නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 21
නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 21 highlights Sinhala Wala Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
2026-05-21 15:30:01 - Wal Katha
නිරුවත් ගුරුවරිය - Niruwath Guruwariya - 21 highlights Sinhala Wala Katha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.
එතකොට තමයි රාජු පියවි සිහියට ආවේ ඇත්තටම, රශ්මි තමන්ගේ හිතේ තිබුණ දේවල් සඟවා ගන්න ලොකු උත්සාහයක් දැරුවා. 'රාජුට හිතුණේ තමන් ඊයේ සිද්ධ උන දේවල් ඔක්කොම තමන් ඇඳේ නින්ද ගිහිල්ලා ඉද්දි දැකපු හීනයක්වත්ද?' කියල, ඒ ගානටම රශ්මි කිසි දෙයක් නොවන විදිහට ඇක්ට් කරා, ඉතින් දෙන්නා එක්කම පහලට ලිෆ්ට් එකේ ඇවිත් ලොබී එකට ගිහින් තමන්ගේ අයිඩින්ටි කාඩ් ලබා ගනිද්දි, ලොබීයේ හිටපු එක කොල්ලෙක් පුදුම වෙලා රශ්මි දිහා බලාගෙන ඉන්නවා ඇස් කොනින් වගේ කෙල්ල දැක්කා. මොකද ඊයේ දවසේ හිටපු විදිහට නෙවෙයි රශ්මි අද ඉන්නේ. ඒත් එතන හිටපු ගොඩ දෙනෙක්ට වැඩි අමුත්තක් දැනුනේ නෑ. ඒ හින්දා පුළුවන් ඉක්මනින් තමන්ගේ හැදුනුම්පත් අරගෙන දෙන්නම 'සිනමන්' හොටෙල් එකේ කාර් පාකින් එක පැත්තට ම ඇවිදගෙන ගියා. “අංකල් අපි ඉක්මනට යමු" “හොඳමයි සිස්ටර්” රාජු වාහනේ පනගන්වන ගනම් පිටිපස්සේ සිට් එකේ හිටිය රශ්මිට උත්තර බැන්දා. රාජු කීප වරක්ම කෙල්ල දිහා මැද කන්නාඩියෙන් බලනවා දැක්කත් ඒකි නොදැක්කා වගේ ශර්ටර් එකෙන් එලිය බලාගෙන හිටියා. ආපධා කළමනාකරණ දෙපාර්තමේන්තුව ලඟින් කැබ් එක ගිහින් නතර උනාම රාජුට කැබ් එකේ ඉන්න කියලා රශ්මි තනියම ඇතුලට ගියා. එතකොට නම් රාජුට තේරුනා කෙල්ල තවම අප්සට් කියලා. පැය භාගය විතර අරන් ඩොකියුමන්ට් අත්සන් කරලා සිස්ටර්, ෆාදර් ෆ්රැන්සිස් වෙනුවෙන් ආධාර බාරගත්තා. කෙල්ල බිල්ඩින් එකෙන් එලියට ආවේ තවත් පිරිමින් කීපදෙනෙක් සමග කාඩ් බෝර්ඩ් පෙට්ටි 10 ක් විතර අරන්. ඒ සේරම කැබ් එකේ පිටිපස්සෙන් අහුරලා වැහි ආවරනෙත් හදපු සේවකයින් රශ්මිට අතට අත දීලා යන්න ගියා. “මොනවද සිස්ටර් මේ පාසල් ගොඩක් පැටෙවුවේ? '' අහ් යුනිසෙෆ් එකෙන් ළමයින්ට කෑම වගේකු යි, කාන්තා සනීපාරක්ෂක තුවා එහෙම පැකේජ් ටිකක් අංකල් " "කොහොමද ඉල්ලගත්තේ සිස්ටර් ? ඕවා මේ නිකං දෙන්න තිබ්බට ඔය යක්කු කවදාවත් කොළඹින් පිට ට ඕවා යවන්නේ නෑ!" රාජු වාහනේ පාරට දාගෙන කොළඹින් එන්න පිටත් වුනා. ' ඒ මහත්තයා මා එක්ක පැහැදීමෙන් කථා කරා?" ' පැහැදීමෙන් දීලා තියනවා වගේ, ඌ පෙට්ටි 10 ක්!, මම ගනන් කරා " "එහෙම තමයි මම හැමෝටම හොඳින් ආදරෙන් සලකනකොට එයාලත් මට ආදරෙන් උදවු උපකාර කරනවා අංකල්! '' “ඔව් ඉතින් සිස්ටර් ලෝකෙටම උදවු කරත් වැඩක් නෑ? මේ මට නේ උදවු කරන්නේ නැත්තේ?" රශ්මි ඒ කතාවට උත්තර දෙන්න ගියේ නෑ, කෙල්ල කල්පනා කරේ ඊයේ ෆාර්ද කියපු