අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 54

Dive into the captivating world of අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 54, where every chapter unfolds new mysteries and emotions. Explore premium narratives crafted with care on Wela Katha Sinhala, your destination for quality serialized storytelling.

අංජලී සිරිල් මුදලාලි එක්ක උඩ තට්ටුවට යද්දී නිෂාධි සාලයේ තනිවුනා. වේළු වගේම කුර්මර්ගේ ඇස් තිබුනෙත් පඩිපෙළ නගින අංජලීගේ පස්ස දිහාවේ. කොටින්ම උන් දෙන්නටම නිෂාධි ඉන්නේ සාලේ බවත් අමතක වෙලා. "මොකෝ වේලු අංජලී නෝනගේ පස්සේ පෙරහැරක්වත් යනවද" නිෂාධි ටිකක් සැරෙන් අහද්දි වේළු ඌගේ මෝඩ හිනාව දාගෙන කුස්සිය පැත්තට යන්න හැරුනා. වේළු විතරක් නොවේ කුර්මවත් අවුල් ගියා. සිරිල් මුදලාලි දැක්ක වෙලාවේ ඉදන් දෙන්නම හිටියේ හිත කලබලයෙන්. කලබලයටත් වඩා ට්‍රයි කරොත් අංජලීටත් කෙලින්න පුලුවන් යැයි බලාපොරොත්තු කුර්මටත් වඩා වේළුගේ මුහුනින් පෙනුනා. ඒත් ලොකු බයකුත් තිබුනා. විශේෂයෙන් ජෝප්ගේ මරුමූස් පෙනුමට වෙන්න ඇති. නිෂාධි සද්දෙන් අහපු දේට වේළුටත් කලින් කුමාර් යන්න හැරුනා. ඌගෙ හිත දන්නවා කලින් වෙච්ච වැඩේ. නිෂධිට මතක් වුනේ දවාලේ වෙච්ච වැඩේ. කෑම කද්දිත් ඊට පස්සෙත් කුමාර් එක්ක කලින් වගේ සමීපව නිෂාධි හිටියේ නෑ. එය ඇගේ කටින් පිටවුනේ දවල්ට කාලා මිදුලේ ඉන්න කොට. "තමුසේ වෙලාවක අල්ල ගන්නම් එක්කෝ හෙට උදේ සර් එනවනේ" ඇයත් පොඩි පොඩි සද්ද දදා විටින් විට කුමාර් බය කර කර හිටියා. කුමාර් විතරක් නොවේ වේළුත් ඒකට නම් බය වුනා. බයත් එක්ක ඔවුන්ගේ හිත්වල ඊට ලොකු දෙයක් හැංගිලා තිබ්බා. මිදුලේ අඹ ගහ යට ඉද්දිම තමයි පත්මන් නිෂාධිට කෝල් එකක් ගත්තේ. පෝන් එක තියන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දිත් " සට... කියන්න.. ඕන දේකුත්. තියෙනවා......" කිව්වේ කුමාර් දිහා හොදට බලාගෙන. ඒකට නම් කුමාර් විතරක් නොවේ වත්තේ කෙලවරේ හිටපු වේළුත් ඇහුනා. "එක්කෝ ඕනෑ නෑ සර්. අවම කියන්නම් '' වේළුගෙයි කුමාර්ගෙයි මේ බය ඔලුවල තිබුනා. කොහොම වුනත් දෙන්නම මහාචාර්යවරයට ගූ බයයි. නිෂාධි මිදුලෙන් යද්දී කුමාර් එක්ක වේළු ලොකු කතාවක්. කතාවකට වඩා වේළු කුර්මට තරවටු කරනවා වගේ. ඈට දවල් සිද්දිය මතක් වෙද්දී හිනහත් එක්ක. නිෂාධී තරප්පු පෙලේ බාගයක් නැගලා නැවතිලා පහල බැලුවා. කොට සායක් ගහගෙන හිටපු හින්දා ඩබල බලන්නේ කොහේදැයි බලන්න. අනිවාර්යයෙන්ම කොට සාය හින්දා පහල ඉදන් බලද්දී ජංගියයි පුකයි ගල් දෙකයි හොදට පේන බව නිෂාධි දන්නවා. වේළු නම් පේන්න හිටියේ නෑ. කුමාර් නිෂාධිගේ පුක දිහා බලන් හිටපු බව අතටම මාට්ටු වුනා. "කු..මාර්.." නිෂාධි ටිකක් සැරෙන් අහලා කුමාර් දිහා තදවෙලා වගේ බලාගෙන හිටියා. ඌත් වැඩේ මාට්ටු වෙච්ච හින්දා බිම බලා ගත්තා. "එනවා මගේ කාමරයට" දවල් මහාචාර්යවරයට කතා කරපු වෙලාවේ කුමාර්ගේ කාමරය නිෂාධිට ඉන්න හදලා දෙන්නැයි කුමාර්ට උපදෙස් දුන්නා. නිෂාධි ආයෙත් හැරිලා තරප්පු පෙල නැග්ගත් පිටුපසින් එන කුමාගේ ඇස් දෙක නම් තියෙන්නේ නිෂාධිගේ පුකේ බව නම් හොදින් දැක්ක. ඌට කොච්චර බැන්නත් ඌගේ හිතේ තියෙන ආශාවට බය යටපත් වෙලා. එහෙම බය යටපත් වෙන්නේ පොඩි එකාට කලින් හොද අත්දැකීම් හින්ද වෙන්න ඇතියි