අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 61

අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 61 highlights Sinhala Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

දර්ශිකාගෙන් බේරිලා පාන්දරම පැලට ආවත් හිතට හරි නෑ. අංජලීට ලොකු වරදක් කරා යැයි හැගීම හිතට දැනුනා. අනිත් පැත්තෙන් දර්ශිකාගෙන් බේරුමක් නෑ. හොදමදේ අංජලීව හොයාගෙන යන එක මිස වෙන දෙයක් නොවේ. දර්ශිකා හින්දා අංජලීගේ ආදරය සුරාජ්ට හොදට දැනුනා. ඈ එන්න එපා කියද්දීත් යාපනයේ යන්න තීරණය කරේ තවත් අංජලීගෙන් ඈත් වෙලා ඉන්නම බැරිහින්දා. බස් එක යාපනයට එනකොට පාන්දර පහමාර විතර වුනා. සුරාජ් අංජලීට කෝල් එක අරන් ඇගේ උපදෙස් අනුව ස්ටේෂන් එකට ගියා ෆැලැට් පෝම් ටිකට් එකක් අරන්. තැනින් තැන තිබ්බ දිග ලී බංකුවකින් වාඩිවුනා. පට්ට බඩගින්නකුයි තද නිදිමතකුයි දැනුනත් ඇස් දෙක තිබුනෙම ස්ටේෂන් එක ඇතුලට එන මිනිස්සු දිහාමයි. අංජලී ස්ටේෂන් එකට එද්දී එකපාරටම සුරාජ්ව නොදැක්කත් ලී බංකුවක වාඩිවෙලා ඉන්න සුරාජ් දැක්ක ගමන් හිතට ලොකු හැගීමක් දැනුනා. ඒ චුට්ට වෙලාවට සුරාජ්ට බංකුව උඩම නින්ද ගිහිල්ලා. බංකුවේ හිටියෙත් සුරාජ් විතරයි. "චූටි.. මහත්තයෝ.." අංජලී ඔහු ලගින්ම බංකුවේ වාඩිවෙලා බෙල්ල වටේ අත දාල සුරාජ්ව තුරුල් කරගත්තා. ගොඩක් ආදරෙන්. "ඒ චුට්ටට නින්දකුත් ගියා '' "යමු.. ඉතිං.." අංජලී නම් හිටියේ ගොඩක් සංතෝෂයෙන්. දැන් දැන් සුරාජ්ට තමන්ව නොදැක ඉන්න බැහැයි ඈට හිතෙන්න ගත්තා. ඔහු කෙරෙහි පුදුම ආදරයක් හිතට දැනෙනවා. පිට පැත්තේ එල්ල ගත්ත චූටි බෑග් එකක් හැර වෙන කිසි දෙයක් ඔහු ලග තිබුනේ නෑ. "අද අපි යන්න ඕන මට කරන්න කොළඹ වැඩ ගොඩක් තියෙනවා ඇතිමලේ යන්න තව දවස් දෙකක්වත් යාවි " "මට හිතෙන්නේ නෑ ආපහු ඇතිමලේ යන්න මට ඔයා ලගට වෙලාම ඉන්න ඕන " නොදැක හිටියේ දවස් කිහිපයයි. "අනේ.. ඉතින් එහෙම කරන්නේ කොහොමද .. ලොකු අක්කටයි පොඩි අක්කටයි මේක කියනකම් ඉවසන්න දහ අට ලබන්න තව මාස කිහිපයයි නෙහ් " "මට බෑ ගමේ ඉන්න.. මට ඕන ඔයා ලගටම වෙලා ඉන්න " "හරි ඉතිං මාත් එක්ක එහෙනම් යමු " "මට බෑ ආපහු ගමට යන්න" සුරාජ් පොඩි එකෙක් වගේ කියවන්න ගත්තා. සුරාජ් කැමැතිම වුනේම නෑ ආයෙත් ගමට යන්න. ගමේ ගියොත් දර්ශීකාගෙන් දැන් නම් බේරිල්ලක් නෑ. මේ අප‍්‍රංශය අංජලීට හරියට තේරුම් ගන්න බැරිවුනා. "නොදැක ඉන්න බැරි තරමට මෙච්චර ආදරයක්" අංජලීට සුරාජ්ව අල්ලාගෙන ගිලින්න හිතුනා. කොහොම වුනත් ඇගේ ජිවිතේ ලබපු ලොකුම ජයග්‍රහණය සුරාජ් යැයි ඈට හිතෙන්න ගත්තා. මහාචාර්ය පද්මන් ජෙගතීශ්වරම්ගේ නිවසට ඇතුල් වෙද්දී නිෂාධි තනියම අඹ ගහ යට බංකුවේ වාඩිවෙලා ලොකු කල්පනාවක. සුරාජ්වයි අංජලීවයි ලගට එනකම් දැක්කෙත් නෑ. මේ ඉන්නේ සුරාජ් යැයි නිෂාධිට හිතා ගන්නවත් බෑ. කලින් ස්පිරිතාලෙදි දැක්ක කොල්ලයි දැන් සුරාජුයි කොයිතරම් වෙනස් වෙලාද. තව අවුරුදු කිහිපයකින් අනිවාර්යයෙන්ම විජය වගේ වේවි යැයි බැලූ බැල්මටම පෙනුනා. "මොකෝ අවුලෙන් වගේ" "..." කලින් දවසේ රෑ වෙච්ච සීන් එකෙන් පස්සෙ නිෂාධි ඉන්නේ ෆුල් අවුලෙන්. "ඉදපන්කෝ චූටි මහත්තයට චුට්ටක් නිදාගන්න ලෑස්ති කරලා එන්නම්" අංජලී සුරාජ්ගේ කරට අතදාගෙනම ගෙට යන දිහා නිෂාධි බලාගෙනම හිටියා. පොඩි ඉරිසියාවකුත් හිතට නොදැනුනාත් නොවේ. ඒත් ඉතිං පහුගිය කාලේ අංජලී හිටපු හැටි නිෂාධිට ආයෙත් කල්පනා වුනා. සුරාජ් අංජලීව හොයාගෙන යාපනේට ආවත් චන්නගෙන් කෝල් එකක්වත් නොතිබිච්ච එකකට හිතට දුකකුත් දැනුනා. සුරාජ් ඇවිත් තිබුනෙත් තවත් අමතර ඇදුමක් බෑග් එකට