දාලා දැසුත් වසාගෙන වන්න හිටියේ ලොකු කල්පනාවක. ඕෂධී චන්න ලගින් වාඩිවෙලා ආයෙමත් අතේ පිට අත්ල තියලා ඈත් ඇද විට්ටමට හේත්තු වුනා. ඕෂධීගේ ඇගිලිතුඩු ඔහුගේ හිසකෙස් අතරින් යද්දී චන්නගේ ඇසුත් පියවුනා දැනිච්ච සනීපෙට. ගිනි කාෂ්ඨක අව්වේ ඉද්දී හමාගිය සීතල සුළඟක් වගේ දැනුනා. චන්නත් ඒවෙලාවේ හිටියේ නම් දෙලොවක් අතර පාතිමාද ඕෂධිදැයි හිතා ගන්න බැරුව. "අම්මෝ කාමරේ තියෙන රන්නේ " ජනෙල් ඇරලත් කාමරය පුරා තිබුනේ නම් ලොකු රශ්නයක්. " යමු මගේ කාමරේට " ඕෂධි චන්නගේ නළලට උම්මා එකක් දීල කියද්දී නම් චන්නගේ හිත තවත් ගැස්සුනා. ඕෂධී එතනිනුත් නැවතුනේ නෑ චන්නගේ කරවටා අතදාල චන්නගේ හිස පපුවට තදකරගත්තා. "මොකක්ද වුනේ අද ඔයාට.. මෙහෙම ඔයා ඉන්නවා කවදාවත් දැකලානෑ " ඕෂධී චන්නව තුරුල් කරන් කොන්ඩේ පස්සට පීරුවා. ඕෂධීගේ තන් දෙක අතරට කම්මුල් තදවෙද්දී චන්නට ආසාවට වඩා එහා දෙයක් දැනෙමින් තිබුනා. නිෂාධි උඩ ඉදන් පහලට ආවේ පට්ට බඩගින්නෙන්. කෑම මෙසෙත් ඇරලා බත් පිගාන බෙදද්දියි මතක් වුනේ චන්න ඉන්නේ බඩ ගින්නෙන් බව. කෑවට පස්සේ ඔය තෙහෙට්ටු ගතිය අරිලා යන බවත් දන්නවා ඈ කෑම එකත් බෙදාගෙන ඉස්සරහ කාමරයට ගියා. ඒත් ඕෂධී චන්නට තුරුල් වෙලා ඉන්නවා දැක්කාම පොඩි ඉරිසියාවකුත් හිතට ආව. ඒත් දොර රෙද්ද අතරින් එබිල බලාගෙන හිටියත් ඉවතට යන්න හිතුනේ නෑ. බත් අටෙන් ඇටේ බඩට දාගෙන අහගෙන හිටියා "යමුද මගේ කාමරේට " "මෙහෙම චුට්ටක් ඉන්නම්" "මෙහෙම ඉන්න ආසයිද '' "..." ඕෂධී චන්නගේ හිස අතගාන ගමන් පිටදිගේ අතගාගෙන ගියා. "දාඩිය දානවනෙහ්.. ඉන්න මේ කලිසම ගලවලා සරම දාන්න " "අනේ මට ලෙඩක් නෑ.. පොඩි අප්සට් එකක් වුනා විතරයි මම දා ගන්නම්" "අනේ මේ ඉන්න ලෙඩක් නැති බව ඇත්ත.. ඒත් ඔයා ඔහොම ඉදලා නෑ නෙහ් ඔහොම ඉද්දී මගේ හිතට හරි නෑ.." ඕෂධී කියන ගමන් සරම ඔලුවෙන් දැම්මා. ඈ එහෙන්ම පහලට ඇවිත් කලිසමේ බෙල්ට් එකත් පන්නලා ශිපර් එකත් පහලට දැම්මා. කලිසම ඉන දෙපැත්තෙන් අල්ලල ජොකත් එක්කම කලවේ මැදක් වෙනකම් පහලට දැම්මා. කලවා දෙකේ මයිල් කෙලින් වෙලා