මගේ කෑල්​ල දිනිති - Mage Kalla Dinithi - 31

Dive into the gripping world of Mage Kalla Dinithi - 31, where secrets unravel and destinies shift. Immerse yourself in the high-quality narratives offered at Wela Katha Sinhala and discover what lies ahead.

2026-08-28 19:12:00 - Wal Katha

Dive into the gripping world of Mage Kalla Dinithi - 31, where secrets unravel and destinies shift. Immerse yourself in the high-quality narratives offered at Wela Katha Sinhala and discover what lies ahead.

“අජිත් අයියා ඊළඟ අවුරුද්දට ඇපල් වලට කලින් එලියට එනවා... ඔව් ඔව් මට මතකයි ඒකිව... ඒකිව කොහොමද අමතක වෙන්නේ.. ඕකා ඇතුලට ගියේ ඒකිගේ මිනිහා හින්දනේ.. ඇයි එක පාරම මොකද කේස් එක?”

“Hmmmm.... හෂිනි අද මේ party එකට ආවා..”

“මොකක්... වෙන්න බෑ”

“ඔව් යකෝ... උඹට අඳුරගන්න බෑ.. දැන් අවුරුදු කීයක්ද අපි ඒකිව අන්තිමට දැකලා... මට අඳුරගන්න පුළුවන් වුනත් කලින් දවසක ඒකිව දැකලා මන් follow එකේ හිටපු නිසා.. ඒකිට නම් අපිව කොහොමත් ගානක් නෑ.. උඹවනේ සමහරවිට අඳුරගයි.. එක වෙන්න කලින් මන්ම උඹට කියන්න ඕන නිසා තමයි මේ කියන්නේ”

“ඒත් කවුද ඒකි.. තාම ඉන්නවද පහළ?”

“තාම ඉන්නවා... පහළ නෙමෙයි මේ උඩ තට්ටුවේ ඉන්නේ... උඹ දැක්කද අර කොට කළු dress එකක් ඇඳන් ඇවිල්ලා හිටියා කෑල්ලක්.. පොඩි එකා නෙමෙයි අනිත් එක... මොකද උඹේ මූණ අවුල් ගියේ?”

“යකෝ ඒ හෂිනිද? එතකොට අර පොඩි ඒකි ඒකිගේ දුව?”

“ඔව් උඹ කොහොමද ඒක දන්නේ?”

“හුකනවා දාලා...” කියලා හිනා වුන දනුෂේක් තමන් දිනීව එක්කන් ගිහින් කරපු වැඩේ ගැන රස කර කර කිව්වා... “අන්න ඒකි දැන් පහළ room එකක ඇඳක් උඩ චූ දාගෙන වැටිලා ඉන්නවා”

“යකෝ....... අයියා අම්මට හුකලා මල්ලි දුවට හුකලා... පොඩි ඒකි හොඳින් දන්?”

“ඔව් ඔව් ඒකි හොඳින්... උඹලා හැමෝම හිතන්නේ හරියට මන් ගෑනු හුකලා මරනවා වගේනේ... ඒකිට ජීවිතේ ලැබු හොඳම සැප අරන් ඒකි නිදි....” කියලා හිනා වුන දනුෂේක් එක පාරට තරමක් serious වුනා... “එතකොට රසික කියන්නේ ඌ කවුද? ඌ හෂිනිට ගහනවා?” අහපු දනුෂේක් තමන් රොෂಾನ್ගෙන් හැමදේම දැනගත්ත විදි රොෂಾನ್ එක්ක කිව්වා...

“Mmm අන්න ඒක තමා case එක.... මේ දැනුත් උන් දෙන්නා ඉන්නේ මේ එන room එකක... අම්මත් දුව වගේම හොඳට හුකාගෙන නිදි ඇති...”

අනෙක් පැත්තෙන් “අජිත් අයියා මේක දැන ගත්තම උඹ දන්නවනේ රසික කියන කොල්ලාට වෙන දේ?”

“අන්න හරි... ඒක තමා අවුල... ඌ එච්චර නරක එකෙක් නෙමෙයි... අනික අපේ පංකෝ” කියලා රොෂಾನ್ තමන් මේ සිද්ධිය කලින් රසික එක්ක කියපු විදි දනුෂේකට කිව්වා...