ඔබාගෙන. ඒකත් අංජලී අරන් දුන්න ඩෙනිමයි ටී සට් එකකුයි. අලුත් බොක්ස් ජොකෙකුත් ඇදුම් අස්සේ තිබුනා. ඒ හැර ගෙදරට අදින්න සෝටක් වත් තිබුනේ නෑ. අංජලී බෑග් එක ඇරලා ඇගේ සෝටක් ගන්න ලැස්ති වුනත් ඊයේ හවස ඇදලා හෝදන්න දාපු සෝට අරන් නාන කාමරයට ගියා. "අනේ.. චුටි මහත්තයෝ ඕක ඊයේ මන් ඇදපු එක " "ඉතින් අද මන් අදින්නම් " අංජලී ටවල් එක අරගන්න ඇදුම් වැට දිහාවට හැරුනා. කලින් හොදට වැහිලා තිබ්බ නාන කාමරයේ දොර ඒ තප්පරේට දෙකට අඩවල් වුනේ කොහොමද. හුළඟක් එන්න විදියකුත් නෑ. නිෂාධිත් අඹගහ යට. අහන්න දෙයක් නෑ ෂුවර් එකට කුමාර් ඇහැ දාගෙන ඉන්න ඇති. "චූටි මහත්තයා ඔයා වොෂ් එකක් දාගන්න මන් ටවල් එක අරන් එන්නම් " සුරාජ් නාන කාමරයට ගියාට පස්සේ අංජලී කුමාර්ගේ කාමරයට ගියා. හොරෙන් බලපු එකට හොදට දෙකක් කියන්න හිතාගෙනමයි ගියේ. කුමාර් හිටියේ ඌගේ මේසේට ඔලුව ගහන්. " තමුසේ ඇයි දොර අස්සෙන් එබි එබී බැලුවේ" අංජලී ටිකක් සැරෙන් ඇහුවා. උගේ උරහිස් ගැස්සි ගැස්සී පහත්වෙන හැටි අංජලී දැක්කේ තවත් චුට්ට වෙලාවකට පස්සේ. "මූ.. අඩනවා.." සැකේට ඈ කුමාර්ගේ නිකටෙන් අල්ලලා උඩට ඉස්සුවා. අපැහැදිලි දුර්වණ වෙච්ච ගෲප් පොටෝ එකක් තුරුල් කරන් කුමාර් ඉකිගහ ගහ අඩනවා. පොටෝ එකේ මීෂවත් මහාචාර්යවරයා වත් හිටියේ නෑ. කුමාර් වගේම වුනත් උස තල එළලු පොඩි කෙල්ලෙක් එක්ක තවත් ගැහැණියෙකුයි මිනිහෙකුයි චූටි එකෙකුයි හිටියා. කුමාර් ගැන දැනගෙන හිටපු අංජලීට ඔවුන් කවුදැයි අමුතුවෙන් හදුන්වලා දෙන්න ඕන උනේ නෑ. කුමාර්ගේ ඔලුවත් අතගාල නාන කාමරයට ආයෙත් ගියා. එතකොටත් සුරාජ් වොෂ් එකකුත් දාගෙන අංජලීගේ සෝටත් ඇදගෙන ඉවරයි. මේ මාස කිහිපයට සුරාජුත් මහත් වෙලා වගේ. ඇදපු සෝටත් පට්ට හිරයි. ඒත් ඉතිං ඒක ඇදෙන සෝටක් හින්දා ගානක් නෑ. හැබැයි ඉතින් ගොනා නම් කානුවට බැහැලා. අංජලීට නම් ඒ දිහා බලන් ඉන්නත් ආසයි. "මට බඩගිනියි.." සුරාජ් ඇදේ හාන්සි වෙච්ච ගමන් කනු කුනු ගාන්න ගත්තා. "චුට්ටක් ඉන්න මොනවහරි දෙකක් හදගෙන එන්නම්. මේ ගෙදර හිටපු වැඩකාර කොල්ල ගෑණියෙක් එක්ක පැනලා ගිහිල්ලා" අංජලීට මතකයට ආවේ මේ ඇදේම සිරිල් මුදලාලි ලොකු බඩගෙඩියත් එළියට දාගෙන නිදාගෙන හිටපු හැටි. ඒත් අද එතනම නිදාගෙන ඉන්නේ සුරාජ්. මුදලාලි වගේම උඩුබැලි අතට. දාඩිය දාන හින්දා ටී සර්ට් එකක් වත් ඇන්දේ නෑ. සිහින් කලු රෝම පපුව දෙපැත්තෙන් ලාවට මතුවෙනවා. අංජලී ඇගිලි තුඩු පපුව වටේ ගෙනියන ගමන් සුරාජ්ගේ මුහුණ හෙමින් ඉම්බා. " අංජලී... අක්කේ... කිහිප වතාවක් අංජලි අක්කේ යැයි නිෂාධි මොරගහන් උඩුමහලට ආවත් අංජලීට ඇහුනේ අන්තිම මොහොතේ. "මොකෝ.. මේ..." නිෂාධිගේ මොරැගැහිල්ලට අංජලීත් බයවෙලා ඇදෙන් පැනලා දොර ඇරියා. "ඇයි.. මේ.." වෙලා තියෙන්නේ මොකක්දැයි කියන්නවත් ඈට බෑ. ඒ තරමට කලබල වෙලා. "ඊයේ පාරේ හිටපු එකෙක් ගෙට්ටුව ලගටම ඇවිත් කිව්වා ඉක්මනට මෙහෙන් යන්නලු.. මුදලාලි කියන්න කිව්වලු" අංජලී කරකවලා අත් හැරිය වගේ. අංජලී ජෝසප්ගේ අක්කගේ ගෙදරට කතා කරත් කවුරුත් ආන්සර් කරෙත් නෑ. වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් නිෂාධිගේ පෝන් එකත් රින්ස් ගියා. "ඉක්මනට අංජලී එක්ක කොළඹ එන්න ඔහේ ඉන්න එපා" "ඇයි මොකද වෙලා තියෙන්නේ.." "කියනදේ අහලා ඉක්මනට ඔහෙන් පිටවෙනවා.." අංජලීටවත් නිෂාධිටවත් මුකුත් හිතාගන්න බෑ. සිරිල් මුදලාලි පොලීසියටවත් අහුවෙලාද ලොකු ගැටලුවක් හිතට ආව. නිෂාධිත් එහා කාමරයට දුවලා ගියා. මොකක් නමුත් ලොකු අනතුරක සේයාවක් කාටත් දැනුනා. අනුජ හැන්ඩ් පෝන් එකට එක දිගට කෝල් කරලා