වගේ. පොල්ලත් භාගෙට් කෙලින් වෙලා. ඒ නම් ඇගේ උනුසුමට වෙන්න ඕන. ටොපා රතුපාටට දිලිසෙනවා. ඕෂධී පහත් වෙලා පොල්ලයි ටොප් එයි ඉන්බා රෙක්සෝනා සුවදැයි. ඇට දෙකත් ඉම්බා හැබැයි ආසවට නොවේ. පොල්ලේ තැනින් තැන වතුර බිදුත් ගෑවිලා තිබුනා. ඕෂධී චන්න දිහා ඇස් උඩින් බලද්දීත් ඔහුගේ ඇස් වැහිලා. ඒත් ඕෂධී ආවේ නම් චන්නගේ පොල්ලේ රස බලන්න නම් නොවේ.පුස්ම බලන්න. ඕෂධී දන්නවා චන්න අතේ ගැහුවොත් එහෙම නැත්නම් හුත්තකට පොල්ල බැස්සුවොත් අනිවාර්යයෙන්ම ඔහු සබන් දාල හෝදනවා. ඇගේ ටෙස්ට් එක චන්නගේ වෙලාව හොද කමට අන්සෙට් ගියා. ඉස්සරහ කාමරයට ගිය ගමන් වොස් එකක් දාගත්තා. දාඩිය හින්ද ඊයේ රැත් නින්දක් නැති හින්ද කට කපලා නිදාගන්න ඕන හින්දයි කාමරයේ පුරා පැතිරිච රස්නේ හින්දයි. ඕෂධී කලිසම ජොකත් එක්ක ගලවලා ටවල් රැක් එකට දැම්මා. "යමුද මගේ කාමරේට " "අනේ.. ලොකු මහත්තයා ආවොත්" "එන කවුරු ආවත් එන්නේ ඍදියෙන් නොවේ නෙහ් හොල්මන් වගේ දොරවල් යටින්වත් නොවේ නෙහ් දොරට තට්ටු කරලා " ඕෂධී චන්නව ඇදලා අරන් මුනට උම්ම එකක් දිලම කිව්වා. " මට ඔයාට දෙයක් කියන්න තියෙනවා මැණිකේ" චන්න තීරණයක් අරගත්තා. ඕෂධී චන්නගේ පපුවට හේත්තු වුනත් ඒ ඩිංගටත් දාඩිය දාල. "මොන දේ කියන්නත් මගේ කාමරයට යමුකෝ " "අංජලි බේබිගේ මහත්තයා කියන්නෙත් සිරිල් මුදලාලි කියන්නෙත් සුරුට්ටුවා කියන්නෙත් ලැනී කියන්නෙත් එක්කෙනෙකුට සුරුට්ටුවගේ පලවෙනි ගෑණි ෆාතිමාත් නොවේ" " ඕක ඉතිං අර පොඩි එකාගේ ස්කොලේට දාන්න තියෙන ෆයිල් එකේ තියෙනවා නෙහ් " "ඒ තියෙන්නේ හදපුවා ඇත්තටම පාතිමායි සුරුට්ටුවයි කසාද බැදලා නෑ ඒත් අර පොඩි එකී සුරුට්ටුවගේ" "දන්නේ කොහොමද" චන්න ඕෂධිව ළගට ඇදල ගත්තා. "මාලතී ඇන්ටිලගේ ගෙදරින් නුගේගොඩට ආව ස්කූටියේ ටයර් එක ගන්න එන ගමන් කෝල් එකක් ආව ෆාතිමාගෙන් " චන්න උදේ නුගේගොඩ කොමෂල් බැංකුවේ ඉදන් වෙච්ච සින් එක මුල ඉදන් කියාගෙන ගියා. "මම ඇත්තම කියන්නම් මන් දන්නවා ඔයා මගේ පොල්ල ඉම්බේ ආසාවට නොවෙයි විත්තිය. මම කාමරයට ආපු ගමන් ඇග හෝදත්තා ඒක