ආලියාගේ වල්කම් - Aliage Wal Kam - 15

Dive into the thrilling 15th chapter of Aliage Wal Kam, where secrets unfold and destinies intertwine. Experience the premium storytelling that keeps readers coming back to Walakatha for more.

දවස් දෙක තුනක් හදිසියේම නත්ලගේ ගෙදර යන්න වුනු නිසා අලියාගේයි නාගෙයි සියලුම ප්‍රේමාලිංගන තරමක් දුරට වෙනස් වුනා. ඒ ගැන ආලියා වගේම නාතුත් හිටියේ ටිකක් විතර දුකෙන්. ඒ වෙන මුකුත් නිසා නෙවෙයි, ගෙදරින් පිට නොවී ගෙදරම ඉන්න තිබුන නම් ජිවිතේ කොච්චර සුන්දරද කියලා ඒ දෙන්නටම හිතුනු නිසා. තමන්ගේ ජිවිතේ වෙනස් වෙච්චි රටාවට ආලියා වගේම නාතුත් ගොඩාක්ම ආසා කලා.

"අංකල්.. ඔෂී නංගී.." ආලියා ඔෂීලගේ ගෙදර දොරට තට්ටු කරන කොටත් වෙලාව 9.00 ට විතර ඇති. ඒ වෙනකන්ම එළියේ ලයිට් එක ඕෆ් කරලා තිබුණු ඔෂීලගේ ගෙදර ඉස්සරහා ලයිට් එක පත්තු වෙන කොටම ආලියාට දැනුනේ තරමක සතුටක්. ඔෂී එළියට නාවොතින් නම් හොඳයි කියලා ආලියාට හිතුනේ ආලියා ඇඳගෙන හිටියේ ටිකක් විතර කොට නයිටියක් නිසා.

"ආ.. මේ ආලියා දුවනේ.. ඇයි දුව...? '' ෂර්ට් එකේ බොත්තම් දදාම දොර ඇරපු අංකල්ගේ ඇස් දෙක නිතැතින්ම නතර වුනේ ආලියාගේ නිරාවරණය වෙලා තිබුණු කලවා දෙක මත. ඒත් එක්කම ආලියාගේ තරමක් දුහුල් නයිටියෙන් පේන ආලියාගේ තන් දෙක දිහාටත් අංකල්ගේ ඇස් දෙක යොමු වුනා.

"අනේ අංකල්.. මේ.. පොඩි උදව්වක් ඉල්ලගන්න කියලා.." ආලියා අහිංසක විදියට එහෙම කියලා අත් දෙකම පපුව මැදින් බැඳ ගත්තා.

" කියන්න දූ.." අංකල්ගේ ඇස් දෙක තමන්ගේ සිරුර හොඳටම රස විඳින බව ආලියා දැක්කා. ආලියාට ඕනේ වුනෙත් පොඩ්ඩක් ඒ විදියේ මායමක් දැන්නම තමයි. කලින් දවසටත් වඩා චුට්ටක් අංකල්ව අවුස්සන්න ඕනේ කියලා ආලියා හිතාගත්තා.

"අද මේ අපේ නාත් පාර්ටි එකකට ගිහිල්ලා මේ දැන් ටිකකට කලින් ආවේ අංකල්..” ආලියා එහෙම කියලා ආයෙමත් අත් දෙක පහළට දාන කොට ආලියාගේ දෙතන ගැස්සිලා යන හැටි අංකල් දැක්කා.

" ආ එහෙමද..? පිරිමි වුනාම ඉතිං එහෙම තමයි... අංකල් සරම මැදින් චුට්ටක් හදාගන්න ගමන්ම එහෙම කිව්වේ පොඩි හිනාවකුත් දාන ගමන්මයි. ආලියාගේ නයිටියෙන් නිපල් දෙක බේරිලා පේන හැටි දැකපු අංකල්ට ටිකක ගොත ගැහුනාදෝ මන්දා කියලා ආලියාට හිතුනා.

