තරුශිගෙ වේසකම් - Tharushige Wesakam - 21

Experience the twenty-first chapter of Tharushige Wesakam - 21 which continues to be a standout addition to the Wal Katha Sinhala collection. We are dedicated to providing the most descriptive and high quality local narratives that keep our readers fully immersed in every single scene.

දැන් දැන් තරුෂි කිසිදු බයකින් තොරව, මගෙන් විමසීමක්ද නොමැතිව වෙන වෙන පුද්ගලයින් වෙතට නැබුරු වීම මට මහත් මානසික වදයක් උනා. මන් ඉදිරියේ දැනුවත්ව සිදුවන සිද්දීන් වලට මට එතරම් දුකක් නොදැනුනත් මට කියන්නෙවත් නැතුව ඈ සෙල්වරාජ් සමගත් සදරුවන් මල්ලී සමගත් සිටිනු මගේ අතටම අහුවුණා නිසා මා දෙලොවක් අතර තනි උනා. අපගේ විවාහයටත් දින නියමවී තිබියදීත් ඇගේ මේ සිදුවන ලිංගික පරිවර්තනය, ලිංගික ආශාවන් සන්තර්පනයට වෙන වෙන මිනිසුන් සොයා යෑම මා අසරණ කළා. මා වඩාත් අසරණ කලේ මේ සිදුවීම් සියල්ල ඇරබුනේ මගේම වරදවල් නිසායි.

සෙල්වරාජ් ඈ මෝඩයා කරගෙන වරින් වර මගේ කෙල්ල තමන් ලගට ගෙන්වා ගැනීම නිතරම සිදු වුනා. ඒ සමගම ඇගේ තනපුඩු වල කිසියම් වර්ධනයක් ද දක්නට ලැබුනා. සෙල්වරාජ්ගේ බෙහෙත් වැඩකරනවා විය යුතුයි. නමුත් මේවා මා නොදැනුවත්වම ඈ මගෙන් වසන් කර කරගෙන යෑම මගේ දුකටත් කනගාටුවටත් හේතු වුනා. සහතිකවම මාසයක් ඇතුලත තරුෂිගේ බ්‍රෙෂියර් සියල්ල මාරු කරන්න වුනා (කිහිපයක් සෙල්වරාජ් තියාගත් අතර සදුන් මල්ලිත් එකක් හෝ දෙකක් ඉල්ලගන්න ඇති). 32B සිට 36D දක්වා ඇගේ පියොවුරු වර්දනය වුනා. මගේ කෙල්ලගේ මේ වෙනස කැම්පස් එකේ අනෙක් කෙල්ලන් විශ්මයට පත් කලා. ඉරිසියාව වටින් ගොඩින් නැග එන්න වුනා. ඇගේ පිරිපුන් කාමුක, ස්ත්‍රී ලාලිත්‍යවත් ශරීරය මටත් තවත් තෝරාගත් පිරිසකටත් වින්දනය සැපයුවා.

කෙසේ වුවත් ඈ තවමත් මට ආදරේ බව මට හොදින්ම පැහැදිලියි. තරුෂි කිසිම විටෙක ඇගේ සිමාවෙන් එපිටට ගියේ නෑ. ඇගේ ඒ පතිවත රැකිම මගේ විශ්වාසය වුනා.

එදා උදෑසන මන් වෙනත් ගමනක් ගොස් සිටි අතර තුර තරුශිගෙන් කෝල් එකක් පැමිණියා.

“හෙලෝ ..... පැටියො මන් අචලලයි බෝඩිමට යනව පොඩ්ඩකට”

“ආ...හ හරි හරි මන් එනකොට ටිකක් වෙලා යනව පැටියෝ”

“හා....හා..... කමක් නෑ.....ඔයා වැඩේ කරන් එන්නකෝ.....”

“ඔයා අචලලයි තැනින් එන්න කලින් මට කියන්නකෝ...”