කතාව. මිනිස්සුන්ට උදවු කරනවා කියන ඇසින් බැලුවොත් මම රාජුට කලේ මට කල උදවු වකට ප්රති-උපකාරයක්, ඒ නිසා හිතේ තිබ්බ තමන් ගැනම ඇති වුන පිළිකුල්සහගත හැඟීම කෙල්ලගේ හිතින් පහව යමින් තිබ්බා. “ඇයි ඊයේ කරපු උදවුව මදිද ඔහේට ? " " නෑ මම නිකං කීවේ සිස්ටර් දැන් මාත් එක්ක තරහින් වගේනේ ඉන්නේ?" ' අපොයි නෑ මම මොකටද කා එක්කවත් තරහා වෙන්නේ?" “එහෙනම් සිස්ටර් ශේප් ද?” " ශේප් ශේප් ...'' අම්මෝ දැන් තමයි මගේ ඇඟට ලේ ටිකක් ඉනුවේ? මේ ඇත්තමයි කියන්නේ සිස්ටර් මම හිතන් උන්නේ අයේ මා එක්ක කථාවත් කරන එකක් නෑ කියලා " " එහෙම එකක් නෑ ? ඒක ඔයා මට බලෙන් කරපු දෙයක් නෙමෙයි නේ අංකල් මමත් කැමැත්තෙන් නේ හිටියේ? අවස්ථාවෙන් ප්රයෝජන ගත්ත එකට ඔයාට වැරද්දක් කියන්නත් බෑ” රශ්මි තමන්ගේ ඇත්ත හැඟීම් වහගන්නට උත්සහ කරන ගමන් කීවා. " අන්න ඒකනේ මම මේ බැලුවා මොකෝ උනේ කියලා" රශ්මි අයෙත් රාජුට ඉස්සර වගේම කතාකරන්න කියලා තීරණය කරේ හිත ඇතුලේ වෙන සැලැස්මක් තියාගෙනයි. උදේම කොළඹින් ආපු නිසා රාජු අතුරුගිරිය ගැමිගෙදර එකෙන් නවත්තලා ගිහින් කෑම ගෙන්න හැදුවත්, රශ්මිත් ‘අපි බැහැලා ගිහින් කමු’ කියලා, රාජු උත්තර දෙන්නත් කලින් කඩේ ඇතුලට ගියා. රාජුට දැන් ෆුල් සැටිස් මොකද කෙල්ල දැන් අයෙත් යතා තත්වෙට ඇවිත් කියලා ඌ හිතුවා. උදේම උණු-උණු ඉඳිආප්ප එක්ක සම්බෝලයි, කිරිමාලු හොද්දක් තිබ්බ බන්දේසියක් ගෙනත් මේසේ උඩින් තිබ්බ ඇන්ටි කෙනෙක් රශ්මිට ඉතා යටහත් පහත්ව හිනාවෙලා ගියා. " කන්න අංකල් ” කියනගමන් බඩගින්නේ ගිටපු රශ්මි කෑම බෙදා ගත්තා. ටික වෙලාවක් දෙන්නා අතර නිහැඬියාව බින්දේ රාජු. "ඉතින් කියන්නකෝ සිස්ටර් ඇයි ඊයේ අරෙහෙම කරේ? " ' කොරෙහෙම ද?” රශ්මි හිනාවෙන ගමන් ඇහුවා. කෙල්ල හිනාවුණා දැක්ක රාජුට දැන් තවත් චූන්. “ඇයි ගිල්ලේ නැත්තේ? " " මොනවද ? " " අරවා " වට පිට බලපු ඌ, වටේ ටේබල් වල ඉන්න අයට ඇහෙනේ නැතිවෙන්න හිමිට කීවා. " කුරුම්බා ලොඳ ද අංකල්? '' ඉඳි ආප්ප අහුරක් ගිලින ගමන් කෙල්ල ඇහුවා. “හිහි ඔව් ඔව් ලොඳ තමා!!!" රාජුට දැන් තවත් සැටිස් කෙල්ල අයෙත් ට්රැක් එකට වැටිලා කියලා ඌ හිත ඇතුලෙන් පෙරහැරේ නැට්ටුවෙක් වගේ බඩ පිනුම් ගහන්න වුණා. “ඒවා ගිල්ලම මහත් වෙනවා!" " එකේනම් ඇත්තක් නැත්තෙමත් නැ හැබැයි, ඒත් මම හිතුවේ පලවෙනි පාර නිසා ගිලින්න ආස වෙයි කියලා ඔයා?" " " පලවෙනි පාර නේද?" ' නෑ දහවෙනි පාර' රශ්මි පුරුදු සිරික්කිය දැම්මා. " අප්පේ..... එහෙනම් සිස්ටර් ලොඳ කන මැසිමක් නේ හිහි?" وو “ ..” “අංකල් තේ එකක් වත් බොමුද? '' ඔයා කන්නකෝ මම ගැලපෙන මොනවා හරි අරන් එන්නම්” එහෙම කියලා තමන් කකා හිටපු පිගානත් අතට ගත්ත රාජු උයන පිහන ගෑණු ඉන්න පැත්තට ගියා. එතකොට රශ්මිට අයෙත් තමන් මේ මනුස්සයව අවුස්සනවා නේද? කියලා හිතුනා. “හරි මම බඩු ගෙන්න කීවා " අයෙත් ඉන්දගන්නගමන් රාජු කීවා.
