අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 31
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 31 highlights Walakatha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-07-02 21:59:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 31 highlights Walakatha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
සිරිල් මුදලාලිගේ වැල්ලවත්තේ ගෙදරට එල්ල වෙච්ච ප්රහාරයෙන් පස්සේ මාලතීගේ හිතේ සිරිල් මුදලාලි කෙරෙහි ඇතිවෙමින් තිබ්බ ගෞරවය බිංදුවටම බැස්සා. මාලතී මැරයන් දෙදෙනෙක් හදුනා ගත්ත. තියෙන තත්වේ එක්ක මාග්රට් හා ඕෂධී මාලතීව ගෙදරම නවත්ත ගත්තා. චන්න පොලිස් කේස් එකෙන් තවත් බය වුනා. මොකද පාතිමාව ගල්කිස්සේ හෝටලයේ නතර කරේ චන්නගේ නම දීලා. චන්නගේ වෙලාව හොදකමට හුකපු එකයි පාතිමාගේ අතරේ තිබ්බ සම්බන්දෙයි සිරිල් මුදලාලි ගැන පාතිමා කියපු දේවල් ඔක්කොම ඕෂධීට කියන්න වුනා. දවස් කිහිපයකින් කාර් එක හෝ දන්වත් බැරිවෙච්ච නිසා චන්න කාර් එක හෝදන්න පාන්දරම එලියට ගත්තත් පාතිමා කොහේ නවත්වන්නදැයි ඔහු දහ අතේ කල්පනා කරා. ගේට්ටුව ලග එකපාරටම ඇවිත් නතර කරපු ත්රිවිල් එක දැක්කත් ඔහු එච්චර ගනන් ගත්තේ නෑ. මොකද සමහර ක්ලයන්ට්ස් ඇඩ්වකේට් විජේසිරි හම්බවෙන්න පාන්දරම එන හින්දා. ඒත් ත්රිවිල් එකෙන් බැස්සේ සරම් කාරයෙක්. "මාලතී නෝන ඉන්නවද" "ඔහේ කවුද" "පියසේන... මාලතී නෝන හම්බවෙන්න ආවේ" චන්න ගෙට්ටුව ඇරලා පියසේන ඉස්තෝප්පුවෙන් වාඩිකෙරෙව්වා. සාලේ හිටපු කරුණම්මට පණිවිඩේ කියලා චන්න ආයෙත් ගියා කාර් එක හෝදන්න. මාලතී හිතුවෙම සිරිල් මුදලාලිගෙන් පණිවිඩයක් කියලමයි. "මොකෝ පියසේන පාන්දරම" "නෝන ලියන මහත්තයා හෝටලේ යතුරු කැරැල්ල නෝනට දෙන්න කිව්වා. දවස් කිහිපයකට හෝටලේ අරින්න වෙන්නේ නැහැයි කියලත් කිව්වා" මාලතීට හිතාගන්නවත් බැරිවුනා පියසේන කියපු දේ. සිරිසේන මුදලාලිගෙ අවසන් කටයුතු කරලත් පහුවෙනිදා ඇරපු හෝටලේ එකපාරටම වහනවා කිව්වාම මාලතීට හිතාගන්නවත් බැරිවුනා. මාලතීගේ ඔලුවට ආවෙම බැංකු ණය වාරිකය. එකක් හරි හිරවුනොත් තවත් ප්රශ්න ගොඩක පටන් ගැන්මක් කියලත් හිතුනා. අනික සිරිල් මුදලාලි කියලත් කඩේ මුදල් එක දවසකවත් ගෙනත් නොදීපු එකත් ප්රශ්නයක් වුනා. "හෝටලේ වැඩ කරන මිනිස්සු ගෙවල් වල ගියාද" "නෑ නෝන මන් යනගමන් කියාගෙන යන්න හිටියේ" "මන් එනකම් ඉන්න කියන්න" "නෝන ලියන මහත්තයා කිව්වේ..." ඒකට නම් මාලතීට මල පැන්න. හරියට පියසේන කතා කරන්නේ හෝටලේ අයිතිකාරය ලියන්නා වගේ නෙහ්. අනික හෝටලේ බදු ගත්තේත් සිරිල් මුදලාලි මිසක් ලියන්නා නොවේ නෙහ්. "මන් කියන එක කරනවා මන් එනකම් හැමෝටම ඉන්න කියනවා" හෝටලේ හදීසියෙම වහන්න හදපු එක කාටත් හිතාගන්න බැරිවුනා. "අපි මෙච්චර කාලයක් ලියන්නා විශ්වාස කරපු නිසානෙහ් අපිට මෙහෙම උනේ. මන් ගිහිල්ල බලන්නම් වැඩ කරන මිනිස්සු එක්කත් කතා කරලා" "ඇන්ටී පුලුවන්නම් හෝටලේ කරගෙන යන්න බලන්න අනික දවසකට කොච්චර බිස්නස් වෙනවද කියලත් බලාගන්න පුළුවන්" අනික ර්තජන එල්ල වුනේ ගෙදරට මිසක් හෝටලයට නොවේ නෙහ්. ඕෂධී මේ ගැන කියන්න අංජලීට ගත්තත් වැඩ කරේ නැ. සිරිල් මුදලාලි මාලතීට දුන්න නම්බර් එකටත් ගත්තත් වැඩක් වුනේ නෑ. "එහෙනම් අක්කේ චන්නවත් එක්ක යන්න" "ඔව් ඇන්ටී චන්නවත් එක්ක යන්න" ගල්කිස්සේ හෝටලයට යන්නේ කොහොමදැයි චන්නත් කල්පනා කර කරහිටිය. ඕෂධී ඇවිත් මාලති එක්ක අද හෝටලයට යන්න කියපු එක නම් ලැබිච පිනා චන්ස් එකක් වගේ. නිෂාධිට පොඩි උණ ගතියක් තිබුනත් පීඨෙට යන්නම ඕන දවසක් නිසා මාලතීත් එක්කම නිෂාධිත් ගියා. සිරිසේන මුදලාලිට හෝටලයට යන්න නොහැකි විට මාලතීත් විටින් විට හෝටලයට ගිහිල්ලා