“ඇයි ඒ...? මොකක්ද හොරේ.....”

“අනේ...පැටියො එන්නකො අපේ බෝර්ඩිමට, කවුරුත් නෑ අද” සති ගානකින් ආතල් එකක් ගත්තේ නැති නිසා මාත් හිටියෙ හොදටම මෝල කර වෙලා. අචල කියන කෙල්ලගෙ බෝඩිම තිබ්බෙත් අපේ බෝඩිම ලගමයි.

“ආ..........ඒකයි මේ...හොරේ....අනේ හැමදාම එන්න බෑ පැටියෝ”

“හැමදාම කොහෙද ? ගොඩක් දවසකින් මට ඔයාගේ නංගි බබාව බලන්නත් බැරි උනා, එයා ඇත්තෙ මන් නැතුව පාළුවේ”

“අපොයි ඔව්....එයාට ඔයා නැතුව පාලුයි...අනේ මේ............කපටිය”

“අනේ......අනේ......මැණිකේ එන්න සුදු මැණිකේ හොදේ.......”

“හරි හරි බබා, බලමුකෝ ඔය වැඩේ කරන් ඉන්නකෝ”

“හෙලෝ....පැටියෝ ඔයා වැඩේ කර ගත්තද ?”

“තාම නෑ බබා...ඔයා යන්නද හදන්නෙ”

“ඔව් පැටියෝ....”

“අනේ රත්තරන් යන්නකො අපේ බෝඩිමට, මන් කාමරේ ලොක් කලේ නෑ. ඔයාට ඇතුලට යන්න පුළුවන්”

“අනේ.....මට නිකන් මොකක්ද වගේ.....”

“අනේ අනේ....බබා...මන් ටක් ගාල එනවා, යන්න හොදේ”

“හ්ම්....හ්ම්........ඉක්මනට එන්න හොදේ....”

විනාඩි පහකින් පමණ නැවතත් තරුෂි කෝල් එකක් දුන්නා.

“ස්...........හරි වැඩේ නේ  පැටියෝ....”

“ඇයි ඇයි මොකද උනේ ?”

“මන් එනකොට ඔයාලගෙ වත්තෙ මිනිස්සු දෙන්නෙක් වැඩ කර කර හිටියනේ.... මාව දැක්කද කොහෙද. මට බයයි අනේ” අන්කල් ගේ වැඩකාරයො දෙන්නද කොහෙද අද එනවා කියල තිබ්බා වත්ත සුද්ද කරන්න මන් හිතන්නෙ උන් දෙන්න ඇවිත් වගේ.

“හරි හරි අවුලක් නෑ පැටියො. ඔයා ඇතුලට වෙලා ඉන්න මන් එන්නං. ”

As the plot develops further in this installment you will find the detailed storytelling that defines the current Walkatha Zone scene. Our platform remains the top choice for those seeking consistent updates and the freshest stories available across all popular series.

තවත් කඩ කිහිපයකට ගියත් මට අවශ්‍ය බඩු ගන්න ලැබුනේ නෑ. ඒ නිසා තවත් හිතුවට වඩා පරක්කු උනෙන් මන් බෝඩිමට ආවා.

වත්තේ උදලු කිහිපයක් තිබුනත් කිසිවකුත් පෙනෙන්න හිටියෙ නෑ. මන් වට පිට විපරම් කලත් කිසිවෙක් සිටියේ නෑ. බෝඩිම වටෙන් යන විට මට පිරිමි කට හඩවල් සමග මිශ්‍ර වුන ගැහැණු කට හඩක් ඇසෙන්න වුනා. ඉදිරිපස දොර ඇරදමා තිබුනෙන් මන් නිහඩවම ගෙට ඇතුල් වුනා.

මඩ සමග අඩි සලකුණු කිහිපයක් ගෙදර සාලය මැදින් වැටී තිබුනා.

“අනේ අන්කල් කාටවත් කියන්න නම් එපා මන් මෙහේ ආව කියල, මට ඉදල වැඩක් නෑ....ඉහි ඉහි ඉහි” මගේ කෙල්ලගේ කට හඩ ඉකිබිදුම් ස්වරයෙන් මට ඇසෙන්න වුනා.

“නෑ නෑ නෝන, අපි කියන්නෙ නෑ.හෙහ් හෙහ්....හැබැයි ඉතිං අපි කියන දේවලුත් කරන්න ඕන, නැත්ද සාමෙල්..”

“ඔව් ඔව්, නෝනා දන්නවනේ මෙහේ අයිතිකාර මහත්තයගෙ හැටි. හැමෝටම මෙහෙන් යන්න වෙයි. තව මක්ක මක්ක කොරයිද දන්නේ නෑ”

“නෑ...නෑ..... අන්කල්ට කියන්න එපා. එතකොට රොශාන්ටයි හැමෝටම යන්න වෙයි මෙහෙන්. අනේ ... එහෙම කරන්න එපා”

“ඒකනේ...නෝනට තේරෙනව. අපි එහෙනම් නොකිය ඉමු නේ සාමෙලෝ.....හෙක් හෙක්....හේ.....”

“අනේ...බොහොම පින් අන්කල්, සිරිපාල නේද අන්කල්ගේ නම ? මට රොෂාන් කියල තියෙනව, අන්කල්ල තමයි මෙහේ වැඩ කරන්නෙ කියල.”

“ඔව් ඔව් අපි තමයි වැඩ කරන්නෙ, මේ හැමතැනම ගෙවල් වල වැඩ කරල තියෙනව අපි. වැඩ වලට අමතර එව්වත් කොරල තියෙනව ඉතිං. හෙහ් හෙහ්.....ඉඩ පාඩු තියෙන හැටියට තමයි ඉතිං...”

“ඒ කිව්වේ....මට තෙරුන් නෑ”

“අර මැනේජර් මහත්තයලයි ගෙදර නෝන එහෙම, හෙහ්.... මන් කිව්වේ, තනියමනෙ ඉන්නෙ දවසේම, ඉතිං අපි ගියාම සලකනව හොදට. නැත්ද සාමෙල්..”

“ඔව් ඔව්.....වැඩක් කොරන්න වෙන්නෙම නෑ ඉතිං. වෙන වැඩ තමයි.”

“නෑ........ඇත්තමද..... ඒ ඇන්ටි බොහොම වැදගත් නේ....”

“ඔව් ඔව් වැදගත් තමයි. මොකද නැත්තෙ. මිනිහගෙන් නොලැබෙන දේවල් ඉතිං කොච්චරනම් තියෙනවද. නෝනට තේරෙනවනෙ ඉතිං. නෝනත් නිතරම මෙහෙම යනව එනවනේ. අපිත් දැක්ක දවසක් මෙහේ ඉන්නව.....”

“කො....කෝ......කොයි දවසේද ?” තරුෂි ටිකක් කලබලයෙන් විමසුවා.

“අර මෙහේ ඉන්න සුදු පොඩි මහත්තය එක්ක. අපි දෙන්න එනකොට නොනයි ඒ මහත්තයයි සද්දෙ දාගෙන බරටම වැඩ.හෙහ් හෙහ්.....හේ........”

“මන් හිතන්නෙ නෝන තමයි මහන්සිම වෙලා වැඩකලේ.....” සාමෙල් මහා හඩින් හිනාවෙන්න වුනා. මගේ කෙල්ලගේ මුහුණ රතුවුනේ ක්ෂණයෙන්.

ටික මොහොතක් පමාවූ තරුෂි “ඔයගොල්ලො ඔක්කොම බලන් හිටියද ?, ඒක මන් හිතල නෙවෙයි කලේ” ඇගේ ඇස් භීතියෙන් හා ලජ්ජාවෙන් බිමට නැබුරුව තිබුනා.

