අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 30
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 30 highlights Sinhala Wala Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-07-01 15:30:02 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 30 highlights Sinhala Wala Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
අංජලී කඩෙන් ගෙනාපු චිමිනි ලාම්පුවට අලුත් තිරෙත් දාල තෙලුත් පුරවලා සාලේ මේසේ උඩින් තිබ්බා. ලයිට් ගියොත් ඉක්මනට පත්තු කරන්න ඇහැකි විදිහට. පෝන් දෙකම ෆුල් චාර්ජ් වෙලා. ස්මාර්ට් පෝන් එක ඕන් කරලා මේස උඩින් තිබ්බ ගමන් ටීන්..ටොං..ටොං ගාගෙන මැසේජ් කෝල් ඇර්ලට් ඉමෝ වෂප් මල හුත්තවල් ඔක්කොම එන්න ගත්තා. ඕෂධීගෙනුයි නිෂාධිගෙනුයි කෝල් පිරිලා තිබුනා. ආයෙත් නෑ හොද කුණුහරුප ටිකක් ලුණු ඇඹුල් ඇතුවම අහගන්න වෙනවා. ඊයේ ඉදන් ආපු කෝල් අන් නවුන් නම්බර් වලින් ආපු කෝල් පිරිලා තිබුනා. ඒ අතර තවත් නොදන්නා නොම්බර් එකක් තිබුනා. මොබිටෙල් නොම්බර් එකක්. "හලෝ.." "ඔව් කියන්න කවුද ඔයා " කෙල්ලෙක්ගේ හඬක් ඇහුනා. "මට මේකට කෝල් එකක් දීල තිබුනා " "අනේ මිස් සමාවෙන්න වැරදිලා වදින්න ඇත්තේ " අංජලී ඔයා කොහේද කියලා අහන්න කලින් පෝන් එක තිබ්බ. ලොකු කලබලයෙන් කවුරු වුනත් කතා කරේ. මීට මොහොතකට කලින් තවත් කෝල් කිහිපයක් 055 කෝඩ් එකෙන් එකම නොම්බරෙන් ඇවිත් තිබුනා. "මට මේ නම්බර් එකට කෝල් දෙක තුනක් ඇවිත් තිබුනා" "මේක කඩයක් කවුරු ගත්තදැයි දන්නෙ නෑ" පෝන් එකත් දාඩාස් ගාල තියෙන සද්දෙත් ඇහුනා. මේ හුත්තෙන් වෙන්නේ දාපු කාඩ් එකටත් කෙලවෙන වැඩක්. පෝන් එක මේස උඩින් දාල කුස්සියට ගියා. ආයෙත් මතක් වුනා ඕෂධීට ගන්න. කාමරයට ගිහින් පෝන් එකත් අරන් සාලෙට ආව. ලුණු ඇඹුල් ඇතුව අහගන්න බලාගෙනම ඉස්තෝප්පුවෙ ලයිට් එකත් දාගෙන පුටුවෙන් වාඩිවෙලා කෝල් එක ගත්තා. "අංජලී... මම හොස්පිට්ල් එකේ ඉන්නේ ටිකකින් කෝල් එකක් දෙන්නම්.. පෝන් එක ඕෆ් කරන්න එපා " ඕෂධීත් එහෙනම් සුරාජ්ගේ අම්මා බලන්නවත් යන්න ඇති නිෂාධිට ගත්තටත් වැඩක් නෑ එකිත් ඇත්තේ ඕෂධී එක්කම වෙන්න ඇති අංජලීට හිතුනා. අනිවාර්යයෙන්ම. අන් නවුවුන් නම්බර් කලින් දවසේ ඇවිත් තිබුනත් අද තිබුනේන්නේ නෑ. "අයි.සී.යූ එකට ගිහිල්ලා කෝල් එකක් දේවි" ඈ ආයෙත් පෝන් එක සාලේ මේස උඩට දාල කුස්සියට ගියා. කෙල්ල දැලි නාල. වළං ටික නම් ඊයේ ගෙනාව වගේම දැලි යවලා නවලත් ඉවරයි. "අයියෝ බලපන්.. උබේ මූනේ ලස්සන .... පලයන් ගිහිල්ලා හෝදගෙන වරෙන්" අංජලී බලෙන්ම කෙල්ලව ටැංකිය ලගට යැව්වා. "අනේ.. මිස් .. ඔහොම ඉන්න.." "උබ ඔච්චර බය නම් කොහොමද එදා තනියම මහ පාන්දර ගෙදර ගියේ " "පතිරාජ.. බුරුවා එක්ක නෙහ්.." "ඌ එච්චර වෙලා මොනවද කරේ.. " "ඌත් එතනින් යන්න බයේ මන් එනකන් ඉස්තෝප්පුවට වෙලා හිටියා '' දැන් නම් කෙල්ල බොරු කියන්නේ නැහැයි අංජලී හොදටම දන්නවා. ඒත් පතිරාජ හොල්මන් වලට බයයි කියපු එක නම් අංජලීට පුදුමයි. එහෙනම් මහරැ තනියම ආවේ කොහොමදැයි ඒකත් ප්රශ්නයක් වුනා. "එහෙනම් තනියම ආවේ කොහොමද " "ඇවිත් තියෙන්නේ රතිදු සර් එක්ක එයත් කොට්ටම්බ ගහ ලගින් මෙහාට ඇවිත් නෑ " "එහෙනම් ඌත් හොල්මන් වලට බයයි " අංජලී හිතින් හිනා වුනා. විසාකා එක්ක ගෙට යද්දී ආයෙත් පෝන් එක රීන්ස් යන්න ගත්ත. අංජලී දුවලා ගිහිල්ලා ගත්තේ අනිවාර්යයෙන්ම ඕෂධී වෙන්න ඇතියි හිතාගෙන. සුරාජ්ට කතා කරන්න බලාගෙන. නම්බර් එක මොනරාගල නොම්බර් එකක්. අංජලී පෝන් එකත් අරන් ස්තෝප්පුවට ගියා. උපේක්ෂාවත්දැයි හිතාගෙන ඇමතුම ගත්තා. "....." විනාඩියක් විතර නිශ්ශබ්දතාවයක්. අනිත් පැත්තෙන් කිසි හඩක් එන්නේ නෑ. "......." දෙයියනේ සුරාජ්. ඒත් මහ අමුතුම හඬක්.. " ...." "අනේ. අක්..කේ අ..ම්.මා නැතිවුනා.. ඔයා කොහේද ඉන්නේ" අංජලීගේ හිත කඩාගෙන වැටුනා. මතක් වුනේම සුරාජ් කොළඹ ඉදන් එද්දී දුකෙන් අහපු ප්රශ්න තොගේ. "ඔයා කොහේද ඉන්නේ කියන්න " "මම මේ ඔයා හොයන්න මොනරාගල අධ්යාපන කන්තෝරුවේ සලගේ ගෙදර යන ගමන්. මග කඩේකින් ගත්තේ " "අනේ මල්ලියේ මම එහේ නොවේ ඉන්නේ ඇතිමලේ කියන හරියේ.." "ඇති..මලේ.. ඇතිමලේ කොහේද" "අනේ..මේ විස්තර හම්බවුනාම කතා කරනවා ඇතිමලේ සේන ලීබඩු සාප්පුව ලගට එන්නම් එතනට ඇවිත් කෝල් එකක් දෙන්න " අංජලී පෝන් එක ඔෆ් කරලා කාමරයට දුවගෙන ගියා. විසාකා ඉන්නවා කියලවත් මතක් වුනේ නෑ. විසාකා දැක්කට පස්සෙයි ඈවත් මතක් වුනේ. "අනේ කෙල්ලේ අර උබේ ත්රිවිල් අංකල්ට කෝල් එකක් අරගෙන ඉක්මනට එන්න කියපන්" "ඇයි..මිස් මොකද කලබලේ" අංජලී අල්මාරිය ඇරැලා දිග සායකුයි බ්ලවුස් එකකුයි ඇද උඩට දැම්මා. "අනේ පැටියෝ විස්තර කිය කිය ඉන්න වෙලාවක් නෑ මල ගෙයක්.. කෝල් එක දීල පස්සේ දොර වහලද බලපන්" අංජලීගේ හිටි ගමන් තිබ්බ කලබලේ විසාකාට හිතා ගන්නවත් බෑ. විසාකා පොඩි පෝන් එකෙන් එදා ඇතිමලේ ටවුමේ ඉදන් ආපු ආරී අන්කල්ට කෝල් එකක් දුන්නා. අංජලී දඩබඩ ගාල ඉක්මනින් ලෑස්තිවෙලා ලොකු පර්ස් එක ඇතුලට පොඩි පස් එකයි පොන් එකයි දාගෙන සාලෙට ආවා. "ආරී අංකල් හංදියේ ඉන්නේ දැන් ඒවි මිස්" විසාකා පොඩි පෝන් එක අංජලී අතට දීල දොර ජනෙල් වහලද බලන්න ගියා. "කොහේද මිස් මලගෙදර" "දොඹගහවෙල මට ගොඩක් හිතවත් කෙනෙක්ගේ අම්ම නැතිවෙලා" "දොඹගහවෙලට ටිකක් දුරයි නෙහ් මිස් කොහොමද යන්නේ" "ඒ මල්ලි ඒවී ඇතිමලේ සේන එක ලගට " ප්රියංවදා නෝන ඉන්නෙත් දොඹගහවෙල සංජීවගේ අක්කා. එවා අහන්න සිහියක් අංජලීට තිබුනේ නෑ. ඉස්සරහ දොර ලොක්කරලා කොන්ඩි පට්ටමට ඉබ්බ දානවත් එක්කම ත්රිවිල් එකත් ආවා. " විසාකා තාත්තට කියන්න හදීසියේ මම මලගෙදරක ගියා කියන්න ලිව් චිට් එකක් හෙට දෙන්නම් කියන්න '' "හා මිස්.. මන් කියන්නම් " විසාකාවත් ගෙදරින් දාගෙනම අංජලී ත්රිවිල් එකෙන් පිටවුනා. ත්රිවිල් අංකල්ගේ නම ආරියසිංහ ඔක්කොම කියන්නේ ආරි අයියා. හරිම හොද මනුස්සයෙක්. "මිස් දොඹගහවෙල කොයිහරියෙද මලගෙයක් තියෙන්නේ " "අනේ තැන නම් දන්නේ නෑ.. ඒ මල්ලි ඇතිමලේට එනවා කිව්වා '' අදුර කපාගෙන ත්රිවිල් එකත් ඉස්සරහට යනවා මෙලෝ හුත්තක් පේන්නේ නෑ. තාර පාරට වදින ත්රිවිල් එකේ හෙඩ් ලයිට් පාර අදුර එක්ක පොර බදන්න බැහැ වගේ පාර පේන්නෙත් චුට්ට දුරයි. දෙපැත්තම කට්ට කරුවලයි. ටවුමට කිට්ටු වෙන්න නම් දෙපැත්තේ ලයිට් කනුවල බබ් පත්තුවෙලා තිබුනා. ඇතිමලේ ටවුමට කිට්ටුවෙන්න ආයෙත් අංජලීගේ පෝන් එක රින්ස් ගියා. "අක්කේ අපි සේන එක ලග ඉන්නේ" "හරි.. මමත් ඉන්නේ ටවුමේ විනාඩියෙන් දෙකෙන් එනවා " ඇතිමලේ ඉදන් සදගිරි ජනපදයට යන බස් හෝල්ට් එකේ සමීරයි ශාලිකයි ඉන්නව දැක්කත් කතා කරන්න විදියක් තිබුනේ නෑ. ශාලිකා අතින් අල්ලගෙන හිටියේ අම්ම වෙන්න ඇති. ඒත් ඉතින් නවත්තලා කතා කරන්න වෙලාවක් තිබුනේ නෑ. ඇතිමලේ සේන එක ඉස්සරහම නිල්පාට ඉෂුසු කැන්ටර් එකක් නවත්තලා තිබ්බා. අංජලී තීවිල් එකටත් සල්ලි දීල ඉක්මනට සේන එක ලගට එද්දිම ත්රිවිල් එකත් හරවගෙන ගියා. යන ගමනුත් ගානක් කපන්නත් පුලුවන් නෙහ්. අංජලී කැන්ටර් එක ලගට යද්දිම සුරාජ් කඩපේලිය පැත්තේ ඉදන් ඉස්සරහට ආවා. "අම්මා.. නැති වුනා අක්කේ..." "මොනව කරන්නද එයා ගෙනාපු ආයුෂ ඉවරයි අපි හිත හදාගමු" අංජලී ලගටම ඇවිත් සුරාජ් කිව්වේ ගොඩක් දුකෙන්. "මල්ලී.. ඉක්මනට යමුද අර ටෙන්ට් එකත් මෙහෙන්මම දාගෙන යමු " කැන්ටරේට ඉස්සෙල්ලා නැන්ගේ සුරාජ්. කැන්ටරේ ඩ්රයිවර් නම් දෙතුන් වතාවක් අංජලී දිහා බැලුවත් එක්ක. තිබ්බ තත්වෙත් එක්ක අංජලීට නෝට් වුනේ නෑ. සරම් කාරයෙක් අවුරුදු තිස් පහක විතර. "නංගී සීට් බෙල්ට් එක දාගන්න" සීට් බෙල්ට් එක දාන්නද කොහේද ඌ නැවුනත් එතකොටත් අංජලී සීට් බෙල්ට් එක දාගෙන ඉවරයි. එත් එක්කම බෑග් එකෙ තිබ්බ පෝන් එකත් රින්ස් ගියා. ඇමතුම ඕෂධීගෙන්. එතකොටයි මතක් වුනේ ඕසධී ස්පිරිතාලෙට ගිය සීන් එක. "උබලගේ ගෙදරට ගහපු උන් උබේ මහත්තයාගේ දෙවැනි නෝනගේ ගෙදරට ගහන්න ගිහිල්ලා ලොකු කලබලයක් වුනා. අන්ඩර්වල් එකේ පස් දෙනෙක් මැරුනා මහත්තයගේ හිඟන සිකුරිටියේ දෙන්නෙකුත් එක්ක. ලැනී මුදලාලිගේ ගෙදර මේකද කියලා අහපු එකයි ජනෙල් කුඩු කරපු එකෙකුයි මේ අතර හිටියා දැන් ඇන්ටි එක්ක මෝචරියට ගිහිල්ලා උන් දෙන්නා අදුනගෙන මේ පොලීසියට ආපහු යනවා" ඕසධී බොහෝ කලකට පසු ඉතා සංවරශීලීව කතා කරා. අනිවාර්යයෙන්ම ඉතින් මාලතී ඉන්න හින්ද වෙන්න ඇති. "මොකක්ද බන් අර දෙවැනි නෝනගේ කතාව " "ඒකද උබ හිතුවෙ උබ දෙවැනි එක්කෙනා කියලද නෑ බන් උබ තුන්වෙනියා රෑට කෝල් එකක් දෙන්නම් ආහ්.. අන්න අර පොඩි ළමයා උබව හොයනවා ඒ ළමයගේ අම්ම නැතිවුනා " "ඔව් දැන් සුරාජ් හම්බවුනා " " රෑ වෙලා ගන්නම් පෝන් එක ඔන් එකේ තියා ගනින් කරන්ට් නැත්නම් පු... අර අතනට ගහලා හරි චාර්ජ් කරගනින් " ඕෂධී එක්ක කෝල් එකේ ආපු නිසා කොහේට යනවදැයි අංජලීට පෙනුනේ නෑ. මේක කැන්ටර් එකක් කිව්වට ලදරමක් ඒ හුත්ත යන්නෙත් පාලාතම සද්දේ දාගෙන. සයිලන්සරේ කැඩිලද කොහේද. පොඩි ගෙයක් ලගින් නවත්තලා සුරාජ් බැහැලා ගියා. "මිස් උගන්වන්නේ විජය මහ විද්යාලේ නේද" "ඔව්" "මන් දැක්ක මිස් ටවුමට එනවා" අරහෙන් සුරාජ් කෑගැන්න ගත්තා. "ජයේ. අයියේ. මේක බරයි එනවද පටවගන්න" ටෙන්ට් එක කිව්වට ටෙන්ට් රෙද්දක්. පොර බැහැලා ගියේ එච්චර කැමැත්තෙන් නොවේ. ආයෙත් නගිද්දී පොරට හෙන ඕනකමක් තිබ්බා අංජලීව මැදට ගන්න. උපන්දා ඉදලා කොළඹ හැදුනු වැඩුනු අංජලීට පොර හැරෙද්දීම එන්නේ මොකටදැයි දන්නවා. සුරාජ් ලොරියේ පස්සේ ඉදන් එද්දී අංජලීත් බැස්සා. "සුරාජ් ඔයා මැදට යන්න " අංජලී ඩ්රයිවරයට ඇහෙන්නම කිව්වා. ඒකට නම් ඌගේ මුහුන