අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 48
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 48 highlights Sinhala Wala in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-08-04 15:30:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 48 highlights Sinhala Wala in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
අංජලීට මේ හැම දේකින්ම කෙලවරක් දකින්න ඕන උනා. කොහොම වුනත් සිරිල් මුදලාලි තමන්ගේ මිනිහ කන්න බොන්න හාල් මිටක්වත් ගෙදර නැති කාලේ නම්බුවත් බේරගෙන කාල බීල ගුරුකමත් කරන් ඉන්න පුළුවන් වුනේ සිරිල් මුදලාලි නිසා. අනික සුරාජ් හින්දා බඩ වුනාදැයි පොඩි සැකයකුත් හිත ඇතුලේ තිබුනා. ගෙදර අයිතිය පිලිබද ප්රශ්නයත් හෝටලයේ අත්සන් කරපු ඇග්රමන්ට් එකේ විස්තර මාලතීට දුන්න ලිපි ගොනු වල නොතිබිච්ච එකත් ලොකු ප්රශ්නයක් වුනා. මේ ගමනට අංජලීට නිෂාධිත් එකතු වුනා. මොකද පත්මන් ජගතීශ්වරම් කියන දෙමළ මහාචාර්ය වරයා යාපනේ හින්දා ඔහු නොදන්නා තැනක් නෑ. මාග්රට් අකැමැත්තෙන් වුනත් කැමති වුනේ අංජලී හින්දා. අනික ඉතින් ඇඩ්වකේට් විජේසිරි කතාකරාම පත්මන් ජගතීශ්වරම් ඇහුවෙත් නිෂාධි ගැන. නිෂාධිත් එනවා යැයි කිව්ව නිසාම මහාචාය වරයත් සංතෝෂ වුනා. අංජලීයි නිෂාධියි යාපනේ යන නගරාන්තර සීග්රාගාමී දුම්රියෙන්ම යන්න තීරණය කරා. මොකද කිසි රස්තියාදුවකුත් නෑ අනිත් පැත්තෙන් පත්මන් ජගතීශ්වරම්ගේ මහගෙදර තියෙන්නෙත් යාපනයේ දුම්රිය පොළට ගොඩක් කිට්ටුව. මහාචාර්යවරයා අමුතුම ඩයල් එකක් වගේම ලෝක ප්රසිද්ධ කැරැක්ටර් එකක්. කෝච්චිය යාපනයට යද්දී දවල් දොලහත් පහුවෙලා. ස්ටේෂන් එකෙන් එළියට බහිද්දිම මහාචාර්ය වරයාගේ අක්කගේ පුතා කුමාර් කොළු පැටියයි ගෙදර වැඩකරන වේළුයි පිටවීමේ පෝලිමේ කෙලවර හිටියා. කොලුවෙක් කිව්වට අවුරුදු පහලොවක් විතර එකෙක්. මහාචාර්ය වරයගේ අක්කගේ පුතා. ඒ පවුලම යුද්දෙන් මියගිහිල්ලා තිබුනා. මහාචාර්ය වරයාගේ අක්කගේ මහත්තය හමුදාවට උදව් කරා යැයි චෝදනා කරලා කුමාගේ අම්මයි තාත්තයි අයියයි මරලා දාල අක්ක ගැන ආරංචියක්වත් නෑ. "මහත්තියා ගෙමනක් ගියා නෝනා... අපිලා එව්වා නොයිනා එක්කන් යෙන්න.." වේළු කැඩිච්ච සිංහලෙන් කතා කරත් කුමාර් ස්කෝලේ ගියේ කොළඹ ස්කෝලෙකට හින්දා හොදට සිංහල කතා කරන්න පුළුවන්. නිෂාධි මහාචාර්ය වරයා ලගින් ආශ්රය කරත් පොඩි එකා වැඩි කතාවක් නැති උගේ පාඩුවේ ඉන්න චරිතයක් වගේ. එත් ඉතින් නිෂාධි හොදට දන්නවා මහාචාර්ය වරයාගේ පසුබිමේ ඉන්න අය ගැන. "කොහේද කුමාර් සර් ගියේ" නිෂාධිත් කොල්ලගේ කරට ස්ටේෂන් එකෙන් එළියට යද්දිම කරට අතදාගෙනම ඇහුවා. කරට අතදාගත්ත හින්දද කොහේද ඌ ලැජ්ජාවෙන් වට පිටත් බැලුවා. "කොළඹ ගියා... උදේන්ම.. හවස් වෙද්දී එනවයි කිව්වා.." ඌගේ ආච්චිට හාල් ගරන්න එන්න කියලා ඌ කොළඹ ගිහින්. ඒත් ඉතින් මහාචාර්ය වරයා ගැන නිෂාධි හොදට දන්නවා. මහාචාර්යවරයාගේ ගෙදර තිබුනෙත් ලොකු දුරකින් නොවේ. ස්ටේෂන් එකේ ඉදන් පොඩි දුරක්.