නිෂාධි තේරුම් ගත්තා. නිෂාධිත් පුක හොදට නලව නලව කුමාව තව තවත් අවුස්ස අවුස්ස තරප්පි පෙල නැග්ගා. නිෂාධි කාමරේ දොර ලග නැවතිලා පහල බැලුවා. වේළු නම් පේන්න හිටියේ නෑ. කුමාර් ලගටම ආවට පස්සේ කනෙන් ඇදගෙන කාමරයට ගිහිල්ලා කාමරයේ දොර ලොක් කරත් කුමාර්ගේ කන නම් අතෑහැරියේ නෑ. "මට ඉස්සෙල්ලා නින්දගිය වෙලාවේ කවුද මගේ ඇදුම් ගැලෙව්වේ ඇත්ත කියපන් කුමාර් උබද වේළුද.." නිෂාධි තවත් කන මිරිකලම ඇහුවා. කුමාර් ම්න් නෑ. "එන්න කියපන් වේළුට.. සට කියලා නඩුව විසද ගන්න ඕනද නැත්නම් මන් නඩුව විසදන්නද" කුමාර් ඒත් හ් නෑ. ගොළුවෙක් බීරෙක් වගේ. කුමාර්ගේ කන මිරිකලම රතුවෙලා. "ඉදහන් අනිත් පකයටත් කතා කරන්න.. ඌ නෙහ් දොරත් ඇරන් ආවේ.. හරියට ඌගේ ගෑණිගේ කාමරයට ආව වගේ නෙහ් ආවේ.." නිෂාධි කුමාර්ගේ කන අත් හැරලා දොර දිහාවට හැරුනා. අනිවාර්යයෙන්ම වේළුට කතාකරන බව නම් කුමාර්ට තේරුනා. "වේළු නොවේ " "එහෙනම් කවුද" කුමාර් ආයෙත් බිම බලාගත්තා. "කතා කරපන් කවුද ඒ ජරා වැඩේ කරේ වේළු නොවේ නම් තමුසෙද" කුමාර් ඉන්නේ හොදටම බයවෙලා. "අනේ.. මාමට නම් කියන්න එපා.. කියන ඕන දෙයක් කරන්නම්.. ඔයා දැක්කාම මට ඉන්න බැරිවුනා.. මට සමාවෙන්න.." වැඩේ කරේ කවුදැයි නිෂාධි දන්නවා නෙහ්. ඈට ඕන උනා කුමාර්ව තවත් බය කරන්න. "තමුසේ දන්නවද අංජලී ඔක්කොම විඩියෝ කරපු විත්තිය.. තමුසෙට මට පවන් ගහන්න කිව්වේ මගේ මල්ලි කියලා හිතලා සර්ගේ පුතා නේදැයි හිතලා" "බොරු කියන්න එපා.. එයා එතකොට නානවනෙහ් එයා දොර ඇරගෙන කාමරයට යද්දී මම නාන කාමරයටත් ගිහිල්ලා" "අනේ පලයන් යන්න අංජලී තුම්පනේ කෙල්ලෙක් නොවේ උබේ කට්ටකම් හොදට දන්නවා නාන කාමරයේ සර්වර් එක දාල තමයි එයා ඔක්කොම මේ ම්දොරෙන් විඩියෝ කරලා තියෙන්නේ ඉදපන් සට විඩියෝ එක පෙන්නලම උබටත් පෙන්නන්න " කුමාර් කරපුව දෙක තුනක් කියද්දී ඌ තවත් බයවුනා. "තමුසේ දන්නවද මන් සර්ව බදින්න ඉන්න විත්තිය '' පොඩි කොල්ල ඔලුව වැනුවා. ආයෙත් අනිත් පැත්තට වැනුවා. මුලින් උඩට පහලට වැනුවේ ඔව් කියන්න වගේ. පස්සේ හරහට වැනුවේ නැහැ කියන්න වගේ. නිෂාධි පොඩ්ඩක් කල්පනා කරා පොඩි එකාගේ ඔලුව වැනිල්ල ගැන. ඌ එතකොට හිටියේ කොම්පියුස් වෙලා. පොඩි එකා එහෙම වැනුවේ අනිවාර්යයෙන්ම පත්මන් මුන් දෙන්නටම මොනව හරි කියලා ඇතැයි හිතුවා. "ඇත්ත කියපන් '' නිෂාධි ආයෙත් සැරවුනා. "එයා එහෙම කිව්වා ඒත් ඔයාට දැනගන්න තියන්න එපැයි කිව්වා. කියන ඕනම දෙයක් කරන්න කිව්වා හිත රිද්දලා හරි මාම එපා වෙන විදියට හරි මොනව හරි කියලා අහුවුනොත් හම ගහනවා කිව්වා" නිෂාධිගේ මුහුනින් ලාවට හිනාවක් පැතුරුනත් පොඩි එකාට පෙන්නුවේ නෑ. තද වෙච්ච මූඩ් එකෙන්ම හිටියා. ඒත් පොඩි එකාගේ කතාව එච්චර ගනන් ගත්තේ නෑ. මේ වයසේ පොඩි කොල්ලෙකුට නිකන් දෙන අවවාද කනකට ගන්නේ නැති විත්තිය නිෂාධි දන්නවා. "තමුසෙව මිට කලින් එහෙම හම ගහලා තියෙනවද" හිතේ තිබ්බ පුංචි සැකේට ඇහුවා. වුන් බං සාමාන්‍යයෙන් ඕනෑම වැඩිහිටියෙක් පොඩි එවුන් බය කරන්න ඒවගේ කතා කියනවා. පොඩි එකත් බයටම ඔලුව වැනුවා. "අනේ පලයන් යන්න බොරු නොකියා සතෙකුටවත් නොගහන මිනිහා තමුසෙට කොහොම ගහන්නද ඉදපන් මන් සර් ආවම දැනගන්න" නිෂාධි හිතුවේවත් නැති ප්‍රතිචාරයක් කුමාර්ගෙන් එද්දී හාර හාර අවුස්සන්න හිතාගත්තා. "බොරු නොවේ ඇත්ත මේ ඇගිල්ලටත් වඩා ලොකු වේවැලෙන් ගහන්නේ එකක් දෙකක් නම් මොකෝ ලේ පනින්න ගහන්නේ" අම්මට හුකන්න පොඩි එකා කිව්වා විදියට බොරු යැයි හිතුනෙම නෑ. ඒත් හරි පුදුමයි. පත්මන් ජගතීශ්වරම් එහෙම මිනිහෙක් යැයි නිෂාධි හිතුවෙම නෑ. කොල්ල කියන්නෙත් බොරුවට නොවේ යයි ඌගේ මුනෙන්ම පෙනුනා. "ආයෙත් බොරු කියනවා නෙහ්. උබට බොරු කියන එක පුරුද්දට ගිහිල්ලා" නිෂාධි ආයෙත් සැරවුනා. පොඩි එකා තවත් බය කරන්න ගත්තා. "බොරු නොවේ ඇත්ත. මීෂා නැන්දි හින්දා ගහපු පාරවල් තාම මැකිලා නෑ එයා ගහන්නෙම පස්සට " "මීෂා කවුද හුත්තෝ ඒ.. මිනිහෙක් එක්ක පැනලා ගිහින් දික්කසාද නඩු දාපු ගෑණිද" නිෂාධි මහාචාර්ය පත්මන් ජගතීශ්වරම්ගේ ගෑණි දැකලා තිබුනේ නෑ. මීෂා කියන නමක් අහලවත් තිබුනේ නෑ. "පල යන්න සතෙකුටවත් නොගහන සර් ඔච්චර ආදරේ තමුසෙට ගහයිද " නිෂාධි ආයෙත් ඇහුවා. කොල්ල තවත් අසරණ වුනා. ඔහුට කරන්න තිබුනේ එකම එක දෙයයි. ගහපු හැටි පෙන්නුවේ නැත්නම් හෙට නැත්නම් අනිද්දට වෙනදේ මතක් වෙද්දී දැනෙන බය තවත් වැඩිවුනා. නිෂාධි දිහා චුට්ට වෙලාවක් බලාගෙන ඉදලා බිම බලාගෙන එකපාරටම ජොකත් එක්කම සෝට පහලට දැම්මා. කොල්ලට තිබුනේ ලස්සන පස්සට නෙරාපු සුදු පුකක්. දැකපු දෙයින් නිෂාධිගේ ඇස් උඩ ගියා. කොල්ල කියලා තියෙන්නේ ඇත්ත. කොල්ලගේ පුක් පලු දෙකේ එක පැත්තට ඉරි ඇදලා වගේ වේවැල් පාරවල්. පාරවල් වේලිලා තිබුනත් රෝස පාට හම ගැලවිච්ච තැන් කිහිපයක් තාමත් තිබුනා. නිෂාධී කොල්ල ලගට ඇදලා ඇදෙන් වාඩිවුනා. හිතේ දුකටම ඇගේ සිනිඳු අතින් කොල්ලගේ පුක වටේ අතගෑවා. කොල්ලො කලිසම ගැලෙව්වත් පොල්ලයි ඇට දෙකයි අත් දෙකෙන් වහගෙන හිටියා. දනහිස ලග රැදිච්ච කොල්ලගේ කලිසමත් වළලු කර ලගටම වැටුනා. නිෂාධි කොල්ලගේ පස්ස අතගාද්දී කොල්ලා හිටගෙන බලාගෙන ඉන්නෙත් නිෂාධිගේ ටී සර්ට් එක අස්සෙන් තන් දෙක දිහා. නිෂාධි ඒකනම් හොදට මාට්ටු වුනා. කොල්ල බය කරා වගේම හිත දිනා ගන්නත් ඕන. ඒත් වැඩිය ලන්කර ගන්නත් බෑ. නිෂාධි කකුල් දෙකත් පලල් කර ගත්තා කොට සාය කලවෙන් භාගයකට කිට්ටුවෙන්න ගල් දෙකත් පේන්න නිරාවරණය වුනා. නිෂාධි කොල්ලගේ පුකත් සිනිදුවට අතගාන්න ගත්තා. කුමාර් ඉන්නේ හොදම මෝලෙන් යැයි නිෂාධිට මුනෙන්ම පෙනුනා. "ඇයි මෙච්චර ගැහුවේ උබ ලොකු වරදක් කරන්න ඇති මට ඇත්ත කියපන් ඇත්ත කිව්වොත් සට කිසිදෙයක් කියන්නෙත් නෑ අයෙත් මෙහෙම ගහන්න දෙන්නෙත් නෑ " කුමාර් නිෂාධි දිහා බලාගෙන හිටියා. හරියට කියපුවා ඇත්ත දැයි බලන්න වගේ. නිෂාධිත් කොල්ලගේ පුක වටේ ගිය අත් කලවය දිගේ පහලටත් ගෙනිච්චා කලවයට නම් වේවැල් පහරවල් දෙකකට වඩා වැදිලා තිබුනේ නෑ. හැබැයි තරහෙන් ගහපු වේවැල් පහරවල් නොවේ. කොහොමත් පත්මන් ජගතීශ්වරම් මාර්කර් එකෙන් ඉරක් ඇන්දත් කිසිම දෙයක් පාවිච්චි නොකර හරි කෙලින් ඉරි අදිනවා. ඔහුගේ හැම වැඩකම කලාවක් තිබුනා. ඔවුගේ ප්‍රිස් ක්‍රිප්ෂනුත් අනිත් දොස්තරලා වගේ නොවේ. පැහැදිලි ලස්සන වැල් අකුරින් ලියලා තියෙනවා. කුමාට ගහපු පහරවලුත් එහෙමයි. එවා හරි කෙලින් තිබුනා. පුකේ හරහට ඉරි ඇදලා වගේ. "එයා මට විතරක් නොවේ මිෂා නැන්දටත් ගහනවා " කොල්ලගේ කතාව නිෂාධි තවත් පුදුම කරා. මහාචාර්ය පත්මන් ජගතීස්වරම්ගේ කාමරය බලන්න ඇත්නම් සිතුවිල්ල ඇගේ හිතට ආවා. "මට හිතාගන්න පුළුවන් උබේ හැටි මේ ගෙදරට ඇවිල්ල පැයක් ගියේත් නැතුව මගේ ඇදුම් ගැලෙව්ව නම් උබ මොකෙක්දැයි හිතාගන්න