අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 55

Dive into the captivating world of අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 55, where every chapter unfolds new mysteries and heartfelt moments. At Wal Katha Sinhala, experience top-tier serialized content crafted to keep you hooked from start to finish.

අංජලීගේ වගේම සිරිල් මුදලාලිගේ ඇගෙත් දාඩිය ගලාගෙන ගියා. මොනරාගල මාසයක් තිස්සේ කරක් ගහපු හින්දා ඈට දාඩිය ගානක් වුනේ නෑ. ලැබිච්ච චාන්ස් එක ගැන හිත හිතා ඈ නාන කාමරයට ගියා. ගියේ නාන කාමරයට නොවේ. නිෂාධිගේ කාමරෙන් සද්දයක් නෑහෙන හින්දා. කලින් කුටු කුටු ගාන හඩක් ආවත් එහෙමවත් නෑ. නාන කාමරෙන් නිෂාධි හිටපු කාමරයට දොර ඇරලා එබිලා බැලුවත් කවුරුත් නෑ දොරත් ඇරලා. ඇදේ ඇතිරිල්ලෙත් කලින් තිබුනා වගේමයි. ඇද උඩ නටපු පාරක් යන්තම් තිබුනත් දඟලපු පාරක් නම් දැක්කේ නෑ. කොහොම වුනත් නිෂාධි ගැන වගකියන්නත් වෙන්නේ ඈට හින්දා අංජලී සෙවිල්ලෙන් හිටියා. ජනේලෙන් එළිය බැලුවත් පේන්න හිටියෙත් නෑ. දොර ඇරලා පඩිපෙළ දිහාත් බැලුවා. සාලේ පියානෝ එක ලගවත් නෑ. වේළුත් නෑ කුමාවත් නෑ. දකුණු පැත්තේ තිබ්බ දොරත් තිබුනා වගේම තියෙනවා. කොහේටවත් ගියැදැයි සැකයකුත් ආවා. දුරකට යනවා නම් අනිවාර්යයෙන්ම කියලා යන්නේ. අංජලී හිත යට තිබ්බ සැකේට කෝල් එකක් ගත්තත් ආන්සර් කරෙත් විනාඩියක් දෙකක් ගියාට පස්සේ. ඒත් පෝන් එක ඉස්සුවේ නෑ කට් කරා. අනිවාර්යයෙන්ම එහෙනම් වත්තේ ඇවිදිනව ඇතියි හිතා ගත්ත අංජලි කුමාර්ගේ පාඩම් මේසේ ලග නතර වුනා. කොහොම වුනත් කුමාර්ගේ පොත් වලින් සමහරක් පොත් වල පිටකවර නම් ගොඩක් පිලිවෙලට ලස්සනට තිබුනා. ඒත් ඊයේ පෙරේදා ගත් පොත් පිලිවෙලට තිබුනත් මුල් කවරේ පොත ගැන තියෙන කෙටි හැදින්වීමේ කලින් දැක්ක ලස්සන නම් තිබ්බේ නෑ. අකුරුත් ඒ තරම් ලස්සන නෑ. ඒවා නම් කෙල්ලෙක්ගේ අකුරු වගේ. කුමාර්ගේ පොත් වල ලියල තිබ්බ අකුරුයි මුල් කවරේ තිබ්බ අකුරුයි සැසදුවා. අංජලී හිතුවා හරි. කලින් පොත්වල තිබ්බ අකුරු කෙල්ලෙක්ගේ අකුරුමයි. හැබැයි කොල්ල වැඩවලට නම් ගොඩක් දක්ෂ පාටක් පෙනුනා. පොත් මේසේ එක පැත්තක යටට වෙනකම්ම තිබුනේ ලාච්චු. ඈ එකින් එක ඇර ඇර බලන්න පටන් ගත්තා. සැකේටම උඩම මේසේ ලාච්චුව ඇරියත් සැක දෙයක් නම් තිබ්බේ නෑ. බෙහෙත් ටියුබ් එකක් බෙහෙත් පෙති වගයක් දාපු පොඩි ටින් එකක් තිබ්බා. ටිෂු බොක්ස් එකකුත් ස්ටේප්ලර් එකක් පංචර් එකක් වගේ ඒව හැර වෙන මුකුත්ම නෑ. ටෝච් කෑලි වර්ය කෑලි පොඩි පොඩි ගැජට් බැජට් මැද ලාච්චුවේ පිරිලා තිබුනා. ඈ යට ලාච්චුවත් ඇරියා. අම්මෝ ඇරියා විතරයි නහය කඩාගෙන යන කැරි ගදක් ආවා. උඩින් පෙනුමෙන් ඉලෙක්ට්‍රොනික් ගැන පොත් කිහිපයක් තිබුනා. නහයට දැනිච්ච සැකේටම පොත එලියට ගත්ද පොතත් එක්ක එලියට ආවේ ජංගියක්. උඩ ලාච්චුවේ තිබ්බ ස්කුරුප්පු නියනෙන් එහෙට මෙහේට ඇන ඇන බැලුවා. නහයත් වහගෙන. ජංගි එකක් නොවේ හතර පහක්ම තිබුනා. නහය අකුලන් යන කැරි ගදක් ආවේ බැලු බැල්මට නම් අලුත් වගේ පෙනුනත් හුත්ත තියෙන තැන ලාවට තිබ්බ පැල්ලම් සහ තැනින් තැන තවත් පැල්ලම් තිබ්බා. හැම එකක්ම ඇදපුවා. ජංගි වලින් ආපු කැරි ගදෙන්ම කුමාර්ගේ වැඩ වෙන්න ඇතියි ඔන කෙනෙකුට තේරෙනවා. ඒත් ජංගි කාගෙදැයි හිතාගන්න බැරි ප්‍රේහේලිකාවක් වුනා. ගෙවල් වලට පැනලා ජංගි හොරකම් කරන එකෙක්දැයි සාධාරණ සැකයක් ආව. ජංගියේ සයිස් එකෙන් නම් දැක්කේ එච්චර මහත නැති කෙට්ටුත් නැති නිෂාධිගේ සයිස් එකේ පුකත් තිබ්බ බඩ්ඩක්. ඉලෙක්ට්‍රොනික් පොත පෙරලද්දි ලොකු සුදු ඇනලොප් එකක් ඇතුලේ පොටෝ හතරක් තිබ්බා. පල්වෙනි පොටෝ එක කුමාර්ගේ තනි පොටෝ එකක්. ඊලග එක කුමාර්ගෙයි කෙල්ලෙක් ගෙයි. නළල මැද තිබ්බ තිලකෙන්ම ඒකි දෙමළ එකියක් වගේ. කුමාර්ගේ නැතිවෙච්ච අක්කා යැයි හිතන්නත් බෑ. කුමාර්ගේ උරහිසට ඇගේ නිකට තියාගෙන හිටපු එකක්. ඒක අරන් තියෙන්නෙත් ඉස්සරහා අඹ ගහ යට ඉදන්. කෙල්ල හැඩයි ලස්සනයි. කලින් තිබ්බ ජංගි සයිස් එකේ කෙල්ලෙක්. තුන්වෙනි පොටෝ එකට නම් අංජලීගේ කෙලත් හිදුනා. ඒක කවුරුත් ගත්ත එකක් නොවේ. සෙල්පියක්. කලින් හිටපු කෙල්ල ටොපා උරන පොටෝ එකක්. කාගෙද හුත්තෝ මේ ටොපා. අංජලීට මතක් වුනේ සුරාජ්ව. ඒත් ඒතරම් මහතත් නැදිගත් නෑ. කුමාර්ගේ පොල්ලද වෙන පොල්ලක්දැයි හිතාගන්න බැරිවුනා. ඒක නම් සෙල්පියක්. ඈ ඊලග පොටෝ එකත් බැලුවට පස්සේ තවත් පුදුම වුනා. කලින් පොටෝ එකේ දැක්කේ කුමාර්ගේ පොල්ල වෙන්න ඇතියි හිතන්න පුළුවන් සාක්ෂියක්. කෙල්ලෙක්ගේ හුත්තට දිව තියන් ඉන්න කුමාර්. කෙල්ලගේ හුත්ත මයිල් ගාල ලස්සනට තිබුනා. කලින් දැක්ක පොටෝ එකේ ඉන්න කෙල්ලම වෙන්න ඕන. අනිවාර්යයෙන්ම මේක ඇද ඇද මේ දිහා බල බල ජංගි පයිය වටේ ඔතාගෙන අතේ ගහනවා ඇති. ජංගිවලින් එන කැරි ගද මේකට හොදම සාක්ෂියක්. ජංගිත් පොතත් තිබ්බ විදියට දාල ලාච්චුව වහලා දැම්මා. කොල්ල පොඩි වුනත් කොළඹ ඉන්න කොල්ලෙක් නෙහ්. ඔක්කොම වැට කඩුළු පැනපු එකෙක්. කොල්ල නම් නිෂාධිගේ කනෙන් රිංගයිදැයි සැකේකුත් ආවා. අංජලීට නිෂාධි ඉන්න කාමරෙන් නාන කාමරයේ දොර ලගට ගියා විතරයි නිෂධිගෙන් කෝල් එකක් ආවා. "කොහේද හුත්ති ගියේ" "කෙහේවත් නෑ පොඩි එකා එක්ක බැල්කනියේ " ආංජලීට එක මාර අවුලක් වෙලා තිබුනා. ඉස්සරහට බැල්කනියක් දැක්කත් යන්න විදියක් පෙනුනේ නැ. "පොඩි එකා... ඌ හොද පොඩි එකා කොළඹ කාපු පක් ක්නොරිස් කෙනෙක් " කුමාර් ගැන අංජලීට දැක්ක වෙලාවේ ඉදන්ම කිසිම පැහැදීමක් තිබ්බේ නෑ. "ඒ මොකෝ.." "ඌගේ මේසේ දකුනු පැත්තේ තියෙන ලාච්චු පේලියේ යටම ලාච්චුව ඇරලා බලපන් " අංජලී කියලම පොන් එක තිබ්බා. අංජලී කාමරයට යද්දී සිරිල් මුදලාලි උඩ බැලි අතට තඩි බඩත් උඩට දාගෙන ගොරව ගොරව නිදි. දවස් ගානකින් නින්දක් නැතිව ඉන්න ඇති. එක අතකින් පවු. මරන බය දැනෙන උන්ට මොන ගාඩ් එකක් තිබ්බත් හැම මොහොතෙම ඉන්නෙත් බයෙනුයි සැකේනුයි. කොහොම වුනත් ජෝසප් පේන්න නැති වුනත් ගෝල බාලයෝ නම් හතර වටේ ඉන්නවා ඇති. අංජලී සිරිල් මුදලාලිට නිදාගන්න දීල පෑන්ටියත් නැතුවම සෝට දාගත්තා. හොදට ඇග පේන ඇගටම ඇලෙන සෝටක්. ඉකිලි වලිනුත් පහලට ගිහිල්ලා තිවුනේ අගල් තුනක් විතර. පෑන්ටිය නැතුව ඇදපු හින්දා පුක් පලු දෙක අතරින් ඇතුලට ගිහිල්ල පලු දෙකත් හොදට එළියට නෙරලා පේනවා. එහෙට මෙහේට ඇවිදිද්දී පුක් පලු ලෙලදෙනවා. නයිටිය නම් පිරිමියෙක්ගේ හැගීම් අවුස්සන්න කියාපුම ඇදුමක්. නයිටියත් නවලා ඇදුම් වැටෙන් දාල උඩට ටී ර්සට් එකත් ඇද ගත්තා. ඒකත් ඇගටම තද වෙච්ච ටී. ර්සට් එකක්. ලිද වගේ බුරිය වත් වැහුනේ නෑ. ඇගේ බුරිය දැක්ක නම් පිරිමි නිකන්ම ඇවිස්සෙනවා. ඒකත් ඇන්දේ බ්‍රා එකක් නැතුව. තන් පුඩු හොදට පේනවා. දොර වහනවත් එක්කම නිෂාධි ඉන්න කාමරයට දකුණු අත පැත්තේ තිබ්බ දොර ඇරුනා. "කොහේද ගියේ " අංජලී නළල රැළි කරගෙන කුමාර්ගේ මුහුණ දිහායි නිෂාධිගේ මුහුන දිහා බලාගෙනම ඇහුවා. ටිකක් සැකෙන් වගේ. එහෙත් එහෙම වල් කමක් කරපු පෙනුමක් නම් දෙන්නගේ මුහුනෙන් පෙනුනේ නෑ. අංජලී දැක්කේ ගමන් කුමාර් ඇගේ කකුල් දෙකෙන් ඇස් අහකට ගත්තෙම නෑ. සොටත් ඇගටම ටයිට් සෝටක්. ඌ පුක පැත්ත දැක්ක නම් කලිසමේ මැහුම් කඩාගෙන පයිය එලියට පනිනවා. ඒත් ඉතින් පුක පැත්තට වඩා කුමාර්ට බලන්න ගොඩක් දේවල් ඉස්සරහින් තිබුනා. "මම කිව්වේ බැල්කනියේ හිටියේ " නිෂාධි ඇහැක් ගහලා කිව්වේ කුමාර් දිහාත් බලලා. අංජලිත් නිෂාධිට ඇහෙන් කුමාර් බලන් ඉන්න දිහා ඉගි කරා. දෙන්න එක්ක කාමරයට ගියෙත් ආයෙත් අංජලීට ඇහැක් ගහලා. ඒකනම් ඈත් දැක්ක බව කියන්න වගේ. "ඕකේ දැන් කඩා ගන්න දෙයක් නෑ නෙහ් ඕන හුත්තක් කර ගනින්කො " අංජලී හිතාගෙනම තරප්පු පෙල බැහැලා පහලට ගියා. කුස්සියට ගියත් වේළු හිටියෙත් නෑ. අංජලී ඇත්තටම කුස්සියට ගියේ ප්ලේන්ටි බොන්න වුවමනාවට වඩා වේළු ඉන්නවද බලන්න. ඉන්නව නම් ඌව තවත් අවුස්සන්න හිතාගෙන. පේලෙන්ටියකුත් වක්කරගෙන සාලෙට ගියා. පියානෝ එකත් තාමත් ඇරලා. ටිකකට කලින් නිෂාධි පියානෝව වාදනය කරද්දීත් මතක් වුනේ ඇගේ කලින් පියානෝ එක. රත්තරන් බඩු උගස්තියලා ඔක්කොම ඉවරවුනාට පස්සේ විකුනුවේ පියානෝ එක. ඈට ආයෙත් අතීතය ආර්වජනය වුනා. ලොකු හුස්මක් පහලට දාල ඉස්සරහ අඹගහයට කොන්ක්‍රීට් බංකුවට ගිහිල්ලා කල්පනා කරෙත් ඇගේ පරන අතීතයමයි. ඈට මතක් වුනේම ටොයෝටා කොරොල්ලා කාර් එකමයි. ගෙදරටත් වාහනයක් නැතුව මාලතීත් පට්ට කට්ටක් කන්නේ. අංජලීට ඈවත් මතක් වුනා. දැන් ඉතින් හෝටලේ කරන එක නම් ලේසිත් නෑ. අනික ඉතින් මිරිහානේ ඉදන් දෙහිවලට යන එකයි දෙහිවල ඉදන් කොටුවට දවසට දෙතුන් වතාවක් යන එකත් ලෙහෙසි නෑ. හෝටලේට ඕන බඩු ඕඩර් කරන්න. ඔය ඔක්කොටම වඩා වැදගත් වුනේ මාලතීගේ සතුට. හෝටලය කලින් තිබ්බ තත්ත්වයට ගේන්න ඈ ගන්නෙත් පුදුම මහන්සියක්. අංජලී ටොයෝටා කොරොල්ලා එකක් ගන්නම හිතාගත්තේ ඒකයි. සිරිල් මුදලාලි එකවුන්ට් එකට දාපු සල්ලි වලින් බැංකු ණයත් ගෙවලා ගෙදර පිටුපස්සේ තියෙන ඉඩමත් නිදහස් කරන් ලිසින් එකකුත් එක්කම කාර් එකක් ගන්නම හිතාගත්තා. ඇගේ කල්පනව බිද වැටුනේ ඉස්සරහ ගේට්ටුවේ අගුල වැටුනු සද්දෙට. වේළු ගේට්ටුවේ ඇගුල ඇරියෙත් කලබලේට. ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට ඇවිල්ල වහලත් වටපිට බලනවා. අංජලී අඹ ගහ යට ඉන්නවා දැක්කෙත් නෑ. අම්මෝ හොදට පැහිච්ච අඹ. අඹ මාලුවකට නම් සෝක් ඇති. කොහොම වුනත් වේළු කොන්ඩෙත් කපලා කොහෙන් හරි නාගෙනත් ඇවිත් තිබුනා. "වේළු.. මොකෝ කලබලෙන්.." වේළු ගේට්ටුව ලග ඉදන් බලන් ඉන්න හැටි අංජලීට ඇල්ලුවේ නෑ. "කවුද දන්නේ නෑ නෝනා.. මගේ.. පස්සෙන් ආවා.." අංජලී ගෙට්ටුව ලගට ගියා. ඒකා අංජලීගේ ගල් දෙක දිහා බල බල පාර දිහා බලනවා. අංජලීට ඉඩදීල වේළු පස්සට වුනා. "කෝ කවුරුත් නෑ.. නෙහ්.." වේළු පිටුපසින් අංජලීගේ උරහිස උඩින් එබුනා. ඌගෙන් වහනය වුනේ ලක්ස් සුවදක්. උගේ පොල්ලත් යන්තම් වගේ අංජලීගේ පස්සේ ගෑවෙනවා නොගෑවෙනවා වගේ දැනුනා. "මගේ පස්සෙන් ආවා නෝනා " ඈතින් කවුරු හරි ආපහු හැරිලා යනවා වගේ පෙනුනත් අංජලී නොදැක්ක වගේ හිටියා. වේළු තවත් ඇගේ අගට ආවා. ඌගේ පොල්ල තට්ටමක පැත්තකින් හොදට ගෑවෙනවා වගෙත් දැනුනා. අංජලීත් ඔහුව තවත් අවුස්සන්න ගේට්ටුවට හේත්තු වුනා. "උන් මෙහේ උන් නොවේ නෝන.. දැක්කෙත් දැන් මන් යද්දී හිටියේ නෑ.." වේළුත් අංජලීගේ තට්ටම්වල ගාව ගාව පුක් පලු දෙක අතරට පයිය තියලා තදකරා වගේ දැනුනා. දැනුනු විදියට නම් ඌත් ජොකෙක් ඇදලා නෑ වගේ. " කෝ එහාට වෙයන්" අංජලී ටිකක් සැරටම කියාගෙන ගේට්ටුවෙන් අයින් වෙලා ආයෙත් අඹ ගහ යට බංකුවෙන් වාඩිවුනා. පොලු පාර පුක් පලු දෙකට හිරවෙද්දී අංජලී