අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 59

Dive into the captivating world of අංජලීගේ කතා​ව - Anjalige Kathawa - 59, where every twist invites you deeper into a masterfully crafted narrative. Hukana Katha offers you an exclusive journey through stories that promise to enthrall and inspire.

පොලීසිය ජිප් එකක් පුරවලම ඇවිත් හිටිය. සමන් ඉස්සරහට ගිහිල්ලා ගේට්ටුව ඇරලා පොලිසියේ මහත්තරු එක්ක ගෙට ආවා. රියානත් බයවෙලා බලාගෙන ඉන්නවා. තරු තුනක් ගහපු පොලීසියේ ලොකු මහත්තයෙක් තවත් සාජන් කෙනෙක් එක්ක ඇවිත් හිටියත් ප්‍රශ්න කරේ තරු ගහපු ලොකු මහත්තයා. "කවුද මොහොමඩ් සෆ්රාස් ෆාතිමා..." "මම සර්.." කාමරයේ දොරට හේත්තුවෙලා හිටපු ෆාතිමා දිහා පොලිස් නිළධාරියා හොදට බැලුවා. "තමන්ගේ මහත්තයද අගම්පොඩිගේ රත්නායක මුදියන්සේලගේ සිරිල් ගාමිණී ලැනරෝල්" "අනේ නෑ සර් මගේ මහත්තයා දැන් අවුරුදු ගානකට කලින් මැරුනා පස්සේ ඔය ලැනරෝල් මාව බලෙන් තියාගත්තා. එයා අතුරුදන් වුනාට පස්සේ මම දෙවැනි වතාවට බැන්ද මේ ඉන්නේ දැන් මගේ මහත්තයා" පොලිසියේ ලොකු මහත්තයා ඇගේ ව්‍යාපාර ගැන කියද්දී සහරාන් මුදලාලිගේ නෝන බව හදුනා ගත්තා. පොලීසියට විස්තර දීල තියෙන්නේ වැල්ලවත්තේ ෆැලැට් එකේ පහල තිබ්බ ගොසරියේ නංගියි එයාගේ මහත්තයයි. එහෙත් ෆාතිමා මෙහේ ඉන්න විත්තිය දැන ගත්තේ කොහොමදැයි දැනගත්තේ නම් පොලීසිය පිටවෙලා යද්දී. සහරාන් මුදලාලිගේ මරනනෙන් පස්සේ ඔක්කොම දේවල් ෆාතිමා කෙටියෙන් කිව්වා. "දැන් එතකොට වැල්ලවත්තේ සිද්දියෙන් පස්සේ සිරිල් ගාමිණී ලැනරෝල් කතා කරේම නැද්ද" "එයාගෙන් බේරිලා ගල්කිස්සේ හොටෙල් එකේ දවස් කිහිපයක් හැංගිලා ඉද්දි මට තර්ජන කරා. පස්සේ මම සිම් ඔක්කොම මාරු කරලා මේ ගෙදරට පදිංචියට ආව තාමත් අපි ඉන්නේ බයෙන් එක පැත්තකින් ලැනී මුදලාලිගෙන් අනිත් පැත්තෙන් ඔය නසීර් කියන මිනිහගෙන් අනිත් පැත්තෙන් අමීර්ගෙන් තාත්තා නම් ඊයේ මට කිව්වා අමීර් ආයෙත් ඇරෙස්ට් කරපු විත්තිය" පොලීසිය දිගට හරහට හරස් ප්‍රශ්න අහන්න ගත්තා. අංජලී කෞමදී සකලසූරිය කෙනෙක් ගැනත් ඇහුවා. ෆාතිමා ඒ නම ඇහුවමයි "මට පස්සේ ආරංචි වුනා ලැනී මුදලාලි දෙහිවල මුදලාලි කෙනෙක්ගේ නෝන කෙනෙක් බැදපු විත්තිය ඒත් මම කිසි දෙයක් දැන ගෙන හිටියේ නෑ මටයි දුවයි කොළඹ ආවට පස්සේ යන්න දුන්නේ වැල්ලවත්තේ ෆුඩ් සිටියට විතරයි අඩුම ගානේ දරුවව ස්කෝලෙකට දැම්මෙත් මේ මෑතක ලැනී මුදලාලිගෙන් අයින් වුනාට පස්සේ" ඒත් ලැනී මුදලාලි ගැනවත් නසීර් ගැනවත් මුකුත්ම කිව්වේ නෑ. ඔවුන් ඇවිත් තියෙන්නේ මිරිහානේ විශේෂ පොලිස් ඒකකයෙන්. ෆාතිමාගේ බිස්නස් ගැන අහද්දි ඉන්කන්ටැක්ස් ෆයිල් එක දීපු ගමන් ටැක්ස් නම්බරේ අරගත්තා මිසක් ඒ ගැන ප්‍රශ්න කරේ නෑ. ෆාතිමාගේ ව්‍යාපාර ගැන ඇහුවේ නැතිවුනාට ලැනීගේ බිස්නස් ගැන හරස් ප්‍රශ්න කරත් ඇයට දෙන්න උත්තර තිබුනේ නෑ. හිගන සල්ලි එකතුකරපු එක නම් කියන්න වුනා. පැයකට වැඩිය ප්‍රශ්න කරලා ප්‍රකාශයකුත් ගත්තා. ආයෙත් ලැනි මුදලාලි හෝ නසීර් හෝ තර්ජනයක් කරොත් ඔවුන්ට දන්වන්නැයි නම්බර් එකකුත් දීල අවශ්‍ය වුනොත් ආයෙත් එන බවත් කියලා යන්න ගියා. නම්බර් එක දුන්නෙත් සමන්ට. පොලීසිය ගියාට පස්සේ සමන් රිමෝට් එකෙන් ගේට්ටුව වැහුවත් ජිප් එක පිටුපසින් ටී පනස් හයක් අතේ තියන් නැග්ග පොලිස් කාරයා හදුනාගත්තා. හැමදාම උදේ පාන් ඉදිඅප්ප ගන්න හෝටලේ වැඩ කරන අන්කල්. අන්කල් කිව්වේ පොරගේ කොන්ඩේ ඒ තරමට සුදු වුනාට එතරම් වයසක් නෑ වගේ. හිනාවෙලා හැම දෙයක්ම අහන ඌගේ තිබ්බ ගෙම්බර් එක. ඌව හදුන ගත්තේ නැහැයි හිතාගෙන ඉන්න ඇති. ඒත් සමන් ඌව හොදින් හදුන ගත්තා. ෆාතිමා ගැන විස්තර හොයාගෙන තියෙන්නේ ඌගෙන් විත්තිය සමන් වටහාගත්තා. "කඩේ කොන්ඩේ සුදු අන්කල් පොලිසියේ ඔත්තුකාරයෙක්" "ඇත්තට මට පෙනුනේ නාකි මනමාලයෙක් වගේ" දෙතුන් වතාවක් හවසට මෙනවා හරි ගන්න යද්දී පොර ෆාතීමාට කාරෙකෙන් බහින්නවත් නොදී ලගටම ඇවිත් මාරම මාර හිනාවක් දාල පොඩි පාට් එකක් දැම්මේ හරියටම ෆාතිමාව හදුනගන්න වෙන්න ඇති. "දැන් මෙහේට කවුරු ආවත් පොලීසිය දන්නවා. කෝකටත් ඇඩ්වකේට් විජේසිරි එක්ක ටිකක් කිට්ටු සම්බන්ධකමක් තියා ගත්තොත් හොදයි වගේ.." සමන් වගේම ස්වණත් කියන්න ගත්තා. ලැනි මුදලාලි එක්ක හිටපු එකත් තවත් අවුලක් වුනා. ඒ අස්සේ නසීර්. කලින් නම් ඔය ලොකු ලොකු ඈයෝ ඔක්කොම හිටියේ ලියන්නගේ මිනිස්සු හින්දා දැන් ලොකු අවුලකුත් තිබුනා. ෆතිමා උන් එකෙක් වත් අදුනන්නෙත් නෑ. "ඇයි අම්මේ පොලීසියට කිව්වේ නැත්තේ බඩගෙඩි තාත්තා අපිට ගහපු විත්තිය අම්මට කෝල් කර කර බැනපුවා" රියානා පොලිසිය ගිහිල්ලා ටික වෙලාවකට පස්සේ නිහඩ බව බින්දා. අම්මෝ හොද වෙලාවට රියානා කටවහන් හිටියේ. "ඔයා එහෙම ඕවා කාටවත් කියන්න එපා මාවයි තාත්තයි අල්ලල කූඩුවට දාවි" ෆාතිමා රියානට තේරෙන විදිහට ටිකක් බය කරලා කිව්වේ තියෙන තත්වය එතරම් හොද නැති හින්දා. මාධ්‍යකාරයගේ මරනින් පස්සේ පොලීසිය ලැනීව පස්සේ පන්නන එක ඉස්සර ඉදන් වෙච්ච දෙයක්. ඒත් දේශපාලකයෙකුගේ රැකවරණයෙන් බේරී බේරී හිටියත් වැල්ලවත්තේ සිද්ධියෙන් පස්සේ එකෙක් නෑ. කොහොම වුනත් පොලිස් ඔත්තුකාරයෙක් වටේ ඉන්න එකත් එක පැත්තකින් හොදයි. නසීලා විතරක් නොවේ ලැනීයි ඔහුගේ ගෝලයෝ වුනත් මේ පැත්තේ කරක් ගහන එකක් නෑ. එදා හවස ඩොකියුමන්ට් සෙට් එක අනුජ අතේ ඇඩ්වකේට් විජේසිරිට යවපු බව රිස්වි කෝල් එකක් දීලම කිව්වා. "උබත් කොහොම කොහොම හරි අපේම කෙල්ලෙක් බැන්ද නෙහ් කොහොමද සිංහල කෙල්ලෝ වගේ නොවේ හරී අපේ ගෑනු" ඔය කතාව රිස්වි ඊයෙත් කිව්වා. විහිළුවට කොලුකමට කියපු කතාවක් එකම දේ තුන් හතර පාරක් විටින් විට කියද්දී පැත්තකට දාන්න පුළුවන් වුනේ නෑ. "මම දන්න අයත් ඉස්සර ඉදන් ෆාතිමා පස්සේ ගියාට හරි ගියේ නැ. එයා කෙල්ල කාලෙට වඩා ලැනි මුදලාලි ලග ඉද්දියි ලස්සන වුනේ. උබට තමයි ඉතින් ස්වීප් එක ඇදුනේ හැබැයි ඉතිං ලැනි නාකියා වුනාට ඌට තියෙන්නේ පට්ට හයියක් නෙහ් දෑන් මාස ගානක් උඩදී මගේ ඉස්සරහම එකෙකුට ගැහුවා කැරකිලා වැටෙන්න" ඌ නොකියා කියපු දේ සමන්ට තේරුනා. ඒත් ඉතින් ලැනීගේ ඇගේ හයියයි පකේ තරමයි දන්නේ ෆාතිමයි ලැනීගේ පක දැකපු අයයි නෙහ්. ලැනීගේ චන්ඩිකම් ගැන දන්න වුන් එහෙම හිතෙනවා ඇති. රිස්වීත් ෆාතිමා ගැනම කියවගෙන යන්න ගත්තා. සමන් කිහිප වතාවක්ම ඉල්ලපු සල්ලි ගැන කතා කරන්න ගියත් ඔහු ඇදලා ගන්නෙම ෆාතිමා මයි "මෙහෙමයි මචන් උබ මේවා රිටන් කරන බව දන්නවා එත් ඉතිං මේවා මගේ සල්ලි නොවේ නෙහ් ඒකයි ඇපයක් ගත්තේ. ෆාතිට ඒවා අකුරට තියෙන්න ඕන. අනික පොඩි ගානකුත් නොවේ නෙහ්" රිස්වි ඇපේ කතාව පඩේකට ගනන් ගත්තේ නෑ. ඌගේ කතා විලාශයෙන්ම සමන්ට තේරුනා. "ඕවා අල්ලල දාපන් ඕක උබ දෙන බව මන් දන්නවා. මේක උබයි මගෙයි පස්ට් ඩීල් එක නෙහ්. අනික තාත්තයි මාමයි කලින් ගනුදෙනු කරෙත් ලැනී මුදලාලි එක්ක නෙහ්. උබටයි වයිෆ්ටයි කෑමකට එක්ක එන්නයි තාත්තා මට උදේ ඉදන් කියනවා" ඔය ආවේ එළියට. ඌ මෙච්චර වෙලා ෆාතිමා ගැන වරණනා කරේ ඕකටද. හුත්තා මේ දවස්වල අතෙ ගහනවා ඇත්තෙත් ෆාතිමා ගැන හිත හිත ද දන්නේ නෑ. "සොරි මචං ෆාති කොහේවත් යන්නේ නෑ ලැනි