නිරුවත් ගුරුවරි​ය - Niruwath Guruwariya - 15

නිරුවත් ගුරුවරි​ය - Niruwath Guruwariya - 15 highlights Sinhala Wal Katha 2026 in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

රශ්මි කතා කරාම රාජු පිම්මේ කැබ් එකට ඇවිල්ල බැලුවේ රශ්මි මොකද්ද ඇඳලා ඉන්නේ බලන්නේ. රශ්මිව දැක්කම රාජුගේ කට ඇරුනේ ඇස් දෙක ලොකු වෙලා බලාගෙන හිටියේ හොල්මනක් දැකල වගේ. "මොකෝ අන්කල් මේ හොල්මනක් දැකල වගේ බය වෙලා?" “බය නොවී තියේද මේ වගේ කඳක් දකිද්දී මේ විදියට?” " අනේ මේ මගෙන් කුණුහරුප අහගන්න එපා. එනවා මෙතන කෝචෝක් කරන්න මට?" ' කෝචෝක් නෙමේ සිස්ටර් මේක නං මාරයි ඔයාට. මාරුවට කැපෙනවා '' "මට කෙසේ වෙතත් ඔයාට නං කෙල්ලොන්ට මේ වගේ ඇදුම් තෝරලා හොද පලපුරද්දක් තියෙනවා වගේ? '' "මේ වයස ගියේ නිකන්ම නෙමේ නේ සිස්ටර්?" “මේ දැන් මට සිස්ටර් බිස්ටර් කියනන් එපා මේ විදියට ඇදල ඉන්නකොට. ඊට පස්සේ ලෙඩක් වැටෙයි මට ? " "එහෙනම් මොකක් කියන්නද මම සිස්ටර් නොකියා?" "කැමති එකක් කියන්න සිස්ටර් නොකියා " "මං කැමති ඒවා නං තියෙනවා. ඒ උනාට කට්ටිය ඉස්සරහ කියන්න බෑනේ ඒවා?'' '' අහ්... ඒ මොනාද ඒ? " "ඒවා මං පස්සේ වෙලාවක් කියන්නම්කො. දැන් මට ඔයාව රස විදින්න දෙන්නකෝ හොදට ? " " මොකෝ මං තේ කෝප්පයක් කියල හිතුවද රස විදින්න?" " දුන්නොත් නං රස විඳලා පෙන්නන තිබුන තේද? ජූස් ද? කියලා" "මේ රාජු මගෙන් ගුටි කනවා ඔයා දැන්? " “සිස්ටර් දැන් ඉතින් ඉස්සරහට එන් කෝ. ඔය ඇදුමට කවුරුත් දන්නේ නෑනේ සිස්ටර් කියලා?" " අනේ මේ හරි ආස ඇති මෙයාට මාව ඉස්සරහ තියාගෙන කෙල්ල වගේ යන්නේ මෙයාගේ?" "කවුද අප්පා අකමැති ඔයා වගේ කෙල්ලෙක්ව කෙල්ල කියල තියාගෙන යන්න?" "පිස්සු නැතුව යනවා මනුස්සයෝ. දැන් බඩ ගිනිත් එක්ක මට” "හරි යමු යමු " “ඒක නෙමේ සිස්ටර් ඔයා පැන්ටි බ්‍රා ඇන්දාද මං ගෙනාපු ව? " “නැතුව ඔයා හිතුවද ඒවා නැතුව මේක විතරයි ඇන්දා කියලා?" "ෂා මරු නේ එහෙනම්. ඒවා ගානට ඇති උනාද? " "ඒකනේ කිව්වේ හොද පලපුරද්දක් තියෙනවා කියලා ඒවා තෝරලා ? " කතාව එහෙමම නවත්තල රාජු කැබ් එක ස්ටාට් කරගෙන ඉස්සරහට ඇදුනේ පයිය අංශක 90ට