“සිද්ධිය දැනගෙනත් ඌ ගෑنیගෙන් අයින් වෙන පාටක් නෑ වගේද එතකොට?”

“ඒක තමයි සීන් එක.. අපි බලමුකෝ ඌ මොකද කරන්නේ කියලා.. උඹ ඒ අස්සේ පොඩි එකීට ගහලා.. උඹලා සේරම මාර ආතල් එකක්නේ මුන් දෙන්නගෙන් ගන්නෙත්..”

“මන් කොහොමද බං දන්නේ ඒකි හෂිනිගේ දුව කියලා... හැබැයි ඉතින් අම්මට දෙවැනි නෑ දුවත්.. දැන් අපි මොකද කරන්නේ? අජිත් අයියට මේ ගැන කියනවද? හෂිනි මේ කිසි දෙයක් දන්නවද?”

“නෑ ගෑනි මේ කිසිම දෙයක් දන්නේ නෑ.... අපි අජිත් එක්ක දැනට මේ කිසි දෙයක් නොකියා ඉමු.. උඹ දන්නවනේ උගේ හැටි... මං හිතන් ඉන්නේ ගෑනිට මේ හැමදේම ගැන කතා කරන්න... ඒකට chance එකක් දාගන්න වෙනවා අපිට... මං හිතන්නේ උඹ ඒ වැඩේ කළොත් හොඳයි.. මොකද උඹව ඒකි සමහරවිට අඳුර ගනියි”

“හේහේහේ බලමුකෝ...”

එදා වෙච්ච දේවල් එක්ක අම්මයි දුවයි දෙන්නම ඇහැරුණത് ඊළඟ දවසේ උදේ... දෙන්නම ඇහැරුණത് ඔළු පිපිරෙන්න වගේ තිබ්බ ඔළුවේ කැක්කුමක් එක්ක...

උදේම ඇහැරුණු හෂිනි දැක්කේ තමන් නළුවෙන්ම රසිකව බදාගෙන නිදාගෙන ඉන්න හැටි... ඒත් දිනී හිටියේ blanket එකක් පොරවාගෙන... ඒත් කෙල්ලට තමන්ගේ ඇඟෙන් ආපු චූ සුවඳ එක්ක ඊයේ වෙච්ච හැමදේම දෝරේ දෝරේ ඔළුවට ආවා... කෙල්ල மெමින් සීරුමාරුවෙන් bathroom එකට ගිහින් හොඳට නාගෙන තිබුණු towel එකත් ඇඳගෙන ආපහු room එකට ආවා... ඔළුවේ අමාරුව එක්ක කෙල්ලට කරන්නේ මොනවද කියලා හිතාගන්න බැරි උනත් කෙල්ල බිම වැටිලා තිබුණු තමන්ගේ dress එක අරගෙන ඇඳ ගත්තා... පැන්ටිය හොය හොය හිටපු කෙල්ලට ඊයේ රෑ දනුෂේක් පැන්ටිය ඉරලා විසි කරපු විදි මතක් වුනා... ඒත් එක්කම කෙල්ලට දනුෂේක්ගේ ලොකු පොල්ල මතක් වෙලා මුළු ඇඟම වෙව්ලලා ගියා... කෙල්ල තමන්ගේ කිම්බ අත ගාගෙන බැලුවේ හරියට ඒ පොල්ලෙන් කාපු නිසා කිම්බට මොනව හරි වෙලාද බලන්න වගේ... කෙල්ල පැන්ටිය නැතුවම පුක වන වන කාමරයෙන් එළියට ආවා... ඉස්සරහට ආපු කෙල්ල දැක්කේ ඉස්සරහ table එකක ඉඳගෙන හිටපු දෂාන්වයි දනුෂේක්වයි...

“අහ් මේ පොඩි බඩුව ඇහැරිලා... කතා කරත් කෙල්ල හැරිලා නෑ... කොහොමද එන්න එන්න මේ පැත්තට ඇවිදගෙන ගියේ” කියලා දනුෂේක් කෙල්ලට දෂාන් ළඟට යන්න කිව්වා

“අයියේ... මට ගදර යන්න ඕන... මාව ගිහින් දාන්න පුළුවන්ද?”

“චුට්ටක් ඉන්න මොනව හරි කාලම යමු නංගි... ඉන්න මන් මොනව හරි අරන් එන්නම්...” කියලා දෂාන් නැගිටලා ගියත් එක්කම දනුෂේක් කෙල්ලව ළඟට ඇදලා ගත්තේ දිනීගේ මුළු ඇඟම වෙව්ලලා වගේ යද්දි

“ඇයි හුත්ති... උඹට ඊයේ රෑ හොඳට හුකාගන්න හොඳයි... දැන් නිකන් ලොකු සීන් දාන්න එනවද?”

“අපෝ නෑ අයියේ... මොනවා කරාද මට මතක නෑ.... ඉක්මනට ගෙදර යන්න ඕන..”

“බොරුවට ඇඹරෙන්නේ නැතුව ඉඳපන් බං... උඹේ අම්මත් උඩ room එකක නේද ඉන්නේ... ඔව් ඔව් මන් ඔක්කොම දන්නවා... බය වෙන්න එපා හුත්තිගේ අපි ගිහින් දාන්නම් දෙන්නාවම.... දැන් මොනව හරි කාලා එහෙම ඉන්නවකෝ... අද හොඳ දවසක්”

කියලා දනුෂේක් හිනා වුන විදිහට කෙල්ලට තරමක් බයත් හිතුණා..... දෂාන් කෑම අරන් එද්දී දෂාන් එක්කම එතනට රොෂானුත් ආවා...

“දෂාන් උඹ ගිහිල්ලා රසිකව එක්කන් වරෙන්කෝ... මේ කෙල්ලව ගෙදර යවන්නත් එක්ක”

දෂාන් රොෂಾನ್ අයියා කියපු විදිහටම උඩට යද්දී දිනී වටපිට බැලුවේ මේ වෙන්න යන්නේ මොනවද කියලා හිතාගන්න බැරුව... කෙල්ලගේ මූණේ තිබුණු හැඟීම හොඳින් දැක්ක රොෂಾನ್ වාඩි වෙලා කෙල්ලට කතා කරා...

“නෑ නෑ ඔයා බය වෙන්න එපා දිනී... ඔයා ඒ දෙන්නා එක්ක ගෙදර යන්න... අපිට අම්මත් එක්ක චුට්ටක් කතා කරන්න ඕන... බය වෙන්න එපා එහෙම මොකුත් දෙයක් නොවෙයි... ඔයාට අම්මා හැමදේම කියයි ඔයා බය නැතුව යන්න...” කියලා රොෂಾನ್ කියපු විදිහට කෙල්ලගේ බය තරමක් අඩු වුනා...

කෙල්ල කකා ඉද්දිම කෙල්ල දැක්කේ දෂාන් පිටიපස්සෙන් පහළට ආපු රසිකවයි හෂිනිවයි... හෂිනිගේ මූණේ තිබ්බ හැඟීම දැක්ක ගමන් අම්මත් ඊයේ රෑ හොඳ සෙල්ලමක් දාලා තියෙනවා කියලා කෙල්ලට තේරුණා...

කිසිම කතාවක් නැතුව කට්ටිය ඔක්කොම කෑම කෑවා... කන අතරතුරදි දනුෂේක් හෂිනි දිහා අමුතු විදිහට බලාපු විදිහත් හෂිනි දනුෂේක්ගේ ඇස් මග ඇරපු විදිහත් දිනී හොඳටම දැක්ක.. කෙල්ලට ඒක ලොකු ප්‍රශ්නයක් උනා... කෙල්ල මාරුවෙන් මාරුවට දෙන්නගේ මූණු දෙක බලාගෙන කෑම කෑවා... කට්ටිය කෑම කාලා ඉවර වෙනවත් එක්කම රොෂಾನ್ රසිකව එක්කගෙන පැත්තකට ගියා...

“මල්ලි.. හෂිනි එක්ක උඹට කියපු දේවල් අපිට කියන්න ඕන... අර ඉන්නේ අජිත්ගේ මල්ලි. මේක තව දුර යන ප්‍රශ්නයක් වෙන්න කලින් ගෑනි මේ ගැන දැනගන්න එක හොඳයිනේ? උඹ කෙල්ලත් එක්ක ගෙදර පලයං.. ඒකිව ගෙදර ගිහින් දාපන්.. නැත්තං ඕනනං දෂාන්වත් එක්කගෙන පලයං..”

“මන් ඉන්නේ ඇයි?”

