නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 10
නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 10 highlights Wal Katha Lokaya PDF in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-05-08 15:30:01 - Wal Katha
නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 10 highlights Wal Katha Lokaya PDF in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
එදා රෑ නිදා ගන්න ඇඳට ආවත් රශ්මිට නින්ද අහලකටවත් ආවේ නෑ. හිත එහෙ මෙහෙ දුවන්න ගත්තා, මොනාද මේ සිද්ද වෙන්නේ කියලා තමනටත් තේරුම් ගන්න බැරි තරමට හිත ව්යාකුල වෙලා තිබුනේ. රාජු එවපු කොළ කෑලි ඔක්කොම ටික අරගෙන ආයේ මුල ඉඳල දහපාරකට වැඩිය ආයේ ආයේ කියවද්දී නොදනුවත්වම වගේ ඇඳ ළඟ තිබුන ලාච්චුව ඇරලා ඒකෙ තිබුන magazine එක අරගෙන පිටු එකින් එක නිදහසේ පෙරලන්න ගත්තේ වෙනද තිබුන ඈලි මැළි ගතිය වෙනුවට අලුත් ප්රබෝදයකින් හිතම පිරිලා වගේ දැනෙන්න ගත්තා. කෙල්ල ඒවායේ තියෙන පින්තුර එකින් එක දකිද්දී, ඒවා බලද්දී මුළු ඇඟම රත් වේගෙන හුස්ම වැටෙන වේගෙත් වැඩි වෙනවා කියලා දැනුනේ හිතට ආසාව වගේම, එකේ තියෙන එක එක විදියේ පිරිමි ලිඟු දකිද්දී ඉබේම වගේ ඊයේ තමන්ගේ සාය අස්සේ එල්ලී එල්ලී තිබුණු රාජු ගේ ලිගුව මේකේ තියෙන ඒවා එක්ක සංසන්දනය කරන්න ගත්තේ ඇයි කියලා රශ්මිටම හිතා ගන්න බැරි වුනා. ඊළඟ පිටු කීපය පෙරලද්දී ලස්සන ගෑනු කෙනෙක් සම්පුරණ නිරුවතින් පිරිමියෙක් ඉස්සරහ දනගහගෙන ලිඟුවක් කටේ දාල උරණ පින්තුරයක් දැක්කම රශ්මිගේ කුතුහලේ එන්න එන්නම වැඩි වෙන්න ගත්තේ 'ඊයා.. මේ මොකද්ද මේ ගෑනු කෙනා කරන්නේ? ඇයි මේ විදියට කටේ දාල උරන්නේ?' කියලා හිතන ගමන්, මේ දේවල් ගැන ලොකු අවබෝධයක් නොතිබුන නිසාම වයස 30ක් වුනත් මෙච්චර කාලෙකට නොදැනුන දේවල් තමන්ගේ ශරීර කුඩුව ඇතුලේ සිද්දවෙනවා නේද කියලා රශ්මි කල්පනා කරන්න ගත්තා. ඒ එක්කම තමන්ගේ යටි බඩ සහ යෝනි ප්රදේශය පුරාවට හීනියට රිදුමක් එක්ක හිරිවැටිලා වගේ මොනවදෝ වෙනවා කියලා කෙල්ලට දැනුන නිසා magazine එක එහෙම්ම වහල පැත්තකින් තියලා මුනින් අතට හැරිලා ඇස් දෙක තදින් පියා ගත්තේ හෙට උදේ රාජු කිව්වා වගේ ෆ්රෙෂ් එකක් එවනවා කිව්වේ මොනාද කියලා හිත හිතා. වැස්ස එක දිගටම සැරටම වැස්සත් රශ්මි උදෙන්ම ඇහැරුනේ මොකද කියලා රශ්මිට වත් හිතා ගන්න බැරි උනා. 