නෙලී පුං​චි - Neli Punchi - 3

නෙලී පුං​චි - Neli Punchi - 3 highlights Sinhala Wala in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

අකුණු ගහන වැස්ස මැද්දේ අකමැත්තෙන් උනත් මං නැගිට්ටා. “.. ආ..රුවී, පුංචි කෝ පුතේ.. “.. බාප්පා මහ වැස්සෙම ඇවිත් හිටියා. “.. එයා නිදි බාප්පේ. අපි හිතුවෙ ඔයා එන එකක් නෑ කියලා ............. නෙලී අකුනු ගහනවට බයයි. ඒකයි මං ඉක්මනින් ආවෙ.......... ආ ඔව්.. පුංචි මගෙ අතින් කීවා..”.. බාප්පා ගෙදර ආපු එක ගැන ඇත්තටම මට තරහක් ඇති උනා.. “.. අනේ ඔයා ආවාද ..“.. පුංචි නැගිටලා බාප්පව තුරුල් කරගත්ත හැටි දකිනකොට ඉරිසියා හිතුනත් අන්තිමට මං තනියම ඇදට ආවා. මං කොච්චර පුංචිගේ අවධානය ගන්න හැදුවත් ඒ දෙන්නා ගොඩක් ආදරෙන් හිටියා. ඊයෙ රෑ ඒ රතු දෙතොලෙ පහස මතක් වෙන වාරයක් වාරයක් ගානෙ තව තවත් ඒ පහස ඕනෑ උනා. පහසුවදා උදේ වෙද්දී වැස්ස පායපු නිසා බාප්පා උදෙන්ම වැඩට ගියා..ලාවට පොඩි පින්නක් වැටුනත් පුංචිත් මමත් ලෑස්ති වෙලා පාරට ආවා. උදේ බස් වල ලොකු සෙනගක් නැති නිසා අපි දෙන්නට සීට් එකක් ලැබුනා. කොහොමහරි එදා දවල් වරුවෙත් වෙනදා වගේම හෝල්ට් එකේ සෙනග පිරිලා හිටියා. කොහොමහරි සෙනග අස්සෙන් රිංගලා මං වෙනදා වගේම එයාගේ පස්සට හේත්තු උනා. විනාඩි කීපයකට හරි ඒ ලොකු පස්සෙ උනුහුමට ලං වෙලා යන්න ලැබෙන එක නම් ලොකු සතුටක් උනා. දැන් දැන් වෙනදටත් වඩා ඒ පස්සට තද උනත් එයාගේ නෙවේ වගේ පාඩුවේ යන එක ගැන වෙලාවකට මට පුදුම හිතුනා. කොහොමත් පොල්ල කෙලින් වෙලා පුක අස්සෙ තෙරපෙන බව එයාට දැනෙනවා කියලනම් මට හොදට තේරුනා. “.. අප්පො මේ පාරෙ වැඩ නම් කවදා ඉවරවෙයිද දන් නෑ අනේ.” ඒ ඇයි පුංචි .......... නෑ ඉතින් මේ බස් වල සැමන් වෙලා යන්න එපැයි..”.....”.. ම්ම් ඒකනෙ නේද..”.... පාර කවදාවත් හදලා ඉවර වෙන්නෙ නැත්නම් කියලා මට හිතුනා. ඊයෙ වැස්ස නිසා අපි යන පාරත් හොදටම මඩ වෙලා.. පුංචි සාරියත් උස්සන් අඩිය තිබ්බා. “.. පරිස්සමෙන් පුංචි ඔයා ලිස්සයි .”