තිබ්බා. එහෙන් ස්වර්ණත් දොර ලගටම ඇවිත් කතා කරනවා. කිහිප වතාවක් ගත්තත් අනුජගේ පෝන් එක අන්සර් නෑ. අනුජ එහෙම ලෙහෙසියෙන් කෝල් අරන් විහිළු කරන එකෙක් නොවේ. එතකොටත් මහ පාන්දර දෙකටත් කිට්ටුයි. කොච්චර වෙලාවක් ට්‍රයි කරත් අනුජගේ පෝන් එක ඕෆ්. "මොකක් හරි ලොකු ප්‍රශ්නයක්" ස්වණා වගේම පාතිමාත් කියන්න ගත්තා. "උදේට බලමු.." අනිවාර්යයෙන්ම රිස්වි නසීර් එක්ක පොලීසියට මාට්ටු වෙන්න ඇතියි සමන් ලාවට හිතුනා. හෝටලේ ඔත්තුකාර අන්කල් මොලෙන් ගේම දීලා. සමන්ගේ හිත කියන්න ගත්තා. ඉදලා ඉදලා කාමරයට යන්න ලැස්ති වෙද්දී ආයෙත් වතාවක් අනුජට කෝල් එකක් ගත්තා "මොකෝ බන් මේ මහ රැ " "අන්න අරූ ඉවරයි කල්පිටියේ තනිකරම යුද්ධයක්..ලු.." අනුජ කියපු දේ සමන්ට හිතාගන්නවත් බැරිවුනා. කල්පිටිය මුහුදේ රිස්විගේ බඩු ආපු බොට්ටු තුනකට ගහලා ගිනිතියලා. වෙලා තියෙන්නේ මොනවදැයි අනුජවත් දන්නේ නෑ. "දැන් කෝ රිස්වි.." "රෑ නයිට් ක්ලබ් එකේ ඉදන් නසීර් එක්ක කල්පිටියේ ගිහිල්ලලු තාම කිසි ආරංචියක් නෑ... ගෙනාපු කෝටි ගානක ඇදුම් ඉවරයිලු ඇදුම් අස්සේ කේරළ ගංජත් තියේලු..." අනුජවත් වෙච්ච දේවල් හරියටම දන්නේ නෑ. අරූ ඉවරයි යැයි අනුජ කිව්වේ කෝටි ගානක බඩු හින්දා වෙන්න ඇති. අනිවාර්යයෙන්ම ගේම දෙන්න ඇත්තේ ලැනී මුදලාලි නැත්නම් පොලීසියෙන් වෙන්න ඕන. කොහොම වුනත් සමන්ගේ හිතටත් ලොකු බයක් දැනුනා. පොඩි සතුටකුත් හිතට දැනුනා. එළිවෙනකම් කාටවත් නින්දක් නෑ. සමන් හිතුවදේම ෆාතිමාටත් හිතුනත් සමන් හෝටලේ හිටපු පොලිස් ඔත්තුකාර අන්කල්ට ගින්න දීපු විත්තිය කවුරුත් දන්නේ නෑ. හිතේ තිබ්බ බයටම රියානාවත් ස්කෝලේ යැව්වේ නෑ. උදේට කන්න පාන් හරි මොනව හරි ගේන්න පාන්දර හයාමාරට විතර සමන් කාරෙකෙන්ම පාරට ගියා. හෝටලේ මේ වෙලාවට කොහොමත් බිසී. එක පැත්තකින් ස්ප්‍රිතාලේ ලෙඩු බලන්න එන සෙනග අනිත් පැත්තෙන් අවට ඉන්න මිනිස්සු. මිනිස්සු අතරින් සමන් ඔලුව දාද්දී පොලිස් ඔත්තුකාර අන්කලුත් යමරෙට වැඩ. කඩේ ඇතුලෙම එහේට යනවා මෙහේට යනවා. පත්තර කෑල්ලක් පෙන්නලා දීපු සංඥාව සමන්ට හරියට තේරුනේ නෑ. උදේට කන්න ඉදිඅප්ප අරන් ආයෙත් කාරෙකට ආවා. "අන්කල් කාරයා පත්තර කෑල්ලක් පෙන්නුවේ ඇයි " කාර් එක ස්ටාට් කරන්න කල්ච් එක පාගන ගමනුත් කල්පනා කරා. ෆාමසියට එහා කඩේ අරින්නේ දැන්. ඒක තමයි පත්තර කඩේ. අන්කල්කාරයා කිව්වේ පත්තරේ බලපන් කියලද. සමන් ආයෙත් කාරෙකෙන් බැස්සා. "කල්පිටිය මුහුදේ යුද්ධයක්" අංජලීයි නිෂාධියි නොදැන ගත්තට හැම පැත්තෙන්ම ගිනි ඇවිලිලා තිබුනා. අනිත් අතට ලෑස්තිවෙලා තුන්දෙනා එක්කම කොළඹ යන්න පිටත් වුනා. මහාචාර්යවරයා නම් එන ගමන්හු. සිරිල් මුදලාලි ගැන මුකුත් නොකීවත් වේළු ගෙදර නැති බව නිෂාධිට කියන්න වුනා. "සට මන් තෑග්ගක් ගෙනාවා ඒක නම් සට ගොඩක් ප්‍රයෝජනවත් වේවි" මහාචාර්යවරයා උත්තර දෙන්න කලින් නිෂාධි පෝන් එක ඕෆ් කරා. ඩිල්ඩෝව ලස්සනට පැක් කරලා අංජලී හිටපු කාමරෙන්ම තිබ්බා. සිරිල් මුදලාලි නිසා ගෙනාපු ඩිල්ඩෝ එක ආයෙත් ගෙනියන්න අංජලීට හිතුනේ නෑ. නිෂාධිට සිරිල් මුදලාලිගේ ඔත්තුකාරයා කියපු විදියට ඔහු අනිවාර්යයෙන්ම පොලීසියට අහුවෙලා. ඕෂධීට ගත්ත කෝල් එකෙනුත් එය තවත් තහවුරු වුනා. ඩිල්ඩෝව ගැන තිබ්බ ආශාවත් අංජලීට නැතිවෙලා තිබුනා. හිත ඇතුලේ ලොකු දුකක් කණගාටුවක් අංජලීගේ හිතට දැනි දැනී තිබුනා. තුන්දෙනා එක්කම එහේට කෙලින්ම එන්නයි ඕෂධී කිව්වා. කොහොම වුනත් සිරිල් මුදලාලි පොලීසියට අහුවුනත් තමන් පවා නොදෙන බව අංජලී හොදින්ම දැනගෙන හිටියා. කලින් දවසේ මාතර ගියපු දුලාජ් අනුජ එක්කම සමන් හොයාගෙන එද්දී දවල් දොලහත් පහුවෙලා තිබුනා. "රිස්වි ඉවරයි බොඩිය මූදේ පාවෙද්දී පොලීසියෙන් ගොඩට අරන් ඇවිල්ලා. නසීරුත් ඉවරයිලු ඒත් බොඩිය හම්බවෙලා නෑ " එහෙන් පොලියට දුන්න සල්ලි අනිත් පැත්තෙන් යාළුවා. "දැන්වත් මම් කියන දේ තේරුම් ගන්න සමන් ඔයා නම් ජිවිතේට නීති විරෝධී ඔය වගේ වැඩ නම් කරන්න එපා ආයෙත් කාටවත් ණයටවත් සල්ලි දෙන්න එපා"