මුදලාලිගේ ගෝලයො හතරවටේ අපි හොයනවා. එහෙන් පොලීසිය ඔත්තුකාරයෝ ගේවටේ දාල හවසත් පොලීසිය ඇවිත් ගියා. මිරිහානේ මොකක්ද මන්ද ස්පෙෂල් යුනිට් එකකින්. ලැනි මුදලාලි ඉන්න තැන අහනවා නසීර් කෙනෙක් ගැන අහනවා. අපි මේ මොන හුත්තක්වත් දන්නේ නෑ නෙහ් ඔය නසීර් කෙනෙක් ගැන අපි දන්නෙත් වැල්ලවත්තේ සීන් එකෙන් පස්සේ නෙහ් ඔය මිනිහා ෆාතිවත් ඇහැටවත් දැකලා නැහැ අපි ඔහේ එන එක උබලට කරදරයක් බන් ඊට පස්සේ උබලා පස්සෙත් පන්නයි. අපි යන යන තැනට උනුත් එනවා ඇඩ්වකේට් විජේසිරි හම්බවුනේ ඇයිදත් ඇහුවා" සමන් අතිනුත් දාල කිව්වා. ඒකට නම් රුස්වි ටිකක් අවුල් ගියා වගේ. ඌට පොඩ්ඩක් ගැහුනා. සමහරවිට නසීව හංගගෙන ඉන්න හින්දා වෙන්න ඇති. ඇත්තටම මේ තියෙන තත්වේ එක්ක කවුරුවත් විශ්වාස කරන්න පුළුවන් කමකුත් නෑ. දුලාජ් කියන්නේ ඇත්ත නම් ෆයිසාල් මුදලාලිගේ ගෙදරට ගියා කියන්නේ නසීර්ගේ ගෙදරට ගියා වගේම තමයි. ඒක නම් නිකම්ම නිකන් ආරාධනාවක් නොවේ. ලැනී මුදලාලි එක්ක රහුමාන් මුදලාලියි ෆයිසල් මුදලාලි ඕන තරම් ගනුදෙනු කරලා තිබ්බත් එහෙම ආරාධනා ඇවිල්ලා තිබුනෙත් නෑ. අඩුම තරමේ සහරාන් මුදලාලිටවත් එහෙම ආරාධනාවක් කරලා තිබුනෙත් නෑ. "සොරි මචන් පස්සේ බැරියෙයි මට ලෝයර් කෝල් එකක් දුන්නට පස්සේ උබට කෝල් බැක් කරන්නම්" සමන් පණිවිඩේ කියලා ෆෝන් එක තිබ්බා. දුලාජ් කියපු දේයී පොලීසිය ආපු සීන් එකෙනුයි පස්සේ ගෙදර ඔක්කොම අවුල් ගියා. පාතිමාගෙන් බාගෙට ලැබිච්ච ෆන් එකේ ඉතිරි ඒවවත් ලැබුනේ නෑ. ෆන් එකක් ගන්න තරම්වත් හොද මානසිකත්වයක්වත් තිබුනේ නෑ. ස්වණව මාතර යවන්න ඕන කම තිබුනත් තියෙන තත්වය එක්ක ගියේ නෑ. රෑට කාලත් එක එක දේවල් ගැන කිව්වත් ඔක්කොගේම ඔලු වල වැඩ කරේ හෙට මොනවා වෙයිදැයි සැකේ සහ බියමයි. දූලාජ් කියපු විදිහට නසීර් කියන්නේ නාහෙට නාහන මිනිහෙක්මි. ඌට කෙල්ලෙක් දැක්කත් ඇතිලු. සමන්ගේ ඔලුවේ මේවා ඔක්කොම වැඩ කරා. සමන් ලැනී මුදලාලිට වඩා නසීර් ගැන බය හිතුනා. රෑට නිදාගන්න ලෑස්ති වෙද්දී රියානත් කොට්ටේ උස්සන් කාමරයට ආවා. මෙච්චර කාලෙකට පොඩි එකී නිදාගෙන තියෙන්නෙත් ෆාතිමාගේ තුරුලෙම නෙහ්. මොනවා කරන්නද කෙල්ලගේ හිත රිද්දන්නත් බෑ. ඈත් ෆාතිමාත් සමනුත් අතරට ආවා. කෙල්ලටත් ලොකු ආසාවක් තිබ්බා අම්මා තාත්තගේ තුරුලේ තුරුල්වෙලා නිදාගන්න. ඒත් ඉතින් රියානාගේ ඔලුව උඩින් අතදාල නිතර නිතර ෆාතිමාගේ කෙස් අතරින් ඇගිලිත් ගෙනිච්චා. ෆාතිමාත් විටින් විට සමන්ගේ අල්ල තොල් ලගට කිට්ටු කර කර රියානා දිහාත් හොරෙන් බල බල ඉබින්න ගත්තා. සමන්ගේ කතා අහගෙන ඉදලා රියානට විතරක් නොවේ පාතිමාටත් නින්ද ගිහිල්ලා. එදා රෑ සමන්ට ඇල් වතුරවත් නෑ. සමන් විතරක් නොවේ පාතිමා හිටියෙත් අමාරුවෙන්. පහුවෙනිදා උදේම සමන් හෝටලයට ඉදිඅප්ප ගේන්න ගියා. හෝටලේ අන්කල් වෙනදා දාන හිනාව දාද්දිම සමන්ට කට කොනින් හිනාවක් පිටවුනා. "පොඩ්ඩක් එළියට එනවද මට පොඩ්ඩක් ඔහෙත් එක්ක කතා කරන්න ඕන" අන්කල් ඉදිඅප්ප බෑග් එකට දාද්දී සමන් පොරගේ කනට කරලා හිමින් කිව්වා. පොරගේ හිනාව කොහෙන් ගියාද දන්නේ නෑ. "ඇයි මහත්තයා" පොරත් සැකේ දුරු කරන්න අමුතුම පානිය පාරක් දාන්න ගත්තා. "ඔහේ කදැයි මම දන්නවා. පොඩ්ඩක් එළියට එනවකෝ විස්තරයක් කියන්න" ඉදි අප්ප පාර්සලේ අරන් කැසියර් එකට මුදල් ගෙවද්දී අන්කල් කාරයා මුදලාලිගෙන් සිගරැට් එකක් ඉල්ලන් කඩෙන් එළියට බැස්සා. සමන් කරෙකට නැගලා ඉස්සරහ බොනට් එක ඇරියා. "මොකෝ මහත්තයා කාර් එක ස්ටාට් වෙන්නේ නැද්ද" අන්කල් කාරය මහ හඩින් කියගෙන බොන්ට් එක අස්සට එබුනා. ඉස්සරහ හොස්පිට්ල් එක ලග බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේ දෙතුන් දෙනෙක් හිටියට වෙන කවුරුත් පේන්න හිටියෙත් නෑ. "ඔය නසීර් කියන එකා හරියට අපිට කරදර කරනවා ලැනී මුදලාලි එහෙන් අපිව හොයනවා අපිට පාඩුවේ ඉන්න දෙන්නෙම නෑ නසීර් කියන එකා හංගගෙන ඉන්නේ ෆයිසාල් මුදලාලියි මුබාරක් මුදලාලියි. ආරංචි විදිහට ෆයිසාල් මුදලාලිගේ මෝදර ගෙදර. නසීර් තමයි ඉංදියාවෙන් බෝට්ටුවලින් බඩු ගෙන්නන්නේ එන සතියේ එයාලගේ බෝට්ටු වගයක් මීගමුවට හරි කල්පිටියට හරි එන කතාවකුත් තියෙනවා හවසට අපේ ලොකු ගනුදෙනුවක් සිද්ද වෙනෝ ඒක නිත්‍යානුකූල ගනුදෙනුවක් ඇඩ්වකේට් විජේසිරිලගේ ගෙදරදී ෆයිසාල් මුදලාලි ඔය ගනුදෙනුව කරන්නෙත් ඔය හොර බඩුවලට ගෙවන්න ඕන හින්දා" පොර කන්දෙක දික් කරගත්ත හාවෙක් වගේ ඔක්කොම අහගෙන හිටියා. පොරගේ නම්බර් එකකුත් දුන්නා. "බැට්‍රි වයර් බුරුල් වෙල දැන් ගහලා බලන්න" පොර මහ හඩින් කියගෙන බොනට් එක අස්සෙන් ඔලුව ගත්තා. ඇඩ්වකේට් විජේසිරි දවල් එක වෙද්දී වැඩේ කන්ෆෝම් කරා. හවස තුන වෙද්දී ඔහුගේ ගෙදරදී ගනුදෙනුව සිද්ද වෙනවා. සමන් රිස්විට කෝල් එක දෙද්දී ෆාතිමා කොර්මෂල් එකට කෝල් කරලා වැඩේ ඇරෙන්ජ් කර ගත්තා. පාතිමා කාර් එකට නගින්න කලින් සමන් හෝටලේ අන්කල්ට මැසෙජ් එක දෙන්න අමතක කරෙත් නෑ. සාමාන්‍යයෙන් ෆාතිමා හැම ගනුදෙනුවක්ම කරේ වැල්ලවත්තේ බැංකුවෙන් නැත්නම් දෙහිවල බැංකුවලින් උනත් මේ වැඩේට යොදා ගත්තේ නුගේගොඩ කොමෂල් එක. සල්ලි බෑග් එකත් අරන් පාතිමා කාර් එකේ පස්සෙන් වාඩි වුනා. කාර් එක පිටුපසින් හිටිය බයිසිකල් කාරයා සමන්ට පේන්නම ෆුල් පේස් හෙල්ම්ස් එක ඔලුවට දාගත්තා ඇගිල්ලෙන් පොඩි සිග්නල් එකක් දීගෙනම. ඇඩ්වකේට් විජේසිරිගේ ගෙවල් පාරට හැරෙන තැනට වෙනකම් පොර දැක්කත් ඊට පස්සේ නම් පොර දැක්කේ නෑ අතුරුදන් වුනා වගේ. ඇඩ්වකේට් විජේසිරිගේ ගේට්ටුව ලගට වෙනකම් ෆාතිමාවත් සමන්වත් කාර් එකෙන් බැස්සේ නෑ. පාතිමා ඇදගෙන හිටියෙත් ටයිට් ඩෙනිමකුයි ස්කට් එකයි. සග්ලාස් දෙකකුත් දාගෙන හිටපු හින්දා මාර සෙක්ෂි ලුක් එකකුත් තිබුනා. සමන් වටපිට බැලුව. රිස්විගේ වාහනෙත් පේන්න තිබුනෙත් නෑ. කාර් එක පොඩ්ඩක් ඉස්සරහට දාල තාප්පේ අයිනෙන් නවත්තලා සමන් වාහනයෙන් බැස්ස. ගේට්ටුව ලොක් කරලා ඇතුලෙන් ඉබ්බත් දාලා. වයසක ගෑණියෙක් මිදුලේ ඉදිච්ච අඹකොල අතුගානවා. කාර් එකේ සද්දෙට ගැණු කෙනා කාටද කතා කරන හඬත් ඇහුනා. දනිස ලගට කොට කලිසමක් ගහගත්තු කවුද කෙල්ලෙක් ඉස්තෝප්පුවේ ඉදන් ඉස්සරහා කාමරයට ගියා. පරන ලී කැටයම් කරපු දිග පුටුවක් තිබ්බත් කවුරුත් පේන්න හිටියේ නෑ. "පොඩි පුතා මේ ගේට්ටුව අරින්න..." හඩ ඇහුනත් සමන් ගේ දිහා නොබලාම කාර් එකේ පිටුපස දොර ඇරැලා සල්ලි දාපු බිෆ් කේස් ගත්තා. සමන්ගේ පිටුපසින් ෆාතිමා ආවෙත් බිම බලාගෙන. රිස්විගේ කලු ජිප් එක අතුරුපාරින් මතුවන දිහා සමන් වගේම ෆාතිමාත් දැක්ක. සමන් වගේම ෆාතිමාත් බලාගෙන හිටියේ කලුපාට ජිප් එක එන දිහා මිසක් ගේට්ටුව දිහා නොවේ. "..." හඩත් එක්ක ගේට්ටුවේ ලොක් එක ඇරෙද්දී ෆාතිමා වගේම සමන්නුත් අන්දමන්ද වෙලා ගියා. ගෙට්ටුව ඇරපු එකත් අදහාගන්න බැරුව සමන් දිහාත් පාතිමා දිහාත් බැලුව. තප්පර ගානක් ඇස් වලට ඇස් යාවෙද්දී රිස්විගේ වාහනෙත් ලග ලගම ඉස්සරහට එනවා. "ෆාති යමු"

As the plot thickens, secrets unravel and emotions intensify, keeping readers on the edge of their seats with every update. Stay connected with the Wal Katha Novel series to witness Anjali’s evolving path and unforeseen challenges.

