අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 60
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 60 highlights Walakatha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-08-18 21:59:01 - Wal Katha
අංජලීගේ කතාව - Anjalige Kathawa - 60 highlights Walakatha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
තරප්පු පෙල දිගේ නැගෙන හඬට නිෂාධි හොදට කන්දීගෙන හිටියා. ඒත් බ්රාරාස් ගාගෙන ඇරුනේ ඇගේ කාමරේ දොර නොවේ. අංජලීගේ කාමරයේ දොර. "හුත්ති මෙච්චර වෙලා කොහේ ගියාද " නිෂාධිගේ හිතට ලොකු සැකයක් ආවා. කුමාර් එහෙන් එක තන් පුඩුවක් රෝල් කර කර අනිත් තනේ හොදට මිරිකනවා. පොඩි එකා දෙන්නෙත් පට්ට ආතල්. එපා කියන්නත් ලෝබ වුනත් නිෂාධිට මතක් වුනේ කලින් වතාවේ අංජලී බැනපු හැටි. කුමාරුත් පොල්ල පුක් පලු දෙකට තද කරන් තනේ හොදට මිරිකනවා. "ඕයි.. තමුසේට දැන් ඔක්කොම අමතක වුනාද... කලුවර වැටුනාම නම් මට කොහේවත් යන්න කතා කරන්න එපා '' තවත් මොහොතක් මෙහෙම චාන්ස් එක දුන්නොත් ඇගේ හිත ඈට පාලනය කල නොහැකි බව ඈටම තේරුනා. අනිත් පැත්තෙන් මේ වෙලාවේ මීෂව හම්බවෙන එක ලොකු වැදගත් කමක් පෙනුනා. තවත් පරක්කු වුනොත් වේළුත් එන්න පුළුවන්. "හරි .. හරි.. මන් ලෑස්තිවෙන්නම් අර හොල්මනත් දැන් මේ කෙට එබෙයි නෙහ් '' කුමාර් නිෂාධිගේ තන් දෙක අතාහැරියේ කැමැත්තෙන් නොවේ. ඈ බ්රා එක කරකවලා හක් ටික දාගෙන ඇදුම හදාගත්තා. ඉස්සරහින් කාමරේට තට්ටුකරලා යනවද නැත්නම් පිටුපස බාතෲම් දොරෙන් යනවදැයි නිෂාධි කල්පනා කරා. මෙච්චර වෙලා අංජලී මොනවද කරේ යැයි ලොකු සැකයක් දැනුනා. අනික ඇදගෙන හිටපු ඇදුමත් කොල්ලො විතරක් නොවේ නාකින්ගේත් බිජ්ජ ඉබේටම කෙලින් වෙන ඇදුමක් නෙහ්. ඇයට අරම උපදෙස් දිදී "වේළුත් එක්කවත් අඩව්වක් ඇල්ලුවදැයි" පොඩි සැකයක් ආවා. අනික වේළුත් ගොඩක් වෙලාවකින් දැක්කේ නෑ. ඈ පිටුපස බාතෲම් එකෙන් අංජලීගේ කාමරේ දොර හෙමින් ඇරියා. ඉස්සරහින් ගියා නම් ඒකේ දොර ඇරෙන හඩට මුකුත්ම කරන්න බෑ. උඩුබැලි අතට නිදාගෙන ඉන්න සුරුට්ටුවගේ බඩට අංජලී පෙන්නේ නෑ. අම්මෝ ගොරවන සද්දේ පරන ලී මෝලක් වගේ. ඈට මතක් වුනේ අංජලීගේ හනිමුන් එකේ ඈ කියපු රසවත් කතා. ගෙරවිල්ල නම් ඇත්තටම ලී මෝලක්ම තමයි. සිරිල් මුදලාලි ගේ බඩ උඩුන් අංජලී ලාවට පේනවා. ඇදුම් බෑග් එක අස්කරනවා. "මේ හුත්ති මේ හවස්වෙලා කොහේවත් යන්නද " පොඩි සැකයකුත් ආව.. එත් ඇදුම් අරන් අරන් උඩින් තිය තිය මොනවද හොයනවා. තප්පරයක් ගියේ නෑ පෝන් එකක් රින්ස් යන සද්දේ ඇහෙනවත් එක්කම රිගින් ටෝන් එකෙන්ම පෝන් එක අංජලීගේ පෝන් එක යැයි නිෂාධිට තේරුන් ගියා. බිම වාඩිවෙලා හිටපු අංජලී එකපාරටම නැගිට්ටා. ඈ නිදාගෙන ඉන්න සිරිල් මුදලාලි දිහා බලලා පෝන් එකට අන්සර් කරා. "චුට්ටක්... ඉන්න චූටි මහත්තයා" අම්මට සිරි අංජලීගේ චූටි කොළු පැටියා. ඇත්තටම ඌ කොළඹ හිටියා නම් ෆිල්ම් ඩිරෙක්ටර්ලා ටී.