This section develops the story with Wal Katha Pituwa in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

අනුජගේ කතාවෙන් පස්සේ ෆාතිමා ආයෙත් වතාවක් කිව්වා. ඈ තවත් දැඩි තීරණයකට එළබුන. "දැන් එතකොට කවුද බෝට්ටුවලට ගහලා තියෙන්නේ " "ආරංචි විදිහට සුරුට්ටුවලු නේවි එක යද්දී ඔක්කොම සීන් ඉවරයිලු" හරි හමන් විස්තරයක් දුලාජ්වත් අනුජවත් දැන්නේ නෑ. රිස්විලාගේ ගෙදර යන්න දෙන්නම එකට පිටවුනා. ස්වණටත් සමන්ටත් ෆාතිමාටත් ප්‍රශ්නයක් වුනේ රිස්විට දුන්න කෝටි තුන. රිස්විගේ නමට තිබ්බ කඩේ සින්නක්කර තමන්ට අයිතිබව දැනුනත් මේ හුටපට අස්සේ ඕවා අයිතිකර ගන්නේ කොහොමද කාටත් ලොකු ප්‍රශ්නයක් වුනා. "හවස් වෙලා දෙන්න එක්ක ගිහිල්ලා ලෝයර් හම්බවෙලා එන්න" ස්වණගේ උපදේශය වුනත් ආයෙත් චන්නව දකින්නට ෆාතිමාට කැමැත්තක් තිබුනෙම නෑ. "කෝල් එකක් දීල එන්න කිව්වොත් විතරක් යමු " මුදල් දෙන්න මුල් වුනේ සමන් වුනත් ෆාතිමා පත්වෙච්ච අපහසුතාවය ඔහුට දැනුනා. කොහොම වුනත් ආයෙත් වතාවක් චන්නව දකින්න සමන්වත් කැමති නෑ. සමන් දුන්න නම්බර් එකට ෆාතිමා කෝල් එකක් ගත්තා. "මම ඕෂධී මේ වෙලාවේ නම් තාත්තා නෑ ෆාතිමා මොකක්ද වෙන්න ඕන " "රිස්වි කියන කෙනා මැරිලා.. අපේ සල්ලි කොහොමද ගන්නේ" "මොන සල්ලිද ඔයාට ඒ කඩ කෑල්ල නිකන්ම අයිතියි නෙහ්.. ඒත් ඔයා රිස්වි ගැන විතරයිද දන්නේ රිස්වි විතරක් නොවේ ඔයාගේ කලින් මහත්තයා....." "මගේ මහත්තයා ..." ෆාතිමාට රිසීවරය එහෙන්මම අතහැරුනා. ඇගේ කකුල් දෙකත් පන නැතිවෙලා ගියා. සමන්ගේ ඇගට බරවෙද්දී ස්වණටත් හිතාගන්න බැරිවුනා. සමන් ෆාතිමාව පුටුවෙන් හාන්සි කරලා එල්ලෙන රිසීවරය කනේ තියාගත්තා. "මොකක්ද මිස් වෙලා තියෙන්නේ " ඒත් අනිත් පැත්තෙන් කෝල් එක කට් වෙලා. අංජලීයි නිෂාධියි සුරාජුයි කොළඹට එද්දී හවස හයත් පහුවෙලා තිබුනා. එයාලා ගන්න ආවේ ඕෂධී. චන්න කමලම්මා එක්ක කෙහේද ගිහිල්ලා. "මොකද වෙලා තියෙන්නේ " අංජලී ඕෂධී දැක්ක ගමන් ඇහුවත් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. "හිත හදාගනින් අංජී.. සිරිල් මුදලාලිත් ඉවරයි.." අංජලී කිහිප පාරක් අහද්දි ඕෂධී කියලා දැම්මා. සිරිල් මුදලාලිටත් මොකක් හෝ අනතුරක් වෙච්ච බව හැම විටම දැනුනත් ඔහු මල බව අංජලී හිතුනෙම නෑ. ඇඩ්වකේට් විජේසිරිගේ ගෙදරට එනකම් කවුරුත් කතා නොකරත් අංජලීගේ මුහුන අඩලම ඉදිමිලා තිබුනා. මාලතීත් නිමාලියි දෙන්නම එහේට ඇවිල්ලා. ඕෂධී අංජලීගේ අතින් අල්ලගෙනම ගෙට ගියත් කාගේත් හොර ඇහැ තිබුනේ පොඩි කොල්ලා සුරාජ් දිහා. "තමුසේ කොහොමද ආවේ.." නිමාලිටත් පුදුමයි සුරාජ් ආපු එක. "අද කොළඹ එන්නයි අංජලී අක්ක කෝල් එකක් දුන්නා " හිතාගෙන හිටපු බොරුවම සුරාජ් ඇදලා ඇරියා. ඕෂධී විතරක් නොවේ මාග්‍රට් වගේම මාලතීත් අංජලීගේ හිත හැදුවා. කොහොම වුනත් සිරිල් මුදලාලි තමන්ගේ කසාද මිනිහා. ජිවිතේ අමාරුම කාලේ පිහිටට හිටපු එකම මනුෂ්‍යය. "පොලීසිය මිනිය බාරදෙන්න යන්නේ ඇතිමලේ කසාද ගෑණිට.. උබ ගැන පත්තර කාරයොවත් ටී.