සමන් ෆාතිමාගේ අතින් අල්ලාගෙන ඉස්තෝප්පුව දිහාවට ගියා. "චන්න.. කාර් එක පොඩ්ඩක් හෝදලා දානවද පොඩි ගමනක් තියෙනවා යන්න.." කොට කලිසම ඇදගත් කෙල්ල ෆාතිමා වගේම සමනුත් එකපාරටම අදුන ගත්තා. "හා.. ලොකු බේබි..." චන්නගේ කටින් පිටවෙච්ච හඩ සෙමින් පිට වුනත් සමන්ට වගේම පාතිමාටත් හොදට ඇහුනා. සමන් ෆාතිමාගේ අතින් අල්ලන් දිග ලී පුටුවෙන් වාඩිවුනා. රිස්විත් තවත් දෙන්නෙක් එක්ක ගේට්ටුව ඇරන් වත්තට ඇතුල් වුනා. ඕෂධී පාතිමාව දැක්කේ එකම එක දවසකයි. ඒත් පාතිමා නම් දෙවතාවක් දැකලා තිබුනා. ලගටම දැක්කේ නම් රියානාව ස්කෝලෙට බාර දුන්නේ දවසේ. අනිත් දවස රේල් ගේට් එක ලගදී. ඕෂධී කාර් එක හෝදන චන්න දිහාත් ඇහැ දාල පාතිමා දිහාත් බැලුවා. "එන්න ෆාතිමා.." ෆාතිමාට කතා කරත් සමනුත් ඈත් එක්ක ලී පුටුවෙන් නැගිට්ටා. "ඔයා ඔහොම පොඩ්ඩක් ඉන්න" සමන් ඇගේ ඩ්‍රයිවර් යැයි හිතන්න ඇති. "මේ මගේ මහත්තයා" පාතිමා ටිකක් උස් හඩින් කියද්දී රිස්විත් තවත් ගෝලයෝ දෙන්නෙක් එක්ක ඇවිත් ලී පුටුවේ වාඩිවුනා. ඕෂධී සමන් දිහාත් හොදට බලලා දෙන්න එක්කම ඔෆිස් කාමරයට ඇතුල් වුනා. සාක්ෂිකාරයෝ දෙන්නෙක් එක්ක එන්නැයි කිව්ව කතාව මතක් වුනේ රිස්වි එක්ක ගෝලයෝ දෙන්නෙක් ඇවිත් වාඩිවෙද්දී. "සර් එක සාක්ෂිකාරයයි ඉන්නේ දෙන්නෙක් ඕනද" "ඔව් දෙන්නෙක් ඕන මේක සින්නක්කර ඔප්පුවක් ක්නෙහ් අනික විකුණුම්කරයක් දෙන්නෙක් ඕන" "මම පාතිමාව දන්නවා තාත්තා කොලෙජ් එකේ අලුත් බිල්ඩින් එක හදන්න වන් මිලියන් අපිට දුන්නා අපි චන්නට කියලා අනිත් සාක්ෂියට අත්සන් කරමු" ඕෂධී ජනේලෙන් ඔලුව දාල චන්නටත් කමීසයක් දාගෙන ඔෆිස් කාමරයට එන්න කිව්වා. චන්න සාක්ෂි කාරයෙක් විදියට අත්සන් කරත් ෆාතිමා දිහාවත් බැලුවේ නෑ. එත් ෆාතිමාගේ අතක් ඇගේ කුසට තියා ගත්තේ ඉබේටම. රටක් ලෝකයක් දිනුවා වගේ රිස්වි ෆයිසල් මුබාරක් බිෆ් කේස් එකත් අරන් ඇඩ්වකේට් විජේසිරිගේ ගෙදරින් පිටවෙද්දී කේසර් ස්ට්‍රිට් එකේ කෝටි ගනනාවක් වටින ඔප්පුව සමන්ගේ දෑතට ආවා.. සමන්ගේ අතේ තිබ්බ ඔප්පුව ආයෙත් ඇඩ්වකේට් විජේසිරිගේ අතට ගියා ඔප්පුව රෙජිස්ට්‍රාට දාන්න ඕන හින්දා. රෙජිස්ට්‍රාර් ගාස්තු ටැක්ස් ඔක්කොම ගෙව්වෙත් රිස්වි. තවත් එතන රැදෙන්න වුවමනාවක් ෆාතිමාටවත් සමන්ටවත් තිබුනේ නෑ දෙන්න එක්කම ඔෆිස් කාමරයෙන් පිට වෙලා එළියට ආවා. කවදාවත් නොහිතපු සංවේදී හමුවීමත් එක්ක සමන්වත් ෆාතිමාවත් කළුබෝවිලට එනකම් මුකුත් කතා කරේ නෑ. "පාති රෑට පාන් කමු.. ඔයා මහන්සිවෙන්න ඕන නෑ" ෆාතිමාගේ ඇස් වටේ කදුළින් තෙත්වෙලා තියෙනවා දැක්ක සමන්ටත් පොඩ්ඩක් අල්සෙට් ගියා. ඈ හිස දෙපැත්තට වැනුවා මිසක් කටින් වචනයක් පිටකරේ නැ. සමන්ට පාන් කන්න වුවමනාවක් තිබුනේ නෑ. ඒත් අන්කල් ඇවිත්දැයි බලන්න වුවමනා වුනා. අන්කල් නම් පේන්න හිටියේ නෑ. "කෝ මුදලාලි අද ගෝලයා නැද්ද" "අනේ මහත්තයෝ ඌ ගැන කතා කරලා වැඩක් නෑ" මුදලාලිටත් මල පැනලා අද තනියම පොර අනිත් ගෝලයත් එක්ක ෆුල් බිසී. පාන් ගෙඩි දෙකත් අරන් සමන් කාර් එකට ආවා. පාතිමා කාමරයට ආව විතරයි දොරත් වහන් සමන්ව බදාගෙන වැලහින්නියක් වගේ අඩන්න ගත්තා. හොද වෙලාවට රෑට පාන් කන්න හොද්දක් හදන්න ස්වර්ණා රියානා එක්ක කුස්සියට ගියා. සමන් මුකුත්ම කිව්වේ නැති වුනත් එක පැත්තකින් දුකයි අනිත් පැත්තෙන් චන්න කෙරෙහි කේන්තියක් හිතට ආව. සමන් ඒත් කේන්තිය හිතින් යටපත් කරගත්තා. "ඔයා ගනන් ගන්න එපා ෆාති ඔයා දැන් මගේ ජීවිතේ නෙහ් ඌට වඩා මම කොයිතරම් පින් කරලා තියෙනවද ඔය වගේ කෙනෙක් මගේ කරගන්න" "ඌ හැම දේම කරලා මාව රවට්ටපු හැටි එන්.ජී.