6 වෙද්දී ඇහැරුන රශ්මි උදෙන්ම වොෂ් එකක් දාල ලැස්ති වෙලා උදේට කන්න 'ලැවරියා' වගයක් හදලා පසල් දෙකකුත් හදාගෙන 'කිරි තේ' එකක් එක්ක ලැවරියක් රස විඳින ගමන් තමයි පාර බලාන හිටියේ කසුන් කොයි වෙලේ හරි ඒවි කියලා හිත පුන පුනා කියපු නිසායි. එහෙම ඉන්න වෙලාවේ රශ්මිගේ ෆෝන් එකට මැසේජ් එකක් එන සද්දයක් ඇහුන නිසා ෆෝන් එක අත අරගෙන බැලුවේ කාගෙන්ද ඒ වෙලේ මැසේජ් එන්නේ කියලා. මැසේජ් එක open කරලා බලද්දී කෙල්ලගේ හඳ වගේ සූකිරි මුහුණ වේලිච්ච කජු ලෙල්ලක් වගේ කලුවෙලා ගියේ, මේ වෙන නොම්බර් එකකින් මැසේජ් එවන්නේ මන්ත්රී වේසිගේ පුතා බව තේරුනාට පස්සෙයි. “ආඅ සිස්ටර් වේසි. උබේ මයිල් හුත්ත සීතලේ ගැහි ගැහි ඇති නේද? හිහි කඳුකර වැස්සේ හුත්ත කනත්තේ කීවාලු හිහි. කොහෙද තොගේ මානක්කර කම ඉහට ගැහුවා නේ හුත්ති, නිකං වේලි වේලි කකුල් දෙක අස්සේ තියෙන හුත්ත ප්රයෝජනේට ගත්තනම් නං අද මෙහෙට වෙලා ෂපාන් එකේ ඉන්න තිබ්බා, මටත් සැපක් දීගෙන. හැබැයි අදටත් මගේ පයිය ඔයාගේ හුත්ත තාම ඉල්ලනවා මැණික. මොකෝ කියන්නේ? තාම පරක්කු නෑ හැබැයි. මගේ යෝජනාවට කැමති වුනොත් හෙටම ආයේ මෙහෙ මිවුසියස් එකටම පත්වීම හදල දෙන්න පුළුවන් එක කෝල් එකෙන් තේරුණාද හුත්ති ? ” රශ්මිට ඒ මැසේජ් එක දැක්කම හිතා ගන්න බැරි උනා මොකක්ද කරන්නේ කියලා. එකෙ කියලා තිබුන කුණුහරුප වලට වෙනද කියවද්දී දැනුන තරහ කේන්තිය දැන් නොදැනුනේ මොකද කියලා රශ්මි කල්පනා කරන්න ගත්තා. රාජු ඒ දේවල් කියන නිසාම රශ්මිට දැන් දැන් ඒ වචනවල වෙනද දැනුන පිළිකුල් සහගත බව නොදන්නේ මන්ද කියලා කෙල්ල කල්පනා කරන්න ගත්තේ ෆෝන් එක පැත්තකින් තියලා. “සිස්ටර් රශ්මි !!!" ටික වෙලාවක් යද්දී කෙල්ල කල්පනා ලෝකෙන් මිදුනේ කවුද කතා කරන සද්දේ ඇහිලයි. බලාපොරොත්තුවෙන් හිටපු කෙනා ඇවිත් කියලා දැනුන ගමන් පය ඉක්මන් කරලා ඇවිල්ල දොර ඇරියේ හරියට තමන්ගේ පෙම්වතා බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න කෙල්ලෙක් වගේ ඉවසිල්ලක් නැතුව. ඒත් කසුන් කොල්ලා ඉදිරියේ තමාගේ තත්වේ රැක ගන්න ඕන නිසාම ටිකක් ශේප් එකේ කථා කරන්න කෙල්ල හිතාගත්තා. “අහ් කසුන් පුතානේ?. මොකද මේ උදෙන්ම ඇවිත්? ” "රාජු මාමා කිව්වා උදෙන්ම මේක සිස්ටර්ට ගිහින් දෙන්න කියලා!" "අනේ ඔයාටත් කරදරේ නේද ? ඒක නෙමේ රාජු මාමට කොහොමද දැන්? " "ඔය