තිබ්බ නිසා හෝටල් කෙරුවාව මාලතීට අලුත් දෙයක් නොවේ. චන්න මාලතීව හොටලෙන් ලගින් දාල නිෂාධිව වෛද්ය පීඨයට දාන්න පිටත් වුනා. දෙහිවල පහුකරලා වැල්ලවත්ත පැත්තට යද්දී ෆුඩ් සිටිය දැක්ක ගමන් චන්නට ආයෙත් පාතිමාව මතක් වුනා. එතනින් එහාට අදත් ලොකු බ්ලොක් එකක් තිබුනා. "චන්න කොහේද අර සුරුට්ටුවගේ ගෙදර තියෙන්නේ" "ඔය චුට්ටක් ඉස්සරහ" චුට්ටක් ඉස්සරහට ගියාට පස්සේ ඊයේ වගේම අදත් පොලිස් වාහන දෙක තුනක්ම සිරිල් මුදලාලිගේ ෆැලැට් එක ඉස්සරහින් නවත්තලා තිබ්බා. "අපරාධයක් සිදු වූ ස්ථානයකි" යයි පොඩි බෝඩ් එකක් ගහලා. පොලිස් කාරයෙක් අතේ හිටපු බල්ල දැක්කාම චන්න තවත් අල්සෙට් ගියා. පහල තිබ්බ ග්රොසරියත් වහලා තිබ්බා. "පට්ට කේස් එකක් නෙහ් වෙලා තියෙන්නේ පොලිස් ජිප් කීයක්ද" චන්න හ්මි කිව්වා මිසක් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. තනි පේලිය දිගේ කාර් එක පදවගෙන ගියත් චන්නගේ හිත තවත් බය වුනා. "මට ඇත්ත කියනෝ ඇයි අර ගෑණිට රූම් එකක් අරන් දුන්නේ" "අනේ මන්ද චුටි මැණිකේ ලොකු මැණිකෙගේ වැඩ වලට හවුල් වෙන්න ගිහින් මාවත් කූඩුවට දාවිද දන්නේ නෑ" චන්නත් උත්තරේ දුන්නේ ඕෂධීගේ පිටින් යවලා. "ඒ ගෑණිට රූම් එකක් අරන් දෙන්නයි අක්ක කිව්වට ඒකිත් එක්ක නිදා ගන්නෙයි කිව්වේ නෑ නෙහ්" "ඒ ගෑණිට කිට්ටුවෙන්නේ නැතුව ඔය විස්තර ගන්නේ කොහොමද" නිෂාධිත් හරියට ඇඩ්වකේට් විජේසිරිම තමයි. කියන දේත් මූනටම අතාරිනවා. අගමුලත් එක්කම අහනවා. අපරාදේ මෙඩිකල් පැකල්ටි නොයා ලෝ පැකල්ටි යවන්න තිබ්බේ. "ඔය ගෑනි ලස්සනද" "ලොකු මැණිකෙ තරම් ලස්සන නෑ" "ඇයි ඕයි එතකොට මම කැතයිද මට වඩා එකී ලස්සනයිද" නිෂාධිගේ ප්රශ්න ඇහිල්ලත් කෙලවරක් නෑ. "පිස්සුද මගේ මැණිකෙලා දෙන්න කිට්ටුවෙන්වත් තියන්න බෑ ඒකි ලස්සන ඇති සමහර විට අර පොඩි එකී ඉපදෙන්න කලින්" "අනේ තමුසෙගේ බටර් අහුවෙන්න නම් එපා දැන් තමුසේ අක්කට වගේම මටත් අයිතියි හරිද" "අයිතිය කොහොම වෙතත් එදා වගේ කනේ පාරක් නම් සුර්ව ඇන්ඩ් සොට්" චන්න කතාවෙන් කතාව ෆැකල්ටියටම ආව. "ඇතුලේ ඔඩිටෝරියන් එක ලග පාකින් එකට දානවකෝ ඔතන ඉන්නවා මම එනකම් බලාගෙන ඉන්න ඇබලයෙක්". ඌ ඈට වඩා අවුරුද්දක් සිනියර් බැච් එකේ බුවෙක්. ගෙවල් කලුතර පැත්තෙලු. සාමාන්ය මධ්යම පංතික පවුලක එකෙක්. ෆැකල්ටියේ ගොඩක් උන් ඌට නම දාලා තිබුනෙත් ආට්සිරා කියලා වුනත් ඒ ඇයිදැයි කවුරුත් දන්නේ නෑ. ඌට ලස්සනට චිත්ර අදින්න පුලුවන්හු. හැමදේම සිරියස් විදියට හිතනවලු ඒ හින්දා වෙන්න ඇති. පැකල්ටියේ හැම එක්සිබිෂන් එකකම මූ කැපිලා පේන චරිතයක් වුනා. මාස දෙක තුනක් තිස්සේ ඌ නිෂාධිගේ පස්සෙන්ම වැටිලා. නිෂාධිට මේක තේරිනු හින්දා ඌට ඇති අකැමැත්ත කිව්වා. ඒත් ඌ පස්සෙන් එන එක නැවැත්තුව්වෙ නෑ. ඌගේ ඇත්ත නම කවිඳු තාරක. වැඩේ හරි යන්නෙම නැති තැන ඌට හොද පාඩමක් උගන්වන්න ඈ තීරණයක් ගත්තා. නිෂධී චන්නගේ උඩබාහුවෙන් අල්ලගෙන ඩ්රයිවින් සීට් එක පැත්තේ විදුරුව පහත් කරා. චන්න වෙනදා කාර් එක නවත්වන තැනටම ආවා. පාකින් එක ඉස්සරහ කොන්ක්රිට් බංකුවේ ඉන්න එකා නම් දවස් කීහිපයක්ම චන්න දැක්කා. කලින් දවසක කිස් එකක් දුන්නෙත් ඌට පේන්න. කාර් එක එනවත් එක්කම පොර බංකුවෙන් නැගිට්ටත් ඇස් තිබුනේ කාර් එක දිහාවේ. නිෂාධී චන්නගේ බෙල්ල වටේ අත දාලා අරූට පේන්නම චන්නට කිස් එකක් දීල යටි තොල කට ඇතුලට දාගෙන උරන්න ගත්තා. චන්නත් ඌ දිහාවත් නොබලාම නිෂාධිගේ බෙල්ල වටේ අත දාල නිෂාධිව තවත් ලගට ඇදලා ගත්තා. ඌ චන්න දිහායි නිෂාධි දිහායි කන්න වගේ බලාගෙන ඉන්නවා. අතේ තිබ්බ ෆයිල් එකෙන් කොන්ක්රිට් බංකුවට චටාස් ගහලා ගහලා පොර නැගිටලා කාර් එක දිහාවත් නොබලම ගියා. "අරූ වහ බොයිද දන්නේ නෑ" "අනේ වහ බීගන්න බැරිනම් කෝච්චියට පනින්න කියනෝ නොදකින් පකය ආයෙත් ආවොත් නම් අම්මට හුකවනවා මන්" නිෂාධී හිටියේ මලම පැනලා. නිෂාධි බෑග් එකත් කරට දාගෙන බහින්න ලෑස්ති වුනා. චන්න ආයෙත් ඇව ඇදල තොලටම කිස් එකක් දුන්න හොරෙන් බලාගෙන හිටපු අනිත් උන් දෙන්නටත් පේන්නම. "අම්මෝ ඒක නම් .. ඒකට රිටන් එක දෙන්නම් අද රෑට". නිෂාධි චන්නගේ කලවය කොනිත්තලාම බැහැල ගියා. මාලතී හොටලය අරින්න කලින් වැඩකරන සේවකයෝ ඔකොම ගෙන්නුවා. සේවකයන්ට පුදුමයි මාලතී ආපු එකම. සේවකයෝ දෙතුන් දෙනෙක් හැර අනිත් ඔක්කොම සේවකයෝ අවුරුදු ගානක් හෝටලේ වැඩ කරපු අය. තාම ගිය මාසේ පඩියවත් සේවකයන්ට දීල නෑ. පියසේනයි බිල් ලියන එකයි හැර අනුත් සියලුම සේවකයන් ඇවිත් හිටියා. "දුත් එක්ක කතා කරලා ඔයාලගේ පඩි ප්රනෛත් විසදලා දෙන්නම් එහෙනම් හෝටලේ වැඩ පටන් ගන්න බිල් ලියන වැඩේ බුද්ධිපාල බාරගන්න" බුද්ධිපාල සිරිසේන මුදලාලිට එදා ඉදන් හිතවත් එකෙක්. සිරිසේන මුදලාලි නැතිවුනට පස්සේ ඔහු බේකරියට දාලා. වෙනදා හත වෙද්දී අරින හෝටලේ අද අරිද්දී අටාමාර විතර වුනා. අද හෝටලේ වහන බව පියසේන උදේම ඇවිත් කුක්ට කියලා ගිහිල්ල තිබ්බ නිසා උදේ පානුත් නෑ උදේ කෑම මුකුත්ම නෑ. තේ බොන්න මිනිස්සු ආවට එක එකා හැරිලා ගියා. වැඩට යන මිනිස්සු කොච්චියෙන් එහෙම නැත්තම් බස් එකෙන් බැහැලා කෙලින්ම හෝටලේට එනවා. ඒත් ආපු හැම මිනිහෙක්ම හිස් අතින් යද්දී මාලතීට දුකකුත් හිතුනා. සිරිසේන මුදලාලි නැතිවෙච්ච කාලෙම හෝටලේ කරගෙන ගියා නම් යැයි හිතෙද්දී. ඒත් ලියන්නා කඩේ වැහුවේ ඇයි දැයි මාලතී හතර අතේ කල්පනා කරත් හේතුව නම් හොයාගන්න බැරි වුනා. චන්න ජනහිත හෝටලය ඉස්සරහම අයිනට වෙන්න වාහනය නවත්තලා මාලතීට පෙන්න චුට්ට වෙලාවක් හිටියා. මාලතී කැසියර් කූඩුවෙන් කොයි මොහොතේ එහේට මෙහේට වෙයිදැයි බලාගෙන හිටපු චන්න ඈ කුස්සිය පැත්තට යද්දිම පාර එහා පැත්තට පැන්න. හරියට පත්තර කඩේ ඉස්සරහම නැවතුනා. "හිඟන රජුට එරෙහි පතාල ප්රහාරය" "වැල්ලවත්තේදී පාතාල කල්ලි දෙකක් ගැටේ හිඟන රජු පනී" වගේ හෙඩ් ලයින්. චන්න සති අන්ත ලංකාදීපෙයි අද පත්තරයකුයි අරන් ගල්කිස්ස පැත්තට යන ත්රිවිල් එකකට අත දැම්මා. සති අන්ත ලංකාදීපේ නම් ගත්තේ ලහිපිට බලන්න ඕන හින්දා. අද පත්තරේ තිබුනේ ඊයේ පොලීසියෙන් දැන ගත්තු දේවල් හැර වෙන විශේෂ යමක් තිබුනෙම නෑ. අඩුම ගානේ සුරුට්ටුවා කියන නම හරි සිරිල් මුදලාලිගේ නමවත් තිබුනේ නෑ. පොලිසියෙදිවත් සිරිල් මුදලාලිගේ නමවත් නොකියවෙච්ච එක ඇත්තටම පුදුමයි. කාමරයේ දොර ඇරියේ ෆාතිමා. ගෑනිගේ මුහුන චන්න දැක්ක ගමන් වෙනස් වුනා. මුකුත්ම කතා නැතුව යන්න හැදුවත් චන්න ඇගේ පුක මිරිකුවා. අතට ගහලා රියානා දිහා බලලා බැල්කනිය දිහාවට ගියා. අම්මයි දුවයි ඇද උඩ ඉදන් චිත්ර ඇදලා. කෙල්ලයි අම්මයි ලස්සනට කලිසම් කාරයෝ දෙන්නෙක් ඇදලා. රියානා චිත්ර සිහියෙන් ආසාවෙන් පාට කරනවා. චන්න රියානාගේ ඔලුව අතගාල බැල්කනියේ වාඩිවෙලා ඉන්න ෆාතිමා ලගට ගියා. "ඇයි ආවේ..." ෆාතිමා ඉන්නේ කිසිම දෙයක් නොවෙච්ච ගානට. ටිකක් කේන්තියෙන්. චන්න මුකුත්ම නොකියා ෆාතිමා ලගට අද පත්තරේ විසිකරා. පත්තරේ හෙඩ් ලයින් එක දැක්ක ෆාතිමා පත්තරේ දිහායි චන්න දිහායි බැලුවේ ඇස් දෙකත් ලොකු කරලා. "දැන් ආවෙත් කාරෙක මග දාල ඔයා මෙහේ ඉන්නවයි දන්නවා නම් මෙහාටත් පොලීසිය ඒවි" චන්නගේ කතාවට ෆාතිමා තවත් බය වුනා. "මෙහෙන් කොහාට හරි යන්න වෙනවා" "කොහාටද යන්නේ" චන්න ලංකාදීපේ දිග ඇරලා ලහිපිට අතිරේකය අතට ගත්තා. "මට හිතෙන විදියට ටිකට් දුරකට" ෆාතිමා හිටියේ වෙන සිහියක. "සික් අර වයසක මනුෂ්යයත් මරලා" "කවුද" "මතක නැද්ද පඩිපෙළ ලගම ඉන්න මනුෂ්යය ඔය මිනිහ තමයි එන්නේ කවුද ඔක්කොම විස්තර