හතර දෙනා එක්ක පයින්ම ගියා. අංජලීගේ බෑග් එකයි නිෂාධිගේ බෑග් එකයි දෙකම එකට ඔලුව උඩින් තියන් සරමත් කැහිපොට ගහගෙන වේලු ඉස්සරහින්ම ගියා. පොඩි එකාගේ කරට අතදාගෙනම නිෂාධිත් වේළු පිටුපසින් ගියා. අන්තිමට ගියේ අංජලී. ඒ ගියෙත් පෝන් එක කනේ ගහගෙන සිරිල් මුදලාලි ඉන්න ගෙදරට කෝල් එකක් ගන්න ගමන්. කලින් දවසේ වගේමයි ඒත් අංජලීගේ නම කිව්ව ගමන් සිරිල් මුදලාලි පෝන් එකට ආවා. "සිරිල් මන් දැන් ආවේ අර කිව්ව මහාචාර්යතුමාගේ ගෙදර යන ගමන් " "ඉන්න නෝනේ හවස් වෙලා මන් යාපනේ ටවුමට ඇවිත් කෝල් එකක් දෙන්නම්" අංජලී පෝන් එක ඩෙනිම් කලිසමේ සාක්කුවට දාගෙන ඉස්සරහින් යන නිෂාධියි කුමාර් දිහයි හොදට බැලුවා. හරියට ගජ යාලුවො දෙන්නෙක් පාරේ යනවා වගේ. කොහොම වුනත් පොඩි එකත් හැදීගෙන එන වයස. හැබැයි ඉතින් පට්ට ලැජ්ජ කාරයෙක් වගේ පෙනුනා. ගෙදර පත්මන් ජගතීශ්වරම්ට පරම්පාවෙන්ම හම්බවෙච්ච තට්ටු දෙකේ ගෙයක්. ඒත් ඉතින් වේළු හරි ලස්සනට ගෙයි තියාගෙන ඉන්නවා. ගෙයි සාලෙට ආවට පස්සෙයි ගෙදර ලස්සන දැක්කේ. ගේ පිටුපසින් තවත් ගරාවැටුණු පරන ගෙයක් තිබ්බා. "ඔයාලා දෙන්නට උඩ කාමරයක් හැදුවා" "කාමරයක් මදිනේ මේ අක්කගේ මහත්තයත් හවසට ඒවි" "එහෙනම් ඉතින් ඔයාට පහල කාමරයක තමයි ඉන්න වෙන්නේ " "ඇයි මට ඔයාගේ කාමරේ දීල ඔයා පහලට යන්න " "මාම රෑට ආවම එයා කතා කරන කතා කරන සැරේට මට බෑ පඩි පෙල නැග නැග එන්න" "එහෙනම් අපි දෙන්නටම ඉන්න වෙන්නේ මේ කාමරේ.." කුමාර් ඒකට මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. උඩු මහලේ තිබුනේ කාමර තුනයි. එක කාමරයක් මහාචාර්ය වරයගේ කාමරේ. අනික කුමාර්ගේ කාමරේ. අංජලීටයි නිෂාධිටයි වෙන්කරලා තිබුනේ කුමාර්ගේ කාමරයට අනිත් පැත්තේ කාමරේ. සිරිල් මුදලාලි එන්නේ හවස හින්දා අංජලීයි නිෂාධියි දෙන්නට වෙන්කරපු කාමරයට ගියා. "මොකද පොඩි එකා කියන්නේ " "මුලදී මුලදී නම් ඌගෙන් වචනයක් ගන්න මම වචන දහයකට වඩා කතා කරන්න ඕන. දැන් ඌ පැන පැන කතාව අද රෑට ඉන්න වෙන්නේ ඌ එක්ක පොඩි එකා හොද මිටරයක් ඌ හරි ලැජ්ජයි '' නිෂාධි අන්තිම ටික කිව්වෙත් අංජලීගේ පුකත් මිරිකලා. "ඌගේ ලැජ්ජව නම් මම දන්නේ නෑ හැබැයි උගේ අත තිබුනේ නම් උබේ පුකේ" "මමයි උගේ අත අරන් ඉනෙන් තියාගත්තේ ටික ටික පහලට ගෙනියනවා දැනුනා. ඌ තාප්පේ ලගට එනකම් අත නම් ගත්තේ නෑ " අංජලීට මතක් වුනේ සුරාජ්ව නමුත් කුමාර් සුරාජ්ටත් වඩා ගොඩක් බාලයි. "ඔය පොඩි උන් මහ උන්ට වඩා අන්තයි. කොහොමත් ඉතින් දැන නාකි ප්රොපෙසර් මිනිහ වුනාමා පොඩි එකත් හොද වයසට ඇවිල්ලා" අංජලී කිව්වේ නිෂාධි කියපු කතාවක් නොවේ. ඕෂධී කියපු කතාවක්. "තාම නෑ. ඌ මන් ගැන අහලා තියෙනවා අප්පච්චි වචනයක් දීල නෑ. මූ බැද ගත්තොත් මරු කල්ල මරේ" ඔව් ඉතින් එක පැත්තකින් නාකිය. අනිත් පැත්තෙන් දේපළ, ප්රසිද්ධකම නිදහස අවුරුද්දෙන් භාගයක්ම ඒකා ඉන්නේ පිටරට. ඉතින් නිෂාධිට ඕන ඕන විදියට චන්න එක්ක ජීවත් වෙන්න ඉඩකඩත් තියෙනවා. අඩුවට පොඩි එකත් ඉන්නවා. නිෂාධි හෙව්වෙත් මේ වගේ එකෙක් නෙහ්. "අක්කා..." කුමාර් ආයෙත් උඩට ඇවිත්... "එන්න පැටියෝ..." කොහොමත් කුමාර් හරිම කැමතියි මෙහෙම ආදරෙන් කතා කරනවට. මොකද මහාචාර්ය වරයගේ කලින් නෝනා පෙනුමෙන් ලස්සන වුනාට කුමාට හරියට