.... මං කෝකටත් එයාගේ අතින් අල්ලගත්තා ..“.. ඒකනෙ අනේ වැස්සාම හැමදාම පාර මඩ වෙනවා..”... “.. තව ටික දුරයිනෙ.” මං ආසාවෙන් සුදු අත අල්ලන් ආවා.. ගේට්ටුවෙන් ඇතුළට ආවත් ගෙදර තිබුනෙ පොඩි කන්දක නිසා අමාරුවෙන් වගෙ උඩට නැග්ගා. වැස්ස නිසා තනකොල ගොන්නටම පින්න අල්ලලා.. උඩටම වගේ එද්දි පුංචිට කෝල් එකක් ආව නිසා එයා මගෙ අත අතෑරලා බෑග් එක අස්සෙ පෝන් එක හෙව්වා. ඒත් එක්කම “..අනේ රුවී.. අම්මො.. ආහ්.. මගෙ කොන්ද..” එකපාරට වල් ගොල්ලෙ ලිස්සලා ගිහින් පුංචි ඇදගෙන වැටුනා. “.දෙයියනෙ පුංචි .”.. මං ටගාලා එයා ලගට එද්දිත් කොන්ද අල්ලන් කෙදිරි ගෑවා. “.ඌයි අම්මා.. මගෙ කොන්ද .......”.. කො.. නැගිටින්නකො.. හරි මං අල්ලගන්නම්.” සුදු ඉන වටෙන් අත යවලා මං එයාව වත්තන් කරන් කාමරේට එක්කන් ආවා. අනේ පුතෙ ඉන්න බෑ මගෙ කොන්ද රිදෙනවා .. “.. වේදනාවට ද කොහෙද එයාට කෙදිරි ගෑවුනා. “.. චුට්ටක් හාන්සි වෙන්නකො... හේ කොතනද රිදෙන්නෙ පුංචි ..”..ඉන හරියට උඩින් රුවී.. ආහ්..අන්න එතන.. ම්හ.. “. මට මොකද කරන්නෙ කියලා හිතාගන්න බැරි උනා.. පුංචි ඉන්නෙත් තරමක වේදනාවෙන්. “. මොකද කරන්නෙ පුංචි ඩොක්ටර් කෙනෙකුට කතා කරන්න වෙයිද.” ..”.. අනෙ ඕන නෑ.. රුවී ඔයාට පුලුවන් නම් අර මේසෙ උඩ ඇති තෙල් කුප්පියක් .. මගෙ කොන්දෙ පොඩ්ඩක් ගානවද..! මට ආයි දෙපාරක් හිතන්න දෙයක් තිබුනෙ නෑ සැනින් තෙල් කුප්පිය අතට ගත්තා. පුංචි තාම සාරිය පිටින් නිසා තෙල් ගාන්න අමාරු උන. “.. පුංචි සාරිය නම් ගලවන්න වෙයි........ “.. ආහ්..ම්.. කමක් නෑ ගලවන්න රුවී.. ඔතන උඩ කටුවක් ගහලා ඇති.. ඒක පන්නන්න..”..… මං පරිස්සමෙන් සාරිය ගලවලා අයින් කලා. දැන් පුංචි මුනින් අතට හැරිලා සාරි හැට්ටෙ පිටින් ඉන්නවා. මං තෙල් බිංදු කීපයක් සුදු පිටට දැම්මා.. ...ම්..හ්. ඒ පිටට අත තියනකොට පුදුමාකාර හැගීමක් දැනුනා. මං හිතුවට වඩා ගැහැනු ඇග ගොඩක් මෙලෙකයි. “.. හෙමින් මසාජ් කරන්න පුතෙ.

