නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 16
නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 16 highlights Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-05-14 15:30:01 - Wal Katha
නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 16 highlights Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
මහන්සියටත් එක්කම රශ්මිට එහෙමම ඇඳේ නින්ද ගියා. ඒත් රාජුට නම් නින්ද යන තරම් හිතේ නිදහසක් තිබුණේ නෑ. ඒ වෙන මොකවත් නිසා නෙවෙයි රශ්මිගෙන් ලැබුණු උණු-උණු ජංගියේ රස බලන්න මිනිහාට මාර හදිස්සියක් තිබ්බේ. කහපාට ජංගයක් වුණු ඒකෙ ගෑනිගේ හුත්ත ගෑවෙන තැන හොඳට ගලලා තිබුණේ ආවේ පුදුම වල් ගඳක්. කිඹි සුවඳ විඳපු ඕන එකෙක් දන්නවා එකේ තියෙන රහ කොහොමද කියලා. රාජු වැඩිපුරම ආස ලපටි කිඹිවල සුවඳට නිසාම මිනිහාට ඒ වෙද්දීත් පයිය ඉද්ද ගැහුව වගේ කෙලින් වෙලා තිබුනේ. තිබුන මෝල් අමරුවත් එක්කම ඉතින් දොර ලොක් කරන්නත් සිහියක් නැතුව නිරුවතින්ම ජංගියේ ගෑනිගේ කිම්බ ගෑවෙන තැන නහයට තියාගෙන හුස්ම උඩට අදිමින් අත මරන්නට පටන් ගත්තා. කොහොමත් වැඩිවෙලා යන්නට කලින් රාජු කෙඳිරි ගාගෙන තමන්ගේ සතුට පිට කරා, මේක අමුතුම අත්දැකීමක් උනා. රාජු අතේ ගහන ගමන් හිතුවේ තමන් මේ ගහන්නේ රශ්මි සිස්ටගේ කිමබ ඇතුලේ කියල හිත හිතා. මේ අතර රශ්මි මේ ගැන හාන් කවිසියක්වත් දන්නේ නැති උනත්, අද නං රාජු තමන්ගේ ජංගිය එක්ක හොද හොද සෙල්ලම් දාවී කියල බලාපොරොත්තු වුනා. මොකද වෙනද හොරෙන් ජංගි උස්සල සැප ගත්ත මිනිහාට අද තමන්ගේ අතින්ම ජංගිය දුන්නම මොන පිරිමියටද මෝල් වෙන්නේ නැත්තේ. ඒ ගැන හිත හිතා ඇඳේ හාන්සි වෙලා ඉන්න ගමන් එහෙම්මම ninda ගියා මහන්සියටත් එක්කම. හීනෙන් බයවෙලා වගේ රශ්මිට ඇහැරුනේ කවු හරි තමාගේ කකුල් දෙක අස්සෙන් පොල්ලක් වගේ එකක් කිම්බට අතුල්වෙනවා වගේ දැනුන නිසා. එක පාරට බය වෙලා වගේ කෑගහගෙන ඇහැරුනා. "අනේ එපා රාජු" කියලා කියන ගමන්. ඇස් දෙක ඇරලා වට පිට බලල පියවි සිහියට ආවට පස්සේ තමයි ඔන්න රශ්මිට තේරුනේ තමන් දැකල තියෙන්නේ හෙනගහන හීනයක් කියල. පස්සේ කන්නාඩිය දිහා බලල තමන්ටම හිනාවෙලා වෙලාව බැලුවම තමයි කෙල්ල දැක්කේ වෙලාව හයත් පහුවෙලා කියලා. ඒ වෙලේ හිතට ආපු සිතුවිලි එහෙමම යටපත් කරගෙනම, ඉක්මනට බාත් රූම් එකට දිව්වේ 'දෙයියනේ රාජු අංකල් පල්ලෙහා බලාගෙන ඉන්නවාද දන්නෑ මම එනකන්?' කියලා තමන්ටම කියාගන්න ගමන්. ඉක්මනටම ඇදගෙන හිටපු ඇදුම ගලවල දාල ෂවර් එක යටට වෙලා ඉක්මනින්ම