අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 11

අම්මගේ හොර වැඩ - Ammage Hora Wada - 11 highlights Wal Katha Lokaya PDF in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

කොහොමහරි එදා දවස මට හෙන විශේශ දවසක් උනා. ඔච්චර කාලෙකට අම්මා මෙන්සස් උන දවසක් ගැන මං හීනෙන්වත් හිතල තිබ්බෙ නෑ. ඒ වගේම එහෙම දවසක් කියල නිකං සැක හිතෙන දවසක් වත් කවදාවත් තිබ්බෙ නෑ. ඉතින් අම්මම එයාගෙ කටින්ම මට ඒක කිව්වම මට පුදුම ෆීලින් එකක් ආවෙ. තාත්ත විතරක් දැනගත්ත රහසක් අම්මම මට කිව්වහම මට මාර සතුටක් ආව. කොහොමහරි ඒක ඉවර උන ගමන්ම මට බස්සන්න දෙන්න එයිනෙ කියල හිත හිතා ඉන්නකොට මට සුපිරියටම මෝල තද උනා. ඒත් කරුමෙ කියන්නෙ පස්සෙන්ද උදේම තාත්ත කතා කරලා මාව අහල කියල මං දන්නෙ අම්ම ෆෝන් එක අරන් "ආ මෙන්න ඔයාට කතා කරනව"කියාගෙන මගෙ කාමරේට ආවහම. වෙනදට තාත්ත කතා කරන වෙලාවට අම්ම පහල ඉඳන්ම "පුතා තාත්ත කතාකරනවා" කියනවා ඇරෙන්න මෙහෙම ෆෝන් එක උස්සන් එන්නෙ නෑ නේද කියල මට එකපාරටම කල්පනා උනා. තාත්ත නෝමල් කෝල් එකක් අරන් තිබ්බ නිසා මං ඒක කනෙන් තියාගෙන අම්ම දිහා බලනකොට එයා අහක බලා ගත්ත. තාත්ත කතා කලේ මට කුරුනෑගල පොල් වත්තට යන්න පුලුවන්ද කියල අහන්න. වත්තෙ පොල් කඩන දවසට හැමදාම මම තමයි ගියේ. වත්තෙ සාමාන්ය ලොකු ගේකුත් වහල දාල තිබුන. තාත්ත ආවහම සමහර වෙලාවට අපි ඔක්කොම ගිහින් ඔය ගෙදර දවස් තුන හතරක් ඉන්නව. අනිත් දවස්වල පොල්කඩන එක බලන්න පඩි දෙන්න එහෙම මං තමයි ගියේ. තාත්ත කතා කරල වත්තට යන්න පුලුවන්ද කියල අහනකොට මං "ම්ම් මට ලොකු වැඩ වගයක් නං තියනවා ගෙදර ඉඳන් කර ගන්නයි හිතාගෙන හිටියෙ යන්නම ඕනිද?" කියල අහන ගමන් මං ලාවට හිනාවෙලා අම්මට ඇහැක් ගැහුවා. මාස දෙකකින් විතර පඩි දීලත් නැති නිසා මට යන්නම වෙනව කියලා තාත්ත කියනකොට අම්මා " කෝ දෙන්න මං කියන්නම්" කියල ෆෝන් එක අරගෙන "නෑ නෑ මට අද යන්න විදිහක් නෑ දුවගෙ ස්කූල් ට්‍රිප් එක හෙට. ඔව් ඔව් ඉතිං අන්තිම ස්කූල් ට්‍රිප් එකනේ" කියලා ඇඳ උඩ ඉඳ ගත්තහම මාත් ලඟින්ම ඉඳගෙන හෙමීට කලවා උඩින් අත තියලා අම්මා වෙනසක් පෙන්නුවෙ නැති නිසා උඩට පහලට අත ගෑවා.