වී වලිනුත් දන්නේ නෑ. ඔය යන විදිහට යද්දෙන්.. නැති ප්‍රශ්න ඇති කරගන්න එපා.. උබ ඕවට හොට දාන්න එපා. උබේ රස්සාවට ප්‍රශ්නයක් වෙවී" සිරිල් මුදලාලිගෙන් කන අත්සන් ගත්තු ඔක්කොම ඔප්පු ඕෂධීට දීල මිරිහානේ ගෙදර යන්න පිටත් වුනා. " ඔය දරුවා.. කොහොමද ආවේ " මාලතීට හිත යට පොඩි කුකුසක් මෝර මෝරා තිබුනත් අග්ගිස්සන්න ගියේ නෑ. "මම කියලා කොළඹට ගෙන්න ගත්තා '' අංජලී සුරාජ් උත්තර දෙන්න කලින් මාලතීට උත්තර බැන්දා. නිමාලි නම් ම්න් කිව්වේ නෑ. ඒත් කාර් එක ඩ්‍රව් කරපු චන්නගේ රබර් ඇහැ තිබුනේ නම් නිමාලි දිහාමයි. නිමාලී ඔහුගේ ඉඟි බිඟි දැක්කත් පඩේකට ගනන් ගත්තේ නෑ. මාලතීගේ අතින් අල්ලන් ඈ ලගටම වෙලා අහක බලාගෙන හිටියා. ඒත් ඉතින් සුරාජ් ආපු එක නම් නිමාලිගේ හිතට ඇල්ලුවෙම නෑ. මේ දවස් කිහිපයට මාලතීට ඈව හිතට අල්ලලම ගිහිල්ලා. "පොඩ්ඩි.. සුදු මහත්තයාට උඩ කාමරේ හරි ගස්සලා නිදා ගන්න " " පොඩ්..ඩී..." ප්‍රියංවදා විතරක් නොවේ ගොඩක් අය නිමාලිට ආදරේට කියන නම. සුරාජුත් කාලෙකට කලින් කිව්වේත් එහෙමයි. "මොන කාමරේද " "සිරිල් මුදලාලිගේ කාමරේ" අංජලී දිහා ආයෙත් මාලතී සැකෙන් බලන්න ගත්තා. "අම්මේ තේ එකක් බොමු " "මට ඇත්ත කියපන් කවුද මේ පොඩි කොල්ලා" "නිමාලිගේ මල්ලි නෙහ්" "නිමාලිගේ මල්ලි බව මම දන්නවා උබේ මොකක්ද තියෙන සම්බන්දේ " මාලතී කෙලින්ම ඇහුවා. අංජලීට වෙනදා වගේ විහිළුවක් කරලා මාලතිව අවුස්සන්න උවමනාවක් තිබුනේ නෑ. එහෙම නැත්නම් බොරුවක් කියන්නවත් උවමනාවක් තිබුනේ නෑ. "සිරිල් මුදලාලි ගැන අම්ම නොදන්න ගොඩක් දේවල් තිබුනා අම්මේ.. අඩුගානේ මාව ගෑණියෙක් කරන්නවත් සිරිල් මුදලාලිට පුළුවන් කමක් තිබුනේ නෑ" අංජලී මුල ඉදන් කතාව කියාගෙන ගියා. සුරාජ්ට ඇද හරිගස්සලා නිමාලිත් පහලට ආවා. අම්මගෙයි දූගෙයි කතාව අහන්න එච්චර හොද නැති වුනත් නිමාලි ගැන සුරාජ් ගැන ප්‍රියංවදා ගැන ඇහුනු හින්දා ඈත් කතාවට ඇහුන්කන් දුන්නා. "අනේ.. මන්දා.. උබ කසාද බදින්න වෙච්ච පලවෙනි මිනිහා උබට වගේ දෙගුණයක් වැඩිමහල් මේ කොල්ල උබට වඩා අවුරුදු ගානක් බාලයි " "කමක් නෑ.. අම්මේ සුරාජ් මට ගොඩක් ආදරෙයි.. එයාගේ අක්කලා දෙන්නගෙනුත් අහලා එයාට දහ අට ලබපු ගමන්ම මම බදින්නම්.." "එතකොට උබේ බඩේ ඉන්න දරුවා " "සුරාජ්ගේ.. ඒත් තාම සැකයක් විතරයි හෙට ඩොක්ටර් කෙනෙක් හම්බවෙන්නම් " අංජලී කියාගෙනම තේ එකත් බීල කුස්සියෙන් පිටවුනත් දොර රෙද්ද ඈත් කරපු ගමන් මේ ඔක්කොම අහගෙන හිටපු නිමාලිව දැක්කා. "පොඩ්ඩිට මොනවද ඕන..." " මුකුත් එපා.." "යන් උඩට. නිදාගමු ". "මම මාලතී නෝන එක්ක ඉන්නම් " "අපි උදේට කතා කරමු පොඩ්ඩි.." නිමාලි ඔලුව වැනුවා මිසක් මුකුත් කිව්වේ නෑ. අංජලී නාගෙන එද්දිත් ඇදේ හරහට උඩුබැලි අතට හාන්සිවෙලා සුරාජ් ලොකු කල්පනාවක. අංජලීගේ ඔලුවට ආවේ ඔය ඇදේම කෙලින් අතට කලගෙඩියක් වගේ බඩත් උඩදාගෙන නිදාගෙන හිටපු සිරිල් මුදලාලිව. දැන් දැන් සුරාජ් දකින හැම වතාවෙම ඔහුයි සිරිල් මුදලාලියි සැසදෙන්න ගත්තා. "චූටි.. මහත්තයෝ.." අංජලී සුරාජ් ලගින්ම ඇලවුනා. ත්‍රිබල් ඇදක් හින්දා එළියට පැනලා තිබුනේ දෙන්නගේම කකුල් වල වළලුකරෙන් පහල විතරයි. "පොඩි අක්ක..ට සැකයිද.." "ඔව්.. උබ මේ මොකක්ද කරන්නේ ඇහුවා.." "ඉතින්.." "මාව අමාරුවේ දැම්මා වගේ අංජලී අක්කත් අමාරුවේ දාන්නද ඇහුවා හදන්නේ.. උබ මගෙන් මැරුම් කන්නේ එදාටලු.." ර්දශිකා නිමාලිට මොනවා හරි කියලා තිබුනොත් ඔක්කොම හිකවෙනවා. "අම්මට ඔක්කොම කියද්දි පොඩි අක්කා ඔක්කොම අහගෙන හිටියා.." කොහොම වුනත් නිමාලි හිත යටින් සුරාජ්ට ආදරෙයි. සුරාජ්ට විතරක් නොවේ ප්‍රියංවදාට වගේම අංජලීටත් ආදරේ බව සනාථ වුනා. සුරාජ්ගේ පපුව පුරා ලාවට ලාවට කලු රෝම පැතිරිලා තිබුනා. ඇගේ ඇගිලි තුඩු සුරාජ්ගේ බඩ දිගේ පහලට යවමින් ඈ තවත් ඔහුට තුරුල් වුනා. දනිසෙන් නවලා කකුලක් ඔහුගේ දෙපා උඩිනුත් දාගත්තා. පපුව වටේ මයිල් අතරින් ගිය අංජලීගේ ඇගිලි සෝට අස්සෙන් ගිහින් පොල්ල වටා දැවටෙද්දීත් ඔහුගේ හිත තිබුනේ නිමාලි කියපු දේටමයි. "මොකද මාව හොයාගෙන යාපනේටම ආවේ... මේකට සැපක් නැති හින්දද.." අංජලී සුරාජ්ගේ පොල්ල ඇගිලිවලින් සිනිදුවට අතගාන්න ගත්තා. "ඕකට සැපක් නැතත් කමක් නෑ ඔයා දකින්නේ නැතුව මට දවසක්වත් ඉන්න බෑ" "මට ඔයි තරම් ආදරෙයිද" "මම දන්නේ නෑ.. ආයේ මාව දාල දවස් ගනන් ඉන්න යන්න එපා " "චූටි මහත්තයෝ ඔයාගේ පැටියෙක් දැන් ඉන්නේ මගේ බඩේ.." අංජලී ඔහුගේ කනට කරලා කෙදිරුවා. කොල්ලගේ ඇස් ආසාවෙන් දිලිසුනා. "හෙට හරියටම කියන්න පුළුවන්" "එහෙනම් ඉක්මනට බදින්න වෙයි.." "කලබල වෙන්න ඕනෑ නෑ 18 වෙන්න තව මාස දෙකක්වත් නෑ නෙහ් කසාද බැදපු ගෑණියෙකුට බබෙක් බඩට එනවා කියන්නේ මහ ලොකු දෙයක් නොවේ. ඇත්ත මොකක්දැයි දන්නේ අපි නෙහ් බඩ එළියට පේන්න කලින් අපි බදිමු" අංජලී සුරාජ් එක්ක ගොඩක් දේවල් කතාකරා. කොච්චියේ එද්දී සුරාජ් ගොඩක් වෙලා අංජලීගේ උකුලේ නිදාගෙන ආපු හින්ද ඔහුට නිදිමතකුත් දැනුනේ නෑ. අංජලීටත් එහෙමයි. සුරාජ්ගේ අතක් ඉන පැත්තෙන් නයිටියත් රෝල් කරන් කිහිල්ල දිහාවට යනවා වගේ දැනුනා. පොල්ලත් හෙමින් හෙමින් මසාජ් කරපු නිසාදෝ ඒකත් යකඩයක් වගේ අතට දැනුනා. අංජලී සුරාජ්ගේ බෙල්ල බදාගෙන උම්ම දෙදී තවත් ඔහුව අවුස්සන්න ගත්තා. ඊයේ ඩිල්ඩෝ එකෙන් කන්න හිතාගෙන හිටියත් ඒකත් හරිගියේ නෑ නෙහ්. එහෙනම් සිරිල් මුදලාලි හුත්ත පලන්නේ හිටගෙන. ඒ හීනේ එහෙන්මම සිරිල් මුදලාලිගේ වියෝවත් එක්ක බොදවෙලා ගියා. සුරාජ් ඇඳේ මැද ඇල අතට වැතිරිලා හිටපු අංජලීව මුනින් අතට පෙරලා ගත්තා. සුරාජ් ඇගට බරවෙද්දී ඈත් ඉබේටම පෙරළුනා. ඔහුත් බඩ දිගේ කලවා පාමුලට ආවා. ඈ දෙපා තවත් පලල් කර ගත්තා. සුරාජ්ගේ අතින් ගල්දෙකේ උඩටම රෝල් වෙච්ච නයිටිය හුත්ත ලගට වෙනකම් ඇකිලිලා තිබුනා. සුරාජ්ට මතක් වුනේ ඇගේ හුත්ත ඉස්සෙල්ලාම දැක්ක දවස. නියපොතු කපන්න ගිහිල්ලා පුටුව ලිස්සලා වැටිලා හිටපු හැටි තාම මතකයි. එක මයිලයක් නෑ. හුතුතොල් හරිම ලස්සනයි. හුතුතොල් පලල් කරන් ඇතුලට යන්නේ ඔහුගේ පොල්ලයි ඇගේ ඇඟිලියි විතරක් බව සුරාජ් හොදටම දන්නවා. සුරාජ් හුත්තට දිග උම්ම එකක් දුන්නා ආදරේට. ඇදෙන් බිමට බැහැලා ටයිල් පොලොවේ දන ගහ ගත්තා ඇගේ කලවා වලින් අල්ලන් ලගටම ඇදලා ගත්තා. ඈත් යටි පතුල් ඇදේ දාරෙට තියලා පුලුවන් තරම් දෙපා පලල් කර ගත්තා. අංජලීගේ අතේ ඇඟිලි සුරාජ්ගේ කෙස් අතරින් එහේට මෙහේට යනවා. සුරාජ්ගේ දිව මයිල් නැති හුත්ත හැම තැනම ගෑවෙද්දී ඈට ඉවසන්නම බෑ. ඒත් හරි ආසාවෙන් දරාගෙන හිටියා. ඇදේ දාරෙට ගහගෙන හිටපු දෙපා ඔහු තවත් උඩට උස්සලා හුත්තයි පුකයි අතර දිවෙන් එහේට මෙහේට කර කර පුකේ හිල වටේ දිව ගෙනියන්න ගත්තා. සුරාජ්ගේ මේ කරන සෙල්ලමට ඇගේ හිරිගඬුත් පිපුනා. කම්මුල් අතගගා ඈ ඔහුව තව තවත් දිරිමත් කරා. සුරාජ් දිව ආයෙත් හුතුතොල් මැදින් උඩට පහලට යව යව තවත් ඈව ඇවිස්සුවා. චූෂ් චූස් ගගා මුලු හුත්තටම කට තියලා උරන්නත් ගත්තා. හුත්ත ඇතුලටම දිව දලා දෙපැත්තට ගස ගසා තවත් ඇතුලට දිව දැම්මා. අංජලීට ඉවසන්න බැරිම තැන සුරාජ්ගේ කෙස් වලුන් අල්ලාගෙන අදින්නත් ගත්තා. "අනේ... චුටි.. මහත්තයා .. ඇතුලට දාන්න... ඉන්න.. බෑ.." සුරාජ්ගේ දිව හුත්ත ඇතුලේ සෙල්ලම් දාද්දී ඈට ඉවසන් ඉන්න බැරුව ඔලුව කොට්ටේ දෙපැත්තට ගහ ගහා කෙදිරි ගානවා. ඒත් සුරාජ්ට ගානක් නෑ. තවත් දිව ඇතුලට