මගේ කෑල්​ල දිනිති Season 2 - 1 ආවා...

Season 2 of My Kale Dinithe has arrived, promising an exhilarating journey filled with unexpected twists. Dive into the captivating world crafted by SL Wal Zone, where every chapter leaves you craving more.

ධනුෂ්ක, සමීර ඇතුළු සෙට් එකම ඇස් අලවගෙන හිටියේ ඉස්සරහා තිබ්බ බන්ධනාගාරයේ යකඩ ගේට්ටුව දිහාට. කාලයක් තිස්සේ ඇඟිලි ගැන්න ඒ දවස අන්තිමේදී උදා වෙද්දී ධනුෂ්කගේ හිතේ තිබ්බේ විස්තර කරන්න බැරි තරම් ලොකු උද්යෝගයක්. ගේට්ටුවෙන් එළියට පා තියපු තමන්ගේ අයියව ධනුෂ්ක ඉස්සරහට පැනලා බදාගත්තේ ආදරෙන්. අජිත් මල්ලිගෙ පිටට තදින් තට්ටුවක් දැම්මා.

”උඹ පොඩ්ඩක්වත් වෙනස් වෙලා නෑ මල්ලි…”

”උඹත් එහෙමම තමයි අයියේ..”

දෙන්නා වාහනේට ගොඩවුණේ පරණ කතා බහ ඇවිස්සෙද්දී. හැමෝගෙම මූණුවල හිනාව පිරිලා තිබුණත්, අවුරුදු ගානකට පස්සේ එළියට ආපු අජිත්ගේ ඇස් අස්සේ තිබ්බේ අමුතුම ගින්දරක්. තමන්ට කෙලවපු කිසිම එකෙක්ට අජිත් සමාවක් දෙන්න ලෑස්ති නෑ.

“මල්ලි… මට යන්න ඕන තැන උඹ දන්නවනේ? ඌ තාම ඉන්නවද?”

”නෑ අයියේ… ඌ තාම රටින් ආවේ නෑ. හැබැයි ඉතින් හෂිනි නම් ගෙදර ඇති…”

”ම්ම්ම්… හෂිනි… ඒකි දන්නවද මං එළියට එන වග?”

”දන්නවා. හැබැයි අයියා අදම කඩාපාත් වෙයි කියලා ඒකි හීනෙකින්වත් හිතන්නේ නෑ.”

”තවත් හොඳයි… සමීර, ඉස්සරහා කඩෙන් වාහනේ නවත්තපන්. පරණ යාළුවෝ බලන්න හිස් අතින් ගිහින් හරියන්නේ නෑනේ… හහ් හහ් හා…”

අජිත් සීට් එකට හේත්තු වෙලා දාපු අමුතු හිනාව දැකලා ධනුෂ්කගේ පපුව පොඩ්ඩක් හෝස් ගාලා පත්තු වුණා.

”අන්න අන්න බං… අපේ athletics සුන්දරී එනවා…”

ස්කූල් බෑග් එකත් එල්ලගෙන දිනිති ගේට්ටුවෙන් එළියට ආවේ ඒ කතා ඇහුණේ නෑ වගේ. ඉස්කෝලේ වුන්ගෙන් එන ඔය වගේ කතා දැන් කෙල්ලට පුරුදුයි. එළියට එද්දිම කෙල්ල දැක්කේ රශ්මිව වටකරගෙන රසිකයි ෂෙහානුයි දාන දඟලිල්ල. මුකුළු පාන රශ්මි දිහා දිනිති බැලුවේ වෛරයෙන් පිරුණු තියුණු ඇස් වලින්.

‘උඹටත් අඬන්න දවසක් ළඟදීම එනවා… බලාගෙන හිටපන්කෝ...’ කෙල්ල හිතින් මුමුණගත්තා.

ගහ යටට ඇවිත් හිටපු දිනිති බලාගෙන හිටියේ කුසල් එනකල්. ටික වෙලාවකින් කුසල් ආවේ ලහිරුත් එක්ක. කුසල් ලඟකදී ඉඳන් ලහිරු එක්ක වැඩිපුර පැටලෙන්නේ ඇයි කියලා දිනිති හොඳටම දැනගෙන හිටියා.

”ඔයා මං එනකන්ද හිටියේ dini?”

