තරුශිගෙ වේසකම් - Tharushige Wesakam - 11

Desire and hesitation intertwine as Tharushi reaches a turning point, capturing the emotional intensity associated with Sinhala Sex Katha.

“හයියෙන් උරන්න පැටියෝ.......හ්හ්හ්.........ම්ම්ම්හ්හ්හ්හ්.........ඔයා ඔයිට වඩා හොදට උරනවනේ.....”

තරුෂිගේ කටින් මගේ පයිය “පොප්” හඩ නගමින් පිටට පැන්නේ ඇගේ කෙල අවට විසුරුවමින්. මගේ දෙස බලාගෙනම අතේ ගසන්න වුයේ එයට මන් ගොඩක් ආශා කලවග ඈ දන්නා නිසයි.

“මෙතන හරියට කරන්න බෑනේ පැටියෝ, කවුරුවත් ආවොත්”

“කවුරුත් එන්නෙ නෑ අනේ........හොදට උරල කෙල ගාල ගහන්කො......”

“කොහෙද ඉතිං මේක හරියට කෙලින් වෙලත් නෑනෙ අනේ” තරුෂි නෝක්කාඩු කියන්න වුනේ මගේ අඩක් සෘජුව තිබු පයිය ගස්සමින්.

අවටින් අඩි ශබ්දයක් ඇසුනෙන් තරුෂි මගේ පයිය T-Shirt එකෙන් වසා දැමුවා.

ටිකකින් නැවතත් පයිය එලියට ගත් ඈ වටපිට බලමින් පයි සුප්පුව පටන් ගත්තා. බංකුවේ ඉදිමින් පහත් වී කටට ගැනීම අපහසු නිසා, ඈ දිගටම අතේ ගහන්න වුනා. මොහොතකින් මගේ කාමය පුපුරා පයියෙන් මිදුණු ශුක්‍රානු තනබිස්ස මත විසිරුනා. මගේ කැරි විදීම අවසන් වුනත් තරුෂි තවමත් මගේ පයිය අත ගාමින් එහි ඉතුරුව තිබුණු අවසන් ශුක්‍ර බින්දුව එලියට එන තුරුම කිරි දොවන්න වුනා. අන්තිමට පැමිණි බින්දුව ඇගිලි තුඩින් ගෙන ලෙවකෑ තරුෂි කාමුක සිනහවක් නගමින් මගේ දෙස බලා උරහිසට බර වුනා. ඇගේ අත තවමත් මගේ පයියත් ඇට වල්ලත් සුමුදුව අත ගාමින් තිබුනා.

“ආ...මහත්තුරු මොකද මෙතන කොරන්නේ.” ඉස්සරහ තිබු පදුරු ගොන්න අතරින් මෑත් වුනේ පිරිසිදු කරන සේවකයෙක් වූ සෙල්වරාජ්.

“නෑ .....නෑ... මුකුත් නෑ” මන් තටමන්න වූ අතරේ තරුෂි ඇගේ ඔසවා තිබු ටීෂර්ට් එක පහත දමමින් ඇගේ ලැමෙහි නිරුවත වසා ගන්නට අසාර්ථක උත්සාහයක නිරත වන්න වුනා. බ්රෙසියරයෙන් එලියට පන්නා තිබු ඇගේ දකුණු තනපුඩුව සෙල්වරාජ් හොදටම දැක්කා. ඒ වගේම ඇගේ කොළ පැහැති බ්රෙසියරය ඔහුගේ උකුසු ඇසට අසුවුනෙන් පෙරේතකමින් එදෙසම බලාගෙන ඉන්න වුනේ කන්න වගේ.

“ලොකු මහත්තුරු කියල තියෙනව නේ මෙතන ඕවා කොරන්න බෑ කියල”

“ඉතිං අපි මුකුත් කලේ නෑනෙ”

“මොකද නැත්තෙ මාත්තිය, මන් ඔක්කොම බලන් හිටියෙ. මන් දැක්ක නෝනා මහත්තයගේ ජුන්ඩ කටේ දාගෙන උරණව”

“අනේ .......රොෂාන්.........ඉහි ඉහි.......බලන්නකෝ.......” තරුෂි මුහුණත් බෙරිකරන් බයවී ඉකි ගසන්න වුනා.

