අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 43

Step into the captivating world of අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 43, where every chapter draws you deeper into a rich narrative crafted for discerning readers. Wela Katha Sinhala brings you an expertly curated experience that promises to keep you enthralled.

කෝල් එක ස්වණගෙන් යයි හිතුවත් කෝල් එක ආවේ ලැනී මුදලාලිගෙන්. පෝන් එක ඔන් කරා විතරයි ඔහුගේ භාෂාවෙන් ෆාතිමාව අමතන්න ගත්තා. "පට්ට හුත්තී තෝ හිතන් ඇති එහෙනම් තනියම රජවෙන්න.. මම කවුද කියලා ඔය ඩිංගට උබට අමතක වුනාද" "අපෝ නෑ තමුසේ එහෙම අමතක කරන්න පුලුවන්ද ඕයි. තමුසේගේ කොටකෑල්ල එක්ක මෙච්චර කාලයක් හිටපු එකට මට වෙනම තෑග්ගක් දෙන්න ඕන. තමුසෙට මුල මතක නෑ. පිටි අන අන හිටපු එකා මුදලාලි වෙච්ච හැටි අමතක වුනා. තමුසේ එක ගෑණියෙක් ගමෙන් අරගත්තා මාව තමුසෙට බැදගන්න බැරි වුනාට අර නාකි දෙහිවල හෝටලේ මැරිච්ච මුදලාලිගේ ගෑණිත් තමුසේ බැදගත්තා නෙහ්.. ඇයි මගේ සල්ලි සල්ලි නොවේද. තමුසෙට මාව එපා හින්දනෙහ් නාකි ගෑණිත් බැදගත්තේ.. දැන් තමුසෙගේ කාලේ ඉවරයි කරුණාකරලා කියන්නේ තමුසෙටයි තමුසෙගේ ගෝල බාලයොන්ටයි මට කරදර කරලා මගේ කට ඇරවන්න එපා නාකියෝ රොත්තම ජීවිතේ අන්තිම කාලේ මට කියලා හිරේ යවා ගන්න එපා අන්තිම වතාවට කියන්නේ. මට මගේ පාඩුවේ ඉන්න දීපන් එච්චරයි උබ උබේ වැඩක් බලාගනින්" ෆාතිමා කවදාවත් නැති විදිහට කියවගෙන කියවගෙන ගියා. ලැනී මුදලාලි එකක් කියද්දී ඈ දිගට හරහට කියවන්න ගත්තා. ලැනී මුදලාලිට කතා කරන්න බැරිවම පෝන් එක තියනකන් බැනගෙන බැනගෙන ගියා. ඈට ඇතිවෙලා තිබුනේ පුදුම ධෛරයක්. ඇතිවෙච්ච ආවේගෙට වේගයෙන් හුස්මත් අරන් දිග සෙටියේ වාඩිවුනා. "නෝන කලබල වෙන්න එපා අපි හෙමින් ප්‍රශ්නය විසදගමු" සමන් පෝන් එක අරගෙන නොම්බර් එක හොදට ඔලුවට දාගත්තා. ඒක යාපනේ පැත්තේ නොම්බර් එකක්. "දැන් අම්මත් එන්න කිට්ටුව ඇත්තේ" ස්වණා එන්නේ හයිවේ එකෙන් යැයි හිතුවත් ඈ එන්නේ බස් එකෙන්. "කෝකටත් සමන් ඔයා ප්‍රවේශම් වෙන්න" ලැනී මුදලාලි යාපනේ ඉන්න තැනත් ෆාතිමා හරියටම දන්නවා. ජෝසප්ගේ ඥාතියෙක්ගේ ගෙදර. යාපනේට නිකන් යන්නේ නෑ. රටේ ඉන්න බැරි තත්වයටම පත්වෙච්ච නිසා ඉංදියාවට පනින්න ලැස්තිවෙනවා ඇතියි සැකයක් ආව. "ඔය මිනිහා මට මගේ පාඩුවේ ඉන්න දුන්නේ නැතිවුනොත් ඔක්කොම ටික සී.අයි.ඩී එකට දෙනවා" "ලැනී මුදලාලි කතා කරලා තියෙන්නේ යාපනේ පැත්තේ නොම්බර් එකකින්" "ජෝසප්ගේ නෑයෙක් නල්ලූර් කොවීල කිට්ටුව ඉන්නවා එහේ ඉදන් වෙන්න ඇති" සමන් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. ජොසප් ගැන වගේම ඔහුගේ ගෝලයන් ගැනත් සමන් තරමක් දන්නවා. අත පය අකුලගෙන බලාගෙන හිටියොත් වෙන්නේ අතපයත් නැතිකරගෙන ගමටම යන්න. "නෝනේ රියානා බේබිව.." "මොනවද සමන් තවත් බේබි ..බේබි ගාන්නේ.. නෝනෝ කෑලියි බේබි කෑලියි.. අතැහැර ගන්න බැරිද.." ෆාතිමා ලැනී මුදලාලිට දාපු ස්වරයෙන්ම සමන්ටත් දැම්ම ඇගේ හිතේ තිබ්බ තරහ හින්දා. "අප්පෝ.. මේන් මටත් නෝනේ සැර දානවා" සමන් ෆාතිමා ලගින් වාඩිවෙලා බෙල්ල වටේ අතදාල තුරුල් කර ගත්තා "සැර දානවා නොවේ සමන් කොන්ද කෙලින් තියාගෙන වැඩ කරන්න පුරුදු වෙන්න ඔහොම බයාදු විදියට කතා කරන්න එපා. මන් ඉස්සරහ වුනත් ඔයා දැන් මගේ මිනිහා" ඈ අමුවෙන්ම කියලා දැම්මා. "හරි මට තේරෙනවා ඔයාට ගෙදරට නෝනේ කිව්වට