නිරුවත් ගුරුවරි​ය - Niruwath Guruwariya - 9

නිරුවත් ගුරුවරි​ය - Niruwath Guruwariya - 9 highlights Walakatha in a clear and readable way. This introduction keeps the focus on the full title while sounding natural.

ඒ ගිය හදිස්සියේ හැටියට මේ වෙද්දු 6-7 වතාවක් එන්න වෙලා. වැස්සත් අඩු කරලා නැති නිසා වගේම ෆාදර් එලියට බහින්න එපා කියල තියෙන නිසාත් රශ්මි ඉස්තෝප්පුවට වෙලා බලාගෙන හිටියේ ඇත්තටම මිනිහට මොනා හරි කරදරයක්වත් වෙලාද කියලා. එහෙම පාර දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට දැක්ක ඉස්කෝලේ පොඩි කොල්ලෙක් එනවා බංගලාවේ ගේට්ටුව ඇරගෙන වැස්සේම කුඩේකුත් ඉහලාගෙන. රාජු ඇරුනම මේ බංගලාවට අද වෙනකං කවුරුත්ම ඇවිල්ල හිටියේ නැති නිසා රශ්මිට පොඩි අමුත්තක් වගේ දැනුනා. කොල්ල ඉස්තෝප්පුවට ආවම තමා රශ්මි අදුර ගත්තේ මේ ඉස්කෝලේ සා.පෙළ පන්තියේ ඉන්න ළමයෙක් නේද කියලා. තව මතක් කරද්දී තමා කොල්ල කවුද කියල හරියටම ඔලුවට ගියේ. " අහ් මේ කසුන් නේ. මොකෝ මේ වැස්සේ මේ පැත්තේ? '' “සිස්ටර් මෙන්න මේක දෙන්න කියලා රාජු මාම කිව්වා” එහෙම කියලා පොඩි කොල්ල කලිසමේ සාක්කුවෙන් බාම් එකත් එක්ක තව කොළ කෑල්ලක් රශ්මිගේ අතට දුන්නා, " අහ් කෝ රාජු? ඔයාව ඇයි මේ වැස්සේ එව්වේ එයා? " “නෑ සිසිටර්. රාජු මාමා ඉන්නේ අපේ ගෙදරට අල්ලපු ගෙදර. එයා මේ වැස්සේ ගෙදර කඩුල්ල ළඟ ලිස්සල වැටිලා ඉන්නවා දැකල මම ගිහිල්ල ඇරලුවේ. කකුල් උළුක්කු වෙලා කිව්වා වැටිච්ච පාරට. ඒ නිසා කොර ගගහ ගගහ ගියේ. සිස්ටර්ට මේක දෙන්න එන්න අමාරු නිසා මට කිව්වා ගිහින් දෙන්න කියලා? " “ අද්යෝ මේ මොකද්ද රාජු කරගත්තේ. මං කිව්වා මේ වැස්සේ හදිස්සියේ යන්න එපා කියලත්. මාමාට ගොඩක් අමාරුද කසුන්? " " නෑ ඒ හැටි අමාරුවක් නං නෑ පේන්න. කකුල උළුක්කු වෙලා කියල කිව්වේ අඩිය තියද්දි පැත්තට ගිහිල්ල. වැස්සේ එන්න අමාරු කියලා කිව්වේ?" කසුන් එහෙම කිව්වම රශ්මි බාම් එකත් එක්ක තිබුන කොළ කෑල්ල දිගෑරල බැලුවා මොනාද තියෙන්නේ කියලා. “අනේ සිස්ටර්. මට පොඩි අකරතැබ්බක් උනානේ. ලොකු අවුලක් නෑ. මං කසුන් කොල්ල අතේ බාම් එක එවනවා, ඒක තනියම ගාගන්න බලන්න පුළුවන් නං. මං හදිස්සියේම ආවෙත් ගෙනල්ල සිස්ටගේ කොන්දේ ගාල