වරුනිකා - Warunika - 4 - Wala Katha

Warunika - 4 continues as a Sinhala Wela Katha that explores rising emotional tension, inner conflict, and changing relationships, written in a smooth and realistic narrative that keeps readers engaged.

2026-01-27 18:30:01 - Wal Katha

Warunika - 4 continues as a Sinhala Wela Katha that explores rising emotional tension, inner conflict, and changing relationships, written in a smooth and realistic narrative that keeps readers engaged.


“ඒක හොදයි. අද ඉදන් ඉතින් නෝනා මේවට හුරු වෙන්නත් ඕන නේ”

“ඔව්. ඒක තමයි. බලමුකෝ”

විමලසිරි නිවාසේ දොර ඇරලා දෙන්නට ඔක්කොම පෙන්නල යතුර දීල යන්න ගියා. වරුණිට නිවාසේ දැක්කම මේකේ ඉන්නේ කොහොමද කියල හිතුනත් කරන්න දෙයක් නැති නිසා අවසානේ හිත හදාගත්ත නිවාසේ අස් පස් කරලා බඩු ටික ලැස්ති කරලා ඉවර වෙලා සිරිය යද්දී 5ත් පහුවුනා.


අද ගෙදරින් කෑම ටිකක් එවන්නම් කියලා සිරියා ගියාට පස්සේ වරුණි වොෂ් එකක් දාගෙන ඇවිල්ලා ඇඳේ ඇලවුනා මහන්සියට. ඒ එක්කම වගේ ෆෝන් එක රිංග් වෙන්න ගත්ත නිසා නැගිටලා හෑන්ඩ් බෑග් එකෙන් ෆෝන් එක අරගෙන ආයේ ඇඳට ඇවිල්ල කතා කරේ

“හලෝ ශාලිකා. මං උඹට රෑ වෙලා කෝල් එකක් ගන්න හිටියේ”

“මම මේ ගත්තේ උඹ පරිස්සමින් ආවද බලන්න”

“ඔව් බං. ශේප් එකේ ආවා. තැන හොයාගන්නත් ගමේ ඇන්ටි කෙනෙක්ම සෙට් වුනා බස් එකේදී.”

“අහ්හ් ඒක හොදයි එහෙනම්. කොහොමද පළාත”

“දුෂ්කර නං තමයි බං. වල් අලි එහෙමත් ඉන්නවා නේ.”

“ඔව් ඔව් පරිස්සමින් ඉඳපන්. උඹව දැක්කම වල් අලි විතරක් නෙමේ හීලෑ අලිත් කුලුප්පු වේවි”

“අනේ පලයන් යන්න.”

“උඹ බබා නේ.”

“මොකෝ උඹත් නිකන්ම නේ ඉන්නේ”

“නැතුව නැතුව. මේ වයසට නැති කුලප්පුව නාකි වෙලා මොනා කරන්නද?”

“මේ ඒක නෙමේ මාර වැඩක් උනානේ බං”

“ඒ මොකද්ද ඒ?”

“මං ඔෆිස් එකට යද්දී ලොක්කයි තව නාකි පොරකුයි හිටියේ. මං ඉතින් ලොක්කට කතා කරලා ඉවර උනාම මිනිහා මාව අර අනිත් නාකි පොරට අදුන්වල දුන්නා. මිනිහ එක්කලු මට වැඩ කරන්නේ තියෙන්නේ. මගේ assistant ලු”

“ඉතිං ඕක මහලොකු දෙයක්ද බං. කැලේ නේ ඉන්නේ. ඒ වගේ උන් එක්ක තමයි වැඩ කරන්න වෙන්නේ”


“ඒක නෙමේ බං කතාව. මේ නාකිය මාත් එක්ක හිනා වෙලා කෙලින්ම බැලුවේ මගේ කුක්කු දෙක දිහානේ. ඇස් අහකට ගන්නේ නැතුවම විනාඩියක් විතර බලං හිටියා”

“නෑහ්හ් ඒකත් එහෙමද? ඒ කියන්නේ ආපු ගමන් නාකි බැල්මක් ද වැටුනේ”

“අනේ පලයන් බං යන්න. තෝ නං මහා වල්”

“අනේ මේ උඹ බබා නේ. හුත්ති”

“පල පල හුත්ති යන්න.”

“උඹගේ ගෙඩි දෙක දැක්කම ඕන එකෙක් බලනවා ඉතින් ගෙඩි දෙක දිහා. අනික උඹ අද ඇඳන් ගිය එකට ලොකුවෙලා පේනවත් එක්කනේ. බොසා බැලුවේ නැද්ද?”