පිට මිනිස්සු ඉස්සරහ එහෙම කියන්නේ නෑ නෝනේ කියන්නේ ආදරේට. රියානාට මම දූ කියන්නම්.." සමන් ෆාතිමාගේ බෙල්ලට උම්ම එකක් දිලම කිව්වා. ඈගේ ස්වරය බාල වුනේ එතකොට. "ස්කූල් වෑන් එකකට රියානාව දාමු.. අපි දෙන්න නිතරම ස්කෝලේ ලගට යන එන එක එච්චර හොද නෑ" රියානාව දැම්මෙත් රටේ ප්‍රසිද්ධ ලොකු ස්කෝලෙකට හින්දා ලැනී වත් ගෝලයොවත් පොඩ්ඩක් වත් සැක හිතන්නේ නෑ. මේ වගේ ස්කෝලෙකට දාගන්න පුලුවන් යැයි පොඩ්ඩක්වත් හිතන්නේ නෑ. ඒත් සමන් හරි ෆාතිමා හරි නිරතුරුවම නුගේගොඩ අවට ඉන්නවා ලැනි මුදලාලිගේ ගෝලයෙක් හරි හිගන ඔත්තුකාරයෙක් හෝ දැක්කොත් ලොකු ප්‍රශ්නයක්. රියානාව ස්කූවෑන් එකකට දාන්න තීරණයක් ගත්තේ ඒ හින්දා. රියානා ස්කෝලෙන් අරන් ගෙදරට පලමු දවස හින්ද දැම්මත් කළුබෝවිලට එන ස්කූල් වාන් එකක් සෙට් කරගන්න සමන්ට පුලුවන් වුනා. කාලෙකෙට පස්සේ අලුත් ස්කෝලෙකට ගිය හින්දා අලුත් අත්දැකීමක් නිසා රියානාගේ හිත සතුටින් පිරිලා තිබුනා. රියානාව ගෙදරට ඇරලලා එද්දී ස්වණත් ගෙදරට ඇවිත් තිබුනා. ග්‍රයින්ඩින් මිල් එක ලගින් බැහැලා වීල් එකකින්ම ඇවිත්. වෙනදාටත් වඩා ඈ ස්වණා කෙරෙහි විශේෂත්වයක් දැක්වුවත් ඇයට අමුත්තක් දැනුනත් තේරුනේ නෑ. "නෝනේ මම කොටුවේ වැඩේට ගිහිල්ලා එන්නම්" සමන් ස්වණත් මගහැරලා යන්න ලෑස්තියි. "සමන්.. කාල යන්න.." ස්වණා දිහා බලන්න මොකක්දෝ ලැජ්ජාවක් සමන්ට තිබුනා. "බෑ.. නෝනේ.. ඇවිල්ලා කන්නම් .. " සර්වණත් විශේෂත්වයක් දැක්කේ නෑ. " දැන් කොහොමද නෝනේ ලැනී මුදලාලිගේ තත්වේ..." කිසිම දෙයක් නොදන්නා ස්වණා කෑම මේසේ වාඩිවෙන ගමන් ඇහුව. සමනුත් මුකුත්ම නොදන්නා වගේ එතනින් ලිස්සලා ගිහින් කාර් එකේ යතුර අරන් ගෙයින් පිටවෙලා ගියා.

The journey unfolds with unexpected twists, as Anjali’s choices ripple through her life and those around her, evoking a spectrum of emotions. Stay tuned for continuous updates on Wal Katha Zone, where the story’s intensity only grows with each installment.

" දැන් එවා ඔක්කොම ඉවරයි ස්වණා. ඔයා මෙහේ ගෙන්න ගත්තේ ඔයාට ලොකු දෙයක් කියන්න තියෙන හින්දා" ස්වණ වටින් ගොඩින් පත්තර වල යන දේවල් වලින් පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ දැන ගෙන හිටියත් ඇත්ත හරියටම දැන ගෙන හිටියේ නෑ. "අපි කාල ඉමු" ස්වණ හිටියේ ලොකු කුතුහලයෙන්. කලින් සියල්ලම පාලනය කල ලැනී මුදලාලිගේ අවුලෙන් පස්සේ සිදුවෙච්ච වෙනස් වීම් එක්ක අනිවාර්යයෙන්ම ඊලග ප්‍රෝමෝෂන් එක හරි යැයි ස්වර්ණ හිත හිතා ආවා. ලැනී මුදලාලි එක්ක තවත් ගනුදෙනු නැහැයි කියද්දිම ඈ හිතපු දේ හරියටම හරි යයි හිතුනා. ෆාතිමා ඈව එක්ක උඩ තට්ටුවට එක්ක යද්දී පුංචි කුතුහලයක් දැනුනත් ගනන් ගත්තේ නෑ. "ස්වණා අක්කේ.. මන් ඇත්තම කියන්නම්.. ඔයා දන්නවනේ මගේ ජීවිත කතාව මුල ඉදන්ම මන් කොච්චර හිතින් දුක් විද විද හිටපු ගෑණියෙක්ද එවා අලුතින් කියන්න ඕන නෑ නෙහ්. මන් ලොකු තීරණයක් ගත්තා ලැනී මුදලාලි මාව කසාද බැන්දේ නැහැයි කියලත් ඔයා දන්නවා නෙහ්.." "මට මෙවා අලුත් දේවල් නොවේ නෙහ් ෆාතිමා නෝනා.. මේවා ආයෙත් කියන්නේ ඇයිදැයි මට දැන් නම් ප්‍රශ්නයක්" ඈ ස්වණා වාඩිවෙලා හිටපු ලොකු සෙටියටම ආවා. ස්වණ හිටියෙත් කකුලක් උඩ කකුලක් තියාගෙන දනිස උඩින් දෑතේම අල්ල තියාගෙන. "ස්වණා .. මන් කැමතියි සමන්ව කසාද බදින්න.. ඔයා මොකද කියන්නේ.." සර්වණගේ කටත් ඇරුනා. ස්වර්ණ කවදාවත් හිතුවේ නෑ.