"අනේ ඒකට නම් මගේ අකමැත්තක් නෑ අංකල්.. ඒ කියන්නේ අංකලුත් ඩ්‍රින්ක්ස් ගන්නවද..? " ආලියා ටිකක් විතර හිමින් එහෙම ඇහුවේ ඔෂී පේන්න හිටපු නැති නිසාමයි.

" මමත් ඉඳලා හිටලා ගන්නවා ඉතිං.. එහෙම නැතුව මේ තනිකම පාලුව කොහොම මග අරින්නද දූ... අංකලුත් ටිකක් විතර හිමින් එහෙම කිව්වේ පිටිපස්ස හැරිලා ඔෂී ඉන්නවද කියලා බලන ගමන්මයි. ම්ම්.. ඒකත් ඇත්තනේ නේද අංකල්..' ඒ කතාව මේ වෙලාවේ වැඩිය දුරදිග ගෙනියන එක එව්වරටම හොඳ නැති නිසා ආලියා කතාව එතනින්ම නතර කරන්න හිතුවා.

"අංකල්ට ආන්ටිව ගොඩාක් මතක් වෙනවා ඇති නේද අංකල්..? " ඒ වුනත් තවත් ටිකක් කතා කලොත් හොඳයි කියලා ආයෙමත් ආලියාට හිතුනා.

"මොනවා කරන්නද දු.. දැන් අවුරුදු 10 ක් විතර ඉතිං තනියමම තමයි.. ' අංකල් එහෙම කියන ගමන් සරමත් ටික ටික හදා ගන්න හැටි ආලියා දැක්කා. ඒ වගේම ආලියාට අංකල් ගැන ටිකක් දුකත් හිතුනා.

' ඔහොම තමයි අංකල් ජිවිතේ.. ඉතිං අංකල් මං මේ ආවේ හෙට මට සැලෝන් එකට ගෙනියන්න පොඩි සාරි වර්ක් වගයක් කරගන්න තියෙනවා.. නාත් ඒකට උදව් කරන්නම් කියලා හිටියේ.. ඒත් කොහෙද ඉතිං ආන්න ඇවිත් හොඳටම නිදි... ආලියා එහෙම කිව්වේ ටිකක් විතර සීරියස් මූණක් මවාගෙන.

"ආ.. ඉතිං දැන් මොකද කරන්නේ..? " අංකලුත් එහෙම ඇහුවේ ටිකක් නළලත් රැළි කරලා.

" ඒක තමයි අංකල් මමත් මේ කල්පනා කලේ.. මං මේ ආවේ අංකල්ට පුළුවන්නම් විතරක් ඔෂීව පැයකට විතර එවන්න පුළුවන්ද කියලා අහන්න..? ඒත් පාඩම් වැඩ නැත්තං විතරක්... ආලියා එහෙම කියන ගමන් කකුලේ මහපට ඇඟිල්ලෙන් බිම හාරන්න පටන් ගත්තා.

"අනේ මගේ නම් අකමැත්තක් නෑ දූ.. මමත් දැන් වයිසයිනේ.. නැත්තං මම හරි ඇවිත් උදව් කරනවා.." අංකල් එහෙම කිව්වේ අංකල්ටවත් එන්න කියයිදෝ කියලා සැකෙන් වගේ.

" අනේ එහෙම හිතන්න එපා අංකල්.. ඔයිට වැඩිය වයසක මිනිස්සු ඔය හොඳට ශක්තිමත්ව ඉන්නේ.. අංකල්ට කිසිම ලෙඩ ගතියක් පේන්නේ නෑ.. අනික මේ වැඩේනම් අංකල්ට තේරෙන එකක් නෑ.. ඒක සාරි වර්ක් වගයක්නේ අංකල්.. ඒකයි මං මේ ඔෂීව බලන්න ආවේ..'' ආලියා එහෙම කියලා අංකල්ගේ හිත හැදුවා.

" ඉන්නකෝ බලන්න මං ඔමීට කතා කරන්න..' එහෙම කියපු අංකල් ඔමීට කතා කලා.