සැලැකුවේ නෑලූ. ඩිවෝස් එකට ඒකත් ලොකු හේතුවක් වුනාලු. එහෙම තමයි මහාචාර්යවරයා කියලා තිබුනේ. නිෂාධී කුමාර් ලගටම ඇදලා ගත්තා. කොල්ල පෙනුමෙන් සුදුයි. කොන්ඩේ කොටටම කපලා. ඉත්ත කූරූ වගේ උඩට විහිදිලා. නිෂාධිගේ උරහිස ගානට උසයි. කුමාර්ගේ බෙල්ල දෙපැත්තෙන් අත් දෙක දාල ලගටම තුරුල් කර ගත්තා. කොල්ලත් හරි ආසාවෙන් ඇගේ තන් දෙක මැදට ඔලුව තියාගෙන තුරුල් වුනා. කොල්ලව තුරුල් කරගත්ත විදියට ඌ කියන්න ගිය එකත් අමතක වුනා. අංජලී ඇදුම් මාරු කරගන්න හැදුවා විතරයි. "පොඩි එකත් එක්ක එහාට පලයන්කෝ මේ ඇදුම මාරු කරගන්න" "අනේ මේ මේක හිටියට මොකෝ තාම පොඩි එකා..." "අනේ.. කියන දේ අහලා පලයන්කෝ.." කොල්ලගේ හොර බැල්ම අංජලීගේ තන් දෙක දිහා දෙතුන් වතාවක්ම බලපු හැටි නිෂාධිත් දැක්කා. "යමන් පැටියෝ අපි දෙන්නගේ කාමරයට " කුමාව පුකෙන් තල්ලු කරගෙනම කාමරෙන් පිටවුනා. "මේ.. ඔයාලට කෑම ලෑස්තියි... දැන්ම මේසෙට බෙදන්නද" කුමාට පණිවිඩය මතක් වුනේ දැන්. "එපා.. තව ටිකකින් " කුමාර් කාමරයෙන් පිටවෙච්ච ගමන්ම පඩිපෙළ ලගදී දෙමළෙන් මොනවදෝ හයියෙන් කිව්වා. නිෂාධි අදින්න ඕන ඇදුම් ටිකත් අරන් කුමාර්ගේ කාමරයට ආව. කෙල්ලෙක් වගේ ලස්සනට කාමරය තියාගෙන ඉන්නවා. කාමර දෙකටම තිබුනේ එක නාන කාමරයයි. අංජලීගේ කාමරයට ඒක පෙනුනේ නැති වුනාට කුමාර්ගේ කාමරයට හොදින් පෙනුනා. අංජලී නාන කාමරයට යනවා නම් ඊට ඉස්සරහින් තියෙන කුමාර්ගේ කාමරේ දොර ලොක් කරන්න ඕන. කුමාර්ගේ කාමරේ ඉදලා යනවා නම් අංජලීගේ කාමරේ දොර ලොක් කරන්න ඕන. කාමර දෙක අතර පුංචි කොරිඩෝවක් තිබුනා නාන කාමරෙයි ටොයිලට් එකයි වෙන වෙනම තිබ්බා. නාන කාමරේ මැද්දෙන් තිබ්බ බිත්තියෙන් කාමර දෙක වෙන් වෙලා තිබ්බා. නාන කාමරේ වතුර වටෙන හඩත් නිෂාධිට හොදින් ඇහුණා. නිෂාධිට ඇත්තටම ඕන කම තිබුනා පත්මන් ජගතීශ්වරම් මොන වගේ මිනිහෙක්දැයි හොයන්නයි එයාගේ කලින් නෝනලා ඩිවෝස් වෙච්ච ඇත්ත හේතු හොයාගන්න. ඒකත් ඔලුවට දැම්මේ වෙන කවුරුත් නොවේ ඕෂධීමයි. මොකද පත්මන් ජගතීශ්වරම් කියන්නේ එක පැත්තකින් ලෝකේ කාල වතුර බීපු එකෙක්. මහාචාර්ය වරයාගේ කලින් ගෑණි ගැන දැන ගන්න හොදම එකා කුමාර්ම තමයි. ස්ටේෂන් එකේ ඉදන්ම කුමාර්ව තුරුල් කරගෙන ඉන්න බැලුවෙත් පොඩි එකා ශෙප් කරගන්න ඕන හින්දමයි. "මල්ලියෝඕඕ.. කවද්ද පැටියෝ සර් එන්නේ .."
This section develops the story with Wal Katha Pituwa in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
අතේ තිබ්බ ඇදුම් ටික නිෂාධී ඇද උඩට දැම්මා. "මාමා එන්නේ හෙට.." "එහෙනම් අද හවස එන කතාවක් කිව්වේ..." "එහෙම කියන්න කිව්වේ මාම නොවේ.. වේලූ.. ඔයා ආවම හොදටම සලකන්න කියලත් කිව්වා.. ඔයාලා කොහේ හරි යනව නම් චාල්ස් අන්කල්ගේ වෑන් එකට කෝල් කරලා ගෙන්න ගන්නත් කිව්වා.. තව මොනවද මොනවද වේළුට කිව්වා.. " නිෂාධි පහල තරප්පු පෙළ දිහා බලලා කාමරේ දොර වහලා කුමාර් ලගින්ම උඩුබැලි අතට ඇල වුනා. ඒත් ලොක් කරේ නෑ. එකපාරටම ඇලවෙච්ච නිසා ටයිට් ල්වුස් එකත් බුරියටත් උඩට ඉස්සුනත් එක්ක. ඒ විතරක්යැ බිල්වුස් එකේ බොත්තම් අතරින් ලා නිල් පාට බ්රා එකත් තැනින් තැන