වී වාහිනී සෙට් වලින් මූව පුම්බනවා. විජය නැවත උපදී වගේ ඇඩ් දාල. අංජලීගේ වෙලාවට ඌ තාම ඉන්නේ ඇතිමලේ ඔය වගේ දේවල් නිෂාධිට හිතුනා. ඈ පෝන් එක අරන් එන්නෙත් බාතෲම් එක දිහාවට. ආයෙත් කාමරයට ගියොත් හොරේ අල්ලන්න නම් බැරි වෙනවා. නිෂාධි එක පාරටම ඔලුව ඉස්සුවා. ඔලුව ගිහින් මොකෙක්ද එකෙක්ගේ නිකටේ වැදුනා. "... ໑໖...." පිටුපසින් එන්න කුමාර් හැර වෙන කවුරුත් හිටියේ නැ. හඩින්ම කුමාර් බව ඈට තේරුනා විතරක් නොවේ මලත් පැන්න. "මොන හුත්තක්ද ඕයි.. යනවකෝ කාමරයට .." නිෂාධී කුමාර්ගෙ කන අබරලාම කාමරයට පන්නල කාමරයේ පැත්තේ දොරේ ලොක් එක දාල ආයෙත් අංජලීගේ කාමරයට එබුනා. "චුටි.. මහත්තයා ඔහොම චුට්ටක් ඉන්නකෝ.." අංජලී හිටියේ බාතෲම් එකේ දොර ලග ලගම. සිරිල් මුදලාලිට ඇහෙයි යන බයට අංජලී එන්නෙත් බාතෲම් එකට බව නිෂාධිට හොදටම තේරුනා. වෙන්නේ මොකක්දැයි බලන්නත් ඕන. එළියට ගියොත් මුකුත් ඇහෙන්නේ නෑ. නිෂාධි සර්ව එක තියෙන පැත්තට පැන්න. මොකද වැසිකිලියයි නාන තැනයි වෙන්කරලා දොරවල් දෙකක් දාල තිබ්බා. දොරේ ලොක් එකත් වැටුනා. "මම ඉන්නේ තාම යාපනේ" "නෑ.. එයා.. ගොරව ගොරව නිදි.. මම නාන කාමරයට ආව.. රෑ වෙලා කෝල් එකක් දෙන්න හිටියේ.. ලොකු අක්කා පුතා.. එක්ක හෙට උදේ ගමේ ඒවි.. එයාගේ මහත්තයා ඇවිත් එක්ක යාවි.." අංජලීගේ කියවිල්ලට නිෂාධි හොදට කන තියාගෙන හිටියා. "එපා කියන දේ අහන්නකෝ.. චුටි මහත්තයා... ඔයා කොහොමද තනියෙන් යාපනේ එන්නේ.. මන් එනකම් දවස් දෙකක් ඉවසන්න '' "මට වැඩ ගොඩක් තියෙනවා අනික සිරිලුත් ඉන්නවා. උන්ගේ ගෝලයෝ වටේම ඉන්නවා කියන දේ අහන්නකෝ.." කොහොම වුනත් කෝල් එක දෙන සුරාජ් යාපනයට එන්න හදන බව නිෂාධිට තේරුනා. "අම්මට සිරි.. ඌ ඒ තරම් මේකිට ආදරේද " ආවත් හරි චන්න තාම කෝල් එකක් වත් අරන් තිබුනේ නෑ. දවල් ආවයි කියන්න ගත්දිත් ඕෂධී එක්ක කොහේද යනවා. නිෂාධිට ඇත්තටම සුරාගෙන් අංජලීට ආපු කෝල් එකට පැහැදිලි ඉරිසියාවක් ආවා. "හරි.. එහෙනම් මම කියන විදිහට ඉන්න පොරොන්දු වෙනවද.." සුරාජ්ගේ ගමන වලක්වන්න නොහැකි තැන අංජලී පොරොන්දු ගන්න යන බව තේරුනා. "තමුසේ මාර බඩුවක් නෙහ් මම හිතුවෙ කෝල් කරන්නේ මොනරාගල ඉදන් කියලා ... ඇත්තට කියනවා කොහෙද ඉන්නේ" " හරි මට තේරෙනවා මගේ රත්තරන්.. උබේ තමයි චුටි මහත්තයෝ මම.. ඒත් පොඩ්ඩක් ඉවසන්න හැමදේම විසදගන්න කම් මගේ.. වස්තුවට දහ අටක් වුනෙත් නෑ නෙහ්.." "හරි .. එහෙනම් මම කියන්නම් යාපනේ ස්ටේෂන් එකට ගිහිල්ලා ටිකට් එකක් අරන් මන් එනකම් ඉන්නවා" සුරාජ්ව නවත්වන්න තැනකුත් නෑ. දහ අට සම්පූර්ණ නැති හින්දා අයි.ඩී එක දීල කාමරයක් ගන්නත් අමාරුයි. "අනේ මන්දා.. පෝන් එක ඔන් එකේ තියාගන්න චූටි මහත්තයා . ඔයා හින්දා මගේ පැලැනුත් කචල් යාවිද මන්ද" අංජලීත් තවත් මොනවද කියව කියව ඉදලා දොර ඇරන් කාමරයට යන හඩ නිෂාධිට ඇහුනා. නිෂාධිත් නාන කාමරයේ දොර ඇරන් ආයෙත් අංජලීගේ කාමරයට එබුනා. රෙදි බෑග් එක අවුස්ස අවුස්ස මොනවද හොයනවා. "අම්මට සිරි මේකි ඇදලා ගත්තේ සිරිල් මුදලාලි ගෙනත් දීපු සාරියක් නෙහ් " අංජලී මොනවා කරන්න යනවාදැයි මුකුත්ම තේරුනේ නෑ. සිරිල් මුදලාලි ගෙනාපු සාරියයි තවත් හැට්ටෙකුයි අරන් පැත්තකින් තියලා ආයෙත් රෙදි අඩුක් කරන්න ගත්තා. නීෂාධිට ඒක මාර මාර අවුලක් වුනත් "ඇදලා බලන්නවත් හදනවදැයි" හිතුනා. ලා නිල්පාට සාරි