ලැනීට දෙන්නේ.. එයාලගේ ගමේ මනුෂ්යයෙක්" "කොහේද එයාගේ ගම" "මොනරාගල පැත්තේ කොටියාගල" "කොටියාගල ඒ කොහේද" "මොනරාගල ඇතිමලේ පැත්තේ තියෙන ගමක්" "ඇතිමලේ..." "එහේ තමයි එයාගේ මුල් ගෑනි ඉන්නේ. ඔය වයසක මනුෂ්යයත් ඒ කිට්ටුව" චන්නට මතක් වුනේ අංජලීව. ගිහිල්ලා තියෙන්නේ මකර කටටම නෙහ්. "ඔහොම බලද්දී ඔය මිනිහට තවත් ගෑනු ඉන්නවද දන්නේ නෑ". චන්න වචනේ නිකමට දාල බැලුවා අංජලී ගැන ෆාතිමා දන්නවද බලන්න. "බිජ්ජ කපන්න කලින් නම් ගෑනු ඉන්න ඇති. බිජ්ජ කැපුවට පස්සේ මොන ගෑනිද ඔය මිනිහ එක්ක යන්නේ මම හිටියට" චන්න ඉන් එහාට මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. "මට පෑනක් ගෙනත් දෙනවකෝ" "දුරකට ගිහිල්ලා හරි යන්නේ නෑ කෙල්ල ස්කෝලෙකට දාගන්න ඕන නැත්නම් මට වෙච්ච දේමයි කෙල්ලටත් වෙන්නේ" චන්න කොළඹ කිට්ටුව බද්දට හරි විකුණන ගෙවල් රවුම් කරගෙන ගියා. ෆාතිමාත් හොටදා ගෙන චන්න රවුම් කරන දැන්වීම් කියවන්න ගත්තා. "චන්න මේ විජේරාම හන්දියේ තියෙන ගේ ගැන පොඩ්ඩක් බලනවකෝ" "මගේ පෝන් එකේ සල්ලි නෑ කාඩ් එකක් දාන්න අමතක වුනා" ෆාතිමාගේ පෝන් එකෙන් කෝල් එක අරන් චන්නට දුන්නා. විජේරාම හංදියේ ලග තියෙන ගේ විකුණලා. කෝල් එක දිගට ගත්තත් වැඩක් වුනේ නෑ. අන්තිමට තිබ්බ කළුබෝවිල රෝහල ලග ගේ බලන්න යන්න ෆාතිමාට ඕන වුනත් යන්න විදියක් නෑ. "ඔයා ඉන්න මොකෙක් හරි දැක්කොත් ඔක්කොම ඉවරයි. එතන ගේ හොදනම් මන් කෝල් එකක් දෙන්නම්" රියානා චිත්රෙ පාටකරගෙන ඇවිත් චන්නගේ උකුලට පැන්න. චන්න පිටවෙලා ගියාට පස්සේ ෆාතිමා වැල්ලවත්තේ ග්රොසරියේ නංගිට කෝල් එකක් දුන්න විස්තර දැනගන්න. දෙතුන් පාරක් ගත්තත් අන්සර් කරේ නෑ. මොහොක හරි වැඩක යෙදිලා ඇතියි ෆාතිමාට හිතුනා. රියානාටත් මොකක් හෝ ඉවක් වැටිලා. පත්තරේ හෙඩ් ලයින් එකත් කියව කියව ෆාතිමාගෙන් ප්රශ්න කරන්න ගත්තා. ඇගේ ප්රශ්න වලටත් එහෙන් මෙහෙන් උත්තර දිදී ආයෙමත් ග්රොසරියේ නංගිට කෝල් එකක් ගත්තා. පෝන් එක ඕෆ්. පාතිමා ලොකු හුස්මක් පිටකරලා රියානා එක්ක ආයෙත් ඇදට ගියා. රියානාටත් චිත්ර අදිනවා හැර වෙන වැඩක් ඇත්තෙම නෑ. චිත්ර පොතෙන් භාගෙකටත් වැඩිය චිත්ර ඇදලා. ඒත් ඉතින් කෙල්ල වෙන මොනවා කරන්නද. ෆාතිමාට චන්නගේත් මොකක්ද අමුතු වෙනසක් තේරුනා. ආපු හැම වෙලාවෙම ඇගේ හැම තැනම අතපත ගගා ඈව අවුස්සන චන්න අද උපාසකයෙක් වගේ හිටපු එක ගැන නම් ලොකු සැකයක් තිබුනා. "සල්ලි ආකරයක හිටියත් දැන දැන අමාරුවේ වැටෙන්නේ මොන එකාදැයි" ෆාතිමාම කල්පනා කරා. ඈට මතක් වෙන්නෙම අතීතය. අමීර් හිරේට ගියපු හින්දා පුංචි කාලයක් සතුටින් හිටපු හැටි ෆාතිමාට මතක් වුනා. සිකුරාදා දවසක් නිසා කතරගම භවානි හෝටලයේ සෙනගත් වැඩියි. දෙවාලෙට ගිහිල්ලා එන මිනිස්සුයි දෙවාලෙට යන මිනිස්සුයි ටවුමෙම පිරිලා තිබුනා. බඩත් උස්සගෙන ෆාතිමාත් කැසියර් එකට වෙලා හිටියේ මිනිස්සු හෝටලය පිරෙන්න හිටපු හින්දා. ලැනී ගමේ උන් වගයක් ගෙන්නගෙන පූජා වට්ටි කඩයකුයි රසකැවිලි කඩේකුයි වෙනම කරගෙන ගියා. දෙකම තිබුනේ දේවාලෙටයි හෝටලයටයි යන එන පාර කිට්ටුවම. මිනිස්සු පිරිච්ච දවස්වලට ලැනීට ගොඩක් වැඩ තිබුනා. දේවාලෙට යන පාර දෙපැත්තේ හිඟන්නෝ දහ පහලොස් දෙනෙක් සෙට් කරන් අරක්කුයි ගංජයි විකුනන සයිඩ් බිස්නස් එකකුත් කරගෙන ගියා. එක මෙහෙයුවේ ජෝසප්. ඇත්තටම රස කැවිලි කඩෙයි පුජා වට්ටි කඩෙයි කරේ නමට. මොකද හාලිඇල වයින් ස්ටෝස් එකේ ලොරිය එන දවසට අරක්කු කේස් විස්සක් විසිපහක් වෙනම ස්ටොක් කරගෙන තිබුනා. වැඩි මිලට අරක්කුයි ගංජයි විකුනන එක අඩුම ගානේ ඒකාලේ ෆාතිමාවත් දැනන් හිටියේ නෑ. බඩත් උස්සන් ෆාතිමාට කැසියර් එකට යන්න වුනෙත් ඒ හින්දා. මිනිස්සු අතරේ පොඩි කසුකුසුවකුත් ගියා රණ්ඩුවක් ගැන. ටවුමේ සෙනග පිරුනාම රණ්ඩුවක් දෙකක් යන එක ෆාතිමාට ලොකු ආරංචියක් වුනෙත් නැ. අල්ලපු කඩේ අයියා හතිදාගෙන දුවගෙන කඩේට ආවා. "නංගී.. අමීර්.. ලෑනී මුදලාලිට වට කරන් ගහනවා බස් ස්ටෑන්ඩ් එක ඉස්සරහා" ෆාතිමාගේ ඇගත් එක්ක පනනැතිවෙලා ගියා. ෆාතිමාට කරගන්න දෙයක් තිබුනෙම නෑ. කඩේ ඉස්සරහ ත්රිවිල් තිබුනට එකෙක් ආවේ නෑ යන්න. පුජාවට්ටි කඩේ භාරදීපු ජෝසප් දුවගෙන ඇවිත් කඩේ හිටපු මිනිස්සුත් යවලා ෆාතිමාව ගෙදරට එක්ක ගිහින් වාහනේ එලියට ගත්තා. ජෝසප්ගේ බලකිරීමටම ගේට්ටුවත් වහලා ෆාතිමාට ගේ ඇතුලට වෙලාම ඉන්න වුනා. කිසිම කෙනෙක් කිසි දෙයක් කියන්නේ නෑ. හෝටලයේ වැඩ කරපු උනුයි රසකැවිලි කඩේ උනුයි හැම එකාගේම අතේ කඩුයි පොලු මුගුරුයි. ෆාතිමා සෆ්රාස් මුදලාලිටත් කතා කරලා ඔහුවත් ගෙන්න ගත්තා. එතකොටත් අමීර්වයි ගෝලයෝ ටිකයි අත් අඩංගුවටත් අරන්. ජෝසප් ආවේ පහුවෙනිදා උදේ. "නෝනා මුදලාලි ඉන්නේ කොළඹ ස්පිරිතාලේ.. ටිකක් අමාරුයි.." ජෝසප් ගෙදර වාහනෙන් ගෝලයෝ එක්ක යද්දී සෆ්රාස් මුදලාලිගේ වාහනයෙන් පාතිමා කොළඹ බලා පිටත් වුනා. ලැනි හිටියේ දැඩි සත්කාර ඒකකයේ. බලන්න තිබුනේ පුංචි කවුළුවකින්. ඇඟ හැමතැනම වෙළුම් පටි වලින් ඔතලා. මැෂින් වටේටම හයි කරලා. ෆාතිමාගේ අම්මයි අක්කයි දෙපැත්තෙන් අල්ලාගෙන හිටියත් දැක්ක දෙයින් ඈට සිහියත් නැතිවුනා. සිහිය එද්දී ෆාතිමා හිටියේ පුටුවක වාඩිවෙලා. එතන ඉන්න අමාරු හින්දා අම්මගෙයි අක්කගෙයි වාරුවෙන් වාහනයට යන්න ලෑස්ති වෙද්දී ජෝසප් කවුද මනුෂ්යයෙක් එක්ක ආව. "නෝනා මේ මහත්තයා තමයි අපේ මුදලාලි ප්රිතාලෙට එක්ක ගිහින් තියෙන්නේ" සෆ්රාස් මුදලාලි ඔහුගෙන් විස්තර අහන්න පටන් ගත්තා. "දෙහිවල ටවුමේ ජනහිත හෝටලයේ ලියන මහත්තයා මම" ෆාතිමා ලොකු හුස්මක් අරන් පිටකරලා රියානා දිහා බැලුවා. කෙල්ලට චිත්ර පොත උඩම නින්ද ගිහිල්ලා. මේම්සේ උඩ තිබ්බ පෝන් එක ආයෙත් රින්ස් යනවා. ෆාතිමා ඔලුව් උස්සලා පෝන් එක දිහා බැලුවා. කෝල් එක ස්වණගෙන්.
This section develops the story with Wal Katha PDF in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
"අනේ.. ස්වණා ඔයාට කී පරක් ගත්තද මගේ අම්ම වගේ හැමදාම පිහිටවෙන ඔයාටත් මාව එපාවුනාද" ෆාතිමාට හිතට දැනිච්ච හැගීමෙන් කියවගෙන ගියා. හෝටලයෙන් එලියට ආපු චන්න ත්රිවිල් එකක් අරගෙනම කලුබෝවිලට ගියා. ගෙවල් අයිතිකාරයා ඉන්නේ ඇන්ඩසන් පාරේ. "මේකෙන්ම යමුද ගේ බලන්න" චන්න දැක්ක ගමන් මිනිහගේ මූනත් ඇඹුල් වුනා. තඩි පෙජොරෝවකින් එහෙම නැත්නම් බෙන්ස් එකකින් ඇවිත් බහීවි යයි හිතන්න ඇති. කලුබෝවිල හොස්පිට්ල් එක තාප්පේ අද්දරින් මීටර් පනහක් විතර ඇතුලට යන්න ඕන. එච්චර දුරක් නෑ. ස්වයංක්රීයව ඇරෙන වැහෙන රෝලර් එකකින් ගේට්ටුව ඇරෙන්නෙත් වැහෙන්නෙත්. වටේටම අඩි අටකට වැඩිය උස තාප්පයක් ගහලා තට්ටු දෙකේ ගෙයක්. ටයිල් අල්ලපු පොලව. "මේ ගේ පුතාගේ. එයාලට ඔස්ට්රේලියාවේ සිටිසන් හම්බවුනා. තව මාස හයකින් ලංකාවට එනවා එයාලා හිතාගෙන ඉන්නේ ඇවිත් විකුණනන්න" ගේ නම් හැම පැත්තෙන්ම හොදයි. ආරක්ෂාව උපරිමයෙන් තිබුනා. මාසේ කුලිය පනස් දාහක් කියලා හතලිස් පන්දාහට අඩු කරා. මාස හයකම කී මනී ඕන. පොර වැඩිය අනන් මනන් ඇහුවෙත් නෑ. "විකුණනවා නම් ගාන කොහොමද" පොර චන්න දිහා බලන් හිටියේ "ඇයි ගන්නද" කියන්නවගේ. "පුතාගෙන් අහන්න ඕන. ගෙදර බඩු එක්කම දෙන හින්දා තුනක් තමයි කලින් කිව්වේ බට් නොට් සුර්වර්". තුනක් කිව්වේ කෝටි තුනක්. මේවගේ තැනකට ආවට පස්සේ කවුරුත් හොයලා බලන්නෙත් නැ. ලෝයර් කෙනෙක් ලග ලියලා හෙට වුනත් පදිංචියට එන්න පුළුවන්. චන්නගේ හිතට මාර ෆිට් එකක් දැනුනා. ෆාතිමාට ඕන නම් ගේ සල්ලිවලට ගන්නත් පුළුවන් නැත්නම් මාස