"දූ.. මෙන්න මේ අක්කා මොකක්ද උදව්වක් අහනවා.. පුළුවන්නම් ගිහිං කරලා දෙන්නකෝ.." අංකල් එහෙම කියලා ඔෂීට කතා කලා. ටිකකින් ඔෂී දොර ළඟට දුවගෙන ආවේ එක පිම්මේ. ඔෂීත් ඒ වෙනකොට ඇඳගෙන හිටියේ ටිකක් විතර කොට නයිටියක්.

"අනේ නංගා.. හෙට මට සැලෝන් ගෙනියන්න සාරි ජැකට් වගයක පොඩි වර්ක් වගයක් කරගන්න තියෙනවා.. අයියා මේ පාර්ටි එකකට ගිහිං ඇවිත් හොඳටම නිදි අනේ.. බලන්නකෝ එයා කරලා දෙන්නම් කියපු වැඩේ.. ඔයාට පුළුවන් වෙයිද මට පොඩි සපෝර්ට් එකක් දෙන්න..” ආලියා හරිම අහිංසක විදියට එහෙම කියන කොට ඔෂී ආලියාත් එක්ක හිනාවෙලා ඔලුව වැනුවා.

"හැබැයි පැයක් හමාරක් නම් යයි නංගා..අනේ ඔයාගේ නින්දටත් මං ඩිස්ටර්බ් කරනවා ..?”

"අනේ කමක් නෑ අක්කි.. මමත් මේ ගනං වගයක් හද හදා හිටියේ.. මටත් ඒක එපා වෙලා මේ බෝරිං වෙලා හිටියේ.. වෙන වැඩක් කරලා ආපහු ඒක කරන කොට හොඳයිනේ.." ඔෂී එහෙම කියන කොට අංකල් ඔෂී දිහා බැලුවේ හරිම ආදරෙන්.

"අනේ තැක්ස් පැටියෝ.. එහෙනම් නංගි ඔයා කාලා බීලා වැඩ ටිකත් කරගන්නකෝ.. මං ටිකකින් එන්නම් ඔයාව එක්කගෙන යන්න.." ආලියා එහෙම කියලා අංකල් දිහා බැලුවා.

"මට පැය බාගයක් දෙන්න අක්කේ..” ඔෂී එහෙම කියන කොට ආලියා හිනාවෙලා ඔෂී දිහා බැලුවා.

"ඔන්න අංකල් මං පැය බාගෙන් නංගිව එක්කගෙන ගිහිං පරිස්සමට ආයෙමත් නංගිව අංකල්ට ගෙනත් බාර දෙනවා..” ආලියා එහෙම කියනකොට අංකල් ආලියාගේ දිහා බැලුවේ අමුතුම බැල්මක්.

" අනේ මට දූ ගැන අවිශ්වාස නෑ දු.. ඔයා ටිකකින් එන්නකෝ.. එතකොට මෙයා ලැස්ති වෙලා ඉඳි.." අංකල් එහෙම කියන කොටම ඔෂී ආයෙමත් ගේ ඇතුළට පැන්නා.

"අනේ තැන්ක්ස් අංකල්.. එහෙනම් මං යන්නම්.." ආලියා හිනාවෙලා එහෙම කියලා අංකල් දිහා අමුතු බැල්මක් බැලුවා.

"හරි දු.. පරිස්සමින්..” එහෙම කියපු අංකල් ආලියාගේ ඇතුළටම යනකන් බලාගෙන හිටියේ නයිටිය ඇතුලේ දඟලන ආලියාගේ පැද්දෙන නැළවෙන පිරුණු තට්ටම් දෙක දිහාමයි.

ටික දවසකට කලින් ආලියාව බ්‍රා එකයි පෑන්ටි එකයි පිටින් දැකපු හැටි නිතරම අංකල්ට මතක් වුනා. ඒත් ඒ වෙලාවට අංකල් කලේ ආලියාව මතක් කරගෙන පොල්ල මිරික මිරික හිටපු එක විතරයි. ගේ ළඟටම ගියපු ආලියා දොර ඇරලා ඉවර වෙලා ආයෙමත් හැරිලා බලනකොට අංකල් ආයෙමත් ආලියාත් එක්ක හිනාවුනා. ආලියාත් අංකල් එක්ක හිනාවෙලාම ගේ ඇතුළට ඇවිත් දොර වහලා දැම්මා.