ජැකට් එක අලුත් සාරියටම මහලා වගේ. එළියට ඇද ඇද දාපු රෙදි ටික පිලිවෙළට ආයෙත් අඩුක් කරා. "ඇදලා බලන්න හදනවා නම් මොන හුත්තකට ඇදුම් අඩුක්කරන්නේ එක්කෝ දැන් කොහේ හරි යන්න ඕන. නැත්නම් හෙට ඇදගෙන යන්න ලැස්ති කරනවද" නිෂාධි අඩවල් වුනු දොරෙන් අංජලී දිහා ඇහැ දාගෙනම හිටියා. බෑග් එකත් මේසේ එහා පැත්තෙන් දැම්මා. මේසේ උඩ තිබ්බ අංජලීගේ බෑග් එකෙන් පන්දාහේ මිටියකින් කොළත් අදිනවා දැක්කත් කොළ කීයක් ඇද්දැයි ඈට පෙනුනේ නෑ. "මේ හුත්ති මොකක්ද මේ කරන්නේ" අංජලී කරන්න යන වැඩේ නිෂාධිට තේරුනේ නෑ. සිරිල් මුදලාලිගේ ගෙරවිලි තවත් වැඩිවෙලා වගේ. බුරුත කොටයක් අමාරුවෙන් ඉරනවා වගේ සද්දයක් එන්න ගත්තා. ඒත් නිෂාධිට හිතුනු කිසිදෙයක් වුනේ නෑ. අංජලී සල්ලිත් පස් එකෙන් අරන් සාරි ජැකට් එකයි සාරියයි බැග් එකකට දාගෙන කාමරෙන් පිටවුනා. "මොන හුත්තක්ද මේ වෙන්නේ" කුමාර් ඇදලත් ඉවරයි සෙන්ට් ගහගන්නවා. නිෂාධි එවා බලාගෙන ඉන්න වෙලාවක් වුනේ නෑ. කාමරෙන් එලියට යන දොර ලගට අඩියට දෙකටම ගියා. අංජලීගේ වැඩ වලින් ඇගේ හිත ෆුල් හොල්මන් වෙලා. "මොකද යන්නේ නැද්ද ඉක්මනට ලැස්ති වෙනවකෝ.." "එන්නම්.. එන්නම්.. පොඩ්ඩක් ඉන්නවකෝ කෑ නොගහ " අංජලීගේ මොකක් දෝ හොරයක් අල්ලන්න නිෂාධි පට්ට ගේමක් දෙන විත්තියක් තේරුනත් අනිත් කිසි දෙයක් කුමාර්ට තේරුනේ නෑ. කුමාර්ට හොයන්න උවමනාවක් තිබුනෙත් නෑ. "මම ලෑස්ති වෙලා ඉවරයි.. ඔන්න රෑ වුනයි.. කියලා හෙට යමු කියන්න බෑ. හෙට යන එකේ තේරුමක් නෑ.." හිතුවේවත් නැති විදියට කුමාරුත් මාර බර බරයක් දාන්න ගත්තා. කොහොම වුනත් ඉක්මනට ගිහිල්ලා ඉක්මනට එන්න ඕනැයි හිතුව නිෂාධි ලැස්ති වෙන්න පටන් ගත්තා. "හුත්ති.. මම අල්ලගන්නම්..." අංජලී ගැන පුංචි තරහකුත් ඇගේ හිතේ රැදුනා. අංජලීට මීෂා ගැන පට්ට දුකක් ඇතිවුනා. සිරිසේන මුදලාලි නැතිවුනාට පස්සේ කැම්පස් ජීවිතේ අන්තිම කාලේ වගේම රක්ෂාවක් නැතිව ජීවිතේ අතරමං වෙච්ච කාලේ ඇගේ සිහියට ආවා. මිෂාට සිරිල් මුදලාලි ගෙනත් දුන්න සාරියයි ඇගේ අනිත් සාරියේ ජැකට් එකයි කොළඹ යන්න සල්ලියි දෙන්න තීරණයක් ගත්තේ ඒ හින්දා. ඈට අහන්න නම් ගොඩක් දේවල් තිබුනා. ඈ ගරාවැටුණු ගෙදර දිහාවට යද්දී වේළු නම් හිටියේ නෑ. සමහර විට වේලු ඇගේ ෆයිල් එකයි ඔහුගේ ඇදුම් ටිකයි ගේන්න යන්න ඇති. ගෙනාපු බැග් එකත් තුරුල් කරන් උන් දෙන්නා හුකපු කාමරයේ උළුවස්සට අංජලී හේත්තු වුනා. එතකොටත් මීෂා පුටුවේ වාඩිවෙලා ඇගිලි පුරුක් පටලවන් බිත්තිය පැත්ත දිහා බලාගෙන ලොකු කල්පනාවක්. " ඔයාද... මීෂා..." අංජලී හීන් ස්වරයෙන් අහද්දී මීෂා එකපාරටම අංජලී දිහා හැරිලා පුටුවෙන් නැගිට්ටා. මොහොතක් අංජලී දිහා බලාගෙන හිටපු ඈ අංජලී කවුදැයි හිතාගන්න ඇති. "ඔව්.. මිස් ... මොනවත් හොරෙන් අරන් යන්න නොවේ ආවේ. මගේ සෙටිෆි කෙට් ෆයිල් එක ගෙනියන්න" "ඇත්තද.. මම බලාගෙන හිටියේ වෙච්ච හැම දේම " මීෂා තවත් බයවුනා. "බය වෙන්න ඕනෑ නෑ මොනවද ඔය බැක් සයිඩ් එකේ තිබ්බ තුවාල" මීෂා තවත් හොල්මන් වුනා. "සගෙන් හම්බවෙච්ච මතක සලකුණු. එයා ලෝක ප්රසිද්ධ වුනාට මානසික ලෙඩෙක්. මිස් සර් කසාද බදින්න හිතාගෙන ඉන්නවා