වොෂ් එකක් දාන ගමන් තමන්ගේ කිම්බ හොදට අතගාන ගමන් හෑන්ඩ් ෂවර් එක අරගෙන කිම්බට වතුර අල්ලාගෙන හිටියා ටික වෙලාවක් යනකන් එකෙන් අමුතු වින්දනයක් ඒ වෙලේ ලැබුන නිසා. ඒ එක්කම හොදට ෂැම්පු දාල කිම්බ හෝදලා පිරිසිඳු කරලා ආයේ කිම්බ දිහා කන්නාඩියෙන් බැලුවේ ඇයි කියලා රශ්මිටම හිතා ගන්න බැරි වුනා. ‘තමන්ගේ යටි හිතේ මොනාහරි දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙනවදෝ ' කියල රශ්මිටම හිතා ගන්න බැරි උනා. වොෂ් දාල රූම් එකට එද්දී රාජු අරගෙන දීපු ඇදුම් ඔක්කොම බෙඩ් එකේ දිගෑරල දාපු විදියටම තියෙනවා දැක්කම රශ්මි කල්පනා කරේ මේවා මෙහෙම ඇදගෙන යන්න පුලුවන්ද? තමන් ව අඳුරගන්න පුළුවන් දන්නා කොළඹ හිටියත් එයාල රශ්මිව ලෝගුවෙන් මිස වෙන විදියකට දැක්කත් අඳුරන්න බැරි බව කෙල්ලට හිතුනා, ඇරත් රශ්මිට වත් තමන්ව මේ මොහොතේ හරියටම අඳුර ගන්න බැරුවයි හිටියේ. කෙල්ලටත් හිතට ආසාවක් ආවත් මේවා ඇදල පාරේ යන්න, එත් එක තමන්ගේ තත්වයට ගැලපෙන්නේ නෑ නේද? කියලත් කල්පනා කරන ගමන් ඇදෙ වාඩි රශ්මි දෙලොවක් අතර අතරමං වෙලා වගේ, "දැන් මොකද කරන්නේ?" කියල හිතහිතා හිටියා. එහෙම ටික වෙලාවක් කල්පනා කර කර ඉන්නකොට කාමරේ දොරට කවුරු හරි ගහන සද්දේ ඇහුන නිසා දැහැන බිඳිලා ගියා. කෙල්ල ගිහින දොර අරින්න කලින් "කවුද?" කියලා ඇහුවේ ඒ වෙලේ ටවල් එක විතරක් ඇඳගෙන හිටපු නිසා, හොටෙල් එකේ කවුරුහරි වෙන්න ඇති කියලා කෙල්ලට හිතුනා. “රශ්මි සිස්ටර්. මේ මම රාජු?" “ආ ඉන්න රාජු. අනේ සොරි. මට නින්ද ගියානේ. ඔයාට තව විනාඩි 10ක් එළියේ ඉන්න පුලුවන්ද මම ලෑස්ති වෙනකන්? '' “අප්පට හැමිනෙනවා නේ සිස්ටර්. දැන් මං පැයකට වැඩි බලාගෙන ඉඳල ඉඳල බැරිම තැන තමා මේ ආවේ හොයාගෙන මොන මගුලක් වෙලාද කියල බලන්න?" “මට මොන මගුල් වෙන්නද අනේ?. ඔන්න ඔයා හිටියනම් අහලපහල කියන්න බෑ, ඔයාගේ තියෙන වල කමට?" “අනේ මේ සිස්ටර් හුත්තක් කියන්නේ නැතුව දොර අරිනවද? මෙතන තවත් හිටගෙන ඉන්න බෑ?" "ඉන්න ඉන්න එහෙනම් මං ඉක්මනට ඇදුමක් දාගන්නකම්. තාම ටවල් එක පිටින් ඉන්නේ මම!!! " "අනේ මෙයාගේ ලැජ්ජාව. මොකෝ මං නොදැකපු දේවල් තියෙනවද ඔකේ. මෙන්න මේ අරින්න පිස්සු නැතුව?" රාජු එහෙම කිව්වම රශ්මිට ඇතුලේ ඉඳන් හිනා. ඔව් ඉතින් මේ යකා හොරෙන් හරි දැන් ඔක්කොම තමන්ගේ ඒවා දැකල තියෙන එකේ ආයේ තව මොනා ලජ්ජා වෙන්නද කියලා හිතල දොර ඇරියා. "එනවා එනවා ඉක්මනට ඇතුලට. නැත්තං මොකෙක් හරි දැක්කොත් මට වස ලැජ්ජාව.?" එහෙම කියන ගමන් කෙල්ල දොර ඇරලා රාජුව ඇතුලට අරගෙන ඉක්මනින්ම දොර වැහුවා.