ඇවිස්සුනත් වේළුට එච්චර චාන්ස් එකක් දෙන්න ගියේ නෑ. ඇගේ ගල් දෙක දිහායි බුරිය දිහායි තන් දෙක දිහායි බලලා ඌත් අප්සට් එකෙන්ම ගේ පැත්තට යන්න හැරුනා. ඇයි ඉතින් බ්‍රා එකක්වත් ඇදලා නෑ නෙහ් "වේළු මෙහේ එනනකෝ පොඩ්ඩක් " අංජලී පොඩ්ඩක් නළවලා ඇහුවා. ඌත් කටපුරා හිනාවක් දාගෙන ආයෙත් හැරිලා අංජලී ලගට ආව. ගේට්ටුව ලග ඉදන් ගෙට යන්න හැරෙද්දි තිබ්බ අල්සෙට් ගතිය කොහේ ගිහිල්ලද දන්නේ නෑ. අංජලී බංකුවෙන් නැගිටලා අඹ ගහට පිට තියාගත්දි ටී ර්සට් එකත් උඩට ඉස්සිලා බුරියත් එක්ක බඩත් පේනවා. කකුල් දෙකත් පලල් කරන් වේළු දිහා බැලුවා. ඌගේ ඇස් එළියට පැනලා ඉස්ස වගේ. අංජලීගේ ගල් දෙක දිහායි බඩ දිහායි බලාගෙන ඉන්නවා. "කෝ වේළු මේ ගෙදර කලින් හිටපු නෝනා " අංජලීත් ඇහුවේ හරියට හදුනනවා වගේ. "මොන නෝන ගැනද නෝනේ.. අහන්නේ " ඌගේ ආච්චිට හාල් ගරන්න ගෑනු දහයක් පහලොවක් හිටියා වගේ නෙහ් ඌගේ කතාව. "නෝනගේ නම මට මතක නෑනෙහ්.. අර අනිත් නෝනා වගේ නෝන කෙනෙක් හිටියේ " "නෝනා අහන්නේ මීෂා නෝන ගැනද නැත්නම් කැතරිනා නෝනද ඒ දෙන්නම අනිත් නෝනා වගේ සුදුයි.." "මීෂා.. කැතරිනා.." යකෝ ප්‍රොපෙසරයා මේක අන්තපුරයක් දාගෙනද. අංජලී පොඩ්ඩක් ඉස්සරහට නැවුනා. ටී සට් එකත් ටිකක් කර පලල් හින්දා හිටගෙන ඉදන් බලද්දී මුලු තන්දෙකයි තන් පුඩුයි හොදට පේන බව අංජලීත් හොදට දන්නවා. බ්‍රා එකක්වත් ඇදලා නෑ නෙහ්. අංජලී ඇසුත් පොඩිකරන් වේළු දිහා බැලුවා. "ඇයි අර ඔයාගේ ජාතියේ නෝන කෙනෙක් හිටියේ නළලේ මැද කලු ඩෝට් එකක් තියාගෙන ඉන්න නෝනා" වේළු තන්දෙක දිහාම බලන් හිටිය මිසක් අංජලී ඇහුව දේත් නෑහුනා වගේ හිටියා. ඈ ආයෙත් අඹ ගහට හේත්තු වුනා. "ඇයි වේළු දන්නේ නැද්ද.. " "නෝන කියන්නේ කැතරිනා නෝනද.." ඒත් කැතරිනා කියන්නේ බර්ගර් එහෙම නැත්නම් ක්‍රිස්තියානි නමක්. තන් දෙක දැකපු පාර මූගේ මොලෙත් කොලොප්පන් වෙලා වගේ. "නෑ.. නෑ.. දෙමළ නෝන .. කෙනෙක්.." අංජලී නළල රැළිකරන් ටිකක් සැරෙන් ඇහුව. හරියට උබ මොනවද බලන්නේ අහනවා වගේ. "ආ..ආ.. එහෙනම් මීෂා නෝනා... අම්මෝ හරි.. ෂෝක්..නෝන.." " දැන් කෝ නෝනා මහත්තයා එක්ක.. කොළඹ ගියාද.."

As the story deepens, the characters face unexpected challenges that test their resilience and bonds, drawing you closer to their journey. Stay tuned for continuing updates on Sinhala Wal Kata that promise to surprise and engage with every twist.

මිෂා ගැන අහද්දී වේළුගේ මුහුනත් එක්ක දිලිසිලා එකපාරට මැලවිලා ගියා. "නෑ.. නෝනා.. අපේ මහත්තයා ඒ නෝන එක්ක වැඩි කල් හිටියේ නෑ.. ඒ නෝන්නා යන්නම.. යන්න ගියා.." වේළු කිව්වේ පොටෝ වල දැකපු කෙල්ල මැරුන වගේ. "ඇයි.. මොකද වුනේ.." අංජලී ඉස්සරහට නැවිලා තන් දෙකම පේන විදිහටම හිටියා. "ඒ..නෝනා.." කියද්දියි අංජලීගේ ලස්සන වටකුරු තන්දෙක වේළු දැක්කේ. ඌට වචනත් පැටලුනා. "නෝනට මොකද වුනේ " අංජලී ආයෙත් අඹ ගහට පිට තියාගත්තා. "ඒ නෝනා.. වයරින් කරන්න ආපු බාස් එක්ක පැනලා ගියා නෝනේ.. ගෑණුන්ට පින නෑ නෝනේ.. මේ අපි වගේ කොල්ලො ඉද්දී.. දැන් ඔන්න හිඟා කනවා එයාට අපෙන් උදව් ඕන වෙලා තියෙන්නේ දැන් තමයි " ඌ ඒක කිව්වේ අමුතුම විදිහට. මීට පැය කිහිපයකට කලින් වේළු දවස් ගානක් නොනා හඩු ගද ගහන් හිටපු හැටි අංජලීට මතක් වුනා "කාල ඇදලා ලස්සනට ඉන්න පුළුවන් එකේ ඕන් දැන් දුක් විදිනවා. මිනිහට හරි හමන් රස්සාවකුත් නෑ ගෑණිටත් නෑ. අපෙන් දැන් උදව් ඉල්ලනවා. දැන් ඔන්න මාසෙන් දෙකෙන් එපා