අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 45
Dive into the captivating world of අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 45, where every twist invites you deeper. Explore our premium collection on Wal Katha Sinhala and experience storytelling like never before.
2026-07-30 15:30:01 - Wal Katha
Dive into the captivating world of අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 45, where every twist invites you deeper. Explore our premium collection on Wal Katha Sinhala and experience storytelling like never before.
සුරාජ් නිකමට කවුළුවෙන් පතොක් කැලේ පැත්ත බැලුවේ. කැරි කාපු මොකාද වගේ අනුරයා ඈතින් මතුවුනා. සුරාජ්ගේ පොල්ලත් බැහැලම ගියා. "අම්මට හිකවෙනවා හුත්තෝ තව පොඩ්ඩන්" දාඩිය පිහිද පිහිද අනුරයා පයින්ම ගාටනවා. "ඕයී.. චමරි අක්කේ.. අනුර එනවා.." චමරිටයි මලිතිටයි හිටපු තැනත් අමතක වුනා. මලිතිත් මෙට්ටෙ අස්සෙන් එබුනා. සුරාජ් දඩින් ගාලා මෙට්ටේ පිට ලෑලි දිහාවටම තල්ලු කරලා වටපිට බැලුව සෝට හොයා ගන්න. ඒක තිබුනේ මැස්සේ යට. කකුලෙන්ම ඇදල දඩිබිඩි ගාල ශෝට ඇන්දා. "මම පතොක් කැලේ පැත්තට යනෝ උබලා වරුණලගේ ගෙවල් පැත්තෙන් ගෙදර පලයල්ලා" සුරාජ් ටී සට් එකත් දාගෙන පැලෙන් බහින්න ලෑස්ති වුනා. "සික් මූසල පකයා මැදැයි බඩු දෙකකින් සැපක් ගන්න බැලුවා" සුරාජ් අනුරට හිතින් බැන බැනම පැලෙන් බිමට බහින්න ලැස්තිවෙද්දී පෝන් එකෙන් රින්ස් පාරක් යනවා. සුරාජ් ආයෙත් පැල දිහා බැලුවා. " ඒයි පෝන් එක තියලා පලයන්" කියාගෙනම ඉක්මනට ඉක්මනට පහලට බැස්සා. ඕක පතොක් කැලේ පාස් වුනොත් පැලට එන්න ඕනවෙයි. සයිකලේ ගත්ත සුරාජ් උඩනැගලම හදීසියට වගේ පාගගෙන ගියා අනුරයා ඉස්සරහට. "කොහේද හුත්තෝ යන්නේ.. යන වලාමක කියලා යන්න බැරිද තොගේ හැම හුත්තක්ම පුක කාපු කඩිය වගේ බැලුවාම ඇති හුත්තකුත් නෑ " සුරාජ් අනුරයට දුර ඉදන්ම බැනගෙන ගියා සද්දෙන්ම. "හුත්තෝ මම ගියේ ජයේ අයියා බලන්න.." "මොන .. නැගහන් ඉක්මනට මට ඉක්මනට හන්දියට යන්න ඕන.. " "මොකද හුත්තෝ හදීසිය.. අපේ අක්කා ආවද" "ඇවිල්ලා මට කෑම එක දීල ගියා මලිති එක්ක දැන් පැය භාගයක් විතර වෙනෝ " "කොහේ ගිහිල්ලද මන්ද ගෙදරත් නෑ සයිකලෙත් නෑ " "එහෙනම් මලිති එක්ක කොහේ හරි යන්න ඇති" සුරාජ් දඩිබිඩියෙන්ම අනුරයත් නග්ගගෙන සයිකලේ පැද්දා. සමීරලගේ ගෙවල් දිහාවට. "ජයේ අයිය අර ගෑණිට බයවෙලාලු නේහ්" "මොන හුත්තකට ස්කෝලේ වත්තට රිංගුවද දන්නේ නෑ. හොද වැඩේ පකයට " "ආයෙත් අහන්න දෙයක් නෑ එක්කෝ විසාකා නැත්නම් මිස්ව බලන්න යන්න ඇති.. මිස්ට ඕක කියන්නත් බැරිවුනා" සුරාජ් නොදන්නවා වගේ අනුරගෙන් විස්තර අහගත්තා. ඒක වෙලා තියෙන්නේ ටවුමේ ත්රිවිල් කොල්ලෝ දෙතුන් දෙනෙක්ම දැකලා තියෙනවා අංජලී මානේ කැලේ පාරෙන් හන්දියට එනවා. ඕක ත්රිවිල් කොල්ලෙක් ජයේ අයියට කියලා. ජයේ අයියා කැන්ටරේ හන්දියේ නවත්තලා මාන කැලෙන් ස්කෝලේ පැත්තට යනව දෙතුන් දෙනෙක්ම දැකලා තියෙනවා. ඒක ඇහුවට පස්සේ නම් සුරාජ්ට මලම පැන්න. "ඒකනෙහ් මම කිව්වේ. ඕක නිකන් නොවේ ස්කෝලේ වත්තට පැන්නේ. මිසුත් විසාකගේ අම්මවගේ හිතන්න ඇති" "ඇත්තට උබලගේ පොඩි අක්කට මිස් ජොබ් එකක් සෙට් කරාලු නේද " "මිස්ට තියෙන සල්ලි සදගිරි ජනපදයේ කාටවත් නෑ " දෙන්නත් එක්ක අංජලී ගැනත් කතාකර කර සමීරලගේ වත්තේ කඩුල්ල ලගට ආව. කඩුල්ල ගලවල පැත්තකින් දාල. සමීරයගේ ගෙදරට අලුත්ම අලුත් කැන්ටර් එකකින් සිමෙන්තියි වැලියි බානවා. ශාලිකයි සමීරයි