දාන්න ගත්තා. "අනේ... දාන්න ..." පොල්ල හුත්ත ඇතුලට දානකම් අංජලීට ඉවසිල්ලක් නෑ. සුරාජ් හුත්තෙන් කට අයින් කරන් බඩ දිගේ ඇදිලා අංජලීගේ බෙල්ලට උම්ම එකක් දුන්නා. "මතකද ඉස්සෙල්ලා හම්බවෙච්ච දවසේ හොටෙලේදි කිව්වා මේ හුත්ත කන්නේ හොදටම ඉදිච්ච දවසේ කියලා" සුරාජ්ගේ කතාව ඈටත් ලාවට මතකයි. මී අඹයක් කෑව වගේ සුරාජ්ගේ කට දෙපැත්තේ හුතු ජූස් ගෑවිලා දිලිසෙනවා. තවත් නම් දිව දැම්මොත් පලාතටම ඇහෙන්න කෑගහෙන්නත් ඉඩ තියෙනවා. සුරාජ් දෙතොල්වලට උම්ම එකක් දීල ආයෙත් ටික ටික පහලට ආවා. දඟලලා දඟලලා නයිටිය බඩටත් උඩට ගිහින්. ඔහුත් නයිටිය අස්සෙන් අතදාලා තන් දෙක පොඩිකර කර තවත් පහලට ගියා. ඈත් දෙපා පලල් කරන් ඔහුට රිසි දෙයක් කරන්න මග හදලා දුන්නා. අංජලී හිතුව වගේම ඔහු ආයෙත් බිමට බැස්සා හිටපු විදිහටම. ඔහුගේ දෙතොල් නතර වුනේ හුතු තොල් ඉස්සරහ. හුතු ජුස් වලින් දිලිසෙන හුත්ත ලෙවකන්න සුරාජ්ට පුදුම පෙරේත කමක් තියෙන්නේ. කලවා දෙකෙන් අල්ලන් බඩ දිහාවට තද කරලා පුකට යටින් කොට්ටයක් තිබ්බා. මෙට්ටේ දාරෙයි පුකයි අතර අඩියක පරතරයක් නෑ. සුරාජ් ආයෙත් මුලු දිවම එළියට දාල ඉකිලියි ගල් දෙකයි ලෙවකන්න ගත්තා. ඈත් කලවා වල උඩින් අල්ලන් බඩ දිහාවට දෙපා තද කරන් හිටියා. සුරාජ්ගේ දිව ආයෙත් හුතු තොල් දෙබෑ කරන් ඉස්සරහට පස්සට යනවා. දිවේ තුඩ පුකේ හිල වටෙත් යනවා. ආයෙත් ඉස්සෙල්ලා වගේ ඔලුව දෙපැත්තට ගස ගසා හුත්ත ඇතුලටම දිව දාන්න ගදී නම් අංජලීට ඉන්නම බැරුව කෙදිරිගාන්න ගත්තා. "අහ්... හ්.. අ..නෙහ්.. චූ. ටි... මහ..ත්..තයෝ..ඕ..ඕ ඕ..ඕ.. ආහ්.. ඉ..න්..න.. බෑ.. බෑ.. බෑ... බෑ.. හ්.. ආහ්.. හ්.. හ්... ආහ්.. හ්.. .. අ.නෙහ්... ඒ.. ඒ.. හ්..හ්.. ආහ්..හ්.. හ්..ආහ්.. හ්..ම්න් ' කලවා පාමුල තිබ්බ දෑත් සුරාගේ හිස මතට ආවා. ඈගේ පුක ගස්සා ගස්සා ඔහුගේ මුහුන හුත්තටම තියලා තද කරගත්තා. සුරාජ්ගේ මුහුනේ හුතු කැරි වලින් දිලිසෙනවා. අංජලී වේගයෙන් හුස්ම පිට කර කර උඩටම ඇදලා ගත්තා. ටයිල් පොලවේ දනගහන් හිටපු සුරාජුත් පරඩලක් වගේ උඩටම ඇදිලා ගියා. "අනේ.. මගේ.. රත්තරන්" අංජලීත් හතිදදා සුරාජ්ගේ බෙල්ල අස්සේ මුහුන හංගගත්තා. අංජලී සුරාජ්ව තුරුල් කරන් හිටිය චුට්ට වෙලාවට උම්මා ර්වෂාවක්ම ලැබුනා. උම්මා දෙදී ඈ කොදුර කොදුර කියවන්නත් ගත්තා. සුරාජ්ගේ හිතට ඒක නම් ලොකු ගැම්මක්. අංජලී කෙරෙහි ලොකු ආදරයක් හිතට දැනුනා. සුරාජ් අංජලීගේ දෑතින් ඇදන් ඇදෙන් බැහැලා හිටගත්තා. ඒත් අංජලී දෙපාත් පලල් කරන් බිමට දාල ඇද අද්දරින් වාඩිවුනා. බඩ වැහෙන්න වැටිච්ච නයිටිය ඈම ගලවලා දැම්මා. සුරාජ්ගේ ඇස් ගොඩක් ආසාවෙන් ඇගේ නිරුවත් නාරි දේහය දිහාම රැදිලා. අංජලීට මතක් වුනේ හෝටලේදී පුටුවෙන් බිමට ඇදන් වැටිච්ච වෙලාවේ සුරාජ් කන්න වගේ බලාගෙන හිටපු හැටි. "මොනවද චුටි මහත්තයෝ තවත් බලන්නේ" ඈ අත්දෙකෙන් තන් දෙකම වහගත්තා. සුරාජ් බාගෙට කෙලින් වෙච්ච පොල්ලත් දික් කරන් ඇගේ දිහා බලාගෙන හිටියා. තමන්ගේ වාරේ ඉවරයි ඇගේ වාරේ පටන් ගන්නයි ඇයට ආරාධනා කරා වගේ. බාගෙට කෙලින් වෙච්ච පොල්ල දැක්ක ඈටත් ලැජ්ජාව කොහේ ගියාදැයි අමතක වුනා. ඈ සුරාජ් ලග දන ගහන් තට්ටම් දෙකෙන් අල්ලන් පොල්ලට දිග උම්ම එකක් දෙන ගමන් ඔහුගේ පුක් පලු දෙකත් සිනිදුවට අතගාන්න ගත්තා. ඉකිලි දෙපැත්තට දැනිච්ච උණුසුමට සුරාජ්ගේ හැගීම් තවත් ඇවිස්සෙනවා. පොල්ල වටේටම කිස් කර ඒ මේ අතට හරවා හරවා ඇටදෙකේ හමත් එක්ක අංජලී උර උරා දිවම එළියට දාල ලෙවකන්න ගත්තා. ඈට ඇට දෙක උරන්න තවත් ලෙහෙසියට කකුල උස්සලා ඇද උඩින් තිබ්බා. අංජලීත් පොල්ල බඩට තද