අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 56

අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 56 highlights Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

නිෂාධි මහාචාර්යවරයාගේ කාමරයට යන කොරිඩෝවේ දොර අරිනව එක්කම අංජලී අනිත් දොරෙන් මතුවුනා. කුමාර් හිටියෙත් නිෂාධිට ඉස්සරහින්. අංජලී ඇදලා හිටපු ඇදුම දැක්ක ගමන් කුමාර් දිහා බෙල්ල පහත් කරලා නිෂාධිට ඉබේටම බැලුනා. අංජලී ඇස් දෙකෙන් පෙන්නුවෙත් ඒක. කොල්ල කලිසමක් ජොකෙක් නෑද හිටියා නම් පොල්ල තප්පරේට එකසිය තිහටම නගීවී. ඒතරම්ම සරාගී ඇදුමක් ඈ ඇදගෙන හිටියේ. අනිවාර්යයෙන්ම සිරිල් මුදලාලිට සුපිරිම ෆන් එකක් දෙන්න ඇතැයි නිෂාධිට වැටහුනා. අංජලී හිටියෙත් ගොඩක් සතුටින් බව ඇගේ මුහුනෙන්ම පෙනුනා. ඈ කොල් එකක් දීල කියපු දේත් ඇගේ සිහියට ආවා. අංජලී බ්‍රා එකක් තියා ජංගියක්වත් ඇදලා හිටියෙත් නෑ. "මේ හුත්ති ලැස්ති වෙන්නේ මොකාටද" නිෂාධිට එහෙමත් ප්‍රශ්නයක් තිබ්බත් කුමාර්ගේ කතාවේ ඉතුරු ටික අහගන්න ලොකු ඕනකමක් තිබ්බා. ඈ කුමාර්ගේ උරහිස දෙපැත්තෙන්ම තල්ලු කරන් කාමරයට ගිහිල්ලා දොර වහගත්තා. "ඇත්ත කියනවා තමුසෙගේ මීෂද ලස්සන නැත්නම් මගේ යාළුව අංජලීද.." "මම ඉතින් දැකලා තියෙන්නේ මීෂ විතරයි නෙහ්.." "අනේ පලයන් යන්න උබ අංජලී දිහා කන්න වගේ බලාගෙන හිටියේ මොනවද අනික ගෑණියෙක් ලස්සනද කියන්න රෙදි ගලවන්නම ඕනද " ඒකට නම් කුමාර්ට උත්තර නෑ. "ඇත්තමයි ඔයාගේ යාළුව ලස්සනයි. එත් ..ඉතින් අර බඩ තඩියාගෙන් එයාට ඕන ෆන් එක නම් ලැබෙන්නේ නැතුව ඇති.." කොල්ල කියපු දේට නිෂාධිට හිත යටින් හිනා ගියා. ඒත් ඩිල්ඩෝව ගැන විස්තර දුන්නෙත් නිෂාධි. අල්ලපු කාමරයට ඈට එන්න ඕන උනෙත් සිරිල් මුදලාලි අංජලීට හුකන විදිය බලන්නනමයි. මොකද අංජලී කියපු කතා ඕෂධීට වගේම නිෂාධිත් ඇහුවේ ගොඩක් ආසාවෙන්. බලන්න බැරිවුනත් අහගෙන ඉන්න හරි පුලුවන්. "තමුසේ එහෙනම් මුදලාලි ගැන දන්නේ නෑ. තමුසේ අහලා තියෙන ද දස මහා යෝධයෝ ගැන. තමුසේ ඉන්නේ මාත් එක්ක නෙහ් රෑට ඇස් දෙකෙන්ම බලාගන්න පුලුවන් " නිෂාධි දිහා කුමාර් පුදුම වෙලා බලාගෙන හිටියා ඇත්තටම කුමාර් සහ වේළුත් කලින් නම් බය වුනේ සිරිල් මුදලාලිට නොවේ ජෝසප්ට. නිෂාධිගේ කතාවෙන් කුමාර් තවත් පුදුම වුනා. නිෂාධියි කුමාර් අතරෙයි කෙමෙන් වැඩෙන සම්බන්ධය එක්ක ඔවුන් තවත් ලන්වුනා. කුමාර්ට පොඩි කාලේ ඉදන් අම්ම තාත්තගේ සහෝදරයෙක්ගේ ආදරයක් සෙනෙහසක් ලැබිච්ච දරුවෙක් නොවේ. ඔහු ඉපදිලා වැඩි කාලයක් නොයාම ඔහුට මේ හැම දෙයක්ම අහිමිවෙලා තිබුනා. මහාචාර්යවරයා හැර ඔහුට ලග ඥාතියෙක් හිටියෙත් නෑ. නිෂාධී උරහිස් දෙකෙන් තල්ලු කරගෙන ගිහිල්ලා ඈ ඇඳෙන් වාඩිවුනා. ඔහු කතාව කියන්න පටන් ගත්තා. මහාචාර්යවරයා ආයෙමත් විඩියෝව ප්ලේ කරා. තම්බි රැවුල ඇදේ කොනෙන් වාඩිවෙනකොට මීෂා ඔහු දිහා බලාගෙන උඩුබැලි අතට පහලට රූටලා ගියා. ඔහුගේ එක අතක් ඇගේ දනහිසේ ඉදන් උඩට එද්දී ඌ කොන්දෙන් නැවුනා. ඌට කව වෙලා මීෂගේ මුහුනවත් පෙනුනේ නෑ. අනිවාර්යයෙන්ම කැමරාව සෙට් කරලා තිබුනේ ඇදත් එක්කම සිවිලිමේ. මහාචාර්යවරයා විඩියෝව දිහා බලන ගමන් කුමාර් දිහායි මිෂා දිහායි බැලුවා. කුමාර් පොඩි එකා වුනත් දිවේ තුඩින් සුපිරිම සුපිරි තොලක් මීෂට දෙන්න පටන් අරන්. ඇගේ කට වටේ දිව ගෙනියන ගමන් කට ඇතුලටත් දිව දාන්න පටන් අරන් දිවත් එක්කම උරනවා. මීෂත් ඔලුව දෙපැත්තට වන වනා ඔහුගේ දිවවටේ දිව ගෙනියනවා. මහාචාර්යවරයා විඩියෝව දිහාත් මීෂයි කුමාර් දිහායි බල බලා ඔහුගේ පොඩි පයිය මිරිකන්න පටන් ගත්තා. කොහොම වුනත් ඔහුගේ වැඩි අවදානය තිබුනේ විඩීයෝව නොවේ. ඔහු විඩියෝව කලින් බලපු බවට ඒක හොද සාක්ෂියක්. මීෂත් තම්බියගේ බෙල්ල වටේ අතදාගෙන බදාගෙන හිටියත් කරන්නේ මොනවදැයි පේන්නේ නෑ. ඌත් දාන්නේ තොලක් වුනන්. ඌගේ අත තුවායත් ඇදගෙන උඩට එන්නවා. ඈත් කකුල් තවත් පලල් කරා. අත යන විදිහට නම් පේන්නේ මීෂගේ ගල අතගගා තුවයත් අකුලන් උඩට යනවා. කලවෙන් තුන් කාලක් පෙනුනත් තම්බියගේ ඇගෙන් වැහිලා ඌගේ අත තියෙන තැන පේන්නේ නෑ. අනිවාර්යයෙන්ම ඌ මීෂගේ හුත්ත පොඩි කරනවා ඇති. මහාචාර්යවරයා නැගිටලා කුර්මගෙයි මීෂගෙයි තොල් ඉරිල්ල දිහා ආසාවෙන් එබි එබී බලන්න පටන් ගත්තා. මිෂත් කුමාර්ගේ දිවත් උරා උරා බොනවා. මහාචාර්යවරයා පහත්වෙලා ඔහුගේ පැත්තේ ඇදේ කකුලට ගැට ගහලා තිබ්බ මීෂගේ අත ලිහලා දැම්මා. අතේ මැණික් කටුවේ ගැට ගහපු පරවල් තිබුනත් ඈ කුර්මගේ තොලට හොදට වශීවෙලා වගේ තොලයි දිවයි දීගෙන හිටියා. ඇගේ අත පොඩි එකාගේ කෙස් අතරින් ගියත් ඔහුගේ අත විටින් විට ඇගේ තනේට ගහපු ක්ලිප් එකට විටින් විට ගෑවෙනවා. ඈට දැනෙන වේදනාවට ඇගේ මුනත් එක්ක ඇඹරිලා ගියා. මහාචාර්යවරයගේ වේවල ආයෙත් මේසෙට වැදුනා. "හුත්ති අර බලපන් තෝ තම්බි පකයගේ තොල උරන හැටි. කොයිතරම් ආශාවෙන්ද උරන්නේ අන්න එහෙම උරපන්.." ආයෙත් දෙන්නටම දෙක දෙක මාක් වුනා. ඒත් ඉතින් තම්බියා මීෂාගේ තොල උරන්නේ නිකන් නොවේ. ඇගේ හුත්ත අතගගා. හුත්තට ගහපු ක්ලිප් හින්දා අතගාන්න තියා අතතියන්නත් බෑ දැවිල්ලයි වේදනාවයි දැනෙනවා. ඒත් ඒක තමයි මහාචාර්යවරයගේ ආතල් එක. ඒත් කුමාට කිසිම හුත්තක් තේරුනේ නෑ. මහාචාර්යවරයා දෙන විධානෙටයි මිෂා කියන කියන දේයි කරනවා මිසක් ඔහුගේ හැගීමෙන්ම කරන දෙයක් වුනේ නෑ. මේක මීෂට දෙන දඩුවමක් බව නම් තේරුනා. අනික අන්තිමට වැදෙන වේවැල් පහරවල් ගැනත් මතක් වුනා. දැනටමත් දෙන්නට හය හය එකතු වෙලා. හොදම දේ මම් ඇන්ඩ් සන් විඩියෝ එකේ විදියටම කරන එක. කුමර් එබි එබී බලන මහාචාර්යවරයා දිහාත් හොර ඇහැ දාලා මීෂාගේ තනයක් හෙමින් මිරිකන්න ගත්තා. "එපා.. අනේ.. රිදෙනවා.." මීෂා අතින් කුමාව අල්ලගන්න හැදුවත් මහාචාර්යවරයා පැනලා ඇගේ අතින් අල්ලා ගත්තා. "මරු .. මරු.. කොල්ලෝ අන්න එහෙම මිරිකපන්.." කිලිප් එකත් තනේ මිරිකද්දී දැනෙන වේදනාවෙන් මීෂා කෑගැහුවත් මහාචාර්යවරයා ගොඩක් ආසාවෙන් කුමාර් දිහා බලාගෙන හිටියා. ඈ දගලන්න දගලන්න වේදනාවෙන් කැගැහුවත් මහාචාර්යවරයගේ හිත සතුටින් ඉපිලී ගියා. කුමාර් තනේ යටින් මිරික මිරික පැත්තෙන් දිවෙන් ලෙවකන්න ගත්තා. තනේ හෙලවෙද්දී මීෂා වේදනාවෙන් ඇඹරුනත් කුමාට මාර ෆන් එකක් දැනුනා. කුමාර් යටින් තනේ මිරික මිරික ක්ලික් එක ගහපු තන් පුඩුවේ එලියට නෙරපු කෑල්ලට දිවේ තුඩ තිබ්බා. මිෂට දැනුනු වේදනාවට ඈ කෑගහන්න පටන් ගත්තා. "කට වහපන් හුත්ති.. බලාපන් තම්බි පකයා තොගේ තනේ ලෙවකද්දි උබේ ඇස් නලියන හැටි.. පරට්ට බැල්ලී.." ඔහු කෑගහලා මේසෙට වැරෙන් වේවැල් පහරක් ගැහුවා. කුමාර් ඈ වේදනාවෙන් මුරිකෙද්දී තන පුඩුවට දිව තියලා තද කරන්න ගත්තා. මීෂගේ ඇස් අගින් කදුළු කඩාගෙන වැටෙනවා. මහාචාර්යවරයත් මීෂගේ හිස දෙපැත්තෙන් මේසේ කොන අල්ලාගෙන කොන්ද පහත් කරන් කුමාර් කරන දේ දිහා එබී එබී ආසාවෙන් බලන්න ගත්තා. කුමාර් ක්ලිප් එක යටින් තනේ තොල් වලින් ඇද ඇද උරනවා. කුමාගේ අනිත් අතින් ඇගේ අනිත් තනෙත් මිරිකෙනවා. මීෂා වේදනාවෙන් කෑගැහුවත් කුමාටවත් මහාචාර්යවරයා ටත් ගානක් වුනේ නෑ. ඈ වේදනාවෙන් ඇඹරී ඇඹරී මොර තියන්න ගත්තා. ඇගේ චූවෙන් එක වරම උඩින්ම විද්ද චූපාර ඇගේ කලව යටින් බිමට වැක්කෙරෙනවා. මහාචාර්යවරයට ඊටවඩා සතුටක් තිබුනෙම නෑ. ඔහු ඔලුව උඩට ඔලුව උස්සන ගමන්ම කුමාර් ආතල් දීපු තන්පුඩුවට ගහපු ක්ලිප් එකත් ගැලෙව්වා. "මරු.. මරු... කොල්ලෝ..." මහාචාර්යවරයා කියාගෙන කුමාර්ගේ දෙකක් කපන ගමන් මීෂට තවත් දෙකක් එකතු කරා. කූමාර්ට හොද කියන ගමන් මීෂට බනින්න ගත්තා. බැන්නෙත් නිකන් නොවේ තම්බියවත් ඈදගෙන. කුමාර් වැඩේ නැවාත්තුවේ නෑ. ක්ලිප් එකට රතුවෙලා ගිය ඇගේ තන් පුඩුව හෙමින් උරා බොන්න පටන් ගත්තා. මීෂට පුදුම සහනයක් වගේම කුමාර් තනේ උරන විදියට ලොකු අශාවකුත් දැනෙන්න ගත්තා. මහාචාර්යවරයා නිදහස් කරපු අතෙන් ඔහුගේ හිස කෙස් අතරින් ඇගිලිත් ගෙනිච්චා. කතාව අහන්න තියා මහාචාර්ය පත්මන් ජගතීශ්වරම් ගැන තිබ්බ භක්තිය නිෂාධිගේ හිතෙන් නැතිවෙලාම ගියා. "අද ඔය ගියේ මීෂා අක්කගේ නංගි හම්බවෙන්න.. අක්කෙන් ගන්න බැරිවෙච්ච පලිය නංගිගෙන් ගන්නයි හදන්නේ" කුමාර් කතාකරෙත් ලොකු හැගීමකින්. අනික මහාචාර්යවරයා ගහන්න හදන ඩබල් ගේම මොකක්ද යැයි නිෂාධිට තේරුනේ නෑ. එහෙන් මීෂාගේ නංගි හොයාගෙන යනවා මෙහෙන් ඈ ගැන ප්‍රොපෝෂල් ගේනවා. "දැන් මීෂා ඉන්නේ කොහේද " "වයරින් බාස්ගේ ගෙදර ඒ මිනිහත් බීල ඇවිල්ලා එයයිට ගහනවලු.. මාමගෙන් ගුටි කකා ඉන්න බැරි හින්දමයි වයරින් බාස් එක්ක පැනලා ගියේ. මට වඩා එයාගේ පස්සේ තුවාල වැඩියි" "එත් ඔයාට ගැහුවේ මොන වරදකටද" "කොළඹ ඉදන් මෙහේ එද්දී මීෂා අක්කයි මායි ගොඩක් කිට්ටු වුනා ඒක එයාට ඇල්ලුවේ නෑ. එයා පුළුවන් ඉක්මනට කොළඹ රස්සාවකට ගියොත් මාව එයා ලගට ගන්නවලු ඒත් මට 18 වෙනකම් ඉන්න වෙනවලු" කොහොම වුනත් නිෂාධිට තවත් දෙයක් තේරුනා. පැකල්ටියේ කොල්ලො ඈ සමග කුළුපඟ වෙන එකට මහාචාර්යවරයා කැමති නැති හේතුව නිෂාධි හොයාගත්තා. මීෂා එක්ක දාපු දික්කසාද නඩුවටත් ඔහුගේ ක්ලයන්ට් කෙනෙක් ඔහුට එරෙහිව දමාපු නඩුවකටත් පෙනී ඉන්නේ ඇගේ පියා. "එයා පලවෙනි දවසෙම මට වේවැල් පහරවල් අටක් ගැහුවා මීෂක්කට විසි දෙකක් ගැහුවා එවා මට ගහපු පහරවල් වගෙත් නොවේ වේවැල උඩට උස්සලම ගැහුවේ. එයා මට එපා වුනේ එදා තමයි '' නිෂාධි කොල්ල ලගට ඇදලා ගත්තා. කොහොම වුනත් ඔය ටික කිව්වෙත් නිෂාධිගේ බල කිරීමට මිසක් කුමාර්ගේ කැමැත්තෙන් නොවේ. ඒත් එදාට