ස්තෝප්පුවේ ඉන්නවා දැක්කත් සුරාජ්වයි අනුරයයි දැක්කේ නෑ. කැන්ටර් එකට වැහිලා. "වරෙන් වරෙන්.." සුරාජ්රා එනවා දැක්ක ශාලිකා අතේ තිබ්බ සල්ලි සමීරට දිල පුකත් නලව නලව ගෙට ගියා. එකි ඇදගෙන හිටියෙත් සෝටක්. සිමෙන්තියි වැලියි බාල ගනු දෙනු ඉවරවෙනකම් අනුරයි සුරාජුයි පැත්තකට වෙලා හිටියා. "මේ මාත් මේකෙන්ම ගෙදර යනවා '' අනුරත් කැන්ටරේ එල්ලුනා. අනුරයා යනකම් ශාලිකාත් එලියට ආවෙත් නෑ. අනුරගෙත් තියෙන පොන්න වැඩ නෙහ්. "ගේ පිට කපරාරුව ගහන්න හැදුවේ බන් " දෙන්න එක්කම ගෙට ගියා. සමීර කොහේ හරි ගිහිල්ලා ඇවිල්ලා වගේ. අතේ ලොකු මිනිහෙක් වගේ ඔරලෝසුවකුත් බැදලා. "මම ගියා වරුණ හම්බවෙන්න.." "මොන හුත්තකටද උබ ඌට නෝන්ඩි වෙන්න ගියේ.." "ශාලිගේ කීමට ගියේ.. වැඩේ ගොඩින් බේරගන්න.. උන් ගෙදර නෑ කිරි අම්මා හම්බවුනා පවුලම මාතර ගිහිල්ලා... පස්සේ වරුණට කෝල් එකක් දුන්නා.. කතා කරේ මල පැනලා ඌ හිතන් ඉන්නේ අපි ඌගේ අත පල්ලෙන් වැටිලා වගේ වගේ " ශාලිකත් සාලෙට ආවා. "මමයි යැව්වේ.. මෙයා නිකන් සච්චුත්තුවෙලා ආවා. මගේ පවු වලට මෙයත් දුක් විදිනවා " ශාලිකා කතා කරේ ගොඩක් දුකෙන් වගේම ඇගේ පරන දේවල් ගැන ලොකු කලකිරීමකින්. වැඩියෙන්ම බයවෙලා ඉන්නේ වරුණ ලග තියෙන පොටෝ වගේම විඩියෝ එලියට දැම්මොත් රස්සාවට ප්රශ්නයක් වෙන හින්ද. "අංජලී මිස් මොනව හරි කිව්වෙ නැද්ද" "පොලීසියේ ඇන්ටියක් දාන්නලු" "වැඩක් තියෙනවද බන් ඕ.අයි.සී උන්ගේ තාත්තා එක්ක එකට කන බොන එකෙක් " ඒත් ඉතිං කරන්නේ මොකක්දැයි සුරාජ් කියන්න ගියේ නෑ. "අංජලී මිස්ගේ යාලුවෙක් ඉන්නවා අපිටත් කොළඹදි ගොඩක් උදව්කරා එයා පෙරකදෝරු නෝන කෙනෙක් මිස් කියපු හින්දා ඇන්ට්රියක් දාන්න " "මම් මොනවා කියලද ඇන්ටියක් දාන්නේ '' ශාලිකා කිව්වේ ගොඩක් දුකෙන් වගේම පසුතැවිල්ලෙන්. "හරි ඉතින් ඕකට ඔයයි දුක් වෙන්න ඕනැ නෑ එකා එකා ලග සව්යුතුවෙන්න ඕනත් නෑ ඕන නම් රස්සාව නැතිවෙයි එච්චරයි නෙහ් " සමීරගේ කතාවට සුරාජ්ටත් පට්ට දුකක් දැනුනා. මුලදී ර්දශිකා ගැන පොඩි දුකක් තිබුනත් ශාලිකාගේ කතාවටයි සමීරගේ ටෝක් එකටයි ඒ දුකත් නැතිවෙලාම ගියා. සමීරයි වරුණයි කියන්නේ පට්ට යාළුවෝ. ඒත් ශාලිකා සමීර අයිති කරගත්ත හින්දා යාළුකම වෛරයකට පෙරළිලා. "මම යනවා.. " "සුරාජ් ඉන්න තේ හදනවා " ශාලිකා කුස්සියේ ඉදන් කැගැහුවත් හතේ බස් එක එන්න කලින් යන්න ඕන. " බෑ පරක්කු වෙනෝ.. බස් එක එන්න කලින් යන්න ඕන " සුරාජ් සමිරටත් ඉගියක් දීල ගෙයින් එලියට බැස්ස. දෙන්න එක්ක වැට මායිමේ ඉදන් වැඩේ ෆැලැන් කරා. "උබ මගේ පස්සෙන් වරෙන් හැබැයි හුත්තෝ පස්ස ගහන්න නම් එපා " "උබ කරන්නේ යන්නේ මොකක්ද කියපන් '' "ප්රශ්න වලට උත්තර දෙන්න වෙලාවක් නෑ .. මම කලින් කියපු විදියට කරපන්. ස්කෝලේ මායිමේ පදුරු අස්සේ ඉදන් මාව ෆලෝ කරපන් '' සුරාජ් ආයෙත් සමීරට කරන්න තියෙන දේ පැහැදිලි කරා. ඒත් සුරාජ්ගේ ෆැලෑනේ නොතේරෙන තැන් ගොඩක් තිබුනා. එවා නිවැරැදි කරන්න වෙලාවක් නෑ. ඒත් අංජලීගේ ක්වාටස් එකට අදින එක නම් ලොකු අවුලක්. "මොන හුත්තක් කරනවදැයි මට තේරෙන්නේ නෑ" සමීර කිව්වේ ඒ හින්දා. "වැඩෙ යද්දී උබට කරන්න ඕන දේ තේරේවි මන් කෝල් එකක් දීපු ගමන් කියන තැනට වරෙන්" සුරාජ් කියාගෙනම සයිකලේට නැග්ගා. ප්රශ්නයක් අහන්නවත් වෙලාවක් නෑ. සුරාජ් ආයෙත් හැරිල පැලට එන්න ආව. අනුරගේ සයිකලෙත් තිබුනේ නෑ. සුරාජ් හිටියේ යටි හිතින් පට්ට තරහකින්. වරුණගේ කනට දෙකක් දීල පෝන් එක උදුරා ගන්නත් හිතුනත් ඒක කොහෙන් කෙලවර වෙයිදැයි හිතන්න බෑ. ආපු ගමන්ම බැලුවේ පන් මල්ල ඇතුල චමරි පෝන් එක දාල ගිහිල්ලා තිබුනා. සමීර දුන්න වරුණගේ පරන සිම් එක දාල පෝන් එක ඔන් කරා. මැසෙන්ජර් එකටයි වට්සප් එකටයි මැසේජ් ගොඩක් තිබුනා. ඔය අතර රශ්මිකගේ මැසේජ් එකකුත් දශිකාගේ මැසේජ් කිහිපයකුත් තිබුනා. "කවුද ඔයා..." රශ්මිකගේ මැසේජ් එකට දෙන්න ඕන උත්තරේ කල්පනා කර කර දර්ශිකාගේ මැසේජ් බැලුවා. "ප්ලීස් පොටෝ රශ්මික සට නම් යවන්න එපා මගේ ජීවිතේ එක්ක සෙල්ලම් කරන්න එපා.." "ඔයාටත් අක්කලා නංගිලා ඇති නෙහ්.." සුරාජ් කෙලින්ම ර්දශිකාට මැසේජ් එකක් දැම්මා "ඔහේගේ ජිවිතේ එක්ක සෙල්ලම් කරන්නේ තමුසෙම නෙහ් ඕයි. රතිදුවා කියන පකයා එක්ක හුකා ගන්න හොදයි.. ඒ වගේද ඕයි අපේ යාළුවගේ ජිවිතේ තමුසේ හැමදාම පිට යද්දී ඌට මොකද වෙන්නේ.." රශ්මිකගේ යාලුවෙක් වගේ මැසේජ් එකක් දැම්මා. "අනේ.. එහෙම කරන්න එපා.. මගේ අතින් වරදක් වුනා තමයි.. අපේ මල්ලිගේ වැඩ හින්දා අමාරුවේ වැටුනේ මම්.." "තමුසෙට ඒ කියන්නේ රතිදු කියන එකත් ඕන රශ්මිකත් ඕන... තමුසේ මාර බඩුවක් නෙහ්.. හෙට අනිද්දට තව කිදෙනෙක් ඕන වෙයිද දන්නේ නෑ " "අනේ.. නෑ.. මගේ විඩියෝ වගයකුයි පොටෝ වගයකුයි රතිදු සර් ලග තියෙනවා ඒක ගත්තේ ගමන් රතිදු සර් එක්ක තියෙන සම්බන්දේ නවත්වනවා" "එහෙනම් ඉතින් තමුසෙට මගේ ලග තියෙන එවා ගන්නත් මටත් සලකන්න වෙයි " "අනේ එහෙම කරන්න එපා මම එහෙම ජරා ගෑණියෙක් නොවේ. අපේ මල්ලි කරපු වැඩක් හින්දා රතිදු සර් පලි ගත්තේ මගෙන්.." සුරාජ් මැසේජ් කිරිල්ල නැවැත්තුවා. ප්රශ්න එක පෙලට එකවර ඔලුවට ආවා. "දැන් තමුසේ කොහේද ඉන්නේ " "ගෙදර යන ගමන් " " හන්දියට මෙහා හෝල්ට් එකේ පුලුවන්ද " "බැELLA.." විජය විද්යාලේ ලගින් ලගින් බහින්න "මාන කැලේ පැත්තෙන්.. ස්කෝලේ වැට මායිම දිගේ එස්කෝලේ පැත්තට එන්න පුළුවන්ද" "අනේ මට බයයි.. හොල්මන් ඉන්නව නෙහ්.. පෙරේදා රෑත් ඉදලා තියෙනවා නෙහ්.." "එහෙනම් තමුසේ ඕන හුත්තක් කරගන්නවා.. මේ ටික මම් රශ්මිකට යවන්නම් තමුසේ එයත් එක්ක බේරගන්නවා" "අනේ.. එහෙම කරන්න එපා.. වෙන තැනක් නැද්ද .. හරි එහෙනම් ඔයා අපේ ගෙදර එන්න ඔක්කොම ගමේ ගිහිල්ලා .. මන් කිරි ආච්චිට එන්න එපා කියන්නම්. ඔය කැලේට රින්ගනවා කවුරු හරි දැක්කොත් මම කොහොමද ගමේ ඉන්නේ" "එහෙනම් තමුසේ ඕන හුත්තක් කරගන්නවා" "අනේ.. අනේ.. හරි.. මන් එන්නම්.. හැබැයි විඩියෝ ටිකයි පොටෝ ටිකයි ඔක්කොම මන් ඉස්සරහ ඩිලිට් කරන්න ඕන" ".." ර්දර්ශිකා කියන කතාවත් ඇත්ත අන්තිම බස් එක හින්දා සෙනග එන්නෙත් කට පුරවලා මේකි කවුදැයි ගමම දන්න එකේ ස්කෝලේ පැත්තට යනවා කවුරු හෝ දැක්කොත් ලොකු අවුලක් වෙන්න තිබ්බ. ඒත් කරන්නේ මොකක්දැයි සුරාජ් එක පාරටම තීරණය කරේ නෑ. කොහොම වුනත් සමීර එක්ක ෆැලැන ගහලා ඉවරයි වෙනස් කරන්න බෑ. කෝකටත් අංජලීගේ ක්වාටස් එකේ යතුරත් අරන් සුරාජ් සෝට පිටින්ම ආයෙත් කල්පනා කර කර පැලෙන් බැස්සා. එතකොට හයත් පහුවෙලා හඳ එලියෙන් කලින් දවසේ වගේම පලාතම එළියයි. සමීරලගේ ගෙවල් පහු කරද්දී සයිකලේ බෙල් එක දෙවතාවක් ගහලා පොඩි සංඥාවක් දීගෙනම කැලේ පාරෙන් ස්කෝලේ පැත්තට පැද්ද. අංජලීගේ ක්වාටස් එක ලග චුට්ටක් නැවතිලා පැත්තට කකුලක් ගහන් ආයෙත් කල්පනා කරා. කොහොම වුනත් සුරාජ්ගේ හිතත් නොසන්සුන් වෙලා හරි තීරණයක් ගන්න බැරුව දෙතුන් පැත්තකට ඇද්දා. සමීරගේ සහයෝගය නැතුව වැඩේ කරන්නත් බෑ වැඩේට බහින්නත් බයයි වගේම අනතුරුදායක බවකුත් දැනුනා. ක්වාටස් එකට ඇදලා. වැඩේ අවුල් වුනොත් අංජලීත් අමාරුවේ. අවධානම වැඩියි. "මේ හුත්ත තාම නෑ. තනියම වැඩේ කරන්නත් බෑ. ඌගේ වැඩේට මම විතරක් පරිප්පු කන්නේ ඇයි" සුරාජ් සමීරට කෝල් එකක් ගත්තා. "වරෙන් දැන්ම සිග්නල් එක ඇහුනේ නැද්ද ස්කෝලේ ලගට වරෙන් ඉක්මනට මතක ඇතිව පෝන් එක අරන් වරෙන් කාටවත් පේන්නේ නැතිවෙන්න " පෝන් එක ටී.සට් එකේ උඩ සාක්කුවේ දාගෙන මාන කැලේ ඉදන් හංදිය දිහා බලාගෙන හිටියා. මාන පදුරු වලට කිසි හුත්තක් පේන්නේ නෑ. ඒත් තාම සමීර නෑ. බස් එක නම් ලග ලගම එන්න ඕන. "ඉක්මනට වරෙන්" සමීරට වොයිස් මැසේජ් එකක් දාල හන්දිය දිහා ආයෙත් බැලුවා. තප්පරෙන් තප්පරේට සුරාජ්ගේ හිතත් නොසන්සුන් වෙනවා. "මේ හුත්ත තාමත් නෑ නෙහ් මොන හුත්තක්ද හැරිලා යන්නත් හිතෙනවා " සමීර පරක්කු වෙන්න වෙන්න කේන්තිත් යනවා. "ඒයි මොකක්ද කරන්නේ '' සුරාජ් සමීරගේ හීනි හඩින්ම හදුනා ගත්තා. සුරාජ් සාක්කුවේ තිබ්බ පෝන් එක සමීරගේ අතින් තිබ්බා. " "උබේ පෝන් එක මට දීපන් ඕක කියවද්දී තේරෙයි.. ඒකි මගේ සයිකලේට නැග්ගොත් මේකට මැසේජ් එකක් දාපන් මම කියපු විදියට කොහේද හුත්ති ඉන්නේ අහපන් '' සුරාජ් පාර දිහා බල බල කරන්න ඕන දේ ආයෙත් කියවගෙන ගියා. වැඩේ හෙන සීරියස් වගේම අනතුරුදායකයි. සුරාජ් වැඩේට බැහැලා හින්දා අත හරින්නත් බෑ. වෙන දෙයක් වෙයි නෙහ්. ප්රශ්න කරන්න වෙලාවකුත් නෑ ෆැලැන වෙනස් කරන්නත් බෑ. සුරාජ් ටෝච් එලිය පහලට ඇල්ලුවා. ආයෙත් අහන්න දෙයක් නෑ. මූන කඩන් යන එළියක් තියෙනවා. ටෝච් එක පුක පැත්තෙන් ටී ර්සට් එකට යටින් ගහගත්තා. "හරි ඉක්මනට පලයන් බස් එක එන වෙලව හරි " සමීරව ස්කෝලේ මායිමේ මාන පදුරු ලගට යවලා සුරාජ් හංදිය පැත්තට සයිකලේ පැදගෙන ගියා. හැමදාම වගේ හංදියේ බස් එක නවත්වන තැනම ත්රිවිල් ටික පෝලිමට ගහලා තිබුනා. සුරාජ් ත්රිවිල් පෝලිමත් පහුකරන් ස්කෝලේ පැත්තට සයිකලේ පැද්දා. ස්කෝලේ මායිම දිහාත් නිකමට බැලුවා. ඒත් සමීර පෙනුනේ නෑ. හද එළිය තිබුනත් එතන තිබ්බ කොහොඹ ගහ හින්ද කරුවලයි. සුරාජ් ස්කෝලේ ලග හෝල්ට් එකත් පහු කරල තවත් චුට්ටක් ඉස්සරහට ගියා. බස් එකේ ලයිට් එළිය වංගුවෙන් මතුවෙනවා එක්කම සයිකලේ හෙමින් පැද්දා. බස් එක පහුවෙනවා එක්කම තප්පරයක් දෙකක් ඉදලා බස් එකට යන්න දීල බස් එක පස්සෙන් ස්කෝලේ පැත්තට සයිකලේ පැද්දා. ස්කෝලේ හෝල්ට් එකේ ඉදන් හංදියට මීටර් දෙසීයක් විතර තියෙනවා. ඔය හෝල්ට් එකෙන් මේ වෙලාවට බහින්න ඕන. නැත්නම් විසාකා. ඒත් මේ වෙලාවට විසාකා කොහේ ගිහිල්ලා එන්නද. සුරාජ්ට ඈතටම ඇහුනා බස් එකේ බ්රේක් එකේ හඩ. බස් එකත් කට කපලා සෙනග ඉන්නවා එකක් සිකුරාදා අනිත් එක අන්තිම බස් එක හින්දා. බස් එක ටික වෙලාවක් නතර කරලා තිබුනා. සුරාජුත් සයිකලේ නැවැත්තුවා. කවුරු හරි බහින හින්ද තමයි බස් එක නැවැත්තුවේ. ෆුට් බෝඩ් එකේ හිටපු උනුත් නැගලා බස් එක පිටත් වුනාටත් පස්සේ සුරාජ් හෝල්ට් එක දිහා බැලුවා. කවුරු හෝ ස්කෝලේ පැත්තට මාරු වෙනවා සුරාජ්ට පෙනුනා. "විසාකා කොහේද මේ රෑවෙලා ගියේ " සුරාජ් දර්ශිකා ඉස්සරහම සයිකලේ නවත්තලා මූනට ටොච් එක ඇල්ලුවා. "අහ්.. මේ ර්දශිකා අක්කා. ඔයා මොකද මෙහෙන් බැස්සේ " දර්ශිකාට කරගන්න දෙයක් නෑ. සුරාජ් ටෝච් එක පහලට ඇල්ලුවා. "අනේ... මේ.. මල්ලි.. සංජීව.." දර්ශිකා ගොත ගහන්න ගත්තා. කොහොම වුනත් ෆැලැන අනුව හංදියේ තියෙන ත්රිවිල් ටික යනකම් කතාවට අල්ල ගන්න ඕන කම තිබුනා. අන්තිම බස් එක ගිය ගමන් කඩ මන්ඩියේ කඩ දෙක තුනත් වැහෙනවා ත්රිවිල් ටිකත් වාෂ්ප වෙනවා. එතකොට පලාතම පාලුයි "මේ.. මේ.. මල්ලි එනවා.. කිව්වා.. තාම නෑ.." "මල්ලී.. දැන් ටිකකට කලින් වරුණට මන් කෝල් කරානෙහ්.. මාතර ඉන්න කතාවක්.. නෙහ්.. කිව්වේ.. ඉන්නකෝ අක්කේ බූරුවට කෝල් එකක් ගන්න" සුරාජ්ට කොහේද බොරු කියල බේරෙන්නේ අනික මෙච්චර රෑ වෙලා.
