තරුශිගෙ වේසකම් - Tharushige Wesakam - 3

Tharushi becomes more aware of her own behavior, and the contrast between intention and action starts defining her character, aligning naturally with the emotional style of Wal Katha Sinhala.

අපි යනකොට ටිකට් ගන්න පෝලිම ටිකක් සෙට් වෙලා තිබ්බේ. කෑල්ලට එළියෙන් ඉන්න කියල මාත් පෝලිමට සෙට් උනා. ටිකට් දෙන එකා තාම ඇවිත් නෑ.

ඉස්සරහින් හිටිය කළු උස කොල්ල හැරී හැරී මගේ දිහා බලල පොඩි හිනාවක් දැම්ම. කින්ඩි හිනාවක් මුලින් දැම්මත් පස්සේ හොදට හිනා උනා. මාත් එක්ක කතාවට සෙට් වෙන්න තමා උට ඕන උනේ කියල මට තේරුණා.

“මචං, කෙල්ල එක්කද ආවේ” ?

“ඔව්, ඉතිං තනියම එන්නද බොක්ස්. හාහ්හ්හ් හාහ් හාහ්” දෙන්නම එකට හිනා උනා.

“උබලයි ගෙවල් වලින් දන්නවද ?”

“ඔව් ඔව් ගෙවල් වලින් දන්නව” මන් කිව්ව.

කොල්ලගේ ඇගපතත් හොදට තිබ්බ, කළු උස මහත එකෙක්, මාළුකාර ලූක් එකකුත් තිබ්බ පොඩි.

“උබේ කෑල්ල කලින් යාලු වෙලා ඉඩපුව උබට කියල තියේද” මු දිගටම කතාවට සෙට් වෙනවා.

“ඔව් මචං, තිබ්බ සීන් ඔක්කොම කියල තියෙන්නෙ”

“සෙක්ස් සීන් එහෙමත් කියන්න ඇති නේ” කින්ඩි හිනාවක් දාන ගමන් මු ඇහුව.

මට එච්චර ඇල්ලුවේ නෑ මුගේ ටෝල්ක් එක. මු නිතරම තරුෂි ඉන්න පැත්තත් එබී එබී බලනව.

“උබේ කෑල්ල තරුෂි නේද අතන ඉන්නේ”

හුටා, අම්ම ගහයි බැට් එකෙන් කිව්වලු. මු කලින් තරුෂි යාලු වෙලා හිටපු කොල්ලද කොහෙද.

“උබ සම්පත්ද ?”

“නෑ නෑ මන් ප්‍රසන්න. සම්පත් ඒකිව දාගත්තේ මගෙන් පස්සෙ” ප්‍රසන්න ආඩම්බර ලෙස හිනා වෙමින් කිව්වා.

මොනවා උනත් මෙහෙම මු හම්බු උන මට මාර උනන්දුවක් ඇති කළා, පොඩි හිතේ අමාරුවකුත් එක්ක.

“සම්පත් මහ පොන්නයෙක් අප්පා... තරුෂි වගේ සැප කදකින් ආතල් එකක් ගන්න දන්නේ නැති එකෙක්. ඌ මන් හිතන්නේ ගෙඩියක්වත් මිරිකලා නෑ. එහෙම උනාම උන් පිට යනව. උබ ඒකිව දාගත්තේ උගෙන් පස්සේ නේ ?”

“ඔව් ඔව්” මන් අමාරුවෙන් හිනාවක් මවා ගනිමින් උත්තර දුන්නා.

“තරුෂි තමා සම්පතයව අත ඇරල තියෙන්නෙ” මන් කිව්ව.

“ඒකනේ බන් මන් කිව්වේ”

“ඇයි ඒකි උබව අත ඇරියේ ?”

