නිල්නෙතුගෙ උදව්ව - Nilanthige Udawwa - 1

Sinhala Wal Katha Lokaya - Wela Katha

Nilanthige Udawwa – 1 begins with a gentle but intriguing flow, written in a Wela Katha Sinhala style that highlights hidden emotions and unexpected moments, pulling the reader into a story filled with curiosity and subtle tension.

මගේ නම නිමිත් කියල කියන්නම්කො.මේ සිද්දිය වෙන්නෙ මන් A/L කරන්න පටන් ගත්තු දවස් වල. මන් ගැන කියනවනම් මම තලෙලුයි උස අඩි 5 අගල් 7 වගේ.මගේ එක අගල් 6 හමාරක් දිගයි.නිල්නෙතු ගැන විස්තර මන් පස්සෙ කියන්නම්.මට o/l වලට A8 B1 යි. එ නිසා මට ටිකක් ඉගෙන ගන්න පුලුවන් කියල කට්ටිය දන්නවා.ඉතින් o/l ලියල ගෙදර ඉද්දි ලග ගෙදරක බන ගෙයක් තිබ්බ මාත් ගියා.එහෙට ඇවිල්ල හිටිය නිල්නෙතුගෙ අම්ම එයාලා අපේ නෑදෑයො දුරින්. අපේ ගෙවල් ලග ටිකක් එහා විනාඩි 5න් යන්න පුලුවන්.ඉතින් එදා එ නැන්දා මගෙන් මන් කරපු පේපර් එහෙම තියනම් දෙන්න කිව්ව නිල්නෙතුට එකි මට වඩා අවුරුද්දක් බාලයි.මන් ඉතින් හා කිව්වා.මන් කිව්ව පස්සෙ වෙලාවක එන්න දෙන්නම් කියල.ඉටපස්සෙ එහෙට නිල්නෙතු ආවා පන්ති ඇරිලා ඒකි සුදු නෑ හැබැයි පුක තියෙනවා වට්ටක්කා ගෙඩියක්  එකි දිහා බලලන්නැති එකෙක් නෑ අපේ ස්කෝලෙ කැරිම පුක එක.මන් එවෙලාවෙත් පොඩ්ඩක් එකිට ලයින් කරා පට්ට මෝලක් තියෙන්නෙ. ඔන්න ඊටපස්සෙ ඒ දවස ආවා.එදා ඉරිදා අපේ අම්මයි තාත්තයි ඉඩමෙ ගිහින් නන්ගි පන්ති ගිහින්.මන් ගෙදරට වෙලා අතේ ගගහ හිටියෙ වැලක් බල බල.

"නැන්දේ,නැන්දේ' කවුද කතා කරනවා ඇහුන කෙල්ලෙක්. මට නහුතෙට නැගල.මන් ටක් ගාලා නැගිටලා පයිය කලිසමේ ඉනට තියාගෙන ගියා බලන්න.බලනකොට අරකි නිල්නෙතු.

The transitions and character interactions feel smooth and realistic, giving Nilanthige Udawwa – 1 the natural tone of a Sinhalawalkatha narrative where each scene builds interest while keeping the storytelling grounded.

"ඇයි නන්ගි" කියල ඇහුව මම.එකි මොකක්ද කියන්න හදන කොටම මගේ පයිය කලිසමේ ඉනෙන් පැන්නා දැන් කලිසම ටෙන්ට් එකක් වගේ මට කරග්න්න දෙයක් නෑ මන් එකි දිහා බැලුව එකි පයිය දිහා ඇස් ලොකු කරන් බලන් ඉන්නව කන්න වගේ පස්සෙ එකි දැක්ක මන් බලනව ඉට පස්සෙ එකි මගේ දිහා බලල කියනවා "අර පේපර් ටික ගෙනියන්න ආවේ" කියල

මටත් චාන්ස් එක මන් කාමරේට ආවා ඇවිල්ල එකිටත් කතා කරා ඇවිල්ල ඕන එවා ගන්න කියලා.මේකි ඇවිල්ල පේපර් ටික ගත්තා.මන් මේකිගේ පුක දිහා බල්න් ඉන්නව මේකි මගේ පැත්තට පුක දික් කරන් තමයි රාක්කයෙන් පේපර් ගන්නෙ.මට එහෙම්ම ගවුම උස්සල බස්සන්න හිතුන එ තරම් මෝල් මට.

මල කෙලියයි එක පාරටම වැල ප්ලේ වෙන්න ගත්ත කියහන්කො ලැප් එකේ. මන් වැල නවත්තල නෙමෙ ගිහින් තියෙන්නෙ.එක ලෝඩ් වෙවී තිබිල තියෙන්නෙ.මට දැන් කරගන්න දෙයක් නෑ.අරකි ඩිම් වෙලා බලන් ඉන්නවා.මන් ටක් ගලා එක නැවැත්තුවා.ඊට පස්සෙ මේකි කියන්වා "අයියා ලොකු වැඩකනෙ ඉදල තියෙන්නෙ" කියල අමුතු වල් හිනාවක් දැම්ම.මට වැඩේ තේරුනා.මන් කිව්වා "ඔවු නන්ගි බැරිද උදව්වක් දෙන්න" කියලා.මේකි හිනාවෙනවා.මන් කලිසම පාත් කරා පයිය එලියට ආවා දුන්න වගේ හොදටම නැගල මෙකිගෙ පුක දිහා බලල.

මෙකි ඇස් ලොකුකරගෙන කියනවා "අම්මො අයියේ මේකෙ ලොකු" කියලා.මන් කිව්ව අල්ලල බලන්න්කො කියල.ඉටපස්සෙ මේකි දනගහගෙන පයිය අල්ලන් අතේ ගහන්න ගත්ත මට මාර ආතල් මේකි කෙල ගහ ගහ අතේ ගස්සනවා.ඉට පස්සෙ මේකි පයිය කට ඇතුලට දාගෙ උරන්න ගත්ත අම්මො මාර සැපක් දෙන්නෙ උරන ගමන් ටොපා වටේ දිවෙන් ලෙවකනවා මාව හිරිවැටෙනව වගේ.මේකි උගුරටම බස්සගන්නව මට දැනෙනවා ටොපා උගුරෙ වදිනව. පයිය වටෙනුයි අරකිගෙ කටෙනුයි කෙල බෙරෙනවා.ටිකක් වෙලා උරල පයිය උගුරට තද කරගෙන ඉන්නව මේකි වැල්වල වගෙ.

As a Sinhala Wal Katha Blog style entry, this first chapter delivers a fresh and modern reading feel, inviting readers to follow the upcoming parts and uncover how the story evolves.