පුළුවන් ඉදපන් සර්ගෙගෙන් ඇත්ත මොකක්ද අහන්න" නිෂාධි පෝන් එක අතට ගත්තා මහාචාර්යවරයට කෝල් එකක් දෙන්න වගේ. "අනේ .. අනේ.. ගන්න එපා.. මම කියන්නේ ඇත්ත.. මගේ මැරිච්ච අම්ම පල්ලා.." කුමාර් අඩන්න වගේ බැගෑපත් වුනා. "එහෙනම් මට පෙන්නපන් සර්ගේ කාමරේ උබ කියන ඒව මට විශ්වාස කරන්න බෑ. මම එහෙම සව අවිශ්වාස කරන්නේ නෑ " කුමාර් නිෂාධී දිහා බලාගෙන මොහොතක් හිටියා. පොඩි එකාගේ ඇස් වල හැම දෙයක්ම ලියවිලා තිබුනා. බය දුක අවිශ්වාසේ අතර ඔහු දෝලනය වුනා. "මොකද උබ මට සගේ කාමරේ පෙන්නන්නේ නැද්ද" නිෂාධි පොන් එක දිහා බලාගෙන ඇහුවා. "ඉන්න මන් යතුර අරන් එන්න" කුමාර් කලිසම උස්සගෙන නිෂාධි දිහා නොබලාම කාමරේ දොරත් ඇරන් පිටවෙලා ගියා. බැලූ බැල්මට මේසා විශාල ගෙදරක උඩ තට්ටුවේ ඇත්තේ කාමර තුනක් පමනක් යැයි නිෂාධිට හිතාගන්නත් බැරිවුනා. ඒත් මහාචාර්ය පත්මන් ජගතීස්වරම්ගේ කාමරයට ගියාට පස්සෙයි උඩු මහලේ විශාලත්වය දැක්කේ. ඒක කාමරයකට වඩා ඇනෙක්ස් එකක් වගේ. හොද වෙලාවට යතුර ගේන්න එද්දී වේළු ඉදලා නෑ. ඌ ඌගේ ගෙදර ගිහිල්ලා එන්න තව පැය දෙක තුනක්වත් යනවලු. කුමාර්ගේ කාමරය ඉවර වෙන තැනින් පිහිටි දොරෙන් මහාචාර්ය පත්මන් ජගදීශ්වරම්ගේ ඇනෙක්ස් එකක් වගේ කාමරෙයි අනිත් කාමර දෙකයි වෙන් වෙලා තිබුනා. උඩුමලට දිග කොරිඩෝවක් තියෙනවයි දැක්කෙත් දොර ඇරියට පස්සේ. වම් අත පැත්තේ සාලේ වෙනකම් දිග කාමරයක් තිබුනා. දොරවල් තිබුනේ නෑ ආච් එකක් තිබුනා. මහාචාර්යවරයගේ පරීක්ෂණාගාරය. කොරිඩොවේ කෙලවරේ තියෙන ආච් එකෙන් බැලුවාම වටේම පෙනුනා. වෛද්‍ය සිසුවියක් වෙච්ච නිෂාධිට ඒකේ අමුත්තක්වත් විශේෂත්වයක්වත් දැක්කේ නෑ. සාලෙත් විශේෂත්වයක් තිබුනේ නෑ. සාලේ පැත්තකින් මිනි බාර් එකකුත් දකුණු පැත්තෙන් කුස්සියකුත් තිබුනා. උඩුමහලේ උනත් ගේ ඉස්සරහින් කුස්සියක් තියෙනවා දැක්කමයි. කුස්සියටවත් දොරක් තිබුනේ නෑ. පරීක්ෂනාගාරෙයි සාලෙයි කුස්සියයි එකිනෙකට යා වෙලා තිබුනා. මහාචාර්ය වරයා නැති වෙලාවට කිසි කෙනෙකුට එන්න අවසර නෑ. කුස්සිය මුල්ලේ එලියට නෙරලා ගඩොලින්ම තනපු කබඩ් එකක් තිබුනා දොරවල් දෙකකුත් එක්ක. ඒත් නිෂාධිට ලොකු කුතුහලයක් දැනුනා. කොරිඩෝවේ දකුණු අත පැත්තේ එක දිගට තිබ්බ බිත්තිය මිසක් දොරවල් තිබුනේ නෑ සාලෙත් තිබුනේ නෑ. කුස්සියේ මුල්ලෙන් තිබුනු කබඩ් එක ඇර වෙන දොරක් තිබුනෙත් නෑ. නිෂාධිට හිතාගන්න නම් බැරි වුනා. කුමාර් මුකුත් නොකියාම කබඩ් ඒකේ දොර ඇරියට පස්සෙයි ඇගේ කුතුහලය නිවිලා ගියේ. ඒක කබඩ් එකක් නොවේ. දොරක්. ඉන් එහාට තිබ්බේ එකිනෙක යාවෙච්ච කාමර දෙකක්. එකක් නම් මහාචාර්ය වරයගේ නිදන කාමරය අනිත් කාමරේ දැක්කට පස්සේ කුමාර් කියපු දේ ඇත්ත යැයි තවත් සාක්ෂි සාධක ඕන වුනේ නෑ. නිදන කාමරෙයි අනිත් කාමරෙයි එකිනෙකට වෙන්වෙලා තිබුනත් දොරවල් නෑ. කුමාර් කියපු විදියේ ලෙඩ්ඩා බලන කුෂන් කරපු ඇදක් බිත්තිය අයිනට වෙන්න තිබ්බා. කුමාර් කියපු හාන්සි පුටුව තිබුනේ බිත්තිය මුල්ලේ. බිත්තියට ගහපු කොකු වලට අමුනලා එක එක සයිස් වේවැල් පේලියක් තිබුනා. එවායේ කෙලවර දුඹුරු පාටින් දුර්වණ වෙලා. දකුනු පැත්තේ තිබ්බ වෝල් කබඩ් එක ඇරියට පස්සේ ඇගේ හිතේ තිබ්බ බය දෙගුන තෙගුන වුනා. මංචු පේලියක් එක්ක දම්වැල් ඇතුලු විකෘති කාමාශාව සපුරගන්න අවශ්‍ය හැම උපකරණයක් කබඩ් එකේ තිබුනා. කුමාර් කුෂන් ඇදට අත් ගහලා