එච්චර හොද නෑ. සුරාජ් මුකුත් නොකියාම මැදින් වාඩිවුනා. "මොකද මල්ලී උනේ අම්මට" "ඊයේ හවස හතරට විතර දොස්තරලයි ර්නස්ලයි එකපාරටම වගේ අම්මව වටකරගත්තා. අර චුටි හිලත් වහල දැම්ම හතරාමාරට විතර තමයි ර්නස් ඇවිත් කිව්වේ අම්ම නැතිවුන විත්තිය. අක්කගේ යාළුවගේ නංගි හරියට උදව් කරා. ඒ දෙන්නයි එයාගේ ඩ්රයිවරුයි එළිවෙන පාන්දරකම් මෝචරියේ ලග හිටියා. එයා අදුන්නලා දීපු ඇටෙන්ඩන්ට් මහත්තයයි පිරිමි නරසුයි ඔක්කොම වැඩ කරලා දුන්නා උදේ හතරට විතර කොළඹින් ආවා" සුරාජ් අංජලී දුන්න ලක්ෂය ගැන කියන්න ගියත් අත මිරිකුව හින්ද කිව්වේ නෑ. අරූ කතාවට හොට දාන්න ආවත් අංජලීවත් සුරාජ්වත් ගනන් ගත්තේ නෑ. "ඊයේ ඉදන් මගේ පෝන් එක වැඩ නෑ මේ කොළඹ නොවේ නේහ් ලයිට් නෑ කියලා මිනිස්සු කෑගහන්නේ නෑ නෙහ්. එවා දැන් වෙලා ඉවරයි කොහොමද පොඩි අක්කට " සුරාජ් උත්තර දුන්නේ නෑ. ඔහු දුක ගොඩක් යටපත් කරගෙන ඉන්න විත්තිය අංජලීට පෙනුනා. ඊයේ ඉදන් පෝන් ආන්සර් නොකරපු එකට සුරාජ් කුනුකුණු ගෑව. පාර අයිනේ අතුරුපාරට හැරෙන තැනම පැත්තකින් නවත්වලා තිබ්බ ලැන්ඩ් මාස්ටරේ කැන්ටරේ ලයිට් එළියට දුරටම දැක්කා. ඒක ගහලා තිබුනෙත් රිවස් එකට. රතුපාට හුඩ් එක දකිද්දී ඇංජලීගේ හිත ගැස්සිලා ගියා. තව ටිකක් කිට්ටු වෙද්දී නිර්මලී නමත් එක්ක කෙල්ලගේ පින්තූරෙත් දැක්කා. අංජලීට උතුර දකුන මාරුවුනා විතරක් නොවේ ඉබේටම සුරාජ් දිහා බැලුනා. සුරාජ්ව කොල්ලො ඉස්සරහ පත්වෙන අපහසුතාවයත් මතක් වුනා. "සුරාජ් මට ටොයිලට් එකට යන්න ඕන නවත්වන්නේ නැතුව යන්න කියන්න " සුරාජ්ගේ කනට කරලා කිව්වේ ඩ්රයිවට නෑහෙන්න. "ජයේ අයියේ නවත්වන්නේ නැතුව යමු" ඩ්රයිවරයත් බැලුවේ සුරාජ් දිහා නොවේ අංජලී දිහා. අංජලී කියපු දේ අහුනද මන්ද. කොහෙන්ද වර්ය එකක් ඇදගෙන ෆැලැසර් එකකුත් ගහන් කොල්ලො යමරෙට වැඩ. උන් අතර සමීරත් ඉන්නව දැක්කාම ඔච්චර ඉක්මනට කොහොම ආවැදැයි අංජලීට පුදුමත් හිතුන. කොල්ලො ටික පහුකරන් කැන්ටරේ ගියත් අංජලීගේ හිත අංජබජල් වෙලා තිබුනේ. ඩබ්ලිව් එම් එස් සංජීව රෙජිස්ටරේ තිබ්බ නම. ඩබ්ලිව් එම් මොකක්දැයි නොදන්නා මුත් අග නම් සුරාජ් සංජීව. ඒත් ඇයි මේකා ඔක්කොම කියන සංජීව නම නොකීවේ. මලගෙදර ඉන්නේ කවුදැයි නොදන්නා මුත් පංතියේ කෙල්ලො ටිකත් ඇති. "මට ටොයිලට් එක පෙන්නනවද " කලින්ටත් වඩා පහත් හඩින් අංජලී මිමිනුවා. අංජලී බැහැපු ගමන් සුරාජුත් පැන්න බිමට. ටොයිලට් එකට අංජලීට යන්න ඕන කමක් නැතිවුනත් මොකක් දෝ අපහසුතාවයක් දැනුනා ටොයිලට් එක තිබුනෙත් ගේ පිලිකන්නේ ඉදන් මීටර් හැට හැත්තෑවක් පිටු පස්සෙන්. " ඇයි මට ඇත්ත නම නොකීවේ " අංජලී සුරාජ්ගේ කනෙන් මිරිකුවත් මෙලෝ හුත්තක් සුරාජ් දැනගෙන හිටියෙත් නෑ. "ඇත්ත නම තමයි කිව්වේ" "ඩබ්ලිව් එම් සුරාජ් සංජීව ඔකොම කියන්නේ සංජීව කියලද සුරාජ් කියලද "
This section develops the story with Aluth Katha in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