This section develops the story with Walkata in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

“.. කවදාවත් මේ දේවල් නොකෙරුවාට මගේ අතගිලි පුරුද්දෙන් වගෙ පිටපුරා දිව්වා. “අනෙ තව චුට්ටක් පහල කරන්න රුවි.. ඔතන නෙවෙ.. ආන්න ඒ හරිය..”.… එයා කීවාට සාරි හැට්ටෙ නිසා ආපහු වැඩේ අමාරු උනා. “.. අනේ මේ සාරි හැට්ටෙ එක්ක බෑනේ පුංචි ....... “..හ්.. ඉන්න මං බුරුල් කරලා දෙන්නම්..”.. ඒ පාර එයා පපුව අස්සෙ අත් දෙක දාගෙන කටු ගලවගත්තා. “.. අනේ ඔයාට වදේ නේද පුතෙ .”.... “.. මට මොන වදයක්ද පුංචි .. කෝ චුට්ටක් ඉස්සෙන්න..”.. මං එයාගේ සාරි හැට්ටෙත් ගලවලා දැම්මා. සුදු පිට හරහාට වැටුනු කලු පාට බෙසියරේ දකිනකොට මාව ඇවිස්සෙන්න ගත්තා. ඇත්තටම එයාගේ ඇග මාර ලස්සනයි. බෙසියරේ පටි දෙක අතගාලා ආයෙම තෙල් ටිකක් දැම්මා .“..ආහ්.. එතන රිදෙනවා චුට්ටක් තදින් කරන්න රුවී..” මං ඉනෙ උඩ කොටස තදින් අතුල්ලාගෙන ගියා .“..හ්.....ම්..හ්.. අනෙ සනීපයි .. ...හ්.. “.. මගෙ සාත්තුවට එයා කෙදිරි ගෑවා. තවත් තෙල් චුට්ටක් දාලා බෙසියරේ පටි අස්සෙන් මසාජ් කරන් යද්දි එකපාරට හක් එක පැනලා බෙසියරේ ඈත් උනා..! “..ආහ්.. ඒක ගැලවුනාද.. “.... පුංචි ඇහුවා. “.. මේ.. ඔව් පුංචි අත වැදුනා..”....".. කමක් නෑ ඔයානෙ පුතෙ.. දැන් මුලු පිටම තියනවා නේද හොදට මසාජ් කරන්න වෙයි. “.. එයා අත උස්සලා බෙසියරෙ පපුව පැත්තට ගත්තා. හෙලු උන සුදු පිට මං ආසාවෙන් අතගෑවා. පුංචිටත් හොද සනීපයක් දැනෙනවා වගේ. එයාගේ පිට හරිම සිනිදුයි. දැන් දැන් මගේ හැගීම් තෙරෙපෙන්න ගත්තා. තෙල් දාලා සුදට සුදේ දිලිසෙන පිට අතගාගෙන කිහිල්ල පැත්තට අත යවනකොට කුක්කු බෝලෙක අත වැදුනා. අම්මො.. ඒවා නම් හරිම මෙලෙකයි. තව පාරක් අත වැදුනත් එයා මුකුත් කීවෙ නැති නිසා පිට දිගෙ අත ලිස්සලා යවලා කුක්කුවක් මිරිකුවා. “.. හ්.. පුතේ ඔය පැත්ත රිදෙන්නෙ නෑ.. පිට දිගේ පහලට කරන්නකො.. “..... “.. මුලු පිටම අතගාද්දී වේදනාව තුනීවෙයි පුංචි ...... “.. අනේ ඒත් පුතෙ..”.. අද නම් මට කුක්කුවක් මිරිකන්නෙ නැතිව ඉන්නම බැරි උනා. පොල්ලත් පුපුරන්න තරම් කෙලින් වෙලා... ආපහු සැරයක් පිට අතගගා ඉදලා කිහිල්ල අස්සෙන් තනයක් තදට මිරිකුවා. ඒ පාර නම් පුංචි ටිකක් දැගලුවා. “.. රුවී.. මොකක්ද ලමයො කරන්නෙ.. “.. එයා ටිකක් සැරට ඇහුවා. “”.. ඇයි පුංචි .....”. ඔයා දැන් ඔය පිට නෙවෙනේ අතගාන්නෙ ..”... “.. පිට දෙපැත්ත පොඩ්ඩක් මිරිකුවාම අමාරුව නැති වෙයි ඉන්නකො..”.. මං ආයෙම පාරක් අත යවලා තනයෙක් පොඩි කලා. ඒ පාර නම් ඒක හොදට අහු උනා. “.. අනේ ඇති.. ඇති.. දැන් මට හොදයි.. ඔයා යන්න රුවී .”