වරුනිකා - Warunika - 5 - Aluth Katha

Warunika - 5 unfolds as a Sinhala Wala Katha, focusing on deeper feelings, personal struggles, and emotionally charged moments that strengthen the storyline.

ඔෆිස් යන පලවෙනි දවස නිසා වරුණි ඔසරියක් අඳින්න හිතුවේ. ඒ නිසා උදෙන්ම නැගිටලා ඔසරිය ලෑස්ති කරලා වොෂ් දාල ඇවිල්ලා ඔසරිය අදින්න ගත්තා. සාරි අදිනවට වඩා ඔසරි අදින්න තමයි වරුණි ආස කරේ. වෙනදට නං ඔසරිය අඳිද්දී ඉන ටිකක් වැඩිපුර පේන්න තමයි අදින්නේ. ඒත් මෙහෙ තත්වේ දන්නේ නැති නිසා චාම් විදියට යන්න තමයි හිතුවේ.

ඒ උනත් ඔසරි හැට්ටේ අඳින කොට කල්පනා වට ආවේ එදා විමලසිරි තන් දෙක දිහා බලාගෙන හිටපු විදිය. ඒ නිසාමද කොහෙද හැට්ටේ ඇඳලා ඉවර වෙලා කණ්නාඩිය ඉස්සරහට ගිහින් හැරී හැරී බැලුවා තන් දෙක පිම්බිලා පේනවද කියලා. ඊට පස්සේ ඔසරි එකත් ඇඳලා පොට දාල බැලුවම පැත්තෙන් බලද්දී ටිකක් වැඩිපුර පේනවා කියල හිතුනා. වරුණි ගේ තිබුණු අමුතු චාම් ගතියක් එක්ක ලස්සනක්. දකින ඕනෑම කෙනෙක් දෙපාරක් හැරිලා බලන තරමේ ලස්සනක් වගේම අමුතු බැල්මක් තිබුන නිසාමද කොහෙද ගමේදී වගේම කැම්පස් එකේදිත් ගොඩක් කොල්ලෝ වරුණිව පෙම්වතිය කරගන්න උත්සහ කරා.

ඒ වගේම තමයි වරිණිගේ පිරි පුන් පියයුරු වගේම නිතඹත් පිම්බිලා තියෙන නිසාමද කොහෙද කොල්ලෝ වැඩි දෙනෙක් වරුණිව අල්ල ගන්න උත්සහ කරා ඒ දවස්වල. නාකි උන්ගේ බැල්මෙන් කිසිම අඩුවක් තිබුනේ නෑ වරුණිට යන හැමතැනම වගේ. යාළුවොත් ගොඩක්ම වරුණිට විහිලු කරේ එයාගේ පිරි පුන් තන් දෙක ගැන කියලා. ඒ වෙලාවට බොරු තරහක් පෙන්නුවට වරුණි ආඩම්බරෙන් හිටියේ තමා ගේ තන් දෙක ගැන යාලුවෝ විහිලු කරද්දී.

ඒ එක්කම ශාලිකා කිව්වා කතාවත් මතක් වෙලා කට කොනට පොඩි හිනාවකුත් ආවා. එදා කහපාට මල් වැටුණු ඔසරියක් තමා ඇන්දේ කොළ පාටට හුරු හැට්ටේ එක්ක. කොහොමත් මෙහෙ නං එහෙම ලස්සනට ඇන්දා කියලා බලන්න තරම් කොල්ලෙක් වත් නෑනේ කියලා හිතුනා. ඔෆිස් එකේ තිබුන තත්වේ හැටියට ලොකු ස්ටාෆ් එකකුත් ඉන්න විදියක් නෑ කියලා වරුණි තේරුම් අරගෙන තිබුනේ. කොහොමහරි උදේ 8 වගේ වෙද්දී එලියට බැහැලා වනජීවී කාර්යාලේ පැත්තට ඇවිදින්න පටන් ගත්තා. නිවාසේ ඉඳල ඔෆිස් එකට මීටර් දෙතුන් සීයක් වගේ දුරක් තිබුනේ ඇවිදින්න. පාරෙත් වාහන මුකුත් නං එහෙමට යන්නේ නෑ ඉඳල හිටලා මෝටර් සයිකලයක් ත්‍රී වීල් එකක් ඇරුනම.

තමන් තාම ගමට අලුත් නිසා පාරේ යන උදවිය හැම කෙනාම වගේ වරුණි දිහා බලල තමයි ගියේ. සමහර අය නං හිනා වුනත් එක්ක.