“අනේ මිනිහ නං එහෙම සීන් එකක් නං දැම්මේ නෑ. අර නාකිය තමයි බැලුවේ කන්න වගේ”

“හරි හරි එහෙනම්. දැන් ඉස්සරහට ඌ අනිමිස ලෝචනේ කරාවි ගෙඩි දෙක දිහාම බලාගෙන”

“ඒක තමයි මාත් කල්පනා කරේ බං. මේකා එක්ක නේ වැඩ කරන්න වෙනවා කිව්වේ”


The story develops in a Sinhala Wal Katha New style, allowing emotions and situations to progress naturally with steady pacing and believable interactions.


“ඔන්න ඔහේ පොඩ්ඩක් මෝල් කරපන් බං. මොකෝ බැලුව කියලා මොනවත් අඩු වෙනවා කියලද?”

“උඹ නං කියයි. මේ තට්ට තනියම ඉන්න මම මොනා කියල කරන්නද?”

“හරි බං. තාම ආව විතරනේ. ඉඳල බලපන් මොකද වෙන්නේ කියලා. අනික ඔය අහිංසක මූන දාගෙනම ඉන්න යන්න එපා. දනනවා නේ ගම්වල ඉන්න උන්ගේ හැටි. ඒ නිසා කල්පනාවෙන් හිටපං”

“ඔව් ඒක තමයි.”

“හැබයි ඉතින් සෙට් වුනොත් නාකි පක උනත් මොකෝ වෙන්නේ. මිනිහත් අවුරුදු 3කට එන්නේ නෑනේ?”

“අනේ මං කිව්වා කියාලා හිතාගනින් මූසලි”

“හරි හරි අපි බලමුකෝ නංගි. මොකෝ ඕවා හඳුන්කූරු ඉටි පන්දම් නෙමේනේ.”


“තෝ නං මහා වල් වේසියෙක්.”

“අනේ උඹ හොද වේසි නේ”

“වරුණි මිස්...වරුණි මිස්...”

ඒ කතාව යන අතරේ කවුද ඇවිල්ල කතා කරනවා ඇහුන නිසා වරුණි පස්සේ කෝල් එකක් ගන්නම් කියලා එලියට ඇවිල්ල බැලුවා. එලියට ආව දැක්ක පොඩි කොල්ලෙක් ඉන්නවා අවුරුදු 14-15ක විතර දොරකඩට වෙලා බෑග් එකකුත් තියාගෙන. ඒ වෙද්දී බිම් කළුවර වැටිලා පළාතම කළුවර වෙලා තිබුනේ.

“කවුද මේ පුතා?”

“අම්ම කිව්වා මිස්ට මේ කෑම එක දෙන්න කියලා”

“අහ්හ් මේ සිරියා නැන්දගේ පුතාද?”

“ඔව් මිස්.”

“එන්න පුතා ඇතුලට. මම දන්නේ නෑනේ කවුද කියලා”

එහෙම කියල කොල්ලට ඇතුලට එන්න කිව්වා. පොඩි එකත් බයෙන් බයෙන් වගේ ඇතුලට ඇවිල්ල කෑම එක වරුණිට දුන්නා.

“මොකද්ද පුතාගේ නම”

“සමන් මිස්”

“අහ්හ් හොදයි. අම්ම නං කිව්වා ඔයා ඉස්කෝලෙට වඩා කැලේ තමයි ඉන්නේ කියලා. ඇත්තද ඒ?”

“අනේ එහෙම නෑ මිස්.”

“එහෙනම් කමක් නෑ. ඒ උනාට ඔය වයසට ඉගෙන ගන්න ඕනා. කැලේ පැනලා හරියන්නේ නෑ සමන්”

එහෙම කිව්වම කොල්ල ඔලුව කසන්න ගත්තා.

“මම යන්නම් මිස් එහෙනම්”


“හරි සමන්. අම්මට මං ස්තුති කරා කියන්න. හෙට උදේට මං මේවා ගෙනල්ල දෙන්නම්”

“හා මිස්. මං යන්නම් එහෙනම්”

“හරි පරිස්සමින් යන්න”

සමන් ගියාට පස්සේ ඇතුලට ඇවිල්ල දොර වහල ආයේ ඇඳට වැටුනා. රෑ වෙන්න වෙන්න නිහැඩියාව වැඩි වෙද්දී එක එක සත්තු කෑගහන සද්ද වගේම අලි කුන්චනාද කරනවා ඇහෙද්දී වරුණි ගේ හිතට ලොකු බයකුත් දැනුනා කන ලඟම සද්දේ ඇහෙනවා වගේ. ඒ නිසා ඉක්මනටම කාල නිදා ගන්නවා කියලා හිතා ගෙන ඇඳෙන් බැහැල ගියා.


Warunika - 4 fits well into the Wal Katha 2026 collection, offering meaningful progression and immersive Sinhala adult storytelling.

More Posts