පහුවෙනිදා දේවල් කියන්න කුමාර් ගොඩක් ආශාවක් දැක්කුවා. නිෂාධී කුමාර් ලගට ඇදලා බඩවටේ අතදාලා කලිසම උඩින් පස්ස රවුමට අතගෑව. "තුවල වෙච්ච ඒවට ගාන්න ක්‍රිම් එකක් නැද්ද" "තියෙනවා මගේ පොත් මේසේ ලාච්චුවේ.. උදේයි හවසයි ගාන්න ඕන.. වේළු හැමදාම ගානවා " "එන්න මන් ගාන්නම්" කුමාර් නිෂාධි දිහා පොඩි වෙලාවක් බලාගෙන ඉදලා තුවායත් කරට දාගෙන නාන කාමරයට ගියා. කොහොමත් කුමාර්, වේලු ක්‍රිම් ගානවට වඩා නිෂාධි ලවා ගාගන්න එකට මෑන්ස් ගොඩක් කැමතියි. ලැබුච්ච චාන්ස් එකෙන් පලප්‍රයෝජනයක් ගන්න කුමාර් නාන කාමරයට ගිය ගමන් පොත් මේසේ ලගට පැන්නා. නාන කාමරය දිහා බල බල උඩ ලාච්චුව භාගෙටත් වඩා ඇරියා. වැදගත් යමක් නෑ. ක්‍රිම් එකයි තුවාල වේලෙන්න බෙහෙතුයි පැනඩෝල් කාඩ් එකකුයි පෙට්ටියක් ඇතුලේ තිබුනා. පන්චර් ස්ටේප්ලර් කටු පැකට් වගේ ඒවත් තිබ්බ. දෙවැනි ලාච්චුව ඇරියා. කොල්ල ගොඩක් ඉලෙක්ට්‍රොනික් ඉලෙක්ටිකල් වැඩ වලට උනන්දුවක් දක්වන බව පෙනුනා. "අංජලී ලාච්චු ඇරලා බලන්නයි කිව්වේ මොන හුත්තක්දැයි" හිත හිතා තුන්වෙනි ලාච්චුව භාගෙටත් වඩා ඇරිය. අම්මට හුකන්න ආපු කැරි ගද නිෂාධිගේ නහය කඩාගෙන ගියා. අවුස්ස අවුස්ස බලන්න දෙයක් තිබ්බේ නෑ මීෂාගේ ජංගි බව දැක්ක මොහොතෙම හිතාගත්තා. පොත අස්සේ එලියට පැනපු ලියුම් කවරේ එළියට අරන් එකින් එක පොටෝ බලාගෙන ගියා. අංජලී තරම් ලස්සන නැතත් ඇත්තටම ලස්සනයි. කොල්ල හුත්තට දිව තියාගෙන ඉන්න එක නම් මරු. උගේ දිලිසෙන ඇස් මුහුනේ හැගීම් මතුවෙවී පේනවා. මීෂා කොල්ලගේ ටොපා උරන ඉරිල්ලත් කොල්ලගේ පොටෝ එකට දෙවැනි නෑ. නිෂාධී පොටෝ ටිකයි බෙහෙත් දාපු පෙට්ටියයි එළියට අරන් ලාච්චු වහලා දැම්මා. අඹ ගහ ලග ගත්ත පොටෝ එක මේස උඩින් තියලා අනිත් පොටෝ පොත් අස්සේ ගැහුවා ඕන වෙලාවට ඇද ඇද ගන්න පුලුවන් විදියට. කොල්ල නාන කාමරෙන් එළියට ආවේ හොදට නාගෙන ටවල් එකකුත් ඉනේ දවටගෙන. ඒකා අපු ගමන්ම ලාච්චු ඉස්සරහ දන ගහගත්තා. නිෂාධිගේ කොට සාය කලවෙන් උඩටම ඉස්සිලා තිබ්බා. ඌට පොටෝ මතක් වුනේ නාද්දී. ඒත් ඌ යටම ලාච්චුව අරින්න ගියත් ඇරියේ නෑ. ඌ දන්නවා ඒක ඇරියොත් වෙන දේ. කුමාර් නැගිටින්න ලැස්තිවෙද්දියි නිෂාධිගේ ගල හොදට දැක්කේ. ඌත් කුපාඩි කමට නැගිට්ටෙත් නිෂාධිගේ ගලට උඩින් අතත් තියලා. "මොනවද හෙව්වේ.." නිෂාධිත් කුප්ප හිනාවක් දාගෙනම ඇහුවා. "මුකුත් නෑ.. මෙඩිසින් දාපු බොක්ස් එක " "ඇයි ඇස් පොට්ට වෙලාද මේසේ උඩ තියෙන්නේ මොනවද" "දැන් දැක්කේ" "අනේ පල.. පකෝ යන්න උබ හෙව්වේ මේකද" නිෂාධි පොටෝ එක යට කරපු පොත පැත්තකට කරා. කුමාර් බැලුවේ පොත් මේසේ දිහා නොවේ බිම. නිෂාධි ඌට පේන්නම එකින් එක පොටෝ මේස උඩින් තිබ්බා. ඌ මුකුත් නොකියාම බිම බලා ගත්තා. "එදා ඒ සිද්දියෙන් පස්සේ වෙච්ච දේවල් මේ මම කොළඹ ගියාට පස්සේ තමයි නාකියා වයරින් කරන්න ආවේ " කොල්ල එක්ක මීෂා මොනවගේ සම්බන්ධකමක් පැවැත්වුවාද යන්න නිෂාධි තේරුම් ගත්තා. කුමාර් කියන විදිහට මහාචාර්යවරයාගේ පොල්ල ලොකු වුනාට පස්සේ අගල් දෙකක් දෙකාමාරක් ඇති. කටේ හත් අට පාරක් උරපු ගමන් බඩු යනවා හුත්තට දාල විනාඩියක් දෙකක් ඇතුල්ලුවත් ඇති. මේ වගේ තරුණ කෙල්ලෙක් පේරා වලදී කොන කපාපු එකෙක්, යාපනේදී කුමාවත්, කුමාර් කොළඹ ගියාට පස්සේ නාකි බාසත්, හොයාගෙන යන එක පුදුමයක් නොවේ. කොහොම වුනත් අවුරුදු දාහතරේ පහලොවේ කොල්ලෙකුට මේවගේ පොල්ලක් තියෙනව නම් ඕන කෙල්ලෙක් කැමතියි. කොල්ලට දහ අට දහනමය විස්ස වෙද්දී පොල්ලත් චන්නගේ පොල්ලට දෙවැනි වෙන එකක් නම් නෑ. නිෂාධී ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගෙන ඉන්න කොල්ලගේ උරහිසින් තල්ලු කරගෙනම ඇද ලගට ගියා අනිත් අතින් බෙහෙත් පෙට්ටියත් අරන්. ඇදේ වාඩි වෙනගමන් කුමාර් ඇදලා හිටපු තුවාය ගලවල පුටුව උඩට දැම්මා. පස්සට නෙරා ගිය කුමාර්ගේ පුක කොලු කාරයෙක් දැක්කොත් පලන්නම හිතෙන පුකක්. කොළඹ ඉද්දී ඉද හිටලා නවලෝකෙදි එහෙම නැත්නම් ජෙනරල් එකේදි එහෙම නැත්නනම් ඩඩන්ස් එකේදී දැක්කත් කුමාර් කවදාවත් කොල්ලෝ එක්ක ඉන්නවා දැකලත් නෑ. කොහේදි දැක්කත් ටොක්කක් ඇනලා හරි නැත්නම් කන හරි මිරිකලා ගියත් කුමාර් හිනාවෙනවා මිසක් මුකුත් වැඩිය කතා කරලත් නෑ. හැබැයි ඉතින් ඔය සයිලන්ස් එකේ ඉන්න උන් තරම් කුපාඩියෝ තවත් නෑ. මේ පේන්නේ නෑ. නිෂාධි කුමාර්ගේ පුක වටේ කලවත් එක්ක චුට්ටක් පහලට අතගාගෙන එල්ලිලා තියෙන ඇටදෙකත් හිමීට අතගෑව. " සනීපද..." නිෂාධී ඇට දෙක අල්ලට ගෙන හිමින් අතගගා කුමාර් තවත් ලගට ගත්තා. ඌත් නිෂාධි දිහා බලාගෙන ඉන්නවා මිසක් මුකුත්ම කියන්නෙත් නෑ. ඇයත් ඇට දෙක අතගගා හිටපු අතින්ම කලවා දෙක අස්සෙන් අතදාල පොල්ල අල්ලට ගත්තා. කොල්ල පොල්ල නම් පට්ට පිරිසිදුවට තියාගෙන ඉන්නවා. චන්නගේ වගේ නහර එළියට පැනලා නැතිවුනත් ලාවට ලාවට ටික ටික මතුවෙනවා. නිෂාධී කොල්ලගේ මුහුන දිහා බලාගෙන උඩු හම පස්සට කරා. අනිවාර්යයෙන්ම මීෂා එක්ක හුකද්දී නූල කැඩෙන්න ඇති. රතුම රතු පාටට දිලිසෙන ටොපාගේ මුදුන ඇගිලි තුඩින් එහෙට මෙහේට කරද්දී කූමාර් තවත් ඇයට තුරුල් වුනා. " මොකෝ " කොල්ල මොනවා හරි කියන්න හැදුවත් ආයෙත් නවත්තගෙන නිෂාධී දිහාවට හැරුනා. "මොකෝ.. අක්කේ.. ගෑවේ.." කුමාර් මුලදී මොන විදිහට ආමන්ත්‍රණය කරත් අවසානයේ අක්කේ යැයි කියන තත්වෙට කිට්ටු වෙලා තිබුනා. ඒකට නම් නිෂාධිත් කැමතියි. "නෑ.. නිකන්..." "තෙපරබාන්නේ නැතුව කියපන් " නිෂාධි කොල්ලගේ පයියා මිරිකලාම ඇහුවා. "මම..ත්.. ආ..ස..යි " "තමුසේ ඉතින් මොනවටද ආස නැත්තේ.." "කියනවා.." "ඔයා මාත් එක්ක තරඟ වෙන්නේ නැද්ද මාමට මාමට කියන්නේ නැත්නම්.." කලින් කොල්ලට සැරදාපු හින්දා ඌ අරහෙන් මෙහෙන් අතපත ගාන්න බයයි. අනික ඉතින් ලැබෙන දේත් නැතිවෙන වැඩක් යැයි පොඩි සැකේකුත් ඇති. කොල්ල කියන්න හදන්නේ මොකක්දැයි නිසාධිට තේරුනෙත් නෑ. පොඩි සැකයක් දැනුනා. ඌටත් හුත්ත හරි තනේ හරි අතගාන්න ඕන වෙලා දැයි දන්නේ නෑ. කුමාර් තරහ කරගෙනත් බෑ. මුලදී මහාචාර්යයවරයට නිෂාධි කැමති වුනත් දැන්නම් තිත්ත වහකදුරු වුනා. මහාචාර්යවරයගෙන් ගැලවෙන්න නම් කුමාර්ගේ සපෝට් එක ඕන. ඒක නිකන් ගන්නත් බෑ. ඒකට වෙනම පැලැනක් ගහන්න ඕන. කුමාර් ඉල්ලන දේ නුදුන්නොත් ඌගේන් කිසි සපෝට් එකක් නැතිවෙනවා. ඒත් ඉතිං රෙස්පට් එකත් තියාගන්න ඕන.