ඕ ලු කොයිතරම් දේවල් කිව්වද. දැක්කනෙහ් අර කාර් එක. බැලුවාම ඌ ගෙදරක වැඩ කරන ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක් විතරයි නෙහ් ඌ අන්තිමට මගේ බඩට දරුවෙකුත් දීල ගියේ" පාතිමා ඉකිගහගහ අඩද්දී සමන්ට ගොඩක් දුකයි. ඇගේ දුක නිවී යනකම්ම ඈව තුරුල් කරගෙන ගොඩක් වෙලා හිටියා. හැම දෙයක්ම ඇයට තිබුනත් ආදරය තිබුනේ නෑ. එහෙම නැත්නම් ඈට හමුවෙච්ච මිනිස්සු ඇගෙන් හැමදේම අරගෙන ගියා මිසක් ඈට ඕන දේ දීල ගියේ නෑ. සහරාන් මුදලාලියි ලැනීයි චන්නයි තුන්දෙනාම එක ගොඩකට වැටෙද්දී අනුන්ගේ දරුවන්ට පියෙක් වෙන්න යන සමන්ගේ ආදරය මහමෙරක් වගේ දැනුනා. "මම ඔයාව කවදාවත් රවටන්නේ නෑ. ලැනී මුදලාලි ඔයාට එදා ගහද්දී මම හරි අමාරුවෙන් ඉවසගෙන හිටියා. එදා වගේම අදත් ඔයාට මම ආදරෙයි ඒක ඔයාට කලින් පෙනුනේ නෑ" සමන් ඇගේ කනට කරලා ගොඩක් ආදරෙන් මිමිනුවා. "පොඩි පුතා දුව එක්ක පොඩ්ඩක් පහලට එනවද" ස්වණා දුව කියද්දී ෆාතිමාට අමුතුම හැගීමක් හිතට ආව. "එන්නම් අම්මා.." ස්වණට උත්තර දුන්නේ සමන් නොවේ ෆාතිමා. ෆාතිමා සමන් දිහාත් බලලා නාන කාමරයට ගියා. ඔක්කොම එක්ක කැම මේසේ වටේට ඉදන් රෑට පාන් කාල කතා කරකර ඉද්දිම ස්වණගේ උකුලේ හිට්පු රියානට නින්ද ගිහිල්ලා. ෆාතිමාගේ ඉල්ලීමට ස්වණා තවත් සතියක් කොළඹ නවතින්න තීරණය කරා. මේස උඩ තිබ්බ සමන්ගේ පෝන් එක වෛයිබ්‍රේට් වෙවී හඩ නැගුවේ ඔක්කොටම පේන්න ඔක්කොම දැක්කා කෝල් කරන්නේ අනුජ විත්තිය. "උබ අපි කියන දේවල් ඇහුවේ නෑ නෙහ් අන්න උබ දීපු සල්ලිත් අරන් අරූ අදත් නයිට් ක්ලබ් ගිහිල්ලා නසීර් එක්ක" "මම ඌට සල්ලි දුන්නේ නිකන් නොවේ අර කඩ කෑල්ල ලියවගෙන ඌ එක බේරුවේ නැති වුනොත් කඩ කෑල්ල අපිට සින්න වෙනවා" "බලාගෙන ඉදපන් මේන් කියලා ඌදේවි උබට කඩ කෑලි.. ගොනෝ ඌ නිකන් නොවේ නසීර් තියාගෙන ඉන්නේ කඩේ උබේ නමින් තියේවි කඩේ වෙන කාටහරි ඌ බද්දට දේවි.. මොකද උබ උන්ට විරුද්ධ වෙන්නද" ඒත් ඉතින් සමන් අනුජට උත්තර දෙන්න ගියේ නෑ. හිතෙන් හිනා උනා විතරයි. මොකද සමන් කවදාවත් අතින් පයින් ගහලා මිනිස්සු දනගස්සපු කොල්ලෙක් නොවේ. ඔලුවෙන් ගහලා මිනිස්සු දනගස්සපු එකෙක්. ඒකට හොද ඔලුවකුයි හොද ඉවසීමකුයි තියෙන්න ඕන. සමන් අනුජ කියපුදේ අහගෙන හිටියා මිසක් ඌ එක්ක වාදෙට ගියේ නෑ. උන් දෙන්නම හොද යාළුවෝ. කෝල් එක ඉවරවෙද්දී සාලේ කවුරුත් නෑ. ස්වර්ණයි පාතිමයි කුස්සිය අස්කරන්න ගිහිල්ලා. කෙටි කාලෙකට හරි හිත නිදහස් වෙච්ච එක නම් ලොකු දෙයක්. වපුරල ඉවරවෙලා අස්වැන්න ලැබෙනකම් බලාගෙන ඉන්න ගොවි මහතෙක් වගේ සමන් දිග හුස්මක් පිට කරලා ඇදේ හාන්සිවුනා. පොඩි නින්දක් ගියා විතරයි මූනට දැනිච්ච හීතලට සමන්ට ඇහැරුනත් ලයිට් එලියත් එක්ක පාතිමාගේ තෙත කොන්ඩෙන් මුනත් වැහිලා. රෑට නාන්න එපා කිව්වට කොච්චර කිව්වත් අහන්නේ නම් නෑ. මේ තමයි ඇගේ හිතේ උතුරන ආදරය. ඒක පොඩි හැගීමක් වගේ දැනුනට හරිම බලවත්. එහෙම හැගීමක් ගැහැනියෙකුට ලෙහෙසියෙන් ඇතිවෙන්නෙත් නෑ ගෑණු එහෙම දැනෙන හැගීම් ලෙහෙසියට පිට කරන්නෙත් නෑ. හරිම සෙන්සිටිව් දෙයක්. සමන් ඇදෙන් නැගිටලා ටවල් එක අරන් ඇගේ කොන්ඩේ පිහිදාන්න ගත්තා. ඈත් ඇදේ වාඩිවෙලා ඔහුගේ බඩට ඔලුව තියාගෙන සමන්ව දෑතින්ම බදාගෙන හිටියා. ඇගේ ෆීලින් එකට එහෙම ආදරණීය විදියට රිඇක්ට් කරද්දීත් ගැහැනියෙකුට දැනෙන හැගීමත් හරිම බලගතුයි. ජිවිත කාලෙටම මතක තියෙනවා. ඒවා මහා සුළු දේවල් වුනත් ගොඩක් වටින දේවල්. පාතිමාගේ නයිටියේ එක පටියක් අතේ වැලමිට කිට්ටුවට වෙනකම් වාටිලා තිබුනත් උඩට දාගන්න ඕනකමකුත් නෑ. නයිටිය උඩින් බෝල තන් දෙකත් පේනවා. පාතිමාත් ඇගේ දෙතොල් සමන්ගේ බඩට තියලා තදකරගෙනම හිටියා. සමන්ගේ ඉනවටේ ගියපු දෑත් සරම උඩින් පහලට ගියා. පුක් පලු දෙක මිරික මිරික හිටපු ඈ එකපාරටම සරමේ ගැටේ ලිහලා