ඉන්නේ සිස්ටර්” “තාම වැස්ස අඩුවක් නෑනේ මට ගිහිල්ල බලනන්වත්? ” “අපෝ මේ වැස්සේ සිස්ටර් එලියට බහින්න යන්න එපා. අන්න පහල දුම්බර දෙනියත් නාය යනවා කියලා එහෙ අයව පල්ලියට ගෙන්න ගත්තා ෆාදර් ඊයේ රෑ " ' අප්පා එහෙමද? ඔයාලට කරදරයක් නෑ නේද පුතේ? ” “නෑ සිස්ටර් අපිට කරදරයක් නෑ.? " "මෙන්න සිස්ටර් මේක" “අහ් උදෙන්ම මොනාද දන්න නෑ නේද රාජු මාමා එව්වේ?” "දන්නේ නෑ සිස්ටර්. මේක ගිහින් දෙන්න කියලා තමා කිව්වේ නං? ” "කමක් නෑ දෙන්නකෝ. අහ් තව එකක් පොඩ්ඩක් ඉන්න කසුන්. ඔයාටත් එක්කම මං ලැවරිය වගයක් එතුවා. මේක ඔයාට, මේක රාජු මාමාට, රාජු මාමගේ එක දීල ඔයත් ගෙදර ගිහිල්ල කන්න හොදේ? ” "අනේ සිස්ටර් මං උදෙන්ම පොල් රොටි කාල ආවේ හරි හරි ඒකට කමක් නෑ පුතේ. හැදෙන කොල්ලෝ නේ. හොදට කන්න පුළුවන් නේ? "
This section develops the story with Aluth Katha in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
එහෙම කියලා කසුන් දුන්න බෑග් එක අරගෙන තමන් ගේ කාමරේට ගිහිල්ල මල්ල ඇතුලට කුතුහලයෙන් වගේ අතදාල එලියට අරගෙන බැලුවේ ඊයේ එවනවා කිව්වා දේද එවල තියෙන්නේ කියලයි. නිල් පාට සාය අතට අරගෙන දිගෑරල බලද්දී ඉස්සරහ තෙත් වෙලා බයින්ඩර් ගම් වගේ මොනාද තියෙනවා දැක්කම කෙල්ල ඇගිල්ලෙන් අතගාල බලද්දී සෙවල සෙවල වගේ දැනුනා නිසා හිතට අමුත්තක් දැනුනා, ඒවගේම ආපු තද වෙරළු මල් සුවඳකුත් සෙවල වලින් එන්න ගත්ත. ඊයෙත් මේකම දැනුන නිසා කෙල්ලට මේක එච්චර අලුත් දෙයක් වුනේ නෑ. ඊට පස්සේ ආයෙම බෑග් එක බැලුවේ මොනාද ලියල එවල තියෙන්නේ බලන්න හිතාගෙන. ඇතුලේ කොළ කෑල්ලක් තියෙනවා දැක්කම රශ්මිට කට කොනට හිනාවක් ඇවිල්ල ඉක්මනට එක අරගෙන කියවල බැලුවා, ඉවසිල්ලක් නැතුව වගේ. “සිස්ටර් ඔන්න මං කිව්වා විදියට උණු උණුවෙම බඩු එවල ඇති. බලන් කොහොමද කියලා. ඊයේ පයිය කියන්නේ මොකද්ද කියල ඇහුවා නේද? පයිය කියන්නේ අර එදා මං ඔයාගේ සාය ඇඳලා ඉන්නකොට ඔයා හොරෙන් හොරෙන් බැලුවේ මගේ කකුල් දෙක මැද්දේ එල්ලිලා තිබුන එක. අන්න එකට තමයි පයිය කියන්නේ. තේරුණා නේද?, ඊයේ මුළු රෑම පයිය කෙලින් වෙලා තිබුනේ ඔයාගේ මේ සාය ඇඳගෙන ඉඳල. උදේ වෙද්දී පයිය මෝල්ගහක් වගේ වෙලා තිබුනේ ඔයාගේ සිනිදු සායේ ඇතිල්ලිලාම. ඔන්න ඉතින් හොදට පයිය සායේ ඔතාගෙන්ම අතේ පාරක් ගහල කැරි ලෝඩ් එකක් ම එව්වා උණු උණුවේම. බලල