වෙලා මේ අපි දිහා කවුරුත් බලන්නේ නෑ නෙහ් නෝනා " ඌගේ කතාව. කොහොම වුනත් බාසා නකියෙක් වුනත් වේළුට වඩා පිලිවෙලට අදින පලදින එකෙක් වෙන්න ඕන. නමුත් කතාව නම් අංජලීට හිතාගන්න බැරි වුනා. ඒක නම් අහන්න ඕන කතාවක්. මේවගේ ලොකෙම නම් දරපු මහාචාර්ය කෙනෙක් ගෑණියෙක් නිකන් දාල යන්නේ නෑ ඒකනන් අහන්නම ඕන කතාවක්. හවස්වීගෙනත් එනවා. කාලෙකට පස්සේ හම්බවෙච්චි සිරිල් මුදලාලිට කටට රහට කෑම ටිකක් දෙන්නත් ඕන. ආයේ කවදා හම්බවෙයිදැයි හිතා ගන්නත් බෑ. "වේළු මහත්තයට හොදට කෑම ටිකක් හදලා දෙන්න ඕන. තව ටිකකින් මම කුස්සියට එන්නම්" මහත්තයා කිව්වේ බඩතඩියට බව වේළුට මතක් වුනේ චුට්ට වෙලාවකට පස්සේ. කුස්සියට උයන්න එනවායි කියපු එකට ඌට ඊටත් වඩා දෙයක් නෑ වගේ. අංජලීත් අඹ ගහ ලගින් නැගිට්ටා. "නෝන එන්න ඇවිත් බලලා කියන්න මදිපාඩු මම ගෙනත් දෙන්නම් " වේළු අංජලීගේ පිටුපසින්ම ගියත් ඌගේ ඇස් තිබුනෙම ඇගේ එහෙට මෙහේට ලෙලදෙන පැද්දෙන පුක් පලු දෙකයි තන් දෙක දිහාමයි. අංජලීත් තවත් පුක වන වනා ගෙට ගියා. වේළුත් අංජලීගේ පිටුපසින්ම තරප්පු පෙල ලගට වෙනකම්ම ගියා. පඩිපෙළ නැගලා උඩට යද්දීත් වේළුගේ ඇස් තිබුනේ අංජලීගේ පුක දිහාමයි. අංජලීත් දන්නවා වේළු බලන් ඉන්න දිහා. ඈ තවත් පුක වන වනා උඩට ගියා. සිරිල් මුදලාලි එතකොටත් ගොරව ගොරව නිදි. නිෂාධිගේ කාමරෙන් කුටු කුටුවක් ඇහුනත් අංජලී ගනන් ගත්තේ නෑ. ඔහු දිහා පොඩ්ඩක් බලාගෙන ඉදලා ඔහුගේ බෑග් එක අවුස්සන්න පටන් ගත්තා. මුදලාලිගේ පොඩිවෙච්ච සරමයි සට් එකයි එළියට ඇදලා මැදලා එල්ලන්න හිතාගත්තා. ඔහු කවදාවත් ඔහුම ඇදුමක් මැදලා නොඇන්දත් අංජලී මැදලා දුනොත් ගොඩක් ආශාවෙන් ඇදගෙන ගියා. නිෂාධිත් දවල්ට කෑවේ එච්චර ප්‍රියතාවෙන් නොවේ. වේළුගේ කෑම නම් කිසිම රසක් තිබුනෙම නෑ. නිෂාධියි මුදලාලියි දෙන්නම කන්න කැමති කෑම ගැන හිත හිතා මුදලාලිගේ ඇදුනුත් මැදලා එල්ලලා අංජලී ආයෙත් පහලට ගියා. නිෂාධි වගේම සිරිල් මුදලාලිත් අඹ මාලු වලට පුදුම පෙරේත කමක් තිබුනේ. ඉස්සරහ අඹ ගහේ නම් ගානට පැහිච්ච අඹ නම් තිබුනා. "වේළු..." අංජලී කතා කරත් වේළුගෙන් කිසි සද්දයක් නෑ. කුස්සියේ බැලුවට කුස්සියෙත් නෑ. කුස්සියට යාබද කාමරේ වේළුගේ කාමරේ වෙන්න ඕනැයි අංජලීට හිතුනා. කාමරේ වහල තිබුනෙත් යාන්තමට. දොර අතරින් ඔලුව දැම්මත් කවුරුත් පේන්න හිටියේ නෑ. කාමරේ ඇතුලට යන්නත් බෑ. දිග කෙක්කක් වගේ එකක් තිබ්බ නම් බිම ඉදන්ම කඩා ගන්න තිබුනා. පිලිකන්න පැත්තෙන් එළියට බැහැලා පිටුපස්සෙ තියෙන පරන ගේ දිහාවට ගියා. ගෙයක් කිව්වට බිත්ති පිපිරිලා ගිය ටික ටික ගරා වටෙමින් තිබ්බ පොඩි ගෙයක්. ඒකේ සමහරක් උළුවහු ජනෙල් ගලවගෙන ගිහිල්ලා. පශ්චාත් යුධ සමයේ සලකුණු ගේ දිහා බලන කෙනෙකුට පේනවා. නමුත් ගෙට ඉස්සරහින් වහලක් නොතිබුනාට පිටුපසින් ගම් උළුවලින් හෙවිලි කරපු වහලක් තිබ්බා. එකත් බාගෙට ගරාගෙන වැටිලා. ගේ මැද්දටම උඩින් වැටිච්ච බෝම්බයක සලකුණු වටේටම තිබ්බා. යුද්ධ කාලේ ත්‍රස්තවාදීන් විසින් මේ නිවස පාවිච්චියට ගත් බවට සාක්ෂි නම් බොහොමයක් තිබුනා. නිෂාධි කිව්ව විදිහට නම් මහාචාර්ය වරයගේ පරම්පරාවට අයිති මාලිගාවක් වගේ ගෙයක්. ඔහු ප්‍රතිසංස්කරණය ණය කරලා තියෙන්නේ නම් නිවසේ ඉදිරිපස විතරයි. පොඩි පොඩි සද්ද ටිකක් ලංවෙද්දී ඇහුනත් අංජලී ගනන් ගත්තේ නැහුනත් ද නෑ. අංජලී අතේ තිබ්බ පෝන් එකත් පස්සේ සාක්කුවට දාගෙන ගරා වැටිච්ච ගේ ඇතුලට නොගිහින් නිවස වටෙන් ගියා. ගෙයි ඇතුලේ මොකෙක් ඉදීද කවුද දන්නේ. අනික ගෙයි ඇතුලේ වළවල් වගේ හැරිලා. ගරා වැටිච්ච බිත්තියක් වත් කඩාගෙන වැටුනොත් කාට කියන්නද. ගෙයි ඉස්සරහින් තිබ්බ කාමරේ බිත්තිත් ගරාවැටිලා බිත්තියේ තැනින් තැන වෙඩි පහරවල් වැදුනු සලකුනුත් තිබ්බා. කාමරේ පිටුපසින් දිගු සාලයක් තිබ්බ. සාලේට එහා පැත්තෙන් තිබ්බේ තවත් කාමරයක්. ඒක නම් ගම් උළු සෙවිලි කරලා එල්ලී වැටෙන එක ජනෙල් පලුත් තිබුනා. අනිත් පලුව නෑ. ජනෙල් පලුව නම් කවුරු හරි ගලවගෙන ගිහිල්ලා. පරන මේස පුටු ඇතුලු අබලන් ලී බඩු ගොඩ ගහපු කාමරයක්. සෝපාවකුත් තිබුනා. මේස කිව්වට තිබ්බේ නම් එක මේසයයි. හැබැයි හැම දෙයක්ම පිලිවෙලට ගොඩ ගහලා තිබ්බා. අංජලී හිමින් හිමින් ජනෙල් පලුව ලගට කිට්ටු වුනා. එල්ලි එල්ලී තියෙන ජනෙල් පලුව කොයි මොහොතේ ගලවගෙන වැටෙයිදැයි කියන්න බැරි තරමට අබලන් වෙලා. අංජලී බිත්තියට මුවාවෙලා කන දීගෙන පස්සේ සාක්කුවේ තිබ්බ පෝන් එක එලියට ඇදලා ගත්තා. මල් මල් සායක් එක්ක ටී සට් එකක් ඇදගත්තු කෙල්ලෙක් එක්ක වේළු ලොකු කතාවක්. කෙල්ල හිටියෙත් මේසේ පැත්තට හැරිලා වේළු දිහා බලාගෙන. කෙල්ලගේ පස්ස නම් මරු. කොල්ලෙක් දැක්කොත් නම් පස්ස පැත්තෙන්ම අරීවී. වේළු කෙල්ල ලගටම ඇවිත් කෙල්ලගේ පුක මිරික මිරික වල් විදියට බලාගෙන ඉන්නවා. වේළු පුක අතගගා මිරිකද්දී කෙල්ල ඇඹරෙනවා. ඔහුගේ අත පුකෙන් අයින් කරන්නත් හදනවා. දෙන්නගේ කතාව දෙමලෙන් හින්දා ලොකුවට නොතේරුනත් යන්තමින් අංජලීට තේරුනා. ජනෙල් පලුව නැති පැත්තේ හිටියොත් අංජලීව වේලුට පේන්න පුලුවන්. ඈ භාගෙට ඇරිච්ච අබලන් ජනෙල් පලුව ලගට ගියා. ජනේලෙ අසව්ව අස්සෙන් පෝන් එකේ කැමරාව එලියට දාල විඩියෝව ක්‍රියාත්මක කරා. "අනේ.. වේළු.. කුමාර් බේබිට.. එන්න කියන්නකෝ..." "ඇයි.. ඉන්නකම් ඔක්කොම කුමාර් බේබිට දීලා තවත් දෙන්නේ... දැන් එයාට අලුත් නෝන ඉන්නවා අපිට තමයි මුකුත් නැත්තේ" අංජලී කෙල්ල දිහා හොදට බලාගෙන හිටියත් කෙල්ල පේන්නේ පස්ස පැත්තෙන් හින්දා මූන පේන්නේ නෑ. අනික ඉතින් ජීවිතේටම යාපනයේ ආවත් අද එහෙම එකේ මිනිස්සු අදුනනවයි. වේළු නම් පට්ට කුපාඩියෙක්. අඹ ගහ ලගදී ඌ හොදට මෝල් කරපු හින්දද කොහේද ඌට ඕනම මේ කෙල්ලට අනින්නමයි. "අනේ.. එහෙම.. නොවේ.. වේළු.. කුමාර් බේබි මට මගේ දරුවෙක් වගේ නෙහ්.." "අනේ.. මේ.. මම නොදන්න අම්මලා පුතාලා.. මගෙන් කුනුහරුප අහගන්න එපා.. කුමාර් බේබි කුපාඩියෙක් කරේ කවුද දන්නේ නෑ.. වයසට නොවේ එයාගෙත් වැඩ. අලුත් මැඩම්ගේ කාමරයට රිංගුවා රිංගුවමයි.. තාම එළියට ආවේ නෑ එයැයිත් ඔහේට දෙවැනි නෑ" අංජලීට හිතාගන්න බැරිවුනා කෙල්ල කියන අම්මා පුතා කතාව. කුමාර් ගැනයි නිෂාධි ගැනයි කියපු කතාවට නම් අංජලීට මලත් පැන්න. මේකි කලින් මෙහේ වැඩට හිටපු ගෑණියෙක්දැයි සැකේකුත් ආවා. "ඔහෙත් මගේම ජාතියේ මනුෂ්‍යයෙක් නෙහ් ඇයි ඔහොම කරන්නේ. මම වේස ගෑණියෙක් නොවේ.." "ඔහේ කොහොමද මගේම ජාතියේ මනුස්සයෙක් වෙන්නේ අපි යාපනයේ දෙමළ ඔහේ මට වඩා ඉගෙන ගත්තට සුද්දොන්ට පක්කලිකමට ගෙන්නපු සක්කිලි දෙමළු. අපිට මේ රටේ අයිතියක් තියෙනව " අම්මට හුකන්න වේළුගේ කතාව. ඌ නම් පරන එල්.ටී.ටී.ඊ කාරයෙක් වගේ. ඒකට නම් ගෑණිටත් මලපැන්න. ඒත් ඉතින් ඒකි කරබාගත්තා. "වෙළු.. මම සක්කිලි ගෑණියෙක් වගේ පෙනුනට මගේ හුත්තයි පුකයි පේන්නේ රාජ කුමාරිකාවක් වගේද " කෙල්ල දුන්නේ බ්‍රක්ම ටෝක් එකක්. කෙල්ලගේ උගත්කම පෙනුනත් කවුදැයි අංජලීට නම් ප්‍රේහේලිකාවක්. කෙල්ලගේ උත්තරේට නම් වේළුට උත්තර නැති වුනා. වේලු කෙල්ලගේ පුක් පලුවක් තදින් මිරිකලා අතැහැරියා. කෙල්ල පුක මිරිකද්දී වේදනාවෙන් කෙදිරි ගානවා වගේත් දැනුනා. "මට අදින්න ඇදුම් නෑ.. එදා යද්දී ඇදුම් පන්නගන්න බැරිවුනා. ඇදුම් ගන්න සල්ලිත් නෑ. ලබන සදුදට මට කොළඹ ඉන්ටවිව් එකක් තියෙනවා ඔක්කොම සහතික ටික තියෙන්නේ මෙහේ. මම ඉල්ලන්නේ මොනවත් නොවේ වේළු මගේ සහතික තියෙන ෆයිල් එකයි මගේ ඇදුම් ටිකයි විතරයි" කෙල්ල අඩන්න වගේ කියවගෙන ගියා. ඒත් කෙල්ලගේ දුක හැගීම් තෙරුම් ගන්න තරමේ තත්වයකින් වේළු හිටියේ නෑ. ඒත් අංජලීට තේරුනා. කෙල්ල ඉල්ලන්නේ වැරදි දෙයක් නොවේ. වේළු කෙල්ලගේ පිටුපස්සට ආවා. "අනේ.. එපා.. වේළු.. ඔය වැඩේ කරන්න එපා.. සර් ගහපු පාරවල් තාම හොද වෙලා නෑ.. ඔහේ දන්නව නෙහ් කුමාර් මහත්තයටත් ගහලා තියෙන හැටි.. ඔහේ නෙහ් තාමත් කුමාර් මහත්තයගේත් බෙහෙත් ගාන්නේ " මොකක්ද හුත්තෝ ඒ කතාවේ තේරුම. දැන් නම් මේකි වැඩට හිටපු කෙල්ලෙක් යැයි අංජලීට හොදටම තේරුනා. මොහොකට හෝ කෙල්ලට මහාචාර්යවරයා දඩුවම් දීල වගේ කතාවක්. කෙල්ලට විතරක් නොවේ කුමාටත් ගහලා. වේළු කෙල්ලගේ සාය යට සායත් එක්ක එක පාරට පහලට ඇද්දා. ඒත් කෙල්ල ඇදලා හිටියේ කලවාත් එක්ක යන්තම් වැහෙන ජංගියක්. වී ශේප් ජංගියක් නොවේ. කෙල්ලගේ පුක නම් ඇත්තටම ලස්සනයි. "අනේ..එපා.. වේළු.. තාම තුවාලත් තියෙනවා.. රාජුත් ඊයේ මට නොසෑහෙන්න ගැහුවා ඌත් එක්ක හිටපු නැති හින්දා" කෙල්ල ගොඩක් අසරණ වෙලා අඩන්න වගේ හරිම අහිංසක විදියට කියන්න ගත්තා. අංජලීට මැදට පනින්න ගටක් ආවත් මෙතන වෙන්නේ මොකක්දැයි තාමත් මුකුත් හිතාගන්න බැරුව හිටියා. "හරි.. හුත්ති.. තුවාල බලන්න තමයි හැදුවේ. කුමාර් මහත්තයාගේ තුවාල හොද කරෙත් මම" වේළු කියන ගමන් කෙල්ලගේ ජංගියත් පහලට ඇදදා. අංජලීට මතක් වුනේ සිරිල් මුදලාලිගේ කඩු වලින් කොටපු පුක. සිරිල් මුදලාලිගේ නම් පුක කපලා තිබුනේ කිරිබත් කැට වගේ වුනත් කෙල්ලගේ පුකේ පාරවල් නම් ගානට මිමිමට ඉරි ඇදලා වගේ තිබුනා. හරියට අඩි රූලක් තියලා මැන මැන ගහපු පාරවල් වගේ. පුක නම් මාරම ලස්සනයි. නිෂාධි වගේ හැඩයක් වගේම ස්වරූපයක් තිබුනත් නිෂාධිගේ පුකටත් වඩා ලස්සනයි. කොහොම වුනත් මහාචාර්යවරයා කරලා තියෙන්නේ නම් මහම මහ කැරි වැඩක් අනිවාර්යයෙන්ම වේළුගේ කතාවට අනුව කුමාර්ගේ පුකෙත් මෙහෙම ඇතියි අංජලිට හිතුනා. කුමාර්ගේ යට ලාච්චුවෙන් දැක්ක පොටෝ ඔලුවට ආවේ දැන්. කුමාර් එක්ක තිබ්බ සම්බන්දේ මහාචාර්යවරයට මාට්ටුවෙලා දෙන්නගේ පුකවල් පැලෙන්න වේවැල් පහරවල් දීලා යැයි අංජලී වටහා ගත්තා. "නැවියන් හුත්තී කියන දේ අහලා.. නැත්නම් තොට බලෙන් ගරි හුකලා යවන්නේ.. මෙච්චර කාලයක් තම්බ තම්බා කන්න දීපු මාව පෙනුනේ නෑ.." වේළුත් කෙල්ලගේ පුකේ තුවාල වේලිච්ච පාරවල් උඩින් අතගාන්න ගත්තා. තුවාල වේළිලා තිබුනත් රෝස පාට පාරවල් නම් මැකිලා තිබුනේ නෑ. කෙල්ල වේළුගේ කතාවටයි බයටයි දෙකම හින්ද දෙකට නැවුනා. අනික ඉතින් කෙල්ල ආපු වැඩේ නිකන් කරගෙන යන්න බැරි බව තෙරෙන්නත් ඇති. කොහොම වුනත් කෙල්ල දෙකට නැවුනට පස්සෙයි ඒකිගේ හුත්ත දැක්කේ. කෙල්ල වතු දෙමළ කෙල්ලෙක්දැයි හිතාගන්න නම් බැරිවුනා. පිටුපසින් දැක්ක කෙල්ලගේ හුත්ත ඒ තරම් ලස්සනයි. මයිල් කපලා හොදටම මේන් ටේන් කරන හුත්තක්. වේළු කෙල්ලව ලග තිබ්බ මේසෙයි බිත්තියයි අතරට තල්ලු කරා. කෙල්ලත් මේසෙට ඔලුව ගහගෙන පහතට නැවුනා. මේසේ හේත්තු කරපු බිත්තිය පැත්තට ඔලුව හරවන් හිටපු හින්දා මූන දැක්කේ නෑ. පුක දැකපු වේළු නම් පිස්සු හැදිලා වගේ බලාගෙන හිටියා. කෙල්ලගේ පුක් පලු වටේ වේළු කලින් අතගාද්දී එකිටත් ඉන්න බැරුව ඉන්න