“ඒක පොඩි කේස් එකක්” ප්‍රසන්නය මූණ හන්ග ගෙන උත්තර දුන්නා.” උන්ටත් අපිට වගේ වතුර මාරු කර ගන්න ඕනෙ”

මන් ඉස්සරහ මන් බදින්න ඉන්න කෑල්ලගෙ සේරම රහස් ටික වෙන කොල්ලෙක් පැහැදිලි කරත්ත්දී මට ලැජ්ජාවක්, දුකක් වගේම ඊර්ශාවක් ඇති උනා.මු මෙච්චර තරුෂි ගැන දන්නව නම් මු මොනව ඒකි එක්ක කරල ඇත්තද කියන හැගීම මගේ හිතේ බුර බුර නැගෙන්න උනා.

“උබ හොදට ආතල් ගන්නවද කෙල්ලගෙන් ?”

මු ඉස්සරහ නොන්ඩි වෙන්න බැරි නිසා හොදට කියන්න ඕන කියල “ කටට දෙනව, දිව දානව. කටට ගන්න වැඩේ නම් සුපිරියටම කරනව, ඇතුලේ නම් ගැහුවේ නැ තාම”

“උබ බඩු කටේ අරිනවද ? ඒකි ඉඩ දෙනවද ?” ප්‍රසන්නය ඇස් උද තියන් බලන් ඉන්නව.

“නැතුව, කියල කියල ෂේප් කරන් ඉන්නේ”

“අඩෝ මරුනේ, ඕකි මගේ එක කටටවත් ගත්තේ නෑ” ප්‍රසන්නයි මූණ චොර වෙලා. මට කින්ඩි හිනාවකුත් ගිය ඒ එක්කම. “ මන් කොච්චර ට්‍රයි කලත් මේකි කටට ගත්තෙත් නෑ, හුත්ත ලොවන්න දුන්නෙත් නෑ. පට්ට බැල්ලි හෙන ලොකු සීන් දුන්නෙ. කොහොමද හොදට උඩ දාගෙන ගනනවද ?”

“නැතුව නැතුව, මන් පහලට බහින කොට කෙල්ලට දෙපාරක් ගිහිනුත් ඉවරයි, ඊට පස්සේ පොල්ලේ වැඩ තමා දිගටම” මන් හිනා වෙමින් කිව්වා.

The storyline unfolds through subtle decisions and unspoken tension, reflecting the layered structure commonly found in Wal Kata.

ප්‍රසන්නයට සීන් එකට මල පැනපු ලයින් එකක් තිබ්බේ.

“උබ දන්නවද ? මන් ගාව ඒකිගේ හෙළුවෙන් ඉන්න ෆොටෝ වගයක් තියෙනවා”

මට දෙලොව රත් උනා.මෙව්වා නිකන් වත් පිට ගියොත් ඉදලා හමාරයි.

“කෝ...පෙන්නපන්”

“උබටත් ආසද බලන්න, හි හි හි” මු ෆෝන් එකේ ෆොටෝ හොයනව. “ආ....මෙන්න”

අම්මට හුඩු, බොක්ස් එකක් ඇතුලෙ මුන් දෙන්න ඉන්න ෆොටෝ . පලවෙනි එක මුන් දෙන්න කැම් එක දිහා බලන් ඉන්න එකක්. කෙල්ලගේ උඩට මුකුත් නෑ. දෙවෙනි එකේ තරුෂිගේ කිරි හංසයෝ දෙන්නම එළියේ දාගෙන ඉන්න ෆොටෝ එකක් මූත් එබී ගෙන ඉන්නවා. තුන් වෙනි එකේ මු මගේ කෙල්ලගේ තනයක් කටේ දාගෙන සුප්පු කරන ෆොටෝ එකක්, ඒකා අරන් තියෙන්නෙ තරුෂිමද කොහෙද.

විලි ලැජ්ජාවයි, බයයි සේරම දැන්. මට කර කිය ගන්න දෙයක් නැති උනා.