“පකය නොহී කියන දේ අහපං... උඹ මන් කියන විදිහට වෙන්න නොදී උඹවත් shape කරගෙන විසඳන්න මන් ට්‍රයි කරපං.. මේක ලොකු අවුලක් වෙන්න කලින්..”

කියලා කියපු රසිකට කිසිම දෙයක් කියන්න ඉඩ දෙන්නේ නැතුව ආපහු කට්ටිය ඉන්න තැනට ආවා...

“දෂාන් උඹ එහෙනම් රසිකවයි මේ නංගිවයි එක්කගෙන පලයං... ආපහු මේ හරියට වරෙන්...”

“ඒත් රසික... ඔයා යන්න එපා... ඇයි ඔයාලට මොකද වෙන්න ඕන?” පුටුවෙන් නැගිට්ටදට තරමක් බය වෙලා වගේ හෂිනි එක පාරම අහපුවා...

“බොරුවට දඟලන්නේ නැතුව වාඩි වෙයන් හෂිනි... අපිට උඹත් එක්ක තෝඩුවක් කතා කරන්න විතරයි ඕන.. ඔයාට ඔච්චර බය නම් කෙල්ලව තියලා යන්න කියමු රොෂාන්ට...”

දනුෂේක් කියපු දෙත් එක්කම හෂිනිගේ කට ඉබ්බ වගේ වැහුණා.

"හ්ම්ම් හරි එහෙනම්.. දිනී ඉන්න.. දෂාන් රසික එක්කන් පලයං එහෙනම්...“

හෂිනි බයෙන් වගේ හැමෝම මූණු දිහා බලාගෙන හිටියේ මොකක්ද මේ වෙන්න යන්නේ වගේ හිතමින්... ගෑනි ළඟට ගියපු දිනී අම්මාගේ අතින් අල්ලගත්තා... රසික තරමක් අකමැත්තෙන් උනත් වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැති නිසා දෂාන් එක්ක එළියට ගියේ හෂිනේගේ හිතේ බය තවත් වැඩි කරලා...

“කවුද ඔයාලා... මොනවද කතා කරන්න ඕන.. ප്ലීස් අපිට කරදර කරන්න එපා..”

“කට වහපන් හෂිනි... කියන දේ අහපං මුලින් බොරුවට කියවන්නේ නැතුව.” දනුෂේක් කිව්වේ තරමක් සැරෙන් වගේ...

“හා හා උඹ තෝඩුවක් ඉඳපන්කෝ... හෂිනි ඔයා මුලින්ම වාඩි වෙන්න... මුලින්ම අපිට කතා කරන්න දෙන්න... ඊට පස්soever ඔයාට හැමදේම තේරෙයි... දිනී මෙතන හිටියට කමක් නැද්ද?”

“කමක් නෑ.. මන් එයාට නොකියන දෙයක් නෑ...” හෂිනි කිව්වේ කෙල්ලගේ අත තදින් අල්ලාගෙන...

“හරි එහෙනම්.. ඔයාට අපි දෙන්නගෙන් කාවවත් අඳුරගන්න බැරිද? මීට කලින් දැකලා තියෙනවා වගේ මතක නැද්ද?”

“නෑ... ඒත්... අදන් මන්දා...” හෂිනි කිව්වේ දනුෂේක් දිහා හොරෙන් හොරෙන් බලමින්...

“උඹට මාව අඳුරගන්නත් බෑ නේද හෂිනි? හේ හේ... හොඳට මතක් කරලා බලපන්”

“අදන් මට මතක නෑ... කවුද ඔයාලා... කොහොමද ඔයාලා කියන්නේ මට තේරෙන්නේ නෑ... කොහොමද ඔච්චර මන් ගැන දන්නේ... මොනවද?”

As the tension escalates in this thrilling chapter, our protagonist faces unexpected betrayals that challenge their deepest convictions. With each pulse-pounding moment, readers are left yearning for more, as updates continue to unfold at Wal Katha Zone.

“මන් තමයි යකෝ තෝගේ දොපාන්න මිනිහා නිසා සිරගත වුන අජිත්ගේ මල්ලි... තෝට දැන් මතකද මාව? නැත්තං තෝ ඒ හැමදේම අමතක කරලා අර දොපාන්නයා එක්ක පවුල් කන්න ගිදේ?” දනුෂේක්ගේ මේ වචන හෂිනිගේ කන් වලට වැදුනේ කස පාරක් වගේ...