සුරාජ් නිකන් කරකවලා අතහැරියා වගේ. " කොහොමත් තමුසේ මලගෙදර ඉවරවුනාට පස්සේ මන් අල්ල ගන්න ඉන්නේ " "ඇයි " "ඇයි.. තව අහන හැටි.. පිට්ටනිය වටේට දුවවනවා බැලැක් බොඩ් එකේ ලියපු නම කියව කියව " අංජලී කන අනිත් පැත්තටම මිරිකලා ටොයිලට් එකට ගියා. සුරාජ්ට උතුර දකුන නොවේ උඩ යටත් මාරු වුනා. කොල්ලො මේ දවස් ටිකට නම දාල තිබ්බේ කසල සූරිය හෙවත් මෝහිනී කියලා. සුරාජ් එතනම බිම ඇනතියාගත්තා. ඔහුට මුකුත්ම හිතාගන්න බැරිවුනා. අංජලී ලගට එනකම් ඔහුට දැනුනේ නෑ කරුවල හින්ද පෙන්නේත් නෑ. අංජලී කරුවලේම සුරාජ්ගේ අතින් අල්ලලා නැගිට්ටුව. "කොල්ලොන්ට පංතියේ මිස් ආව කියනවා මිසක් වෙන කිසි දෙයක් කියන්න එපා නැත්නම් ඕකුන්ව ආම්බාම් කරන්න බැරිවෙනවා රෑවෙලා කතා කරමු" සුරාජ්ටත් අහන්න දේවල් ගොඩක් තිබුනා. එත් මොකක්දෝ කියන්න බැරි බලපෑමක් හිතට දැනුනා. පිලිකන්න පැත්තේ බිනරියි තවත් කොල්ලෙක් එක්ක මොනවද කටුකුටු ගානවා. " අනේ මන් කිසි දෙයක් දන්නේ නෑ සත්තයි බන් " "අනේ පල උබ බබා ස්කොලේදි බැලුවත් කොහේදි දැක්කත් නැට්ටයි පුකයි වගේ ඉන්න උබ දන්නේ නෑ" "සත්තයි බන් හවස දන්නේ ඇවිල්ල තියෙන්නෙත් කැලේ පාරෙන් අර ගෑණු කෙනත් එක්ක " කුටුකුටුව මොනව ගැනදැයි අංජලීට හොදටම තේරුනා. "බිනරි මොකද ඔතන කරන්නේ " අංජලී ටිකක් ගැම්මෙන් අහද්දී කෙල්ල ගැස්සිලා ගියා. "නෑ මිස්.. මිස් රෑත් ආවද" "ඔව් සංජීව ක්වාටස් එකට ආවම මාත් ආව " අංජලී බිනරි එක්ක කතාකර කර ඉද්දී අනිත් කෙල්ල සුරාජ්ට කනට කරලා මොකක්ද කියලා ගියා. ගෙයි පිලිකන්න පැත්තෙන්ම සුරාජ් ගෙයි සාලෙට පිටුපස්සේ කාමරයට එක්ක ගියා. දවල් අංජලිට ආචාර කරපු කෙල්ල ඇදේ නිදි. නිමාලි අදුනගන්න අංජලීට අපහසු වුනේ නෑ තල එළලු කෙල්ලෙක් අතේ බත් පිඟානකුත් තියන් නිදා ඉන්න නිමලි ඇහැරවන්න හදනවා. නිමාලිටත් වඩා වැඩිමල් තවත් ගැහැණියක් පොඩි එකෙකුත් උකුලේ තියන් ඇස් වලින් කදුළු පිහිදාද ඉන්නේ ලොකු කල්පනාවකින්. "නිමාලී.. බත් ටිකක් කනවකෝ ඔහොම හිටියොත් ඔයත් ප්රිතාලේ නවත්වන්න වේවී" තල එළලු කෙල්ල කිව්වත් නිමාලි හැරුලාවත් බලන්නේ නෑ. "සංජීව ඔහේවත් කියලා බලනවකෝ ඊයේ ඉදන් බඩේ බත් ඇටයක් නෑ " සුරාජ්ගේ නම ඇහුනු ගමන් නිමාලි ඔලුව කෙලින් කරගත්තා. "කෝ... නෝනව හම්බ වුනාද" සුරාජ්ගේ පිටුපසින් හිටපු අංජලීව දැක්කේ එතකොට. "අනේ... නෝනා අම්ම අපිව දාල ගියා..." මහ හඩින් මොරතියන් අංජලීව බදාගත්තා. ඒකට නම් ආයෙත් සුරාජ්ට වගේම පොඩි එකා වඩාගෙන හිටපු ගෑණිත් අඩන්න ගත්තා. ඒ ප්රියංවදා හෙවත් සුරාජ්ගේ ලොකු අක්කා වෙන්න ඇතියි අංජලීට වැටහුනා. "අනේ ඔයා කවුදැයි දන්නේ නෑ කරපු උදව් වලට නම් ජාති ජාතිත් පින් " අංජලී මුකුත්ම නොකියාම දෙන්න අතරින් වාඩිවුනා. "අක්කේ අම්මා ඔයාව හොයනවා " අනුර දොර රෙද්දෙන් මුහුන දාල කිව්වත් අංජලීව දැක්කේ නෑ. "කෝ මට දෙන්න ඔය බත් එක " අංජලී අනුරට පිටුපස හරවලා චමරි හෙවත් අනුරගේ අක්කගේ අතේ තිබ්බ බත් එක අතට ගත්තා. පැයක් දෙකක් යද්දි මලගෙදර හිටපු බොහෝ අය ගෙවල් වලට ගිහිල්ලා තිබුනා. එච්චර සෙනඟක් හිටියේ නෑ. කෑම කෑවට පස්සේ නිමාලිත් ප්රියංවදත් ටික ටික යතා තත්වයට ආවා. සිරිල් මුදලාලිගේ විස්තර නොකීවත් තමන් කවුදැයි අංජලී ප්රියංවදාට වගේම නිමාලිටත් හෙමින් සැරේ කිව්ව. ඒත් නිමාලිට එහෙම මතකයක් තිබුනේ නෑ. ඒත් චමරි අදුනගත්තා. සුරාජ් නොකීවත් නිමාලියි චමරියි එදා ඉදන් හොද යාළුවෝ වුනත් සුරාජ් එක්ක තිබ්බ රහස් නම් දෙන්නම සගවාගෙන හිටියා. පංතියේ කොලො ටික නම් එළියෙයි මිදුලෙයි හිටියට මලගෙදර ඇතුලට නම් ආවේ නෑ. රෑ දහයත් පහුවෙලා වෑන් එකක් මිදුලෙම නවත්වද්දී අංජලී හිටියේ ප්රියංවදා එක්ක මලගෙදරට එන අය එක්ක කතාකර කර. මුල්ලෙම පුටුවේ නිමාලිත් හිටියත් වැඩි කතාවක් තිබුනේ නෑ. වෑන් එකෙන් ආපු කෙල්ල නම් අංජලී දැක්ක ගමන් අදුනගත්තා. මොනරාගල ඉන්ටර්නෙට් කැෆේ එකේ ගෑණි නිරෝමි සුරාජ් කොල්ලට කතාකරේ ධනුක අයියේ නමින්. පුම්බපු ඇගක් තිබ්බ උස මහත කොල්ලෙක්. ටී සට් එකත් ඇගට ඇලිලම තිබ්බා. පොර හොර ඇහැ අංජලී දිහාත් නිමාලි දිහාත් දානවා කිහිප විටක්ම දැක්කා. ගෑණි තනිකරලා මෑන් සුරාජ් එක්ක එළියට ගියා. එක පහුවෙද්දී වයසක ගෑනු දෙන්නෙක් සාලේ හිටියත් වෙන කවුරුත් හිටියේ නෑ. නිමාලියි ප්රියංවදායි දෙන්නත් කාමරයට ගියා. ඉස්සරහ මිදුලේ පොඩි කොල්ලෝ දෙන්නෙක් හිටියා කැරැම් ගගහ. සුරාජ් පේන්න හිටියේ නෑ. "පුතා.. සංජීව අයියා දැක්කද " "ඔය අඹ ගහ ලග ඉන්නේ" ගේ පැත්තෙන් අලුතින් ගහපු ටෙන්ට් එකේ පැත්තකින් තිබ්බ පුටුවක සුරාජ්ට නින්ද ගිහින්. "සුරාජ්. සුරාජ්.." සුරාජ් නැගිට්ටුවේ හරි අමාරුවෙන් කිහිප පාරක්ම කතා කරාට පස්සේ. "මේ..මාව ක්වාටස් එකට ගිහින් දාන්න පුලුවන්ද " "ඇයි අක්කේ යන්නද " "උදේට ස්කෝලෙට ගිහින් නිවාඩුවක් දාල එන්නම්" සුරාජුත් ඇගමැලි කඩලා පුටුවෙන් නැගිට්ටා. "කැලේ පාරෙන් යමුද ඉක්මනට යන්න පුළුවන් නෙහ් " "බය නැද්ද " " කාටද " "හොල්මන්වලට " "අනේ මේ එනවා යන්න පහුගිය දවස් ටිකේ ඕකේ ඉන්න හොල්මන් මම දැක්කා " "පියදාස අයියලගේ ගෙදර සයිකලේ ඒක අරන් යමු " "චමරි එක්ක ගියා වගේද " අංජලී සුරජ්ගේ අතත් මිරිකුවා වටපිටත් බලලා. "මෝටර් සයිකල් පදින්න බැරිද" ගේ පිලිකන්න පැත්තේ ටොයිලට් එකටත් පිටුපසින් යන්න ඕන. පොඩි කසුකුසුවක් ඇහුනත් කොහේන් එනවදැයි හරියටම කියන්නත් බෑ. සුරාජ් එක්ක කතාකර කර ගියත් ඔහු නිහඩවෙන්න යයි ඉගියක් පාද්දියි කසුකුසුව අංජලිටත් ඇහුනේ. කෙදිරිල්ලක් එක්ක ඇහුනු කසුකුසුවක්. සුරාජ් දොර ඉස්සරහට නොයා පැත්තක ඉදන් දොරට කන තිබ්බා. සුරාජ්ගේ කීමට අංජලීත් කන තිබ්බා. ඇතුල බැලුවට පේන්නේ නෑ කරුවලට. "ආහ්.. අනේ.... ඇතු.ලේ ය..ව.න්..න.. එපා..හේ.." "හරි.. හරි.. ඕයි එනකොට කියන්නම්" තට තට ගාන සද්දයකුත් එනවා. අංජලී හොදට අහලා පුරුදු කට හඩක්. අංජලී තවටිකක් කන දොරට තද කරා. මලිතියි දසුන්ගෙයි හඩවල් බව අංජලීට හොදටම තේරුනා. පේන විදියට මලිතිට දසුන අරිනවා ඇරිල්ලක් තප් තප් ගගා. ඉන්නේ දෙකට ගනින්න බෑ වගේ ඒ වුනාට පෙට්ටියත් කඩාගෙන. " ඔහොම යමුකෝ තොපිට දෙන්න ඉංජෙක්ෂන් එක " අංජලී විඩියො කරගන්න බැරිවුනත් කට හඩයි කෙදිරිල්ලයි රෙකෝඩ් කරා. ටොයිලට් එකට වතුර ගන්න වෙනම ටැංකියක් පිටින් බැදලා තිබුනා. "මුන් දෙන්නට දෙමුද දුවන්න වතුර පාරක්" "නෑවෙන්න ගහපන් " තරහටත් එක්ක අංජලී සුරාජ්ගේ කනට කොදුරලා ටොයිලට් එක පිටුපස්සේ කෙසෙල් පදුරට මුවාවුනා. සුරාජ් වතුර එකක් පුරවලා කෑන් එකට හුජ්ජත් කරා. ටොයිලට් එකේ පැත්තේ කවුළුවෙන් සුරාජ් වතුර පාර