පේනවා. තැනින් තැන ඇකිලිලා. කොල්ලගේ ඇස් විටින් විට බුරිය දිහාත් ල්වුස් එක දිහාත් හොරබැල්ම දාන අයුරු දැක්කත් නොදැක්ක වගේ හිටියා. "එතකොට ඔයාට මාම කිසි දෙයක් කියන්නේ නැද්ද" "ඇයි නැත්තේ ඔයා කියන හැම දෙයක්ම කරන්නත් කිව්වා හැම තැනම එක්ක යන්නත් කිව්වා " අනිවාර්යයෙන්ම ඒකේ අනිත් පැත්තත් වෙන බව නිෂාධිට හිතුනා. අනිවාර්යයෙන්ම කොල්ලො හැම දෙයක්ම මහාචාර්ය වරයගේ කනේ තියන බවටත් පොඩි සැකයක් දැනුන. "ඒ කියන්නේ මම මොනවා හරි ඇහුවොත් හැම දේටම ඔයා ඇත්ත කියනවද '' කාමරයේ පෑන් එක දාල තිබුනත් හුළං පාර එන්නේ මාර හෙමිට. බ්ලවුස් එකේ උඩ බොත්තම් දෙකම ඕපන් කරා. තන් දෙක මැද කානුව පේන විදියට. කොල්ල අහන දේට උත්තර දෙන්නෙත් තන් දෙකේ කානුව දිහාත් බලාගෙන. නිෂාධී කොල්ල පොඩ්ඩක් ලැජ්ජ කරන්නත් එක්ක කොල්ලගේ ඇස් දෙක දිහා බැලුවා. කුමාර් ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරිලා අහක බලා ගත්තා. "ෆෑන් එක වැඩි කරන්න බැරිද.. පට්ට දාඩියක් නෙහ් දාන්නේ.." නිෂාධි ගනන් නොගෙනම කොල්ල දිහාත් බලාගෙන අතින් පවන් ගහන්නත් ගත්තා. "බෑ.. නෙහ්.. ඒක ගොඩක් පරනයි අලුත් එකක් ගෙන්නලත් තියෙනවා බාස් ආවේ නෑ නෙහ් හදන්න" "අනේ පැටියෝ පොඩි පොතකින් වත් පවන් ටිකක් ගහනවාකෝ" කොල්ලට පොඩි සප්රයිස් එකක් දෙන්නත් හිතාගෙන ආපු වැඩේ කරගන්න පුළුවන් යැයි නිෂාධිට හිතුනා. කොල්ලත් මාර ෆිට් එකකින් නැගිට්ටා. නිෂාධි තවත් බොත්තමක් ඕපන් කරා. බ්රා එකේ කප් දෙකත් පේනවා. මේසේ උඩින් පොතක් අරගෙන ඇවිල්ලා නිෂාධීට දික් කරා. ඇස් දෙකත් ලොකු කරන් තන් දෙක දිහාම බලන් හිටියා. "අනේ ගහපන්කෝ කෝ හරි අමාරුයි.. නෙහ්.. උදේ කීයටද ආවේ.. අරයා තාමත් නානවා නෙහ්." කොල්ලා ඇදේ වාඩිවෙලා පවන් ගහන්න ගත්තා. "අයියෝ ඔය මොකක්ද ලගට ඇවිල්ලා ගහපන්කෝ.." නිෂාධී කුමාර්ගේ අතින් ඇද්ද පාරට පොඩි එකත් නිෂාධි ලගටම බැලැන්ස් නැතුවම වැටුනා. "අයියෝ.. කොළඹ කොලෙජ් එකකට යන කොල්ලෙක් නෙහ්... කෙල්ලෙකුට පවන් ටිකක් ගහන්න වත් දන්නේ නැද්ද " කොල්ල ලැජ්ජාවෙන් නැගිටින්න හැදුවත් නිෂාධි අතින් අල්ලා ගත්තා. "අනේ කොල්ලෝ පවන් ටිකක් ගහපන්කෝ.." ඇදේ ඇල අතට ඈ ලගින්ම හාන්සිවෙලා ඉන්න කුමාර්ගේ බෙල්ල යටින් අත දැම්මා. පොඩි එකා වේගෙන් හුස්මත් ගන්න හඩත් ඇහුනා. කකුල් දෙකත් පලල් කරලා කුමාර්ගේ කලවයේ ඇගේ කලවයත් ගෑවෙන්න ලන් කරා. ඌගේ ඇස් තියෙන්නෙම ඇගේ තන් දෙක දිහාමයි. කොල්ලත් වේගයෙන් පවන් ගහගෙන යනවා. කොල්ල ඒ වැඩේ කරන්නෙත් හරි ආසාවෙන්. නින්ද ගියා වගේ කලවය උඩින් තිබ්බ අත නිෂාධි හෙමින් පහලට වැට්ටුවා ඇගේ කලවයයි කුමාර්ගේ කලවා දෙක අතරෙයි අත රැදෙව්වා. ඇදල හිටිය සෝට ඇතුලෙන් කොල්ලගේ පොල්ලත් හොදින් කෙලින් වෙලා බව ඇගේ පිට අත්ලට දැනුනා. සද්දෙට හුස්ම අරන් වගේම පිට කර කර ඇහි පිහාටු අතරින් කුමාර් දිහා හොදට ඇහැගහගෙන හිටියා. පොඩි එකා පිට අත්ලට පොල්ල තද කර කර ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන පවන් ගහනවා. කොල්ල ජොකෙක් ඇදලා නෑ වගේ පොල්ල කානුවට වැටිලා. ගොනා කානුවට වැටිලා තියෙන විදියට නම් ඒකත් හොද සයිස් එකේ එකක්. අත