මසාජ් එකක් දෙන්න කියලා හිතාගෙන. අහ් තව එකක් ඔය පොඩි කොල්ලට පේන්න බාගෙට හෙළුවෙන් එහෙම ඉන්නවා එහෙම නෙමේ මං ඉස්සරහ ඉන්නවා වගේ. හි හි හි” එහෙම කියල කොළ කෑල්ලේ ලියල තිබුන එකට රශ්මිට තරහ ගන්නවද?, හිනා වෙනවද? කියලා හිතාගන්න බැරි උනා. ඒත් තමන්ට උදව් කරන්න ගිහිල්ල රාජුට මේ කරදරේ උනා කියන සිතුවිල්ල රශ්මිට හිතට වද දෙන්න වුණා. “අනේ කසුන් පුතා ඔහොම පොඩ්ඩක් ඉන්න පුලුවන්ද? මම මේ දෙන කොළ කෑල්ල රජු මාමට දෙන්න පුලුවන්ද ගිහිල්ල?” " හා සිස්ටර්. මං ගිහිල්ල දෙන්නම " "හරි ඉන්නකෝ එහෙනම්.? " එහෙම කියලා රශ්මි කාමරේට ගිහිල්ල කොළ කෑල්ලක් අරගෙන පොඩි සටහනක් ලිව්වා. “අයියෝ අන්කල් ඔයාට පිස්සු නේ. මං කිව්වා නේ මේ වැස්සේ හදිස්සියේ යන් එපා කියලා. දැන් බලන්නකෝ කර ගත්ත දේ. කොහොමද ඔයාගේ කකුල. ගොඩක් අමාරුද?? වැස්ස නිසා මට එන්න බෑනේ. නැත්තං දැන්ම මං එනවා බලන්න.. වැස්ස අඩු උනාම මං එන්නම් බලල යන්න.” “මේ ඒක නෙමේ මොකද්ද අර හෙළුව කතාව?? ඔයා හිතුවද මම මේ ගෙදර බාගෙට හෙළුවෙන් ඉන්නේ කියලා? ඒ ඔයා අහම්බෙන් ඉන්න කොට ආව නිසා උන දේවල් මිසක් මම ඔයාට පේන්න බාගෙට හෙළුවෙන් ඉන්නේ නෑ හරිද? ඉන්නවකෝ ඊළඟ දවසේ ලෝගුව විතරමයි අදින්නේ තමුසේ මෙහෙ ඉන්න වෙලාවට හි හි හි” රශ්මි හිනාවෙවී ඒ කැල්ල ලියලා කොලේ නවල කසුන්ට දුන්නා. " අනේ පුතේ ඔයත් පරිස්සමින් යන්න දුවන්න එහෙම එපා මේ වැස්සේ. මේක රාජු මාමාට ගිහිල්ල දෙන්න? " “හරි සිස්ටර් මං ගිහිල්ල දෙන්නම්? " කොල්ල එකත් අරගෙන ගියාට පස්සේ රශ්මි බාම් එක අතට අරගෙන ඇඳට ඇවිල්ල ගවුම ගලවලා බාම් ටිකක් තනියම කොන්දේ ගාන්න අසාර්ථක උත්සහයක යෙදුනා. පණ්ඩිත කමට කිව්වට ඒක තනියම කරගන්න අමාරුයි කියලා රශ්මිට ඒ වෙලේ තමා තේරුනේ. මොනා උනත් රාජු හිටිය නං ගාව ගන්න නං තිබුනා කියලා හිතුනේ වෙන ගෑනු පරාණයක් නැති නිසා ඒ වැඩේ කරගන්න. එක අතකින් පව් ඒ අහිංසකය. මම නිසා දැන් කරදරේ වැටිලා ඉන්නේ. වැස්ස අඩු කරාම යන්න ඕනා බලන්න. එත් ඒ වැස්ස ඉක්මනට අඩු වෙන ලකුණක්වත් තිබුනේ නෑ ඒ වෙද්දීත්. එහෙම කල්පනා කර කර ඉන්නකොට ආයේ කවුද කතා කරන සද්දයක් ඇහුනා පැය බාගෙකට විතර පස්සේ. ඒ නිසා කල්පනා ලෝකෙන් මිදිලා ආයේ දොර ඇරලා බැලුවම කසුන් ඉන්නවා දොරකඩට