වල් වුනු වයි​ෆ් - Wal Wunu Wife - 4 - SL Wal Zone

Wal Wunu Wife – 5 continues with emotionally driven narration inspired by Sinhala Wala, strengthening character development and internal conflict.

“අක්කලගෙ ගාන කීයද…” කතා කර කර හිටපු ඒ බෝයිස්ලා දෙන්න එකපාරටම ඇහුවා. මට ඒක ඇහුන ගමන් මාව නිකන් වෙව්ලන්න වගේ ගන්නා. මං ළඟ හිටපු රංගිගෙ කකුලට ඉබේටම අත තියවුණා. මං දිහාවට හැරුන රංගි මට ඇහැක් ගහලා මොනාදෝ කිව්වා.

“මල්ලි හයදාහක් දෙන්න……අපි දෙන්නෙක්ම ඉන්නවනෙ”

“බෑ අක්කෙ……අපි ළඟ එච්චර නෑ. දෙදාහක් දෙන්නම්” ඒ කොල්ලො දෙන්න කිව්වා.

දැන් මාව වෙව්ලනව වගේ. මං රංගිගෙ කකුලක් තදකරල අල්ලගත්තා.

“මල්ලි අපි මෙහෙම කරමු. ඔයාලට හයදාහක් දෙන්න බැරි නම් තව දෙතුන් දෙනෙක් සෙට් කරගන්න. හැබැයි ක්ලාස් එකේ අය. වෙන අය නම් එපා. අනික හොටෙල්ස් වලට නම් යන්න බෑ. කාගෙ හරි ගෙදරක නම් හොඳයි” රංගි කොන්දේසි දැම්මා.

“හරි අක්කෙ ටික ‌වෙලාවක් දෙන්න” කියල කොල්ලො දෙන්නා අපි දෙන්නට වල් හිනාවකුත් ද‍ාලා ‌ඉක්මනින් food cabin එකෙන් ගියා. උන් දෙන්න ගිය ගමන් රංගි මගේ පැත්තට හැරිල කතා කරන්න ගත්තා.

“බය වෙන්න එපා ගයනි. පොඩි කොල්ලොනෙ. සමහරවිට මුන් මේවා කරන පළවෙනි දවස වෙන්නත් පුළුවන්. ඒ හින්දා පුරුදුකාරයින්ට වඩා මුන් ගෙන් අපිට fun එකක් ගන්න පුළුවන්. අපිට ඕන දෙයක් කියල කරගන්න පුළුවන්. පුරුදුකාරෙයො එක්ක කලොත් උන් අපිට ඕන දේවල් නොකර උන්ට ඕන දේවල් කරගන්නව. ඒකයි මං මුන්ව අල්ලගත්තෙ” රංගි කියාගෙන ගියා.

“එතකොට ඇයි ඔයා උන් ගෙන් සල්ලි ඉල්ලුවෙ” මගේ හිතේ තිබුණ කුතුහලය මං රංගිට කිව්වා.

The story flows smoothly with the polished style of Wal Katha Novel, offering clarity and deeper emotional connection.

“ගයනි අපි මුන් ගෙන් සල්ලි නොඉල්ලුවොත් අපිට මුන් ගෙන් ගැලවීමක් නැතිවෙනවා. මුන් දැනගන්නවා අපිට අමාරුව හැදිලා ආවෙ කියලා. ඒකයි සල්ලි ඉල්ලුවෙ. දැන් හරිනෙ ඩාලිං….බය වෙන්න එපා, මං මුන්ව බලාගන්නම්” කියල කට ගන්න හම් බවුණේ නෑ කොල්ලො දෙන්න ආපහු ආවා.

“අක්කෙ හයක් ඉන්නවා හයදාහක් දෙන්නම්. යන්න තියෙන්නෙ මේ ළඟ ගෙදරකට. අද එහෙ කවුරුවත් නෑ. ඒ නිසා කාටවත් බයවෙන්න දෙයක් නෑ. මොකද්ද අක්කලා කියන්නෙ හයදෙනෙක් වැඩිද” ටිකක් කල්පනා කරපු රංගි “කමක් නෑ මල්ලි අපි ලෑස්තියි. ඔයාලා මොකේද යන්නෙ…” රංගි ඇහුවා.

“අපි ත්රී.වීල් එකක් අරන් එන්නම්. ඔයාලා මොකේද යන්නෙ” කොල්ලො දෙන්න ඇහුවා.

“එහෙනම් මල්ලි කට්ටියට එහෙට යන්න කියන්න. ඔයාල දෙන්න අපි දෙන්නත් එක්ක යන්න ඉන්න. මම කාර් එක අරන් එන්නම්” කියල රංගි කාර් එක අරන් එන්න ගියා. මාත් එක්ක food cabin එකේ නැවතුන කොල්ලො දෙන්නා මාත් එක්ක කතා කරන්න ට්රකයි කරනවා. මං ලැජ්ජාවෙන් බිම බලන් හිටියා.

“අක්කා මොකද කතා නැත්තේ..ඔයාගෙ නමවත් කියන්න. අපි දැන් අඳුනන අයනෙ”

ඒ අකුරු තුන කියවුණේ ගොත ගැහිල.

“එතකොට අනිත් අක්කා”

“එයා රංගී”

ආසාවට ආවට දැන් මට මාර බයක් තියෙන්නෙ. එකක් අපි දෙන්න කරන්නෙ වැරදි වැඩක්. අනික පිරිමි හයක් එක්ක කොහොමද කරන්නෙ කියලා. මොකද එකෙනෙක් එක්ක හොඳට කලාමත් ඇඟට ටිකක් අමාරුයි මං තෝන්තු වෙලා හිටියෙ.

ටික වෙලාවකින් රංගි කාර් එකත් අරන් ආවා. අපි ඉක්මනින් කාර් එකට නැග්ගා. එක්කෙනෙක් ඉස්සරහින් නැග්ගා පාර කියන්න. මං පස්සෙන් වාඩි වුණා. යන ගමන් මම මේ වෙන්න යන දේ ගැන කල්පනා කළා.

This chapter concludes with lasting impact through the expressive warmth of Wife Wal Katha, encouraging readers to move on to the next part.