ගැහුව. "ඊයා.. කවුද පකයෙක් වතුර පාරක් ගැහුවා චු ගදේ බෑ ඈ.." මලිතිගේ හඩ අංජලීට හොදට ඇහුනා හීනව කොන්ට්රොල් කරගත්තේ අතේ යටි බාහුවම කටේ ඔබාගෙන. ටොයිලට් එකේ දොර ඇරන් දුව්වේ නම් දසුන් වෙන්න ඕන. චුට්ට වෙලාවකින් කෙල්ලත් දුවගෙන ගියා. ටොයිලට් එක පිටුපසින් තිබුනේ පදුරට අංජලී මුවා වුනා. වතුර පාර ගහපු සුරාජුත් අංජලී පිටුපසට ඇවිත් කට තද කරන් හිටියා. "හුත්තිලා බඩ වුනොත් ඒකේ වරදත් එන්නෙ මට " සුරාජ් කිව්වේ හිනාවත් තදකරන්. දෙන්න ටොයිලට් එක පිටුපස්සෙන් අඩිපාර දිගේ කැලෑව පත්තට ගියා. "හේන තියෙන්නේ මේ පැත්තෙතෙද " "ඔය පැත්තෙනුත් යන්න පුලුවන් වැඩිපුරම යන්නේ පාර පැත්තෙන් " "ඇයි හොල්මන් ඉන්න හින්දද" "සයිකලේ තියෙද්දී කෑලෑවේ රිංගන්නේ ඇයි" "මට ආසයි තමුසෙගේ පැල බලන්න " සුරාජ් පියදාස අයියලගේ කඩුල්ල පැනලා සයිකලේ අරගෙන ආවා. "ඇයි මට කිව්වේ නැත්තේ මෙහේ ස්කෝලෙට එන විත්තිය " "එහෙනම් මට බොරු නම් කිව්වේ ඇයි.. සංජීව නොකියා සුරාජ් කිව්වේ ඇයි. ඇතිමලේ නොකිය දොඹගහවෙල කිව්වේ ඇයි තමුසෙ එනවකෝ කෝලේ පිටටනිය වටේ දුවවල පන්තියට ගන්නේ" ඩෙනිම් කලිසම උඩින් කලවයත් මිරිකල සයිකලේ බාර් එකට පස්ස තියා ගත්තා. ගොඩක් දවසකට පස්සේ අංජලීට සුරාජ්ගේ උණුසුම දැනුනා. ඔහුගේ පපුවටම බරවෙල හිටපු නිසා දවස් ගානකින් නාල නැතිබවත් දැනුනා. "මේ ඊයේ ඇදගත්තු කලිසම නේද තාම ඇදන් ඉන්නේ " "මට ඔක්කොම එපා වෙලා තියෙන්නේ අක්කේ.. එහෙන් පොඩි අක්කා එයා ඉන්නේ ලොකු හිතේ අමාරුවකින්. පුළුවන් නම් අක්කේ ඔයා හෙට එනවා මේක දන්නේ ඔයා විතරක් හින්දා එයාගේ හිතට ලොකු දෙයක් " සුරාජ් එයාගේ දුක කියව කියව සෙමින් සයිකලේ පැදගෙන ගියා. ටෝච් එලියෙන් ගුරුපාරේ සයිකලේ යද්දී දෙපත්තෙන් ඇහෙන සත්තුන්ගේ සද්ද හැර වෙන මුකුත් ඇහෙන්නේ නෑ. පට්ටම පට්ට පාලු හරියක්. "මට තේරෙනවා.. ක්වාටස් එකට ගිහින් පොඩක් නිදාගෙන ඉදලා යන්න එලිවෙන්න කිට්ටු කරලා " සුරාජ් ඒකට මුකුත් කිව්වේ නෑ. ඒ හරියේ ගෙවලුත් නෑ මහ රෑ සත්තුන්ගේ සද්දෙත් එක්ක අමුතු අමුතු හඩවලුත් ඇහුනත් අංජලී ගනන් ගත්තේ නෑ. කැලෑවට මෙහායින් තියෙන අන්තිම ගෙදර සමීරලගේ ගෙදර. බිත්ති කපරාරු කරලා නැති වුනත් පුච්චපු ගඩොල් වලින් හදපු ගෙයක් තාම උළුවහු තියලත් නෑ. වටේටම පිටලෑලියි රබර් ලෑලියි ජනෙල් තියෙන තැන් වලට ගහලා. රට උළු සෙවිලි කරලා. "මේ ගේ හැදුවේ සමීර තනියමද " "ඔව් ගුණදාස මාමලගෙ හෙනත් ඊයේ පෙරේදා ගත්ත " "සමීර දිහා බලාගෙනවත් හැදෙනවා " "ඔන්න ඉතින් අක්කත් අම්ම වගේ බණ කියන්න එනවා " සමීරලගේ ගේ පහුකරල චුට්ට දුරක් ගියාට පස්සෙ නම් සයිකලේ පැදගෙන යන්න පුළුවන් කමක් තිබුනේ නෑ. අංජලි ටෝච් එක ගහහ ඉස්සරහින් ගියා. සයිකලේ තල්ලු කරන් සුරාජ් පස්සෙන් ආවා. බැලුවාම සමීරලගේ ගේ ලග ඉදන් මහලොකු දුරක් නෑ. මාන ගස් අතරින් තිබ්බ පොඩි අඩිපාරෙන් ගේ පිලිකන්නේ ටැංකිය ලගට ආවා. අංජලී ඉස්සර දොර වහලා කාමරයේ ලයිට් එක දැම්ම විතරයි සුරාජ් ඈව පිටුපස්සෙන්ම බදාගත්තා. ඈත් සුරාජ්ගේ පපුවට හේත්තු වුනා. " ඉන්නවකෝ පොඩ්ඩක්." "අද නම් මට ඉන්න බෑ හලෝ" "ගිහිල්ල නාගෙන එනවකෝ " අංජලී සුරාජ්ගේ දිහාවට හැරිලා කම්මුලට