හයක් ලෙහෙසියෙන් ඉන්න පුළුවන්. එයාට කැමති හුත්තක් කරගන්න පුළුවන් ලොකු බරකින් හිත නිදහස් වුනා වගේ හැගීමක් චන්නට දැනුනා. චන්න වීල් එකෙන්ම ඇවිත් දෙහිවල හංදියෙන් බහිද්දියි ඔලුවට ආවේ මාලතී කොහේද ගියේ ඇහුවොත් දෙන්න ඕන උත්තරේ. "ශික් අතේ තිබ්බ පත්තරෙත් දාල නෙහ් ආවේ" ආයෙත් පත්තරයක් අරන් පාර පැනල යද්දියි දැක්කේ පොලිස් ජීප් එක. පොලිසියේ උන් තාමත් ජිප් එකෙන් බහිනවා පස් හය දෙනෙක්ම හැම එකා අතේම ටී පනස් හයක්. මාරුවෙලා යන්නත් බෑ. "ඕන හුත්තක්" හිතාගෙනම කඩේට ගොඩවුනා. මාලතීව පොලිස් කාරයො ටික වටකරන් ඉන්නවා. "කවුද හීනටිගෙදර බාලතන්ත්රි කරුණාපාල" "නෑ.. මහත්තයා" මාලතී එකපාරටම ශොක් වෙච්ච පාර ලියන කැල්ල ගිලුනා. "ලියන මහත්තයා" එක පාරටම අයුධ එක්ක බැස්සාම මොකාද බය නොවෙන්නේ. "මොකද ඇන්ටී..." කියාගෙනම චන්න මාලතී ලගට එන්න හැදුවා. "කවුද මේ.." "ඇඩ්වකේට් විජේසිරිගේ ඥාති පුතෙක් ඉන්නෙත් එහේ" මාලතී පොඩ්ඩක් ශොක් වෙලා වගේ උත්තර දෙනවා. "මේ ඉන්නේ සිරිසේන මුදලාලිගේ නෝන. ඇයි මෙහෙම ප්රශ්න කරන්නේ පැමිනිල්ල දැම්මෙත් අපි පොඩ්ඩක් ඉන්න මාමාට කෝල් එකක් දෙන්න" එස් අයි කාරයගේ සද්දෙ පඩේකට ගනන් නොගෙන චන්න හඩ මතුකරා. "මගේ මහත්තයා නැතිවුනාට පස්සේ හෝටලේ කරගෙන ගියේ ලියන මහත්තයා" චන්න හිටපු නිසා අලුත් පනක් ලැබුනා වගේ මාලතීත් කතා කරන්න ගත්තා. "නෑ..නෑ.. ඇඩ්වකේට් විජේසිරිට කතා කරන්න ඔනැ නෑ ඊයේ වැල්ලවත්තේ වෙච්ච සිද්දියට හීනටිගෙදර බාලතන්ත්රි කරුණාපාල ගෙනුයි පියසේන විදානපතිරණගෙනුයි ප්රශ්න කරන්න ඕන" "මම මේ හෝටලයට ආවේ කාලෙකට පස්සේ අද උදේ පියසේන හෝටලේ යතුරු කැරැල්ල ගෙනත් දුන්න හෝටලේ වහන්න දුන්නේ නෑ" "කොහේද ගෙවල් තියෙන්නේ" මාලතී බුද්ධිපාලත් ගෙන්නලා ඉන්න තැන් කිව්වට පස්සෙයි පොලීසිය යන්න හැදුවේ. චන්න හරි අමාරුවෙන් දගලලා ඕෂධීට කොල් එක අරන් එස් අයි කාරයට පෝන් එක දුන්න. "ඇඩ්වකේට් විජේසිරි ලයින් එකේ" ඒකට නම් එස් අයි කාරයත් පොඩ්ඩක් අප්සට් ගියා. මුලින්ම සර් කියලා පස්සේ මැඩම් කිව්වා. "නෑ..මැඩම්.. ඊයේ වෙච්ච සිද්දියට අපි තවත් දෙන්නෙක් හොයනවා. හීනටිගෙදර බාලතන්ත්රි කරුණාපාලගෙනුයි පියසේන විදානපතිරණගෙනුයි ප්රශ්න කරන්න තියෙනවා. මැඩම් පුළුවන් නම් ඕ.අයි.සී මහත්තයා හම්බවෙන්න එතකොට විස්තර කියාවි" හුකනවා තියලා කේස් එක දැන් යන්නේ වෙන පැත්තකට. ඒකෙන් මේකෙන් මෙච්චර වෙලා ගියේ කොහේදැයි මාලතී ඇහුවෙත් නෑ. පොලීසිය එද්දිත් සෙනග හිටියා. මිනිස්සු පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ඇහැ දැම්මත් වේර්ටලා කඩියෝ වගේ වැඩ කරා. තේ එකක් බොන්න එන මිනිස්සු හැරුනාම අනිත් හැම මිනිහෙක්ගේ බිල සීයකට වඩා වැඩියි. දවල් කෑමට එන මිනිස්සු පුටුවක් ලැබෙනකම් එලියට ගිහිල්ලා සිගරැට් එක ගහනවා. සල්ලි ගන්නවා ලාච්චුවට දානවා. මාරු දෙනවා ලාච්චුව පිරෙන්න සල්ලි පන්සීය දාහ දෙදාහ පන්දාහ ගොඩවල් ගාන වැඩිවෙනවා. පන්දාහේ නෝට්ටු විස්ස විස්ස එකතු කරලා මිටි බැදලා යට ලාච්චුවට දැම්මා. බුද්ධිපාල අත ගස ගසා බිල් ලියනවා. ඔය අතර එක එක කොම්පැනි වලිනුත් එනවා. කලින් වතාවේ බිල් ගෙව්වාම බඩුදානවා එහෙම නැත්නම් චෙක් එකක් අරන් යනවා. චන්නත් පොඩ්ඩක් මාලතීට උදව් කරලා ඕෂධීයි නිෂාධියි අරගන්න ගියා. ඊයේ ඉදන් එකතැනට වෙලා ඉන්න එකත් එපාවෙනවා. රියානා චිත්ර ඇදලා ඇදලා ඒකිටත් එපා වෙලා දවල්ට කන්න ඇහැරුවෙත් අමාරුවෙන්. කාල ඉවරවෙලත් චුරු චුරු ගාල එහෙන්මම ආයෙත් නින්ද ගිහිල්ලා. කලින් වතාවේ ගම්පොළ ඉද්දි අමීර්ගේ ගෝලයා ඔමාර් කොලු රෑනක් එක්ක ගෙදරට කඩාගෙන එද්දිත් ෆාතිමා බේරුනේ අනූ නමයෙන්. ඒ වතාවේනම් ඔමාට ජෝසප්ගේන් මදි නොකියන්න හම්බවුනා. ගම්පොලින් කොළඹට