කියල එවන්නකො කොහොමද කියලා සිස්ටර්. තව මං ආසයි සිස්ටගේ ජංගියක් ඇඳලා මේ විදියටම තෙත් කරලා එවන්න. " රශ්මි ඒ වචන කියවල ඉවර වෙද්දී පපුව ගැහෙන්න අරගෙන හුස්ම වැටෙන වෙගේත් එන්න එන්නම වැඩි වෙන්න ගත්තා. රාජු තමන්ගේ සාය මුළු රෑ පුරාම ඇඳගෙන ඉඳල මේ විදියට තමන්ගේ ලිංගුවේ පහස විඳලා ඒකෙ ප්රතිපලේ එවල තියනව කියලා හිතෙද්දිත් රශ්මිට හිතා ගන්න බැරි වුනා මම මේ මොනවගේ තත්වෙකටද පත් වෙලා ඉන්නේ දෙයියනේ කියලා. අනික තමාට වඩා වයස අවුරුදු 25-30 ක් වැඩි මනුස්සයෙක් එක්ක මේ වගේ සංවාදයක් කිරීමත් අමුතුයි කියලා කෙල්ලට හිතුනා. ඊටත් වඩා තමා කවුද මොනාද කරන්නේ කියන දේ දැන් එන්න එන්නම අමතක වෙනවා වගේ හැගීමක් දැනෙන්න ගත්තේ. එන්න එන්නම තාමත් දැන් මේ දේවල් වලට වහල් වෙනවද කියල හිතට බයකුත් දැනෙන්න ගත්තා. මේවා කොහෙන් කෙලවර වේවිද කියලාත් හිතන ගමනුයි. ඒ මොන දේ උනත් දැන් දැන් තමන්ට තමන්ව පාලනය කරගන්න බැරි තත්වෙකට පත් වෙලා රාජු කියන කියන දේවල් ඔස්සේ හිත යනවා නේද කියලා කල්පනා කරන්න ගත්තා. කසුන් එළියේ ඉන්නවා කියලා එක පාරට මතක් වුන නිසා රශ්මි කොලයක අරගෙන ලියන්න කල්පනා කරන්න ගත්තේ මොනාද ලියන්නේ කියලා හිතාගන්න බැරුව, "අහ් ඊයා අංකල්. ඔයාට නං දැන් කිසිම ලැජ්ජාවක් නෑ නේද? මේ වචන කියන්නේ. මං ඒක ගැන ඇහුවේ දන්නේ නැති නිසා නේ?. මොනාද මේ කියලා තියෙන වචන. මේ කිසි දෙයක් මං ජීවිතේට අහලා නෑනේ. ඔයා ඔය විදියට හැමෝ එක්කම කතා වෙනවද? තව කා එක්ක මේ වගේ වචන කියනවද දන්නේ නෑ නේද? කියන විදියට නං හොද පළපුරුද්දක් තියෙනවා වගේ කෙල්ලන්ට මේ දේවල් කියලා. මොනාද අර කැරි කියලා තිබුනේ. ඒ මදිවට මගේ ජංගියකුත් ඉල්ලලා ලැජ්ජා නැතුව. කොහොමද එහෙම කතාවක් කිව්වේ අංකල්. මගේ යට ඇදුම් මොකටද ඔයාට??? ” ඊට වඩා දෙයක් රශ්මිට ලියාගන්න බැරි උන නිසා කොලේ නවල අරන් ගිහින් පාසල් දෙකත් අතේ තියාන හිටිය කොල්ලට පෙන්නම රාජුගේ පසලේට කොල කෑල්ල දැම්මා. ' පුතේ ඔයාට පුළුවන් නේද මේක රාජු මාමාට ගිහින් දෙන්න,කරදරයක් ද මන්දා? " “අනේ නෑ සිස්ටර් මම ගිහින් එන්නම්? ” "මටතක් කරලා ලැවරිය කන්න ඕන හරිද? ” ' ඒවා අමතක වෙන්නේ නෑ සිස්ටර් හිහි ” "ම්ම් " කසුන් ගිය ගමන් ඉක්මනින්ම බංගලාවේ ඉස්සරහ දොර වහලා කාමරේට ආපු කෙල්ල රාජු එවලා තිබ්බ සාය අතට අරගෙන හොදට තෙත් වෙලා තිබුන තැන