එහෙම දෙයක්. කකුලක් උඩ තිබ්බ කකුලත් බිමට පාත් වුනා. "පුතාට තාම විසිතුන ලැබුවා විතරයි නෙහ් නෝනා" "ලැනී හින්දා පැත්තකට වුනත් සමන් මන් ගැන ගොඩක් කාලෙක ඉදන් බලාගෙන හිටියා" "ඒ නොනට තිබ්බ ගෞරවය හින්දා අපිට ගොඩක් උදව් කරපු හින්දා" "නෑ ස්වණා සමන් මට ගොඩක් ආදරෙයි මට කියන්නකෝ ඔයා මොකද මේ ගැන හිතන්නේ" "මන් මොනවා හිතන්න ද එක පැත්තකින් කොල්ලගේ වාසනාව අනිත් පැත්තෙන් ලැනී මුදලාලි නිකන් කරබාගෙන පැත්තකට වෙයිද" "ස්වණා ඒ ගැන බයවෙන්න එපා එයාට මුකුත් කරගන්න බෑ. ඔන්න ඉංදියාවට පනින්න යනවා. අර වැල්ලවත්තේ සිද්දියෙන් පස්සේ ඔයාලගේ ගමේ ඇමතියත් කර අරිනවා. හිගන පතාලෙට අයිතිය කියන්න තවත් එකෙක් ඇවිල්ලා. බැරිම තැන තමයි ඉංදියාවට පනින්නේ" "එතකොට සෆ්රාස් මුදලාලි මොකද කියන්නේ" "එයා මොනවා කියන්නද එයා හින්ද තමයි මට මගේ ආගමත් එපා වුනේ සමන් කසාද බැන්දොත් මගේ නමත් මම වෙනස් කර ගන්නවා. අනික එයා දැන් වයසයි. හාලිඇළ ඉදන් මාතර රෙදි කඩේ බලන්න බෑ. ඉස්සරහට මුලු කඩේම බලාගන්න ඕන ස්යානා" ස්වණට දෙන්න ඕන උත්තරේ හිතාගන්න බැරිවුනා. එත් ඉතිං විරුද්ධ වෙන්න හේතුවක් තිබුනෙත් නෑ. අවුරුදු තිහකටත් වැඩිය කාලයක් සේවය කරපු ආයතනයේ මැනේජර් වෙනවා කියන්නේ මොන තරම් ලොකු දෙයක්ද ඒ විතරක්ද අයිතිකාරිය තමන්ගේ ලේල්ලි වෙන්න හිතන්නවත් පුලුවන්ද අවිවාහක දූවරු දෙන්නත් ස්වණට මතක් වුනා. "මම මොකටද විරුද්ධ වෙන්නේ" "ඒ කියන්නේ ස්වර්ණ අක්කා මගේ අම්මා වෙන්න කැමතියි" ෆාතිමාට ඊටත් වඩා සතුටක් තිබුනෙම නෑ. "අම්මා..." රියානා පහල ඉදන්ම පාතිමාව හොයාගෙන උඩට ආව. පොත් මිටියම කෙල්ලගේ තුරුලේ. රියානාගේ මුහුනෙන් මෙච්චර දීප්තිමත් මුහුනක් දැක්කේ කාලෙකට පස්සේ. ෆාතිමා කෙල්ලව උකුලට අරගත්තා. "මේ කෙල්ලව ඉපදිච්ච දවසේ ඉදන් මන් කොච්චර දුක් වින්දද එතකොට මට අවුරුදු පහලොවයි. මතකයිනෙහ් ඔයාට ඒකාලේ. කොළඹ ආවත් හරි අද තමයි කෙල්ල ඉස්සෙල්ලාම ස්කෝලෙකට ගියේ" රියානා ස්කෝලේ කරපුවා එකින් එක පෙන්නගෙන ගියා. ෆාතිමා වගේම ස්වණත් රියානාගේ හඬට ඇහුන්කන් දුන්නා. සමන් ගියේ පිට කොටුවේ කේසර් ස්ට්‍රිට් එකේ කවිතා එකට. සමන් කාලයක් වැඩ කරපු තැන. ඒකේ අයිතිය තියෙන්නේ එකම පංතියේ යාළුවෙක් වෙච්ච රිස්වි මුබාරක්ගේ මාමට. ඒත් රිස්විගේ තාත්තා ෆයිසාල් මුදලාලිටත් අයිතියක් තිබ්බා. ඔහු අසනීප වෙච්ච නිසා රිස්වි මාමත් එක්ක රෙදි බිස්නස් එක කරගෙන ගියා. සමන් එතනින් අයින් වෙද්දී යාලුවො දෙන්න වෙච්ච අනුජටයි දුලාරටයි කවිතා එකේ ජොබ් එකට සෙට් කරා. සිකුරාදා හින්දා එච්චර සෙනඟක් කඩේ හිටියෙත් නෑ. "ආරංචියි උබ කොළඹ ආපු බව.." සමන්ට ඇදුම් ගැන කියන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ. රෙදිපිළි වෙළදාම ගැන හොද අවබෝධයක් තිබුනා. කවිතා එකේ ඔක්කොම රෙදි ඉංදියාවෙන් ගෙන්වන බඩු. "රිස්විත් දැන් ඉංදියාවෙන් රෙදි ගෙන්නන්න යනවා උබලගේ අම්ම හම්බවෙන්න ඕන කිය කිය හිටියා අලුත් සාරි වගයක් උබලගේ කඩේට දාන්න" "කොහොමත් ඉංදියාවෙන් නේහ් ඇදුම් ගෙනාවේ" "නෑ දැන් රිස්වි තනියම ගෙන්නන්න යනවා ඕකට තමයි එයා හැම වෙලාවෙම බිසී" සමන් දෙන්න එක්ක උඩ තට්ටුවටම ගියා. "රිස්විට කෝල් එකක් දාපන් මන් ඇවිත් ඉන්නවා කියපන්" සමන්ට ආපු කාරණය වගේම තවත් කාරණයක් තිබ්බ විසදගන්න. "නසීර් කියන්නේ කවුද බන්" කොල්ලො දෙන්න මුනට මුන බලාගත්ත. මොකද ස්වණා වැඩ කරන මාතර රෙදි සාප්පුවයි සුරුට්ටුවයි ගැන යාලුවො