Duni Akkage Sapa - 6 continues as a Sinhala Wala Katha that further explores secrecy, emotional strain, and complicated personal choices, written in a calm and realistic way that keeps the story engaging.
මටත් දැන් යන්න වගේ. එත් මට මේකිට පුකේ අරින්නැතුව බඩු ටික යවන්න ලෝබයි. මම මගේ පයියෙන් මේකිව බස්සලා, ආපහු ඩොගී ස්ටයිල් එකට තිබ්බා. තියලා, හොඳට කෙල ගාලා පුකේ හිල හොඳට ලොකු කරා. කෙල්ලට සීන් එක තේරිලා, ‘අනේ සුදු මහත්තයෝ, ඕක නම් කරන්න එපා. මාව මැරෙයි. ඔච්චර ලොකු එකක් බැස්සොත් මගේ පුක දෙකට පැලෙයි මගේ දෙයියෝ. මගේ හුත්ත පැලෙන්න ගහන්න, ඒත් පුකේ නම් අරින්න එපා…’ කියලා කිව්වා.
මම එක ගනන්ගන්නේ නැතුව තව හොඳට පුකේ හිල ලොකු කරලා මගේ පයිය තියලා තදකරා, ඒ වෙලාවේ මට තිබුන මෝලේ හැටියට මට මාවම නවත්තගන්න බැරිවෙලා හිටියේ……
මම පයිය තදකරනකොට මුලින් ඇතුලට ගියේ නැහැ. පස්සේ මම හොඳ ගැම්මක් අරන් පයිය තදකලා. එතකොට ටොපා එක්ක පයිය තව ටිකක් පුක ඇතුලට බැස්සා. කෙල්ල එකපාරටම ‘ආව් හුත්….’ කියලා කෑගැහුවා. මටත් මේක මාර ආතල් එකක් වුනා. මම හොඳට ඒකිගේ ඉන දෙපැත්තෙන් අල්ලගෙන තව ටිකක් පයිය හොඳට පුකට තදකලා. ඒ පාර නම් පයිය තව ටිකක් හොඳට පුක ඇතුලට බැස්සා. කෙල්ලගේ ඇස්වලින් කඳුළු බේරෙනවා. සද්දේ එන්නේ නැතිවෙන්න කෙල්ල කොට්ටේ හපාගෙන කෑගහනවා. එහෙම කෑගහන ගමන් පුක මගේ පැත්තට තව තදකරනවා. මාත් උපරිම වෙරදාලා ගහගෙන ගහගෙන ගියා. මම ගහන ගැහිල්ලට දුනීශාගේ හුත්තේ මගේ ඇටදෙක සද්දෙට වදිනවා. ඒ අතරේම අර සුදු ලොකු පුකේ පලු දෙක මගේ යටිබඩේ සද්දෙන් වදිනවා. ඒ වදින වදින පාරක් ගානේ කෙල්ල කොට්ටේ හපාගෙන කෑගහන ගමන් මෑ ඇටේ අතින් ඇතිල්ලුවා.
The narrative develops in a Wal Katha Zone style, with steady progression, deeper emotional layers, and situations that unfold naturally without rushing the storyline.
එතකොටම ‘ආ… මට ආපහු යනවාහ්හ්…’ කියාගෙන කෙල්ලට තව පාරක් ගියා. මමත් නවත්තන්නේ නැතුව ඉස්සරහට පාත්වෙලා තන් දෙකේ නිපල්ස් කොනිත්තන ගමන් මේකිට හුකාගෙන ගියා. එහෙම වැඩිවෙලාවක් ගහන්න හම්බවුනේ නෑ, මගේ මුළු ඇඟම හිරිවට්ටගෙන කැරි පාරවල් 5-6 ක් මේකිගේ රත්වෙලා තිබ්බ පුකේ හිල ඇතුලටම විද්දා.
ඊට පස්සේ විනාඩි 10 ක් විතර යනකල් අපි දෙන්නට නගිටගන්නවත් පණ තිබ්බේ නෑ. මගේ පයිය ඒ වෙනකොටත් මේකිගේ පුක ඇතුලේ තිබ්බේ. අපි දෙන්න ටිකක් වෙලා එහෙම බදාගෙන හිටියේ හරියට හනිමූන් ගිය කපල් එකක් වගේ. ටික වෙලාවකට පස්සේ අපි දෙන්නම බාත්රූම් එකට ගිහින් බදාගෙනම ඇඟ හොදගත්තා. ඇවිල්ලා ඇඳුම් ඇඳගන්න අතරේ මට දුනීශි එයාගේ පෑන්ටිය මතක සටහනක් විදියට දුන්නා. අපි දෙන්නම හොඳ තොලක් දාලා රූම් එකෙන් එනකොට වෙලාව හවස 4:30 යි. ටක්ගාලා මම එයාව කාර් එකේ දාගෙන ගෙදර ගිහිල්ල ඇරලුවා. පස්සේ ගෙදර ගිහිල්ල එයාගේ පෑන්ටිය අරන් අද වෙච්ච දේ මතක් කරලා හොඳ අතේ පාරවල් දෙක තුනක්ම ගැහුවා.
මචන්ලා සීන් එක එතනින් ඉවරයි…. කොම උනත් මම හිතනවා උබලා පිළිවෙලට කතා ටික කියවලා ආතල් එකක් ගන්න ඇති කියලා. උබලා එහෙනම් අපි එක්ක දිගටම සෙට් වෙලා ඉදපල්ලා… එහෙනම් මේ කතා මාලාව මෙතනින් ඉවර කරනවා දිගටම අපිත් එක්ක සෙට් වෙලා ඉදපල්ලා.
Duni Akkage Sapa - 6 remains a strong part of the Wela Katha 2026 collection, appealing to readers who follow long-running Sinhala stories with consistent flow and emotional continuity.