නිරුවත් ගුරුවරි​ය - Niruwath Guruwariya - 4

නිරුවත් ගුරුවරි​ය - Niruwath Guruwariya - 4 highlights SL Wal Zone in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

රශ්මි එහෙම කියලා ගේ ඇතුලට යද්දි රාජු පිටිපස්ස පැත්තෙන් ම කුස්සියේ දොර ළඟට ගියා. ඒ වෙලේ දැක්ක වලේ වනල තිබුන රෙදි ටික රශ්මි අරගෙන තියෙනවා. ඒක දැක්කම රජුටත් තවත් හිතට අවුල් ගියා. රශ්මි පැන්ටිය නැති එක දකින්න ඇති කියලා. එක්කම දොර ළඟට යන්න කලින් උදේ විසි කරපු තැන පැන්ටිය තියෙනවා දැක්ක නිසා රාජුට හිතට කුකුසක් ආවා මෙයා පැන්ටිය නැති බව දැකල ඇති, ඒත් කිසි වෙනසක් නැතුව කතා කරන එකට පුදුමයි කියලා. මොකද මේ ගෙදරට යන්න එන්නේ තමන් විතරක් නිසා පිට කෙනෙක් විදියට රශ්මිට සාධාරණ සැකයක් එන්න පුළුවන් පැන්ටිය නැති උනාම ඒක ගෙනාවෙ තමන් කියල. රාජු කල්පනාවෙන් මිදුනේ එකපාරට දොර අරින සද්දේ ආපු නිසා. ඊට පස්සේ බිම බලාගෙනම කුස්සිය පැත්තට ගියා. ඒ වෙද්දී රශ්මි දොර ඇරලා. "එන්න අන්කල් ඇතුලට. මේ තියෙන්නේ ගෑස් එක " රාජු ඇවිල්ල ගෑස් එක ගනිද්දී රශ්මි කිව්වා. "බලන්නකෝ අන්කල් මේ වැස්ස එකපාරටම කඩාගෙන වැටුනානේ. මගේ වේලිලා තිබුණ රෙදි ඔක්කොම තෙමුනා නේ?" කියලා " ඔව් ඒක තමා මෙහෙ කාලගුණේ විශ්වාස කොරන්නම බැරි දෙයක් සිසිටර් ' රාජු එහෙම කියන ගමන් ගෑස් එකත් කරට අරගෙන ඉක්මනින්ම එතනින් ආවේ රතු පැනටියේ කතාව ඇදිල ඒවි කියලා. එහෙම මොනාහරි ඇහුව නං රාජු අවුල් යන බව දන්න නිසා එහෙමම ස්කුටි එක ලඟට ගිහිල්ල ස්ටාර්ට් කරගෙන එලියට දැම්ම පොටිකොවෙන්. රාජු ගියාට පස්සේ රශ්මි කල්පනා කරේ රාජු ගේ හැසිරීමට එක පාරට මොකද්ද වුනු වෙනස කියලා. උදෙත් හදිස්සියේම ගියා. ඊට පස්සේ ආපු වෙලේ ඉඳල හරියට මුණ දීල කතා කරෙත් නෑ. දැනුත් එක පාරටම යන්න ගියා. මගෙන් මොකක් හරි වැරදි දෙයක්වත් කියවුනාද මේ වයසක මනුස්සයට. මේ වෙනස රශ්මිගේ සිතුවිලි එහෙ මෙහෙ ගෙනියන්න පටන් ගත්තා කල්පනාවකට වැටිලා. වැස්ස එන්න එන්නම වැඩි වෙන්න ගත්ත නිසා සීතලත් එක්ක රශ්මිට එහෙමම නින්ද ගියා. මේ වගේ දේශගුණයක් කලින් අත් විඳලා නැති නිසා. වැස්ස එක දිගටම පැය දෙකක් විතර කඩාගෙන වැටුනේ එකම තාලෙකට. වැස්ස නිසා රාජුත් ගෑස් කඩේ ළඟ හිර වුනා එන්න විදියක් නැති නිසා. වැස්ස අඩු වෙද්දී 6ත් පහුවෙලා වැහි අන්දකාරේ එක්කම. සැප නින්දක් දාපු රශ්මිට ඇහැරෙද්දි වෙලාව බැලුවම දැක්ක 7 කිට්ටු වෙලා