ඇත්තේ. ඌත් කෙල්ලගේ පුක් පලු දෙක අල්ලාගෙන පහත් වුනා. වේළු අංජලිවත් හිතපු නැති විදියට එකපාරටම පහත් වෙලා කෙල්ලගේ පුක් පලු ලෙවකන්න ගත්තා හරියට බල්ලෙක් දිව එළියටම දාල ලෙවකනවා වගේ. වේළුත් පුක් පලු ලෙව කන ගමන් සුදු ගල් දෙක දිගේ පහලට අතගාන්නත් පටන් ගත්තා. කෙල්ල මුලදි පුක අතින් වහගන්න හැදුවත් දැන්නම් වේළුට කිසිම බාධාවක් කරේ නෑ. කලවා දිගේ පහලට ගියපු වේළුගේ අත් කලව ඇතුලෙන් උඩට යද්දී කෙල්ලත් කකුල් තවත් පලල් කරා. වේළුගේ ඇඟිලි යනවා ඇත්තේ ගල් දෙක ඇතුල් පැත්තෙන් හුත්ත දිහාවට වෙන්න ඇති. අත මේස යටින් තියෙන විදිහට නම් වේළු කෙල්ලගේ හුත්ත මිරිකනවා වගේ. වේළු අතින් දෙන සැපත් එක්ක කෙල්ලගේ පුක් පලු ගල් දෙකත් එක්ක ලෙවකන එක නම් නතර කරලා නෑ වගේ. "අනේ.. එපා.. වේළු.. කියන දේ.. අහන්.. කෝ " කෙල්ල අසරණ විදියට කිව්වත් වේළුට බාධ කරේ නෑ. වේළුගේ දිව පුක පැත්තෙන් හුත්තයි පුකේ හිලයි ලෙවකද්දී කෙල්ල ගැස්සිලා ගියා. "ආහ්.. අ..නේ.. එපා.. ආ.. ආ.. ඇතු..ලට .. අඟිලි.. ගහ. න්න.. එපා.." වේළුගේ අත ඉස්සරහින් හුත්ත අතගගා ඇගිල්ලෙන් මෑ ඇටේ ටියුන් කරනවා වගේ. කෙල්ලගේ විරෝධයක් නැති වුනත් කෙදිරිගගා එපා කිව්වත් ඇගිලි සැපට කෙල්ලගේ යටි හිත කැමතියි වගේ. අංජලී හිතුවා හරියට හරි. වේළු අත් වලින් කකුල් පළල් කරපු සැනින් එකිගේ දෙපා තවත් පලල් වුනා. වේළුගේ අතත් මේසේ යටින් ඉස්සරහට පස්සට යන්නත් ගත්තා. දැන් නම් වේළු ඇගිලි දෙකක්ම හුත්තට බස්සලා වගේ. වේළු ඈව ඇගේ පාලනයටම අරගෙන අවසාන බව පෙනුනා. උගේ දිවත් පුක් පලු දෙක අතරින් පහලට යනවා. දිව කරකවන විදිහට නම් පුකේ හිල දිවෙන් හාරනවා. කෙල්ලගේ කෙදිරිල්ල නම් ටිකක් වැඩිවුනා. පුකේ හිලටයි ෆින්ගර් ෆක් එකටයි වෙන්න ඇති. කෙල්ලත් අංජලී හිටපු ජෙනේලේ පැත්තට වෙන්න තිබ්බ කකුලත් උස්සලා ලග තිබ්බ පුටුව උඩින් තිබ්බා. වේළුගෙන් කිසිම බලපෑමක් නැතුව. දැන් නම් අංජලීට වේළුගේ රිංගර් පක් එක හොදට පේනවා. ඌගේ ඇගිළි දෙකත් ඇතුලට එළියට යන්නේ ගිණිකයා වගේ. වේළුගේ අත දිගේ ජුසුත් බේරෙනවා. වේළු තවත් පහත් වුනා. ඌගේ ඇගිලි පක් එකත් නැවතුනා. වේළු කෙල්ලගේ හුත්තට කට තියලා උරාගෙන යන සද්දේ චූස් චූස් ගාද්දී අංජලීගේ අතත් නොදැනීම කොට කලිසම උඩින් හුත්තට ගියා. ඒත් ඈ අනිත් අතින් පොන් එකේ කැමරාව පහලට දැම්මේ නම් නෑ. වේළු දිහාවටයි කෙල්ල දිහාවටයි දික්කරගෙනම හිටියා. ඌත් හුත්ත උර උරා දිවත් හුතු තොල් මැදින් ඉස්සරහට පස්සට යවනවා වගේ. කෙල්ලගේ කෙදිරිලි තවත් වේගවත් වුනා. "අ..ආ.. වේ.. ළූ... අනේ.. බෑ.. හේ... හේ. හ්.. අනේ....ඒ..ඒ.. ආහ්.. ආහ්.... හ්.. ආහ්.. හ්.. ආහ්.. වේ..ළූ.. අනේ.. හ්.. .. ත..ව.. උ..ර.. පන් ආහ්.. හ්.. හ්.. හ්.. ආහ්..හ්.. ෆා..ස්..ට්.. වේලූ.. ආහ්.. ෆා..ස්..ට් අශ්..අශ්.හ්... ආහ්.. හ්..හ්..ම්ස්..ම්න්" කෙල්ල නම් දැන් හොදටම මොල් වෙලා. දීපු පිංගර් පක් එකටයි උරපු ඉරිල්ලටයි මොල් නොවෙනවා නම් පුදුමයි. එහෙම නම් ඒක රබර් හුත්තක් වෙන්න ඕන. කෙල්ලට ගියාද කොහේද වේළුගේ මූනත් එක්ක දිලිසෙනවා හුතු කැරි වලට. වේළු නැගිටිනවත් එක්ක කෙල්ලත් කොන්ද කෙලින් කරගෙන වේළු පැත්තට හැරුනා. අම්මට හුකන්න කෙල්ල කවුදැයි අංජලීට කික් වුනේ එතකොට.

Your adventure doesn’t end here—explore upcoming chapters and fresh narratives on Walkatha9, where stories live and breathe. Join us as we reveal more of අංජලීගේ කතා​ව and other enthralling tales that await your discovery.