නම් ආයෙත් සැරයක් හිතන්න " මීෂා දික්කසාද නොවී තවත් කෙනෙකුට මහාචාර්ය පද්මන් ජෙගතීශ්වරම් කසාද බදින්න බැරි බව ඈ දන්නවා. අංජලී ඈ දිහා මොහොතක් බලාගෙන හිටියා. ඈත් එක්ක කතාවෙන් අංජලීයි නිෂාධි මාරුවෙලා වටහාගෙන ඇති බව තේරුනා. "ඔයාගේ සර් මම කසාද බදින්නේ නෑ. මට ඔහොම ගහන්න ආවොත් එයාට වෙනදේ එයාවත් දන්නේ නෑ. මෙන්න මෙතන සාරියකුයි ජැකට් එකකුයි තියෙනවා ජැකට් එකේ අත එහෙම හදා ගන්න වෙයි. හෙට කොළඹ යන්න වියදමත් මෙතන ඇති" අංජලී අතේ තුරුල් කරගෙන හිටපු බෑග් එක මීෂාට දික් කරා. "නෝ..නා... නෝනා..." මිදුල පැත්තෙන් වේළුගේ කටහඩ අංජලීට ලාවට ඇහුනා. "මෙන්න මගේ නොම්බර් එක ඕන වුනොත් කොළඹදී කෝල් එකක් දෙන්න" අංජලී ආපු පාරෙන්ම ගේ දිහාවට ගියා. "නෝනා.. මේ මහත්තයා කතා කරනවා.." අම්මට සිරි සිරිල් මුදලාලි ඇහැරිලා. වේළුගේ කටහඬ මුලු වත්තම දෙවනත් වෙනවා. "මම මෙහේ වේළූ.." අංජලී පිලිකන්න පැත්තෙන් ගෙට ඇතුල්වුනා. "නෝනා කොහේද හිටියේ ඔන්න මහත්තයා කතා කරා.." "හිටියෙද...." ඇහුවා මිසක් මුකුත් කිව්වේ නෑ "උබ කොහේවත් යන්න කලින් මට අඹගෙඩි ටිකක් කඩලා දීල පලයන් " වේළු ආයෙත් නේන බව අංජලී හොදටම දන්නවා. අංජලී වේළු දිහා බලල තරප්පි පෙල නැගගෙන නැගගෙන ගියා. අංජලී උඩට යද්දී කුමාරුයි නිෂාධියි කාමරෙන් එළියට ආවා. නිෂාධි ඈ දිහා බාලාගෙන හිටියේ පුදුමයෙන් වගේ. අහන්න ඕන ප්රශ්න රාශියක් ඇගේ මුහුනෙන් පවා පෙනුනා. "කොහේද මේ යන්නේ.." "අපි ටවුමට ගිහින් එන්නම්" නිෂාධියි කුමාරුයි පඩිපෙළ බැහැගෙන යද්දී අංජලී කාමරයට ඇතුල් වුනා. "අනේ... මගේ මහත්තයා කොහේද මේ යන්න හදන්නේ..." සිරිල් මුදලාලි එතකොටත් ලැස්තිවෙලා ඉවරයි. "නෝනේ හදිසියේ යන්න ඕන.. හෙට දවල් වෙද්දී නෝනේ ඉන්න තැනට මම එන්නම් "
This section develops the story with SL Wal Katha in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
"අනේ... සිරිල්.. මොකද මේ හදීසිය.... මන් කිව්වනෙහ්.. කෝල් එක දෙද්දිත්..." අංජලීගේ ඇස් රැදුනේ මේස උඩ තිබ්බ ඩිල්ඩෝව දිහා. "බෑ.. නෝනේ.. හෙට දවල් වෙනකම් ඉවසන්න. පුලුවන් ඉක්මනට එන්නම්.." මුදලාලිගේ පෝන් එකත් රින්ස් යන්න ගත්තා. සිරිල් මුදලාලිත් අංජලී දිහා බලලා අන්සර් කරා. "හරි ඕයි වාහනේ ගේට්ටුව ලගට ගහනවා.. මන් ඉන්නම ඕන.." සිරිල් මුදලාලි වැඩිය කතා නොකර කෝල් එක කට් කරලා දැම්මා. මුදලාලිගේ ගමන් බිමන් ගැන දන්නා අංජලීට වැඩි වෙනසක් පෙනුනේ නෑ. කොහොමත් සිරිල් මුදලාලිගේ ගමන් බිමන් වලට වෙලාවක් කලාවක් තිබුනෙම නෑ නෙහ්. "නෝනේ දුක් වෙන්න එපා... හෙට වෙනකම් ඉවසන්න.. මේක යන්නම ඕන ගමනක්.. '' ඩිල්ඩෝව දිහා බලාගෙන ඉන්න අංජලීට සිරිල් මුදලාලි කිව්වේත් දුකෙන්. අංජලීගේ අත ඉබේටම වගේ බඩට ගියා. අනිවාර්යයෙන්ම සුරාජ්ගේ පැටියෙක් ඇගේ කුසේ බව ඇගේ හිත ආයෙත් කියන්න ගත්තා. සිරිල් මුදලාලිත් පිටවෙලා ගියාට පස්සේ ගෙදර කවුරුත්ම හිටියේ නෑ. වේළු මීෂා එක්ක පැනලා ගිය විත්තිය අංජලී හැර කවුරුත් දන්නෙත් නෑ. නිෂාධිලත් ගිහිල්ලා ගොඩක් වෙලා. අංජලී සාලෙට වෙලා පාලුවට ටී.වී එකත් දාගෙන කල්පනා කරන්න ගත්තා. හෙට නම් කොහොම හරි සිරිල් මුදලාලිගේ පොලු කෑල්ල හුත්ත අස්සට දාගන්නවමැයි හිතාගත්තා. සිරිල් මුදලාලිත් නැතිහින්දා රෑට කන්න මොනහරි ගේන්න යැයි නිෂාධිට කෝල් එකක් දුන්නට පස්සේයි දැක්කේ සුරාජ්ගේ මිස් කෝල් එක. සුරාජ් එතකොට මැල්සිරිපුර කිට්ටුව. කොහොමත් එයාටත් එන්න පැය හත අටක් යාවී. "ඔයා කෙලින්ම මෙහාට එන්න " "එතකොට සුරුට්ටුවා අද එන්නේ නැද්ද " "නෑ.. ආවත් ඒක මම බලාගන්නම්" ආවත් එන්නේ දවල් වෙලා. ටීවී එකේ කතාව යන අතරෙදි වගේ එළියට ගියපු නිෂාධියි කුමාරුයි ආව. "කොහේද බන් ගියේ" "මෙන්න මූගේ කෙල්ල හොයන්න " "කෙල්ල.." නිෂාධිගේ කතාව අංජලීට තේරුනේම නෑ. "ඔව්.. මීෂා හොයාගෙන ඒකි ආගිය අතක් නෑ. මිනිහ දැකලා තියෙනවා වේළු එක්ක ටවුමේ ඉන්නවා තාම ගෙදර ඇවිත් නෑ" අංජලීගේ මුවින් කැරි හිනාවක් එලියට පැන්න. "මන් අල්ලගන්න හිටියේ උබ කාටද අර සාරියක් ගිහිල්ලා දුන්නේ" "මීෂට.." කුමාර් අංජලීගේ කතාවට වැඩියෙන්ම අන්සෙට් වුනා. උන් දෙන්න පැනලා ගිය එකට නම් නිෂාධිට එක්තරා සංතෝෂයකුත් දැනුනා. " සුරුට්ටුවා .. තාම නිදිද " "නෑ.. ඔන්න එයත් ගියා.. එයාගේ සනුහරේ එක්ක " "ඒක තමයි එයාගේ ගාඩ් එකත් නැත්තේ " රෑ නමය වෙද්දී ගෙදර හිටියේ අංජලීයි නිෂාධියි කුමාරුයි විතරයි. එතකොටත් කුමාර් හිටියේ අල්සෙට් එකේ. අංජලී නිෂාධිව ඇගේ කාමරයට එක්කගෙන ගියා. "පව් .. කොල්ල කාමරයට එන්න කියමුද " "අනේ.. මේ.. ඌ හොද පොඩි එකා.." "අනේ.. කොල්ල පව්.." ත්රිබල් ඇඳක් හින්දා තුන්දෙනෙකුට නිදාගන්න හොදට ඉඩකඩ තිබ්බා. අංජලීට කනුකුණු ගාල ලැබිච්ච අවසරෙත් එක්ක කුමාවත් කාමරයට ගෙන්න ගන්න පුළුවන් වුනා. කුමාර් වුනත් නිෂාධිටත් වඩා ඌ බැලුවෙත් අංජලී දිහාමයි. "මොකක්ද අක්කේ මේ " කුමාර් ඇහුවේ නෝන්ඩියට වගේ. "ඕක උබගේ මාමට හරියනවද " නිෂාධි නැත්නම් අංජලී ලොකු අමාරුවක වැටෙනවා. ඒත් කොළඹ ඉන්න එකෙක් ඩිල්ඩෝවක් නොදැක ඉන්න විදියක් නෑ නෙහ්. කුමාර් ඒක ඒ..මේ.. අත හරව හරව බලනවා කවදාවත් නොදැකපු දෙයක් වගේ. "ඇයි.. මූගේ මාමගෙත් පයිය කපලද " අංජලී අහපු දේට නිෂාධිට බකස් ගාල හිනා ගියා. හොරාට කලින් කෙහෙල් කැන වැට පැන්න වගේ කතාවක් ඒක නම්. "මුදලාලිගේ ඩික් එක කපලද" කුමාර් අනිත් පැත්තට අහද්දියි අහපු ගොන් ප්රනේ අංජලීට තේරුනේ. "මේක උබේ මාමට පරන යාළුවෙක් දුන්න තැග්ගක්" අංජලී මිෂාගෙන් මහාචාය පද්මන් ජගතීශ්වරම් ගැන ගොඩක් දේවල් දැනගෙන තිබ්බා. දැන් නම් මේ හුත්තෙන් ඇති වැඩකුත් නෑ. මැදැයි සිරිල් මුදලාලිව කුළප්පු කරලා වඩාගෙන හුකාගන්න හිටියා. හොදම දේ මහාචාර්යවරයාට මේක තෑගි කරන එක තමයි. "යාළුවෙක්.." "ඔව් උබේ කලින් නැන්දා මීෂා '' අංජලීගේ කතාව කොල්ල ෆුල්ම අල්සෙට් ගැහුවා. "ඔය හුත්ති ගැන තවත් කියන්න එපා.. මාමා බදින්න කලින් තම්බියෙකුට කියලා හුකා ගත්තා. පස්සේ ගෙදර වැඩට ආපු නාකි බාසට කියලා හුකා ගත්තා. දැන් වේළු...." "එතකොට උබ නිකන් හිටියද" අංජලී අනිත් පැත්තට ඇහුව. කුමාර් මුකුත් කිව්වේ නෑ. කොහොම වුනත් වෙලාවේ හැටියට මීෂාගේ තේරීම හරි. අපිරිසිදු කම හැර වේළුගෙත් කියන්න තරම් වරදක් තිබුනේ නෑ. එවා මිෂට හදලා ගන්න පුළුවන් වේවි. කොල්ලව