කියලා. ඉක්මනින් නැගිටලා බැලුවම රාජු ඇවිල්ල හිටියෙත් නෑ. වැස්සත් පොඩ්ඩක් අඩු වෙලා තිබුනේ. පස්සේ බාත් රූම් එකට ගිහිල්ල වොෂ් එකක් දාල ඉක්මනින්ම ආවේ රෑ වුනොත් සීතල වැඩි වෙන නිසා. ඇවිල්ල night ඩ්‍රෙස් එකක් ඇඳලා ඉවර වෙනවත් එක්කම වගේ හෙන සද්දෙන් හෙනයක් ගහල කරන්ට් එක ගියා. හෙන සද්දෙට බයවුණු රශ්මි එහෙමම ඇඳේ වාඩි වුනා. “අප්පට සිරි කරන්ට් එක ගියානේ. දැන් මොකද කරන්නේ. පත්තු කරන්න ඉටි පනදමක්වත් තියෙනවද දන්නේ නෑ?" රශ්මි එහෙම කියල කල්පනා කරේ කළුවරේ අත පත ගාල ෆෝන් එක අරගෙන ටෝච් එක on කරලා මේස ලාච්චු ඇර ඇර ඉටි පන්දම් හොයන්න ගත්තේ. එහෙම කළුවරේ ඇඳ ළඟ තිබුන කබඩ් එකක ලාචුවක් තදට වහල තිබුන නිසා අමාරුවෙන් ඒක ඇරලා අත දාල බලද්දී පොඩි පැකට් එකක් හම්බවුනා අතට සිනිදු වට දැනෙන එකක් රබර් පටියක් වගේ දාරයක් එක්ක. එක පාරට අත එලියට අරගෙන ටෝච් එක ලාච්චුවට ගහල බැලුවම දැක්ක පොඩි හතරැස් පැකට් එකක් තියෙනවා English magazine එකක් උඩ. රශ්මි එක අතට අරගෙන බලල පැත්තකින් තියල magazine එක අරගෙන බැලුවේ මේ මොකද්ද කියලා. එකේ පලවෙනි පිටුව පෙරලද්දීම දැක්ක දෙයින් කෙල්ලගේ ඇස් දෙක නළලට ගිහිල්ල කට ඉබේම අරුනා. මේ මොකද්ද මේ වෙන්නේ කියලා හිතා ගන්න බැරුව. එහෙමම පොත වහල දාල ඇඳේ වාඩි වුනේ කකුල් දෙක පන නැති වෙනවා වගේ දැනුන නිසා. ටික වෙලාවක් යනකන් රශ්මිට හිතාගන්න බැරි වුනා මේ මොනාද මේ දැක්කේ කියලා. එහෙම දෙලොවක් අතර අතරමං වෙලා ඉන්නකොට කවුද දොරට තඩි බාන සද්දයක් ඇහුනේ හීනෙන් වගේ. ඒ කල්පනාවෙන්ම ෆෝන් එකත් අරගෙන කලුවරේම ගිහිල්ල දොර ඇරියේ මුකුත් හිතාගන්න බැරුව. දොර ඇරලා බලද්දී රාජුත් කලුවරේම රශ්මිව දැක්කම රාජුගේත් කට අරුනා. මොකද ඒ වෙලේ රශ්මි house coat එකත් නැතුව night ඩ්‍රෙස් එක විතරයි ඇඳලා හිටියේ. එකත් දණහිසින් උඩට වෙන්න කොටට තිබුනේ. අමාරුවෙන් වචන ගැට ගහගෙන රාජු කතා කරේ රශ්මිත් මුනිවත රැක්ක නිසා ඒ වෙලේ. "බලන්නකෝ සිස්ටර් වැස්ස නැවත්තුවෙම නෑනේ. එක දිගටම ඇල්ලුවා ?” “අහ් ඔව් ඔව් නේ අන්කල්...ඒකනේ බලන්නකෝ " රශ්මි වචන ගොත ගගහ කියද්දී රාජු බැලුවේ මේ මොකද කියලා “ඇයි සිස්ටර් මේ බය වෙලා වගේ... මොකද උනේ? " අහ් නෑ මුකුත් නෑ අංකල්. කරන්ට් එක ගියා නේ එක සැරේම. මං මේ ඉටි පන්දම් තියෙනවද කියලා කාමරේ හොයද්දි තමා අන්කල් ආවේ. '' “අම්මාට හැමිනෙනවා නේ නං. මටත් අමතක වුනා ඉටි පන්දම් ගෙනල්ල තියන්න!!! '' ඒ වෙලේ රාජු ගේ කටින් දන්නෙම නැතුව ඒ වචන ටික පිට වුනා. " ඉන්නකෝ සිස්ටර් මං ගෑස් එක ඇතුලෙන් තියලා ඉටි පන්දම් අරගෙන එන්නම් පල්ලියෙන්. මං හිතන්නේ මේකේ කොහේ හරි නැති වෙන්නත් බෑ. ඉන්නකෝ මේක තියල මං බලන්න. නැත්තං පල්ලියෙන් අරං එන්නම්. ඔය ටෝච් එක ඉස්සරහට ගහන්කෝ " රාජු එහෙම කියල ගෑස් එක උස්සල ගද්දි රශ්මි ගානක් නැතුවම අනිත් පැත්ත හැරිලා ඉස්සරහට ටෝච් එක අල්ලගෙන යද්දී රාජු පස්සෙන් යන්න පටන් ගත්තා. කුස්සියට යන්න මීටර් 10ක් විතර තියෙන නිසා රාජු යද්දී රශ්මිගේ කොට දුහුල් night ඩ්‍රෙස් එකට පේන රශ්මිගේ ලොකු රවුම් පුක දිහා බැලුව නෙමේ ඉබේම බැලුනා. රශ්මිට තාමත් ගානක් නෑ තමන් බාගෙට හෙළුවෙන් නේද ඉන්නේ කියලා යටටත් මුකුත් ඇඳලා නැතුව උඩට හවුස් කොට් එකත් නැතුව. ඒ වෙලේ රාජුගේ පයිය සරම අස්සේ දඟලන්න ගත්තා රාජුට මුකුත් හිතාගන්න බරුවම. අමාරුවෙන් පාලනය කරගෙන ගෑස් එක කුස්සියෙන් තියලා “කෝ සිස්ටර් ෆෝන් එක දෙන්න. මං ඉටි පන්දම් තියෙනවද කියලා බලන්න? " එහෙම කියලා රාජු ෆෝන් එක අතට අරගෙන රශ්මිට ඉස්සර වෙන්න දීල දීල ටෝච් එක පස්සෙන් ගැහුවේ හොදට රශ්මිගේ අඩ නිරුවත බලාගන්න පුළුවන් නිසා දුහුල් නයිටි එකෙන්. රශ්මිට ඒ වෙලේ ඒ ගැන කිසි දෙයක් ඔලුවට ආවේ නෑ වැඩ කරේ magazine එකේ දැකපු දේ විතරයි. ඒ අවස්ථා වෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගත්ත රාජු පිටි පස්සෙන් ටෝච් එක අල්ලලා හිතේ හැටියට රශ්මිගේ පුකයි නයිටිය අස්සෙන් පේන දර්ශනයයි උපරිමයට රසවින්දා. වෙලා අරගෙන රාජු ඉටි පන්දම් හොයන ගමන් රශ්මි ඉන්න පැත්තට ටෝච් එක සැරින් සැරේ අල්ලලා රශ්මිගේ ගෙඩි දෙකේ උල් වෙලා තියෙන නිපල් දෙකත් බලන්න අමතක කරේ නෑ. ඒ එක්කම ලාවද වගේ රශ්මිගේ හුත්ත උඩ මයිල් පිරිලා තියනවත් ටෝච් එළියෙන් දකින්න රාජු වාසනාවන්ත වුනා. කළුවර නිසා රාජු බලනවා කියල රශ්මිට නොට් වෙන්නේ නෑ කියලා දනන් නිසා නිදහසේ වැඩේ කරගෙන ගියා. විනාඩි 10ක් විතර හොදට කන්‍යා සොහොයුරියගේ අඩනිරුවත රස විඳින ගමන් හොයද්දි දේව ප්‍රතිමාව ළඟ තිබිලා ඉටි පන්දම් දෙකක් හම්බවුනා. “සිස්ටර් ගේ වෙලාවට මෙතන දෙකක් තියෙනවා " " අනේ තියෙනවද? ඉක්මනින් පත්තු කරන්න රාජු. හැම තැනම කළුවර වෙලා " " ඉන්නකෝ සිස්ටර්. හැබැයි ඉටි පන්දම් පත්තු කරා වගේ නෙමේ වෙන වෙන ඉටිපන්දමුත් පතුවෙයි ඔහොම ගියොත්? " ඒ මොකෝ රාජු ඒ ?'' “නෑ ඉටි පන්දම් පත්තු කරාම තව මොන මොනා