දැම්මා. සරමත් වලල්ලක් වගේ දෙපා පාමුලටම වැටුනා. භාගෙට කෙලින් වෙච්ච පොල්ල දෙපා වලට සමාන්තරව පහලට එල්ලිලා වැටෙනවා. ඒත් අගල් හතරකට වැඩිය දිගයි මහතයි. මේ ටික කාලෙට ඒක ලොකු වෙච්ච තරමක්. පාතිමා ඔහුගේ ඉකිලි අස්සේ මුහුන හන්ගගෙන දිග උම්ම එකක් දුන්න. ඒක විනාඩියක් විතර දිගට ඇදිලා ගියා. අනිත් පැත්තටත් දුන්න. මේවගේ වෙලාවට පාතිමා ගොඩක් ආස කරපු දෙයක් තිබුනා. මුලු පයියම කටේ දාගෙන ලොකු වෙලා කටින් වැඩි හරිය එළියට පනිනකම්ම උරන්න. පොල්ල ටික ටික ලොකු වුනාට පස්සේ ඇටෙන් ඇටේ කටේ දාගෙන උරන්න. පොල්ලත් ටික ටික ලොකු වෙවී නහර පෑදෙන්න ගත්තා. අයිස් කෝන් කනවා වගේ ටොපා උරන්න හිතෙන්නේ එතකොට. දැන් නම් මහ ආඩම්බරකාරයෙක් වගේ පාතිමා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා වගෙත් දැනුනා. "අල්ලලා හපන්න හිතෙනවා" දත් වලට යන්තම් ටොපා හිරකරගෙන සමන් දිහා බැලුවා. "ඔයාට තමයි පාඩු.." "පිස්සුද .. මෙයත් හරි ඔයත් හරි.. මේ මොනවා තිබුනත් වැඩක් නෑ මෙන්න මෙතන තියෙන එක නැත්නම්" පාතිමා ඔහුගේ පපුව මැදින් අත තියන් කිව්වා. ගොඩක් ආදරයෙන් පපුව අතගාගෙන පහලට ආවා. කෙලින් වෙච්ච පොල්ල හෙමින් හෙමින් අතේ ගගහා ටොපා වටෙත් ලෙවකන්න ගත්තා. ලෙව කකා පොල්ල උරද්දී මාරම මාර ෆීලින් එකක් එන්නේ. කටේම අරින්න හිතෙනවා. ඇගේ සිපිරි ඉරිල්ලට වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් කැරිත් උඩින්ම විසිවෙන්නත් පුළුවන් හින්දා හෙමින් පොල්ල කටින් එලියට ඇදලා ගත්තා. "කෝ අද මට නැද්ද තනියම අයිස් කෝන් කන්න හදන්නේ" සමන් ඈව පස්සට තල්ලු කරපු පාරට පස්සට වැලමිට ගහගෙන හිනාවෙනවා. "මට මේ වාසනවා ආවේ මෑතක ඉදන් නෙහ්. ලැනී එක්ක හිටපු අවුරුදු ගානට උරන්න පොල්ලක්වත් තිබුනේ නෑ නෙහ්" ඈ කිව්වේ ඇත්තටම දුකෙන්. "ඔහොම ඉරුවොත් නම් මගේ පොල්ල දියවෙලා යාවි" සමන් කියාගෙන හෙළුවෙන්ම ඇදට පැන්නා. පාතිමාත් පස්සට වෙලා ඇද විට්ටමට පිට තියාගත්තා. සමන් එක්ක දගලපු පාරට නයිටියේ පටි දෙකත් අතදිගේ පහලට රෑටලා වැටිලා. පපුව මැදින් තන්දෙකයි බඩදිගෙයි පේනවා. පාතිමා ඇද විට්මට පිට තියලා එරමිණිය ගොතාගෙන වාඩි වුනා. සමන් පොඩි දරුවෙක් අම්මගේ තුරුලට පනිනවා වගේ ඇගේ උකුල මැද ගල් දෙක අතරට පැන්නා. පාතිමා ඉන ලගට වැටිච්ච නයිටිය දෑතින්ම අල්ලල ගලවලා දැම්මා. රෝසපාට හුත්ත දැක්කාම මොනවද කරන්න නොහිතෙන්නේ. සමන් මූණම හුත්තට තියලා තදකරද්දී ඈ දෙපාත් පලල් කරන් දනිසෙන් නවලා උඩට උස්ස ගත්තා. සමනුත් නහය හුත්තට තියලා තද කරකර දෙපැත්තට හොලවන්න ගත්තා. මෑ ඇටේට නහයෙන් දුන්නේ මාරම පන් එකක්. ෆාතිමාට ඒකට නම් කෙදිරිත් ගෑවෙනවා. දිවේ තුඩ හුත්ත යට ඉදන් උඩට එද්දී ඇගේ මයිල් කෙලින් වෙනවා. ඈ දෑතින්ම සමන්ගේ ඔලුවෙන් අල්ලාගෙන හුත්තට තියලා තද කරගෙනම හිටියා. ඇස් දෙක තද කරන් යටිතොල හපාගෙන. සමන් ඇගේ දෑත් වලින් එන තරපුමට මොහොතක් ඉඩ දුන්නා. ඇගේ දෑත් ආයෙත් බුරුල් වුනා. දැතේ ඇගිලිවලින් හුතුතොල් දෙපැත්තට කර කර යට ඉදන් උඩටත් උඩ ඉදන් යටටත් දිව උඩට පහලට ටිකක් වේගයෙන් ගෙනිච්චා. ඈත් පුලුවන් තරම් දෙපා පලල් කරන් ඔහුගේ හිස ගොඩක් ආදරෙන් අතගාන්න පටන් ගත්තා. සමනුත් දිව හුත්තට තියලා තද කර කර උඩට පහලට යද්දී නම් තොල් හපාගෙන හිසත් දෙපැත්තට වැනුව. හුතු ජුස් හුත්තෙන් වක්කඩේ කැඩුවා වගේ වැක්කෙරෙනවා. මුනුන හුත්තෙන් එලියට ගත් දී ෆාතිමා ඇස් දෙකත් තද කරල වහගෙන උඩබලාගෙන කෙදිරිගානවා. ඔහු ඈ ඉදිරිපිට කෙලින්වෙලා දෙපාවල විළුඹ දෙක උඩ පුක තියා ගත්තා. "...." ඇගේ කනට කොදුරන ගමන් ඇගේ බදවටා ගිය දෑත්වලින් ඈව ආයෙත් බදාගෙන ඔහු දිහාවට ඇදලා ගත්තා. "එන්න නෝන්නේ.. මගේ උකුල උඩට.." ඔහු