කිස් එකක් දුන්නා. සුරාජ් නාගෙන එන්න කලින් අංජලී ඇග හොදගෙන තෙත යට සාය පිටින්ම කාමරයට ඇවිත් අල්මාරිය ඇවිස්සුවා. සුරාජ්ට අදින්න සෝටකුයි නයිටියකුයි ගන්න. යට ඇදුම් එක්ක ගෙදරට අදින සෝට්ස් දැම්මේ අල්මාරියේ යටම කෑල්ලේ. කොන්දෙන් නැවිලා ඇදුම් අවුස්සද්දී කලවා වලට දැනිච හීතලට ඇංජලීගේ ඇගේ මයිලුත් කෙලින් වුනා. සුරාජ් තෙත ජොකා පිටින්ම නාල පොට්ටනිය ඇගේ පස්සට තියලා තද කරා. සෝට ඇදට දාල ඇද උඩින් සුරාජ්ගේ පොට්ටනිය ඉස්සරහින්ම වාඩිවුනා. වතුර බේරෙන ජොකාව ඉන දෙපැත්තෙන් පහලට ඇද්දා. සුරාජ්ගේ ඇස් දෙක තිබුනෙම තෙත යට සායෙන් මතුවෙලා පේන අංජලීගේ තන් පුඩු දිහා. කම්බිලි පණුවෙක් වගේ ඇකිලිච්ච පයිය දැක්කාම අංජලීට හිනාහත් එක්ක. ඇකිලිලත් අගල් තුනක් විතර ඒත් දිගයි රුපියලේ කාසියක් තරම් මහතයි. ඈට හිනහත් එක්ක. ඈ පොල්ල අල්ලට අරන් අනිත් අතින් පස්සට පිරිමැද්දා. සුරාජ් අංජලී දිහා ආසවෙවෙන් බලාගෙන ඉන්නවා. අංජලීත් ආසාවෙන්ම පොල්ලම කටට දාගෙන සූස් සූස් ගාගෙන උර උරා සුරාජ් දිහා බැලුවා. කම්බිලි පණුව වගේ තිබ්බ සුරාජ්ගේ පොල්ල චුට්ටෙන් චුට්ට දිගහැරෙන්න ගත්තා. අංජලීත් ඇටදෙක සිනිදුවට අතගාන ගමන් හිස ඉස්සරහට පස්සට කරන්න පටන් ගත්තා. සුරාජ් ජොකා පන්නලා කකුලක් උස්සලා ඇද උඩින් තිබ්බා. ඈ එක අතකින් ඇටදෙක අතගගා කටින් එලියට අරන් දෙතුන් වතාවක් අතේ ගගලා ආයෙත් කට ඇතුලට දාගෙන උරන්න ගත්තා. කට ඇතුලෙම පොල්ල ටිකෙන් ටික දිග ඇරුනා. ටිකෙන් ටික පොල්ල දික් වෙවී මහත්වෙනවා. අංජලී පොල්ල තොල් වලට තද කරන් පුක්ක්පලු දෙකෙන් අල්ලන් වේගයෙන් උස් පහත් වුනා. කිහිප පාරක්ම. නහර පීදිලා මහත් වෙච්ච පොල්ල ඇගේ කටින් එලියට බොග් ගාල පැන්න. පොල්ලේ පාමුලෙන්ම අල්ලන් දෙතුන් වතාවක් හෙමින් ඉස්සරහට පස්සට කරපු අංජලී ආයෙත් ටොපා කටේ දාගෙන චූස් චූස් ගගා ටොපා උර උර සුරාජ් දිහා බැලුවා. ඇගේ කම්මුල් අතගගා ඈ හිටියේ ඔහු වෙනම ලෝකෙක. ආයෙත් පොල්ල සුරාජ්ගේ බඩට තියලා තද කරලා මුලු දිවම එලියට දාල පොල්ලට තියලා තද කරා. එහෙන්මම කිහිප වතාවක්ම පහල ඉදන් උඩට ලෙව කෑව ආසාවෙන්. සුරාජ් ඇගේ කෙස් වැටියෙන් අල්ලලා පොල්ලට තියලා තදකරා තවත් ඉවසන්න බැරිම තැන. පහුගිය දවස් ටිකේම අතේවත් ගහන්න වෙලාවක් තිබුනේ නෑ. ඉක්මනට යන්න වගෙත් ආවා. සුරාජ් ඇගේ කිහිලි දෙකෙන් උඩට ඉස්සුවා. පිට දිගේ ගිය ඔහුගේ අත තෙත යට සාය ඇතුලෙන්ම ගියා. යට සායත් ඇගේ දෙපා පාමුලටම වැටුනා. අංජලී සුරාජ්ව දෑතින්ම බාදාගෙන ඔහුගේ කම්මුලට දිග උම්ම එකක් දීල නිකට උරහිසට තියාගත්තා. අංජලීගේ දුරකතනය එකදිගට නාදවෙන්න ගත්තා. නම්බර් එක නම් ටිකක් පුරුදු නම්බර් එකක්. "චමරි අක්කගෙන් " සුරාජ් අතදිගුකරත් අංජලී පැනලා පෝන් එක ගත්තා. "ඇයි චමරි..." "කෝ මිස් සංජීව.." "සංජීව සෙටියේ නිදි.." "පොඩි අක්කට.. ටිකක් සනීප නෑ වගේ බඩ රිදෙනවලු" "හරි.. චමරි අපි ඉක්මනට එන්නම් " පෝන් එක ඔෆ් කරලා අංජලී සුරාජ් දිහා බලාගෙන හිටියා. "අපි ඉක්මනට යමු පොඩි අක්කට සනීප නෑ " අංජලීගේ අතට අහුවුනේ ඩෙනිමක්.
The ending reinforces New Wela Katha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.