පත්තු වේවිද දන්නේ නෑ " කියල රාජු දෙපැත්ත කැපෙන වචනයක් කිව්වා. රශ්මිට ඒ ගැන කිසි දෙයක් තේරුනේ නැති උනත් ආයේ අහන්න ගියේ නෑ. පස්සේ රාජු ඉටි පන්දම් දෙක පත්තු කරලා එකක් කුස්සියේ අනිත් එක සාලේ ගහලා කිව්වා “සිස්ටර් මං ගිහිල්ල තව ඉටි පන්දම් ටිකක් අරගෙන එන්නම්. නැත්තං කළුවරේ සිස්ටර් රෑට බය වේවි." " අනේ ඔව් අංකල්. බලන්නකෝ මාරම කලුවරක් නේ තියෙන්නේ?'' " වැස්ස කාලෙට එහෙම තමා සිස්ටර්. මෙහෙම වෙනවා" රාජුට තව වෙලා මේ දර්ශනය රස විදින්න උවමනා වුනත් ඒ වෙලේ කරන්න වෙන දෙයක් නැති නිසා යන්න උනා. රාජු ගියාට පස්සේ රශ්මි කාමරේට ඇවිල්ල කල්පනා කරේ මොකද්ද මේ දැක්කේ කියලා. එහෙම කල්පනා කර කර ඉන්නකොට එක පාරටම කරන්ට් එක ආව නිසා කල්පනාව බිඳිලා කන්නාඩිය ඉස්සරහට ඇවිල්ල බැලුවම තමා දැක්කේ මෙච්චර වෙලා නයිට් ඩ්‍රෙස් එක විතරයි නේද ඇඳලා හිටියේ කියලා. කලබල වෙච්ච පාර ඉක්මනට හවුස් කොට් එක දාගත්තේ 'යකෝ රාජු අන්කල් මේ ඔක්කොම දකින්න ඇති නේද?' කියලා හිතලා. වෙලාවට කරන්ට් එක නැතුව තිබුනේ. නැත්තං මල කෙලියක් තමා වෙන්නේ. මොන දේ හිතුවත් ඔලුවේ වැඩ කරන්නෙම ඉස්සෙල්ල දැකපු දේ. කුතුහලේ වැඩි නිසාම බයෙන් වගේ ලාච්චුව ඇරලා ඒ magazine එක අතට අරගෙන හොරෙන් වගේ පිටු එකින් එක පෙරලලා බලන්න පටන් ගත්තා. පලවෙනි පිටුවට වඩා දෙවැනි පිටුව තුන් වන පිටුවට යද්දී රශ්මිගේ මුළු ඇඟම ගැහෙනවා වගේ වුනා. එකේ පිටු 10ක් වගේ පෙරලද්දීම ආයේ දොරට තට්ටු කරන සද්දේ ආව නිසා ඉක්මනටම ලාච්චුවට දාල වහලා හවුස් කොට් එකේ බොත්තම් දාගෙන උඩින් තව ර්ජසි එකකුත් දාගෙනම එලියට ආවේ රාජු බව දන්නා නිසා. රශ්මි දැන් ඉන්න විදිය දැක්කම රාජුගේ බලාපොරොත්තු ඔක්කොම සුන් වුනා ඉක්මනට දුවලා ආවටත් වැඩක් නැති නිසා. අනේ මං නිසා අංකල් ට කරදරේ නේද?" රශ්මි වෙනසක් නොපෙනවා කතා කරේ දැන් වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා, "අනේ මට මොන කරදරයක්ද සිස්ටර්. මේවා මගේ රාජකාරි නේ ? " “ඒ උනාට වැස්සේ තෙමීගෙනම?" "ඕවා නං මොනවද?. ආ සිස්ටර්. මෙතන පැකට් එකක්ම තියෙනවා "

This section develops the story with SL Wal Katha in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