නැගලා වාඩිවෙලා කතාව කියන්න ගත්තා. මීෂා නිෂාධිටත් වඩා අවුරුදු දෙක තුනක් වැඩිමල් ෆයිනල් ඉයර් එකේ පේරා ආට් පැකල්ටියේ එකියක්. ඒකිත් දුප්පත් ඒවගේම ලස්සනයි. නුවර කුන්ඩසාලේ පැත්තේ කෙල්ලෙක්. කොලම්බු ෆැකල්ටියට එන්න කලින් මහාචාර්ය පත්මන් ජගතීශ්වරම් වැඩ කරේ පේරාවල. මීෂා කියන්නේ ගෙදරට කියන නම ඇගේ ඇත්ත නම කමලානි පරමේෂ්වරී මහේශ්වරන්. කලින් නෝනගෙන් ඩිවෝස් වෙච්ච ගමන් මහාචාර්යවරයා කමලාව විවාහ කරගෙන. කුමාර්ගේ කතාවට අනුව නම් ඔහුගේ කලින් විවාහේ තියෙද්දිත් කමාලානි එක්ක සම්බන්දේ තිබිලා තියෙනවා. කලින් ගෑණිගේ ඩිවෝස් එකෙන් පස්සේ කැම්පස් හැම නිවාඩුවකටම දෙන්න එක්ක වෙලාවකට යාපනේ ගෙදරත් කොළඹ ඔහුගේ නිල නිවාසෙත් ඉදලා තියෙනවා. කුමාර් ඉදලා තියෙන්නේ මහාචාර්ය වරයගේ කලින් කසාද ගෑණි එක්ක. ඒත් මෙහෙම දේකට මහාචාර්ය වරයා යොමුවෙලා තියෙන්නේ බොහෝම මෑතක මාස තුන හතරක් උඩදි ඈව විවාහ කර ගත්තටත් පස්සේ. ගියවර අගෝස්තු නිවාඩුවෙදී මහාචාර්ය පත්මන් ජගතීශ්වරම් නිවාඩුව ගතකරන්න තීරණය කරලා තිබුනේ යාපනේ ගෙදර. කුමාර්

As the story deepens, unexpected twists challenge the characters, drawing you further into their intricate lives and desires. Stay tuned for continuous updates filled with intense moments and evolving connections on Sinhala Sex.

වුනත් කමලානීගේ ලස්සනට ගොඩක් වශීවෙලා හිටියේ. කුමාර්ගේ කතාවට අනුව නම් මීෂාට අංජලීට වගේම ලස්සන පුකක් තිබුනා. කොළඹ ඉදන් යාපනයට එද්දී මිෂයි කුමාවයි ගොඩක් එකතු වුනා යාළුවෝ දෙන්නෙක් වගේ කිට්ටු උනා. ඒකත් එකතු වුනාට වඩා මහාචාර්යවරයා දෙන්නව එකට එකතු කරලා වගේ. කොළඹ ඉදන් යාපනයට එද්දී දෙන්න ගහයි වැලැයි තරමට ගොඩක් යාලුවෝ වෙලා. කොහොම වුනත් කුමාර් කියන්නේ මහාචාර්යවරයගේ පුතා වගේ හින්දා ඇයත් ඇගේ පුතා යැයි හිතන්න ඇති. ඒත් එදා රෑ තමයි හැම දෙයක්ම වෙනස් වෙලා තියෙන්නේ. කුමාර් නාගෙන ඇදට ගිහිල්ලා වකුටු වෙන්න හිතුවා විතරයි. එතකොට වේලුත් එයාගේ ගෙදරට යවලා. මීෂා එක්ක මහාචාර්ය වරයා ඉංග්‍රීසියෙන් බහින් බස් වෙන හඬ නාන කාමරෙන් එලියට එද්දිම කුමාර්ට ඇහුනා. කුමාටත් හොද ඉංග්‍රීසි දැනුමක් තිබ්බත් ඇහෙන වචන පැහැදිලි නෑ. කොහොම වුනත් මහාචාර්යවරයා කියපු දේකට තමයි ඈ බහින් බස් වෙලා තියෙන්නේ. මීෂගේ මොකක් හෝ සම්බන්ධයක් යැයි කුමාට තේරුනා. අවසානයේ වෙච්ච රණ්ඩුවකින් පස්සේ මීෂාගේ කෑගැහිල්ලක් එක්ක ලොකු නිෂ්ශබ්දතාවක් ඇතිවුනා. හැමදෙයක්ම වෙලා විනාඩි කිහිපයකට පස්සේ මහාචාර්ය වරයා කුමාර්ගේ කාමරයට ආවා. ඔහු මෙහෙම ඉන්නවා කුමාර් කවදාවත් දැකලා නෑ. ඔහුගේ ඇගේම තිබුනේ ජොකෙක් විතරයි. "කුමාර් මෙහේ එනවා තමුසේ මම කියන විදියට වැඩ නොකරොත් කිසි දෙයක් තමුන්ට හම්බවෙන්නේ නෑ මතකයිනෙහ් අම්ම තාත්තා නැතිවෙද්දී පුනරුත්තාපනයට දෙන්න ගිහිල්ලා කවුද තමුන්ව බේරගත්තේ " කුමාට මහාචාර්ය වරයා හැම වෙලාවෙම කියපු කතාවක්. ළමා නිවාස ජීවිතයට ඇතුල්වෙලා දුක් විදින්න කුමාර් කොහොත්ම කැමති නෑ. යාපනේ මහ ගෙදර අලුත් වැඩියා කරාට පස්සේ මහාචාර්ය ඉන්න කාමරයට කුමාර් ගිහිල්ලවත් තිබුනේ නෑ. කුමාර් හිටියෙත් තුවායක් ඇදගෙන. මහාචාර්යවරයා කුමාර්ගේ අතින් ඇදන් ඔහුගේ නිදන කාමරයට ගියත් කාගෙදෝ කෙදිරිල්ලක් එක්ක හඬක් ඇහුනත් මීෂා පෙන්න හිටියේ නෑ. මහාචාර්යවරයා කාමරයට ඇතුල් වෙද්දිම කුමාර් ඇදගෙන හිටපු තුවාය ඇදලා දැම්මා. නාන කාමරයෙන් එලියට ආව විතරයි නෙහ් ජොකෙක් අදින්නවත් වෙලාවක් වුනේ නෑ. මහාචාර්යවරයත් ඔහුගේ ජොකා පන්නලා ඇදුම් වැටට විසිකරා. කුමාට පුදුමයි මෙහෙම ඔහු කවදාවත් හැසිරිලා නෑ. මහාචාර්යවරයගේ ඇට දෙකයි පයි යයි දැක්කට පස්සේ ඔහු තවත් පුදුම වුනා. ඒක අගලක්වත් නෑ. අවුරුදු හතේ අටේ පොඩි එකෙක්ගේ වල්ලක් වගේ. කුමාර්ගේ අතින් ඇදන් ඔහු අල්ලපු කාමරයට යද්දී ඔහු තවත් පුදුම වුනා. මීෂාගේ ඇදුම් ඔක්කොම ගලවලා ලෙඩ්ඩා බලන කුෂන් ඇදේ උඩුබැලි අතට හාන්සි කරලා. අත් පා කකුල් දෙපැත්තට ඇදලා. දම්වැල් වලින් ඇදේ හතර කොනේ අත් පා ගැට ගහල. ඇගේ කටට ප්ලාස්ටරයක් ගහලා. තන් පුඩුවලට ප්ලාස්ටික් ක්ලිප් දෙකක් ගහලා තිබ්බා හුතු තොල් වලටත් ප්ලාස්ටික් ක්ලිප් ගහලත් තිබ්බා. ඈගේ මුහුනින් පෙනිච්ච වේදනාව පරයගෙන ඔහුගේ හිතට දැනිච්ච දුකට වඩා යටි හිතේ ලොකු ආශාවක් උඩට මතුවෙමින් තිබුනා. මෙහෙම ගෑහැනියෙක් ඇදුම් නැතුව ඉන්නවා කුමාර් දැක්කමයි. අනික මේවගේ සුරූපිනියක්. රෝසම රෝස පාට ලස්සන හුත්තක් වගේම රොස පාට තන් දෙකක්. නා දලු වගේ රෝස චූටි තොල් දෙකක්. තන් දෙක මැද්දේ කලු පාට තන්පුඩු දකිද්දී කුමාර්ගේ ආසාව තවත් වැඩි වුනා. හරියට කලු පාට චූටි මල් පොහොට්ටුවක් වගේ. මීෂාගේ නිරුවත් ශරීරය දැක්ක ඔහුගේ පොල්ලත් ඉබේටම කෙලින් වෙලා මහත් වෙලා පුපුරන්න වගේ. දවස ගානේ පාරේ දැකපු කෙල්ලෝ හිතින් නිරුවත් කර කර අතේ ගැහුවත් මෙහෙම ලස්සන කෙල්ලෙක් බලපු විඩියෝ වලවත් හිටියේ නෑ. කුමාර්ගේ පොල්ලත් අංශක එකසිය තිහටම නැගලා තිබුනා. කුමාර් දැක්ක ගමන් මිෂා මුලින් ගොඩක් අසරණ විදියට බැලුවත් ඔහුගේ පොල්ල දැක්ක ගමන් ඇගේ බැල්මත් වෙනස් වුනා. කුමාර්ගේ පොල්ල දිහාම ඇගේ ඇස් රැදුනා. අගලක් දෙකක්වත් නැති සුලඟිල්ලට වඩා චුට්ටක් මහත මහාචාර්ය වරයගේ පොල්ල වගේ නොවේ. අඟල් හයක් විතර දිග නහර පිරිච්ච රුපියල් දෙකේ කාසියකටත් වඩා මහත පොල්ලක් දැක්කේ කාලෙකට පස්සේ. ආට් ෆැකල්ටියේ තම්බි කොල්ලගේ පයියවත් ඔච්චර මහතත් නෑ දිගත් නෑ. මේ පොඩි එකාට මෙච්චර ලොකු පයියක් ඇතියැයි මීෂා පොඩ්ඩක්වත් හිතුවේ නෑ. "දැන් උබ මන් කියන කියන වැඩේ කරන්න ඕන. නැත්නම් උබ කරන වැරදි එකින් එක කවුන්ට් වෙනවා " ඔහු කිය කියා බිත්තියේ එල්ලලා තිබ්බ කම්බියක් වගේ හීනී වේවැලයි මාපට ඇගිල්ලක් වගේ මහත එකයි දෙකම අරන් මේස උඩින් තිබ්බා. කුමාර් නම් එවා දිහා බැලුවේවත් නෑ. එක අතකින් චූටි පයියත් අතගගා අනිත් අතින් චූටි වේවැලත් අරන් කුමාර් දිහා බලලා මීෂා දිහාවට හැරුනා. "හුත්තී තෝත් අහගනින් බැල්ලී කොහොේවත් ඉන්න තම්බි හුත්තිගේ පුතෙකුට කියලා හුකා ගන්න නොවෙයි උබටයි ගෙදර පකයන්ටයි උදව් කරේ. උබ මම කියන විදියට හිටියේ නැති වුනොත් හුත්තිගේ නංගිත් මන් ගේනවා " මීෂාගේ ඇස් වලින් කදුළුත් බේරුනත් ඇගේ ඇස් තිබුනෙම මහාචාර්යවරයගේ ඇස් දිහාමයි. ඒකට සමාව ඉල්ලනවා වගේ අසරණ බැල්මක් ඇගේ ඇස්වල රැදිලා තිබුනා. අනික ඇගේ එකම සොහොයුරියටත් මහාචාර්ය වරයා උදව් කරන හැටිත් ඇයට මතක් වුනා. එත් කුමාට නම් කිසිම හුත්තක් දැක්කෙත් නෑ පෙනුනෙත් නෑ. ඒවා ගැන හිතන්න තරම් සමාජ අත්දැකිමක් තිබුනෙත් නෑ. "බලපන් ඌගේ කොන කපාපු බිජ්ජ වගේද බලපන් මේක" හීනි වේවැලේ තුඩ කුමාර්ගේ බිජ්ජේ උඩ ඉදන් පහලට යද්දී කුමාට හීන් දාඩිය දෑම්මා. නහර එලියට පැනපු බිජ්ජ දිහා මිෂා බලාගෙන හිටියේ මොන හැගීමෙන්දැයි කුමාට තේරුනේ නෑ. "දැන් උබලා දෙන්න හොදට එන්ජෝයි කරන්න ඕන. කිසි කෙනෙක් වැරදි කරන්න බෑ හුත්ති තම්බි හුත්තිගේ පුතත් එක්ක හුකා ගත්ත විදියටම පොඩි එකාටත් උගන්න උගන්න හුකාගන්න ඕන. හුත්ති තෝ බොරු කරොත් මෙහෙන් යන්න වෙන්නේ පොඩි එකාගෙන් බඩවෙලා අන්න ඒක මතක තියාගනින්. දෙන්න එකතු වෙලා කරන හැම වැරැද්දක්ම දෙකට බෙදලා සමානව වදින්නේ මෙන්න මේකෙන් " මහාචාර්ය වරයා ඇගිල්ලක් තරම් මහත වේවල අරන් තන් දෙකේ ගහපු ක්ලිප් වලටයි හුත්තට ගහපු ක්ලිප් වලටයි තට්ටුවක් දැම්මා. මීෂා දැඩි වේදනාවෙන් ඇඹරුනත් අත් පා කට බැදලා තිබ්බ හින්දා ඇගේ වේදනාව පිටවුනේ ඇස් වලින් විතරයි. මහාචාර්යවරයා කාමරේ මුල්ලේ තිබ්බ විඩියෝව ප්ලේ කරා. පුළුල් රූපවාහිනී තිරයෙන් දැක්කේ මීෂගේ මුහුනයි තවත් රැවුල් කාරයෙක්ගේ මුහුනකුයි. විඩියෝව ප්ලේ වෙන එක ස්ටොප් කරත් මීෂගේ මුහුනයි රැවුලගේ මුහුනයි තිරයේ දිස් වුනා. ඔහු මේසේ උඩ තිබ්බ වොඩ්කාකා බෝතලේ කඩලා ග්ලස් එකෙන් භාගයක් වෙනකම් පුරවගෙන අයිස් කැට වලින් පුරවගත්තා. ඔහුගේ දකුනු අත පැත්තේ තිබුනේ වයිට් බෝඩ් එකක්. මහාචාර්ය වරයා ඇගේ කටේ තිබ්බ ප්ලාස්ටරය එකපාරටම ගලවලා දැම්මා කිසිම අනුකම්පාවක් නැතුවම. වේදනාවට ඈට කෑගැහුනත් මුකුත් කියන්න ගියෙත් නෑ. මොකද ඈ දන්නවා එහෙම වුනොත් වේවැල් පාරවල් වදින තැන්. අනික එවා ගනන් කරනවා පොඩි එකාටත් සමසේ වදිනවා. "තමන්ට කැමති විදියට පටන් ගන්න පුළුවන් හුත්තයි තන් දෙකටයි දෙන ෆීලින් එකට මගේ පොල්ල නැග්ගොත් වේවැල් පාරවල් දෙක ගානේ කපනවා ප්ලස් ටෙන් පාස් කරලා සීරෝ වෙනෙ පාරට ක්ලිප් අයින් කරගන්න පුලුවන්. වැඩියෙන් වැඩියෙන් මාවා ඇවිස්සුනොත් ඇවිස්සෙන එක පාරටම වේවැල් පාරවල් දෙක ගානේ අඩුවෙනවා මට කැරි ගියොත් වේවල් පහරවල් පහ ගානේ කැපෙනවා " මහාචාර්යවරයගේ කොන්දේසි එකින් එක කියවන්න පටන් ගත්තා. "අනේ.. කුමාර් මල්ලී මගේ හුත්තයි තන් දෙකයි දනවා කොතනින් පටන් ගන්නදැයි හිතාගන්න බෑ" මීෂාගේ ඇස් වලින් කදුළු පැන්න. ලැජ්ජාව මොකක්දැයි කියලවත් හිතුනේ නෑ. කුමාර් ආශාවෙන් නලියන්න ගත්තා. රෝස පාට හුත්ත දැකපු පාර නම් කුෂන් ඇදට පැනලා හුකා ගෙනම යන්න හිතුනා. එත් එහෙම කරොත් තඩි වේවැල මතක් වුනා. වොඩ්කා සොට් එකක් දාදා ඔහුත් ඇද අසලටම ආවා. දෙන්න එක්ක කතා කරගන්න විනාඩි පහක් දීලා ආයෙත් හාන්සි පුටුවේ වාඩිවුනා. "හුත්ත තමයි වැඩියෙන් දන්නේ " ඈ අසරණ විදියට කෙදිරුවා. ඒත් කුමාට ඕන වුනා ඇගේ රෝස පාට චූටි තොලෙන් පටන් ගන්න. ඔහුට මතක් වුනේ කොළඹ ඉදන් එද්දී ඈ විටින් විට චූටි තොල් දෙකෙන් දුන්න උම්ම පාරවල්. මහාචාර්ය වරයත් විටින් විට පස්ස බලන කන්නාඩියෙන් දෙන්න දිහා බලපු හැටිත් මතක් වුනා. ඔහු ආයෙත් හාන්සි පුටුවෙන් නැගිටලා පුටුව කුෂන් ඇද ලගටම ඇදලා ගත්තා. පුටුවයි ඇදයි අතර අඩි තුනක පරතරයක් තිබුනෙත් නෑ. ඔහු හාන්සි පුටුවේ කකුල් තියෙන ඇන්දත් දික් කරලා හාන්සිවෙලා දෙපා ඇන්ද උඩ තියාගත්තා. ඔහු චූටි පයි කොටේ අල්ල අල්ල ටීවී තිරයේ මීෂාගෙයි තම්බියගෙයි විඩියෝව ප්ලේ කරා. " ස්ටාට් " අම්මට හුකන්න මිෂා තම්බියට කියලා හුකාගෙන තියෙන්නේ මහාචාර්යවරයගේ ක්වාටස් එකේ ඉදන්. ඔහුගේ කාමරේ ඔහුගේ ඇදමයි. මීෂා