ගෑනිගේ කට ඇරිලා ඇස් දෙක උඩ ගියේ ඇස් පිය නොහොළා දනුෂේක් දිහා බලාගෙන... අම්මාගේ වෙනස් වීම එකපාරටම දැකපු කෙල්ල පුදුම උනේ තමන් දන්නේ නැති ලොකු කතාවක් මෙතන තියෙනවා කියලා තේරිලා... තත්පර ගානක් කවුරුත් කිසිම දෙයක් කිව්වේ නෑ... කටත් ඇරගෙන නයෙක් ගැහුවා වගේ බලාගෙන හිටපු හෂිනි අමාරුවෙන් තමන්ගේ වචන ගැට ගහගෙන කට ඇරියා...

“දිනී ඔයා චුට්ටක් යන්න අර පැත්තට... ප്ലීස්..” අම්මා දිහා බලාගෙන හිටපු කෙල්ලගේ මූණේ ප්‍රශ්න කෝටියක් තිබුණත් කෙල්ල එතනින් නැගිටලා ගිහින් එළියට ආවා... එළියේ තිබුණු garden එකේ බංಕුවක ඉඳ ගත්ත දිනී මේ මොකක්ද මේ වෙන්න යන්නේ කියලා කල්පනා කරන්න පටන් ගත්දත් අනිත් හැමදේම අමතක වෙලා... එළියේ තිබ්බ හුලං පාර තමන්ගේ ගවුම ඇතුලට ඇවිත් පැන්ටියත් නැති කලින් දවසේ දනුෂේක් අතින් ඉදිමෙන්න තැලුන කිම්බ cool කරනවාවත් කෙල්ලට දැනුනේ නෑ....

කෙල්ල එළියට ගියත් එක්කම දනුෂේක්ගේ කටින් වචන පිට උනේ ගෑනිව වචනයක් වචනයක් ගාණට හිරි වට්ටලා...

“දැන් මතකයිද උඹට?... උඹ දන්නවද අජිත් අයියා සිරගත වුනේ සම්පත් දොපාන්නයා නිසා කියලා...?”

“ඒත්... ඒත්.... සම්පත් ඒ කිසි දෙයක් දන්නේ නෑනේ... සම්පත්... දෙවියෝන්... එතකොට අජිත් තාමත් ඉන්නේ සිරගෙදරද?” ගෑනි ඇහුවේ ඇස් වල කඳුළු පුරවාගෙන.. අත් දෙකෙන්ම තමන්ගේ මූණ වහගෙන...

“අජිත්ට සිරගත වෙන්න සිද්ද වුන ප්‍රධාන සාක්ෂිය දුන්නේ සම්පත්ගේ තාත්තා... හෂිනි එතකොට ඒක දන්නේ නැද්ද?... ඔව් අජිත් තාමත් ඉන්නේ සිරගෙදර.. හැබැයි ළඟීම අජිත් එලියට එනවා... එතකොට වෙන්නේ මොකක්ද කියලා මං කියන්න ඕදනද හෂිනිට?”

“ඒත්... අජිත් අයියා හිතාගෙන ඉන්නේ මන් සම්පත් එක්ක එකතු වෙලා ඒක කරා කියලද?... දෙවියෝන්... මම... මට හිතාගන්න බෑ මේ කිසි දෙයක්..... මං මෙච්චර දවසක් හිතන් හිටියේ අජිත් අයියා ලංකාවෙන් ගියා කියලා... එයා මට කිව්වේ එහෙම... දනුෂේක් ඔයා එතකොට school යනවා... ඔයාට මතක නැද්ද අයියා රට යන්න දුපු විදිහ..”

“අයියා රට යන්න ගියේ උඹවත් එක්කගෙන... නැත්තං උබට ඒක අමතකද?”

“ඒත් මං කොහොමද ඒ වෙලාවේ එහෙම දෙයක් කරන්නේ... මට වෙන කරන්න දෙයක් තිබුණේ නැති නිසා මන් එකට කැමති වුනේ නැත්තංත්... ඒත් මෙහෙම දෙයක් ගැන මම දැනගෙන හිටිය්‍යවත් නෑ දෙවියෝන්...” ගාගෙන ගෑනි ඉකි ගගා අඬන්න පටන් ගත්තා...

“මට අජිත් අයியව බලන්න ඕන”

“පුළුවන්... අදම උනත් පුළුවන්...”

“අපි යමු ප്ലීස් එහෙනම්...”

“එතකොට දිනී?... ඒකි මේ දේවල් දන්නවද?”

“නෑ... ඒත් මං එයාට මේ හැමදේම කියනවා... ඔයාලා කියන කතාව ඇත්ත නම්... සම්පත්ව මම අතහරින්නේ නෑ...” ගෑනි දත් මිටි කාගෙන කිව්වේ දනුෂේකට හිනා ගස්සලා...

“උඹ එහෙනම් මුලින්ම ඔය රසික කියන එකා එක්ක සම්බන්ධ වන එක නතර කරපං... අනිත් එක තමයි උඹේ දුවත් ගානට හැදිලා අනේ...”

“මොකක්ද ඒ කතාව...”

“නෑ නෑ මොකුත් නෑ... දුව උඹව පාස් කරන් යනවා sure... හේ හේ හා....”

“ප්ලීස් කරන දෙයක් එයාට කරදර කරන්නේ නැතුව කරන්න දනුෂේක්... අනික තමයි රසික එක්ක ඒ දේ පටන් ගත්තේ මම අජිත් අයියා ගැන දන්නේ නැතුව... මට අජිත් අයියව බලන්න ඕන... එයාට වෙච්ච දේට මන් සම්බන්ධ නෑ කියලා මට එයාට කියන්න ඕන... ප്ലීස් මාව එක්කන් යන්න රොෂಾನ್..”

“හරි අපි යමු... දිනී මොකද කරන්නේ?”

“උඹ මේකි එක්කන් පලයං... මන් කෙල්ලව ගෙදර ගිහින් දාන්නම්” කියලා දනුෂේක් කිව්වේ තරමක් අමුතු විදිහට හිනා වෙලා...

“අදන් එයාට කරදර කරන්න එහෙම එපා.. ප്ലීස්..”

“අදන් නිකන් පලයං බැල්ලි යන්න පතිනි අම්මා නොවී... තෝට කවුරු සමාව දුන්නත් මගෙන් සමාවක් නෑ... තෝගේ ඔය බොරු කඳුළු වලට මාව රවට්ටන්න බෑ... තෝ වේසි හින්දා තමයි මගේ අයියා මෙච්චර දවසක් සිරගෙදර හිටියේ....”

“හරි හරි දනුෂේක් උඹ තෝඩුවක් ඉඳපන්... මේ හැමදේම ගානට හරි යයි... කෙල්ලව පරිස්සමින් එක්කන් පලයං...” රොෂಾನ್ කිව්වේ ගෑනි පිස්සියක් වගේ අඬන විදිහ දැකලා දුක හිතිලා... කියපු දේ කිසිම ගානක් ගත්දත් නැති දනුෂේක් කිසිම කතාවක් නැතුව එළියට ඇවිත් බංකුවේ ඉඳන් හිටපු කෙල්ලව ඇදලා ගත්තා...

“වරෙන් යන්... ගෙදර ගිහින් දාන්නේ මම..” කියලා දනුෂේක් නතර කරලා තිබුණ jeep එකක් ළඟට ගියා...

“ඒත් අයියේ... අම්මී” කෙල්ල කිව්වේ දනුෂේක්ගේ පිටიපස්සෙන් ඇවිදගෙන යන ගමන්...

“අදන් උගේ අම්මි... ඒකි පොඩි ගමනක් යනවා... උඹ පණ්ඩිත වෙන්නේ නැතුව වරෙන්කෝ...” කියලා ඉස්සර දොර ඇරලා කෙල්ලව නංපු දනුෂේක් කෙල්ල sheet එකෙන් ඉඳගන්න යද්දිම ඉස්සරහට නෙරලා තිබ්බ තට්ටේ දෙකට චටාස් ගාලා අතින් එකක් ගැහුවා... “උඹ පැන්ටිය ඇඳලාත් නෑ නෑ... පොඩි බඩුව ශෝක්දන්”

“අදන් ඔයානේ ඊයේ ඉරලා විසි කළේ... දැන් මතකත් නැද්ද”

“අම්මට ඔව්දන්... මොකද බං මතක නැත්දත්... ඔය චූටි කිම්බේ රස මට කවදාවත් අමතක වෙන්නේ නෑ...”