වෙලා. කසුන්ව දැක්කම රශ්මි ආයේ පුදුම වෙලා වගේ ඇහුවා. " මොකෝ පුතේ මේ ආයෙම වැස්සේ ? " " අහ් නෑ රාජු මාමා මේක සිස්ටර්ට දෙන්න කියල කිව්වා" 'ඒ පාර මොකද්ද ? " " දන්නේ නෑ. සිස්ටටම දෙන්න කිව්වා " එහෙම කියලා කසුන් දුන්න කොලේ අරගෙන කියවල බැලුවා මොනාද ලියල තියෙන්නේ කියලා. “අපෝ සිස්ටර් එහෙම කරන්න එපෝ..මන් ඉන්න වෙලාවට මුකුත් නැතුවම හිටියත් කමක් න හි හි... ඊයේ මං ඇදල හිටිය සාය සිස්ටර් මුළු රෑම ඇඳලා නිදා ගත්තා නේද?? සිස්ටර් පුලුවන්ද ඒ සාය ඒ විදියටම එවන්න සිස්ටර් එක හේදුවේ නැත්තං?? '' “සිස්ටර්ට ජිල් බෝල සෙල්ලම ගැන විස්තර තව කියන්න තිබුනා කොහෙද සිස්ටර් මට බැන්නානේ හුකනවා කියල කිව්වම?, තාම පොඩි කෙල්ලනේ සිස්ටර්. ඒ වචන හුරු නැතුව ඇති. තව දේවල් කියල දීල හදලා ගන්න වෙනවා, විශේෂයෙන්ම හුකන හැටි ගැන එහෙම හිහි.” හුකනව කියවද්දී රශ්මිට ලාච්චුවේ තිබුන magazine එකේ තිබුන ඒවා මතක් වෙන්න ගත්තා. රශ්මිට ඒ ටික කියවද්දී ඇස් දෙක දිලිසිලා කට කොනට හිනාවක් ආවා. " අනේ කසුන් පුතා පොඩ්ඩක් ඉන්න පුළුවන් නේන්නේද? " "හරි සිස්ටර් " එහෙම කියලා ආයේ කාමරේට ඇවිල්ල ලියන්න පටන් ගත්තා. “මෙයා හරි ආස ඇති නේද? මං හෙළුවෙන් ඉන්නවා බලන්න. ඒක නං මේ කපේ දි වෙන්නේ නෑ රජෝ. ඔයා නං වයසට නෙමේ වැඩ අන්කල්. ඇත්තටම ආයේ නං night ඩ්‍රෙස් වත් අදින්නේ නෑ, මං ඔයා ඉන්න වෙලාවට. හිහිහි. නෑ නෑ ජිල් බෝල සෙල්ලමේ දැන ගත්ත ටික හොදටෝම ඇති. දැන් මං දනනවා නේ ඒ සෙල්ලම ගැන. ඒ නිසා ආයේ මුකුත්ම දැනගන්න ඕන නෑ. මේ වයසට මං දන්න ඒවා ටික හොඳටම ඈති. ඔයාටත් කුණුහරුප කියන්න තියෙනවා නං වෙන කිසි දෙයක් ඕන නෑ නේද? පුදුම වල් කටක් තියෙන්නේ ඔයාට. ඔයා කියන දේ ඇරුනම වෙන දෙයක් ගැන ඔලුවට එන්නෙම නැද්ද මෙච්චර පල්ලියේ ඉඳලත්? '' එක නවල ආයේ ඇවිල්ල කසුන්ට දීල රශ්මි එක පාරට මොකද්ද කල්පනා වෙලා වගේ කිව්වා. " කසුන් ඔහොම පොඩ්ඩක් ඉන්න පුලුවන්ද? " "හරි සිසිටර් " කොල්ල එහෙම කිව්වම රශ්මි ආයේ බාත් රූම් එකට ගිහිල්ල උදේ ගල්වල බින් එකට දාපු සාය අතට අරගෙන හිතුවේ, ' ම්ම් මිනිහටත් ආසාවක් ඇවිල්ල වගේ මං ඇඳලා හිටපු සාය අදින්න ඊයේ මට ආසාවක් ආව වගේ. ම්ම් මේක යවනවද නැද්ද? මිනිහා ආසාවට ඉල්ලලා තියෙන්නේ? මේක දීල යවල