එන්න වුනෙත් ඒකයි. කොහොම වුනත් ජෝසප් ලැනීට වඩා තමන් ගැන හොයා බැලුවා විතරක් නොවේ සෙවිල්ලෙනුත් හිටියා. ෆාතිමාට ඒ දවස්වල නම් තේරුනේ පියෙක් දුවෙකුට දක්වන ආදරේ කරුණාව වගේ. ඒත් ඒක එහෙම නොවේ යයි වැටහුණේ කොළඹ ගෙයක් හොයාගන්න තුරු නිට්ටඹුව පැත්තේ නැවතිච්ච ගෙදරක ඉද්දි. ලැනීත් එදා ගෝලයෝ එක්ක කතරගම ගිහින්. ඒක ලොකු අන්නාසි වත්තක් මැද තිබ්බ ගෙයක්. අන්නාසි වත්තේ ඇත්ත අයිතිකාරයෝ ඉන්නේ රට. ජෝසප්ගේ ගෝලයයි පවුලයි තමයි වත්ත බලාකියා ගන්නේ. ගෝලයගේ පවුලයි ළමයි හිටියෙත් ඊට පොඩ්ඩක් එහා තිබ්බ ගෙදර. වත්ත අයිතිකාරයෝ ආවාම නවතින ගෙදර තමයි ලැනී මුදලාලියි ෆාතිමයි නැවැත්තුවේ. ජෝසප් එක්ක තව තුන් හතර දෙනෙක් ඉන්දලා එදත් එපා එපා කියද්දී ලැනී කතරගම ගියා. රියානාත් ගෝලයගේ ළමයි එක්ක සෙල්ලම් කරන්න ගිහින්. නිදාගෙන හිටියෙත් එදා ඈට ඩේට් වෙච්ච දවසක්. ටොයිලට් එකට ගිහින් අලුත් පෑඩ් එකකුත් හුත්තට තියලා කුස්සියට ආවා. හාල් ටික ගරලා රයිස් කුකර් එකට දාල උයන්නේ මොනවදැයි බලන්න පස්ස හැරුනා. සරමත් කැහිපොට ගහන් ඉදිච්ච සුදු මයිල් පිරිච්ච පපුවත් එලියට දාගෙන ජෝසප් උලුවස්සට හේත්තුවෙලා ඈ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. "නෝනේ උයන්නද හදන්නේ මන්හිතුවේ කඩෙන් කෑම ගේන්න" මේසෙ ලග තිබ්බ පුටුවේ වාඩිවුනත් සරම පහලට දැම්මේ නෑ. කලවයෙන් භාගයක්ම පේනවා. "ඕනෑ නෑ මන් උයන්නම් අමීර්ගේ එකෙක්වත් දැක්කොත් පැන ගන්න වාහනයක්වත් නෑ" "පිස්සුද නෝනේ උන් ආයේ එන්නේ නෑ. ඔමාර්ගේ අත තුනකට කැඩිලා මාස හතර පහකට නැගිටින්න බෑ" පරිප්පු ටික ගරලා ඇතිලියකට දාල තුනපහේ බලද්දී තුනපහ දාපු බෝතලේ තුනපහ ඉවරවෙලා. "ජෝසප් කෝ ඊයේ ගෙනාපු බැග් එක" කලින් දවසේ නිට්ටඹුව ටවුමෙන් හාල් තුන පහේ ඔක්කොම ගෙනාවත් එක්ක. "ඔය උඩ කබඩ් එකට නෙහ් දැම්මේ" සින්ක් එකයි කොන්ක්රීට් ලැල්ලට එකට උඩින් එක පේලියට ගහපු පැන්ටි කබඩ් වගයක් තිබුනා. ෆාතිමා ඉස්සිලා බැලුවත් උසමදි. ඈ කකුලේ ඇගිලි වලිනුත් ඉස්සුනා. "හා හා නෝන්නේ ඉන්න මන් බලන්න" ජෝසප් ඇගේ පිටුපසට ඇවිත් ෆාතිමාගේ පස්සේ ගැවීගෙනම උඩ පැන්ටි එකේ තිබ්බ බෑග් එක අරන් පහල කොන්ක්රීට් ලෑල්ලෙන් තිබ්බා. ජෝසප්ගේ පොල්ලයි වල්ලයි පුකට තියල තෙරපනවත් දැනුනා. පපුවත් ඇගේ පිටට තෙරපුනා. ෆාතිමාට හොදටම තේරුනා ජෝසප් ඇගේ පුක මැදට උගේ සෙට් එක තියලා ඕනකමින්ම තෙරපුව බව. පුක මැදට දැනිච්ච විදියට ඒක නම් දාර පයියක්. ෆාතිමා එකට නම් ෆුල් අප්සට් වුනා. ඔහු බෑග් එකෙත් ගැටෙත් ලිහලා තුනපහේ පැකට් එක අරන් ෆාතිමාගේ අතට දුන්නා.ෆාතිමාගේ ඇගේ ගැවී ගෑවි ආයෙත් ගැටේ ගහලා කබඩ් එකට දාල වැහුවටත් පස්සෙයි ආයෙත් ගිහින් පුටුවෙන් වාඩිවුනේ. ෆුල් අල්සෙට් වුනත් පරිප්පු එකට තුනපහ කහ දාන්න ඕන ජාති ටික දාල පොල්ගෙඩිය අතට ගත්තා. "කෝ දෙන්න මන් බිදින්නම්" අතේ තිබ්බ පොල් ගෙඩිය ගත්තෙත් ජෝසප්ගේ පොල්ල පුකේ ගාවල. ගත්ත විතරක් නොවේ අතේ තිබ්බ මන්නේ ගත්දිත් ඒකාගේ අත ෆාතීමාගේ අතෙත් වැද්දුවා. පොල් ගෙඩිය අල්ලට අරන් බිදිද්දිත් වැලමිට තනෙත් වැද්දුවා. අවුරුදු ගානකින් පොල්ලක පහසක්වත් නොදැනුනු ෆාතිමාට ඇගත් එක්ක උණුඩුම් උනා. පොල් ගෙඩිය බිදලා හිරමනේ අරන් දෙපත්තට වාඩිවෙලා පොල් ගාන්න භාජනයක් ඉල්ලුවා. ෆාතිමාට දැනිච්ච සොක් එකට ඒකත් ඇහුනේ නෑ. "නෝනේ මොහොකටද ගාන්නේ" ෆාතිමා පිඟන් රාක්කේ තිබ්බ ප්ලාස්ටික් පිගන ගන්න හැරෙද්දී ඉබේටම ඔහු දිහා බැලුනා. සරමත් කැහැපොට ගහන් කකුල් දෙකත් පලල් කරන් හිරමනේ උඩ වාඩිවෙලා හිටිය ජෝසප් තවත් කකුල් දන පොලොත්තෙන් පලල් කරා. සරම අතරින් කෙලින් වෙච්ච පොල්ලේ ටොපා එලියට පැනලා. හරියට ඕන කමින් පෙන්නුවා වගේ. "අම්මෝ සයිස් එක