කරන්න යන වැඩේ ඇයට හොදට තේරුනා. පොල්ලත් පොල්ලෙලි ඔයන ඉන්න වගේ උඩට ඉස්සිලත් තියෙනවා පෙනුනා. "ඔයා ඇද විට්ටමට හේත්තුවෙන්න" ඇයත් රහසින් ඇගේ කනට කෙදුරුවා. ඒක තමයි මරු කොහොමත් ලෙල්ල ගහන්නේ ෆාතිමා හින්දා ඈ කිව්ව සැනින්ම පාතිමා හිටපු තැනින්ම ඇද විට්ටමට පිට තියන් දෙපා දෙපසට විහිදවලා වාඩිවුනා. සමන් වාඩිවෙන අතරෙම ඇයත් හෙමින් අතේ ගගහ සමන් දිහාවට හැරුනා. පොල්ල නම පොල් ඔයන යකඩෙමයි. වෙනසකට තියෙන්නේ යකඩේ එන්න එන්න කොන උල් වෙවී පොඩි වුනත් පොල්ලේ එහෙම නෑ. මහත සොසේජස් කොන වගේ. ඈ පොල්ලේ පාමුලින් අල්ලාගෙන එක කකුලක් ඉනට එහා පැත්තෙන් දාගත්තා. සමන්ගේ මුහුණ දෙපැත්තෙන් ඇද විට්ටම අල්ලාගෙන එළියේ ටොයිලට් එකේ වාඩිවෙනවා වගේ බඩ මැදිකරගෙන හිටියත් පහත්වුනේ නෑ. කකුලක් උස්සගෙන පයිය පාමුලෙන් අල්ලන් හුත්ත වටේ ගාවන්න ගත්තා. ඇගේ තන් පුඩු දෙකත් සමන්ගේ මුහුන ඉස්සරහම. ඔහුත් එක තනක් උරන ගමන් ඇගේ පුක අතගගගා මිරිකන්න ගත්තා. "චුට්ට කාලයක් ඉන්නකෝ ඇත්තම ඇත්ත කිරි බොන්නම දෙන්නම්" ඇයත් ඔහුගේ කම්මුලට උම්මා එකක් දීලම පොල්ල හුතුතොල් අතරේ ඉස්සරහට පස්සට ගෙනියන්න ගත්තා. හුත්තෙන් වැක්කෙරෙන ජූස් වලින් ටොපා නැහැවිලා ගිහිල්ලා. සමන්ගේ බෙල්ල එක අතකින් බදාගෙන අනිත් අතින් පොල්ල පාමුලින් අල්ලන් හුත්තට බස්සද්දී සමන්ට මාරම මාර සනීපයක් දැනුනෙහ්. ඔහුගේ කටින් ඇගේ තන්පුඩුවත් ගිලිහුනා. ඈත් චන්නව බෙල්ලවටින් අතදාල බදාගෙන මුලු පොල්ලම හුත්ත ඇතුලට හෙමින් බස්ස ගත්තා. ඔහුගේ පුක දෙපැත්තේ ගහගෙන හිටපු ඇගේ දනිස් වලින් හෙමින් හෙමින් ඉස්සි ඉස්සි පහත් වුනත් ඇගේ උම්ම පහරවල් නම් ඔහුගේ බෙල්ලේ දෙපැත්තටම ලැබුනා. මහ වැස්සක් වගේ. ඇද විට්ටමට හේත්තුවෙච්ච සමන්ගේ පුක දෙපැත්තෙන් අගේ දනිසත් හෙමින් හෙමින් ඉස්සි ඉස්සී පහත් වෙනවා. තන්දෙකත් ඔහුගේ පපුවේ ඇතිල්ලීගෙන උඩට පහලටත් යනවා. හුතු ජුස් වලින් පයිය නැහැවිලා හුත්ත ඇතුලේ ලිස්සී ලිස්සී යන්න මහ වෙලාවක් ගියේ නෑ. දැන් දැන් ඇගේ වේගෙත් වැඩියි. ගල් දෙකත් ඔහුගේ පුක දෙපැත්තෙන්න් ඉස්සි ඉස්සී පහත් වෙනවා ඔලුව මුදුනටම ගහගෙන හිටපු කෙස් වැටියත් ලිහිලා ලිහිලා යනවා. ඒත් ඇගේ නම් අඩු වුනේ නෑ. ඔහුගේ උරහිස් දෙපැත්තෙන් අල්ලන් පුක කරකවා පොල්ලෙලි ගහගනිද්දී සමන් ඇගේ ඉන දෙපැත්තෙන් අත් තියාගත්තා. ඇගේ වේගේ වැඩිවෙද්දී පහලට කඩාගෙන වැටිච්ච කොන්ඩේ එකතු කරලා ආයෙත් ඔලුව මුදුනේ බෝලයක් ගහගත්තා. ඒත් ඈ යටි තොල හපාගෙන පොල්ල උඩ උඩ පනිනවා. හති වැටෙනකම් ඇගේ රිද්මා නම් වෙනස් කරේ නෑ. සමන්ගේ බෙල්ල බදාගෙන ඈ නිහඩ වුනත් තවත් බලාගෙන ඉන්න පුලුවන් කමක් තිබුනේ නෑ. ඈ හති අරිමින් ඔහුගේ උදව්වෙන් පිටුපසට ඇලවුනා. සමන් ඈ උඩට ආවා. ඈ දෙපා පලල් කරගෙන තාමත් හති අරිමින් ඔහු දිහාම බලාගෙන හිටියා. එක දිගට රින්ස් යන පෝන් එකක හඬ ෆාතිමාටත් සමන්ටවත් ඇහුනේ නෑ. හිතේ නහරයක් නහරයක් පසා උනුසුම් වෙච්ච මොහොතක මොන පෝන්ද ලගපාතක් බෝම්බයක් ගැහුවත් ඇහෙන්නේ නෑ. අවසාන වරට රින්ස් යද්දී ආයෙත් පොල්ල හුත්තට ඔබන්න ලැස්තිවුනා විතරයි. ෆාතිමාත් බලාගෙන ඉන්නේ පොල්ල අයෙත් බහිනකම්. ආයෙත් පොන් එක රින්ස් නොගියත් ගෙදර පෝන් එක රින්ස් යන්න පටන් ගත්ත. "හදීසි කාරයා කවුද දන්නේ නෑ" සමන් මුකුත් නොකියා ඇදෙන් බහිනවා එක්ක පහල ඉදන් ස්වණගේ හඩ මතුවුනා. "පොඩි පුතා මේ කාගෙන්ද කෝල් එකක්" කතා කරන්නේ කවුදැයි ස්වණටවත් කියලා නෑ.

The adventure is far from over, with new chapters on the horizon that will further enrich your experience. Explore more riveting tales at Wela Katha 2026 and continue your literary voyage with us.