දෙන්නා ටික දුරක් කිසි කතාවක් නැතුව ආවත් කෙල්ල තමන්ට වදී දී තිබුණු ප්‍රශ්නය එළියට දාලා නිහඬතාවය බින්දා..

“අයියේ අම්මිට මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද? මොකක්ද ඒ කතාව?”

“ඒවා උඹ උගේ අම්මගෙන්ම අහගනින්... උගේ අම්මි ගැන කතා කරන්න මම කැමති නෑ.... ඕන් call එකක්”

Ring වුන phone එක answer කරපු කෙල්ල කතා කරන්නේ කුසල් කියලා දැන ගත්තම call එක answer නොකර ඉන්න හිතුවත් ආයේ answer කරන්න තීරණය කරා...

“ඔව් කුසල් කියන්න..... නෑ නෑ මොකුත් අවුලක් නෑ..... මන් පොඩි වැඩක්.. ඔයාට මන් ගෙදර ඇවිල්ලා කතා කරන්නේ... හරි.. bye... love you too.. ummah” කියලා phone එක purse එක ඇතුلට දාපු විදිහ drive කරන ගමන්ම දනුෂේක් බලාගෙන හිටියා...

“ඇයි පොන්සි පැටියා මොකද කියන්නේ?”

“මගන් msg call නෑනේ ඊයේ රෑ ඉඳන්... හ්ම්ම් හ්ම්ම්”

උූ දන්නව ඉතින් උඹ washroom අස්සේ කටට ගත්ත ඒවයි...දෙන්නෙක් ..නෑ තුන් දෙනෙක් උඹට කිම්බ ඉරෙන්න ඇරපු විදිහයි.."

"කියනවා ඉතින් අද ගිහින්...හේ හේ... එයා ආසයි අහන්න..."

"ನಿಯමයි...උඹ ඕකාව අත ඇරගන්න එපා..උඹ වගේ බඩු වලට හරියන්නේ ඌ වගේ උන් තමයි...ඕකව බැඳපන් අනිවාරෙන්... උගෙන් කාල බීලා ඇඳලා උඹට හොඳට වටෙන් ඇරගන්න පුළුවන්..."

"හේ හේ බලමුකෝ අයියේ... ඔයා බැඳලා නැද්ද?"

"පිස්සුද බං..බැඳලා හිටියනම් කොහෙද උඹ වගේ බඩු වලට මෙහෙම ගහන්නේ...කෝ කකුල් දෙක ඈත් කරපං.." කියලා දනුෂ්ක කියපු සැැනින් දිනිති කකුල් දෙක දෙපැත්තට කරලා ඈත් කරේ ගල් දෙක උඩට එනකන් ඉස්سیලා තිබුණ ගවුම නිසා පැන්ටිය නැති shave කරපු තරමක් ඉදිමිල වගේ තිබුණ කිම්බ නිරාවරණය කරලා....කෙල්ලගේ මූණේ තිබුණේ දහකාර හිනාවක්... "මම්මම් ඊයේ හොඳ සැලකිල්ලක් හමුවුනාට තාම තෙමිලා නේ..." දනුෂ්ක drive කරන ගමන්ම ඇහුවේ කෙල්ලගේ කිම්බ වටේට තිබුණ තෙත ගතිය දැකලා..... දනුෂ්ක එක අතක් wheel එකෙන් අයින් කරලා කකුල් දෙක ඈත් කරන් හිටපු දිනිතිගේ කිම්බ උඩින් තිබ්බේ කෙල්ලට current එක වද්දලා වගේ කරලා... කෙල්ල "ahhhṣ" කියලා ඇස් වහගෙන ලොකු හුස්මක් ගද්දී දනුෂ්ක පාර දිහා බලන් drive කරන ගමන්ම කෙල්ලගේ කිම්බ තරමක් තදින් පිරිමදින්න පටන් ගත්තේ දිනිතිව පිස්සු වට්ටලා...