.. පුංචි ටිකක් සැර උනා. මෙච්චර දවසක් ඉවසලා ඉවසලා ඉදලා මට තව ඉවසන්න බැරි උනා ..“. ඇයි පුංචි මගෙන් වරදක් උනාද........... වරදක් වෙන්න කලින් තමා කියන්නෙ.. “...... අනේ මං ඔයාට ආදරෙයි පුංචි “.. ඇත්තටම එවෙලෙ මට මාව පාලනය කරගන්න බැරි උනා.. සුදු පිටට ලං වෙලා කිහිලි දෙක අස්සෙන් අත දාලා තන් දෙකත් මිරිකගෙන මං එයාට තුරුල් උනා...! “.. අයින් වෙනවා මොකක්ද මේ කරන නාඩගම.. “.. එයා කේන්ති කෑ ගැහුවා. මට බයක් දැනුනත් ඊට එහාගිය ලොකු ආසාවක් තිබුන නිසා අයින් වෙන්න හිත දුන්නෙ නෑ ..”.. අනේ ඇයි වස්තුවේ ..”.. ඒ වෙලෙ මොනා කියනවද කියලා මටවත් තේරුනෙ නෑ ... වැඩිවෙලා ගියේ නෑ පුංචි සැනින් නැගිට්ටා ..”.. යනවා අහකට රුවී.. තමුසෙට පිස්සුද “.. උඩින් ආපු සුදු අතින් මගේ කන හරහාට “චටාස්” ගාලා පාරක් වැදුනා..! පුංචිගේ කනේ පාර එක්ක මට ලොකු ලැජ්ජාවක් වගේම දුකක් දැනුනා. අපෙ ගෙදර කෙනෙක්වත් මෙච්චර කාලෙකට මට ගහලා නෑ .. වැඩිවෙලා යන්න කලින් මගෙ ඇස් දෙකට කදුලු පිරුනා.. මං එහෙමම දුවගෙන කාමරේට ආවා. පුංචි දෙතුන් පාරක්ම ඇවිත් කතා කරත් මං දොර ඇරියෙ නෑ. මට මූන දෙන්න බැරිතරම් ලැජ්ජාවක් ඇති උනා.. එදා දවල්ට කන්නෙත් නැතුව නිදාගෙන හිටියත් හවස් වෙද්දි ඇග වෙව්ලලා උණ ගත්තා ..කොහොමහරි බාප්පා කතා කරනකොට මට දොර අරින්න්න සිද්ධ උනා.. මට උණ කියලා දැනගත්තම පුංචි හරියට කලබල උනා. එවෙලෙම ඒ දෙන්නා මාව බෙහෙත් ගේන්න එක්කන් ගියා. “.. රුවී මගෙ පුතේ.. නැගිටින්නකෝ..”.. පුංචි උදේම කාමරේට ඇවිත් මගෙ ඔලුව අතගාලා කතා කරනවා දැනුනා .. මං හෙමින් ඇස්දෙක ඇරලා බැලුවා .”.. මාත් එක්ක තරහද පුතේ..පුංචි මගෙ කොල්ලාට ආදරෙයිනෙ.. දැන් උණ අඩුද ".. එයා මගෙ නලලට අත තියලා ඇහුවා.. “. දැන් ටිකක් අඩුයි............... කෝ නැගිටින්නකො මං ඔයාට තේ ගෙනාවා. “.. පුංචි මාව ඇද වියලට හේත්තු කරලා කෝප්පෙ අතට දුන්නා. “.හොද කොල්ලා වගේ බොන්නකො.. මං ෂීට් එක නවන්නම්..”..සාමාන් යයෙන් රෑට නිදාගද්දි මං සරමක් අදිනවා. ඉන ගාවට එනකල් වැහිලා තිබුන සීට් එක පුංචි දිගාරිනකොටත් සරම තිබුනෙ මගෙ කකුල් දිහා. එයා ෂීට් එක අයින් කරද්දී මගෙ පොල්ල එලියට පැන්නා.. උදේ පාන්දර නිසා බාගෙට වගේ නැගලා තිබුන පොල්ල එයා පැහැදිලිව දැක්කා. මං කිසිදෙයක් නොවුන ගානට පාරඩුවෙ තේ එක බිබි හිටියා. පොල්ල දැකපු සුදු මූන චුට්ටක් රතු උනා. “.. මොකද මේ තාම පොඩි එකෙක් වගෙ හෙලුවෙන් ඉන්නෙ ආ ." එයා සරම උඩට කරලා ඇන්දුවා .. “.. අපි තාම පොඩි තමා......... ඇත්තද.. කරන්න හදන වැඩනම් පොඩි නෑ .. “.. එයා හිනාවෙලා එලියට ගියා.

The ending reinforces Sinhala Walkatha 2026 without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.