දෙන්නත් දන්න හින්දා. කාලයක් තිස්සේ පිට කොටුවේ කරක් ගහන හින්දා නසීර් ගැනත් දන්නවා. "ඌ අන්ඩර්වල්ඩ් පොරක් සුරුට්ටුව එක්ක ගේම ඉල්ලන්නේ ඌ. මුබාරක් මුදලාලි නම් ඌ අදුරනවා මුදලාලිට වඩා රිස්වි එක්ක ගොඩක් සම්බන්ධයි" "මට හිතුනා මාලිගාවත්තේ කියද්දී ඒත් මම ආවේ උබල දෙන්න හම්බවෙන්න" "ඇයි මොකක්ද වෙන්න ඕන" "වෙන්න ඕනේ මගේ කසාදෙට අත්සන් කරපන්" "කසාදේ... කවුද හුත්තෝ.. උබට ගමේවත් කෙල්ලෙක් හිටියේ නෑ නෙහ්" "සදුදටම ඇවිල්ලා බලපන්කෝ.. අනිත් එක කොළඹ රෙදි කඩයක් දාන්න තැනක් හොයලා දීපන්" "ඇයි බන් අපිට කියන්නේ රිස්විට කියපන් ඌ උබේ හොද යාළුව නෙහ්" ඒත් ඉතිං සමන් කියන්න ගියේ නෑ කසාද බදින්නේ සුරුට්ටුවගේ ගෑණි ෆාතිමා බව. ෆාතිමා මුස්ලිම් හින්දා රිස්විට කියන්නත් මොකක්ද වගේ. මොකද උන් සුරුට්ටුවගේ එහෙම නැත්නම් ලැනී මුදලාලිගේ ගෑනි ෆාතිමා ගැන හොදට දන්නවා. රිස්වි විතරක් නොවේ ඔහුගේ තාත්තත් මාමත් හොදින් දන්නවා. මොකද එයාලා සෆ්රාස් මුදලාලි එක්කයි සහරාන් මුදලාලි එක්කයි ගණුදෙනු කරපු අය. අනිවාර්යයෙන්ම සුරුට්ටුවත් දන්නවා ඇති. ඒත් පාතිමා ගොඩක් කාලෙකින් එයාලා දැකලා නෑ. සහරාන් මුදලාලි මාතර රෙදි කඩේ පටන් ගත්ත දවසේ ඉදන් සේවය කරන ස්වණට රෙදි කඩ ගැන අලුතින් කියාදෙන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ. සුළුවට පටන් ගත්ත රෙදි කඩේ සහරාන් මුදලාලි ඉන්න කාලෙදිම තට්ටු දෙකක සහරාන් මුදලාලිගේ බිල්ඩිමකට ගියේ එහි පැරණි සේවකයෝ හින්දමයි. සහරාන් මුදලාලිගෙන් පස්සේ ලැනීවත් පාතිමාවත් එවා වෙනස් කරෙත් නෑ. ලැනී මුදලාලට ඕන වුනේ එයාගේ කලු සල්ලි රෙදිකඩේ ආදායමට දාල සුදු කරන්න. ඒත් රෙදි කඩේ පාලනය කරේ පාතිමාගේ තාත්තා සෆ්රස් මුදලාලි වුනත් පාතිමාගෙන් නොවිමසා කිසිවක් වෙනස් කරෙත් නෑ. සහරාන් මුදලාලිගේ කාලේ ඉදන් ටිකෙන් ටික ඉස්සරහට ආව ස්වණා රෙදි කඩේ මැනේජර් කම ගොඩක් කාලෙක ඉදන් බලාපොරොත්තු වුනා. දැන් ඉන්න මැනේජර් සෆ්රාස් මුදලාලීගේ හිතවතෙක් වුනත් බොහොම වයසයි. අලුත් පත්වීම ගැන ස්වණගේ හිතේ සතුටක් වගේම බොහොම කෙටි කාලෙකට සමන්ගේ වැඩ ගැනත් තිබුනේ ආඩම්බරයක්. ෆාතිමාට සහරාන් මුදලාලිගෙන් උරුම වෙච්ච රෙදි කඩේ වගේම හෝටල් දෙකකුත් බාර් එකකුත් තියෙන විත්තිය ස්වර්ණ දන්නවා. රෙදි කඩේ හැර අනිත් ඔකොම සෆ්රාස් මුදලාලි පාලනය කරත් ඔහු දැන් වයසයි. කතරගම ශ්‍රි භවන් හෝටලය වුනත් තාම පරන තාලෙටම ගියත් එතනිනුත් ලොකු ආදායමක් එනවා. මේ හැම දෙයක්ම සමන්ගේ යටතට ආවයි කියන්නේ මුලු පවුලම ගොඩබව ස්වණා හොදට තේරුම් අරන් තිබුනා. "ස්වණා ඇන්ටී... අම්මා ඔයා හොයනෝ.." රියානා පඩිපෙලේ දුවගෙන ඇවිත් ස්වණගේ අතින් එල්ලුනා. "ඇයි.. නොනේ.." "මේ කෙල්ලට පිස්සු... අර වැල්ලවත්තේ හුන්ඩුවක් වගේ ගෙදර ඉදලා මේකට ආවම එයාට ගොඩක් සතුටුයි.. මන් නිකමට ඇහුවේ කෝ ස්වණා ඇන්ටි.. මේන් මේකි මටත් නොකියා උඩට දුවන් ආවා" වැල්ලවත්තේ ගෙදරට ලැනී කිසිම පිටස්තර මනුෂ්‍යයකුට එන්න දුන්නේ නෑ. අඩුම තරමට ස්වණවත් ගෙන්න ගන්න ඉඩ දුන්නේ නෑ. එයාගේ හොර එළිවෙන හින්දා. වැල්ලවත්තේ පකිස් කූඩුවෙන් කළුබෝවිල ගෙදරට ආවට පස්සේ රියානා හරියට ඉගිලෙන සමනළියක් වගේ. අනිත් එක අද ගොඩක් කාලෙකට පස්සේ ස්කොලෙත් ගියානේ ඒ සන්තෝසෙත් දෝරේ ගලලා තිබුනා. "කෝ නෝනේ මේ ළමයා තාම ආවේ නෑනෙහ්.." "ස්වණා.. ඔයා දිගටම නෝනේ නෝනේ කියන්නද හදන්නේ මැදැයි නැන්දම්මා කෙනෙක් හොයා ගත්තා." ඒකට නම් ස්වණටත් හිනාවක් ගියා. ඒත් ඉතින් සහරාන් මුදලාලි