This section develops the story with Sinhala Wal Katha Lokaya in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
රාජු කාමරේට ආපු ගමන් දැක්ක දසුනින් උන් හිටි තැන අමතක වුනා. ගල් දෙකෙන් තුන්කාලට වැඩියේ එළියේ දාගෙන රශ්මි ටවල් එක ඇදගෙන ඉන්නවා දැක්කම, කිරි සුදු පාට පිටෙන් බාගයක් එළියේ කියලා දැක්කම ඇස් දෙක තවත් ලොකු කරගෙන එහෙමම ඇඳේ වාඩි වුනේ පයිය කෙලින් වෙන්න ගත්ත නිසායි. “අම්මෝ සිස්ටර් ඔයා මරු අප්පා මෙහෙම. ඔන්න ඔය ලෝගුව ගලවලා දාල මේ වගේ ඉන්නකෝ ? " “මොකක්? යසට හිටි. ලෝගුව නැතුව මෙහෙම ඉන්න ගියොත්. ඔයා නං පව් පුරවගන්නවා රාජු අංකල්?" "ඕක මොකද්ද සිස්ටර්. ඔයා මෙහෙම ඉන්නවා නං මං ඕන පවක් කරගහන්නම් කෝ රත්තරනේ?" "තමුසේ නං මහා වල් යකෙක් ඕයි!!!'' කියල හිනා වෙන ගමන් කෙල්ල ඇඳේ දාල තිබුණ ඇදුම් දිහා බලාගෙන කිව්වා. “මට මේ වලින් අදින්න එකක් තෝරලා දෙනවා දැන් ඉතින්. අදින්නේ මොකද්ද කියලා හිතාගන්න බැරුව ඉන්නේ?" “අන්න ඒකනේ ඔන්න ඔහොම ඉන්නවා නං මං ඔයාව රැජිනක් වගේ බලාගන්නවා නේ වස්තුවේ ? " “මේ මේ මං මේ ඉන්න විදියට මට මාව බලාගන්න පුළුවන්. ඔයා ඔයාගේ වැඩ ටික බලාගන්නකෝ?" “ඔයා මෙහෙම ඉන්නකොට මට කෙසේ වෙතත් මෙයාට නං බලාගෙන ඉන්න බැරි වෙයි?" කියලා රාජු ඇස් දෙකෙන් කෙලින්වෙලා තියෙන පයිය පෙන්නුවා. රශ්මි ඒ වෙද්දීත් දැකල තිබුනේ පයිය කෙලින් වෙලා කියලා නොකිව්වට දැන් දැන් රශ්මි රජුගේ පයිය දිහා හොරෙන් බලන්න පුරුදු වෙලා හිටියේ රාජු මෝල් කරන විදියට. “ඔව් ඔව් එක නං මට පේනවා?" ඇදුම් ටික දිහා බලල එකින් එක තෝරලා රාජු කොට ගවුමක් තෝරලා ඒක අතට අරගෙන දුන්න "මෙන්න මේක ඇඳලා බලන්නකෝ සිස්ටර්. මේක නං හොදට තියේවි ඔය කැරි පුක තදට වගේම බෝල් කුක්කු දෙක බේරිලා පේන්න" "අනේ මේ යනවා හලෝ යන්න. තමුසේ හදන්නේ මාව මේ කොළඹ උන්ට ප්රර්දශනය කරනනද?" ' මේ අහන්නකො වස්තුවේ. දැන් ඔයා මේ ලස්සන ඔක්කොම වහගෙන නේ ඉන්නේ අර ලෝගුවට. ඒක ඇන්දලා ඉන්නවා දැකලත් මගේ පයිය කෙලින් උනා නං? මෙහෙම ඇඳලා ඉන්නවා දැක්කම කොල්ලෝ, බල්ලෝ ඔක්කොම මෝල් වෙනවා එක ෂුවර්!'' "ආස ඇති මෙයා මාව බඩුවක් වගේ පාරේ එක්කයන්න හිහි? '' ' ඉතින් මං ආසයි ඔයා දිහා බලල කොල්ලෝ මෝල් වෙනවට. මොකද මේක අයිති මට විතරනේ?” කියලා රාජු රශ්මිගේ පුකට අතුල් පහරක් දුන්නේ ඔකොම ඒ වෙද්දීත් අයිති කරගෙන වගේ. ඒ කියපු දේවලුත් එක්ක නොහිතපු වෙලාවක රජු ගේ ගොරෝසු අත්වලින් තමන්ගේ පුකට වැදුන අතුල් පහර එක්ක රශ්මිගේ ඇඟ පුරාම කරන්ට් එක වැදුන වගේ දැනුනා. ඒ වගේම හිත අස්සේ තිබුණු ආසාවල් එලියට දාන්න මේ වගේ අවස්තාවක් ආයේ එන්නේ නැති නිසා රාජු කියන එකේ 'ඔන්න ඔහේ ඇදලම බලනවා’ කියලා හිතල රාජු පෙන්නපු ගවුම අතට අරගෙන බාත් රූම් එකට යන්න හැරුනා. දැන් රශ්මි ගානට තමාගේ පැත්තට හැරිලා කියල තේරුම් ගත්ත රාජු බය නැතුව ටෝක් කරනවා කියලා හිතුව. "දැන් කොහෙද යන්නේ ඕකත් උස්සගෙන?. මෙන්න මෙහෙ ඉදන් අදින්න සිස්ටර්?'' “පිස්සුද මනුස්සයෝ. මං කොහොමද හෙළුවෙන් තමුසේ ඉස්සරහ ඇදුම් අදින්නේ.?" "දැන් මං මේ කාමරේ ඉන්නවා නං ආයේ තව මොකට ලැජ්ජා වෙන්නද ගෑනියේ. මොකෝ දකින එකෙක් කොහොමත් හිතනවා අපි දෙන්න දැන් ජෝඩුව තමයි කියලා?" "ආ...නේ ආස ඇති ජෝඩු දාල මව කෙල්ල වගේ එක්කං යන්න? " "නැතුව ඉතින්. ආස නිසානේ මේ වගේ ඇදුම් අන්දවල බඩුව වගේ ගෙනියන්න හදන්නේ කොළඹ වටේ ? '' "අනේ මේ රාජු මට බඩුව-බඩුව ගගා විතරක් කියන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා. මං මේ අහිංසක සිස්ටර් කෙනෙක්? '' “හරි හරි විහිලුවට කිව්වේ සිස්ටර්. දන්නේ නැද්ද මගේ වල් කටට බ්රේක් නෑනේ?" "ඔව් ඔව් කටට විතරක් නෙමේ මොකටවත් බ්රේක් නෑ තමුන්ගේ. ඒකනේ මම කවුද කියන එක අමතක වෙලා තියෙන්නේ?" “හරි වස්තුවේ. ඔයා අකැමති නං මන් මුකුත් නොකර ඉන්නම්. මං එලියට යනවා සිස්ටර් එහෙනම් ඇඳලා ඉවර වෙලා එන්නකෝ ? " එහෙම කියන ගමන් රාජු ඇදෙන නැගිටලා දොර පැත්තට ගියා. රශ්මි ඒ වගේ දෙයක් රාජුගෙන් බලාපොරොත්තු වුනේ නෑ වගේම තමන් ඒ දේවල් කිව්වේ රාජුව සැක කරලත් නෙමේ. "අයියෝ... අයියෝ... මෙන්න මෙයාට ඩොන් ගිහිල්ල නේ? මං විහිළුවක් කරේ අනේ. දැන් මේ දේවල් මං කරේ ඔයා කියන ඒවා කරන්න අකමැති නිසා නෙමේනේ රාජු අංකල්. ඒ උනාට කෙල්ලෙක් නේ මමත්! මට ලැජ්ජයි නේ ඔයා ඉස්සරහ එහෙම අදින්න. අනික ඔය මගේ තාත්තට වැඩ වයසයි. ඉතින් මට ලැජ්ජා නැද්ද එහෙම ඉන්න ඒකයි. මෙන්න මෙහෙන් ඉන්න. මං ඉක්මනට ඇඳල එන්නම්? " රශ්මි ඇදුම අරගෙන බෑග් එකෙන් ජංගියක් තෝරද්දී රාජු සාක්කුවේ දාගෙන ආපු ජංගිය අතට අරගෙන කිව්වා “සිස්ටර් අද ඔයා අදින්න ඔන්න මෙන්න මේක !!! " එහෙම කියල තමන්ගේ කැරි වලින් නාවපු කහපාට ජංගිය