කරලා ඇට දෙකේ හමත් චුස් චූස් ගාල උරලා ඇටයක් කට ඇතුලට දාගෙන රඹුටන් ඇටයක් වගේ අසාවෙන් උරද්දී නම් ඇග දිගේ කරන්ට් එක ගියා වගේ සුරාජ්ට දැනුනත් ඉවසන් හිටියා. ඇටේ උර උර අතේ ගහන්නත් පටන් ගත්තා. ඒ ඇටෙන් අනිත් ඇටේටත් මාරු වුනා. ඇගේ කෙල කට දෙපැත්තෙන් බිමටත් වැක්කෙරෙනවා. අංජලී දෙන සැපට පොල්ලත් කෙලින් වෙලා ඈ දිහා ආසාවෙන් බලාගෙන ඉන්නවා වගේ. සුරාජ්ගේ ඇස් දිහා බලාගෙන ටොපාව කටේ දාගෙන උරන පාරට කම්මුල් කට ඇතුලටම ගිහිල්ලා. චූස් චූස් ගගා හරිම ආසාවෙන් උරන්නේ. පොල්ල නහර පෑදිලා තවත් මහත් වෙලා වගේ. ඈ තොල් පොල්ලට තියලා තද කරන් හත් අට පාරක් උඩට පහලට කරගෙන යද්දී සුරාජ්ගේ අත් ඇගේ කෙස් වැටිය දෙපැත්තෙන් අල්ල ගත්තා. පොල්ල පාමුල ඉදන් තොල් වලින් හප හප ටොපා මුදුනටම ආවා. ඇගේ කෙල පොල්ල දිගේම බේරෙනවා. දිවම එලියට ඇදලා පොල්ලට තියලා තද කරන් පාමුල ඉදන් ටොපා ලගට වෙනකම් හත් අට පාරක් ලෙවකන්න ගත්තා. සුරාජ් තවත් ඉවසන්න බැරුව ඇගේ කිහිලි යටින් අතදාලා අංජලිව නැගිට්ටලා ඇදෙන් වාඩිවුනා. ඔහු ඇදෙන් වාඩිවුනත් පොල්ල නම් කුළුනක් වගේ උඩට නෙරලා තිබුනා. "එන්න... මගේ උකුලට.." සුරාජ් නොකීවත් උලක් වගේ උඩට කෙලින් වෙච්ච පොල්ල හුත්තට බස්සගන්නකම් අංජලීට ඉවසුමක් නැතුව හිටියේ. සුරාජ් පස්සට අත් ගහගෙන ඈ දිහා බලාගෙන හිටියා. අංජලී උම්ම එකක් දීලම සුරාජ්ගේ කලවා දෙපැත්තෙන් දනිස් ගහගෙන සුරාජ්ගේ බෙල්ල බදා ගත්තා. පොල්ලේ පාමුලින්ම අල්ලන් කකුල දනිසෙන් පොඩ්ඩක් උස්සලා හුත්ත වටේ ටොපා ගාවන්න ගත්තා. අංජලීගේ කෙල වලින් නැහැවිච්ච පොල්ලයි හුතුජුසුයි ග්‍රිස් වගේ වෙලා. ඈ හෙමින් හෙමින් පොල්ල හුත්ත ඇතුලට බස්සගෙනෙ සුරාජ්ව තදින් බදා ගත්තා. ටිකෙන් ටික හෙමින් හෙමින් පොල්ල හුත්ත ඇතුලට බහිද්දී සුරාජ්ගේ දෑස් පියවෙලා ගියා. අංජලි සුරාජ්ගේ බෙල්ල වටේ අත් දාල තවත් තදින් බදාගත්තා. පුක ඉස්සි ඉස්සී පහත් වෙද්දී අමුතුම සැපක් දැනුනා. හත් අට පාරක් උඩට පහලට ඉස්සි ඉස්සී පහත් වෙලා සුරාජ්ගේ මුලු පොල්ලම හුත්ත ඇතුලටම ඔබා ගත්තා. හුතු ජුස් පොල්ල දිගේ බේරෙනවා ඈ උස්ස උස්සා පහත් කරන වේගේ ටිකෙන් ටික වැඩි කරා. ඈ වේගෙන් පුක උස් පහත් කරන ගමන් පුක අඹරන්නත් ගත්තා. ඇගේ තන් දෙකත් සුරාජ්ගේ පපුවේ ඇතිල්ලීගෙනම උඩට පහලට යනවා. ඈ පොල්ල උඩ පනින වේගෙට දැනෙන සැපත් එක්ක ඔහු ඇදෙන් හාන්සි වුනා. සුරාජ්ගේ බඩ දෙපැත්තෙන් අල්ලන් උපරිම වේගයෙන් උස් පහත් වෙන්න ගත්තා. ඇත්තටම ඒක නම් උස් පහත් වෙනවට වඩා පුක උස්ස උස්ස හුත්තෙන් පොල්ලට දමලා අනිනවා වගේ. ඇගේ වේගේ ටිකෙන් ටික අඩු වෙලා යද්දී ඈට ගොඩක් මහන්සියි හිතුවත් එහෙම වුනේ නෑ. මෙච්චර වෙලා සුරාජ්ගේ මුහුන දිහාවට හැරිලා හිටපු ඈ දෙපා පැත්තට හැරුනා. පොල්ල හුත්තෙන් එලියට පැන්නත් ආයෙත් හුත්ත ඇතුලට ඔබාගත්තා. සුරාජ්ගේ දනිස පාමුලින් අල්ලගත්ත ඈ හෙමින් හෙමින් උස් පහත් වෙන්න ගත්තා. සුරාජ්ගේ අත් ඇගේ බෝල තට්ටම් දෙකෙන් අල්ලාගෙන හිටියත් ඈ උස් පහත් වෙන තාලෙටම අතුත් ඉස්සි ඉස්සී පහත් වෙනවා. අම්මෝ පොල්ලට දැනෙන අමා සැප. මැෂිමක් වගේ. පුක අඹර අඹරා ඈ උස් පහත් වෙද්දී ඇගේ කොන්ඩ බොලෙත් කැඩිලා දිගට දිගේ මුහුන පුරා කොන්ඩේ විසිරිලා. ඈ හති දාගෙන ටිකෙන් ටික වේගේ බාල වුනා. ඈට හොදටම හති. ඈ එහෙන්මම සුරාජ්ගේ දෙපාදිගේ නැවිලා දනිස් දෙකෙන් අල්ලා ගත්තා. අම්මෝ මහන්සි නැද්ද පක බුදු වෙන්න එක දිගට විනාඩි දහයක් විතර ගහපු පොල්ලෙලි පාරට.

The ending reinforces Wela Katha New without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.