"උඹට අවුරුදු 15 ද කීයද කියලා මට වැඩක් නෑ...උඹ නියම සැප දෙන නියම මෝල් බඩුවක්.... උඹ හැමදාම මාත් එක්සka ඉඳපන්...මන් උඹට හොඳට සලකන්නම් කෙල්ලේ.... උඹට තේරුනාද අන්...උඹ කවුද අහ්?" දනුෂ්ක කිව්වේ කෙල්ලගේ කිම්බ තදින් ඇඟ​ලි දෙකකින් පිරිමදින ගමන්...හේමින් එක ඇඟිල්ලක් තියලා තද කරපු දනුෂ්කට දැනුනේ කෙල්ලගේ කිම්බ එන්න එන්න තෙත වෙනවා වගේ ... ඇඟිල්ල කිම්බ ඇතුලට ලිස්සලා බැස්සේ කිසිම අමාරුවක් නැතුව..කෙල්ලගේ කෙඳිරියත් එන්න එන්න වැඩි උනේ ඇස් දෙකත් වැහිලා..

"Ahhmm....මට තේරුනා අයියේ....ahhh ම්ම්ම් මන් ඔයාගේ වේසි...මන් ඔයාගේ අන්ග් වේසි..."

"උඹ මන් කියන ඕනේ දෙයක් කරන..මගේ වල් වේසි...මගේ පොල්ලෙන් චූ විදින්න කන වල් වේස බඩුව උඹ.."

"මන් ඔයාගේ වල් වේසි ahhhhh....චූ යන්න ඔයාගෙන් හුකාගන්නන්...aaahh වල් වේස බඩුව මම....ahhh"

"මයි හුත්ති....උඹ මරු...මන් උඹට ජීවිතේට අමතක වෙන්නේ නැති සැපක් දෙනවා...උඹ මන් කියන විදිහට අද ඉඳන් ඉන්න ඕනේ... තේරුනාද...මන් කියන ඕනේ වල් වැඩක් උඹ කරනවා නේද?"

"ahhhhhhխhhh" කෙල්ල වේසියෙක් වගේ ඇඹරෙන්න පටන් ගත්තේ දනුෂ්ක පාර දිහා බලන් කිසිම වෙනසක් නැතුව ඇඟිලි දෙකක් කෙල්ලගේ කිම්බට ඔබලා ගහගෙන ගමන යන්න පටන් ගත්ත නිසා... දතත් වෙලා juice ගලන කිම්බ ඇතුලට choka choka ගාලා ඇඟිලි දෙක බැස්සා... ඊයේ හිකිල්ල නිසා කෙල්ලට පොඩි වේදනාවක් කිම්බෙන් දැනුනත් කෙල්ල seat එකේ ඇඹරි ඇඹරි කෙඳිරි ගෑවේ දැනෙන සැප දරාගන්න බැරුව...

“ahhhh ඔයා කිව්වාත් ඕදෑ දෙයක් වැඩක් මන් කරනවා මගේ deyyohhhh...ahhhhh...ahhh හිමීට ahhhhh hhhhhhhhhhhh” ගාලා seat එකේ දඟලලා බඩු පාරක් යවපු කෙල්ල එදෙස මම ඉඳගෙනම අරින්න පටන් ගත්දත් දව්සියෙක් වගේ.... ලැබුණ සැප නිසාම කෙල්ලට පොඩි දාඩියුත් දැනුනා....

ගවුම ඉන ලඟට උස්සගෙන කුචි පළල් කරගෙන යිදයන් හුස්ම අරන් හිටපු කෙල්ල දිහා බලාපු දනුෂෙක් කෙල්ලගේ කිම්බ ඇතුලට ඔබපු juice ගෑවුණ දිලිසෙන ඇඟිලි දෙක කෙල්ලගේ තොල් දෙකට ලං කරා... කිසිම කතාවක් නැතුව ඇඟිලි දෙකම උරලා දලව කාල කෙල්ල තමන්ගේ පැණි බිව්වේ කාමුක කෙඳිරියක් දාලා...

දනුෂෙක්ට තමන් නිකන්ම නිකන් අවුරුදු 15 කෙල්ලෙක් නෙ​මෙ කියලා පෙන්නන්න කෙල්ලට ඕදෑ වෙලා තිබුණා... ඒ වෙනුවෙන් ඕනම දෙයක් කරන්නත් කෙල්ල ලැස්ති වෙලා ඉවරයි... ඇඟිලි දෙකම දලවකාලා හොඳට උරපු කෙල්ල දිහා බලාපු දනුෂෙක් “හොඳ දව්සි” කියලා කිව්වේ හිනා වෙලා....

The journey is far from over, with tantalizing twists and new revelations set to emerge in future chapters. Stay tuned for more captivating tales and updates that await you at Walkatha9.

More Posts