As Anjali's journey unfolds with unexpected challenges and heartfelt moments, readers find themselves eagerly awaiting each new development. Stay connected with Walkata for continuous updates that keep the story vibrant and alive.
"අනේ.. අනේ.. එපා.. කෝල් ගන්න.." "ඇයි.. ඔයාට පිස්සු හැදිලද ඔයා දන්නවනෙහ් ජයේ අයියට අර හොල්මන් ගෑණි දැකලා තියෙන්නේ අර හරියෙදි.." සුරාජ් මාන කැලේට ටෝච් එක ගහලා කිව්වා. "අනේ.. මේ බොරු කියන්න ඕනෑ නෑ අක්කේ ඔයා මේ හොර ගමනක් නේද යන්නේ උදේ බැංකුවට යද්දිත් ඔයා බැංකුවේ ඉදන් රතිදු සගේ කාර් එකෙන් කොහේද ගියා.. අයියෝ.. ඔයාලා ඉගෙන ගෙන බොහෝම වැදගත් විදියට නේද ඉන්නේ" සුරාජ් ඇනෙ තද කරලම ගැහුවා. "ඉන්න ඉන්න මම වරුණට කෝල් එකක් දෙන්න.." සුරාජ් ආයෙත් සාක්කුවෙන් පෝන් එක ගත්තා. "අනේ.. අනේ.. එපා.. මට ලොකු ප්රශ්නයක ඉන්නේ.." "අනේ මේ මෙන්න මෙහේ එනවා යන්න ත්රිවිල් ටික ගියාට පස්සේ මොහොකද යන්නේ " "අනේ.. අනේ.. සුදු මල්ලියේ.." ර්දර්ශිකා අඩන්න වගේ. සමීරගෙන් බලාපොරොත්තු වෙච්ච මැසෙන්ජර් එකට එන්න ඕන මැසේජ් තාම නෑ. ඒත් දර්ශිකාටයි සුරාජ්ටයි සමීර නොපෙනුනාට සමීරට දෙන්නම පේන්න ඕන සුරාජ්ගේ ටෝච් එලිය හින්දා. ඒත් එක්කම ර්දශිකාගේ පෝන් එකේ රින්ස් ගියා මැසෙන්ජර් වලින්. ර්දශිකා දෙලොවක් අතර අතරමන් වුනා වගේ. අනිවාර්යයෙන්ම සුරාජ් උදේට ගින්න පතුරන බව දැන් නම් හොදටම දන්නවා අනිවාර්යයෙන්ම පස්සෙන් පන්නන විත්තියත් දන්නවා. දෙවතාවක් මැසේන්ජර් එකෙන් රින්ස් ගියා. "ඔන්න ඔයා බලාපොරොත්තු වෙච්ච කෝල් එක. යන්න යන්න ඔහොම පොඩ්ඩක් ඉන්න විඩියෝ එකක් ගන්න උදේට මිනිය මාන කැලේ දි හම්බ වුනොත් අහක ඉන්න අපිත් අමාරුවේ" සුරාජ් පෝන් එක අතට අරන් විඩියෝ කරන්න ලෑස්ති වුනා. "අනේ.. එපා.. සුදු මල්ලියේ.. හරි මන් ඔයත් එක්ක එන්නම්.." "ඔයාගේ ඔලුව නරක් වෙලාද දර්ශිකා අක්කේ.." සුරාජ් දර්ෂිකාව සයිකලේට නග්ග ගත්තා. දශිකාගේ අතේ තිබ්බේ ලොකු බෑග් දෙක තුනක්. හොද සොපින් පාරක් දාල බව නම් තේරුනා. රතිදුව නම් මලාට ශත පහක දෙයක් අරන් නොදෙන බව සුරාජ් දන්නවා. අනිවාර්යයෙන්ම රශ්මිකට වැඩේ දීල. පට්ටම පට්ට හුත්තියෙක් තමයි උදේට රතිදුව පදිනවා හවසට තට්ට රශ්මිකයා එක්ක ශොපින්. දර්ශිකා ඇදගෙන හිටියෙත් උදේ ඇදන් ගිය කලු ලෙගින් එකයි බඩෙන් භාගයක් එලියෙට දාපු ටී ර්සට් එකමයි. සයිකලෙ පොල්ල උඩින් ර්දශිකා පුක තියද්දිම සුරජ්ට වැටහුනා. ඒකි බෑග් එක අතකින් පපුවට තියලා තද කරන් වාඩිවෙච්ච හින්දා ඇගේ උරහිසේ ගෑවි නොගෑවී සුරාජ්ගේ නිකටයි කම්මුලයි තිබුනේ. සුරාජ් බලාපොරොත්තු වුනා වගේම හංදියේ එක කඩයක්වත් ඇරලා නෑ. ත්රිවිල් එකක්වත් නෑ. බෝක්කුවේ බැම්මට කකුල තියලා සයිකලේ නැවැත්තුවා. "මන් කිව්ව නෙහ් ත්රිවිල් එකක් වත් නෑ. කොහොමද යන්නේ දැන්. ඔයා හොදටම දන්නවා නෙහ් මේ වෙලාවට ත්රිවිල් එකක්වත් හංදියේ නැති විත්තිය. ඔයා මේ රතිදු සර් එක්ක වෙන කෙහේහරි යන්න හැදුවා නේද" සුරාජ් රතිදු සර් අල්ල අල්ලාම කියවන්න ගත්තා. කෙල්ලගේ උදේ තිබ්බ ආඩම්බර ගති බිංදුවටම බැහැලා. කවදාවත් අහලා නැති ගොතයකුත් තිබ්බා. බෝක්කු කනුවෙන් කකුල අරන් සුරාජ් සයිකලේ ඉස්සරහට පැද්ද. හැබැයි