ඉන්න කාලේ ඉදන් මැඩම්... නෝනේ කියපු කට එක දවසෙන් පැයෙන් දෙකෙන් වෙනස් කරගන්නේ කොහොමද. "නෑ.. නෝනේ.. අපි.. පොඩ්ඩක් එහෙම ඉමු.. මොකද ලැනී මුදලාලිට ගතු කියන කේලම් කියන උන්.. තාම ඉන්නවා නෙහ්.. කොහොම කිව්වත් නෝනේ එදා ඉදන් මට දුවෙක් තමයි" ස්වණත් නිකන්ම නිකන් උත්තරයක් දුන්නේ නෑ. "අනික නෝනේ රියානා බේබි මොකද කියන්නේ" රියානා සාලේ ඉදන් ගොඩක් ආසාවෙන් ස්කෝලේ වැඩ කරන්න ගත්තා. මේසේ පුරාම පොත්. කොහොම වුනත් තවත් අවුරුදු කිහිපයකින් රියානත් ලොකු කෙල්ලෙක්. "හෙට අනිද්දා රියානත් ලොකු ළමයෙක් වේවි" "අපෝ ඔව්.." "එතකොට කෙල්ලත් ඔයාගේ ආගමේ විදිහට කාට හරි අඩු වයසෙන්ම බන්දලා දෙනවද" "පිස්සුද ස්වණා මම විදපු දුක මගේ කෙල්ල විදින්න ඕනද අනිත් එක මම මුස්ලිම් වුනත් දැන් ජීවත් වෙන්නේ සිංහල විදියට මගේ කෙල්ල හොදට ඉගෙන ගත්තට පස්සේ එයාට ඕන මිනිහෙක් හොයා ගනීවී" ස්වණා උත්තරේ දන්නවා උනත් හරියටම දැන ගන්න ඕන උනා. මොකද ෆාතිමා සහරාන් මුදලාලි එක්ක ජීවත් වෙච්ච හැටි ස්වණ හොදින් දැන ගෙන හිටියා. ලැනී මුදලාලී එක්ක හුටපටේ පටන් ගත්ත හැටිත් ස්වර්ණ දන්නවා. " සමන් එයාගේ තාත්තා වෙනවට කැමතිදැයි මම නිකන් ඇහුවා" "ඉතින්.." "කෙල්ල ගොඩක් කල්පනා කරලා.. ඔලුව වැනුව" "රියානා.. කැමති නැද්ද .." "ඔලුවේ වැනුවේ අකැමැති හින්දදැයි ඇහුවා.. නැතිලු.. සමනුත් ඉස්කෝලෙ ඇරිලා එද්දී එයාට ඕන පොත් වගයකුත් අරන්දීල එන ගමන් අහලා.. දුව කියන්නදැයි අහලා.." "ඉතින්.." "කෙල්ල අහලා තියෙන්නේ මොකක්ද දන්නවද තාත්තා වගේ එයාටයි මටයි පයින් ගහනවද අහලා.. මතක නේද මේ කෙල්ලට ලැනී ගැහුවෙම පයින්ම නෙහ්... කෙල්ල ඉස්සරහ මට කීපාරක් ගහලා තියෙනවද මන් දමලා ගහලා හාළි ඇල ගියාට පස්සෙයි එයාගෙ පයින් ගැහිලි නැවතුනේ. ඔය මිනිහ මම කසාද බැදලා තිබ්බ නම් ජීවිත කාලෙටම ගුටිකකා ඉන්න තිබුනා. චික් විතරක් මම.. මේවා කොච්චර කාලයක් හිරකරන් හිටියද..." "ඉතින් සමන් මොනවද කියලා තියෙන්නේ" "අපි බලමු සමන් ආවම එයා කතා කරන විදිය" ස්වණට එවා අමුතුවෙන් කියන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ. ඈට හොදටම මතකයි එතකොට රියානාට අවුරුදු නමයක් දහයක් විතර ඇති. ගම්පොළ හිටපු කාලේ. ලැනී මුදලාලි රෙදි කඩේ උඩ තට්ටුවට ආවේ වෙනදා වගේ නොවේ පිපිරි පිපිරී. ඒ වෙනකොට ලැනී මුදලාලි පලාතෙම චන්ඩියා. වාහනයෙන් බැහැපු ගමන් ෆාතිමා රියානාවත් වඩාගෙන උඩ ඔෆිස් කාමරයට දිව්වා. තඩි බඩත් එක්ක පඩිපෙළ නැගලා ෆාතිමා ගිය වේගෙට ලැනී මුදලාලිට උඩට යන්න බැරිවුනත් ඔහුගේ කටින් පිටවුනේ මාතර වැල්ලකරේ ගෑණියෙක් වෙච්ච ස්වණවත් අහලා නොතිබිච්ච කුණුහරුප වැලක්. එතකොටත් ස්වණා හිටියේ මැනේර්ජගේ කාමරේ. උඩට ආපු ලැනී මුදලාලි ඉස්සෙල්ලාම පයින් ගැහුවේ රියානාට කෙල්ලට එක හරියට වැදුනේ නෑ. ෆාතිමා පැනලා කෙල්ල තුරුල් කරගත්තත් ලැනී ෆාතිමාට ගහගෙන ගහගෙන ගිය හැටි අද වගේම ස්වණට මතකයි. ෆාතිමා මාරාවේශයෙන් නැගිට්ට පාර ලැනී මුදලාලි තල්ලු වෙලා පැත්තකට විසිවුනා. මැනේජර්ගේ ලග තිබ්බ පුටුව අරන් ගහපු පාර ලැනී මුදලාලි ගහක් වැටුනා වගේ මුනින් අතටම බිමටම පත බෑ වුනා. හිතට ආපු වේගෙටම ෆාතිමා ලැනී මුදලාලිගේ සරමෙන් ඇදලා ජොකත් පහලට කරා. පහල හිටපු ඔක්කොම වැඩ කරපු කොල්ලො කෙල්ලො එතකොට උඩට ඇවිල්ලා. ෆාතිමාගෙන් ඒ වෙලාවේ පිටවුනේ පට්ටම පට්ට කුණුහරුප තොගයක් ස්වණට තාම මත්කයි. "බැල්ලිගේ පුතා බලාපන් තොට පයියක්වත් තියෙද