”නැතුව… ඉවරද ඔයාලගේ විකාර?”

”අනේ මං නිකන් කතා කර කර ආවේ අනේ…”

”හරි හරි කුෂි… මං මුකුත් කිව්වේ නෑනේ. ඔයා ඉතින් මගේ චූටි කොල්ලානේ.”

දිනිති කුසල්ගේ කම්මුල මිරිකද්දී, රශ්මි අර කොල්ලෝ දෙන්නත් එක්ක කින්ඩියට හිනාවෙනවා දැකලා දිනිට කේන්තිය උතුරලා ගියා.

”මට තාම ඔය නම පුරුදු නෑ අනේ…” කුසල් ඇඹරුණා.

”හරි හරි ඉක්මනට යමු. මට කලින් ගෙදර යන්න ඕන.”

දෙන්නා බස් හෝල්ට් එකට ඇවිදන් ගියා. දිනිතිගේ 18 වෙනි උපන්දිනේට තිබුණේ තව දවස් හතරයි. ආපස්සට හැරිලා බලද්දී තමන් ආපු දුර ගැන කෙල්ලටම පුදුමයි. රසිකගෙන් පටන් අරන් මහේෂ්, සාජි එක්ක ගෙවපු රූම් ගමන් මතක් වෙද්දී කෙල්ලට දැනුණේ අමුතුම කිතියක් වගේම ලැජ්ජාවක්.

ඒත් කොච්චර වුණත් කෙල්ලගේ මුළු ඇඟම පාලනය කරේ එකම එක පිරිමියෙක් විතරයි—ඒ ධනුෂ්ක. ධනුෂ්ක දෙන සැපට, ඒ රළු පහසට ළංවෙන්න එකෙක්වත් කෙල්ලට හම්බවෙලා තිබුණේ නෑ. සමාජෙට පේන්න කුසල්ව තියාගෙන, යටින් ධනුෂ්ක එක්ක ඉන්න එක කෙල්ලට මහ ලොකු අවුලක් වුණේ නෑ.

”ධනුෂ්ක අයියාව හම්බුණේ නැද්ද ළඟකදී?” කුසල් ඇහුවා.

”නෑනේ අනේ… මං මේ වේලි වේලි ඉන්නේ. හැබැයි මගේ birthday එකට එයා ලොකු surprise එකක් දෙනවා කිව්වා…”

”මොකක්ද දන්නේ නෑ නේද?”

”බලමුකෝ… කුෂි, ඔයත් එදාට වරෙන් හරිද.”

ඒ වෙලාවෙම ධනුෂ්කලාගේ වාහනේ ඇවිත් නැවතුණේ හෂිනිගේ ගෙදර ඉස්සරහා. වාහනේ නැවතුණ ගමන් ධනුෂ්ක කලබලෙන් වගේ කට ඇරියා.

”උඹලා ටික බැහැපන්. අයියේ, මට උඹත් එක්ක තනියම දෙයක් කතා කරන්න තියෙනවා.”

අනිත් උන් බැහැලා ගියාම ධනුෂ්ක අජිත් දිහාට හැරුණා.

”අයියේ… උඹ දන්නවනේ මෙහෙ ගොඩක් දේවල් වෙනස් වුණා කියලා. හෂිනිට දැන් කෙල්ලෙක් ඉන්නවා… ලොකු දුවෙක්.”

”අර පරයාගෙන්ද?” අජිත්ගේ ඇස් රතු වුණා.

”ඔව්. තව පොඩි කොල්ලෙකුත් ඉන්නවා. හැබැයි අයියේ… ඒ කෙල්ල දැන් ඉන්නේ මාත් එක්ක. උඹ වෙන කොහෙන් හරි දැනගන්න කලින් මං කිව්වේ.”

අජිත් කටකොනකින් හිනාවුණා.

”උඹ හිතුවද මං ඇතුළේ හිටියේ ඇස් කන් පියාගෙන කියලා? මං දන්නවා උඹ ඒකිව තියාගෙන ඉන්න විදිහ. වයස කීයද කෙල්ලට?”

”මේ සතියට දහඅටයි.”