“මචං, ඕව ඔක්කොම ඩිලීට් කරල දාපන්, ප්ලිස්”

“මන් මෙච්චර කල් තියන් හිටියනෙ, කාටවත් දුන්නෙ නෑ.ඉදිරියටත් එහෙමයි මචං”

මගේ ඇගට ලේ ටිකක් ඉනුවේ දැනුයි.

“හැබැයි උබත් මට පොඩි උදව්වක් කරන්න ඕනේ” මන් ගැස්සිලා ගියාමු මොකටද එන්න හදන්නේ කියල.

“මටත් පොඩ්ඩක් චාන්ස් එකක් දියන් ඒකිට කියල සැපක් ගන්න, කටේ දාන්න විතරයි මට ඕනේ”

“පිස්සුද යකෝ, මගේ කෙල්ල එහෙම දෙන්න, උබත් එක්ක ඉන්න කාලේ කර ගන්න තිබුනනේ”

ප්‍රසන්නයට මල පැන්න, මූණ රතු උනා.

“එහෙමද, එහෙමනම් මන් මේ ෆොටෝ ටික ඉන්ටර්නෙට් එකේ දාන්නද ?”

මට දෙලොව රත් උනා. මන් මොන මොනවදෝ කිව්ව. ඒත් මු නෙවෙයි ගණන් ගත්තෙ. පුදුම අසරණ කමක් මව වෙලා ගන්න උනා. වෙන කරන්නම දෙයක් නැති තැන තරුශිගෙන් අහමු කිව්වේ වැඩේ කරන්න වෙන්නේ ඒකිට නිසා.

.............................................

“මට ඔයාගේ යාලුවෙක් හම්බුනා කෙල්ලේ”

“කවුද පැටියෝ...” තරුෂි මගේ අත අල්ලා ගන්න ගමන් ඇහුවා.

ප්‍රසන්නය අපි හිටි තැනට එමින් හිටියෙ, ඌ දැක්ක විතරයි කෙල්ලට මල පැන්නා.

“මු මහ බොරුකාරයෙක්. මු මොනවද ඔයාට කිව්වේ.කිව්ව ඔක්කොම බොරු පැටියෝ” තරුෂි කලබල වෙමින් කිව්වා.මොනව කිව්වත් හැමදේම මන් දැකල තිබ්බ නිසා මන් කලබල උනේ නැ. ෆොටෝ ටික පෙන්නුවම කෙල්ල අඩන්න ගත්තා. මන් කිව්වා දැන් අදාල වැඩක් නෑමු කියන දෙයක් කරල ෆොටෝ ටික අයින් කර ගමු කියල. ප්‍රසන්න උට ඕන වැඩේ කිව්වම කෙල්ලගේ මුණ ඇබරිලා ගියා. ආයිත් අඩන්න පටන් ගත්තා.

“අපි දැන් මොකක්ද කරන්නේ පැටියෝ...”

“මොනව කරන්නද මු කියන දෙයක් මිසක්” කෙල්ල හොදටම අසරණ උනා.

“ඔයාට මව විශ්වාසයි නේද රත්තරන්, මන් වැරදි වැඩක් කරන්නේ නෑ කියල” ලෝකේ නැති වැල්වටාරම් කෝටියයි.

“කරන්න දෙයක් නැ, මුව ශේප් කර ගන්න කියන දෙයක් කරන්න වෙනව” කෙල්ල පුදුම වෙලා මන් දිහා බලන් ඉන්නව. ඒත් වෙන විකල්පයක් නැති නිසා ඒකි කරබාගත්ත.

ප්‍රසන්න අපිටත් එක්කම බොක්ස් ටිකට් අරන් අපේ එහා බොක්ස් එකට පන ගත්ත. තරුෂි හොදටම බය වෙලා අඩනව හොදටම. ලයිට් යන්න ඔන්න මෙන්න කියල තියෙද්දී ප්‍රසන්න අපේ බොක්ස් එකට පන ගත්තා.

This chapter continues its journey within a modern reading space familiar to audiences of Walkatha Zone.