දෙයියනේ තාත්ත එක්ක කෝල් කරද්දි නේද මං අම්මගෙ නයිටිය උඩට කරගෙන කලවා අත ගාන්නෙ කියල හිතෙමකොට මට තව කෙලින් උනා. අම්ම මගෙ දිහා බලල "නෑ නෑ මෙයා අද යයි. අද බැංකුව වහලනෙ මං හෙට අම්මත් එක්ක දුව ට්‍රිප් එක පිටත් කරල ඒ ගමන්ම පඩි දෙන්න සල්ලිත් අරන් වත්තට යන්නම්" කිව්වහම එන ගමන් අම්මව රූම් එකකට ඇදලා හුකාගන්න පුලුවන් නේද කියලා හිතිලා මට මාර සතුටක් දැනුනා. අම්ම එහෙම කියලා එක අතකින් මං උඩට උස්සපු නයිටිය පාතට දාගෙන නැගිටලා "එහෙනම් ඔයා යන්න ලෑස්ති වෙන්න" කියලා තාලෙට ගස්සන ගමන් ඇහැ කොනින් මගෙ දිහා බලල හිනාවෙලා ෆෝන් එකෙක් තාත්ත එක්ක කතා කරකරම පහලට ගියා. හෙට ආපහු එන ගමන් අම්මව රූම් එකකට ඇදගන්න පුලුවන් කියල ඒ හිනාවෙන් මට තේරුන නිසා මං හෙන ෆිට් එකේ වත්තට යන්න ලෑස්ති උනා. උදේට මගින් කාල මං දොලහ වෙන්න කලින් වත්තට ආව. වත්තෙ මුරට ඉන්න සිරිපාල ඇරෙන්න ස්ථිර පදිංචියෙ කවුරුවත් හිටියෙ නෑ. ඌත් මාව දැක්ක විතරයි ගමේ යන්න අහන්න පටන් ගත්ත. මං හෙට යනව කිව්වම ඌට හෙන අප්සට්.ඌ ගමේ ගියහම වත්ත බලා ගත්තෙ වත්ත කිට්ටුවම මනුස්සෙක්. "එහෙනං හෙට හවසට ගමේ එකාට ඇවිත් උඹ එනකල් ඉන්න කියපන්" කියල අතේ තිබුන සල්ලිවලින් ඌට පඩි දීල මං එදාම ඌව ගමේ යන්න පිටත් කලා. පඩි ගන්න එන්න ඉන්න ගමේ කට්ටියටත් හෙට උදේම එන්න කියල සිරිපාල අතේම පනිවිඩයකුත් යවලා මං ගේ සර්ච් කරල බැලුවා. සිරිපාලට හැමදාම අතුගාල ගේ හොඳට පිරිසිදුවට තියාගෙන හිටිය නිසා මං වෙනදට වත්තට ආවහම ඉන්න ඉස්සරහ කාමරෙන් බෑග් එක දාල ශෝටකුයි ටී ශර්ට් එකකුයි දාගෙන පොල් කඩන කට්ටිය එනකල් වත්තෙ ඇවිද ඇවිද ඉන්නකොට උන් කට්ටිය ලොරියක් අරගෙනම ආව. සාමාන්‍යයෙන් පොල් ගන්න එන අය දවස් තුන හතරක් වත්තෙ නැවතිලා පොල් කඩාගෙන ලෙලි ගහලා අරගෙන තමයි යන්නේ. හෙට කොහොමහරි