”පොඩි කෑල්ලක්… එහෙනම් අම්මගෙම පාරේ. හැබැයි ධනුෂ්ක, මතක තියාගනින්… උඹ ඒකිට ලව් කරන්න ගිහින් පිස්සු නටන්න බෑ. අර පරයට රිටර්න් එක දෙන්න මට ඒ කෙල්ලව ඉත්තෙක් කරගන්න වුණොත්, මං තත්පරයක්වත් හිතන්නේ නෑ.”

”අයියා ඒකට බයවෙන්න එපා… මං ඒකිව ඕනම දේකට ඔළුව නමන තැනට හදලා තියෙන්නේ.”

එතකොටම සාලේ දොර ඇරගෙන එළියට ආවේ හෂිනි.

”අන්න… බඩු කෑල්ල එළියට ඇවිත්.” ධනුෂ්ක මිමිණුවා.

අජිත් වාහනෙන් බැහැලා ඉස්සරහට ගියා. තමන් මීට අවුරුදු ගානකට කලින් විඳපු ගෑනි, අද අම්මා කෙනෙක් වෙලා, තවත් පිරිලා, හැඩවෙලා. ඇඳගෙන හිටපු තුනී ගවුම අස්සෙන් ඒ සිරුරේ හැඩය තාමත් කාමුකයි.

අඩි සද්දෙට එළිය බලපු හෂිනිගේ ඇස් අජිත්ව දකිද්දීම උඩ ගියා. මුළු ඇඟම සීතල වෙලා ගැහෙන්න ගත්තේ පරණ බය ආයෙත් පපුව පලාගෙන මතුවෙද්දී.

”අ… අයියේ… ඔයා…”

”කට වහපන්… ගෙදර කවුද ඉන්නේ?” අජිත් ලඟටම ආවා.

”ම… මමයි පුතයි විතරයි…”

”අම්මි, කවුද ඇවිත් ඉන්නේ?” කියාගෙන පුංචි සහන් දුවගෙන ආවා.

”අම්මිගේ යාළුවෙක් පුතේ… ඔයා කාමරේට ගිහින් සෙල්ලම් කරන්නකෝ, අම්මි එන්නම්.”

හෂිනි කොල්ලව ඇතුළට යවලා වෙව්ලන අතින් අජිත්ගේ අතින් අල්ලගත්තා.

”අයියේ… ඇතුළට එන්න… ප්ලීස්, අපි කතා කරමු…”

”උඹලා එළියෙන් හිටපන්. ධනුෂ්ක සාලෙන් ඉඳපන්. යමං උඹේ කාමරේට!” අජිත් ගෙරෙව්වා.

කාමරේට ගියපු ගමන් දොර ලොක් කරපු අජිත්, හැරුණු පාරම හෂිනිගේ කම්මුල හරහා වේගවත් පාරක් එල්ල කළා. ‘චටාස්’ ගාලා වැදුණු පාරට ගෑනි මේසෙත් පෙරළගෙන බිමට ඇදගෙන වැටුණා.

”උඹ මාව පාවලා දීලා ඌ එක්ක පවුල් කෑවා නේද බැල්ලියේ?!”

කොණ්ඩෙන් ඇදලා ගත්ත අජිත් යකෙක් වගේ ආයෙත් ගෑනිට ගහද්දී, හෂිනි වේදනාවෙන් කඳුළු හලමින් බිම පෙරළුණා. හැබැයි අජිත්ගේ ඇස්වල තිබ්බේ තරහක් විතරක් නෙවෙයි... තමන්ගෙන් ගිලිහිලා ගියපු අතීතය ආයෙත් තමන්ගේ යටතට ගැනීමේ අමුතුම කෑදරකමක්.

As the characters navigate their evolving relationships and face unforeseen challenges, the tension rises, pulling readers deeper into their struggles. Stay tuned for ongoing updates that will keep the excitement alive at SL Wal Katha, where every turn of the page offers a new revelation.

වාහනය එකපාරටම හෂිනිගෙ ගේ ඉස්සරහා නතර වෙද්දි මුළු පරිසරයම අමුතුම මූසල නිහඬතාවයක ගිලුණා. බ්‍රේක් පාර වැදුණු ගැස්මත් එක්කම ධනුෂ්කගේ මූණෙ තිබ්බෙ නොසන්සුන් කමක්.

”උඹලා ටික බැහැපන් එළියට.. අයියේ, මට උඹත් එක්ක තනියම දෙයක් කතා කරන්න තියෙනවා..”