අනිත් පැත්තට හරවලා පොල්ල අල්ල උඩට ගන්නත් හිතුනා. ඒත් ඒකට තවම කල් වැඩියි. කුමාර් ටිකෙන් ටික පවන් ගහන වේගේ අඩු කරා. "ගොන් බිජ්ජා යන්න ලෑස්ති වෙනවද " වෙන එකෙකුට මෙච්චර චාන්ස් එකක් දුන්න නම් මෙලහකට ඌ හුත්තත් ටියුන් කරනවා. නිෂාධි හිතුවෙම නැති විදියට හොදට හුස්මක් අරන් කටපුරවලා වේගයෙන් හුලන් පිම්බා. පොඩි එකාට ඕන උනේ නිෂාධී ඇත්තටම නිදිද බල්ලන්න. ඇයත් ඇස් පිය අකුලන්නෙවත් තද කරන්නෙත් නැතුව නිදි වගේ හිටියා. කලින්ටත් වඩා වේගයෙන් ආයෙත් හුස්මක් පිම්බා. කොල්ල මොහොකට හෝ ඇර අදිනවා යැයි නිෂාධිට තේරුනත් මොනවා කරයිදැයි හිතාගන්න බැරි වුනා. තවත් තප්පරයක් නිෂාධි දිහා බලාගෙන හිටපු කුමාර්ගේ අත ඇගේ බ්ලවුස් එක උඩට යනවා දැනුනා. ඇස් පිහාටු අතරින් වෙන්නේ මොනවාදැයි හොදින් බලාගෙන හිටියා. කුමාර් ඊලග බොත්තම පන්නන ගමන් නිෂාධිගේ ඇස් දෙක දිහාම බලාගෙන හිටියා. මූ නම් පෙන්නන අහිංසක පාටට ලැජ්ජාකමට යටින් අමු කුපාඩියෙක් බව නම් තේරුනා. කුමාර් පපුව උඩට වෙනකම් බොත්තම් ලිහාගෙන ගියා. ඌට පන්නන්න තිබුනේ තව එක බොත්තමයි. ඒකත් පැන්නුවනම් බ්ලවුස් එකේ පලු දෙක දෙපැත්තට වෙනවා. ඒත් ඒක ඌ පැන්නුවේ නෑ. කොල්ලා තන්දෙක දිහාම බලාගෙන ඉන්නවා. ඇල අතට හිටියා නම් මේකා බ්රා එකේ හක් එකත් පන්නනවා. නිෂාධී ත් නැතුව කොල්ල දිහා ඇස් පිහාටු අතරින් බලාගෙන හිටිය. ඊලගට කරන දේ බලන්න. දැන් නම් ඒකට හොදට විශ්වාසයි නිෂාධිට හොදටම නින්ද ගිය විත්තිය. කුමාර් එක තනක් උඩින් අත තිබ්බා. හෙමින් මිරිකල අතගත්තා. ඇගිල්ලෙන් තනෙත් පොඩ්ඩක් එබුවා. දැන්නම් කුමාර්ගේ මුහුනයි තන් දෙකයි අතර අගල් තුනක් නෑ අත් දෙකෙන්ම අල්ලලා කොල්ලව තන්දෙකට තදකරගන්න හිතුනත් නිෂාධි එහෙම කරේ නෑ. කොල්ල එහෙනම් ලැජ්ජාවට රෑට නේන්න ඉඩ තිබුනා. අහගන්න ඕන ටිකත් අහගන්න නම් බැරිවෙනවා. නිෂාධි නිදි වගේම හිටියේ ඒකයි. කොල්ල ඇගිල්ලෙන් හෙමින් තනේ ඔබ ඔබ නිෂාධි දිහාත් බලනවා. ඌගේ පොල්ල හොදටම කෙලින් වෙලා යැයි නිෂාධිට තේරුනා. ඈ හිමින් පොල්ල පැත්තට අල්ල පෙරළුවත් පොල්ල අල්ලන්න ගියේ නෑ. ඒත් ඌ තවත් ඇඟට බරවුනා. පොල්ලත් අල්ලට තදවුනා. ඒත් නිෂාධි පොල්ල ඇල්ලුවේ නෑ. ඌ බ්රා එකේ කප් එක උඩට උස්සලා තන් පුඩුව දිහා බලන්න ගත්තා. බ්රා එක තද හින්දා පේන්නේ නෑ. පොඩ්ඩක් ඇල අතට හැරවුනොත් කොල්ලට සැක හිතෙයිද. "තව චුට්ටක් ඉවසමුකෝ " කූමාට දැන් හොදටම ෂුර්ව නිෂාධිට හොදටම නින්ද ගිහිල්ලා බව. ඌ දිවම එලියට දාල බ්රා කප් එක මුදුනෙන්ම තියාගෙන හිටියා. ඌගේ අතින් බ්ලවුස් එකේ ඉතිරි බොත්තනත් පැන්නුනා. අම්ට සිරි බ්ලවුස් එකේ පලු දෙක දෙපැත්තට වුනා. බ්රා එකට කිටි කිටියේ තද වෙච්ච තන් දෙක දිහා කන්න වගේ බලන්න ගත්තා. තන් පුඩුව හිරවෙච්ච තැන ඌගේ කෙලවලින්ම පෙගිලා. බ්රා එකත් එක්කම චූස් .. චූස් සද්දෙන් උරන ඉරිල්ලට තන් උරලා හොද එකස්පීරියන්ස් එකක් තියෙනවා වගේ. අත් දෙකෙන්ම තන් දෙක පොඩි කරන ගමන් අනිත් තනෙත් බ්රා එක උඩින්ම උරන්න ගත්තා. අම්මට සිරි කොල්ල දෙන සැප පට්ට ලැජ්ජකාරයෙක් වුනත් ඌ ඔක්කොම විභාග පාස් කරපු එකෙක්.බ්රා එක තදට තියෙන හින්දා මූට තන් පුඩුව උරන්න බෑ. එහෙන් අල්ල උඩ උගේ පොල්ල නලියනව. නිෂාධි මිරිකන්න ගියෙත් නෑ. එහෙම වුනොත් කොල්ලව ඈට ඕන විදියට කොන්ට්රෝල් කරගන්න බැරිවෙනවා. කොල්ලගේ හිතින් ලැජ්ජාව අයින් වෙනවා කියන්නේ ඌගේ හිත ඇතුලේ තියෙන ගෞරවය නැතිවෙනවා යන්නයි නිෂාධී කකුල දනිසෙන් නවලා කුමාර්ගේ ඇග උඩින් නින්දෙන් වගේ දැම්මා. කොල්ල ගැස්සිලා පැත්තකට පැන්නා. නිෂාධි ඇල අතට හැරුනා. බ්ලවුස් එකේ බොත්තනුත් පන්නපු හින්දා කොල්ල චුට්ටක් බය වුනා වගේ. කොල්ල සැකේට ආයෙත් පාරක් කටින් හුළං පාරක් පිම්බා. ඌගේ අතත් පිට දිගේ උඩට ගියා. බ්රා එකේ හක් එක ලගම නැවතුනා. බ්රා එකේ හක් දෙපැත්තේ පටි දෙක දෙපැත්තට තද කරපු විදියටම බ්රා පන්නලා පොඩි එකාට හොද එක්ස් පීරියන්ස් එකක් තියෙන බව තේරුනා. කවුද හුත්තෝ මූට මේවා පුරුදු කරේ. මහාචාර්යවරයගේ කලින් ගෑණි නම් වෙන්න බෑ. එහෙනම් කවුදැයි නිෂාධී කල්පනා කරා. දෙපැත්තේ හක් දෙක පැන්නේ ගමන් බ්රා එක බුරුල් වුනා. අම්මට හුකන්න ඌගේ කැරි හිනාව. ඌ තන් දෙක දිහාම බලන් ඉන්නවා. තනේ උඩ අනිත් තනේ. කුමාර් ලගින්ම ඈ තුරුලෙම ඇල වුනා. ඌට හොදටම විශ්වාසයි නිෂාධි ඉන්නේ තද නින්දෙන් බව නම්. බුරුල් වෙච්ච බ්රා එක එහෙන්මම උඩට ඉස්සුවා. දැන් නම් ඌට නිෂාධිගේ හුස්ම ඉහළ පහල යන හඬ හොදට ඇහෙනවා. ඌගේ හුස්ම ගන්න හඩත් නිෂාධිට ඇහෙනවා. ඌත් ඇස් උඩින් නිෂාධිගේ ඇස් දෙක දිහා බලලා දිවේ තුඩ තන් පුඩුව ලගට කිට්ටු කරා. ඈට කරන්ට් එක වැදුනා වගේ ගැස්සිලා ගියා. ගැස්සිල්ලට නම් කොල්ලත් බය වුනා. නිෂාධි දිහාම බලන් ඉදලා දිවේ අග තන් පුඩුවේ ආයි ගෑවෙන්න ඇරියා. කොල්ලගේ තොල් වලින් තන් පුඩුව මිරික මිරිකා වටේටම දිව ගෙනිච්චා. කලු රවුම වටේම. අනිත් අතේ ඇගිලි වලින් අනිත් තන් පුඩුව මිරිකනවා. කුමාට ස්විප් එකක් ඇදුනා වගේ තන් පුඩුව චූස් චුස් ගගා ඇද ඇද උරද්දී නිෂාධි ඉවසන් හිටියේ කවදාවත් නැති විදියට. කලු රවුමටත් එහා කට ඇතුලටම දාගෙන හප හප උරන ගමන් අනිත් අතින් කලින්ටත් වඩා තදින් තනේ මිරිකන්න ගත්තා. නිෂාධිට ඉවසන්න බැරිම තැන උගේ කලිසම එක්කම පොල්ල වරක් මිරිකුනා. "මොකක්ද හුත්තෝ ඒ.." පොල්ල මහතට වගේ දැනුනත් කලිසම එක්ක පෙනුනේ නෑ. සමහර විට කලිසමේ ශිපර් එකේ මහතත් එක්ක වෙන්න ඇතියි හිතුන. කොල්ල මුලු තනේම හප හපා ඉරුවත් එක පාරකට වඩා පොල්ල මිරුකුවේ නෑ. ඒත් කොල්ලට දැනුනා. කොල්ල තනේ උරපු ඉරිල්ලට කෙල වලින් නැහැවිලා තනපුඩුව දිලිසෙනවා. වටේ කලු රවුමේ තැනින් තැන ගැටිති වගේ උඩට මතුවෙලා. කලු රවුමට යටින් ලා රතුපාටයි. කොල්ල යට තනේ අත් හැරලා උඩ තනේට ගියා. දිවෙන් තන්පුඩුව උඩට පහලට කර කර දෙපැත්තටත් කරන්න ගත්තා. චන්නයි ඕෂධීයි අංජලියි තනේට දෙන සැප වරින් වර නිෂාධිට මතක් වුනත් එක්ක. පොඩි කොල්ල හොද පුරුදු කාරයෙක් වගේ දිවෙන් උඩට පහලට හරහට ගහන ගැහිල්ල විනාඩි කීපයක් එකදිගට කරගෙන ගියා. තන් පුඩුව කෙල වලින්ම පෙඟිලා වගේ. ආයෙත් කලින් තනේට කරා වගේ තන් පුඩුව වටේට දිවෙන් තද කර කර වටේට දිව ගෙනියනවා. අනිත් අතේ ඇගිලි දෙකෙන් යට වෙච්ච තන් පුඩුව හෙමින් පිරිමදින්නත් ගත්තා. තන් පුඩුව ඇගිලි