අංකල් ආලියා දිහා බලලා සතුටු වෙන එක ගැන ආලියාගේ හිතේ තිබුනේ අමුතුම හැඟීමක් එක්ක අහිංසක ආඩම්බරකමක්. ආලියා ඒ ගැන හිත හිතාම කාමරේට යනකොටත් නාත් හිටියේ හොඳටම වෙරිමරගාතේ නිදාගෙන.

නාත් හවස ගෙදර ආවේ හොඳටම වෙරිවෙලා. අද නාත්ට පාර්ටි එකක් තියෙන බව කලින්ම ආලියාට කියලා තිබුනු නිසාම ආලියා ඒ ගැන කිසිම විරුද්ධත්වයක් දැක්වුවේ නෑ. ඒත් නාත් බීලා බයික් එකේ එන එකට නම් ආලියා පොඩ්ඩක්වත් කැමති වුනේ නෑ.

කෙළින් හිටගන්න තරම්වත් පණක් නොතිබුනු නාත්ව බලෙන්ම බාත්රුම් එකට දම්මවලා නාත්ට නාගන්න ඉඩ හදලා දීපු ආලියා, නාත්ට බත් කවන්න ට්‍රයි කළත් හොඳටම වෙරිවෙලා හිටපු නාත් සරම ඇඳ ගත්තු ගමන්ම ඇඳට පැන්නේ ආලියාවත් ඇදගෙනමයි.

ඒත් ආලියාගේ කපටි මොලේට ආවේ අමුතුම අදහසක්. ආලියා නාත්ගේ පොල්ල හුරතල් කරකර ඉන්න කොටම නාත්ට හොඳටම නින්ද ගියපු නිසා ආලියා, නාත්ට නිදාගන්න දීලා තමයි ඔෂීව එක්කගෙන එන්න ඔෂීලගේ ගෙදරට ගියේ.

ආලියා නාත්ගේ ළඟට ගිහිං සරමේ ගැටේ බුරුල් කරලා නාත්ගේ මල්ලි බබාව පොඩ්ඩක් පේන විදියට සරම හැදුවා. ඒ වෙනකොටත් හොඳටම ගුලිවෙලා හිටපු නාත්ගේ මල්ලි බබාව අතින් පොඩ්ඩක් හුරතල් කරපු ආලියා ආයෙමත් නාත්ගේ පොල්ල ටිකක් කෙළින් කරලා ගත්තා.

හදිසියෙන්ම වගේ යමක් මතක් වුනු ආලියා, නාත්ව අමතක කරලා ඉක්මණටම බාත්රූම් එකට පැනලා ආයෙමත් ඇඟ හෝදාගෙන වෙන නයිටියක් දාගත්තා. ආපහු කාමරේට එනකොටත් නාත් හිටියේ තද නින්දේ. නාත්ගේ ළඟින් වාඩිවුනු ආලියා ආයෙමත් නාත්ගේ සරම ටිකක් පල්ලෙහාට කරලා නිදාගෙන හිටපු නාත්ගේ මල්ලි බබාව කට ඇතුළට දාලා උරවන්න ගත්තා. වූටි වම්බටු ගෙඩියක් වගේ නැමිලා තිබුනු නාත්ගේ පොල්ල ආලියාගේ කටේ උණුහුමට හනි හනිකට කෙළින් වෙන හැටි ආලියාට දැනෙන කොටම ආලියා නාත්ගේ ඇට දෙකත් සනීපෙට අතගෑවා.

As tensions rise and alliances shift, our protagonist faces choices that will change everything they hold dear. Stay tuned for continuing updates that delve deeper into the emotional landscape of Sinhalawalkatha, drawing you further into this captivating journey.