හින්දා ඔයාට අහුවුනේ නෑ ඇත්තටම මන් ඊයේ රෑයි අද උදෙයි පාතිමා එක්ක ඉදලා ආවේ " ඒ කතාවට නම් ඕෂධීගේ ඇස් වලින් කදුලක් ආවත් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. ඈ ඔහුගේ මයිල් අතරින් ඇගිලි තුඩු ගෙනිච්චත් ඇස් පිහාටු තෙමිලා තිබුනා. "ඒවුනාට මගේ සුදුමැණිකේ නැති කරගන්න මට " "මොකක්ද එයා ලග තියෙන මගේ ලග නැතෙයි කියලා ඔයාට හිතෙන අඩුපාඩුව" "මට සමාවෙන්න සුදු මැණිකේ එහෙම අඩුපාඩුවක් මගේ සුදු මැණිකේ ලග නෑ මට එක දෙයක් ඔයා කරලා දුන්නොත් මන් ඔය ගෑණි දිහා හැරිලාවත් බලන්නේ නෑ සත්තයි" ඕෂධී චන්නගේ පපුවට තවත් තුරුල් වුනා. ජනෙල් රෙද්ද අතරින් එහේට මෙහේට යන රුව ඕෂධීගේ නෙත ගැටුනා. අනිවාර්යයෙන්ම ඉතින් නිෂාධි හැර වෙන කවුද "ඒයි.. මෙහෙ වර හුත්ති ඇතුලට දොර ලග ඉදන් රහස් අහන් ඉන්නේ '' නිෂාධිගේ කට කොනින් හිනාවක් දාගෙන කාමරයට ආව. "මන් අහගෙන හිටපු හුත්තක් නෑ. මට ඇහුනෙත් නෑ මන් දැක්කෙත් නෑ " කියාගෙනම ඇදේ අනිත් පත්තෙන් වාඩිවුනා. "මන් ආවේ මගේ මක්ෂිනා බඩගින්න ඉන්නවයි දුක හිතිලා " නිෂාධී බත් කටක් අනලම චන්නගේ කටේ තිබු්බ. "මමත් ඉන්නේ බඩගින්නේ මටත් කවපන්" "කවන්නම් මගේ ඉල්ලීමත් සලකා බලනවා නම් " ඔෂධීට එකපාරටම ඔලුවට ආවේ නෑ. නිෂාධී ඊලග බත් කට ඕෂධීගේ කටට ලන් කරලා ඇගේ මුවට ඔබා ගත්තා "මොකද කියන්නේ ඇග්රිද" හුත්ති දැන් ඒක කීපාරක් ඇහුවද ඇත්තටම මේකි විහිළුවක් කරනවදැයි ඇත්තට අහනවදැයි ඕෂධීට හිතාගන්න බෑ. ඈ කල්පනාවෙන් ඉද්දී ඊලග බත් කට ඇගේ කට ආතුලට එබුවා. "අන්න අම්මා කෝල් එකක් දුන්නා අටාමාරට බෙල්ලන්විලට එන්නලු " "යකො ඒක මාර බනක් නෙහ්.." "මාලතී ඇන්ටිට වෙලාව පැටලිලා බණ තලන්නේ හයටලු" දෙන්නට දෙන්න කියන කුනුහරුපයි පද පෙරලියි වචන අනිත් පැතත ගැහිලියි චන්නගේ කනට හුරුයි ඒත් අර නිෂාධිගේ ඉල්ලීම නම් තේරුනේ නෑ. "මොකක්ද සුදු මැණිකේ පොඩි මැණිකෙගේ ඉල්ලීම" ඕෂධී බත් කට ගිලින ගමන් නිෂාධි දිහා බැලුවා.
The ending reinforces Wal Ktha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.