කෙලින් කරගෙන දැකපු දේවලුයි රශ්මි කියපු දේවලුත් එක්ක. කොළඹට යන්න කොහොමත් තව පැය 2-3ක් යන නිසා රාජු හිතුවා ඇහැලියගොඩ ටවුන් එකේම නවත්තන්න කන්න මොකද රාජුට ඕන වුනා රශ්මිට පෙන්නන්න කොල්ලෝ මොන වගේ ප්‍රතිචාරද දක්වන්නේ කියලා රශ්මි මෙහෙම ඇඳලා ඉන්නකොට. රශ්මිත් ඇස් දෙක පියාගෙන කල්පනා කර කර ගියේ තමන්ගේ මේ වෙනස්වීම් හොදද නැද්ද, තමන්ට මේවට මොන වගේ දේවල් වලට ඉස්සරහට මුණ දෙන්න සිද්දවෙයිද කියන දෙලොවක් අතර හිරවුණ සිතුවිලි එක්ක. විනාඩි 30ක් විතර යද්දී රාජු ටවුන් එක මැද තිබුන කඩයක් බලල කැබ් එක නවත්තල පිටි පස්ස හැරිලා “සිස්ටර් අපි මෙහෙන් කාල යමු නේද?" “අම්මෝ ඔව් ඔව්. බඩගින්නේ ඉන්නේ දැන් නං '' "හරි යමු එහෙනම් '' "මේ මතකනේ කිව්වා දේ. එළියේදී ‘සිස්ටර්’ කියලා කතා කරන්න එපා " "හරි " රශ්මි එහෙම කියන ගමන් කැබ් එකෙන් බහින්න කලින් බෙල්ලේ තිබුන කුරුසේ ගලවල හෑන්ඩ් බෑග් එකේ දාගත්තේ එක දැක්කම කවුරුහරි තමන් කවුද කියලා අදුරගනී කියලා බයක් දැනුන නිසා. රාජු අනිත් පැත්තෙන් ඇවිල්ල කැබ් එකේ දොර ඇරලා දීල රශ්මිට බහින්න ඉඩ දීල බැලුවම තමයි හරියටම කෙල්ලගේ ලස්සන දැක්කේ ගවුමක් ඇඳලා ඉන්නකොට. ඒක දිග ගවුමක් උනත් දණහිසෙන් පහලටම දෙපැත්තෙන් පළල තිබුන නිසා ගල් දෙකේ ටිකක් හොදට පේනවා ඇවිදිනකොට. ඒ මදිවට රශ්මිගේ පුකත් එක්ක ඒක තිබුන ටෙච් ගතිය නිසා පුකටම ඇලිලා පුක බේරිලා පේනකොට තව හොදයි. කඩේ ඇතුලට යද්දී සිගරට් එකක් බිබී කොල්ලෝ දෙන්නෙක් එලියට එද්දී රශ්මිව දැකල ‘සූ’ පාරක් දාල 'wow....' කියාගෙන යන ගමන් ආයෙම හැරිලා බැලුවේ ඒ ඇදුමට පුක හොදට පේනවා කියලා දන්න නිසාම රශ්මි figure එකට. ඒක රශ්මිටත් තේරුණා නිසා ලජ්ජාවෙන් මුණ රතු වුනා ඒ වෙලේ රශ්මිගේ. රාජුත් රශ්මිගේ පිටි පස්සෙන්ම ආවේ වැඩිපුරම ඒ ගවුමට පුක බලාගන්න ඕන නිසා. පස්සේ කඩේ ඇතුලට ගිහිල්ල රාජු ' දුව මෙතන හොදයි නේද? " ඔව් මාමේ. මෙතන ශේප්. " "හරි ඉන්න මං කන්න මොනාහරි ඕඩර් කරන්නම් " "අනේ මාමේ බත් නං එපා. ශෝටිස් මොනාහරි ගන්න" " හරි දුව " රාජු ගියාට පස්සේ රශ්මි වාඩි වෙලා ඉන්නකොට වේටර් කොල්ලෝ එහෙන් මෙහෙන් රශ්මි