කවුරු හරි දැක්කොත් ? ඒත් මේක මං අදිනවා කවුරුත් දැකල නෑනේ. ඔන්න ඔහේ මිනිහගේ ආසාව නේ' එහෙම හිතල කාමරේට ගිහිල්ල බෑග් එකක් හොයල නවල තව බෑග් එකක දාල කසුන්ට දුන්නේ කොල්ලට දුන්නේ එකේ තියෙන්නේ මොනවද කියල පේන්නේ නැති වෙන්න. ' පුතේ මේක ගිහිල්ල දෙන්න. ඔයාට පුළුවන් වේවිද තව පැයකින් දෙකකින් වගේ එන්න කරදරයක් නැත්තං ? මොකද රාජු අන්කල්ට මං දවලට බත් එකක් ඔතල දෙන්නම් ගෙනියන්න.?" “හරි සිස්ටර්. මං එන්නම්. ඕක මොකද්ද? " එහෙම කියල කොල්ල කොළ කෑල්ලයි බෑග් එකයි අරගෙන වැස්සේම පල්ලම් බහින්න උනා. කසුන් ගියාට පස්සේ රශ්මි ඉක්මනට කුස්සියට ගිහිල්ල උයන්න පටන් ගත්තේ හිනා වෙන ගමන් 'මොනාද මං මේ කරන පිස්සු වැඩ’ කියලා හිත හිතා. රශ්මිට මැවී මැවී පේන්න ගත්තා ඊයේ රාජු තමාගේ සාය ඇදගෙන හිටපු විදියයි රාජුගේ ලිඟුව පාත් වෙලා තිබුන හැටි සාය අස්සෙන්. එක මතක් වෙද්දී රශ්මිගේ යෝනිය දිගේ අමුතු රිදුමක් වගේ දැනීගෙන යනවා වගේ දැනුනා. දැන් අදත් මිනිහා මගේ ඒ සාය ඇඳලා ඒ වගේ කිඹුලා බනිස් ලිඟුව ගෑවී ගෑවී තියේවි නේද කියලා මතක් වෙද්දී. රාජු අමාරුවෙන් වාඩි වෙලා ඉන්නකොට කසුන් ආයේ ගෙවල් පැත්තට එනවා දැක්කම ඉහේ මලක් පිපුනා වගේ වුනේ කොල්ල අතේ බෑග් එකක් තියෙනවා දැක්කම. කසුන් එනකං ඉස්පාසුවක් නැතුව වාඩි වෙලා ඉන්න තැනින් නැගිට්ටා නෙමේ නැගිටුනා. " කොල්ලෝ විජහට වරෙන් කොල්ලෝ. සිස්ටර් මොනාද කිව්වේ ? '' " මට නං මුකුත් කිව්වේ නෑ. මෙන්න මේකයි මේකයි දෙන්න කියලා කිව්වා. පැයකින් දෙකකින් ආයේ එන්න කිව්වා රාජු මාමාට බත් එකක් ඔතලා දෙන්න කියලා " " කෝ කෝ මෙහාට දීපන්කො ඉක්මනට ඕක." එහෙම කියලා රාජු උදුරලා වගේ බෑග් එකයි කොළ කෑල්ලයි ගත්තේ. “හරි උඹ එහෙනම් දැන් ගෙදර ගිහින් පැයකින් වගේ වරෙන් කොල්ලෝ. උඹට කරදරයක් නෑ නේද?" "හරි මාමේ.'' ' ඉදා මේක තියාගනින්? '' එහෙම කියලා උඩ සාකුවෙන් රුපියල් සීයේ කොල 2ක් අරගෙන දුන්නේ කොල්ලව සතුටු කරන්න වගේම මේ සිද්දවෙන දේවල් වෙන අයට කියන එක නවත්ත ගන්නත් එක්ක. කසුන් ගියාට පස්සේ දොර වහලා සාලෙට ආපු රාජු කොලේ කියවන්න කලින් බෑග් එක දිගෑරල බැලුවම දැක්ක දෙයින් රාජු ගේ පයිය නිකන්ම නගින්න ගත්තේ උදේ ඇඳපු සාය හෝදන්නේ නැතුවම එවල තිබුන නිසා. ඉක්මනින් කාමරේට