“හරි හරි තමුසෙට කට වහන් ඉන්න කීයක් ඕනද ?”

“මහත්තය දන්නවනේ මෙව්වා ලොකු මහත්තයලට කිව්වම මහත්තයලට තමා කරදරේ.”

“හරි හරි, අයිසේ...කාටවත් කියන්න ඕන නෑ”

“අනේ...ඕන දෙයක් දෙන්නම්, කාටවත් කියන්න එපා......” තරුෂි මැදින් පැන කෙදිරි ගෑවා.

ටික වෙලාවක් හොදින් කල්පනා කල සෙල්වරාජ්,

“මාත්තිය, සල්ලි එපා, අපේ ගෑනිත් මලා, අපිට කවුරුවත් නෑ. දන්නොනේ මාත්තිය. අපිත් මිනිස්සුනේ”

මු මේ එන්නෙ මොකාටදැයි මට යන්තමට වැටහෙන්න වුනා. ඒත් තරුෂි වික්ෂිප්තව බලා සිටිනවා විතරයි.

“හරි හරි මොනවද ඕනෙ තමුසෙට”

“මන් දැක්ක මේ නෝනා මාත්තියගේ හොදට සුප්පං කරනව, මේ.......මාත් ආසයි..........”

“මොකක් ? !!! තමුසෙට පිස්සුද මිනිහෝ” තරුෂි කොටි දෙනක් මෙන් කඩා පැන්නා.

“මේ මේ.....පිස්සුද අයිසේ...තමුසෙට ?”

ටිකක් කල්පනා කල සෙල්වරාජ්, “මහත්තයට තේරෙන්නේ නෑ මේක, මන් නෝනා එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කරන්නද ?”

The storytelling focuses on personal expression and consequence, using a structure familiar to readers of Walkata.

“මාත් එක්ක ? මාත් එක්ක මොනව කතා කරන්නද මිනිහෝ !...” තරුෂි තවමත් කෝපයෙන්.

“එහෙනම් මහත්තය මන් ලොකු මහත්තුරුන්ට කියනව. නෝනට තමා ලජ්ජා වෙන්නෙ”

අපි වැටුන අමාරුව කල්පනා කල මට මේක ගොඩින් බේර ගැනීම ඉතාම වැදගත් කියල තේරුනා. ඒත් තරුෂිට කියන්නෙ කෝමද.

“පැටියෝ....මේ මිනිහ එක්ක කතා කරලා පොඩ්ඩක් ශේප් කර ගන්න බලන්න වැඩේ”

තරුෂි මගේ දිහා ගස්සමින් රවමින් බලන්න වුනා.

“අපිට වෙන ඔප්ෂන් එකක් නෑනෙ පැටියෝ” විනාඩි කිහිපයක් කල්පනා කල තරුෂි “හ්ම්ම්” කියා ඔලුව වැනුවා.

“ඒකනේ...මහත්තයට තේරෙනව” සෙල්වරාජ් තම කහට බැදුණු, බුරුසු උඩු රැවුලෙන් වැසුණු මුව විදහමින් සිනා සෙන්න වුනා. සෙල්වරාජ් සෙමෙන් සෙමෙන් තරුෂි සිටි තැනට කිට්ටු කාලා.

“නෝනට තේරෙනව නේ මන් මේක උඩට කිව්වොත් නොනටම තමයි හොද නැත්තේ, මන් පොඩි දෙයයිනේ නෝනා ඉල්ලන්නේ”

“තමුසෙ මගේ තාත්තගේ වයසට වඩා වැඩි ඇති මිනිහෝ”

“ඒක තමා නෝනා මන් කියන්නෙ, මන් කිසි කරදරයක් කරන්නේ නෑ. නෝනට දරුවෙක්ට වගේ සලකනව” සෙල්වරාජ් කට කොනින් හිනාවෙමින් කිව්වා.

“මගේ උරල යවන්න නෝනා, වැඩි වෙලා යන්නෙ නෑ. එච්චරයි. ගෑනු අතකින් මේක අල්ලපු කාලයක් මතක නෑ නෝනා” තරුෂි බයවී සිටියෙන් ඇගෙන් කිසිම ප්‍රතිචාරයක් ලැබුනේ නෑ.

ඉතුරු ටික සෙල්වරාජ් කිව්වේ මගේ දෙස බලමින්, මට නොඇසෙන ලෙස හඩ අඩු කරමින්. ඒත් මිනිහගේ කැඩිච්ච වචනවල සද්දෙන් මට කියපු දේ තේරුනා.

“පහුගිය සතියක නෝන වෙන මිනිහෙක් එක්ක පරණ බිල්ඩිම ගාව ඉන්නව මන් දැක්ක”

තරුෂි එකවරම මුහුණ ඔසවා සෙල්වරාජ් දෙස බැලුවා. ඇය කලබල වී සිටියා. ඇයත් මොන මොනවදෝ කිව්වත් මට ඇසුනේ නෑ. කෙසේ හෝ අන්තිමට ඇය ඔලුව වැනුවා.

තරුෂි මා සිටි තැනට පැමිණියේ වරදක් කල කලෙක මෙන් බිම බලා ගෙනයි.

“දැන් මොකද කරන්නේ පැටියෝ”

“ඉහි..ඉහි.......මොනවා කරන්නද අනේ.....පැටියෝ........ඉහි ......ඉහි....... මු කියන එක කරන්නම වෙනව” තරුෂි බිම බලාගෙනම කිව්වා.

“මට සමාවෙන්න පැටියෝ......”තරුෂි ඉකි ගසමින් අඩන්න වුනා.

“කමක් නෑ පැටියෝ...මේක අපි දෙන්නම දන්නා දෙයක් නේ....මගේ තරහක් නෑ...ඉක්මනට ඉවර කරලා යමු මෙතනින්, ඔයා යන්න අරූ බලං ඉන්නව”

තරුෂි බිම බලාගෙනම සෙල්වරාජ් හිටි ගහ අසලට ගියා. සෙල්වරාජ් හිටියෙ ගහට හේත්තු වෙලා. සරමත් උඩට උස්සන්.

“මේ බලන්න නෝනා...නෝනා දැක්කමත් මේක කෙලින් වෙනව” සෙල්වරාජ් තම සරම අස්සෙන් තඩි කළු ඌරු මීයෙක් වගේ පයියක් එලියට අරන් මිරිකමින් හිටියා. තරුෂි ඇස් කොනින් එදෙස බලනවා මට පෙනුනා.

සෙල්වරාජ් තරුශිව තමන් ලගට ඇදලා ගත්තා. ගෙඩියක් මෙන් විශාලව තිබු ඔහුගේ ටොපා දිලිසෙමින් තිබුනා.

“පොඩ්ඩක් අල්ලන්නකෝ නෝනා” කියමින් සෙල්වරාජ් තරුෂිගේ දකුණු අත අල්ලාගෙන එය තම පයිය දෙසට ගෙනියන්න වුනා. තරුෂි මගේ දිහා හැරිබැලුවේ අවසරය ඉල්ලන්නාක් මෙන්. මන් හිස වැනුවේ මේ මිනිහගේ කරදරෙන් බේරිමටයි.

වටපිට බැලු තරුෂි සෙල්වරාජ් කැමති ලෙස තම අත මුදා හැරියා. ඇගේ අතගත් සෙල්වරාජ් තම මෝල් ගහ වටේ ඇගේ අත සිටින සේ තබා තදින් මිරිකුවා.

This episode holds its place within the growing trend of New Wela Katha.