බලපන් තෝ වගේ පොන්නයෙක් එක්ක මම මෙහෙම ඉන්නවටද මට මෙහෙම ගහන්නේ මෙහෙම කුණු කතා කියන්නේ ආයෙත් තෝ මට ගැහුවොත් තොගේ ඇට දෙකත් එක්ක කපල මරනවා දැන ගනින් මිට පස්සේ මම කැමති ඕන මිනිහෙක් එක්ක හිනාවෙනවා විතරක් නොවෙ මට ඔන වුනොත් හුකවත් ගන්නවා" ලැනි මුදලාලිට තඩි බඩත් එක්ක තනියෙන් කෙලින් වෙන්නවත් බෑ. ජොසප් ආවේ නැත්නම් ෆාතිමා මොනවා කරයිදැයි හිතා ගන්න බැරිවුනා. එදා ස්වණටවත් ෆාතිමා කොන්ට්‍රෝල් වුනේ නෑ. කාලයක් ඉවසලා ඉවසලා බැරිම තැන ඇගේ ආවේගෙත් පිටවුනේ. හැබැයි එයින් කඩේ වැඩ කරපු සේවකයෝ විතරක් නොවේ ගොඩක් අය දැන ගත්තා ලැනී මුදලාලිට පයියක් නැති විත්තිය. එදායින් පස්සේ ලැනී මුදලාලිගේ හුළං බැස්සා බැලුමක හුළං ගියා වගේ. ෆාතිමාත් අතහැරියේ නෑ. ගෑණියෙක්ගේ සීමාව පැන්නොත් ආයෙත් කලින් සීමාවට කවදාවත් ඒ ගැනි එන්නෙ නෑ. එදායින් පස්සේ ලැනී මුදලාලිගේ නාස් ලනුව ෆාතිමාගේ අතට ගත්තා. ඒත් මේ සිද්ධියට හේතු වුනේ සමන් යැයි ස්වණා දැනගෙන හිටියේ නෑ. සමනුත් එදා මේ සිදුවීම බලාගෙන අසරණ වෙලා දුක් වුන බව ස්වණ දැනගත්තේ ගෙදර ගියාට පස්සේ. "ඔය පරන දේවල් ඔක්කොම අමතක කරලා අලුතින් හිතන්න නෝනේ ඔයාට කවදාවත් සමන් නම් ගහන එකක් නම් නෑ" ස්වර්ණ ගොඩක් විශ්වාසයෙන් කිව්වා. කතාවෙන් කතාව ගොඩක් හවස් වුනා. කාර් එකේ හෝන් හඩ ඉස්සෙල්ලාම හදුන ගත්තේ රියානා. "අම්මේ... සමන්.. අ.. තාත්තා.. ඇවිල්ලා.." රියානා ඔක්කොම වැඩදාල පහලට දුවගෙන ගියා. කෙල්ල කියපු කතාව ස්වණට වගේම ෆාතිමාටත් හොදට ඇහුනා. ෆාතිමා බැල්කනියට යද්දී ඇගේ පස්සෙන් ස්වණත් ගියා. ගේට්ටුව ක්‍රින් ගාගෙන උඩට එසෙවෙද්දී කාරෙක මිදුලෙම නැවතුනා. සමන්ට කාර් එකෙන් බහින්නවත් වෙලාවක් වුනේ නෑ. රියානා දුවගෙන ගිහින් සමන්ගේ ඇගට පැන්නා. ගේට්ටුවත් වහගෙන රියානාවත් වඩාගෙන ගෙට එන සමන් දිහා බැල්කනියේ ඉදන් ස්වණා වගේම පාතිමාත් ගොඩක් ආශාවෙන් බලාගෙන හිටියා. බොහොම චාමෙට එන්ගේජ්මන්ට් එකට දින දාගෙන සමන් ආවේ ගොඩක් සතුටින්. ඒකටත් උදව් කරේ පාසැල් මිත්‍රයා රිස්වී. කසාද බදින්න යන්නේ පාතිමා බව ඒත් කිසි කෙනෙක් දන්නෙත් නෑ. මොන වැඩ තිබුනත් සමන්ගේ විවාහයට අත්සන් කරන්න රිස්වි එන බවට පොරොන්දු වුනා. වරායට එන රෙදි වගයක් ක්ලියර් කරගන්න රිස්විට යන්න වෙන හින්දා ඔහු ගොඩක් කලබලයෙන් කේසර් ස්ටිට් එකෙන් පිටත්වෙලා ගියා. "නෝනේ දැන් මාත් මෙහේ ඉන්න හින්දා අපි කොටුවෙන් රෙදි කඩයක් කරමුද. මගේ යාළුවා එක්ක ඉංදියාවෙන් රෙදි ගේන්න පුළුවන්" කෑම මේසයේදී ස්වණත් හිටපු හින්දා රෙදි බිස්නස් එක සමන් ඇදලා ගත්තා. "මොනවා කරත් සමන් නීතිවිරෝධී වැඩ වලට නම් අතනොගහ ඕන වැඩක් කරන්න අම්ම එක්ක කතා කරගන්න. මොන දේකරත් හිතේ නිදහස තියෙන්න ඕන පොලීසී ගානේ උසාවි ගානේ යන්න බෑ හැංගි හැංගී අයෙත් මට ඉන්න බෑ නියම විදිහට ටැක්ස් ගෙවලා වැඩේ පටන් ගන්න අම්මා උදව් කරාවි" ඇගේ දාපු එකම කොන්දේසිය වුනා. ලැනී මුදලාලි එක්ක හිටපු නීරස ජීවිතය ආයෙත් අත්දකින්න ෆාතිමා කැමැති නෑ. "නෑ.. නෝනේ.. මේ හොරබඩු නොවේ.. " "හැබැයි මම නම් කැමැතියි ගාමන්ට් එකක් දාන්න මොකද ගාමන්ට් ගැන ස්යානා ඔක්කොම දන්න හින්දා" "නෑ.. නොනේ ඔය වැඩේ අපේ සහරාන් මුදලාලිගේ ඔලුවෙත් තිබුනා ඇත්තටම කිව්වොත් මුදලාලි මහත්තයා කේසර් ස්ටිට් එකේ කඩේකුත් බැලුවා. පමුනුව කඩේකුත් බැලුවා. මුදලාලි මහත්තයා නැතිවුනාට පස්සේ ඒක එහෙන්මම යට ගියා. මොකද ලැනී මුදලාලිට එහෙම අවශ්‍යතාවයක් තිබුනේ නෑ" "එහෙනම් ඉතින් අම්මයි පුතයි එකතු වෙලා පටන් ගන්න" "නෑ අපි ඉස්සෙල්ලා රිස්වි එක්ක පටන් ගමු මුබාරක් මුදලාලිගේ බෑන නෙහ්" "මුබාරක්.. ෆයිසාල් මුදලාලිගේ පුතාද රිස්වි" ෆාතිමා ඔවුන් ගැන හොදින් දැනගෙන හිටියා. එයාලා එයාලා පලපුරුදු රෙදි බිස්නස් කාරයෝ. සමන්ගේ වැඩේට ඔක්කොම කැමති වෙච්ච නිසා ඔහුට තිබුනේ පට්ට සතුටක්. ෆාතිමා ස්වර්ණාට පහල කාමරයක් ලැස්ති කරලා සාලෙට ආවා. එතකොටත් රියානා සමන්ගේ උකුලේ නිදි. "ඔයා යන්න නෝනේ මන් දුවා එක්ක එන්නම්" සමන් රියානාව උස්සගෙන යන්න ෆාතිමාට දුන්නේ නෑ. කොහොම වුනත් පාතිමා ගැඹිණියක් බව කොයිම වෙලාවකවත් ෆාතිමා ඇගෙව්වෙත් නෑ සමන් ඇගෙව්වෙත් නෑ. එය ස්වණට රහසක් වුනා. මොකද චන්න කෙනෙක් ගැන ස්වණා මෙලෝ දෙයක් දැනගෙන හිටියෙත් නෑ. අනිත් එක ඉතිං ස්වණා කාමරයට ගිහාම ෆාතිමාගේ කාමරයට රින්ගන්නත් සමන්ට ඕන වුනා. "එහෙනම් මම උඩට යනවා" ෆාතිමාත් චුට්ට වෙලාවක් ටීවී බලලා තරප්පු පෙල නැගලා උඩට ගියා. උදේ ඉදන් මාතර ඉදන් පැමිනි ගමන් මහන්සිය එක්ක ස්වර්ණත් වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් කාමරයට ගියා. ස්වණගේ සිහින් ගෙරවිලි හඩ ඇහෙද්දී සමන් ටීවී එක ඔෆ් කරලා රියානාව කරට අරන් තරප්පු පෙළ නැග්ගා. එතකොට වෙලාව දහයත් පහුවෙලා. කෙල්ලව ඇද මුල්ලෙන් තියලා නාන කාමරය දිහා බැලුවා. ෆාතිමා පේන්න හිටියේ නැතත් නාන කාමරෙන් වැටෙන වතුර මලේ හඩ සමන්ට ඇහුනා. නානකාමරේ දොරත් වහලා නැහැ. හරියට සමන් එයි යැයි දැනගෙන වහල නෑ වගේ. පුක් පලු උඩට වැටිච්ච වතුර බිංදු ලයිට් එලියට දිලිසෙනවා. පුක් පලු දෙකත් වට්ටක්කා පලු දෙකක් වගේ එළියට නෙරලා. වතුර මලට ඇග අල්ලාගෙන ෆාතිමා හිටපු විදියට සමන්ගේ පොල්ල ඔටෝ කෙලින් වුනා. සරම තෙමාගෙන පහලට යන්නත් බෑ. සමන් සරම ගලවලා ෆාතිමාගේ නිරුවත් පුක්පලු දෙක මැදට පොල්ල තදකරගෙන බදාගත්තා. වතුර සර්ව එකෙන් වැටෙද්දිම ඇලපත දිගේ ගිය අත් නැවතුනේ ඇගේ තන්දෙකත් දෑතින් වහගෙන. "හරි අමාරුවෙන් නේද හිටියේ" සමන් ඇගේ බෙල්ලට උම්ම එකක් ගොඩක් ආදරෙන් දුන්න. "අමාරු නැද්ද මගේ රන්කද දකිද්දී" "රන්කද.." බෙල්ල දිගේ පහලට ඉබ ඉබ එද්දී දැනෙන කිතියට ඇඟත් එක්කම කිළිපොලා යනවා. නිරුවත් බඩදිගේ පහලට ගිය අත නැවතුනේ හුත්ත උඩින්. ෆාතිමා කකුල උස්සලා කොමඩ් එක උඩින් තියාගත්තා. මයිල් පොඩ්ඩක්වත් නැති හුත්ත වටේට අතගාපු සමන් ෆාතිමාට අතපෑව. මොකද සබන් කෑල්ල තිබුනේ ඇගේ අතේ. සමන්ගේ ඇගිලි වලින් ගොඩක් ආදරෙන් දෙන සැපට ඈට අතේ සබන් කෑල්ල තියෙන බවත් අමතක වුනා. "ඇයි මට විතරද අමාරු.." සමන් දෑතේ හොදට සබන් තවරගෙන යටි බඩ දිගේ පහලට දෑත් ගෙනිච්චා. හුත්ත වටේට සමන්ගේ ඇගිලි තුඩු ගොඩක් ආදරෙන් යද්දී ෆාතිමා එක අතකින් සමන් බදාගෙන බෙල්ල අස්සේ මුහුන තද කරගත්තා ඇස් දෙකත් වහගෙන. සමන්ගේ ඇගිලි හුත්ත වටේ ලතාවකට වගේ යද්දී ඈට කෙදිරිගෑවෙනවා. ෆාතිමාට මතක් වුනේ ගල්කිස්සේ හෝටලයේ නානකාමරේදී චන්න පිස්සෙක් වගේ හුකපු හැටි. ඇත්තටම තමන්ට ඕන චන්න වගේ එකදිගට හුකාගන්නවාට වඩා සමන්ගේ ආදරේ බව ෆාතිමාට වැටහුනා. ගොඩක් ආදරෙන් හැගීම් අවුස්ස අවුස්ස ආදරෙන් හුකන හිකිල්ලයි. හැගිම්වලට වහල් වෙලා චන්න වගේ එකදිගට හුකන හිකිල්ලයි කොයිතරම් වෙනදැයි ඇයට හිතුනා. සමන් නොහිතපු විදියට එකපාරටම පාතිමා සමන් දිහාවට හැරිලා බදාගත්තා. බදාගත්තා විතරක් නොවේ ඔහුගේ නිරුවත් පපුවේ මුහුන තියලා තදකරගත්තා. පාතිමා මුකුත්ම කිව්වේ නැතිවුනත් ඔහුගේ පිටදිගේ ඇගේ අත් ලතාවකට උඩට පහලට ගියා. අතේ තිබ්බ සබන් කෑල්ල වොස් බේසින් එක උඩට වැටිලා. "මේ ආදරේ නම් කවදාවත් වෙනස් කරන්න එපා" "මගේ නෝනේට හැමදාම මේ ආදරේ තියේවි. ඒක එහෙම වෙනස් වෙන්නේ නෑ" ෆාතිමාගේ තන් දෙක සමන්ගේ පපුවට තදවෙලා හරියට පුම්බපු බැලුම් දෙකක් තදවෙලා වගේ. බාගෙට කෙලින් වෙච්ච සමන්ගේ පොල්ල ෆාතිමාගේ දෙපා අතරට හිරවෙලා. වතුර මලෙන් වැටෙන වතුර කෙලින්ම ටයිල් පොලවට වැටෙනවා සමන්ගේ පුකට පිටුපසින්. වොස් බේසින් එක උඩ තිබ්බ සමන් කෑල්ල අතට ගත් සමන් ඇගේ පිටදිගේ පහලට ගාගෙන ගියා. සමන්ගේ උනුසුමයි පොල්ල යටිබඩට තෙරපෙන තෙරපිල්ලටයි ඇගේ හැගීම් විතරක් නොවේ මයිල් පවා කෙලින් වෙලා. සමන්ගේ ඇලපත දිගේ අතගාගෙන කොමඩ් එක උඩ වාඩිවෙලා පොල්ල දෙපැත්තට උම්ම මාරුවෙන් මාරුවට දුන්නා. පොල්ල බඩටම තදකරලා ඇටදෙකත් එක්කම පුක් පලු දෙකෙන් අල්ලන් මුහුන තදකරගත්තා. ඇගේ දෑසුත් අඩවන් වෙලා. සමන් දිහා බල බල පොල්ලේ පාමුලින්ම අල්ලන් ටොපා කට ඇතුලට දාගත්තා. බාගෙට කෙලින් වෙච්ච පොල්ල පාතිමා දෙන සැපට කෙලින් වෙන්න මහවෙලාවක් ගියේ නෑ. අයිස් චොක් එකක අග්ගිස්ස ලොවිනවා වගේ චූස් චූස් ගගා ලොවිද්දී පොල්ල ගැස්සෙනවා. නහර උඩට මතු වෙනවා. සමන් දිහා බල බල ඇටදෙකත් සිනිදුවට අතගගා ටොපා උරන්න ගත්තා. උරන වේගෙට ඇගේ කම්මුලත් වලගැහෙනවා. ටොපා උර උරා පොල්ල තවත් කට ඇතුලට ඔබා ගන්නවා. ගොඩක් ආසාවෙන්. ආයෙත් පොල්ල බඩට තියලා තද කරලා ඇට දෙක මාරුවෙන් මාරුවට උරනවා. ඇටදෙක උර උරා මුලු දිවම එලියට දාල පොල්ල පාමුලට තියලා තද කරලා උඩට තදකරගෙන ගියා. ආයෙත් ටොපා කට ඇතුලට දාගත්තා. තොල් වලින් තද කරන් ඉස්සරහට පස්සට චුට්ටක් වේගෙන් කරන්න ගත්තා. එතකොට නම් සමන් ඇගේ දෙපැත්තේ කොන්ඩෙන් අල්ලන් පුක ඉස්සරහට පස්සට කරන්න ගත්තා. ඈත් පොල්ලට තියලා තොල් තද කරගෙනම ඉන්නවා. සමන් නවත්තද්දී පාතිමා පටන් ගත්තා. පුක් පලු දෙකෙන් දෑතින්ම මිරිකලා අල්ලාගෙන පොල්ලෙන් භාගයකට වඩා ඈම ගොඩක් ආසාවෙන් කට ඇතුලට ගන්නවා. පොල්ලත් යකඩයක් වගේ වෙලා. සමන් එළියට ගන්න හැදුවත් ඈ ඉඩ දෙන්නේ නෑ. ෆාතිමා කොහොමත් පොලු උරන්න ගොඩක් ආසාවක් දැක්වුවා. ඔව් ඉතින් අවුරුදු ගානක් උරන්න වත් පොල්ලක් තියෙන්න එපැයි. "ඔහොම කරොත් කට ඇතුලෙම යාවි" ෆාතිමා ඔලුව දෙපැත්තට වන වනා තවත් පොල්ල කට ඇතුලට ඔබා ගත්තා. පොල්ලෙන් තුන්කාලක්ම ඈ දැන් ඔබාගන්නවා. සමන්ට තවත් ඉවසන් ඉන්නම බැරිවුනා. ඇට දෙකත් ගල් ගැහුනා වගේ දැනුනා. ඇගේ හිස දෙපැත්තේ තිබුනු දැත් වලින් පොල්ල දිහාවට තෙරපුනා. ෆාතිමාගේ තොල් නැවතුනේ පොල්ල පාමුලම. ඇට දෙකත් හිරිවැටෙනවා වගේත් දැනුනා. සමන්ගේ පුක් පලු ෆාතිමාගේ දෑත් වලින් තදින්ම මිරිකෙනවා. පොල්ලෙන් කට මුදවාගන්න ඈ කලවා වලට ගහගෙන යද්දී සමන්ගේ දෑත් බුරුල් වුනා. පොල්ල දිගේ ආපු කැරි පාර දෙතුන් වතාවට උගුර පතුලටම විද්දා. පොල්ලෙන් කට එලියට ඇදලා ගත්ද ඇගේ දෑස් වලින් කදුළුත් බේරෙනවා. "තව පොඩ්ඩොන් මට හුස්ම ගන්නත් බැරිවෙනවා" ෆාතිමා හතිදාගෙන සමන් දිහා බැලුවා. ඇගේ මුනෙත් කැරි. "ඔයා අද මගේ කාමරේ ඉන්න.. නෑ නෑ අද විතරක් නොවේ.. දිගටම හැමදාම" ෆාතිමා කිව්වේ ගොඩක් සන්තෝසෙන්.

Anticipate more gripping chapters ahead, each adding layers to this unforgettable tale that Wela Katha Lokaya proudly hosts. Dive into a world of thrilling narratives and discover what lies beyond the horizon.