This section develops the story with Sinhalawalkatha in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

"ඉස්සෙල්ල කියනවකෝ බලන්න.." නිෂාධි කොල්ලගේ නැගපු පොල්ල හිමින් උඩටට පහලට කරා. "මන් ආසයි.. ඔයාගේ. තනේ. බලන්න.." කුමාර් එකනම් කිව්වේ තටමලා තටමලා හරි අමාරුවෙන්. "දැන් තමුසෙට පේන්නේ මාව මීෂා වගේද" නිෂාධි සැරෙනුත් නොවෙන ඒත් හුරතල් වචන වලිනුත් නොවෙන විදියට ඇහුවා. ඒත් ඇහුවෙත් හිමින්. "අනේ.. නෑ.. ඔයා ගොඩක් සුදුයි නෙහ්.. ඔයාගේ තනේ සුද්දියක් වගේ ඇති.." "ඇයි ඕයි තමුසේ කලින් බැලුවේ.. තනේ නොවේද " "එහෙම නොවේ අනේ.. දැකපු හින්දනෙහ් ආස හිතුනේ.." නිෂාධි අතේ ගහන එක නම් නැවැත්තුවේ නම් නෑ. ඒත් හයියෙන් ගැහුවෙත් නෑ. කොල්ලට තේරුනා නිෂාධිගේ අකැමැත්තක් නැති විත්තිය. අනික නිෂාධි අතේ ගහන්නෙත් මාර ආසාවෙන් බවත් තේරුනා. කුමාර් සම්පුර්ණයෙන්ම නිෂාධි ඉන්න පැත්තට හැරුනා. ඇගේ කටයි ටොපයි අතර පරතරේ අගලක් තිබුනේ නෑ. ඇයත් කුමාගේ ඇස් දිහා බලාගෙන හෙමින් අතේ ගහපු හින්දා ඒක එච්චර ගානක් වුනෙත් නෑ. ඇත්තටම දැක්කෙත් නෑ. කුමාර් වේව්ලන ඇගිලිවලින් නිෂාධි දිහා බල බලා කොට බ්ලවුස් එකේ උඩ බොත්තම ලිහුවා. අවුලක් නෑ. ඇගේ කිසි විරෝධයක් නෑ. ඈත් අතේ ගැහිල්ල නවත්තලා කොල්ලගේ පුක් පලු දෙක මිරිකන්න ගත්තා. කුමාර් දෙවැනි බොත්තමත් ලිහුවා. දැන්නම් එකට තදවෙච්ච තන්දෙකේ කානුවත් පේනවා. උඩ බොත්තම් දෙකම අතේ දුරින් තිබුනත් වාඩිවෙලා හිටපු නිෂාධිගේ ඊලග බොත්තම ලිහන්න නම් කුමාර් පොඩ්ඩක් නැවුනා. කුමාරගේ ටොපා ඇගේ තොල් දෙක අතරට හිරවුනා. නිෂාධි එතකොට හිටියෙත් ඇවිලීගෙන එන මෝලෙත්. ජංගියත් තෙත් වෙලා. ඇගේ තොල් දෙක අතරින්ම ටොපා කට ඇතුලටම ගියා. ටොපා කට ඇතුලට දා ගත්තේ ඇගේ ආසාවට යැයි කුමාට හිතුනා. ඔහු තවත් පුක තදකරා. බ්ලවුස් එකේ බොත්තම් ගැලැවිල්ලත් අමතක වෙලා. කුමාර්ගේ ටොපාව කට ඇතුලට දාගෙන උරන්න ලොකු ආසාවකුත් තිබුනා. ඇගේ කම්මුල් චූස් ගාගෙනම ඇකිලුනා. කුමාර් ඇගේ කම්මුල් දෙපැත්තෙන් අල්ලන් හෙමින් කන්පෙති අතගාන්න ගත්තා මහ එකෙක් වගේ. කුමාර්ගේ පොඩි ඇගිලි වලින් කන්පෙති අතගාද්දී මාර ෆීලින් එකක් දැනුනා. නිෂාධිත් ටොපාව තොල් වලින් තද කරගත්තා. ඒකත් පුක තවත් තද කරා. පොල්ලෙන් භාගෙටත් වඩා කට ඇතුලේ. කුමාර් පුක පද්ද පද්ද ගහන්න ගත්තේ පලපුරුදු වැඩ කාරයෙක් වගේ. හිමින් හිමින් පොල්ල කිහිප පාරක් උගුර ලගටම බැස්සුවා. ඇත්තටම කටේ ගැහුවා. නිෂධිත් ආශාවෙන් තොල් තද කරගත්තා. කුමාර් කම්මුලේ දෙපැත්තටම විටින් විට කිහිප පහරක් ගහලා පොල්ල එළියට ඇදලා ආයෙත් නිෂාධිගේ කටේ එබුවා. කලින් වගේ නොවේ උගුරටම එබුවා. එක පාරක් නොවේ දෙවතාවක්ම ඔබලා තුන්වෙනි වතාව ඔබාගෙනම හිටියා. උගුරටම හිරකරපු පාර හුස්ම ගන්න බැරි වෙන්නම පතුලටම එබුනා. ඈත් පුක මිරිකා කුමාර්ගේ ගල් දෙකට ගහගෙන ගියත් කොන්ඩෙන් අල්ලගත්ත දෑත් තදින්ම අල්ලාගෙන පොල්ල කටේම ඔබාගෙන හිටියා. අම්මට හුකන්න විදපු කැරි පාර. දෙතුන් වතාවකට විද්දත් ඌ පොල්ල ගත්තේ අන්තිම