රශ්මි ගේ අතට දුන්නම රශ්මි එක අතට ගනිද්දිම තෙතට දැනුනාම තේරුම් ගත්තා මිනිහා අතේ ගහල කැරි වලින් නාවල තමා තියෙන්නේ කියලා. "ඊයා අප්පා.... අංකල් ඔයා නං මහ වල්, බලන්න කරලා තියෙන වැඩේ මගේ ජංගියට?" “සිස්ටර් හිතුවේ මං ඔයා ඇදපු ජංගිය ඉල්ලගෙන ගියේ ඕක දිහා බලාගෙන භාවනා කරන්න කියලා ද?" "ඒ උනාට බලන්නකෝ මේක? ඇයි ඉතින් මට දුන්නේ ඔයා ගාවම තියාගන්න එපැයි " "අද night out යන්නේ ඔයා ඕක ඇදල. ඒකනේ කැරි වලින් පුරවලා ඕක අරගෙන ආවේ? '' "මොකක්? අනේ මට බෑ අංකල් මෙහෙම අදින්න. අනික ඔයාගේ බඩු මගේ ඇතුලට ගියොත් නිකං හරි ? " “හරි හරි එහෙම එකක් උනොත් මං ඉන්නවා නේ බාරගන්න? " "අනේ ඔව්. මෙන්න කියලම බාර ගනී. මම නොදන්නවා ද පිරිමින්ගේ හැටි?” "ඔව් බාරගන්නවා තමා. ඔයා කැමති නං ආයේ බදුල්ලේ නොගිහින් මෙහෙ ඔයාව තියාගෙන ඉන්නම් මං? '' "අනේ පිස්සු කතා නොකිය ඉන්න රාජු. ඔයා හිතන්නේ අපි දෙන්න එකට ඉන්න පුළුවන් කියලද එහෙම. පිස්සු විකාර කියවන්නේ නැතුව ඉන්නවා?" '' මං ඇත්තටම කියන්නේ සිස්ටර්. ඔයා කැමති නං මං සිස්ටව බාරගන්නවා !!! " "ඔය කතාව නවත්තමු දැන්. කෝ දෙන්න දැන් ඉතින් වෙන විකල්පයක් නෑනේ ඔයා කියන දේවල් කරනවා ඇරෙන්න මටත් ඉතින්? '' රශ්මි එහෙම කියල ජංගිය අරගෙන බාත් රූම් එක ඇතුලට ගියා. ඒ වෙලේ රාජු හිතුවේ ගෑනි තමන්ගේ ඉස්සරහම අඳිවී කියලා ඇදුම්. ඒත් ඒ බලාපොරොත්තුව සුන් වෙලා ගියේ රශ්මි ගිහිල්ල දොර වහගත්තට පස්සේ. බාග්රූම් එකට ගියපු රශ්මි ඇදුම් ටික පැත්තකින් තියලා කල්පනා කරේ 'ඇත්තටම මම මේ මොනාද කරන්නේ?' කියලා. හිතට එන ආසාවල් ඔක්කොම හිරකරගෙන ඉන් හැදුවත් දැන් දැන් තමන් එන්න එන්නම අසවල් වලට වහල් වෙනවා වගේම ‘අසම්මත’ දේවල් කරන්න පෙලබිලා ඉන්නේ තමන්ගේ වයස වගේ දෙගුණයකට වැඩි පිරිමියෙක් එක්ක නේද? කියල හිතද්දී කරන්නේ මොනාද කියල හිතාගන්න බැරි වුනා. මේ කරන දේවල් වැරදි කියල දන්නවා වුනත් දැන් ආයේ හැරෙන්න බැරි තැනකට ඇවිල්ල කියල රශ්මි ඒ වෙද්දී තේරුම් ගත්තා. කිව්වා වගේ මොනාහරි දෙයක් වෙලා ' බඩ උනොත්' එහෙම මොකද කරන්නේ කියල රශ්මි කල්පනා කරේ මෙහෙම ගියොත් වැඩි දවසක් යන්න කලින් රාජු තමන්ගේ අසවල් ඉෂ්ට කර ගන්නවා කියලා යි.
The ending reinforces Sinhala Walkatha 2026 without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.