අතගාල බැලුවේ ඇඟිලි වලින් දැනෙන සෙවල සෙවල ගතියට ආස හිතුනු හින්දයි. මුලදී හිරිකිතක් වගේ දැනුනත් ඒක අමතක කරලා හිතට දැනෙන අමුතු හැගීම් එක්ක දිගටම ඒ සෙවල ගතිය ඔස්සේ ඇගිලි එහාට මෙහාට ගෙනියන ගමන් නහයට ලං කරලා සුවඳ බැලුවේ ඊයේට වඩා නැවුම් සුවඳක් නහය දිගේ මොලේ ඇතුලටම කිඳා බහිනවා වගේ දැනුන නිසායි. විනාඩියක් විතර එක දිගටම ඇස් දෙක පියාගෙන ඒ සුවඳ විඳිනකොට කෙල්ලට ආසාවක් ආවා ඒ සාය ඇඳලා බලන්න, රාජු ගේ ශුක්රානු එක්කම. ඒ සිතුවිල්ලෙන්ම ඇඳලා හිටපු සායයි, රෝස පාට වුල් ජංගියයි ඔක්කොම ගලවල දාල ඒ සාය ඇදගත්තේ ඕන දෙයක් වෙද්දෙන් කියලා හිතන ගමන්. ඒ කරලා කෙල්ල අර මැගසින් එක ආයෙත් බලන්න ගත්තේ අමුතුම ෆිලින්ග්ස් ගොඩක් හිතේ මෝදුවන උදෑසනකයි. පැය කිහිපයක් රාජුගෙන් පිළිතුරක් බලාපොරොත්තුවෙන් හිටපු රශ්මි නොදැනුවත්වම කාලය පැය දෙක තුනක්ම මැගසින් එක කියවමින් කාදමන්නට වුණා. ඒත් රාජුගේවත් කසුන්ගේවත් හෙවනැල්ලක්වත් බංගලාවේ දොර ඉස්සරහ හොල්මන් කරනවා ඇයට බලාගන්නට නොහැකි වුණා. වැස්ස තරමක් බාල වී තිබුනත් හමන හුළං නම් වේගේ අඩුවෙලා තිබ්බේ නෑ. රශ්මිට හිතුනේ “එකපාරටම මේ මිනිහාට මොකද උනේ?" කියන එකයි. ඇත්තටම රාජුගේ සුංගාරාත්මක කතාවලට ඇබ්බැහි වෙලා වගේ හිටපු කෙල්ල පැය කිහිපය ගත කළේ හරිම අසහනයෙන්. අපිත් හරියට ඒ වගේ නේ මොකක් හරි පොතක් හරි හොඳ චිත්රපටයක් හරි බලද්දි ‘ඊළඟ කොටසේ මොනවා වෙයිද?' කියලා හිතාගන්න බැරි වෙලාවක තියෙන ජුගුප්සාජනක හැඟීමකින් රශ්මිගේ සිත වෙලී යන්නට වුණා. බැරිම තැන කෙල්ල සුදු තීන්ත ආලේපිත හතරැස් විදුරු සහ ලී වලින් නිම කල බංගලාවේ ඉස්සරහ දොර "කිරි කිරි " සද්දෙන් විවුර්ත කර පෝටිකෝවේ ගල් පඩියක් මත හිඳගත්තා. "මුන් දෙන්නට මොන යකෙක් ගැහුවද? ” විනාඩි කිහිපයක් තමන්ට මීදුම මැදින් විටෙක පෙනෙන නොපෙනෙන චමත්කාරජනක චිත්රයක් වන් පරිසර රසවිඳින්නට උනා. පරිසරයේ ද සුළගේ “හෝ” හඬ මිස කිසිම හාහුවක් නොමැති නිසා රශ්මි මොහොතකට තමන් තනිවී ගෙවන ජීවිතය පිළිබඳව මනසින් තමා සමගම වාදයේ පැටලෙන්නට වුණා. “තව ටිකක් වෙලා බලලා පල්ලෙහාට බැහැලා රාජුලගේ ගෙවල් පැත්තේ යන්නත් හිතයි ” බංගලාවේ දොරකඩ පඩියේ ඉඳගෙන හිටපු රශ්මි තමන්ටම මුමුණා ගත්තා.
The ending reinforces New Wela Katha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.