This section develops the story with Walkata in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.
'' අපෝ අංකල් කොකා කෝලා අනංමනං නම් මම කටේ වත් තියන්නේ නැ " ' අපොයි මාත් ඔය ජරාව බොන්නේ නෑ සිස්ටර්..” එතකොට ගෑණු කෙනෙක් දුම දාන ලොකු විදුරු දෙකක් ගෙනත් මේසෙන් තියලා ගියා. “මේ මොනවද මේ ?'' සුදු පාට උකු වීදුරුව දකිද්දී කෙල්ලට මතක් උනේ රාජු ගේ කැරි තලිය. මේ සවු කැඳ සිස්ටර් " කන්ජි " “ඔව් ඔව් ඔයා දහපාරක් ලොඳ කාලා තියේ නම් මේවා බොන එක සිම්පල් සිස්ටර් හිහි” තමන්ගේ කැඳ වීදුරුව තොලගාමින් ඌ කීවා. අනේ මේ මම කීවා කියලා හිතාගන්නවා" එහෙම කියපු කෙල්ලත් කැඳ වීදුරුව අතට ගත්තා. “හිහි මේවා රස ඒවා නෝනේ !!! " “විකාර ...ර්ර්ර්” කියනගමන් උණු කැඳ උගුර උගුර කෙල්ල බීවා. කාලා බිලා ඉවර වෙලා රශ්මි තමන්ගේ පුද්ගලික සල්ලි වලින් බිල ගෙවුවේ රාජුගේ දැඩි විරෝදය මැද්දෙයි. “මමනේ සිස්ටර් ට හරිනම් උදව් කරන්න ඕන'' “උදවුවට උදවුවක්!!! " එහෙනම් '' දෙනාම අයෙත් රත්නපුර, බලංගොඩ හරහා බදුල්ලට එන්න පිටත් උනා. මගක් එද්දී දෙන්නා ආයෙත් කතාවට වැටුනා. " හිමින් යන්න අංකල්, ඔය වලවල් වල දානේ බලාගෙනයි?'' පිටිපස්සේ සිට් එකේ ඉන්න ගමන් කෙල්ල කීවා. " ඇයි? '' ඇයි කියන්නේ මනුස්සයෝ තමුසේ යන වේගෙට අර පෙට්ටි ටිකත් කැඩෙයි?" කීවාට පස්සෙයි කෙල්ලට කියපුදේ බරපතලකම තේරුනේ. හිහි අපොයි සිස්ටර් කොහොමත් ඉතිං පෙට්ටිය කඩන්න එපැයි ඇතුල බලන්න ඕන නම් හිහි" ' ඊඊඊ .. තමුසේ නම් මහම මහ වලෙක් නේ මනුස්සයෝ ? " “ඉතින් සිස්ටමනේ දැන් කීවේ පෙට්ටිය කඩාගන්න ඕන කියලා " "අනේ මේ අංකල්.... ” “හිහි...සිස්ටර්ට තරහා ගියාම පුදුම ලස්සනක් තියෙන්නේ? මුණ ජම්බෝලේ වගේ හිහි” ආස ඇති මෙයා ජබෝල කන්න" “කවුද සිස්ටර් ආස නැත්තේ ඔය වගේ ජම්බෝලක් කන්න හිහි” “අපොයි ඔව් ඔව්, දැක්කනේ ඊයේ අර බඩුකාරයෝ සෙට් එක මාව උස්සන් යන්න හදපු හැටි? " “මම අහන්නමයි හිටියේ සිස්ටර් මොකද්ද ඊයේ අතන උනේ?" "ඇයි ඔහේ දැක්කේ නැද්ද? " “කොහෙද මම එද්දී ඔක්කොම ඉවරයි? " "උන් සෙට් එකටම ගහන්න ඕන කියලා මාව වීල් එකට නග්ගන්න උන් හැදුවේ බලෙන් හරි!!! " "දෙයියෝ සාක්කි මේ හුත්තිගේ පුතාලාට හෙණගහන්න එපැයි " වාහනේ පැත්තකට කරලා නවත්තලා හෑන්ඩ් බ්රේක් ඇදලා පිටිපස්ස හැරෙන