දිහා බලනවා කියලා රශ්මිට තේරුනා. පොඩි කොල්ලෝ දෙන්නෙක් වගේම වයසක පොරකුත් තමන් දිහා බලනවා කියලා රශ්මිට ඇහැ කොනින් පෙනුනා. ඒ වෙලේ රශ්මිට එක අපහසුවක් වුනත්වෙලාවේ හැටියට කරන්න දෙයක් නැති නිසා ඉවසගෙන හිටියා. මේ දේවල් රාජු ඔක්කොම බලාගෙන හිටියේ රශ්මිව තව හොදට මෝල් කරලා තියන්න ඕන නිසා තමන්ගේ වාසියට හැම දේම හරවගන්න. ඒ වෙද්දී රශ්මි ලැජ්ජාවෙන් හිටියත්, හිත යටින් මොකද්දෝ අමුතු ආසාවල් මෝදු වෙනවද කියලත් හිතුනා. ඒ විදියට තමන් දිහා පිරිමි බලද්දි. ඒ කියන්නේ තමන්ගේ එහෙම බලන්න දේවල් තියෙනවා නේද කියලා. විනාඩි 20ක් විතර එතන ඉඳල කාල ඉවර වෙලා දෙන්නම එකට වගේ කඩෙන් එලියට ආවේ රජුත් ආඩම්බරෙන් නිකන් රශ්මිගේ අයිතිකාරයා වගේ. ඒ එද්දී ඉස්සෙල්ල සුව දාපු කොල්ලෝ දෙන්න තාම සිගරට් එකක් පත්තු කරගෙන ඉන්නවා කැබ් එක ලඟට වෙලා. රශ්මි කෙලින්ම ගිහින් කැබ් එකේ ඉස්සරහ දොර ඇරලා වාඩි වෙන්න ගියාම රාජුට හිතා ගන්න බැරි උනා මොකද වෙන්නේ කියලා. "මචං මේකිට නං පට්ට පුකක් නේ තියෙන්නේ. බලපන්කො නාකියට දෙන්න විව් එක මේකි " ඔව් බං. මරු කඳ මේක නං. සෙට් වෙන එකා නං සැප මරනවා ඇති මේකිගෙන්?" “පෙර පිං තමා ඉතින්, මොකාට උනත් මේ වගේ සැප කඳක් සෙට් වෙනවා කියන්නේ රෑ එලි වෙනකං තියාගෙන ගැහුවැකී. " කොල්ලන්ගේ කතාව එක්ක රාජු තේරුම් ගත්තා රශ්මිට අවුල් යන්න ඇති කියලා. ඒ නිසා ඉක්මනටම කැබ් එකට නැගල ස්ටාට් කරගෙන ඉස්සරහට ගියා. “සිස්ටර් සොරි සිස්ටර් " '' අහ් ඒ මොකෝ අන්කල් ඒ සොරි කියන්නේ?" " නෑ අර කොල්ලෝ දෙන්න කියපු කතා වලට? ' “මේක හරි වැඩක් නේ. ඒ කොල්ලෝ කියපු ඒවාට ඔයා මොකටද සමාව ගන්නේ?" "නෑ ඉතින් මං නිසා නේ සිස්ටර් ඔය වගේ ගවුමක් ඇන්දේ. අනික මට වෙන පාලු කඩේක නවත්තන්න තිබුනේ?'' අනේ මේ රාජු. කියන උන්ට ඕන හුත්තක් කියාගන්න කියන්න. ඔයා මොකටද සමාව ගන්නේ?" “අම්මෝ සිස්ටර් මේ ඔයාමද කතා කරන්නේ? " " ඇයි මොකෝ. ඔයාමනේ මට කුණුහරුප කියල දුන්නේ?" “ඒක හරි. මං හිතුවේ නෑ ඒත් සිස්ටර් ඒවාට කැමති ඇති කියලා? " “එහෙම විශේෂ කැමැත්තක් නෑ. ඒත් ඔයා එක්ක විතරක් එහෙම කතා කරන්න මට කිසි අවුලක් නෑ දැන්. මං දන්නේ නෑ ඉතින් ඒ ඇයි කියලා? " ඒ කියන්නේ සිස්ටර් ආසද මං එහෙම කුණුහරුප කතා කරනවට සිස්ටර් එක්ක? " "දන්නේ නෑ. ඒ උනාට මට තේරෙන්නේ නෑ?" ' ඒ කියනේ ආසයි කියල නේ?" ම්ම් ඔයා කැමති එකක් හිතා ගන්නකෝ? " "හා එහෙනම් මං එහෙම හිතනවා" " ." රාජු එහෙම කියද්දීත් පයිය සරම අස්සෙන් කෙලින් වෙලා හයි වෙලා තිබුනේ සුක්කානමේ ගෑවෙන්න තරමටම. රශ්මි එක දැක්කත් නොදැක්ක වගේ හිටියේ වාඩි වෙලා ඉද්දි ගවුමේ පැළුන තැනින් ගල් දෙක තව හොදට පෙන්නන තිබුනත් එක වහගන්න උත්සහ කරේ නෑ. එහෙම ටික දුරක් යද්දී රාජු ගියර් දාන ගමන් නොදැනෙන්න වගේ රශ්මි ගේ ගලේ අත ගාවන්න ගත්තත් රශ්මි කිසි දෙයක් දැනෙන්න නෑ වගේ ඉස්සරහ බලාගෙන කල්පනා කර කර ගියා. කොළඹට එද්දී 4 කිට්ටු වෙලා තිබුන නිසා දෙන්නත් එක්ක කෙලින්ම හොටෙල් එකට යන්න කතා වුනා. “සිස්ටර් අපි දැන් කෙලින්ම හොටෙල් එකට යමු නේද?" “ඔව් අද ආපු වැඩේ කරගන්න බෑනේ. දැන් ඔෆිස් වහනවා නේ 4 වෙද්දී?" "තාම නං 3.15. අපි කෝකටත් ගිහිල්ල බලමුද?"

This section develops the story with Sinhala Wal Kata in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

“පිස්සුද මෝඩයෝ?? මේකත් ඇදගෙන ඔෆිස් එකට යන්න පුලුවන්ද මට. මොලේ හොද නැද්ද? " “හිකිනෙව මට එක අමතක උනා නේ හුත්ත? '' "හුත්ත නිසා තමා ඔක්කොම අමතක වෙලා තියෙන්නේ කියලා මට දැන් පේනවා " "වෙන කාගේවත් නෙමේ සිස්ටගේ හුත්ත නිසා තමා? '' “ඔව් ඔව්. ඒකනේ සුරුට්ටුව පත්තුකරගෙනම ඉන්නේ තාමත් හිහි '' පේනවා නේ නේද කොහොමද මගේ පයිය සිස්ටගේ හුත්ත ඉල්ලන්නේ කියලා " " වැඩක් නෑ රජෝ ඒ උනාට. මගේ හුත්ත ඔයාගේ පයියට නං හමබවෙන්නේ නෑ. ඒකට වෙන හුත්තක් හොයාගන්න වේවි?" ' ඒකත් එහෙමද? හැබැයි ඉතින් කොළඹ රටේ නං ඕන තරම් හුතු හොයාගන්න පුළුවන් මේක බස්ස ගන්න? " " ඉතින් යනවා. ගිහිල්ල හොයාගෙන ඕක බස්සල බැරි නග්ගලා ඕන මගුලක් කරගෙන එවා. මට මොනාද කියන්නේ ? " රශ්මි ඒ වචන පිට කරේ කේන්තියෙන් කියලා රශ්මිටම හිතාගන්න බැරි උනා මොකද එහෙම උනේ කියලා රාජු වෙන හුත්තවල් ගැන කියද්දී. ඒක රාජුටත් තේරුණා කෙල්ල අවුල් ගියා කියලා