රිංගල සරම ගලවල දාල සාය මුනට තද කරලා සුවඳ ඉඹලා දිග හුස්මක් අරන් විනාඩි ගානක් ඉඹ ඉඹ ඉදලා. ඊට පස්සේ සාය ඇඳ ගත්තේ කාන්තාරේ ඉන්න කෙනෙක්ට දිය පොදක් හැමබවුනා වගේ පිපාසෙකින්. සාය අදින්නත් කලින් පයිය නැගලා තිබුණ නිසා සාය පයියේ ටොපාගේ ගැවෙද්දී මුළු ඇඟම සලිත කරගෙන ඉරාගෙන එන්න තරමට පයිය කෙලින් වෙලා ආවා. ඒ එක්කම රශ්මි එවපු කොලේ කියවන්න ගත්තම, රාජුට උන් හිටි තැන් අමතක වුනේ කෙල්ල දැන් ආසයි බයයි සීන් එකේ ඉන්නේ කියලා දැනුනට පස්සෙයි. එහෙමම ඇස් දෙක පියාගෙන සාය පයිය වටේ අහුවෙන්න ඔතාගෙන පයිය අතුල්ලන්න ගත්තේ, ඊයේ ඉදල දැකපු රශ්මිගේ ගෙඩි දෙකයි බෝල පුකයි මතක් කර කර. “අහ්ර් සිසිටර් වේසි. ඔයා නං මාරයි පැටියෝ. මාරු චීස් කඳ ඔයා නං. කොහොම හරි ඔයාට හුකන්න හම්බවුනොත් නං හිරේ යන්න හරි හුකනවා හුත්තියේ.අහ්.... ඉක්මනටම හුකන්න ඕනා උඹට...ආ.ආහ් ...හහ්...සිස්ටර්.... රශ්මි සිස්ටර්... අතේ ගස්සවලම උබ මගේ කැරි හින්දනවා වස්තුවේ අහ් ඉවර ඔහ්..... සිසිටර්....... ............ ..... ..........”

This section develops the story with Wal Katha Pituwa in a smooth and relevant way. It stays concise, readable, and easy to follow.

එහෙම එක දිගටම අතේ ගහද්දි වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් රශ්මිගේ සාය පිරෙන්නම කැරි තලි තලි රාජු පිට කරේ පයිය ඔතාගෙන තිබුණු කෙල්ලගේ කිම්බ ගෑවෙන හරියම තෙත් කරන ගමන්. රාජු එක දිගටම නවත්තන්නේ නැතුව අතේ ගහලා අන්තිම කැරි බින්දුවත් යවල සායේ කිම්බ ගෑවුන හරියම කැරි වලින් නෑව්වා. එකරලා එහෙමම ඇඳේ දිගාවෙලා ටික වෙලාවක් යද්දී රාජුට නින්ද ගියේ මහන්සියටම වගේම කකුලේ වේදනාව බීපු පෙනඩෝල් පෙති දෙකටත් එක්කයි. පැයකින් විතර කසුන් කිව්වා විදියට රාජුගේ ගෙදරට ඇවිල්ල දෙතුන් පාරක් කතා කරද්දී තමා රාජුට ඇහැරුනේ. කොල්ලගේ කටහඬ ඇහිලා රාජු හීනෙන් වගේ නැගිටලා ඉක්මනින්ම සාය ගලවල සරම ඇඳගත්තේ කොල්ල දැක්ක නං ගිනි විජ්ජුම්බරයක් නිසා. ඒ වෙද්දීත් කැරි වේලිලා නොතිබුන නිසා සයෙන් කැරි සුවඳ හොදට වහනය වෙන්න වුනා. ඉක්මනින්ම සාය නවල බෑග් එකට දාල ලෑස්ති කරපු රාජුට හදිස්සියට දෙවැනි බෑග් එකේ දාන්න අමතක වුනා රශ්මි එව්වා