එහෙම කියලා රාජු ඉටි පන්දම් පැකට් එක දුන්නම රශ්මිගේ ඔලුවට එක පාරට ආවේ ලාච්චුවේ තිබුන පැකට් එක. ඒ මොකද්ද කියලා හරියට බැලුවේ නැති උනත් ඒ ගැන තිබුන කුතුහලේ නිසාම රාජු ගෙන් ඇහුවා. “අන්කල් කලින් හිටිය ෆාර්ද වයසක එක් කෙන්ක්ක්ද? " “ඔව් ටිකක් වයසයි. 55ක් වගේ ඇයි සිස්ටර් එහෙම ඇහුවේ?” ' ආ..නෑ නෑ.. නිකං. දැනගන්න ඇහුවේ” " හරි හොදයි ෆාර්ද නං. ගමේ ඉස්කෝලේ ළමයින්ට ගොඩක් උදව් කරා. ළමයින්ට විතරක් නෙමේ ගමේ තරුණ කොල්ලෝ එක්ක එකතු වෙලා එක එක වැඩ කරා ගමේ වැඩ එහෙම” “මොන වගේ වැඩද අන්කල්? '' "ඔය කොල්ලෝ එක එක කාලෙට කරනවා නේ අවුරුදු කාලෙට අවුරුදු උත්සව, නත්තලට එහෙම කැරොල් කියන ඒවා, ඊට අමතරව ඉස්කෝලේ ඉවර වෙලා හවස පන්ති එහෙමත් කරනවා. ළමයි දෙතුන් දෙනෙක් බංගලාවට ගෙන්න ගෙනත් පන්ති එහෙම කරා." රාජු ඒ විස්තර කිව්වට වචන එහෙම හරි පරිස්සමින් පාවිච්චි කරේ ෆාර්දට මෙහෙන් යන්න වුනු ඇත්ත සිද්දිය නොකිය ඉන්න ඕන කියලා හිතුන නිසා. '' අහ් එහෙමද? " “මොකෝ සිස්ටර් එක පාරටම එහෙම අහන්න හිතුනේ කලින් ෆාද ගැන.?" " නෑ එහෙම විශේෂයක් නෑ. නිකං " රශ්මි ඒ වෙලේ තමන් දැකපු දේ ගැන රාජුට කියනවද නැද්ද කියන දෙගිඩියාව නිසා මුකුත් නොකියා හිටියා. තව දැකපු දේ ගැන විස්තරයක් හොයාගන්න කම් නොකියා ඉන්නවා කියලා හිතාගත්තා. “සිස්ටර් දැන් කරන්ට් එක ආව නේ. ඒ නිසා මං යන්නම්.? '' "අනේ ඔව්, අන්කල් ගිහිල්ල පොඩ්ඩක් රෙස්ට් කරන්න. මහන්සි ඇති එහෙ මෙහෙ දුවලම මම නිසා?" "ඕක මොකද්ද. සිස්ටර් ඕන දෙයක් කියන්න. ඕන වෙලාවක මම කරලා දෙන්නම්. එහෙනම් සිස්ටර් හෙට උදේ 7 වෙද්දී ලෑස්ති වෙලා ඉන්න. මං එන්නම් ඉකෝලෙට එක්කන් යන්න " " හා අන්කල්. ඔව් මම තාම යන්න දන්නේ නෑනේ. අන්කල් එන එක හොදයි.'' "ඒක තමා. වට පිටාව හුරු වෙනකං මම එන්නම් එක්කං යන්න සිස්ටර්ව.” " හා අංකල් ' රාජු එහෙම කියලා යන්න ගියාම රශ්මි දොර වහල කාමරේට ඇවිල්ල ලොකු හුස්මක් ගත්තා. රාජු රශ්මිට යනවා කියල ඉස්සරහින් ගියාට දොර වැහුවට පස්සේ පිටි පස්ස පැත්තට හොරෙන්ම ගිහිල්ල රශ්මිගේ දවල් පැත්තකට දාපු පැන්ටිය අරගෙන සරමේ ගැටේ අස්සේ ගහගෙන එක පිම්මට ගේට්ටුවෙන් එලියට දිව්වා. රශ්මි එහෙමම කුස්සියට ගිහිල්ල බැලුවේ රෑට මොනාහරි කන්න හදා ගන්න ඕන කියල පොඩි දෙයක් හදා ගන්න හිතුවේ රාජුට කරදර කරන්න බැරි නිසා හැමදාම. පැයක් විතර ඔට්ටුවෙලා කෑම ටිකත් හදලා කාල අස්පස් කරලමයි කාමරේට ආවේ. ඊට පස්සේ හෙට අලුත් ඉස්කෝලෙට යන්න ඇදුම් ලෑස්ති කරලා පස්සේ ඇඳට ආව නිදා ගන්න කියලා. ඇවිල්ල ටික වෙලාවක් කල්පනා කර කර ඉඳල ආයෙම ලාච්චුව ඇරලා අර magazine එකයි පොඩි පැකට් එකයි