ඒ කියපු කතාව එක්ක. ඒත් වැඩිය මුකුත් නොකිය ඉන්න තරමට හොදයි කියල හිතුව දැන් මේ කට ළඟටම ඇවිල්ල තියෙන චාන්ස් එක මිස් කරගන්නේ නැතුව. "සිස්ටර් අපේ ෆාදර් හොටෙල් එකක් මොනාහරි ලෑස්ති කරලද තියෙන්නේ? " " නෑ අපි එකක් හොයාගන්න ඕනා. '' " හා ඒක හොදයි එහෙනම්. නැත්තං තව ලෙඩක් නේ? " " ඔව් ඒක තමා වෙලාවට එහෙම නොවුනේ. නැත්තං මේ ගවුමත් ඇදල කොහොමද 'සිස්ටර්’ කියලා තියෙන හොටෙල් බුකින් එකකට යන්නේ?" “ඉතින් දැන් අපි මොකද කරන්නේ සිස්ටර් ?” " එක තමා මාත් කල්පනා කරේ, කමක් නෑ දැන් ඉතින් වෙන කරන්න දේකුත් නෑනේ. මං හොටෙල් එකක් බූක් කරන්නම් කතා කරලා. " "හා සිස්ටර්. ඔයා කොහොමත් කොළඹ ගැන දන්නවනේ?" ම්ම් " එහෙම කියල රශ්මි කෝල් කරලා හොටෙල් booking එකක් දැම්මා වෙන වික්ලප්යක් නැති නිසා. යාලුවෙක් ගේ ගෙදර හරි යන්න හිතුවත් එහෙම උනොත් මේ විදින නිදහස විදින්න වෙනෙන් නැති නිසා 'තරු පන්තියේ' හෝටලයක් බූක් කරේ නිදහසේ ඉන්න හිතාගෙනයි. අනික ඒවායේ එන යන ඒවා කාටවත් ගානක් නැති නිසා මොනාද කරන්නේ කියලා කවුරුත් හොයන්නේ නෑ කියලා රශ්මි දැනගෙන හිටියා. "හරි රාජු අපි යමු. මං හෝටලයක් බූක් කරා " “හරි සිස්ටර්. එහෙනම් මං සිස්ටව බස්සල යන්නම්. උදේට එන්නම් සිස්ටර්ව ගන්න? " "ඔයා කොහේ යන්නද? මං දෙන්නටම තමා බූක් කරේ ? " "අනේ පිස්සුද සිස්ටර් . මං ඔය එළියේ කොහේ හරි ඉන්නම්. අනික මට ඔය ලොකු හෝටල්වල ඉඳල පුරුදු නෑ? '' " මොකක් කිව්වා? දැන් ඔය හදන්නේ මාව තනියම දාල ඔයා එලියට යන්නද? මෙන්න මෙහෙ පිස්සු නැතුව ඉන්නව මනුස්සයෝ.?'' අපි රෑට පොඩ්ඩක් එලියට ඇවිදින්න යමු අද වෙන වැඩකුත් නැති එකේ කරන්න. අනික ඔයා අරන් දීපු ඇදුම් අදින්න වෙන්නෙත් මෙහෙදී විතරයි ?” ඒ කතාව ඇහුවම රාජුගේ බැහැල තිබුන පයිය එක සැරේම කෙලින් වෙනවා වගේ දැනුනා. ඒ කියන්නේ දැන් රශ්මි තමන්ගේ ගැටේට අහුවෙලා ඉන්නේ කියලා දැනෙද්දී. "එහෙම කමක් නැද්ද සිස්ටර් . ෆාර්ද මොන කියයිද දන්නේ නෑ?" " එයා මොනා කියන්නද? අනික මේවා එයා එක්ක කියන්නේ කවුද අනේ? " “ඒ උනාට සල්ලි පල්ලියෙන් නේ දෙන්නේ?" “හරි හරි ඒක මම බලාගන්නම්. ඔයා පැහෙන්නේ නැතුව ඉන්නකෝ ? " එහෙම කියලා රශ්මි රාජුට හොටෙල් එකේ නම කියල යන්න පාර කියල දුන්නා. රාජු කොළඹ පාරවල් දන්නේ නැති නිසා රශ්මි තමයි හරි පාරවල් පෙන්නලා යන්න කිව්වේත්. 