ඇදේ මුල්ලටම දැම්මා. ඌ ඇදගෙන හිටියෙත් කොට සෝටක් උඩට ටී ර්සට් එකකුත් නෑ. ඇදේ මැද හිටපු නිෂාධි ඇදන් හිටියේ කොට සායකුයි ටී ර්සට් කෑල්ලකුයි. ඒත් ජංගියක්වත් බ්රා එකක්වත් ඇදගෙන හිටියේ නෑ. අංජලී නම් කලින් ඇදගෙන හිටපු නයිටියම ඇද ගත්තා. "දැන් කියපන් බලන්න උබේ මීෂද ලස්ස්සන නැත්නම් අංජි අක්කද " ලයිට් එලියට දුහුල් නයිටිය විනිවිද පෙනෙන අංජලීගේ නාරි දේහය දිහා කුමාර් බලාගෙන ඉන්නවා. පුක් පලු දෙපලු කරන් ගල් දෙක අතරින් යන ලයිට් එළියෙන් ඇගේ කාමුකත්වය තවත් වැඩිකරනවා. අංජලී මේස කණ්ණාඩිය ඉස්සරහ පොඩි ටීපෝවේ වාඩිවෙලා කොන්ඩේ පීරන්න ගත්තා. අම්මෝ පුක් පලු දෙකේ ලස්සන. "කලින් කිව්ව උත්තරේම තමයි " කුමාරුත් හෙමින් උත්තර දුන්නත් නිෂාධිට බක බක ගාල හිනා ගියා. "පුලුවන් නම් හයියෙන් කියපන් කනෙන් ඇදලා එළියට දාවි. ඒකිගේ කොල්ල උදේ ආවම බලා ගනින් '' සුරාජ් ගැන කුමාර්ට පට්ට ඉරිසියාවක් හිතුනේ. "උබලා දෙන්න මොන හුත්තක් කරගත්තත් කමක් නෑ. මගේ ඇගට අත තියන්න බෑ. එහෙම වුනෙත් මම කවුදැයි උබේ පොඩි එකාට කියලා දීපන් '' අතේ තිබ්බ පනාව විසිකරලා අංජලී ඇදෙන් වාඩිවුනා. "මොන හුත්තක් හින්දවත් තමුන්ට මැදට එන්න බෑ " නීති දහසක් මැද්දේ කුමාර් මුල්ලටම පෙරළිලා බිත්තිය දිහාවට හැරුනා. ඕෂධී සහ නිෂාධි එක්ක මොන අනඟි රැගුම් පෑවත් අංජලී ඒකාලෙත් ඔය විදියමයි. සුරුට්ටුවා එක්ක ආතල් එකක් නැතිවුනත් සුරාජ්ගේන් ඒ අඩුව පුරවගත්තා. ඉන් එහාට ගියේ නෑ. නිෂාධි ඇදේ මැදට දැම්මෙත් ඒකයි. දාපු අනිත් කොන්දේසිය ලයිට් එක ඕෆ් කරන්නත් බෑ. ඒක දැම්මේ ඇයිදැයි කුමාට තියා නිෂාධිටවත් තේරුනේ නෑ. සුරාජ් එත්කොටත් අනුරාධපුර කිට්ටුව. එයාට එන්න තව පැය හතර පහක් වත් යාවි. පාන්දර පහ හය වෙවී. නිදිවගේ හිටියත් සුරජ්ගේ සිහියෙන් හිටපු හින්දයි දකුනු අත පැත්තෙන් ඇහෙන කෙදිරිලි එක්ක නින්දක් ආවෙම නෑ. ලාවට ලාවට නින්ද ආවත් කුමාර්ගේ අතත් විටින් විට ඇගේ කලවාවල බඩේ ගෑවෙද්දි නින්ද කැඩුනා. චූස් චූස් හඩ අංජලීට හොදටම ඇහුනා. බිත්තිය පැත්තට හැරිලා නිදාගෙන හිටපු කුමාර් නිෂාධිගේ පැත්තට හැරිලා හිටියත් පෙනුනේ නෑ. නිෂාධිත් ඇල අතට හැරිලා. " හප.. හප.. හොදට උරපන්.." කුමාර් ඇගේ තනේ උරන්නේ ඇගෙත් කැමැත්තෙන්. කුමාර් නිෂාධිගේ තන් දෙකේ තුරුල් වෙලා හිටපු හින්දා කුමාර්ගේ මුහුන පෙනුනේ නෑ. ඈ ඔලුව උස්සලා බැලුවා. අම්මට සිරි කොල්ල නිෂාධිගේ තන් පුඩුවක් ඇගිලි වලින් රෝල් කර කර අනිත් තන් පුඩුව හප හප හොදට උරනවා. පොඩි එකෙක් කිරි බොනවා වගේ. නිෂාධිත් නිකන් නෑ. කොල්ලගේ කලිසම පහලටම ගලවලා හොදට පොල්ල මිරිකනවා. සුරාජ්ගේ පොල්ල තරම් ලොකු නැතිවුනත් ඌගේ වයසත් එක්ක ලොකු පොල්ලක්. ඇගේ ටී සට් එකත් උඩටම රෝල් වෙලා. කොහොම වුනත් කොල්ලගේ තන් ඉරිල්ලනම් සුපිරියි. ඌත් තනේ උර උරා තන් පුඩුව දිවෙන් එහෙට මෙහේට කරන්නත් ගත්තා. කුමාර් තනේ අතැහැරලා පහලට යද්දී නිෂාධි උඩුබැලි අතට පෙරළුනා. ඌත් පහලට යන ගමන් ඇදගෙන හිටපු ටී සට් එකත් ගලවලා දැම්මා. කුමාර් බඩත් ලෙවකාගෙන තවත් පහලට යනවා. නිෂාධිත් කොල්ලගේ උරහිස් වලින් පහලටත් තල්ලු කරනවා