"අක්කේ.." එක පාරටම ඔෂීගේ කට හඬ ගේ ඉස්සරහින් ඇහෙන කොටම නාත්ගේ මල්ලි බබාව කටින් එළියට දාපු ආලියා, මල්ලි බබාව වැහෙන නොවැහෙන ගානට සරම හදලා දොර ළඟට ගිහිං දොර ඇරියා.

"අනේ තැන්ක්ස් පැටියෝ ඔයා ආවට.. ඔයා තනියමද ආවේ..? කෝ නංගි අංකල්..?' ආලියා එහෙම අහන ගමන් ඔමීට ගේ ඇතුළට එන්න ඉඩ දුන්නා.

"තාත්තා තාම ටීවී බලනවා අක්කේ.. මං එනකම් ඇහැරගෙන ඉදී..” ඔෂී එහෙම කියන කොටත් ඔෂීගේ ළඟින් ආපු කම් සුවඳ ආලියාට හොඳටම දැනුනා.

"අනේ අංකල් නම් හරිම හොඳයි නංගී.. නැත්තං ඔයාව මේ මහ රෑ මෙහෙම එවන්නේ නෑනේ..” ආලියා එහෙම කිව්වේ ඔෂීගේ අත් දෙකෙන්ම අල්ලාගෙනමයි.

මොකෝ අක්කේ නාත් අයියට වෙලා තියෙන්නේ..?" ඔෂී පොඩි එකෙක් වගේ එහෙම ඇහුවේ නාත් ගැන හරියටම දැනගන්න ඕනේ වුනු හින්දා.

"අයියා පස්සේ නංගී.." ආලියා එහෙම කියන ගමන්ම දොර වහලා ලොක් කරලම දැම්මා.

ඔව් ඔව් ඉතිං.. අදනම් අස්සේ දාගන්න බැරි වෙන්න ඇති මෙයාට.." ආලියාගේ දෙපිට කැපෙන කතාව තේරුනු ඔෂී එහෙම කියනකොට ආලියා දිව උල් කරලා ඔෂීට සරදම් කලා.

"ඒකනේ අනේ.. කොහෙද මේ මිනිහා මැරුනා වගේ නිදා ගත්තනේ.. අර ඉන්නේ යකා ගහලා වගේ.." ආලියා එහෙම කියන ගමන් ඔෂීගේ අතින් ඇදගෙනම කාමරේ දොර ළඟට ගිහිං දොර රෙද්ද ටිකක් අයින් කලා.

" යකා පට ගහලා වගේ.." ඔෂී එහෙම කිව්වේ අත් දෙකෙන්ම කට වහගෙන.

" යකා පට ගහන්න නෙවෙයි මැට්ටියේ මෙන්න මේකෙයි ගහන්න ඕනේ..” ආලියා එහෙම කිව්වේ ඔෂීගේ ගවුම උඩින් නංගි බබාට පුංචි තට්ටුවකුත් දාන ගමන්මයි.

"ඌයි මෝඩි.. පිස්සුද මන්දා මෙයාට නම්.." එක පාරටම ගැස්සිලා ගියපු ඔෂී එහෙම කියන ගමන්ම ආලියාගේ අතට හිමීට පාරක් ගැහුවා.

" අයියෝ අර සරමවත් හරියට අන්දන්නකෝ අනේ..' ඔෂී අකමැත්තෙන් වුනත් එහෙම කිව්වේ නාත්ගේ එහෙට මෙහෙට වෙලා තිබුනු සරමෙන් බාගෙට පේන පොල්ල දිහාට ඇහැ යවන ගමන්.

"ඒ ටිකට මේක නැගලද මන්දා... ආලියා එහෙම කියලා ඔෂීගේ දිහා බලන කොටම ඔෂී අහිංසක විදියට හිනාවුනා.

"ඔයාව මතක් වෙලාද කොහෙද..” ඔෂී එහෙම කිව්වත් ඔෂීගේ ඇස් දෙක තාමත් තියෙන්නේ නාත්ගේ පොල්ල ළඟ කියලා ආලියා හොඳටම දැක්කා.