4.30 වගේ වෙද්දී දෙන්නත් එක්ක ඇවිල්ල බැහැල කැබ් එකත් පාක් කරලා හොටෙල් එකට යද්දී රශ්මි දැක්ක එක එක විදියේ කපල් හොටෙල් එකේ ඉදන් තුරුල් වෙලා යනවා. ඒ වගේම තමන් ඇඳලා ඉන්නවා වගේ tight වගේම කොටට ඇඳලා කිසි ගානක් නැතුව නිදහසේ ඉන්න තමන්ගේ වයසේ වගේම තමන්ට වඩා වයසින් වැඩි වගේම තරුණ කෙල්ලෝ ඉන්න විදිය. මේ දේවල් දැකල තිබුනට වෙනද හිතට නොදැනුන අමුතු වෙනසක් අද මේවා දකිද්දී රශ්මිට දැනෙන්න ගත්තා. වෙනද ලෝගුව දාගෙන ජීවිතේ ගැන ගැඹුරින් හිතුවට මේ ඉන්න මිනිස්සු ජිවිතේ සැහැල්ලුවෙන් විඳිනවා නේද කියන හැගීමක් දැනෙන්න ගත්තා. ඒක තදින්ම දැනුනේ හොටෙල් එකට ඇතුල් වෙන තැන ඉඳල reception එකට යද්දී හතර පස් දෙනෙක්ම තමන් දිහා වගේම තමන්ගේ පුක දිහා හැරි හැරි බලනවා කියලා දැනුන නිසා. රජුත් හරි ආඩම්බරෙන් රශ්මි එක්ක හොටෙල් එකට ඇතුළු වුනේ මේ වගේ ලස්සන කෙල්ලෙක් එක්ක තමන් හොටෙල් එකට එනවා නේද කියල හිතත් හිත හිතා. හොටෙල් එකෙන් රූම් කීස් අරගෙන දෙන්නත් එක්ක රූම් වලට යද්දී රාජු ඇහුවා. “සිස්ටර් පොඩි උදව්වක් කරන්න බැරිද?'' " රාජු මං කිව්වා නේද ඔයාට එහෙම කතා කරනන් එපා කියලා " " අනේ සමාවෙන්න. මොකද්ද කියන්න ඕනා මං එහෙනම්” "මගේ නම කියන්න.'' ' අනේ මං කොහොමද නම කියන්නේ? " “අනේ මේ මගුලක් නොකිය ඉන්නවද? කරන්න පුළුවන් ඔක්කොම වල් වැඩ කරන්න හොදයි. නම කියන්න තමා බැරි? " "හරි. එහෙම කියන්නම්කො " " හරි දැන් මොනාද උදව්වක් ඕන කිව්වේ?” “මට උදේ ඉඳල ඇඳලා හිටපු පැන්ටිය දෙන්න පුලුවන්ද? " "අහ් ඒ මොකටද? " “අද මට ඒ ආසාව ඉෂ්ට කරගන්න ඕන නිදහසේ ? '' " මොකද්ද? " "ඔයාගේ පැන්ටියක් ඇඳලා අතේ ගහල එක කැරිවලින් පුරවන්න ඕනා. උදේ ඉඳල පයිය නැගල දැන් ඉන්න බැරුව ඉන්නේ? " " අපෝ ඔයා නං පුදුම වනචර කමක් තමයි තියෙන්නේ? " " එහෙම තමා සිස්.... අහ්.. නෑ රශ්මි" ම්ම්. හරි එහෙනම් පොඩ්ඩක් ඉන්නකෝ රූම් එකට යනකං '' එහෙම කියලා රශ්මි රූම් එකට