දෙකෙන් රෝල් කර කර කලින් වගේ තනෙන් කාලක්ම කර ඇතුලට දාගෙන උරන ඉරිල්ලට නැති කිරිත් එළියට පනිනවා. චූස්.. චූස්.. හඩ දිගෙනම මෙලෝ සිහියක් නැතුව උරාගෙන යනවා. පොඩි එකාගේ කම්මුල් ඇතුලට එබිලා උරන ඉරිල්ලට. ඒකට නම් නිෂාධිගේ ඇස්දෙක නම් ඇත්තටම පිය වුනා. තනේ මැද ඉදන් උඩට ලිස්සගෙනත් එනවා. පට්ටම පට්ට සැපක්. මේ හුත්තට තන් ඉරිල්ල නම් කියල දීපු එකී ගුරු මුෂ්ටියක් නැතුවම කියලා දීල. කවුදැයි හිතාගන්න බෑ. තනේ මැද ඉදන් තන් පුඩුව දක්වා කිහිප පාරක්ම කට ඇතුලටම දාගෙන තොල්වලින් ලිස්සලා යැව්වා. ඒකා අත් දෙකෙන්ම තන් දෙක තද කරලා තන් පුඩු දෙකම සුරුස් සුරුස් ගගා උරන්න ගත්තා. උර උරා තන් පුඩු දෙක වටේට ලෙවකන්නත් පටන් ගත්තා. දෙකම කෙලවලින් නැහැවිලා. ගොඩක් වෙලාවක් වතුරේ තියලා එලියට අරන් වගේ කෙලවලින්ම පෙගිලා. අම්මෝ.... තන් දෙක අත් දෙකෙන්ම මිරික මිරික දිවෙන් උඩටයි පහලටයි හරහටයි කරන්න ගත්තා. එහෙම කරේ හිමිනුත් නොවේ. තරමක් ස්පීඩ් එකේ. පොඩි එකා වුනත් තන් දෙකට දුන්නේ නම් මහ කැරි සැපක්. හිතාගන්න බැරි සැපක්. අත උඩ තියෙන පොල්ල නම් දැන් දැනෙන්නේ නෑ වගේ මැලවිලා යන්න ඇතියි නිෂාධි හිතුවා. ඒත් ඌ ඊලගට කරන්න යන්නේ මොකක්දැයි නිෂාධිට හිතාගන්න බැරිවුනා. නාන කාමරයේ ශවර් එකෙන් ඇහෙන වතුර හඩ තවමත් ඇහෙනවා දැන් පැය භාගයටත් වැඩියි. නිෂාධි පොඩි එකාගෙන් සැපක් ගත්තත් අංජලී ගැනත් හොද අවදානයෙන් හිටියේ. කොල්ල ඇදෙන් බැහැලා ඌගේ සෝට ගලවලා දැම්මා. ඌගේ ජොකා ඉස්සරහටම නෙරලා ඇවිත්.පොඩි එකා කරන්නේ මොකක්දැයි නිෂාධිට හිතාගන්න නම් බැරිවුනා. මොනවා උනත් ඌ කලිසම ගැලෙව්වේ නම් හොදකට නොවේ. ඒත් එක්කම ශවර් එකෙන් වතුර වැටෙන හඩත් නැවතුනා. පොඩි එකා කරන්න ගිය වැඩෙත් නවත්තලා නාන කාමරය දිහාවට කන් දීගෙන වගේ හිටියා. දොරේ අගුල ඇරෙන් හඩත් ඇහුනා. ඒකත් ක්රිස්... ක්රිස්... ගාගෙන ඇරුනේ. මුකුත්ම නැතුව කොල්ල ආයෙත් කලිසම දාගත්තා. පොඩි එකා හොදට කන් දීගෙන හිටියේ වතුර වැටෙන හඩට වඩා අගුලේ සද්දෙට වෙන්න ඇති. ඒකයි දඩිබිඩි ගාල කලිසම දාගත්තේ අනිවාර්යයෙන්ම ඌ දන්නවා. අංජලී නිෂාධි හොයා ගෙන එන විත්තිය. පොඩි එකා කලිසම දාගෙන යන්න ලෑස්ති වෙලත් ආයෙත් ඇවිත් කොට්ටෙට යටින් තිබ්බ බෙඩ් සීට් එක දිග ඇරලා නිෂාධිගේ ඇග උඩින් දැම්මා. "චූටී... ඔයා කොහේද .." අංජලී එහා කාමරේ ඉදන් කෑගහද්දී පොඩි එකා ගියේ නාන කාමරයට. පොඩි එකාගේ වැඩත් උගේ කට්ට කමත් නිෂාධිට හොදට තේරුනා වැඩේ අංජලී දැක්කොත් එච්චර හරි නැතිහින්දා පොඩි එකා පොරවපු රෙද්දට යටින් අතදාල බ්රා එක හදාගෙන බ්ලවුස් එකේ බොත්තම් ටික දාගෙන ගියා. කොහොම වුනත් ඒකා කලිසම ගැලැව්වේ මොකටදැයි නිෂාධිට හිතාගන්න බැරිවුනා. අඩුම ගානේ ඌ ඇහැරෙයි බයට තොලක්වත් දුන්නේ නෑ. එහෙනම් මූ කලිසම ගැලෙව්වේ හුකන්න නම් වෙන්න බෑ. බලමුකෝ රෑවෙලා. කාමරේ දොරේ ලොක් එක ඇරෙන හඩ ඇහුනා. අනිවාර්යයෙන්ම අංජලී වෙන්න ඕන. කොහොමද පොඩි එකාගේ මොලේ. අංජලී කාමරයට එන බව දැනගෙනම ඌ ගියේ නාන කාමරය පැත්තෙන් "මේක මාර නින්දක් නෙහ් එනගමනුත් නිදාගෙන දැනුත් නිදි" අංජලී ඇගේ පුකට ගහන හඩත් එකකම කවුරු හෝ ලී තරප්පු පේලිය දිගේ පහලට යන හඩ හරි උඩට නගින හඩ නිෂාධිට ලාවට ඇහුනා. "ඒයි නැගිටපන් ගිහින් නාගනින් '' අංජලී කියාගෙනම පොරවගෙන සිටි බෙඩ් සීට් එක උඩට ඇද්දා. දැක්ක දෙයින් එක පැත්තකින් හිනහයි අනිත් පැත්තෙන් හිතාගන්න බෑ. බ්ලවුස් එකේ බොත්තම් අමුනලා තිබුනේ පටලවලා බ්රා එක ඇදලා තිබ්බේ කනපිට එකත් තනෙන් භාගයක් එළියේ. "මොකක්ද හුත්ති ඒ ඩිංගට වුනේ හරියට ලොචිනා වගේ නෙහ්" අංජලීට හිතාගන්න බැරිවුනා. එක්කෝ මේකිම සැපක් ගන්න ඕන නැත්නම් පිට කවුද හරි සැපක් දෙන්න ඕන. අංජලී තවත් එබිලා බැලුවා. බ්රා එකේ මැද තෙත් වෙලා දැක්කේ එතකොට. දැන් නම් අංජලීට වෙලා තියෙන්නේ මොකක්දැයි ලාවට හිතාගත්තා. නිෂාධිත් දැන් නැගිට්ටා වගේ ඇස් පොඩි කර කර බොරුවට ඇදෙන් වාඩිවුනා. "ඒ විනාඩි කීපෙට තන් පොඩි කරපු එකා කවුද කියපන් " අංජලීට හිතුනෙම වේළුමයි. මොකද ඌගේ බැල්ම එච්චර ඇල්ලුවේ නෑ. විටින් විට අංජලී දිහාත් නිෂාධි දිහාත් බලපු හැටිත් මතක් වුනා. "පිස්සුද මට නින්ද ගියා.." "නින්ද ගියා..." අංජලී නිෂාධිගේ අතින් ඇදලා කන්නාඩි මේසේ ඉස්සරහට තල්ලු කරා. හුකනවා පුහුල් හොරා කරෙන් දැනේ කිව්වා වගේ. ඒ හුත්ත කරපු වඩෙන් බඩු මාට්ටු. "මොකාද උබේ තන් මුරිකුවේ වැඩ කරන දෙමළද උබට ඔය තරම් අහේනියක් තියෙනවද.. බලහන් ඌගේ හැටි මාස ගානකින් නාල නෑ " අංජලීට මලම පැනලා බැනගෙන බැනගෙන ගියා. "අයියෝ.. කෑගහන්න එපා.. ඌ නොවේ.. කුමාර්.. පොඩි එකා.. " අංජලීට හිතාගන්න බැරිවුනා. මලත් පැන්නා. ඒක ඉරිසියාවද එහෙම නැත්නම් මොකක්ක්දැයි කියන්න අංජලීටවත් තේරුනේ නෑ. කොහොම වුනත් ඕෂධී ඇර අන් අය නිෂාධිගේ ඇගට අත තියනවටවත් අංජලී කැමැති නෑ. චන්න එක්ක තියෙන හුටපටේටවත් අංජලී කැමති නෑ. "හුත්තී.. ඔහොම ගොන් වැඩ කරන්න එපා රෙස්පෙක්ට් එක තියාගනින් නැත්නම් මුන් උබව දකින්නේ බඩුවක් වගේ. අර අනිත් දෙමළ ගදයා දැක්කනම් ඌගේ කට වහන්න උබට ඌටත් අල්ලන්න වෙනවා" අංජලී බැනලා බැනලා කාමරයට ගියා කේන්තියෙන්ම. මහ සද්දෙන් නොබැන්නත් ඒක නම් නිෂාධිගේ බොක්කටම වැදුනා. අංජලී එහෙම බනින්නේ ඈට තියෙන ආදරේට බව ඈත් දන්නවා. "ඇත්ත නේන්නම්.. මහ එකා බැදලා ආවොත්.. ගොන් බිජ්ජ හැම වෙලාවෙම ඇදට රිංගයි" අංජලී බැනපු බැනිල්ල ඇගේ බොක්කටම වැදුනා. වේලු තට්ටුවක් නොදාම කාමරේ දොර ඇරන් ආව. කුමර් හින්දා අංජලී බැනපු බැනිල්ලටයි වේළු නොකියාම දොර ඇරන් ආපු එකටයි දෙකටම මල පැන්න. "මේ ගෙදර අය දන්නේ නැද්ද මැර්නස් මුකුත්ම කෙල්ලෙක් හරි ගෑණියෙක් හරි ඉන්න කාමරේට ඔහොම කඩාගෙන එනවද කෝ කූමාර්... බේබිට එන්න කියනවා අපි යනවා දැන්මම.. ඉදපන්කෝ සට කෝල් එකක් දාල කියන්න.." නිෂාධිටත් මල පැනලා කියවගෙන ගියා. සරම කැහැපොට ගහගෙන කාමරයට ආපු වේළු එහෙන්මම පස්සට ගියා. "මොකෝ චූටි කෑගහන්නේ " අල්ලපු කාමරේ ඉන්න අංජලීත් කාමරයට එද්දී නිකමට පඩිපෙළ දිහා බැලුවා. පොඩි එකා කුමාර් අංජලී එනවා දැකලා ආදා වගේ ලිස්සලා ගියා. වේළු සරමත් පහලට දාල අංජලි දිහාත් බලලා පහලට ගියා.
The ending reinforces Wela Katha Lokaya without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.