අම්ම එක්ක ආපහු යන්න ප්ලෑන් කරගෙන හිටිය නිසා සිරිපාලයවත් ගමේ යවලා මොකක්ද කරන්නෙ කියල මට ආයිත් හිතුනා. කමක් නෑ එහෙම උනොත් සිරිපාලයත් නැති නිසා ගෙදරදිම කරගන්න පුලුවන් කියල හිත හදාගෙන මං දවසෙම පොල් ගනන් කර කර හිටිය. හවස් උනාට පස්සෙ පොල් ගන්න ආව කට්ටිය වත්ත අයිනෙ තියෙන දොලෙන් නාගෙන වැඩ කරන අයට හදල තියෙන පොඩි ලැයින් කාමර දෙකේ යතුරත් ඉල්ල ගෙන ගියාට පස්සෙ මං ගෙදර ඇවිත් නාගෙන ජීප් එකෙන් ටවුමට ගිහින් බියර් එකකුත් ගහල කාල ගෙදර ඇවිත් හොඳට නිදා ගත්ත. පස්සෙන්ද උදේ වත්තෙ ඉන්නකොට අම්ම කෝල් කරල "ඔයා කොහෙද ඉන්නෙ මං ටවුන් එකට ආව" කිව්වහම මං ටවුන් එකට යන්න ඇහුවම අම්ම ත්‍රී වීල් එකක් අරගෙන එන්නම් කිව්ව. ඒත් අම්ම පඩි සල්ලිත් අරන් එනව කිව්ව නිසා මං ආයිත් කෝල් කරල එන්න අහපුවහම "නෑ නෑ කමක් නෑ මං වීල් එකක එනව" කිව්ව.කොහොමත් අම්ම හිතුවක්කාර නිසා මාත් එහෙනම් ආපුවාවෙ කියල වත්තෙ ඉන්නකොට අම්ම වීල් එකෙන්ම අපි හිටිය තැනටම ආව. හිර ඩෙනිමයි ටීශර්ට් එකයි ඇඳලා අම්ම මාර ලස්සනට තමයි මට පෙනුනෙ ඇත්තටම වීල් එකෙන් බහිනකොට වැඩ කර කර ඉඳපු ඔක්කොම වැඩ නවත්තලා බලන් හිටිය. අම්මත් තාලෙට ඇවිදගෙන මා ලඟටම ඇවිත් " ඔයා උදේට කාලද මං කෑම එකක් ගෙනාව" කිව්වහම එතන ඉඳපු එකෙක් "අපිත් මහත්තයට කන්න කතා කලා කොහෙද නෝන එනකල් කන්න බෑ කිව්වනෙ" කියලා එක පාරටම කිව්වා. ඒක ඇහුනහම මට හීන් දාඩිය දැම්මා. ඒ පාර පොල් අරන් තිබුනෙ නුවර පැත්තෙ කට්ටියක්. උන් වත්තෙ අයිතිකාරයා මං කියල හිතාගෙන හිටියෙ. මාත් උත්තරයක් දෙන්න කලින් එක පාරටම අම්ම දිහා බැලුවා. අම්මත් එක පාරටම ගැස්සිලා ගියා කියලා මට තේරුනා. ඒත් අම්ම ආයිත් නෝමල් වෙලා සන්ග්ලාස් දෙක ගලවන ගමන් "ආ ඇත්තද පුදුමයි මටනං මෙයා කවදාවත් ඔහොම කියල නෑ" කියලා "එහෙනං ඔයා ඔය වැඩේ කරල ඉක්මනට එන්න කෑම කන්න කෝ යතුර දෙන්නකො" කියලා මං යතුර දුන්නහම ඒකත් අරගෙන ත්‍රී වීල් එකේම යන දිහා මං බලන් හිටියේ නිකං හීනෙකින් වගේ.