දෙකම අරගෙන බැලුව අතගාල කියවල මොකද්ද කියලා. පැකට් එක කියවද්දී රශ්මි තේරුම් ගත්තා මේක මේ කොන්ඩම් කියන එකක් බව. ඒත් ඒ වෙලේ ඔලුව විකාර වෙන්න ගත්තා කොන්ඩම් එකක් කොහොමද මේ බංගලාවට ආවේ කියලා. ඒකයි මේ magazine එකේයි සම්බන්දයක් මොකක් හරි තියෙනවද කියලා. ඒ කුතුහලේ එක්ක ආයෙම කලින් නවත්තපු තැන ඉඳල පිටු පෙරලද්දී එන්න එන්නම කෙල්ලට බය හිතෙන තරමේ පින්තූර මතු වෙන්න ගත්තා. රශ්මිට ඒ වෙලේ හිතාගන්න බැරි වුනා මෙහෙම දේවලුත් මේ ලෝකේ වෙනවද කියලා. ඒ දකින දේවලුත් එක්ක රශ්මිට හිතා ගන්න බැරි වුනා මොනාද මේ සිද්දවෙන්නේ කියලා. මේ වගේ දේවල් ගැන ලොකු අවබෝධයක් නැති උනත් මෙහෙම දේවල් රටේ ලෝකේ වෙන දේවල් කියලා හිතාගන්න අපහසු වුනේ නෑ. එහෙම ටික වෙලාවක් එකේ එහාට මෙහාට යද්දී කලින් තිබුන බය ගතිය නැති වෙලා ඒ ගැන හාර හාර හොයන්න ඕන කියන ගෑනු ගතිය ඉස්මතු වෙන්න ගත්ත නිසා ඒ වැඩේ දිගටම කරගෙන ගියා. පහුවදා උදේ රශ්මි 7 වෙද්දී ලෑස්ති වෙලා බලාගෙන ඉන්න වුනා රාජු එනකං මොකද තනියම යන්න මුකුත් දන්නේ නැති නිසා. ටික වෙලාවක් යද්දී රාජු දුවගෙන වගේ ආවේ “අනේ සිස්ටර් මං පොඩ්ඩක් පරක්කු වුනානේ" " ඒකට කමක් නෑ අන්කල්. අපි යමුද එහෙනම්” "හා යමු සිස්ටර්” පස්සේ රශ්මි දොරත් වහල එලියට බැස්සම රාජු රශ්මිට ඉස්සර වුනා. රශ්මිට ඊයේ සිද්දිය ගැන කතා කරන්න කොනක් පාද ගන්න ඕන උනත් පටන් ගන්නේ කොහෙන්ද කියලා හිතා ගන්න බැරි උනා. බංගලාවෙන් ඇවිල්ල ටික දුරක් ඊට පස්සේ දකුණට හැරිලා ගුරු පාරක් දිගේ ලඳු කැලාවක් මැදින් වැටුනා. උදේ පාන්දර නිසා වගේම ඊයේ වැස්ස නිසා තාමත් තෙත බරිත ගතියක් වගේම ඉරත් දැන්ම පායන ලකුණක් තිබුනේ නෑ. දුර බලද්දී කඳු පන්තියම මීදුමෙන් වැහිලා තිබුනේ. සීතල ගතිය දැනුනත් වැඩිය ඒ ගැන හිතන්නේ නැතුව පයින්ම ඇවිදගෙන ගියා. “කොච්චර වෙලාවක් යනවද අංකල් ඉස්කෝලෙට?" “වැඩිය නෑ සිස්ටර්. විනාඩි 20ක් විතර යාවි උපරිම” අහ් එහෙමද? ඒ කියන්නේ හැමදාම උදේ හවස ඒ දුර යන්න එන්න වෙනවා " " ඔව් ඒක නං එහෙම තමා. සිස්ටට ස්කුටි පදින්න බැරිද?" "අනේ බෑනේ අන්කල්." "ඒකනේ. එහෙම පුළුවන් උනා නං සිස්ටර්ට එකේ යන්න එන්න තිබුනා " " ඔව් නේද? බලමුකෝ ඉස්සරහට” දෙන්න එක්ක කතා කර කර යද්දී තලතුනා ගෑනු කෙනෙක් පාරේ මතු වුනා අතුරු පාරකින් ඇවිත්.

The ending reinforces Wela Katha Lokaya without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.