කලින්ටත් වඩා හොදට හිර කර ගත්තා. දර්ශිකාගේ උණුසුමට පොල්ලත් කෙලින් වෙලා සෙන්ට් සුවදට නහයත් කඩාගෙන යනවා. "අනේ.. නෑ.. සත්තයි.. ඒත්.. කොහොමද මේක කියන්නේ මට පොඩි ප්රශ්නයක්.. මල්ලී රතිදු සර් එක්ක එහෙම සම්බන්ධකමක් නෑ" "ඇයි ඔහොම බොරු කියන්නේ අපි අද ගියානේ ඔයා වැඩ කරන බැංකුවට හැම තිස්සෙම එහේ එන අර දිලිනිද කවුද යාලුවත් ශාලිකා මිස්ට සත්තුවකූත් දැම්මේ මමත් එතන හිටියා නෙහ් " දර්ශිකාගේ නළලත් රැළිවුනා. කවදාවත් සුරාජ් ලග මෙහෙම නෝන්ඩි වෙලත් නෑ. අනිත් පැත්තෙන් සුරාජ් ගැන පුදුමයි. වරුණගේ වගේ ජරා ගති සුරාජ් ලග දැක්කේ නෑ. කිහිප වතාවක් ර්දශිකා ඇදුම් මාරු කරන හැටි බලාගෙන ඉදලා බැනුම් අහලත් තිබුනා. අනික මෙච්චර ආඩම්බරකම් පෙන්නලත් මෙහෙම උදව් කරනවා කියන්නේ මොන තරම් හොද කොල්ලෙක්ද. "උදේ අර ලස්සනට ඇදලා කෙල්ලෙක්වත් බලන්න ගියාද " උදේ ආඩම්බරකම පෙන්නුවත් හොදට සුරාජ් දිහා බලාගෙන ඉදලා ඒත් දර්ශිකා මාතෘකාව වෙනස් කරන්න උත්සාහ කරන බව තේරුනා. ඒත් ඉතින් සුරාත්ගෙන් බේරෙන්න නම් බැරිවුනා. සුරාජ් ඒකම මතුකරා විතරක් නොවේ වරුණට හරි වරුණගේ අම්මට හරි කියන බවත් ඇගවූවා. ෆැලෑන් කරා වගේම සමීරත් විනාඩි පහෙන් පහට මැසේජ් කරන්නයි මැසෙන්ජර් කෝල් දෙන්නත් ගත්තා. "මන් හිටියට කමක් නෑ ඔයා කෝල් එක ගන්න.. මන් කියන්නේ නෑ. " දර්ශිකාගේ හිත ගොඩක් අසරණ වෙලා. දැන් නම් ඈ හිතා ගත්තා රශ්මිකට පොටෝස් විඩියෝස් යන්න ඇතැයි හිතුවා. "මන් ලොකු අමාරුවක වැටිලා ඉන්නේ " ර්දර්ශිකා හිනියට කෙදුරුවා. සුරාජ් හිමින් හිමින් සයිකලේ පදින්න ගත්තා. පාරේ බලු බල්ලෙක් නෑ. සුරාජ්ගේ කලවා දෙක ඇගේ පුකෙ ගාව ගාවම සුරාජුත් සයිකලේ පැද්දා. දර්ශිකාගේ කම්මුලේ යාන්තමට කම්මුල ඇතිල්ලුවත් ඈට ගානක් වුනේ නෑ. සයිකලේ පාගන ගමන් ඇගේ කම්මුලේ ගෑවෙන්නම සුරාජ් ඇගේ උරහිසට නිකට තියාගත්තා. "කියන්න මොකක්ද ඔයාට තියෙන ප්රන්නේ " සුරාජ් ගැන ඇතිවෙච්ච හැගීම නිසයි තව කෙනෙකුට ඇගේ රහස් එළිවෙන එක නවත්වන්න ඕන නිසයි සුරජ්ට ප්රශ්න කියන්න තීරණය කරා. ඇත්තටම ගතොත් සුරාජ් ඈව ඒ තත්වෙට ටිකෙන් ටික පත්කරා. ඇගේ පියාට හෝ මවට හෝ ආරංචි වුනොත් එහෙම නැත්නම් රශ්මික එන වෙලාවක නවත්වලා කිව්වොත් ලොකු ප්රශ්නයක් බව වැටහුනා. දර්ශිකා හවස ආපු මැසේජ් එක ඉදන් ඔක්කොම සුරාජ්ට පෙන්නුවා. අම්මටහුඩු සමීරය නියමෙටම දීල තියෙනවා දර්ශිකා පෝන් එක සයිලන්කරලා තිබ්බ හින්දා මැසෙන්ජර් කෝල් ආපුව මැසේජ් ටෝන් ඇහුනේ නෑ. සුරාජ් ඇගේ කම්මුලේ කම්මුල අතුල්ල අතුල්ලම සයිකලෙත් පාගන ගමන් ඇගේ අතේ තියෙන මැසේජූති කියවනවා. දර්ශිකා අඩන්න වගේ. ඒත් ගෑණි කට්ට කමට රතිදුගේ කේස් වහන්න ගියත් දවල් යවපු පොටෝ පෙන්න පෙන්න හාර ඇවිස්සුවා. "ඇයි දර්ශිකා අක්කේ ඔහොම බොරු කියන්නේ ඔයයි රතිදු සරුයි ඉන්න පොටො විඩියෝ තියෙනවායි ඔය මිනිහා කියන්නේ. බොරු ද අනික ඔයා ඔය බයවෙලා තියෙන්නේ රශ්මික මහත්තයට එවා යවයි කියලා නෙහ් '' සුරාජ් අහන ප්රශ්න වලට දර්ශිකාට උත්තර නෑ. සුරාජ් ගෙවල් ලගට එද්දී සමීරගේ සයිකලේ බස් හෝල්ට් එක ලග කැලේට දාල තියෙන්නේ ඈතටම දැක්කත් නොදැක්ක වගේ සයිකලේ පෑගුව. රතිදු සගේ ගෙදර ඉස්සරහ කාරෙකත් තිබුනේ නෑ ලයිටුත් දාල නෑ. "රතිදු