This section develops the story with Sinhala Wal Katha New in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

අම්ම ගියාට පස්සෙ මගෙ ඔලුවෙ තිබුනෙම අරූ කිව්ව කතාවයි අම්ම ඒකට දුන්න උත්තරෙයි විතරයි. ඒක තේරිලාද කොහෙද අරූ ආයිත් "මහත්තයා යන්න නෝන බලාගෙන ඇති පස්සෙ ගනන් කරල පොල් ටික පටවමු" කියල කිව්වහම මාත් තව ටිකක් ඉඳලා ගෙදරට එන්න පිටත් උනා. එන ගමනුත් මට කල්පනා උනේම අර කතාවමයි. වෙලාවට සිරිපාලයා ගමේ යැව්වේ කියලා මට ඒ වෙලාවෙ කල්පනා උනා. මං ගෙදර එනකොට අම්මා ගෙනාව කෑම මේසෙ උඩ පිඟන් වලට බෙදලා තිබුනෙ. "ආ ඔයා ආවද ඉන්න ටිකක් මං චේන්ජ් එකක් දාගෙන එන්නම්" කියල අම්ම කාමරේ ඉඳන් කිව්වහම මං කෑම මේසෙ ලඟ පුටුවක වාඩි උනා. අම්ම හිටියෙ වෙනදට කට්ටියම ආවම අම්මයි තාත්තයි ඉන්න කාමරේ කියල මට තේරුනා. ආයි ටිකකින් "කෝ ඔයා ඇඳුම් ගෙනාවෙ නැද්ද?" කියල ඇහුවහම මං "ගෙනාව ඉස්සරහ කාමරේ ඇති" කියල කිව්වහම අම්ම "ආ ඔයා බඩගිනි නං කන්න" කියාගෙනම එලියට ඇවිත් ඉස්සරහ කාමරේට ගියා. අම්ම වෙනදට ගෙදරට අඳිනව වගේ දනිස්සට දිග සායකුයි ටී ශර්ට් එකකුයි ඇඳගෙන ඉක්මනට ඉස්සරහ කාමරේට යනවා පේනකොට මට එවෙලෙම අම්මව ඇදගෙන ගිහින් හුකාගෙන හුකාගෙන යන්න හිතුනත් තාම පුලුවන්ද කියල හිතිල ආයිත් කල්පනා උනා. අම්ම මං ඇඳගෙන ආව ඇඳුම් ටික අරගෙන එන ගමන් "මේවා හෝදල දාන්න ඕනි කෝ සිරිපාල" කියල ඇහුවහම මං "ඌ ගමේ ගියා මං අද ගමේ මුර කරන මනුස්සයට එන්න කිව්වා" කියල කිව්ව. "ආ සිරිපාල ගියාද? එහෙනම් උයන්න බඩු කවුරිහරී යවල ගෙන්න ගන්න වෙයි. අපරාද් කලින් කිව්ව නං මං එනකොට ගේනවනෙ" කියල කිව්වහම මට වැඩේ අවුල් තමයි කියලා. හිතිලා "ඇයි අපි අද ආපහු යනව නේද" කියලා ඇහුවා. අම්ම ගානක් නැතුව පුටුවක් ඇදලා වාඩිවෙලා කොන්ඩෙත් හදන ගමන් "නෑ අරගොල්ලො දවස් තුනක ට්‍රිප් එකක් ගියේ ආපහු එන්නෙ සිකුරාද රෑට" කියල කිව්ව. ඒ කියන්නෙ තව දවස් දෙක තුනක් අම්මයි මමයි විතරයි මේ ගෙදර ඉන්නෙ කියල හිතුන ගමන් මට කෙලින් උනා. "මං දුවත් එක්ක ට්‍රිප් එක ගියා නං අම්ම විතරනෙ ගෙදර ඒ නිසා අම්මව දුවත් එක්ක යවලා මං මෙහෙ ආව. කොහොමත් මෙතන වැඩ ඉවරවෙන්න දවසක් දෙකක් යනවනෙ" කියල අම්මා ගානක් නැතිව කිව්වා. එහෙම කියල ආයිත් එක පාරටම මා දිහා බලලා "කෝ ඔයා කන්නෙ නැද්ද? මං කාල