සිරිපාල ටිකක් මගේ කෙල්ල වෙත ලංවී, “නෝනා බය වෙන්න එපා, අපි ඔක්කොම බලන් හිටියෙ ජනේලෙන්. දැන් තේරෙනවනෙ නෝන, අපිටත් එහෙම මොනවා හරි සැපක් දෙන්න ඕනෙ, මහත්තයට මෙව්වා නොකිය ඉන්න නම්....” සිරිපාල ඇගේ දෙස පෙරේතකමින් බලමින් තම සරම අස්සේ කසන්න වුනා. සාමෙල් තම කකුල් අතරේ මිරිකමින් කල්මරන්න වුනා.

මගේ කෙල්ල මහත් අසීරු අවස්ථාවකට මුහුණ පා සිටියත් මට සැගව සිටි තැනින් මෑත්ව එතෙනට යාමේ ශක්තියක් තිබුණේ නෑ. මේ සිදුවීම විදීමේ මානසික කාමයකින් මන් වෙලි සිටියා.

“නෝනට තේරෙනවනෙ ඉතිං අපිත් වයසක මිනිස්සු, අපිටත් හැගීම් දැනීම් තියෙනව හොදට. නෝනා දැක්ක වෙලේ ඉදන් දගර කොලුවා පෙරලි කොරනවා....”

“අනේ......අන්කල් මට පාඩුවෙ ඉන්න දෙන්න, මන් ඉල්ලන ඕනෙ දෙයක් දෙන්නම්” මගේ කෙල්ල ඔවුන් ඉදිරියේ බැගෑපත්ව අයැද සිටියා.

“ඉතිං නෝනා ඕනෙ දේ නෙව කිව්වෙ. අපි දන්නව තරුණ නෝනලා බොහොම කැමතියි නේ අපි වගේ නාකි උන්දලට. අපිත් හොදට සැප දෙන්න දන්නව ඉතිං, නැත්ද සාමෙලෝ.......”

“ආයිත් අහලා..... මේ වටේම ඉන්න නොනලගෙන් අහල බලන්න, අපි ගැන...හෙහ් හෙහ් හේ......”

“බැ බෑ අනේ මට කරදර කරන්න එපා. අනික දැන් රොෂාන් එනවත් ඇති. එයා දැක්කොත් මගේ කසාදෙත් ඉවරයි”

“ඒක තමයි නෝනා මන් කිව්වේ. ඉක්මන් වෙන තරමට නෝනට හොදයි”

“මට බෑ............” තරුෂි ඇස් වල කදුළු පුරවා ගනිමින් කිව්වා.

“එහෙනම් ඉතිං අපි මහත්තයට කියන්නම් හැමෝටම යන්න වෙයි” සාමෙල් සරම අස්සෙන් මිරිකමින් නොඉවසිල්ලෙන් පවසන්න වුනා.

“අනේ..........එපා.......එපා......”

“එහෙනම් ඉතිං නෝනගේ ඔය හන්ගන් ඉන්න රතු මැණිකෙව අපිට විනාඩි තිහකට දුන්නනම් හරි නේ.........හෙහ් හේ.......” සිරිපාලගේ මෝලත් හොදටම වැඩිවී නාග එමින් තිබුනා.

“බෑ.......බෑ......... එහෙම කරන්න බෑ....මන් තාම කවුරු එක්කවත් එහෙම ඉදල නෑ”

නාකි දෙදෙනාම පුදුමයට පත් වුනා. “මොකක් !!! තාම පෙට්ටිය කඩල නැත්ද නෝනගේ ?” දෙදෙනාම එකවර ඇසුවා.

We hope this latest part of the story met your expectations and kept you entertained throughout. For even more variety and a wider selection of titles you should browse our Wal Kata section which is updated daily with new content for our loyal readers.