" මාව නම් ඉතිං හැමදාම දකින එකනේ.. මට පේන්නෙ ඔයාව මතක් වෙලා වගේ.." ආලියා එහෙම කියන ගමන් ඔෂීගේ ඉණ උඩින් අත තියන කොටම, ඔෂී පිටිපස්ස හැරිලා බැලුවේ දොර ජනෙල් දිහා. තාත්තාවත් ගෙදරින් එළියට ඇවිත් ජනේලෙකින් හරි එබුනොත් එහෙම ඔක්කොම හොඳට පෙනෙයි කියලා ඔමීට හිතුනා.

"ඇයි බයද..? " ආලියා එහෙම ඇහුවේ ඔෂීගේ කනටම ළංවෙලා.

ම්ම්.." ඔෂී ඔලුව උඩටයි පහළටයි හොල්ලන කොට ආලියාත් පිටිපස්ස හැරිලා බැලුවා.

"ඇයි..?" ආලියා ආයෙමත් ඇහුවේ රහසින් වගේ.

" ඔයා මෙතන පිස්සු නටලා එළියටත් පෙනෙයි.. ඒ මදිවට අයියත් අතන..” ඔෂී එහෙම කිව්වේ ආලියාගේ ඇස් දෙක දිහාම බලාගෙන. ආලියා වගේම ඔෂීත් ඉන්නේ ගොඩාක් ආසාවෙන් කියලා ආලියාට තේරුනා. ඒ වගේම ඔෂී දැන් කිසිම දේකට අකමැති නෑ කියන එකත් ආලියාට තේරුනා.

" එන්නකෝ මේ කාමරේට නංගි.. ජැකට් ටික තියෙන්නේ මේකේ.. අපි මෙතන ඉඳන් ඒ වැඩ ටික කරමු... ඔෂීගේ අතින් අල්ලගත්තු ආලියා ටිකක් හයියෙන් එහෙම කියලා නාත් හිටපු කාමරේට අල්ලපු කාමරේට ගිහිං ලයිට් එක දාලා දොරත් ටිකක් අඩවල් කලා.

"මට ඔයාව පහු ගිය ටිකේ ගොඩාක් මතක් වුනා මගේ මැණික.." ඔෂීගේ ඉණ දෙපැත්තෙන් අත් දෙක දාලා අල්ලගත්තු ආලියා, ඔෂීගේ මූණ ලඟටම ලංවෙලා එහෙම කියන කොට ඔෂී මුකුත්ම නොකියා ඇස් දෙක පියාගත්තා.

ආලියාගේ සුසුම් ටිකෙන් ටික ළංවෙලා ඔෂීගේ නහයේ උණුහුමට වදින හැටි ඔෂීට දැනුනා. ඒත් එක්කම ආලියාගේ නහය ඔෂීගේ මූණ පුරා ඇතිල්ලෙන හැටි ඔෂී සනීපෙට විඳගන්නකොටම, ආලියා ඔෂීගේ තට්ටම් දෙකෙන් අල්ලලා ඒවා මිරිකන ගමන්ම තව තවත් කිටි කිටියේ ඔෂීව බදාගත්තා.

"ම්..” ඔෂීගෙන් හීන් කෙඳිරියක් පිටවෙද්දිම ආලියා, ඔෂීගේ දෙතොල් උරා බිව්වේ පුදුමාකාර හදිස්සියකින් වගේ. ඒත් එක්කම ඔෂීගේ අත් දෙකට ආලියාගේ පිරුණු තට්ටම් දෙක අහුවුනා. ඔෂී ආලියාගේ තට්ටමක් එක අතකින් ආදරෙන් අතගාන ගමන්ම අනිත් අතින් ආලියාගේ බෙල්ල සිනිඳුවට පිරිමැද්දා.