ආවෙ" කියලා නැගිටල ගිහින් වතුර එකකුත් අරන් ඇවිත් මගෙ ලඟින් තිබ්බහම මට ඉවසන්නම බැරුව ගිහින් නැගිටලා අම්මව බදාගන්න ගමන් "කන්න නං කොයි වෙලාවෙ බැරිද දැං මට ඕනි කන්න නෙවෙයි හුකන්න" කියල කියනකොට අම්ම අඩු ගානෙ එහාට වෙන්නෙවත් නැතිව එහෙමම හිටියා. මං අත්දෙක දෙපැත්තෙන් දාගෙන අම්මගෙ පස්ස මිරික මිරික "හුකමුද" කියල ඔහේ බිම බලන් ඉඳපු අම්මගෙ කනට කරල ඇහුවම අම්ම එකපාරට ඔලුව උස්සල මගෙ මූන දිහා බලල ආයිත් බිම බලාගෙන "කවුරු හරි එයිද?" කියල ඇහුවම මට පුදුම හිතුන. ඒ වෙනකල් මං දැනගෙන හිටිය මුරන්ඩු හිතුවක්කාර අම්ම සම්පූර්නයෙන්ම වෙනස්වෙලා තමයි ඒ වෙලාවෙ හිටියෙ කියල මට එවෙලෙ හොඳටම තේරුනා. මං අම්මගෙ කන් පෙත්තක් සූප්පු කක කර "කවුරු එන්නද මෙහෙට සිරිපාලයා ගමේ ගියානෙ" කියල අම්මව අනිත් පැත්තට හරවගෙන එයාගෙ බෙල්ල කිස්කරකර එක අතකින් තනයක් මිරිකන ගමන් අනිත් අත අම්මගෙ සාය ඇතුලෙන් දාල පෑන්ටියට උඩින් බඩුව අත ගාල බලනකොට අම්ම හෙමීට "ස්ස් බබා පස්සෙ කරමු කවුරු හරි එයී" කියලා මං එයාගෙ බඩුව අතගාන එක නවත්තන්න පස්සට වෙනකොටම එයාගෙ තට්ටම් දෙක මගේ පොල්ලට ගානට තද උනා. මං අම්මගෙ කකුල් දෙක මැද්දටම අත දාල උඩින් ටිකක් අතගාල පෑන්ටිය ඇතුලට අත දාගෙන බඩුව අතගානකොට මට ගොරෝසුවට මයිල් අතගෑවුන නිසා අම්ම බඩුව ශේව් කරල නෑ කියල මට තේරුනා. මං දිගටම අම්මගෙ තනයක් මිරිකන ගමන් දබර ඇඟිල්ලෙන් එයාගෙ මෑ ඇටේ දිගටම ටියුන් කලා. අම්ම එතකොට පස්සට වෙන එක නවත්තලා "අනේ බබාහ්" කියල ඉස්සරහට උකුල ගස්සන ගමන් එක අතක් පිටිපස්සට දාල මගේ මගේ බෙල්ල අල්ලගෙන කෙඳිරිගානකොට අම්ම දැං ගානට ෆෝම් වේගෙන එන්නෙ කියල මට තේරුනා. මාත් විනාඩි හය හතක්ම අම්මා උකුල ගස්ස ගස්සා කෙඳිරි ගාද්දි අම්මගෙ බෙල්ල කිස් කරකර තනෙත් මිරික මිරික අම්මගෙ බඩුව ඇඟිල්ලෙන් එක දිගටම ටියුන් කලා. අන්තිමේදි අම්මා "ස්ස්ස්ස්ස්ස්ස් ආඅහ්හ්හ්හ්" කියල මගෙ බෙල්ල අල්ලගෙන හිටිය අතෙන්ම මගෙ මූන ඇදල අරගෙන මගෙ තොල් කිස් කරන්න පටන් ගත්තහම මට අර කලින් කිව්ව අම්මගෙ වෙනස හොඳටම තේරුනා. අම්මගෙයි මගෙයි තොල් එකට යාවෙලා පිස්සුවෙන් වගේ කිස් කරනකොට අම්මට ගියා කියල මට තේරුනා. ගියාට පස්සෙ අම්ම මගෙ ඇඟටම හේත්තු වෙලා ටිකක්වෙලා හති ඇරල පොටිපස්සට අත දාල මගෙ පොල්ල අල්ලල බැලුව. නිකං නැගලද