වගේ. " අහ් කොල්ලෝ උඹ ආවද? පොඩ්ඩක් හිටහන්? '' එහෙම කියලා ආයේත් කොළ කෑල්ලක් අරං ටිකක් වැඩිපුර මොනාද ලියලා එකත් බෑග් එක ඇතුලට දාල දුන්නා. "කොල්ලෝ එහෙනම් මේ බෑග් එක මෙහෙමම ගිහිල්ල සිසිටට දීපං. සිසිටර් මොනාහරි දුන්නොත් අරගෙන වරෙන් බත් එකත් එක්ක " "හරි මාමේ " කසුන් බෑග් එකත් එක අතකින් අරගෙන කුඩෙත් ඉහලාගෙන පිටත් වෙලා ටික දුරක් එද්දී වෙරළු මල් සුවඳක් වගේ දැනුන නිසා බෑග් එක නහයට තියල බැලුවා. කොල්ලට සුවඳ අමුතු දෙයක් නොවුනේ කලින් ෆාර්ද නිසා ඒ දේවල් ගැන හොද හැටි අවබෝධයක් තිබුනා මොනාද කියලා. ඒකත් එක්ක මෙතන මොකක් හරි යමක් සිද්ධවෙනවා කියලා තේරුණත් සිසිටර් ගේ දරදඩු කම දන්න නිසා බෑග් එකත් අරගෙන එහෙමම බංගලාවට ඇවිල්ල රශ්මිට කතා කරා . ඒ වෙද්දී රශ්මි කෑම උයල ඉවර වෙලා බෙදන ගමන් හිටියේ. “සිස්ටර් සිස්ටර් " "අනේ කසුන් ඔයාටත් කරදරේ නේද?" “කමක් නෑ සිස්ටර්. සිස්ටර්ට උදව්වක් නේ කරන්නේ. එකට කමක් නෑ. මෙන්න මේක රාජු මාම දුන්න දෙන්න කියලා " ' ඒ මොකද්ද ඒ? '' “දන්නේ නෑ සිස්ටර්ට දෙන්න කියලා දුන්නේ?" "හා හරි ඉන්නකෝ. එන්න කසුන් ඇතුලට වාඩි වෙන්න. මං කෑම එක බෙදන ගමන් හිටියේ.'' කසුන් කොලයක් මුකුත් දුන්නේ නැති නිසා රශ්මිගේ හිතට පොඩ්ඩක් අවුල් වගේ වුනා. "හරි සිස්ටර් " එහෙම කියලා බෑග් එකත් අරගෙන රශ්මි කාමරේට ගියේ මේ මොනාද එවල තියෙන්නේ බලන්න. ඒ තමන්ගේ සාය කියලා රශ්මි හිතුවේ නැත්තේ මිනිහා ඒක රෑට අදින්න ඕන නිසා ඉල්ලුව කියලා හිතපු නිසා. ඉකමනින් ඇවිල්ල බෑග් එක දිගෑරල බැලුවම තමන්ගේ සාය තියෙනවා දැක්කම කුතුහලයක් දැනුනා ඇයි මිනිහා මේක ආපහු එව්වේ කියලා මෙච්චර ඉල්ලලා. ඇත්තටම රශ්මි ආසාවෙන් හිටියේ තමන්ගේ සාය මුළු රෑ පුරා රාජු ඇදල නිදාගෙන ඉන්නවා කියන සිතුවිල්ලට. සාය අතගාල බලද්දී එලියට අරගෙන අතට එක තැනක් තෙතට වගේ දැනුන වගේම අමුතු සුවඳක් දැනුනා, මීට කලින් කවදාවත් දැනිල නැති. එක අමුතු සුවඳක් නහයට දැනුනත් මුකුත් නොහිතම නහයට ලං කරලා බලල එහෙමම නහයෙන් අයින් කරේ ඒක ඒ තරම් ප්‍රසන්න බවක් නොදැනුන නිසා. ඒ එක්කම කොළ කෑල්ලක් බිම වැටුන නිසා රශ්මි ආසාවෙන් කොලේ අරගෙන කියවල බැලුවේ ඉවසිල්ලක් නැතුව. “අනේ සිස්ටර් බොහොම ඉස්තුති සාය එව්වට. ඒක මම දවසෙම ඇදල ඉන්නත් හිතලා ආයේ එව්වේ පොඩි තෑග්ගක් එක්කම. ඉඹල බලන්නකෝ සිස්ටර් ඒ සුවඳ මීට කලින් දැනිලා තියෙනවද කියලා. ජිල් බෝල සෙල්ලමේ ප්‍රතිපලේ තමා හිකුවම එලියට එන්නේ ඔය විදියට. දැන් ඉතින් මට මේ හැමදේම මුල ඉඳල කියල දෙන්න වෙනවා නේ සිස්ටට. ඒ සුවඳට ආස නං මේ වගේ සායක් හරි ඊයේ ඇඳලා හිටිය නයිටිය හරි කොල්ල අතේ එවන්න. හෙට උදේට ඒක එවන්නම්කො මීටත් වඩා සුවඳ ගස්සල අලුත් පිටම. පයියේ හොදට ඔතාගෙන තමා සිසිර්ටට ඔය තෑග්ග එව්වේ දැන්” රශ්මි ඒ වචන කියවද්දී දන්නෙම නැතුව සාය ආයෙම නහයට ලං කර ගත්තේ රාජු කිව්ව ඒ සුවඳ විඳ ගන්න. කලින් ඒ සුවඳට හිතට අපුලු ගතියක් දැනුනත් රාජුගේ වචන කියවද්දී එහෙම කරන්න හිතුනේ ඇයි කියලා රශ්මිට හිතා ගන්න බැරි උනා. එහෙම ටික වෙලාවක් ඒ සුවඳ විඳගෙන ඉන්න ගමන් කොලයක් අරගෙන ආයෙත් රාජුට පිළිතුරු ලියන්න වුනා. “අනේ ඕක මොකද්ද අන්කල්. ඔයා මට කරන උදව් වල හැටියට මගේ සයක් ඔයාට දුන්න කියලා මොනා වෙනවද? මං හිතුවේ ඔයා එක මේ රෑට ඇදගෙන ඉන්න ඉල්ලුව කියලා. දැන් බලාගෙන යද්දී වෙන මොකද්ද මගුලක් නේ කරලා එවල තියෙන්නේ. ඔයා මාර වැඩ තමා කරන්නේ අන්කල්. මෙහෙම කරන එක හොදද? මම දේව දරුවෙක් කියල අමතක වුනාද? ඒ මදිවට කිසි ලැජ්ජාවක් නැතුව කුණුහරුප ලියල එවන හැටි. දැන් කිසි ලැජ්ජාවක් නෑ නේද ඔයාට ඒවා ලියල එවන්න. මොකද්ද මේ පයියද කයියද කියල ලියල එවල තිබුනේ?? ඒ මොකද්ද අංකල් ඒ? මං දන්නේ නැනේ එහෙම වචනයක්?" එහෙම කියල කොලේ ලියල ඉල්ලපු නයිටිය යවනවද නැද්ද කියලා කල්පනා කරේ. ඒක යැව්වොත් මොකෙක් හරි ඕක දැකල මාට්ටු වුනොත් ලෙඩක් වැටෙන නිසා අල්මාරිය ඇරලා ගෙදරට අදින සැහැල්ලු ටිකක් තද සායක් තෝරලා බෑග් එකට දාල කොළ කෑල්ලත් දාල බත් එකත් එකටම දාල කසුන්ට දුන්න ගිහින් දෙන්න කියලා. " කසුන් පුතේ මේ මල්ල රාජු මාමාට දෙන්න '' " හා සිස්ටර් " " එතකොට මේ මල්ලය ඔයාට මේ බත් එක ඔයා ගෙදර ගිහිල්ලා කන්න අද දවසම මහන්සි වුනා නේ තැපැල් මහත්තයා වගේ උඩට පල්ලෙහාට ඇවිදලා ම්ම්” “තැන්ක්ස් සිස්ටර් රශ්මි මං යන්නම් " ' හොඳමයි පුතේ ජේසු පිහිටයි!!!"

The ending reinforces Wela Katha 2026 without sounding forced or repetitive. It closes the post with a clean and human tone.