තරුශිගෙ වේසකම් - Tharushige Wesakam - 13

Familiar surroundings begin to feel unfamiliar as Tharushi’s emotions reshape how she perceives each encounter, revealing new layers of her personality and the subtle ways she navigates tension, in a reflective tone reminiscent of Wela Katha Sinhala.

“මන් අච්චර එපයි කියත්දිත්, තමුසෙගෙ මලජරාව ටැප් එක ඇරිය වගේ විද්දනේ” මගේ කෙල්ල තමන්ගේ මුහුණේත්, හිසේ කෙස් වලත් තැවරී තිබු සෙල්වරාජ්ගේ අමු ශුක්‍රානු තල්ලි ඇගිලි වලින් අදිමින් කෝපයෙන් මුමුනන්න වුනා.

“අනේ නෝනා...දන්නෙම නැතුව ගියානේ. නෝනා හයියෙන්ම කලානෙ, මට ඉවසගන්න බැරුව ගියා.”

මද වෙලාවක් හති ඇරී සෙල්වරාජ් “හම්මේ..... නෝන නම් ජුන්ඩො මරන්නම උපන් ගෑනියෙක්, පුදුම හෑල්ලුවක් දැනෙන්නෙ. හෙහ් හෙහ්......”

“අනෙ මේ... ඇති ඇති ඔය බොරු වර්ණනාව, ඔන්න ඔය සරමවත් ගන්නව මේව පිහිදාගන්න”

මැලවෙමින් යන තම පෘෂ්ටිමත් ලිගුව පද්දමින් සෙල්වරාජ් ඇවිදින්න වුනේ ලිගුවේ අග කොනින් තම පිරිමි ශක්තිය බිදුව බිදුව වගුරමින්.

තම සරමින් තරුශිව පිහිදාන්න වුන සෙල්වරාජ්ගේ ලිගුව තරුෂිගේ මුහුණ ඉදිරියේ වැනෙමින් පැද්දෙමින් තිබුනා.

“ඔහ්හ්.....කෝ....මේක එක්ක බෑනෙ” තරුෂි තම නළලේ වදින්න වූ සෙල්වරාජ්ගේ කළු පොල්ල පසෙකට කර අල්ලා ගත්තා.

“හ්ම්ම්ම්...........අම්මේ......නෝනගේ අත වැදුනත් ඇති”

“මොකක්ද....??? ආ.......නෑ නෑ නෑ... ආයිත් බෑ.”

“හෙහ් හෙහ් හෙහ්... එහෙනම් මොකද නෝන හරව හරව බලන්නෙ ? නිකන් අල්ලන් ඉන්නෙ නැතුව ?”

“නෑ...මේ...නිකං.....නෑ මන් බැලුවෙ, මෙච්චර ගිහිල්ලත් මේ යට දෙන්න තාම පිරිල පිම්බිලා ඉන්න හැටි. හරි පුදුමයි !!!” මගේ කෙල්ල සෙල්වරාජ්ගේ කළු මස් පොල්ල ඉහලට ඔසවා වල්ල අල්ලට ගෙන මිරිකමින් පිරික්සන්න වුනා.

“හ්ම්ම්....... එව්ව එහෙම තමා නෝන, තව විනාඩියෙන් තව වටේකට ඔට්ටුයි. හෙහ් හෙහ්....”

“අනේ නෑ නෑ, ඕනෙ නෑ දැන් මන් යන්න ඕනෙ. අරයට තරහත්යයි, පරක්කු වෙනකොට.”

“ඒකට මොකෝ නෝන. මහත්තයට ගානක් නැතුව ඇති, නැත්නම් මෙලහට එන්න එපයි.”

“අනේ බෑ...දැන් මම යන්න ඕන”

සෙල්වරාජ් තම සරමින් මගේ කෙල්ලගෙ ලපටි තන් දෙක මිරිකමින් තලමින් පිහිදාන්න වුනේ මෙවිටයි.

“හා හා...ඔය මදෑ... තව කලොත් මට අද මෙතනින් යන්න වෙන්නෙ නෑ.” සෙල්වරාජ් අකමැත්තෙන් පසෙකට වුනා.

තම කොළ පැහැති බ්රෙසියරය අතට ගත් තරුෂි එහි කැඩුණු පටි දෙස බලා සුසුමක් හෙලුවා.

“බලන්නකෝ දැන් මන් ඇදන් යන්නෙ මොකක්ද ? පද්ද පද්ද තමයි යන්න වෙන්නෙ. හුහ්....”

“ඉතිං මොකෝ නෝන, හැමෝම නෝනගේ සීදේවි ඇග දිහා කට ඇරන් බලන් ඉදිවී. හෙහ් හෙහ් ”

“අනේ මේ.....මට ඕනෙකක් නෑ. සීයගෙ වර්ණනාව කෙල්ලෝ ගැන තියෙන, ඔන්න ඕක පද්ද පද්ද ඉන්නෙ නැතුව සරමක් ඇද ගන්නව.” තරුෂි මද සිනහවකින් මුව සරසා ගනිමින් පැවසුවා.

“මන් මේක තියාගන්නව නෝනා” සෙල්වරාජ් මගේ කෙල්ලගෙ බ්රෙසියරය ඉබිමින් කිව්වා.

මදක් කල්පනා කල තරුෂි, “ හා හා තියගන්නවකො”

මා සිටි තැන පසු කරමින් තරුෂි ගමන් කලේ බිම බලා ගෙනමයි. මාත් ඇගේ පසු පසින් ගොස් ඇයට එක් වුනා.

“මුකුත් කරදරයක් වුනේ නෑනේද පැටියො ?”

“න්...........නැ..නෑ............. මිනිහ එහෙම කරදරයක් නෑ”

“ඇයි මෙච්චර වෙලා ගියේ”

“අ....අ.........අනේ මන්ද, අතින් කළා කළා ගියේම නෑ, වයසයි නේ......”

Each moment is given depth as her internal dialogue reveals hesitation, curiosity, and longing, mirroring the personal exploration found in Sinhalawalkatha.

කැම්පස් එක මැදින් අප දෙදෙනා ගියේ වැඩි කතාවකින් බහකින් තොරවයි. නමුත් කොල්ලන් කිහිප දෙනෙක්ම තරුෂිගේ ඉහල පහල යන තන් යුගලය දෙස ඇසි පිය නොහෙලා බලාසිටිනු මන් දුටුවා.

සති දෙකකට පසු...

“ඇයි ඔයා අද උදේ ලෙක්චර්ස් ආවෙ නැත්තෙ ?” දවල් ලෙක්චර් ඒකට පැමිණි තරුශිගෙන් මන් විමසා සිටියා.

“කම්මැලි හිතුන අනේ”

“ඉතිං උදෙත් කිව්වේ එනව කියල ?”

“ඔව් ඔව්, මට පස්සේ කම්මැලි හිතුන”

මා පුදුමයට පත් කරමින් තරුෂිගේ පියොවුරු නිදහසේ පැද්දෙමින් තිබුනා. ඇගේ ටී ෂර්ට් එක විනිවිදමින් තන් පුඩු ඉදිරියට නෙරාවිත් තිබුනා.

“මොකෝ මෙයා මේ බ්‍රා එකක්වත් නැතුව ? හි හි හී......”                   

“ආ.........ටක් ගාල එව්වනම් මීටර් වෙනවා නේ, හි හි හි..... ඔයාව ස්ර්ප්‍රයිස් කරන්න පැටියෝ...”

“කෝ අනේ මේක කෙලින් වෙලා මදිනේ...” තරුෂි මුහුණ ඇබුල් කරන් පැවසුවා.

“ඔයා ඉන්නෙ ඒකට තමයි...හෙහ් හෙහ් හෙහ්හ්” ලෙක්චර්ස් ඉවර වූ සැනින් අප දෙදෙනාම අදුරු ගසක් යටට ආවේ හොදටම මෝල තද කර ගෙනයි.

මීට විනාඩි කිහිපයකට පෙර මගේ පයිය කටේ දාගත් තරුෂි තවමත් ඇගේ මුවෙහි වූ උණුසුම් කෙල දහරා වලින් මගේ ලිගුව තෙමමින්, සෝදමින් සුරතල් කරන්න වුනා. ඇගේ උගුරේ වදින තරමටම ගැබුරට මන් මගේ පයිය යොමු කළෙන් තරුෂි ඔක්කාරය නගමින් පසුපසට වුනා.

ඇගේ මුවින් එලියට පැන්න මගේ ලිගුව දිලිසෙමින්, කෙල මිශ්‍ර ජුස් වැගිරෙමින් තිබුනා. සෙල්වරාජ්ගේ තරුෂිගේ කටට ගැනීමේ හැකියාව වර්ණනා කල වදන් මගේ මනසේ දෝංකාර දෙන්න වුනා.

“මේක තව හොදට මහත් කරලා පුම්බලා ගන්න ඕන. හොදට කන්න ඕන බබා”

එක දිගට විනාඩි කිහිපයක් වේගයෙන් අතේ ගැසූ තරුෂි මගේ සීමා මායිම් සිද බිද දැමුවා. සියල්ලම කටටම ගත් තරුෂි මගේ ඇස් දෙස බලාගෙනම මගේ කැරි ඔක්කොම ගිල දැමුවා.

“ඔයා අදත් ලෙක්චර්ස් එන්නෙ නැත්ද ?”

“නෑ අනේ... කම්මැලියි.”

තරුෂි අදත් ලෙක්චර්ස් එන්නෙ නැති නිසා මාත් එලියට බැස්සා. කම්මැලිකම නිසා අපි වෙනද ඉන්න ගහ ගාවට ගිහින් ටිකක් වෙලා ඉන්නයි මගේ කල්පනාව තිබුනෙ.

“මොකක් !!!” මෙන්න තරුෂි ගහට හේත්තුවෙලා ඉන්නව. මන් හොරෙන්ම හැංගිලා මේකී මොනවද කරන්නේ කියල බලන්න වුනා.

විනාඩි කිහිපයකින් ඉස්සරහ පදුරෙන් මෑත් උන වයසක පිරිමි කෙනෙක් මගේ කෙල්ලට කතා කළා.

“සෙල්වරාජ් !!!” මට මගේ ඇස් අදහා ගන්න බැරි උනා.

හොරෙන් හා කලබලයෙන් වටපිට බැලු තරුෂි සෙල්වරාජ් පසු පස යන්න වුනා. මාත් හෙමින්ම ඔවුන් දෙදෙනා පසු පස්සේ ගාටන්න වුනා. දෙන්නම හොර පාරෙන්ම පරණ බිල්ඩිම උඩට නගින්න වුනා.

එහිදී මා දුටු දෙයින් මන් පුදුමයට පත්වුණා. ජනේලයේ එල්ලා තිබුණු කොළ පැහැති බ්රෙසියරය මා පුදුමයට පත් නොකලත් එහිම තිබු රතු පැහැති push-up වර්ගයේ බ්‍රා එක මගේ කෙල්ල තරුෂිගේ වග මට දුර තියාම හදුනා ගත හැකි වුනේ ඈ එය ගත්තේ මාත් එක්කම ගියපු වෙලාවක නිසයි.

This chapter seamlessly continues the series, contributing to the ongoing narrative flow of the Sinhala Wal Katha Blog, building both suspense and emotional resonance.