සරුත් තාම ඇවිත් නෑ නේද '' "එයා ගමේ ගියා '' "එතකොට ඔයා විතරද ගෙදර" " කිරි අම්මටත් එන්න එපෑ යැයි කියපු කතාවත් මතක් වුනා. ගෙවල් ලගටම ආවා. සුරාජ් ඈව තවත් බය කරා එතකොට නම් වෙලාව අටාමාරටත් කිට්ටුයි. "අනේ අනේ මල්ලී ටෝච් එක ඕෆ් කරන්න" "දැන් මොකද කරන්නේ" "යමු ගෙට ඇතුලට ගිහිල්ලා කතා කරමු " ර්දශිකා ඉස්සරහ දොර ඇරපු ගමන් සුරජ්වත් ගේ ඇතුලට අරන් දොර වහල දැම්මා. සාලේ ලයිට් එකවත් දාන්න දුන්නේ නෑ. "අනේ මල්ලී මේ මැසේජ් එවන කෙනා ගමේම එකෙක්. මොනවා හරි කරලා දෙන්නකෝ " සුරාජ්ට යටි හිතින් හිනහයි. "ඇයි මේ ගෙදර ලයිට් නොදා ඉන්නේ" "අර මිනිහා ඔයා කිව්වා වගේ වත්තේ හිටියොත් මන් ඇවිත් බව දන්නවා නෙහ් ඔයාට අද ඉදලා යන්න බැරිද.. ප්ලීස්.. මට බයයි. මගේ ගොන් කමට කිරි අම්මටත් එන්න එපා කිව්වා " දැන් නම් ගොදුර ලගටම ඇවිත් බව සුරාජ්ට ඉව වැටුනා. සයිකලේ හද එළියට පේන්නම තිබ්බේ සමීරට පේන්න ඕන හින්දා. දර්ශිකා නම් හිටියේ හොදටම බයවෙලා. එළියේ හද එළිය තිබුනට ගේ වටේටම තිර රෙදි දාපු නිසා ගේ ඇතුල කරුවලයි. බුදු පහනේ එළියයි ජනෙල් වල උඩ ග්රිල් වලිනුයි ලාවට වැටුනු හද එළියට ර්දර්ශිකා පේන්නෙත් ලාවට. "බය වෙන්න එපා ඔයා ලයිට් එක දාන්න " "අනේ.. එපා.." "මට බොන්න වතුර එකක් ගෙනත් දෙන්න බැරිද" "මට ටොයිලට් එකට යන්නත් ඕන චූ දාන්න යන්නවත් බැරිව ඉන්නේ.. මේ උදේ ඇදන් ගිය ඇදුම් ගදේ බෑ" ර්දශිකා පට්ට විදිහට බයවෙලා හිටියේ. "යන්... මන් කිව්වට ලයිට් දාන්න.. මන් ඉන්නව නෙහ්.. කාමරයට ගිහිල්ලා ඇදුම් මාරු කරන් එන්න..." "අනේ මට බයයි.. කොහෙන් හරි රිංගල ගේ ඇතුලේ ඉන්නවද දන්නේ නෑ" "එහෙනම් .. මහ ලොකුවට අර හොල්මන් කැලේ අස්සේ රිංගන්න හැදුවේ.." "ඒ වෙලාවේ බය හිතුනේ නෑ. ඌ ඉන්නේ දැන් තරහෙන් රශ්මිකට පොටෝ යවල ද දන්නේ නෑ" සුරාජ් සෝපාවෙන් නැගිට්ටා ටෝච් එකවත් ගහන්න දුන්නේ නෑ. සුරාජ්ගේ අතේ එල්ලිලාම පස්ස බල බලා ඒකි කාමරයට ගියා. දැන් නම් ඒකිගේ ඇග බලන්න ඕන. එළියට නෙරපු පුකයි ලස්සන තන් දෙකයි නොබලා ඉන්න නම් මෙච්චර දුරක් ඇවිල්ලත්. සුරාජ් දොර ලග නැවතුනා "අනේ මල්ලී යන්න එපා ඔහොම ඉන්න " "හරි හලෝ බය නැතුව ඉන්නවා මන් ඉද්දී ඔහේට මුකුත් කරන්න දෙන්නේ නෑ" ර්දශිකා පෝන් එකේ ටෝච් එක ඇදුම් වැටට ගැහුවා. ටවල් එකයි ඇදුමකුත් අරන් නාන කාමරයට යාවි යැයි හිතුවත් ඒකි ඇදගෙන හිටපු ඇදුම මාරුකරන්න ලෑස්ති වුනා. ඉනට ටවල් එක ඇදලා පොන් එකේ එළියෙන් කලබලෙන්ම ජීන්ස් එක ගලවලා දැම්මා. බිත්තිය දිහාවට හැරිලා ටොප් එක ගලවන්න ලැස්තිය. සුරාජ්ට නම් තවත් ඉවසන්න බැරි වුනා. ඔහු හිමින් අඩිය තියලා දර්ශිකාගේ පිටුපසින් පොල්ල පුකට තියලා තද කරා. ඇගේ බද වටේ අත දාලා උරහිසට බෙල්ල තියාගත්තා. ර්දශිකා ටොප් එක ගලවමින් හිටපු හින්දා අත් දෙකයි මුහුණයි ටොප් එකට හිරවෙලා ඇදුම ගලවගන්න බැරිව. "බය වෙන්න එපා මම .. " "අනේ.. මොනවද කරන්නේ...." සුරාජ් බ්රෙෂියර් එක උඩින් තන් දෙක මිරික මිරික අනිත් අතින් ටවල් එක කඩලා දැම්මා "අනේ.. කියන දේ අහනවා.. මන් කෑගැහනවා.. "ඉතින් කෑගැහනවා... අරු ලස්සනට දැන ගනීවී තමුසේ ගෙදර ඉන්න විත්තිය...." දර්ශිකාට කරගන්න දෙයක් තිබුනෙම නෑ. "තමුසේ මන් කියන විදියට හිටියොත් ඔය මිනිහ ලග තියෙන විඩියෝ පොටො ඔක්කොමයි රතිදු ලග තියෙන ඒවයි ඔක්කොම අරන් දෙන්නම් මොකද කියන්නේ " දර්ශිකා දගලල ටොප් එක ගලවා ගත්තා. " "තමුසේ මන් කියන විදිහට ඉන්නවද නැත්නම් මන් යන්නද.. ර්දර්ශිකා පුදුම විදියට අසරණ වුනා. හරියට මකුළු දැලකට මැස්සෙක් අහුවුනා වගේ. එහෙන් මැසේජ් කරන මිනිහ අනිත් පැත්තෙන් රශ්මික මෙහෙන් රතිදු තව පැත්තකින් සුරාජ්. ඈව සුරාජ්ගේ පැත්තට කරකවලා හරවා ගත්තා. ඈට පුළුවන් වුනේ ඉකිබිද බිද අඩන්න විතරයි. ඒත් පිටට හඩක් ඇහෙන්නේ නැති විදියට. "කියනෝ මේ ඔක්කොම ප්රශ්නටික විසදලා දෙන්නද එපාද ... රතිදු සර් ලග තියෙන විඩියෝ පොටෝ ඔය මැසේජ් කරන එකා ලග තියෙන එවා ඔක්කොම අරන් දෙන්නම් තමුසේ දන්නවනෙහ් මේ සුරාජ්ට මේ ගමේ කරන්න බැරි දෙයක් නැති විත්තිය.." සුරාජ් ර්දශිකාගේ නිකටෙන් අල්ලලා බෙල්ල උස්සලම ඇහුවා. ර්දශිකාගෙ ඇඩිල්ල නැවතුනත් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. සුරාජ් ඇගේ පිට අතගා ගෙනම බ්රා එකේ හක් එක පැන්නුවා. "ඔහේ කරන්නේ බොරුව නෙහ්.. ඇග හෝදන්න කිව්වට තමුසෙගේ ඇගෙන් තාමත් සබන් සුවද එනවා අද බැංකුව වැහුවෙත් දොලහට.. තමුසේ දවසෙම රතිදු එක්ක කොහේ හරි හෝටලේකට ගිහිල්ලා නේහ් ආවේ" සුරාජ් බ්රා එක එක අතකින් පන්නලා ඈව පපුවට තද කරගත්තා. "එහෙම නේද.. ඇයි ඕයි.. මුලු ගමම දන්නවා රතිදු ශාලිකා ගියාට පස්සේ තමුසේ තියාගෙන ඉන්න හැටි.. දැන් නිකක් බබා වෙන්න හදනවා.. හෙට අනිද්දාම ඌ තමුසෙව පතිරාජට විකුණනවා.." සුරාජ්ගේ කතාවට දර්ශිකාගේ ඇස් වලින් තවත් කදුළු පිරුනා. සුරාජ්ගේ පපුවට නළල තියාගෙන ඉකිබිදින්නත් පටන් ගත්තා. "මට... හවස... ඉන්න වුනේ ....පතිරාජ සර් එක්ක.." රතිදු කවදාවත් ගෑණියෙක් වෙනුවෙන් රුපියලක් රුපියලක් වියදම් නොකරන බව සුරජ් දැන ගෙන හිටියා. "ඔයාව මේකෙන් මම බේරගන්නද.. සත්තයි ර්දශිකා අක්කේ ඔයාව මේකෙන් බෙරගන්නවා.." දර්ශිකා ගොඩක් අසරණ විදියට සුරාජ් දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇගේ බ්රා එක එක එතකින් එල්ලෙනවා. තන් දෙකේ පහස පපුවට දැනුනත් ඈට ගානක් නෑ. "මට.. චූ.. බරයි.." "යන්න.. ඒ වැඩේ කරලා.. එන්න.." දර්ශිකා ඒත් බාත් රූම් එකට ගියේ නෑ. සුරාජ් දිහා බලාගෙන හිටියා. "යන්න.." "බ.. යයි." සුරාජ් එක්කම නාන කාමරයට ගියා පෝන් එකේ එළියෙන් වටේම බලලා කොමඩ් එකෙන් වාඩිවුනත් "අනේ.. යන්න එපා.. ඔතනින් ඉන්න.. පුලුවන් නම් ටවල් එක ගෙනත් දෙන්න " පතිරාජගේ කතාව ඇහුවට පස්සේ සුරාජ්ට ඇත්තටම දුක හිතුනා. බිත්තියට හේත්තු කරලා පස්සෙ පැත්තෙන් ඇන්නෙ නැත්තෙත් ඒකයි. "බැංකුවක වැඩ කරාට පට්ට මෝඩ හුත්තියෙක්. බැංකුවට ගන්න ඇත්තෙත් මේකිගේ පෙනුමට" සුරාජ් ඇදුම් වැට ලග තිබ්බ තුවාය අරන් නාන කාමරේ රිදී බාර් එක උඩින් දැම්මා. "මට වතුර එකක් බොන්න ඕන " "අනේ... බ.. යයි.. " සුරාජ්ට වතුර එකටත් වඩා සමීරයා බැන බැන ඉන්න බව මතක් වුනා. සුරාජ් කුස්සියට ගිහින් පස්සේ දොර ඇරියා.
The adventure doesn’t end here—anticipate more thrilling chapters ahead as Anjali’s saga progresses. Discover fresh tales and exclusive content available now on Wela Katha New, crafted for devoted readers like you.