ටවල් එකක් ඇදන් මහාචාර්යවරයගේ ඇදේ හාන්සි වෙලා දනිසෙන් නවලා කකුල් දෙකත් පලල් කරන් ඉන්න දිහා ඔහු මොහොතක් බලාගෙන හිටියා. නාන කාමරෙ ඉදන් රැවුලෙක් ආවේ සෝටකුත් ඇදන්. ඌ දකිද්දී මහාචාර්යවරයාගේ කේන්තිය තවත් වැඩිවුනා. මීෂාත් ටීවී එක දිහා බලලා මහාචාර්යවරයගේ මුහුන දිහා බැලුවා. කෝපයෙන් පිපිරි පිපිරී ආයෙත් මීෂා දිහා බැලුවා. කුමාර් ඔහුගේ කුඩා අත්වලින් මහාචාර්ය වරයට පස්ස හරවලා නැවුන විතරයි වේවැල් පාරක් මේසෙට චටාස් ගාගෙන වැදුනා. හිතේ තිබ්බ කොපයත් එක්ක වචන එලියට පැන්නා. "මෝඩ පකයෝ මට පේන්නේ නෑ " ඔහු කෝපයෙන් නැගිටලා එම් යටතේ එකතු කිරීම දෙකයි කේ යටතේ එකතු කිරීම දෙකයි වයිට් බෝඩ් එකේ දමලා ආයෙත් වාඩිවුනා. "හුත්ති බලාපන් තෝ මගේ ඇදේ ඉදන් අරූ එනකම් බලාගෙන ඉන්න හැටි" ඔහු කෝපයෙන් කෑගැහුවා. මහාචාර්ය වරයට පොඩ්ඩ වැරදුනත් වැරදිනම් වැරදියි. "මේ පැත්තට එන්න පැටියෝ '' කුමාර් වේවැල් හඩට කොම්පියුස් වෙලා ගියා. මීෂා ඇදේ බිත්තිය පැත්තට කුමාව ගෙන්න ගත්තා. කුමාර් පටන් ගන්න හදපු හැටි හරියැයි මිෂට වැටහුනා හුත්තෙන් සහ තන් වලින් දැනෙන වේදනාව ඈ දරාගෙන ඉන්න තීරණය කරගත්තා. මහාචාර්යවරයා ස්ටොප් කරපු වීඩියෝව නැවත ඔන් කරා. ඇද ලග ඉදන් හිටගෙන රැවුලා මිෂා දිහා කන්න වගේ බලාගෙන ඉන්නවා. මහාචාර්යවරයා ආයෙත් විඩියෝව ස්ටොප් කරා. කුමාර් ආයෙත් පටන් ගත්තා ඔහුට මතක් වුනේ කොළඹ ගෙදරදී බලපු එක්ස් වීඩියෝ එකේ තිබ්බ මම් ඇන්ඩ් සන් වැල විඩියෝ එක. මීෂා දැක්ක දවසේ ඉදන් හිතෙන් අතේ ගැහුවේ එක බලාගෙනමයි. ඒකෙත් පටන් ගන්නේ සුපිරි තොල් පාරකින්. "මීෂා අක්කේ.." ආයෙත් වේවැල් පාරක් මේසෙට වැදුනා. "මේ හුත්ති උබේ අක්ක වෙන්නේ කොහොමද උබ දැන් මේකිට හු කන්න යන්නේ අක්කලා මල්ලිලා වගේද නෑ මාව හොදට අවුස්සපන් පකයෝ " ඔහුගේ වාග් විලාශයත් වෙනස් වෙලා. ඇයිදැයි ඔහුටවත් තේරෙන්නේ නෑ. ඔහුට මතක් වුනේ ඈ අවසන් වරට දීපු උම්මා එක. ඒක උම්ම එකටත් වඩා එහා ගිය චූටි තොලක් කීව නම් වඩාත් හරි. චූටි කිව්වට චූටිම නෑ. "ඇයි පකයෝ තෝ එනකොට දීපු තොල් පාර උබට අමතක වුනාද" කුමාර් හිතුවා හරි. ඒක මීෂත් තේරුම් ගත්තා. ඈත් තොල් පාර දෙද්දී මහාචාර්යා වරයා දිහා හොරෙන් බැලුවත් එක්ක. ඔහු තොල් පාරත් හොදට දැකලා. කුමාර්ට දඩුවම දෙන්නේ ඒකටදැයි පුංචි කුමාට මුකුත් හිතාගන්න බැරිවුනා ඔහු නැගිටලා තවත් ප්ලස් දෙක දෙක දෙන්නට දාල හාන්සි පුටුවෙන් ඇලවුනා. නිෂාධිගේ කොටසයේ සාක්කුවේ තිබ්බ පෝන් එක වෛයිබ්‍රේට් වෙන අයුරු ඇගේ ගලට හොදට දැනුනා. තවත් මහාචාර්යවරයගේ වධකාගාරයේ ඉන්න අවශ්‍යතාවයක් ඈට තිබිනෙත් නෑ. ඒත් මීෂගෙයි කුමාර්ගෙයි කතාව අහන්න නම් ආශ හිතුනා. "මල්ලියෝ අපි යමු කාමරයට" කෝල් එක අංජලීගෙන්. ඈ කෝල් එක කට් කරලා වටේම විඩියෝ කරගත්තා. කුමාව අනිත් පැත්තට හරවලා ඔහුගේ පුකත් විඩියෝ කරා. ඒකට නම් කුමාර් කැමති නූනත් ඔහුට දෙකයි කිව්වේ ඔහු කරබාගත්තා. "මේ හුත්ත වහලා අපි යමු පැටියෝ කාමරයට" නිෂාධි කුමාර් එක්ක මහාචාර්ය වරයගේ ලිංගික වධකාගාරයෙන් පිට වුනේ ඔහු කෙරෙහි දැඩි පිලිකුළෙන්.

The journey doesn't end here—more thrilling chapters await to keep your curiosity alive and your heart racing. Discover fresh tales and upcoming episodes only on New Wela Katha, where stories come alive.