හුත්ත දිහාවට. නිෂාධිත් කකුල් පලල් කරලා දනහිස් වලින් උස්සා ගත්තා. කුමාර් හුත්තට උම්ම දෙදී දිව උඩට පහලට කරන හැටි උඩට පහලට යන උගේ ඔලුවෙන් අංජලීට වැටවුනා. ඒක හිස දෙපැත්තටත් වනන්න ගත්තා. නිෂාධිත් අත් දෙකෙන්ම හුතු තොල් මැත් කර කර කොල්ලට උරන්න ඉඩ දුන්නා. "තව.. දිව... ඇතුලට ... දාපන්..'' නිෂාධි ඉන්නෙත් පට්ට මෝලෙන්. සින් එක දැක්ක අංජලීගෙත් නයිටිය කලවා උඩටම ඉස්සුනා. පොරවගෙන හිටපු රෙද්ද බිම. අංජලීත් තවත් පස්සට ගිහින් ඇඳ විට්මට උරහිස් තියාගත්තා. දැන් තමයි නියමෙට පේන්නේ. පොඩි එකත් නිෂාධිට දිව දදා අංජලීගේ හුත්ත දිහා විටින් විට බලන්න ගත්තා. අංජලීත් තවත් කකුල් පළල් කරලා නයිටිය බඩ උඩටම ඇදලා ඇගිලි තවත් හුත්ත ඇතුලට දාගෙන සැප ගත්තා. පොඩි එකා විටින් විට නිසාධිට අංජලීව පෙන්නන්න ඉඟි බිඟි පෑවත් ඈ හිටියේ හොද සිහියෙන් නොවේ. කොල්ලගේ මූන හුත්තට තියලා තද කරන් ඈ පුක ඉස්සරහට පස්සට වේගයෙන් ගෙනිච්චා. "ආහ්...හ්. ආහ්.. හු..ත්. ත.. කාපන්.. ආහ්.. හ් අහ්.... හේ. ආහ්.. ත..ව.. දා..ප..න්.. ඇ..තු.....ට.. හ්.... ආහ්...හ්... ආහ්.. .. ආහ්.. හ්.. ආහ්.. ම්. හ්... ආහ්.. ආහ්... හේ.. ආ..ආ...හ්.. ආහ්..හ්.. හ්.. ආහ්.. හ්.. ආහ් ආහ්.. හ්.. හ්..හ්...ආ ආහ්..හ්.. හේ... හේ.. ආහ්... ආහ්.. හ්...හ්.. හ්.. ආහ්... හ් " නිෂාධි කොල්ලගේ මුන අතැහැරියේ මූනට හොද හුතුජූස් පේෂල් එකක් දුන්නට පස්සේ. ඌගේ කටෙයි කොන්ඩෙයි හැම තැනම හුතු කැරි. ඌ හරකා වගේ හති දාන්නත් ගත්තා. ආයෙත් වතාවක් කුමාර් ඇස් කොනින් අංජලීව පෙන්නුවට වැඩක් නෑ. අංජලීත් අනිත් පැත්තට හැරිලා වකුටු වෙලා නිදි. මේ කිසි හුත්තක් දැක්කේ නෑ වගේ. එත් ඉතින් නිෂාධි හිටියේ අනුන්ගේ හුත්තක් හොයන සිහියෙන් නොවේ. ඈ අනිත් පැත්තට කුමාව පෙරලගෙන තොල දාන්න ගත්තා. අංජලීට ආයෙත් චූටි නින්දක් ගියත් කාගෙදෝ අතක් ගලදිගේ උඩට ඇතිල්ලීගෙන යනවා වගේ දැනුනා. කාගේ හරි පොඩි අතක්. ඇස් දෙක ඇරලා බලද්දියි හරියටම දැක්කේ. කුමාර් හිටියේ උඩුබැලි අතට. ඌගේ පයිය කටේ දාගෙන ලොලිපොප් කරන නිෂාධි හිටියේ හෙළු පුක උඩ ගහගෙන පයිය ඉස්සරහ වැද වැටිලා වගේ. අංජලීත් නින්ද ගියා වගේ හිටියා. ගලදිගේ උඩට යන්නේ කුමාර්ගේ අත. ඇගේ කකුල් තවත් පලල් වුනා. කොහොම වුනත් කුමාර්ගේ ඇගිලි පිරිමියෙක් වගේ ගොරෝසු නෑ. කෙල්ලෙක් අත ගානවා වගේ. දනිසට පොඩ්ඩක් උඩ ඉදන් ඉකිලි ලගටම අතගානවා. අංජලී මුනින් අතට හැරෙද්දී කුමාගේ අත ඇගේ කලවෙට යටවුනා ඌගේ අල්ල උඩ අංජලීගේ මයිල් කැලෑව. ඇගිලි එහේට මෙහේට කර කර හුත්ත උඩට ඇගිලි ගෙනාවා. අංජලීත් පුක පොඩ්ඩක් ඉස්සුවේ කුමාර්ගේ ඇගිලි වලට පහසුවක් වෙන්න. තෙත් වෙච්ච හුතුතොල් අතරින් කුමාරේ ඇගිලි දෙකත් ඇතුලට බහිද්දී පුංචි කෙදිරිල්ලක් ආවත් කට තදකරගෙන කෙදිරිලි නවත්තගත්තා. ඌ ඇගිලි දෙකම හුත්ත ඇතුලට බැස්සුව. අංජලීවත් නොහිතපු විදිහට පොඩි එකා හුත්ත කලතනවා. එන කෙදිරිලි නවත්තගත්තේ කොට්ටේ කොනක් කට ඇතුලට ඔබාගෙන. කොල්ලගේ ඇගිලි පැත්තෙන් පැත්තට හෙලෙව්වත් උඩට පහලට යන්න ඉඩමදී. ඈ තවත් ටිකක් පුක ඉස්සුවා. කොට්ටේ මුල්ලම කට ඇතුලට දාගෙන