බලන්න වගේ අල්ලල බලල ඉස්සරහට නැමිල අත්දෙකෙන්ම සාය උඩට උස්සන දිහා මං බලාගෙන හිටියෙ කිසි දෙයක් හිතාගන්න බැරිව පුදුම වෙලා. පෑන්ටිය දනිස්සටම පාත් කරලා සායත් උඩට කරගෙන මේසෙ අල්ලන් නැවෙන ගමන් "ඉක්මනට යවාගන්න බබා" කියල අම්ම කියනකොටම මං ශෝට පාත් කරගෙන අම්මගෙ පිටිපස්සෙන් හිටගෙන වැඩේට සෙට් උනා.අම්ම කොන්ඩම් ගැන කිසිම කතාවක් නැතිව කකුල් දෙක මැදින් එක අතක් දාල මගේ පොල්ල අල්ලල එයාගෙ බඩුවෙ හිල උඩින්ම තියා ගත්තහම මගෙ පුදුමෙ තවත් වැඩි උනත් මං තවත් ඒ ගැන හිතන එක නවත්තලා හෙමීට අම්මගෙ හිල ඇතුලටම බස්සලා ගහන්න පටන් ගත්ත. දවස් තුන හතරක් අතේවත් ගැහුවෙ නැති නිසාද කොහෙද විනාඩියක් දෙකක් යන්න කලින්මට බඩු ගියා. අම්ම මට බඩු යනකලෙහෙමම ඉඳලා ඊට පස්සෙ හිටගෙන පෑන්ටියයි සායයි හොඳට හදා ගත්ත. මාත් ශෝට උස්සගෙන "එහෙනම් මං වත්තට යන්නං" කියල යන්න ලෑස්ති උනේ අවංකවම අම්මගෙ මේ වෙනසට මූන දෙන්න කලින් මට ටිකක් කල්පනා කරන්න ඕනි උන හින්දා. ඒත් අම්ම කිසිම දෙයක් උනේනැති ගානට අවුල් වෙච්ච කොන්ඩෙ හදන ගමන් "පිස්සුද කාල යන්න මං උදේ ගෙදරින් බෙදාගෙන ආවෙ තව පරක්කු උනොත් කන්න බැරිවෙයි" කියල පිගානට කෑම බෙදන්න පටන් ගන්නකොට මාව තවත් අවුල් උනා.බලෙන් හුකපු දවස්වල නං ගහුවට පස්සෙත් ඒ ගැම්මෙන්ම අම්මත් එක්ක කතාකරන්න පුලුවන්කම තිබුනත් අද දවසෙ අම්මගෙ හැසිරීමත් එක්කමට බඩු ගියාට පස්සෙ අම්මත් එක්ක කතා කරන්නෙ කොහොමද කතා කරන්නෙ මොනවද කියන එක හිතා ගන්න බැරිව ම් ඒ වෙලාවෙ හෙනටම අවුල්වෙලා හිටියේ නිසා මං සද්ද නැතිව වාඩිවෙලා කන්න පටන් ගන්නකොට අම්මත් පුටුවක් ඇදගෙන මගෙ ඉස්සරහින්ම ඉඳ ගත්ත. ටිකකින් අම්ම "කොහේ කට්ටියක්ද පොල් කඩන්න ඇවිත් ඉන්නෙ?" කියල ඇහුවහම මං පිගාන දිහා බලාගෙනම "නුවර කට්ටියක්" කිව්වා. "ආ ඒක තමයි දන්න කට්ටියක් නෙවෙයි කියල මට තේරුනා" කියල ආයිත් "කීයක් විතර පැටෙව්වද?" කියල ඇහුව. මාත් "දැනට දෙදාස් ගානක්" කියල කන්න පටන් ගත්ත. අම්ම කතා කරන විදිහයි හැසිරෙන විදිහයි එක්ක මං අම්මට මොකක් කියලද කතා කරන්නෙ කියන එක මට හිතා ගන්න බැරු උනා කිව්වොත් සමහර වෙලාවට මේක බලන අය විශ්වාස කරන එකක් නෑ කියල මට හොඳටම විශ්වාසයි.

The ending reinforces වල් කතා without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.