අජිත් ඔලුව වනද්දි පිටිපස්සෙ හිටපු උන් ටික සද්ද නැතුව බැහැලා ගියා. අජිත් සිගරට් එකක් පත්තු කරලා දුම් රොටුවක් පිට කරමින් ධනුෂ්ක දිහාට හැරුණා.

”ඔව්, කියපන්.. මොකක්ද මේ තරම් හදිස්සි?”

ධනුෂ්ක වටපිට බලලා හඬ බාල කරා. ”අයියේ… උඹ දන්නවනේ කාලයක් තිස්සෙ මෙතන මොනවද වුණේ කියලා. මට කියන්න ඕන මෙච්චරයි… උඹ දන්නවද හෂිනිට දැන් කෙල්ලෙක් ඉන්නවා කියලා?”

අජිත්ගෙ ඇස් කුඩා වුණා. ”අර පොන්නයාගෙද?”

”ඔව්.. තව පොඩි කොල්ලෙකුත් ඉන්නවා. ඒක නෙවෙයි ලොකුම දේ… ඒකිගෙ දුව දැන් ඉන්නෙ මගෙත් එක්ක. අයියා වෙන එකෙක්ගෙන් මේක දැනගන්න කලින් මමම කිව්වෙ.”

අජිත්ගෙ මුවඟට ආවෙ අමුතුම විෂඝෝර හිනාවක්. ”මන් දන්නවා බං උඹ ඒකිට අත තියලා ඉවරයි කියලා. උඹ හිතුවද මම ඇස් කන් නැති එකෙක් කියලා? කීයද දැන් කෙල්ලගෙ වයස?”

”මේ සතියට විස්සයි…”

”ම්ම්… නියම වයස. එහෙනම් ඒකිත් යන්නෙ අම්මගෙම පාරෙ වගේ.”

”අම්මා කොහෙද බං.. මේකි ඊට හපන්.” ධනුෂ්ක කිව්වෙ තොලක් ලෙවකන ගමන්.

අජිත් සිගරට් කොටය වීදුරුවෙන් එළියට විසි කරා. ”මට ඕන ප්‍රශ්නයක් නැතුව වැඩේ කෙරෙන්න විතරයි. හැබැයි පුතෝ, මතක තියාගනින්… ඒකි එක්ක ආදර මලඉලව් නටන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා. අරූට රිටන් එක දෙන්න මට ඒ කෙල්ලව ඕනම විදියකට පාවිච්චි කරන්න වුණොත්, මම එක තප්පරයක්වත් හිතන්නෙ නෑ.”

”අයියා ඒකට බය වෙන්න එපා… මම ඒකිව තියන් ඉන්නෙ මගෙ අල්ලෙ. අරූගෙ බෙල්ල කපන්න වුණත් ඒකි ලව්වා මම කරවන්නම්.”

කතාව මැද්දෙම ධනුෂ්කගෙ ඇස් ගියේ ගෙදර ඉස්සරහා දොර දිහාට. ”අන්න… කෑල්ල එළියට බැස්සා.”

අජිත් සෙමින් බෙල්ල හරවලා බැලුවා. මීට අවුරුදු ගානකට කලින් තමන්ගෙ පාමුල වැටිලා හිටපු ඒ කෙල්ල… අද සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙලා. තලෙළු පාට මැකිලා, ඇඟපත පිරිලා, පිරිපුන් ගැහැනියක් වෙලා. ඒත් ඒ මුහුණෙ තිබ්බ කිළුටු, අමු ආශාවන් අවුස්සන බැල්ම තාමත් එහෙම්මමයි.

වාහනේ සද්දෙට එළියට ආපු හෂිනි, වාහනෙන් බහින අජිත්ව දකිද්දිම මුළු ඇඟම ගල් ගැහුණා. ලේ ධාතුව හිඳිලා ගියා වගේ මූණ සුදුමැලි වුණා. පරණ බියකරු මතකයන් එකපාරටම ඔළුවට කඩාගෙන පාත් වෙද්දි ගෑණිට පස්සට අඩියක් තියවුණේ ඉබේටමයි.

හෂිනි ඇඳගෙන හිටියෙ ඇඟට ඇලිච්ච හීනි ගවුමක්. යට ඇඳුමක් නොතිබුණු නිසා හුස්ම ගන්න වාරයක් පාසා පපුව තාලෙට ගැහෙද්දි, අජිත්ගෙ කෑදර ඇස් ඒ දිගේ පහළට රූටලා ගියා.