ගිහිල්ල පැන්ටිය ගලවල රාජුට කතා කරා ඇතුලට " ඔන්න තියෙනවා තියාගෙන ඕන හුත්තක් කරගන්න එකයි ඇත්තේ? " රශ්මි පැන්ටිය දීපු ගමන් රාජු එක අතට ගත්තේ ලෝකයක් ලැබුනා වගේ. එක අරගෙන කිම්බ ගැවෙන තැන බලල රශ්මි ඉස්සරහම නහයට තියලා ලොකු හුස්මක් ගත්තේ රශ්මිව තව හොදට මෝල් කරන්න ඕන නිසා. ඒක දැකපු රශ්මිට හිතා ගන්න බැරි උනා මේ මනුස්සය මොනාද මේ කරන්නේ කියලා. “මේ මේ යන්න දැන් ඕකත් අරගෙන මෙතන ඉඳන් ඉම්බින්නේ. කවුරු හරි දැක්කොත් ඔක්කොම ඉවරයි” එහෙම කිව්වම තමා රාජු පියවි සිහියට ආවේ. "මං යන්නම් එහෙනම්.” “හරි. 6ට විතර යමු එහෙනම් එලියට නේද? " "හරි මං එන්නම් පහලට 6 වෙද්දී? " " දැන් ඕක එක්ක සෙල්ලම් කරලා පන ඉතුරු වෙයිද දන්නේ නෑ? " “මේවා දහ පහළොස් සැරයක් වුනත් සෙල්ලම් කරන්න පුළුවන් බඩු මැඩම්" " පේනවා පේනවා " එහෙම කියලා රාජු ගියාට පස්සේ දොර වහල කෙල්ල ඉක්මනින්ම ගියේ කණ්ණාඩි මේසේ ඉස්සරහට ඒ තමන්ගේ හැඩ බලන්න. මේ ඇඳලා ඉන්න ගවුමට. කනාඩිය ඉස්සහරදී තමන්ගේ රූපේ දකිද්දී රශ්මිටම හිතා ගන්න බැරි උනා මේ ඉන්නේ මම මද කියලා. ඒ ගවුම පොඩ්ඩක් වැඩිපුර හිරට තිබුන නිසාම තමන්ගේ පියයුරු දෙක ගොඩක් පිම්බිලා පේනවා වගේම අනිත් පැත්ත හැරෙද්දී දැක්කේ පුකත් ලස්සනට වාත්තු කර වගේ පේනවා. රාජු ගේ පයිය නැග්ගේ මේක දැකල නේද කියල මතක් වෙද්දී නැගපු පයිය පුකට හේත්තු කරගන්න තිබුනා නං කොහොමට දැනේවිද කියලා රශ්මි කල්පනා කරා. ඒ එක්කම තමන්ගේ ජංගිය ඉඹල බලපු හැටි මතක් වෙද්දී කිම්බ දිගේ සිහින් රිදුමක් වගේ යනවා කියලා දැනෙද්දී නොදැනීම අත් දෙක තමන්ගේ පියයුරු වලට ඇවිල්ල හෙමිට මිරිකන්න පටන් ගත්තේ ඇයි කියලා රශ්මිටම හිතාගන්න බැරි වුනා. අර magazine වල තිබුන පින්තුර එකින් එක ඇස් දෙක ඉස්සරහ මැවී මැවී පේන්න ගත්තේ තමන්ගේ පුක දැන් කවුරු හරි අතගානව නං කියලා හිතන ගමන්. එහෙමම ඇඳට වැටුන රශ්මි කකුල් දෙක පළල් කරගෙන එක අතකින් කුක්කු දෙක මිරිකන ගමන් අනිත් අත නොදනිම කිම්බට ගියේ ඉවසගෙනම ඉන්න බැරි තැන.

The ending reinforces Wal Ktha without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.