දත් වලින් හපාගත්තා. කුමාර්ගේ ඇගිලි දැන්නම් උඩට පහලට විතරක් නොවේ හතර අතට හුත්ත ඇතිලේ ඩාන්ස් කරන්න ගත්තා. වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ කුමාර්ගේ අත පිරෙන්න හුතු ජූස් වැක්කෙරුනා. කොල්ල ඉන්න විදියට නිෂාධිත් පොල්ලට තියලා තොල් තද කරන් වේගයෙන් වේගයෙන් උස්පහත් වෙනවා. අංජලීගේ හුතු ජූස් පිරිච්ච අත ඇදලා අරන් නිෂාධිගේ හිස මුදුනින් තිව්වා. කොල්ල ඇගේ කොන්ඩෙන් අල්ලාගෙන මූන පයිය දිහාවට තද කරනවා වගේ. " අක්කේ... මට.. යාවී.." නිෂාධි පොල්ලෙන් කට එළියට ගත්දා පොල්ල ලයිට් එලියට දිලිසි දිලිසි තියෙනවා. කුමාර් අංජලී දිහා බලලා ඇස් කොනින් පෙන්නුවත් නිෂාධි ගනන් නොගෙන දෙපා පලල් කරගෙනම උඩුබැලි අතට හාන්සිවුනා. අංජලී කුමාර්ගේ පයිය හරියටම දැක්කේ ඇගේ බඩ උඩට නගිද්දී. නිෂාධි ඌගේ පොල්ලේ පාමුලෙන්ම අල්ලාගෙන හුත්ත වටේ අතුල්ලන ගමන් ඇස් තදින් වහගත්තා. සීන් එක බල බලා හිටපු අංජලීටත් හොදටම මෝල් වෙලා. ඈත් ඉස්සි ඉස්සී බල බලා හුත්ත වටේ බේරුනු හුතු ජූස් උඩ අතගානවා කුමාරුත් අංජලීගේ හුතු කැරි වලින් දිලිසෙන හුත්ත දිහා බල බල පුක හෙමින් තද කරනවා. හුතු ජූස් එක්ක පොල්ලත් නිෂාධිගේ හුත්ත ඇතුලට ගියා. කුමාර් පුක උස්ස උස්ස ගහද්දී නිෂාධි දෑස් වහගෙන දෙපා තවත් පලල් කරා. දැන් නම් පොල්ල හොදටම බහිනවා. අංජලීටත් ඉන්නම බෑ. ඈත් ඇගිලි දෙකක්ම හුත්ත ඇතුලට හෙමින් බැස්සුවා. කුමාර් නිෂාධිගේ කලවා බදලා අල්ල ගත්තත් අංජලීගේ ලිංගර් පක් එක දිහා බල බල වේගයෙන් ගහන්න පටන් ගත්තා. මහ එකෙක් වගේ ගහන්න ගත්තත් ඌට විනාඩි පහක්වත් වේගයෙන් ගහන්න බැරිවුනා. නිෂාධි කුමාර් දිහාම බලාගෙන හිටියා. අංජලීගේත් ඇගිලි තවත් වේගවත් වුනා. "ආහ්... අක්. කා.. මට .. යන්න ... එනවා.." මෙච්චර වෙලා අංජලීත් නිෂාධිත් අවුස්ස අවුස්ස හිටපු කුමාට ඉක්මනින් බඩු යන්න ගත්තා. "ඇතුලේ ..දාන්න එපා.. මොන.. හුත්ත..ක්ද.." නිෂාධි එක පාරටම කුමාව තල්ලු කරා. කැරි පිටවෙන්න කලින් හුත්ත ඇතුලෙන් පයිය එලියට ඇදලා ගත්තා. නිෂාධි කුමාට ගහපු පයින් පාරට අංජලීගේ ෆිගර් පක් එකත් නැවතුනා. කුමාර්ගේ පයියෙන් එළියට විදපු කැරි නිෂාධිගේ බඩ උඩ. "ෂික් මොන හුත්තක්ද.. තමුසෙගේ කයිය නම් තියෙනවා වරුවක් හුකන්න බඩ උඩ විනාඩි දහයක්වත් ඉන්න බෑ නෙහ් " අංජලීට හිත ඇතුලෙන් හිනා ගියා. සුරාජ්ගේ කැරි වලින් තුනෙන් එකක්වත් නෑ. එච්චර ඝනත් නෑ. "දවසෙම මාව අවුස්ස අවුස්ස හිටියා. විනාඩි පහක් හුකාගන්න බෑ නෙහ්. මුත් මූගේ මාමටම හරියනවා " කුමාර් මුකුත් නොකියාම ලැජ්ජවෙන් වගේ ඇදෙන් බැස්සා. නිෂාධි බැන බැන ඇද වටේ තිබ්බ ඇදුම් ටික එකතු කරන් බාතෘම් එක දිහාවට ගියා. වැඩේට අංජලීට තනියම හිනහයි. මීෂා මූව අතැහැරියේ මූට ඉක්මනට යන හින්දද. කුමාරුත් වැඩිවෙලාවක් කාමරේ හිටියේ නෑ. නිෂාධි එන්න කලින් ඌත් කාමරෙන් එලියට ගියා. ඇත්තටම අංජලීට සුරාජ් ගැන ලොකු ආඩම්බරයක් ඇතිවුනා. එතකොට මහ රෑ දොලහත් එකත් අතර. අංජලී නැගිටලා සුරාජ්ට කෝල් එකක් ගත්තා.
The ending reinforces Walkatha Zone without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.