”අ.. අයියේ… ඔයා…” හෂිනිගෙ කටහඬ වෙව්ලුවා.

”කට වහපන්,” අජිත් පහත් හඬින් ගොරෝසු විදියට කිව්වා. ”තව කවුද ගෙදර ඉන්නෙ?”

”ම… මමයි පුතයි විතරයි…”

”අම්මී… කවුද මේ?” පුංචි සහන් සාලෙ කෙළවරින් එබුණා.

හෂිනි කලබලයෙන් ඇස් පිහදාගත්තා. ”අම්මිගෙ යාළුවෙක් පුතේ… ඔයා කාමරේට ගිහින් ගේම් එකක් ගහන්නකො, මම එන්නම් ඉක්මනට.”

පොඩි එකා ඇතුළට දුවද්දි අජිත් හෂිනිගෙ මුහුණටම ළං වුණා. ”උඹ එහෙනම් පවුල් කෑවා නේද බැල්ලියෙ? මගෙ ළඟ වැටිලා ඉඳලා අන්තිමට මට ගේම දුන්න එකාගෙම ළමයි හැදුවා… එහෙම නේද?”

හෂිනිගෙ ඇස්වලින් කඳුළු බේරුණා. ”අයියේ… දෙයියන්ගෙ නාමෙට මෙතන කෑගහන්න එපා… ඇතුළට එන්න, අපි කතා කරමු…” ඇය අජිත්ගෙ අතින් අල්ලගෙන ගෙතුළට ඇදගත්තා.

අජිත් ධනුෂ්ක දිහා බැලුවා. ”උඹලා සාලෙට වෙලා හිටපන්. යමං උඹේ කාමරේට!”

දොර වැහිලා ලොක් වෙන සද්දෙත් එක්කම, හෂිනි හැරෙන්නත් කලින් අජිත්ගෙ අත වේගයෙන් ඇවිත් ඇගේ කම්මුල හරහා පතිත වුණා. ”චටාස්!” ශබ්දය කාමරය පුරා දෝංකාර දුන්නා. හෂිනි මේසෙ අද්දර වැදිලා බිමට ඇදගෙන වැටුණා.

ඒත් එක්කම කොණ්ඩෙන් අල්ලලා උස්සපු අජිත්, ඇගේ මූණට තවත් පහරවල් දෙකක් එල්ල කරේ අමනුස්සයෙක් වගේ. හෂිනි ලේ රස දැනෙද්දි බිම පෙරළිලා හූල්ලන්න ගත්තා.

අජිත් ඇගේ කොණ්ඩය තද කර අල්ලමින් ඇගේ කන ළඟට පහත් වුණා.

”තොට තවම මතක නෑ මම කවුද කියලා… ඒත් උඹේ දුව මට මතක් කරලා දෙයි, උඹෙන් මට ලැබෙන්න ඕන සේරම පොලියත් එක්කම…”

හෂිනිගේ දෑස් භීතියෙන් විශාල වුණා. ඇගේ මුළු සිරුරම ගැහෙන්න පටන් ගත්තේ අජිත් කියන්න හදන දේ තේරුම් ගිය නිසාවෙනි.

ඊළඟ කොටසින්:

දිනිතිගේ 18 වෙනි උපන්දිනය දවසේ ධනුෂ්ක ලෑස්ති කරපු ඒ අබිරහස් 'surprise' එක මොකක්ද? හෂිනිව තමන්ගේ පාලනයට ගන්න අජිත් ගහන ඊළඟ ගැටය සහ දිනිති තමන්ගේම අම්මාගේ පළිගැනීමේ දැලට අහුවෙන්නේ කොහොමද?

මේ කතාව ගොඩක් කට්ටිය ගේන්න කිව්ව නිසා මේක දාන්න තීරනය කලේ, මේ කතාවෙ ඉතුරු කොටස් ටික බලන්න පුලුවන් මෙතනි​න්: මගේ කෑල්​ල දිනිති Season 2 – 1 – Hukana Katha

The adventure is just beginning, and future chapters are set to unveil even more thrilling developments. Don't miss out on the additional stories available at Walkatha Zone, where each tale beckons you to turn the next page.