පොල් ගෙඩිය බින්ද මන්නේ මිට වගේ" ජෝසප් සරම හදා ගත්තෙත් නෑ. තවත් සරම උඩට ඇද්ද වගේ. ඌ ඕන කමින්ම පොල්ල පෙන්නන බව නම් ෆාතිමාට තේරුනා. ඇත්තටම ඈගේ ඇස් දෙකත් ආශා කරා ආයෙත් පොල්ල දකින්න. ඔහු දිහාවට පිගන දෙද්දී පිගාන ගත්තෙත් ෆාතිමාගේ අතිනුත් අල්ලලා. ඌට පොල් ටික ගාන්න දීල ෆාතිමා කලින් දවසේ ගෙනාපු එලවළු බෑග් එක ලිහිවත් මතක් වෙන්නෙම ජෝසප්ගේ පොල්ල. උයන්නේ මොනවදැයි ඈට හිතාගන්නත් බෑ. බෝංචි තෙලට දාලා වට්ටක්කා කිරට හදුවාම ඇති. බෝංචි කරල් වල දෙපැත්තේ රේණු අයින් කර කර අලුමිනියම් භාජනේට දැම්මා. පොල්ලේ සිහියෙන් දෙපත්තේ රේණු අයින් කරපු නිසා කොච්චර වෙලාවක් ගිහින්දැයි දැන ගත්තේ එතකොටත් ජෝසප් පොල් ටික ගාලත් ඉවරවෙලා හිරමනේ සින්ක් එක යටින් තියද්දියි. ඌ හිරමනේ සුන්ක් එක යටින් තියලා ෆාතිමාගේ පුකේ ඕන කමින් අතත් වැද්දුවා. ඇගේ අතේ තිබ්බ වට්ටක්කා පලුවත් ගැස්සිච්ච පාරට සින්ක් එකට වැටුනා. ෆාතිමාට ඉබේටම පිටුපස්ස බැලුනා. ජෝසප් හිටියේ ඇගේ පිටුපස්සේ. ඔහුට අයින් වෙයන් කියන්නවත් ෆාතිමාගේ හිත දුන්නෙම නෑ. ෆාතිමා වට්ටක්කා කැල්ල හෝදලා ඇටත් අයින් කරා. ජෝසප්ගේ පොල්ල ඇගේ පුකට තෙරපෙනවත් දැනුනා. ෆාතිමාට කල්ප කාලෙකට පස්සේ දැනුනු පොලු උණුසුම නැති කරගන්න ඇගේ සිත ඉඩ දුන්නේ නෑ. පිහිය අරන් වට්ටක්කා කෑල්ල කපද්දී ජෝසප් ඈට තවත් තෙරපුනා. ඇගේ බ්ලවුස් එකට යටින් ඉන වටා යන ජොප්ගේ අතේ උණුසුම බඩදිගේ උඩට යනවත් දැනුනා. ඇගේ දෙපා පලල් වුනෙත් ඉබේටම. පොල්ල සායට තෙරපිලා පුක් පලු දෙක අතරට තෙරපෙනවා. කටු කටු රැවුල් කොට ඇගෙ කම්මුල් වල ගෑවෙද්දී අතේ තිබ්බ පිහිය අතෑරුනා. ජෝසප්ගේ එක අතක් බඩ දිගේ උඩට ගිහින් ඇගේ බ්රා එකත් එක්ක තනයක් රබර් බෝලයක් වගේ මිරිකෙද්දී අනිත් අත සාය යටින් කලවා දිගේ උඩට ආවා. ජෝසගේ අත ජංගිය ඇතුලෙන් යද්දී ෆාතිමා අල්ලගත්තා. "අනේ.. මට සනීප නෑ.." ඇගේ කටින් පිටවුනා. "කමක් නෑ නෝනේ පොඩ්ඩක් අතේ ගෑවුනාට මොකෝ" "අනේ . එපා. කියන දේ අහන්න .." ජංගියෙන් අත එලියට ආවත් ජෝසප් ඇගේ අත අරන් ඔහුගේ පොල්ල උඩින් තිබ්බා. පාතිමාගේ පොඩි ඇගිලි වලට මිට මොලවලා අල්ලන්න බැරි තරම් පොල්ල මහතයි. ඈට ආශාවටම පොල්ල මිරිකුනා. දෙතුන් වතාවක් අත ඉස්සරහට පස්සට කරද්දී පොල්ලේ දිග කොච්චරදැයි තේරුනේ දෙයියනේ අඟල් හත අටක් විතර ඇති. ජෝසප් එක අතකින් තනේ මිරික මිරික අනිත් අතින් ජංගිය උඩින් පුක අතගානවා. හුතු ජූස් එක්ක කුනු ලේත් එනවද කොහේද. පාතිමා පොල්ල හුත්තට දාවියැයි බයටම වේගෙන් අතේ ගහගෙන ගියා. ජෝසප් පස්සෙන් සාය උස්සලා පොල්ල අරන් ජංගිය යටින් තිබ්බා. පාතිමාගේ කලවා දෙක එකට තදවුනේ ඉබේටම. පෑඩ් එක යටින් පොල්ල ඉස්සරහට පස්සෙසට හිමින් හිමින් පැද්දුනත් කලවා දෙක උස්සරහින් ගහන පාරට ටොපා මතුවෙනවා. ඈ එක අතකින් බිත්තිය අල්ලන් නැවුනා. ජෝසප් තවත් වේගවත් වුනා. ඇගේ පුකයි ජෝසප්ගේ ඉනයි එකට වදිද්දී තග් තග් ගාන හඩත් ආවා. තනේ අතහැරලා ඉන දෙපැත්තෙන් අල්ලන් ජෝසප් ගහගෙන ගහගෙන ගියා. ෆාතිමාට ඉවසන් උන්නම බෑ පැඩ් එකත් හුත්තෙන් එලියට පැනලා. පොල්ල හුත්ත ඇතුලට දාගන්නමයි හිත. පොල්ල හුත්තේ ගෑවීගෙන යද්දී ෆාතිමා තවත් කකුල් තද කරන් කලවා උඩට පහලට කරා. පොල්ල ඇඹරිලා ඉස්සරහින් මතුවෙනවා. ජෝසප් එක වරම ඇගේ පිටට බරවෙනවත් එක්ක ඔහු හෙමින් නිහඩ වුනා. කලවා දිගේ කැරි බේරෙන හීතල ෆාතිමාට හොදට දැනුනා. තවත් මොහොතක් ඇගට හේත්තුවෙලා හිටපු ජෝසප් එකපාරටම පොල්ල කකුල් දෙකෙන් එලියට අරන් සරමෙන් පිහිදගෙන ඇගේ පුකත් මිරිකලා කුස්සියේ පැත්තේ දොරෙන් එලියට ගියා.
The ending reinforces Wela Katha Lokaya without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.