ගමන් රාජු රශ්මිට කීවා. “මම හිතුවේ මේ විසිල් එකක් ගහලා ද කොහෙද කියලා " විසිල් නෙමෙයි!! තව ඩින්ගෙන් උන් මට ගහන්නේ රබර් කොපු දාලා '' රශ්මි බොරු තරහක් මුහුණට ආරුඩ කරගනිමින් කීවා. “අම්මපා ඒ වෙලාවේ මම දැනගත්තා නම් ඕකුන්ට.....'' " අනේ මේ තුන්දෙනෙක් එක්ක ගහගන්න මොකද ඔයා රම්බෝ ද? ඔයා වලියයක් දාගත්තනම් උන් මට හුකන්නේ තමුසේ ඉස්සරහ තියාන, තමුසෙට පේන්න, එහෙම මදාවියෝ ටිකක් ඒ!! " එහෙම කීවම රාජු ඉස්සරහා බලා ගත්තා. මට සමාවෙන්න සිස්ටර්!!!" “සමාව ඉල්ලන්න ඔයා වැරද්දක් කරලා නෑ නේ රාජු !!! '' ' ඒත් '' ඔන්න ඕවා අමතක කරලා දාලා අපි යමු අනේ? මේ බඩු ටික වැස්සට එහෙම අහු වුනොත් අපරාදේ? '' කැබ් රථයේ ඩිකිය වෝටර් ප්රුෆ් උනත් රාජු මොකුත් නොකියාම හෑන්ඩ් බ්රේක් බාලා වාහනේ පාරට දැම්මේ, එකට එක කීමෙන් වෙන්නේ මේ තුවාලේ තවත් පෑරෙන එක විතරයි කියලා තේරුම් ගත්ත නිසා. දෙන්නා බදුල්ලට යනකොට 1.20 ට විතර ඇති, එතකොටත් අයෙත් වැස්ස පටන් අරන් තිබුනා, දවල්ට කන්න ඕනත් නෑ කියලා රශ්මිගේ පෙරත්තයටම රාජු සුක්කානම කැරකුවා. ඒත් වාහනේ බදුල්ල ටවුමෙන් නවත්තපු රාජු බත් පාර්සල් දෙකක් මිලදී ගත්තේ රශ්මි උදේ අරන් දුන්න කෑම වේලට හිලවුවෙන්න වගේ. බංගලාව ලඟින් රශ්මිව බස්සවපු රාජු පන්සලට ම මේ බඩු ටික බාලා එන්න කියලා රශ්මි දුන්න විදානයට කීකරු වුනා. “සිස්ටර් මේ කෑම එක ගන්න මටත් එකක් තියනවා '' "තැන්ක්ස් අංකල් '' “හරි එහෙනම් පස්සේ හම්බෙමු මම එන්නකෝ!" කියලා කැබ් එක රිවස් කරන ගමන් රාජු කීවා. “හරි ජේසු පිහිටයි” බංගලාවට ආවට පස්සේ ප්රධාන දොර ලොක්කරලා රශ්මි සලේදීම තමන් ගේ ලෝගුව ගලවල සාලේ පුටු සෙටිය උඩට දැම්මා. ඒ කරලා ජංගියයි, බ්රසියර් එකයි පිටින් තමන්ගේ කාමරේ ලාච්ව ඇරපු කෙල්ල රෙදි කපන කතුරක් එලියට ගත්තා. ඒ කරලා බාත්රුම් එකේ කන්නාඩි ඉස්සරට ගිහින් ඉණ ලඟට දිගට තිබ්බ තමන්ගේ කොන්ඩේ බෙල්ල ලඟින් “කුරුස් කුස්” යන හඩින් කොටසින් කොටස කපලා බිමට දැම්මා. ඒ කරලා කන්නාඩියෙන් පෙනෙන තමන්ගේ රූපේ දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට කෙල්ල දැක්කේ, ඒ ඇස්වලින් කඩාවැටෙන දිලිසෙන කඳුළු කැට විතරයි.
The ending reinforces Sinhala Wal Katha Blog without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.