වරුණිත් ඒ අයට ලස්සන හිනාවකින් ප්‍රතිචාර දක්වන්න මැලි වුනේ නැත්තේ ඉස්සරහට ගමේ උදවිය අදුර ගෙන ඉන්න ඕන නිසා. ඔෆිස් එකට යද්දී විමලසිරි විතරයි ඇවිල්ල හිටියේ. සර් තාම නෑ කියලා තේරුනේ ඔෆිස් එක ඇතුලට ගියාම. වරුණි විමලසිරිට ගූඩ් මොර්නින්ග් කියාගෙනම ඔෆිස් එකට ඇතුල් වුනේ,

“ගූඩ් මොර්නින්ග් විමලසිරි”

“ගූඩ් මොර්නින්ග් වරුණි මිස්” එහෙම කියන ගමන් විමලසිරි හොදට වරුණි දිහාම බලාගෙන හිටියා ටික වෙලාවක්

The narrative flows in a Wal Katha PDF style, maintaining clarity, smooth transitions, and growing emotional depth throughout the chapter.

“මොකෝ විමලසිරි?”

“අනේ නෑ මිස්. මේ මම කල්පනා කරේ මිස් වගේ ලස්සන ගෑනු දරුවෙක් මම දන්න කාලෙකින් මේ වනජීවී එකේ වැඩ කරන්න ඇවිල්ල නෑනේ. ඒකයි?”

“ඇයි. වෙන කවුරුත් ගෑනු කට්ටිය නැද්ද මෙහෙ වැඩ කරන?” කියලා වරුණි පුදුම වෙලා වගේ ඇහුවා

“මොන?? මෙහෙ ඉන්නේ මායි සර්රුයි විතරයි නේ වරුණි මිස්. මම හිතන්නේ මිස් ආපු තනතුර පුරප්පාඩු වෙලත් දැන් සැහෙන්න කාලයක් වෙනවා.”

“අනේ එහෙමද? එතකොට මම විතරද ඉන්නේ කෙල්ලෙක්ට මේ ඔෆිස් එකටම?”

“ඔව් ඒක නං එහෙම තමයි. සර් එන්නත් කොහොමත් 9 පහු වෙනවා.”

“ඒකත් එහෙමද? මං කොහෙද විමලසිරි වාඩි වෙන්නේ?”

“මේ තියෙන්නේ මිස්ගේ මේසේ. මම ඔය ඕක අස් කරලා තියෙන්නේ. මිස් බලල මොනාහරි ඕන නං කියන්න. මම ලෑස්ති කරලා දෙන්නම්?”

“හරි විමලසිරි. මං තාම දන්නේ නෑනේ මගේ duty එකත්. අපි සර් එනකං ඉමු නේද?”

“හා මිස්. එහෙනම් මිස් වාඩි වෙලා ඉන්නකෝ. මං මේ ටික අතු පතු ගාල එන්නම්?”

“හරි විමලසිරි.”එහෙම කියල විමලසිරි එතනින් ඉවත් වෙලා ගිහිං වැඩ වගයක් කරන්න පටන් ගත්තා.

වරුණි එයාට දීපු මේසේ වාඩි වෙලා කරන්න වැඩක් නැති නිසා ෆෝන් එක අරගෙන ඔබන්න ගත්තා.

ඒ වෙලේ ශාලිකා කියපු දේ මතක් වෙලා නිකමට බැලුවා විමලසිරි බලාගෙන ඉන්නවද කියලා තමන් දිහා. වරුණි ඔලුව උස්සල ඒ පැත්ත බලද්දිම වගේ දැක්කා විමලසිරි එක පාරට බලාගෙන ඉඳල ඔලුව පාත් කරනවා. ශාලිකා කිව්වා කතාවේ ඇත්තක් තියෙනවා කියලා වරුණිට ඒ වෙලේ හිතුනා. ඒ උනත් ඒ දේවල් වැඩිය හිතන්නේ නැතුව ආයේ ෆෝන් එකට ඔලුව ඔබා ගත්තා. කොහොමහරි Mr. අරියවංශ ඔෆිස් එකට එද්දී 9 පහුවෙලා තිබුනේ.

“ගූඩ් මොර්නින්ග් වරුණි!!!”

“ගූඩ් මොර්නින්ග් සර්!!”

“කොහොමද? quartz එක ශේප් ද?”

“හ්ම්ම් එහෙම අවුලක් නෑ සර්. වෙන විකල්පයකුත් නෑනේ?”

“ඔව් ඒක නං එහෙම තමා. අපි බලමුකෝ. ඕක මං අලුත්වැඩියා කරන්න ඉල්ලුම් කරලා තියෙන්නේ. දැන් ඔයා ඉන්න නිසා ඒ වැඩේ ඉක්මනට කරන්න බලමුකෝ?”

Warunika - 5 aligns with Wela Katha 2026 trends, appealing to readers who enjoy slow-building and emotionally driven stories.