බිංදුවත් නිෂාධිගේ උගුරටම හලාලා. ඇගේ ඇස් දෙකත් රතුවෙලා කදුළුත් එලියට පැන්න. ඈත් කැහැ කැහැම රිදෙන්නම පුක ඇඹරුවා. " ආව්..... රිදෙනවා.. තුවාලේ උඩින්මයි ඇල්ලුවේ.." "කට්ටයා... තනේ බලන්න කියලා මොකක්ද ඒ කරපු කැරි වැඩේ.." නිෂාධි කුමාර් පස්සට තල්ලු කරා. හරියට වරද කුමාර්ගේ පිට පටවන්න. "මම මොකක්ද කරේ.. ඔයාට නෙහ්.. ඕන උනේ.. පයිය උරන්න.." "අනේ පල යන්න ඕක උරන්න මට උවමනාවක් නෑ.. තනේ බලන්න ඕන කියලා කටේ එබුවේ තමුසේනෙහ්" ඇත්තට ඌත් එක්ක වාද කරොත් වෙන්නේ තවත් නෝන්ඩි වෙන්න. "මෙන්න මෙහෙ වර බෙහෙත් ගාන්න.." එත් කුමාර් පස්ස ඈ දිහාවට හැරෙව්වේ නෑ. නිෂාධිගේ ගල් දෙකෙන් අල්ලාගෙන ඈ ඉස්සරහ දන ගහලා උකුලේ ඔලුව තියාගත්තා. "අනේ.. මගෙන් වරදක් උනානම් සමාවෙන්න අක්කියෝ.. මට මීෂා වගේ ඔයා නැති කරගන්න බෑ. මට පෙනුනේ ඔයා මීෂා වගේ. එයා පට්ට ආසයි පොල්ල උගුරටම ඔබාගන්න. මට මෙහෙම හැම දෙයක්ම ඉගැන්නුවේ එයා " එක නම් ඇත්ත වෙන්න ඕන. හරියට හුකන්නවත් නොදන්න අවුරුදු පහලොවේ කොල්ලෙක් මොහෙම සැපක් දෙන්න නම් කවුරු හරි උගන්නන්නම ඕන. නිෂාධි මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. කොල්ලගේ ඔලුව අතගෑව. "නැගිටිනවා මේ බෙහෙත් ටික ගාන්න..'' කුමාර් කියන සුනංගුවෙන් නැගිට්ටා. කීකරු ගෝලයෙක් වගේ. ඌගේ පුකේ තුවාල නොතිබුනත් රතුපාට රෝස පාට හම ගිය තැන් කිහිපයක්ම තිබුනා. ඇයත් බෙහෙත් ටික ගාල ඈම තුවාය ඇදලා කුමාර්ගේ ඇගට දැම්මා. ඒත් එක්කම වගේ පහළින් වේළුට කිහිප විටක්ම අංජලී කතාකරන හඩත් ඇහුනා. "පලයන් පොඩ්ඩක් බලපන් අංජලී අක්කා ආයෙත් උඩට එන්න වගේ " "අපෝ.. එයා කොච්චර ලස්සන වුනත් ගිණි බෝම්බයක් නෙහ්..'' කියාගෙනම අල්මාරියෙන් සෝටක් අරන් ඇදගත්තා. ඒක ලෑස්ති වෙද්දී බැරියෙයි. කොහොම වුනත් චන්න එක්කවත් එකට ඉන්නවට යටි හිතින් අකැමැති විත්තිය නිෂාධි දන්නවා. ආයෙත් වතාවක් අහුවුනොත් ඒකත් ඇති මාසෙකට තරහ වෙන්න. නිෂාධි දොර යන්තම් ඇරැලා බැලුවේ ඒකයි. කුස්සිය පැත්තට ගියත් ආයෙත් ආවේ නෑ. වේළු හොයන්න ඇත්තේ කඩේ යවන්න වෙන්න ඇති. වේළුගේ කෑම කටේ තියන්නවත් බැරි බව දෙතුන් වතාවක්ම කිව්වත් මතකයි. නිෂාධී දොරත් වහලා කුමාර් දිහාවට හැරුනා. ඒකා එතකොටත් හැඩ වෙනවා පහලට යන්න. "අක්කා.. මීෂාක්ක මගෙන් උදව්වක් ඉල්ලනවා.. ඒත් මට දෙන්න විදියක් නෑ.." "උදව්වක්.. මොන උදව්වක්ද.." "මෙහෙමයි එයා ඉල්ලන උදව්ව මට දෙන්න පුළුවන් එත් ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා" "හරි ඉතිං කියපන්කෝ උදව්ව" හැම පොඩි එකෙක් වගේම කුමාරුත් කෙලින්ම ප්‍රශ්නය අහන්නේ නැතුව වටෙන් යනවා. වැල්වටාරම් ඔක්කොම කියලා ප්‍රන්නේ අහන්නේ. "හෙට මිෂක්කට ඉන්ටර්විවි එකක් එයාට සල්ලි වගයක් දෙන්න ඕන මට යන්න විදියක් නෑ. මාමා මට එලියට යන එක තහනම් කරලා ගිය ගමන් වේළු කේලම කියනවා '' ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍ය ආයතනයක සහකාර කළමනාකරුවෙක් විදියට ඉන්ටවිවි එකකට මීෂට සම්මුඛ පරීක්ෂණයයට කැදවලා තිබුනා. මාධ්‍ය