" ආ....හ්..." ඔෂීගේ තොල් දෙකෙන් මිදුනු ආලියා ටිකක් පහත් වෙලා ඔෂීගේ බෙල්ල හරිය සිපගනිද්දිම ඔෂී බෙල්ල ටිකක් පිටිපස්සට ඇල කරා. ඒ ගමන්ම බෙල්ල තදින් සිපගත්තු ආලියා ටිකෙන් ටික පහළට ඇවිත් ගවුම උඩින්ම ආලියාගේ මුහුණ ඔෂීගේ තන් දෙකේ අතුලන්න ගත්තා. ඒ ටිකට ඔෂීගේ නංගි බබා ඇතුළෙන් වතුර ගලනවා වගේ දැනෙනකොටම ඔෂී එයාගේ යටිකය එක පාරටම ගැස්සුවා. ඒත් එක්කම තවත් ටිකක් ඔෂීව පිටිපස්සට නමපු ආලියා, එයාගේ ඉණ ඉස්සරහට ගස්සන කොටම ඔෂී පිටිපස්සට ගිහිං වැටෙන්න වගේ ගියා.

" ආදරෙයිද මට..? " ඔෂීට වැටෙන්න නොදීපු ආලියා, ඔෂීගෙන් එහෙම අහන ගමන්ම ඔෂී ඉස්සරහා දණ ගැහුවේ ඔෂී උත්තර දෙන්නත් කලින්මයි.

ම්ම්.."

"කොච්චරක්ද..? " ආලියා ඔලුව ටිකක් උස්සලා ඔෂී දිහා බලාගෙනම ඔෂීගේ ගවුමත් ටිකක් උස්සන කොටම, ඔෂීත් කකුල් දෙක යාන්තමින් පළල් කලේ හිතේ තිබුණු ආසාව නිසාමයි.

"මෙන්න මෙච්චරයි.." සුළැඟිල්ලේ උඩම පුරුක ළඟට මහපට ඇඟිල්ල තියපු ඔෂී එහෙම කියන කොටම, ආලියා ඔමීට රවලා ඔෂීගේ ගවුම ඇතුළට රිංගලා ඔෂීගේ නංගි බබාව ඉම්බා.

" ආ....හ්.." ඔෂීගේ කටින් පිටවුනු කෙඳිරිය ඔෂී පාලනය කරගත්තේ බොහොම අමාරුවෙන්. ආලියාගේ මූණේ ඔෂීගේ නංගි බබාගේ මයිල් දැවටෙන කොට තමයි ආලියා දැන ගත්තේ ඔෂී පැන්ටියක් ඇඳලා නෑ කියලා. ආලියා ඒත් එක්කම ඔෂීගේ නංගි බබාගේ පැල්ම දෙපැත්තට පළල් කරලා එක පාරටම ඔෂීගේ මෑ ඇටේට දිව තිබ්බා.

"අන්..නේ......හ්..” එක පාරටම ආලියාගේ ඔලුවෙන් අල්ලගත්තු ඔෂී, ආලියාව ටිකක් එහාට කරන කොටම ආලියා ආයෙමත් ගවුමෙන් එළියට ඔලුව දැම්මා.

"මට බයයි අක්කේ.." ඔෂී එහෙම කිව්වේ ඇත්තටම බයෙන්.

"ඇයි මැණික..? ” එහෙම අහපු ආලියා ඔෂීගේ ඉණෙන් අල්ලලා පහත් කරලා ඔෂීව ඇඳෙන් ඉන්දුවා.

"අයියත් ඉන්නවනේ අනේ.." ඔෂී බයෙන් වගේ එහෙම කියනකොටම ඔෂීගේ කකුල් දෙක උස්සලා ඇඳ උඩින් තියපු ආලියා, ඔෂීගේ කකුල් දෙක පළල් කරලා ගවුම ඉණ ළඟටම උස්සන කොට ඔෂීත් ටිකක් ඉස්සිලා ආලියාට ඉඩ දුන්නා.

With each chapter, the excitement only grows, promising even more twists and revelations ahead. Don't miss out on future installments and other enchanting tales awaiting you at Sinhala Walkatha 2026.