ආයතනයේ නම අහපු ගමන් නිෂාධිට පොඩි හිනාවක් ගියා. මොකද ඒකේ නීතිමය කටයුතු ඔක්කොම බාරදෙන්නේ විජේසිරිට හින්දා. "දැන් මොකක්ද මගෙන් කෙරෙන්න ඕන " "ඔයාගේ වැඩකට මාත් එක්ක ටවුමට යන්න ඕන කිව්ව නම් හොදටම ඇති " "දැන් වෙලාව කීයද මේ වෙලාවේ කොහොමද ටවුමට යන්නේ" "එයා එනවා කිව්වනෙහ් ආපු නැති හින්දා ගිහිල්ලා දෙන්න හැදුවේ " "ඇයි මීෂගේ පොන් එක වැඩ කරන්නේ නැද්ද" "කාඩ් එකක්වත් දාගන්න සල්ලි නැතුව ඇති.." කොහොම වුනත් ඇත්තටම මේ වෙලාවේ කාගේ හරි උදව්වක් මීෂට ඕන වෙලා තිබුනා. මොකද මේක එයාගේ ජිවිතේ ර්ටනින් පොයින්ට් එකක් වෙලා තිබුනා. එයාගේ විතරක් නොවේ කුමාගේ ජීවිතේත්. "හරි මන් උදව් කරන්නම් දැන් කොහේද ඔය මීෂා ඉන්නේ.." "කලපුව පැත්තේ මුඩුක්කු පේලියේ.." ඇදිරි වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙන වෙලාවේ පලයන්කෝ මුඩුක්කු ගානේ. නිෂාධිගේ කීමට කූමාර් ආයෙත් කෝල් කරා. ඒත් කිසිම ප්‍රතිචාරයක් නෑ. "හරි එහෙනම් ලෑස්ති වෙනවකෝ " කොල්ලගේ ඉහේ මලක් පිපිලා වගේ. කියන සුනන්ගුවෙන් ලෑස්තිවෙන්න ගත්තා. නිෂාධිත් ඇදුම් බෑග් එක ඇදලා ටී සට් එකකුයි ඩෙනිමකුයි ඇදලා ගත්තා. ඇදගෙන හිටපු බ්ලවුස් එක ගලවන්න යද්දියි මතක් වුනේ කුමාර් කලින් කරන්න ගියපු වැඩේ. ඌ ඇරපු බොත්තම් දෙක තාම එහෙම්මමයි. නිෂාධි ඉතිරි බොත්තම් ටික පන්නගෙන ගියා. ඒත් කුමාර්ගේ ඇස් තිබුනේ වෙන දිහාවක නොවේ බොත්තමෙන් බොත්තම විවරවෙන බ්ලවුස් එක දිහා. නිෂාධි ඒත් ගනන් ගත්තේ නෑ. මොකද ඒක කලින් දැක්කනෙහ්. ඇයත් අනිත් පැත්ත හැරිලා බ්ලවුස් එක්ක පන්නලා දැම්මා. " අක්කා.. " "මොකෝ.." බිත්තිය දිහාවට හැරිලා හිටපු නිෂාධි කුමාර් දැක්කෙත් නෑ. කුමාර් කලිසම දාගෙනම නිෂාධි පිටිපස්සේ බව ඈ දන්නෙත් නෑ. "චුට්ටක් පෙන්න නවකෝ.." කුමාර් ඇගේ කනටම ලන්වෙලා ඇහුවේ හරිම බයාදු විදිහට. "තමුසෙට ඔක්කොම අමතකයි ගෑණියෙක්ගේ තනයක් දැක්කාම " "අනේ.. නෑ.. ගෑණු වෙනයි. ඔයා වෙනයි. නෙහ්.. ඔයාගේ තන්දෙකට මන් ගොඩක් ආසයි.." ඒකගේ අඩවැඩියාවටම නිෂාධී කුමාර් දිහාවට හැරුනා. කුමාර්ගේ ඇස් දිලිසෙනවා. අමුතු දෙයක් බලනවා වගේ නිෂාධිගේ බ්‍රා එක දිහාවේ බලාගෙන හිටියා. අහන්නෙවත් නැතුවම ඌගේ එක අතක් බ්‍රා එක උඩින් තෙරපෙද්දී අනිත් අතත් අනිත් තනේ උඩට ආවා. ඌත් ස්පොන්ජ් එකක් මිරිකනවා වගේ තන්දෙකම මිරිකන්නත් ගත්තා. නිෂාධි එපා කිව්වෙත් නෑ. මොකද තන්මිරිකිල්ලේ සියලුම ශිල්ප කූමාර් දැනගෙන හිටියා. හැම දෙයක්ම මීෂා ගුරු මුෂ්ටියක් නැතුවම කුමාට උගන්වලාද කොහේද. කුමාර්ගේ දෑත් කිහිලි යටින් පිටපැත්තට යනවා වගේ දැනුනත් නිෂාධි මෝහනය වෙලා වගේ. පස්සේ හක් එකත් පැන්නුනා. බ්‍රා කප් කුමාර්ගේ දෑතින් උඩට ඉස්සුනා. "අම්මා.. ඇත්තටම ලස්සනයි අක්කා.." "දැන් පරක්කු නැද්ද " තන්පුඩු උල්වෙලා තිබ්බත් පොහොට්ටු දෙකක් වගේ ලස්සනට තිබ්බා. ලී තරප්පු පෙල දිගේ කවුරු හෝ එන හඩක් ලාවට නිෂාධිට ඇහුනා.

The ending reinforces Wela Katha New without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.